InfoNu.nl > Mens en Samenleving > Psychologie > Zes signalen dat je nieuwe vriend je kind niet accepteert

Zes signalen dat je nieuwe vriend je kind niet accepteert

Zes signalen dat je nieuwe vriend je kind niet accepteert In onze moderne samenleving komt de klassieke vorm van een gezin: man – vrouw – kinderen steeds minder voor. Eén van de voornaamste redenen is dat koppels steeds vaker uit elkaar gaan en daarna opnieuw een relatie aangaan. Wanneer er kinderen in het spel zijn, kan dit een nieuwe relatie erg bemoeilijken. Het is normaal dat je nieuwe partner en je kinderen niet onmiddellijk elkaars beste vrienden zijn. Maar hoe weet je nu of dit zal beteren of dat je nieuwe vriend je kinderen nooit echt zal aanvaarden? De volgende tekenen zijn een aanwijzing dat het waarschijnlijk nooit goed komt tussen je nieuwe vriend en je kind:

Je vriend praat nooit rechtstreeks tot je kind

Misschien is je vriend gewoon verlegen. Als dat niet het geval is, is dit een slecht teken. Vooral wanneer je partner kritiek heeft op het gedrag van je kinderen, maar dit enkel aan jou kan vertellen en niet in communicatie kan treden met je zoon/dochter, is dit een slecht teken.

Je nieuwe vriend geeft cadeaus die er op gericht zijn je kind zo weinig mogelijk te zien

Wanneer je vriend genereus zijn portefeuille open trekt om cadeaus te geven, denk dan twee keer na wat hier de bedoeling van is. Een nieuwe tv voor op de kamer heeft misschien als doel dat je zoon/dochter meer tijd zal doorbrengen op de slaapkamer en minder tijd bij jullie als gezin.

Je vriend wil graag uitstapjes maken met jou... maar niet met je kind er bij

Je kan alleen maar een echt gezin worden als je ook samen tijd doorbrengt. De vrije tijd is iets waar we allemaal gehecht aan zijn. Wanneer je vriend deze vrije tijd niet wil delen met je zoon/dochter, wijst dit er waarschijnlijk op dat je zoon of dochter er te veel aan is voor jou. Wanneer hij er echt altijd een probleem van maakt om vrije tijd te delen als gezin, is dit een sterke aanwijzing dat hij niet bereid is je kind er bij te nemen.

Je vriend is jaloers op je kind

Dit hou je niet voor mogelijk, maar toch gebeurt het maar al te vaak. Je gaat samen ergens naar toe en jij wordt in de scheidsrechter positie geplaatst om te beslissen welke keuzes er gemaakt worden. Wanneer je vriend geërgerd reageert als je iets speciaal doet voor je zoon/dochter, wijst dit er waarschijnlijk op dat hij jaloers is op de aandacht en de speciale plaats die je kind voor jou heeft.

Je vriend verwacht dat je kind zich als een volwassene gedraagt

Wanneer je vriend verlangt dat je zoon/dochter altijd rustig is, altijd netjes en ordelijk is. Als hij verlangt dat je kind zich steeds verantwoordelijk gedraagt en zonder morren alle taken op zich neemt, wijst dit er op dat hij het niet aan kan dat er een kind in de buurt is. Misschien heeft hij zelf veel nood aan jouw zorg en ziet hij het kind als een concurrent. Door te verwachten van je zoon/dochter dat het zich als een volwassene gedraagt, kan hij een oneerlijke strijd aangaan. Zijn (onbewuste) bedoeling is om in een slachtofferpositie te komen. Hij kan dan de redenering aangaan dat hij altijd voorbeeldig is, terwijl het kind onredelijk is en toch alles gedaan krijgt van jou. Door te verwachten van je kind dat het zich als een volwassene gedraagt, zet hij zichzelf eigenlijk in de kindpositie. Met zo’n partner wil je geen relatie aangaan!

