InfoNu.nl > Mens en Samenleving > Filosofie > Atheïsten en theïsten: bestaat er een god?

Atheïsten en theïsten: bestaat er een god?

Het wel of niet geloven in god is soms een gevoelige kwestie, en kan tot hoogoplopende discussies leiden. Tussen verschillende religies zijn er veel meningsverschillen, maar over minstens één zaak zijn ze het allemaal met elkaar eens: er bestaat een god, die is de intelligente schepper en goedaardig heerser. Agnosten en atheïsten zijn het hier echter niet mee eens.

Inhoudsopgave


Theïsten

Theïsten zijn er zeker van dat god bestaat. Elke aanhanger van een religie, waar ook ter wereld, is een theïst. Het maakt ook niet uit of de religie één of meerdere goden heeft, want er is het zelfde geloof nodig in 'een intelligente schepper'. Deze schepper is zo perfect dat hij onze aanbidding verdient. Theïsten of gelovigen wijden dan ook in meer of mindere mate hun leven aan god. Sommige gelovigen gaan regelmatig naar gebedshuizen of wonen rituelen en religieuze tradities bij.

Atheïsten

De atheïsten twijfelen net als theïsten ook niet. Alleen beweren zij er zeker van te zijn dat god niet bestaat, behalve in de hoofden van mensen. Atheïsten hebben daarom nood aan argumenten tegen het bestaan van god. Daarvoor gebruiken sommige atheïsten als bewijs tegen theïsten (die geloven in god) het probleem van het lijden.

Agnosten

Agnosticisme is net zoals theïsme en atheïsme een overtuiging. Agnosten vinden dat er te weinig bewijzen zijn om te kunnen weten of god wel of niet bestaat. Men twijfelt dus tussen twee polen: gelovigen en atheïsten. De agnosten verschillen van de atheïsten omdat atheïsten geloven dat er geen god bestaat. Agnosten gunnen de theïstische theorieën en het mogelijke bestaan van god het voordeel van de twijfel.

Atheïsten of agnosten hangen meestal niet actief een geloof aan. Sommige ongelovigen gaan wel regelmatig naar een gebedshuis, o.a. omwille van hun sociale situatie, bijvoorbeeld in een streng gelovig gezin. In dit geval moeten ze kiezen tussen hun gezin, familie, vrienden of hun overtuiging. De keuze gaat vaak naar de familie, en dus het geloof, omdat ze schrik hebben om uit hun familie verstoten te worden.

Westerse filosofietraditie: proberen te bewijzen dat god bestaat

Ondanks het voordeel van de twijfel dat agnosten de gelovigen geven, worden zij door veel religies niet gewaardeerd omwille van hun kritiek en de vraag om bewijzen voor het bestaan van god. De term agnosticisme wordt soms gebruikt om ons gebrek aan kennis over god aan te duiden, en niet enkel de mensen die deze overtuiging aanhangen.

Er bestaat een lange traditie van discussies tussen theïsten en atheïsten. Al is in een heel lange periode in onze geschiedenis vooral 'het bewijzen dat god bestaat' belangrijk. Wie vroeger het tegendeel probeerde te beargumenteren werd vervolgd of geëxecuteerd. O.a. daarom zijn er in de filosofische geschiedenis heel veel theïstische bronnen, en minder kritische en atheïstische. Kritische artikels werden daarom vroeger soms onder pseudoniemen uitgebracht en 'verpakt' in een fictieverhaal.

Kosmologisch argument

Thomas van Aquino baseerde een denkpiste op het feit dat alles in beweging is, in de wereld en daarbuiten. Omdat elke beweging moet starten door een andere beweging, zoals bijvoorbeeld een bal een windstoot of een voetballer nodig heeft om te beginnen bewegen. De 'eerste beweger' moet daarom god zijn.

Ontologisch argument

Dit werd voor het eerst geformuleerd door Anselm. Het ontologisch argument stelt dat er iets is waarna er niet meer groter gedacht kan worden. Alles dat bestaat in de werkelijkheid bestaat dus zowel fysiek als in het denken, zodat er niets nog groter kan zijn. Daaruit concludeert men dat god bestaat, een god die het hoogtepunt van de fysieke realiteit en het denken is, of het enige dat nóg groter is.

