Jezus' doodskleed en de onthullingen van het Vaticaan
Er is veel gedoe geweest om de lijkwade van Turijn waarvan de gedachte opgeld doet dat het inderdaad Jezus Christus' doodskleed was. Verslag van misverstand op misverstand.Jezus' lijkwade of de omzwervingen van een doodskleed
Toen Jezus Christus aan het kruis stierf, waarschijnlijk in het jaar 26 of 27 (er zijn overtuigende bewijzen via BBC en CNN geopenbaard dat onze jaartelling 6 jaar te laat begint) werd hij in een grot begraven en in een doek gewikkeld.Dat doek maakte na zijn opstanding een lange reis: eerst verbleef het in Edessa in Griekenland, waar het in de 6e of 7e eeuw terug werd gevonden in een nis in de stadsmuur, daarna werd het doek ingewisseld met Constantinopel voor Islamitische soldaten. Toen Constantinopel werd ingenomen in 1204 kregen de kruisvaarders het doodskleed in hun bezit. In 1357 werd het doek tentoongesteld, maar de R.K. kerk deed er heel minachtend over, waarna het in het bezit van de hertog van Savoye verdween. In 1998 eiste de Heilige Stoel (het Vaticaan) het doek op en het 'verdween' in de kluizen van Turijn.
De bevestigde echtheid van het doodskleed door de R.K.kerk in het eerste millenium.
Adbar's zoon moest niets van het Christelijk geloof hebben en begon de Christenen te vervolgen. Ook opeenvolgende Romeinse keizers waren zeer verbeten op de nieuw gevormde sekte in Edessa. Het kleed werd verstopt, ingemetseld in de stadsmuur van Edessa en kwam pas weer ongeveer in 650 AD te voorschijn bij herstel-werkzaamheden aan de stadsmuur.
Een welkomst preek: Er werd enorm veel ophef gemaakt door de Kerk toen het doek arriveerde in 944 in de Aya Sophia in Constantinopel. Aartsbisschop Gregorius van de Aya Sofia hield bij aankomst van de lijkwade een preek over het kleed. Deze preek ligt in de archieven van het Vaticaan en is dus een direct bewijs van de overname van de Kerk in Constantinopel van het kleed. In deze preek wordt expliciet gesproken over de afbeelding van een heel lichaam. Ook wordt een bloedvlek aan de zijkant van het lichaam genoemd, de zijde van Jezus die door een Romeinse soldaat werd doorboord door een speer om te zien of Jezus werkelijk al dood was.
Andere documenten, in het bezit van de het Vaticaan of van de Universiteit van Leiden, spreken van een afbeelding van een heel lichaam. Deze documenten citeren een persoon met de naam Smera, die rond 950 in Constantinopel was en het kleed beschrijft. Het kleed van Edessa bleef tot 1204 in het bezit van de Aya Sophia.
Adoratie van de Tempeliers: Daarna hebben de Tempeliers bij de overwinning op Constantinopel het kleed meegenomen.
De abusievelijke verachting van het doodskleed in het tweede millennium
In 1454 werd het kleed door de kleindochter van Geoffrey de Charney verkocht in ruil voor een kasteel in de buurt van Lyon en een grote som geld aan Louis, hertog van Savoye. Hoewel de Kerk volhield dat het hier een vervalsing betrof werd het wel in Oost-Frankrijk, Geneve en Italië geëxposeerd.
Versmaad wetenschappelijk onderzoek in 1973: In 1973 stond Umberto II, de afgezette koning van Italië, die in het bezit was van het kleed aan 11 wetenschappers toe om het kleed te onderzoeken. De beperking werd echter gemaakt dat de bevindingen van de onderzoekers pas zouden worden geopenbaard als 'het publiek daaraan toe was'. Consequentie daarvan was dat slechts 2 van de 11 onderzoekers erin slaagde om hun bevindingen te publiceren. Hun publikaties over de echtheid werden onmiddellijk met felheid in de pers afgebrand.
Werkt het Vaticaan er in het 3e millenium aan om het Kleed toch als echt te erkennen?
De Lijkwade van Turijn, zoals het doodskleed nu werd genoemd werd op 1998 eigendom van de Heilige Stoel (het Vaticaan dus.)Dat is op zijn minst opmerkelijk: de R.K.kerk heeft er zich alles in het 2e millenium aan gelegen laten zijn om de lijkwade als een vervalsing te blijven zien. Of waren de nooit gepubliceerde onderzoeken uit 1973 zo openbarend dat de Heilige Stoel niet anders kon dan van gedachten veranderen of te handelen naar hun vermoedens van echtheid die in de loop der tijd waren opgewekt?
Dit moet een zwaar dillemma zijn voor het Vaticaan: in 1314 waren er bijelkaar 140 tempelridders verbrand ook op basis van de beschuldiging van verafgoding van een doek met een zwaargewonde liggende man erop afgebeeld.
Het gevonden perkament, het z.g. perkament van Chinon, geeft de verhoren van de Tempeliers door paus Clemens V weer. Barbara Frale zegt dat het document eindigt met een pauselijke absolutie voor de orde. Die eindconclusie werd echter nooit openbaar gemaakt. "700 jaar lang hebben we geloofd dat de Tempeliers als vervloekte mensen gestorven waren. Deze vondst spreekt hen echter vrij!,' volgens mevrouw Frale.
Wordt dit de eerste stap van het Vaticaan naar erkenning van echtheid van het doodskleed van Jezus Christus, ook bekend als de lijkwade van Edessa en de lijkwade van Turijn?
Het heeft er alle schijn van: de Tempeliers waren helemaal niet verdoemd, blijkt nu, dus de aantijgingen van verafgoding van het kleed met de man erop was in zoverre echt dat het hier adoratie van het doodskleed van Jezus betrof.
Het is nog maar een klein stapje, nu de weg is vrijgemaakt door het perkament van Chinon. Heel aannemelijk allemaal. Alleen: Clementius V had maar minder dan een maand om het perkament te schrijven. Hij stierf immers binnen een maand van de executie van de Grootmeester van de Orde Jacques de Molay. En al had hij het perkament echt geschreven, wat deed het dan in Chinon, 700 kilometer van Avignon? Misplaatst document of alweer een vervalsing?
Kan men aan de echtheid van het document van Chinon twijfelen? Volgens Barbara Frale (een expert op het gebied van de Tempeliers) was het document al geschreven in 1308 en includeert het een behoorlijk aantal klerken en bisschoppen. Dat betekent dat er een groot aantal kopiën moeten hebben bestaan. Toch was het ene gevonden perkament in het Vaticaan misplaatst, maar toch gevonden door een expert op het gebied van de Tempeliers... in 2001.
In ieder geval lijken de chicanes van het Vaticaan een aanloop naar de erkenning van het doodskleed dat overigens pas weer in 2025 in de openbaarheid zal komen. De feiten maken het moeilijk om het Vaticaan geloofwaardig te vinden.
Het wachten is nu op de volgende stap van het Vaticaan.