Je stelt een ontmoeting tussen je nieuwe partner en je kind steeds opnieuw uit

Dit is waarschijnlijk een goede aanwijzing dat je aanvoelt dat je nieuwe vriend niets van je kinderen wilt weten. Toch zal je ooit de sprong in het diepe moeten maken en hen aan elkaar moeten voorstellen. Als je je nieuwe vriend echt graag ziet, moet je deze kans wagen.
© 2012 - 2019 Despi, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Het samengestelde gezinHet samengestelde gezinEen samengesteld gezin ontstaat wanneer een ouder, na echtscheiding of overlijden van de partner, een relatie aangaat me…
Samengestelde gezinnenSamengestelde gezinnenDe samengestelde gezinnen nemen in rap tempo toe en dat is op zich niet zo vreemd, want we scheiden veel meer (al of nie…
Een samengesteld gezin, succes of drama?Een samengesteld gezin, succes of drama?Scheiden of het verlies van een partner is een ingrijpende gebeurtenis. Heb je kinderen, dan moet je niet alleen je eige…
Verliefd, wat verwacht jij van een nieuwe relatie?Verliefd, wat verwacht jij van een nieuwe relatie?Interessante vraag: je bent verliefd en je wilt je leven met de ander delen. Maar, wat verwacht jij eigenlijk van een re…
De boze stiefmoeder: Over stiefouderschapStiefmoeder! Het woord klinkt al negatief. Dit komt vooral door de sprookjes waar de stiefmoeder vaak geen zachtaardige…
Bronnen en referenties

Reageer op het artikel "Zes signalen dat je nieuwe vriend je kind niet accepteert"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

Despi (infoteur), 22-02-2016 13:11 #4
Beste Gladiool,

het is moeilijk om een kant-en-klaar advies te geven over hoe je dit best oplost.
Ik geloof in ieder geval dat het belangrijk is dat JIJ goed weet wat goed en slecht is. Dat je zelf heel goed weet welk gedrag je bij je dochter afkeurt en welk gedrag je ok vindt. Wanneer je nieuwe partner slecht spreekt over je dochter, is het belangrijk dat je weet of je vindt dat hij gelijk heeft of niet. Als je vindt dat hij een punt heeft, kan je je misschien aan zijn kant plaatsen en zelf je dochter aanspreken op haar gedrag. Op die manier toon je aan je partner dat je zijn signalen serieus neemt, en dat je durft grenzen te trekken naar je dochter. Aan de andere kant zal je dochter je commentaar ook meer au serieux nemen als ze voelt dat je dat echt meent en dat je niet gewoon de boodschapper van je man bent.
Maar als je vindt dat de kritiek van je man niet terecht is, is de situatie anders. Er zijn nu twee mogelijkheden. Of je vindt dat het gedrag van je dochter wel kan, maar je begrijpt dat je man er wel last van heeft, ofwel: je vindt dat het gedrag van je dochter eigenlijk niets met je man te maken heeft.
In het eerste geval kan je als bemiddelaar optreden tussen je man en je dochter. Je houding moet uitstralen: ik snap jullie allebei, en iedereen moet met iedereen rekening houden.
In het tweede geval zou ik uitleggen aan je man: ik vind je kritiek totaal niet terecht en ik kan er niet tegen dat je zo over haar spreekt. Ik zou het ook niet aanvaarden als zij zo over jou zou spreken! Maar ik ben haar moeder en het is aan mij om te reageren als ze foute zaken doet, jij moet niet over haar oordelen als haar gedrag jou niet aangaat!
Vaak hebben zo'n reacties van de nieuwe partner te maken met verwachtingen naar kinderen. Hij vindt misschien dat je dochter te veel zus of te weinig zo is of doet. Dat soort van verschillende meningen kan je ook hebben als ouders over je eigen kinderen. Maar dan heb je tenminste jarenlang de tijd om naar elkaar toe te groeien, vooraleer je kind puber is!
Als het over dat soort verwachtingen gaat, moet je partner leren die voor zichzelf te houden, tenzij het over zaken gaat die hem ook raken in het dagdagelijkse leven (bv: opruimen, 's nachts lawaai maken, …) Maar niet wanneer het over levenskeuzes gaat zoals vrienden, partner, studiekeuze… Dat is niet aan hem! Hij kan daar een mening over hebben, maar moet respecteren dat hij daar geen gezag over heeft.
Maar vaak zal de kritiek ook te maken hebben met een gevoel van gemis. Hij voelt aan dat jij een speciale band hebt met je dochter en beseft dat hij nooit zo'n band zal hebben met jouw dochter, en ook niet dezelfde band met jou! Misschien had hij in gedachten: nog enkele jaren en de dochter is bijna volwassen, ze zal minder in ons leven aanwezig zijn. En beseft hij nu dat ze wel aanwezig zal blijven: jullie band blijft…
Als zo'n gevoelens spelen, kan je alleen maar proberen je man te verwennen, hem laten voelen dat hij speciaal is voor jou. En anderzijds duidelijk tonen dat niemand tussen jou en je dochter kan komen.
Het kan erg moeilijk zijn om dit allemaal duidelijk te maken aan je man. Ik denk dat je moet overwegen om eens met zijn drieën te gaan praten met een professionele gezinstherapeut.
Nog dit: als je man wegloopt uit een gesprek, weet je dan hoe dit komt? Wordt hij te kwaad? Of voelt hij zich alleen staan tegenover twee? Praat eens met hem apart over hoe het voelt om over deze zaken te praten. Dat is alvast een goed begin!