Teleologisch argument

In deze gedachtegang wordt het bestaan van god 'bewezen' aan de hand van de schoonheid en de regelmaat van de natuur. De natuur is zo mooi en complex, maar tegelijkertijd geordend, dat er wel een intelligente schepper achter moet zitten. Deze schepper wordt dan god genoemd. De grote zwakheid is de aanwezigheid van imperfecties in de natuur. Dit wil zeggen dat god fouten kan maken, waardoor atheïsten en agnosten verwijzen naar het probleem van het lijden. Tegenwoordig is er een alternatief voor deze theïstische denkwijze. Ze roepen nu soms Darwin's natuurlijke selectie in als bewijs dat god met opzet imperfecties inbouwde.

Moreel argument

Thomas Aquino schreef in één van zijn theïstische argumenten dat god moet bestaan omdat hij de meest volmaakte oorzaak is van alles dat minder volmaakt is. Hij is dus het hoogste morele gezag, die kan oordelen over goed en kwaad. Kant antwoordde vele eeuwen later dat het beweren en geloven dat god bestaat noodzakelijk is om mensen morele wetten te laten gehoorzamen. Hij wees dus op het politieke nut van de discussie, omdat religie vaak samenhangt met macht.

Lees verder

© 2012 - 2018 Swah, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Filosofie voor beginners: de MiddeleeuwenIn de middeleeuwen staat de wereld van de filosofie op een laag pitje. De middeleeuwen wordt vaak gezien als een lange d…
Het geloof van Blaise Pascal en het agnosticismeDe zeventiende-eeuwse natuurwetenschapper Blaise Pascal staat bekend om zijn uitgangspunt dat Gods openbaring de belangr…
Een ERP-pakket automatiseert de waardekringloopOver wat een ERP-pakket nu precies is en doet, wordt verschillend gedacht. Sommigen zien het als een logistiek pakket da…
recensieRecensie: De Man die GlimlachteDe Man die Glimlachte is het vierde deel in de Wallander-serie van Henning Mankell. In dit deel komt inspecteur Wallande…
De Zeven Zonden en de Zeven DeugdenDe Zeven Zonden kent iedereen wel, de Zeven Deugden zijn minder bekend, maar niet minder belangrijk. De Zonden en Deugde…
Bronnen en referenties
  • http://www.philosophypages.com/dy/t.htm#theism
  • http://www.philosophypages.com/dy/a9.htm#athe
  • http://www.philosophypages.com/dy/a2.htm#agno
  • http://www.philosophypages.com/dy/c9.htm#csmg
  • http://www.philosophypages.com/dy/o.htm#ontg
  • http://www.philosophypages.com/dy/t.htm#telg
  • http://www.philosophypages.com/dy/m9.htm#morg
  • IStockphoto/Dawn Poland
  • http://www.sciencedaily.com/releases/2008/12/081217124156.htm

Reageer op het artikel "Atheïsten en theïsten: bestaat er een god?"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

Leo Raaphorst, 16-06-2015 11:29 #10
Beste infoteur,
Als ik mijn verhaal af mag maken wil ik zeggen dat de stelling van Epicurus: dat “Het kwaad bestaat” niet klopt. God hoeft en kan dus het kwaad niet ongedaan te maken omdat het niet bestaat.
Conclusie: Daarom zouden wij hem God kunnen noemen.
De vraag van Epicurus: waar komt het kwaad vandaan?
Als het kwaad niet bestaat blijft over dat wij het slechts ervaren. Het heeft zich zo tussen onze oren gevestigd dat wij menen dan het waar is.
Groeten Leo Raaphorst

L. Raaphorst, 16-03-2015 16:36 #9
Beste infoteur,
Ik moet bekennen dat ik niet bekend ben/was met thomastheorama. De betekenis van “De Werkelijkheid” is voor mij een andere: Een vast, onveranderlijk gegeven. (Heb jij daar een woord voor?)
Met mijn voorgaande stelling wilde ik juist zeggen dat het kwaad niet bestaat. Daarover zijn we het dus oneens. Wat voor mij echt bestaat is onveranderlijk en omdat angst duidelijk aan verandering onderhevig is en daarbij ook nog kan verdwijnen, bestaat zij niet echt, dus niet. Omdat angst de basis van het kwaad is volgt hieruit de het kwade evenmin bestaat.
Hartelijke groet, Leo raaphorst

L. Raaphorst, 12-03-2015 11:13 #8
Beste infoteur
Epicurus: Het kwaad bestaat. Bestaat iets als we het ervaren? (Een ervaring, een aanvoelen, een beleving, maar geen logica). Als iets werkelijk bestaat kan het nooit weg.
Iets dat werkelijk bestaat was het er altijd. Kwaad heeft, volgens mij, veel te maken met gevoel. En dat wisselt. Soms voel ik mij goed, soms voel ik mij beroerd. En dat is het kwaad.
Dat betekent dat kwaad eigenlijk niet werkelijk bestaat. Als angstig ben zal ik proberen die angst te overwinnen. Dat kan. Bestaat angst dan werkelijk? Iets wat echt bestaat kan niet zomaar weg zijn. Zo komt Epicurus niet aan zijn “het kwaad bestaat”.
Hartelijke groet, Leo Raaphorst Reactie infoteur, 12-03-2015
Ik heb toch helemaal niet gezegd dat het kwade niet bestaat? Ja, ik ben bekend met het thomastheorama: if men define their situations as being real, they will be real in their consequences. De knoop ligt niet bij de vraag of het kwaad bestaat. Daarover zijn we het eens: het kwade bestaat. Er is veel kwaadaardig in de wereld, hoofdzakelijk mensen. De grote is vraag, onder de zeer hypothetische veronderstelling dat er een 'god' zou bestaan, of god wel goed is, en dus het aanbidden waard. Want het kwade bestaat zeker, daarover zijn we het eens. Hoe kan het dan dat god, die aanbeden wordt juist omdat die als zowel 'goedaardig' als almachtig wordt beschouwd, het kwade laat gedijen? De geschiedenis leert ons dat bidden doorgaans bitter weinig uitmaakt voor grote massa's mensen, inclusief zéér devote gelovigen, wanneer het, bijvoorbeeld, op de grootste natuurkrachten aankomt. God is goedaardig: dus zullen we er maar van uit gaan dat god niet de creator van het kwaad is. God is almachtig: dus god is in staat het kwade te overwinnen (en net daarom zouden we hem volgens sommigen moeten aanbidden). Maar er is kwaad, dus…

Epicurus: hij geloofde dat god (goden was toen meer in de religieuze mode) bestaat. Maar volgens diezelfde Epicurus is god onverschillig. Het kan volgens Epicurus god niets schelen, hoe mensen het er van af brengen op aarde. Een goede god, het aanbidden waard? Daar leek hij zo niet in te geloven.

L. Raaphorst, 09-03-2015 11:30 #7
Zoals jij schrijft dat veel gelovigen een God voor ogen hebben, die angst aanjaagt enz., is volgens mij, een karikatuur van God. Een God waar in ook ik niet geloof. Ik kan mij voorstellen dat veel mensen hierdoor afhaken te geloven. Als gelovige kan ik Liefde zien als God. Een bewijs is niet te leveren. Het is logisch dat niet gelovigen die link niet kunnen maken. Eenvoudig omdat volgens hen God niet bestaat. Maar misschien kan jij je “voorstellen” dat een gelovige, zoals ik, het wel zo beleeft? Angst is de tegenhanger van Liefde. Waar liefde is, is geen angst. Ook dit geloof ik.
Hartelijke groeten van Leo Raaphorst. Reactie infoteur, 10-03-2015
Dat is het hem net. Dat is niet logisch, d.w.z. correct volgens de wetten van de logica, maar wel zuiver gevoelsmatig. Een ervaring, een aanvoelen, een beleving, maar geen logica. Ik kan me voorstellen dat een gelovige zoals jij dat wel zo ervaart, voor jou is dit 'logisch', voor jouw passen die puzzelstukjes samen tot een gehele puzzel. Maar het volgt de logica niet: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/filosofie/72291-het-probleem-van-het-lijden.html