Gladiool, 19-02-2016 15:07 #3
Beste,
Ik ben nu 2 jaar gehuwd met nieuwe partner en ik heb een dochter van 16jaar uit een vorige relatie.
In het begin ging dit goed maar de laatste maanden zit hij steeds te vitten op haar. Hij spreekt veel slecht over haar als ze er niet bij is tegen mij.
Ik kan er niet meer tegen. Ik heb hem dat dan ook verteld en vliegt dan uit tegen mij.
Ik heb al verschillende pogingen gedaan om te praten samen met ons drietjes maar dan loopt hij weg.
Wat moet ik doen?
mvg
gladiool Reactie infoteur, 22-02-2016
Beste Gladiool,

het is moeilijk om een kant-en-klaar advies te geven over hoe je dit best oplost.
Ik geloof in ieder geval dat het belangrijk is dat JIJ goed weet wat goed en slecht is. Dat je zelf heel goed weet welk gedrag je bij je dochter afkeurt en welk gedrag je ok vindt. Wanneer je nieuwe partner slecht spreekt over je dochter, is het belangrijk dat je weet of je vindt dat hij gelijk heeft of niet. Als je vindt dat hij een punt heeft, kan je je misschien aan zijn kant plaatsen en zelf je dochter aanspreken op haar gedrag. Op die manier toon je aan je partner dat je zijn signalen serieus neemt, en dat je durft grenzen te trekken naar je dochter. Aan de andere kant zal je dochter je commentaar ook meer au serieux nemen als ze voelt dat je dat echt meent en dat je niet gewoon de boodschapper van je man bent.
Maar als je vindt dat de kritiek van je man niet terecht is, is de situatie anders. Er zijn nu twee mogelijkheden. Of je vindt dat het gedrag van je dochter wel kan, maar je begrijpt dat je man er wel last van heeft, ofwel: je vindt dat het gedrag van je dochter eigenlijk niets met je man te maken heeft.
In het eerste geval kan je als bemiddelaar optreden tussen je man en je dochter. Je houding moet uitstralen: ik snap jullie allebei, en iedereen moet met iedereen rekening houden.
In het tweede geval zou ik uitleggen aan je man: ik vind je kritiek totaal niet terecht en ik kan er niet tegen dat je zo over haar spreekt. Ik zou het ook niet aanvaarden als zij zo over jou zou spreken! Maar ik ben haar moeder en het is aan mij om te reageren als ze foute zaken doet, jij moet niet over haar oordelen als haar gedrag jou niet aangaat!
Vaak hebben zo'n reacties van de nieuwe partner te maken met verwachtingen naar kinderen. Hij vindt misschien dat je dochter te veel zus of te weinig zo is of doet. Dat soort van verschillende meningen kan je ook hebben als ouders over je eigen kinderen. Maar dan heb je tenminste jarenlang de tijd om naar elkaar toe te groeien, vooraleer je kind puber is!
Als het over dat soort verwachtingen gaat, moet je partner leren die voor zichzelf te houden, tenzij het over zaken gaat die hem ook raken in het dagdagelijkse leven (bv: opruimen, 's nachts lawaai maken, …) Maar niet wanneer het over levenskeuzes gaat zoals vrienden, partner, studiekeuze… Dat is niet aan hem! Hij kan daar een mening over hebben, maar moet respecteren dat hij daar geen gezag over heeft.
Maar vaak zal de kritiek ook te maken hebben met een gevoel van gemis. Hij voelt aan dat jij een speciale band hebt met je dochter en beseft dat hij nooit zo'n band zal hebben met jouw dochter, en ook niet dezelfde band met jou! Misschien had hij in gedachten: nog enkele jaren en de dochter is bijna volwassen, ze zal minder in ons leven aanwezig zijn. En beseft hij nu dat ze wel aanwezig zal blijven: jullie band blijft…
Als zo'n gevoelens spelen, kan je alleen maar proberen je man te verwennen, hem laten voelen dat hij speciaal is voor jou. En anderzijds duidelijk tonen dat niemand tussen jou en je dochter kan komen.
Het kan erg moeilijk zijn om dit allemaal duidelijk te maken aan je man. Ik denk dat je moet overwegen om eens met zijn drieën te gaan praten met een professionele gezinstherapeut.
Nog dit: als je man wegloopt uit een gesprek, weet je dan hoe dit komt? Wordt hij te kwaad? Of voelt hij zich alleen staan tegenover twee? Praat eens met hem apart over hoe het voelt om over deze zaken te praten. Dat is alvast een goed begin!