L. Raaphorst, 02-03-2015 22:58 #6
Beste infoteur,
Als ik jouw reactie lees mag ik stellen dat jij Liefde ook een uitstekende begrip voor God vindt. Alleen het is voor mij niet vooral Liefde, maar een totaal allesomvattende Liefde. Heel veel mensen kunnen niet buiten hun menselijke denken treden. En zo zien zij een God met alle menselijke gebreken. Overigens God en dan ook Liefde is niet van de ratio. Ik denk ook dat het daarom inderdaad zo moeilijk discussiëren is. Verlangen naar God/Liefde zit in ieder mens om gelukkig te worden. Maar het is niet te regelen, niet te organiseren. Angst ligt altijd aan de basis om je ongelukkig te voelen. We kunnen dus alleen proberen angst te overwinnen. Dan komt (beetje bij beetje) de weg vrij om Liefde/God te ontmoeten en zo gelukkig te worden. Reactie infoteur, 05-03-2015
Persoonlijk denk ik niet dat verlangen naar god in ieder mens zit. Dat mensen verlangen naar liefde om gelukkig te worden ben ik het wel mee eens. En mensen hebben een zeker verlangen naar spiritualiteit, maar dat kan veel vormen aannemen en niet iedereen ervaart dat. Wanneer je God gelijk stelt aan liefde, maak je van dat redelijk concreet door godsdiensten vorm gegeven concept 'god' het nog veel abstractere gegeven 'liefde'.

Mensen worden ongelukkig uit angst, akkoord. Maar god, het idee van god, de aanbidding van god, de vervolging in sommige tijden en streken voor het niet aanbidden van (een bepaalde) god (op een nauwkeurig opgelegde manier): je zou haast kunnen zeggen dat god soms zelf angst zaait. Als god almachtig is, en god is goed, en god is omnipresent: waarom dan al die angst? Waarom al het lijden? Waarom de beproevingen? Waarom zoveel ongelijkheid? Aanbidden arme mensen de foute god? Als god liefde is, maar die god is ook lijden, dan lijkt die god wel verdacht veel op het lot, op statistische toevalstreffers.

De semantische verklaring voor God die jij brengt (gelijkstellen aan liefde, en dat kan toch niemand afkeuren!?) kan nooit een foolproof bewijs leveren of god (of zelfs 'liefde' überhaupt, volgens sommigen) bestaat.

"Verlangen naar God/Liefde zit in ieder mens om gelukkig te worden. Maar het is niet te regelen, niet te organiseren."

Veel kerken lijken het verlangen naar god, en zowel liefde als angst, prima te kunnen organiseren.

L. Raaphorst, 01-03-2015 22:12 #5
Bestaat er een God? Ik vind mezelf een gelovige. Ik geloof dus in God. Maar wat zeg ik daarmee? Voor mij is God een Geest. De Geest die door velen Liefde wordt genoemd. De Geest van de allesomvattende Liefde is God. (voor mij) Wanneer we discussiëren over het bestaan van God moeten eerst weten of eenieder zich in deze formulering kan vinden? Reactie infoteur, 02-03-2015
En dat God voor jou vooral Liefde is vind ik uitstekend. Er zijn soms echter ook gelovigen die via het geloof uitkomen op het haat-uiterste op het liefde-haat continuum. (Haat tov niet- of anders-gelovigen bijvoorbeeld). Net het feit dat 'geloof' en 'God' moeilijk te definiëren begrippen zijn maakt elke discussie over het al dan niet bestaan van een God een uitermate lastige denkoefening voor zowel gelovigen als ongelovigen.