Evgenia, 28-02-2015 13:36 #2
Ik als een stiefmoeder van twee volwassen kinderen ben helemaal met dit bericht niet mee eens. Deze relatie is niet zo simpel dat je die gewoon in slechte en goede tekens kan beoordelen. Niet durven kritiek te geven rechtstreeks en rechtstreeks tegen je stiefkind zeggen wat je niet leuk vindt is omdat na de mislukte pogingen om die opmerkingen WEL te geven botste je tegen de negatieve reacties en ongehoorzaamheid van diezelfde kinderen, dat je niet meer pogingen onderneemt om iets rechtstreeks te zeggen uit het schrik om iets "verkeerds" terug te doen… door deze onmacht (stiefkinderen luisteren niet naar je gezag), grijp je dan naar de kans om gehoord te worden door naar de biologische ouder te stappen…

Onbekendje, 29-07-2012 23:49 #1
Deze signalen komen mij erg bekend voor, alleen ben ik een man. met mijn nieuwe partner heb ik een zoontje van zeven maanden maar zodra mijn dochters er zijn tijdens de omgangsregeling voelt ze zich volgens mij bedreigd, houd zich verre van m'n jongste dochter (5) en uit haar ontevredenheid over het verdelen van mijn aandacht. loop me in die dagen m'n benen onder m'n kont uit om iedereen tevreden te houden en iedereen een leuke tijd te geven, echter wanneer m'n dochters weer naar hun moeder gaan voel ik me echt in een zwart gat vallen en mis m'n meiden verschrikkelijk! dit wordt niet echt begrepen of begrip voor getoond, mag schijnbaar m'n bloedjes niet missen maar moet een knopje omzetten en heel veel leuke dingen met mijn gezinnetje (vriendin en zoontje) want ze doen toch erg veel leuke dingen bij je ex…! zit met m'n handen in mijn haar… wat moet ik… hoe krijg ik begrip? Reactie infoteur, 31-07-2012
Beste,

ik kan je alleen maar aanraden om op tijd je grenzen scherp te stellen. Laat het duidelijk zijn dat je altijd voor je kinderen zal kiezen. De meeste mensen zeggen dat ze geen keuze willen maken tussen hun nieuwe partner en hun kind(eren), maar als puntje bij paaltje komt, zullen de meeste mensen uiteindelijk wel voor hun kinderen kiezen. Als ik jouw verhaal hoor, denk ik dat jij hetzelfde zou doen. Het is dan ook beter er geen doekjes rond te winden en hier duidelijk voor uit te komen. Als ze dit niet kan accepteren, is het beter dat dit direkt scherp gesteld wordt. Als ze dat wel kan, ervaar je misschien zelf wat rust en voel je je niet meer schuldig tov je kinderen. En dan zal je ze waarschijnlijk minder missen op de momenten dat ze bij je ex zijn.
Ga er voor om je nieuwe vriendin verantwoordelijkheid te geven naar je dochters. Wanneer zij een goede band met hen ontwikkelt, zal jij er ook minder moeite mee hebben wanneer je nieuwe vriendin eens kwaad op hen is. Je weet dan dat de basis-relatie tussen haar en je dochters goed zit.
Ga ook na welk gedrag van je nieuwe vriendin voor jou het moeilijkste is in relatie tot de kinderen. Wanneer je gescheiden bent met kinderen, en er is een nieuwe partner, dan liggen zaken zoals hechting ontzettend gevoelig. Hechting is de band die we met mensen hebben die belangrijk zijn voor ons en onze diepste emoties worden opgewekt wanneer daar aan geraakt wordt. Je voelt je misschien al schuldig omdat je kinderen uit jouw vorige relatie niet meer in het gezin van oorsprong kunnen groot worden. Je bent dan extra gevoelig voor elk leed dat je kinderen kunnen tegen komen en elk teken dat er iets tussen jou en je kinderen komt. De kans is groot dat je daar zelfs overdreven gevoelig voor bent. Het is dan ook erg belangrijk dit soort gevoelens te kunnen bespreken met je nieuwe partner. Wanneer jij je bewust bent voor welke zaken je overgevoelig reageert, en zij is zich bewust waarom haar gedrag jou zo kan irriteren/kwetsen, dan kan je samen naar oplossingen zoeken. Ook voor haar speelt hechting een belangrijke rol: kiest mijn vriend wel voor mij? Is ons kind wel even belangrijk voor hem als de kinderen uit zijn vorige relatie?
Ga misschien één of enkele keren nar een familietherapeut om dit samen met een neutraal persoon te kunnen doorpraten. je komt er dan samen sterker uit!

Infoteur: Despi
Gepubliceerd: 26-06-2012
Rubriek: Mens en Samenleving
Subrubriek: Psychologie
Bronnen en referenties: 1
Reacties: 4
Schrijf mee!