Peter, 14-02-2015 13:52 #4
Mijn betoog hieronder moet ik af maken, zie ik, want het is niet ondenkelijk dat iemand het ooit nog eens leest. Als tegen argument voor het ingrijpen van god wordt door gelovigen wel eens gezegd: Als god ingijpt is het geen vrije wil meer, en zullen we van de vrije wil af moeten. Dit is niet waar.
Ingrijpen in de vrije wil is niet hetzelfde als het ontnemen van de vrije wil. Ingrijpen betekent dat het niet gaat zoals je zelf zou willen. Bijna elke dag gaan de dingen niet zoals we willen. Bijvoorbeeld: De dag op je werk valt niet mee en je zult blij zijn als je naar huis kunt. Dan komt je baas en vraagt of je nog een uurtje kunt overwerken. Je denkt, ik wil het niet, maar je doet het om de vrede te bevaren. Hetzelde geldt voor school, een rotdag, moet je nog eens huiswerk maken nadat je thuiskomt, wat je dan liever niet gedaan zou hebben, maar het moet af voor morgen. Zo zijn er honderden voorbeelden te bedenken. Ingrijpen in de vrije wil gebeurt elke dag. Als iemand, ook god, niet in kan grijpen om de vrije wil van een mens niet te schenden, kun je ook zeggen dat iemand maar niet in moet grijpen als een ander op het punt staat een moord te plegen. In mijn voorbeeld van de droevige gebeurtenis in Oostenrijk, dat ondekt werdt in april 2008, zou elk normaal mens die de mogelijkheid had, of ingegrepen hebben in de daad, og liefst ingegrepen voor deze slechte daad kon gebeuren. Als god bestaat, waarom greep deze god niet in, waarom werdt het niet voorkomen door god? Deze god weet alles en kan alles, nietwaar?

Ik schreef dat het meisje 14 jaar oud was, dat was fout. Ze was 18 toen har vader haar in de kelder opsloot. Het zieke kind, wat de oorzaak was dat de zaak aan het licht kwam, was geen kind meer, maar een jonge vrouw van toen 19 jaar oud. Haar nieren werkte niet meer, en ze had een groot gebrek aan vitamine D. Voor de rest het zelfde verhaal. Iedereen kan het vinden op het internet.

Peter, 12-02-2015 21:34 #3
Er is nog een derde mogelijkheid en dat is het onstaan van het heelal, de schepping mischien, buiten beschouwing te laten. Laten we wel zijn, de vraag over het ontstaan van het heelal is bij lang na niet opgelost. Er zijn aanwijzingen voor een oerknal, de gelovige meent aanwijzingen te hebben voor een schepper, maar er moet nog heel wat ondekt worden. Mischien vinden de mensheid dit ooit nog eens uit, mischien ook niet, en veel atheisten vinden dit prima. We hoeven niet alles te weten.
Waar veel atheisten op reageren is het argument dat er een god bestaat die almachtig, goed, rechtvaardig en alwetende is en dat deze god het beste wil voor mensen? Aangezien geen mens argumenten bedenkt tegen iets waar je zelf niet van uit gaat dat het bestaat, argumenteren atheisten tegen de argumenten van degene die er van uit gaat dat god bestaat. Het wordt als het argumenteren tegen de juistheid van astrologie waar ook veel mensen niet in geloven.

Er zijn nogal wat argumenten, maar de belangrijkste zijn de bewijslast en het lijden van de mens.
De bewijslast zal duidelijk zijn. Als iets niet bewezen kan worden kan het allemaal verzonnen zijn. Er is ook geen enkel argument aangedraagt door theisten dat staat als een rots en waar geen tegen argumenten voor zijn.
Het probleem van het lijden is een groot probleem voor gelovigen. Mij bekent zijn er twee manieren uitgelegd door theisten, dat zijn de vrije wil door god gegeven aan ieder mens, en om mensen de mogelijkheid te geven een tegenpool te kunnen zijn tegen het kwaad wat er is, troost te kunnen bieden. Het volgende voorbeeld doet beide theorien nogal wankelen.

De meeste mensen zullen bekend zijn met het geval in Ooostenrijk waar een vader zijn dochter van toen 14 jaar oud in een kelder van zijn huis opgesloten had in 24 jaar. Haar vader gebruikte haar, kreeg kinderen met haar, niet allemaal nog in leven en zeker niet allemaal even gezond. Hier wordt dan door sommige mensen het argument van de vrije wil van de vader gebruikt die ook aan hem door god is gegeven. De vrije wil is zeker heel belangrijk voor deze almachtige, goede en rechtvaardige god. Wat met de vrije wil van de dochter? Haar vrije wil werdt geschonden door haar vader, en haar vrije wil door god in 24 jaar genegeerd. Denk hoe ze haar vader gesmeekt moest hebben om haar vrij te laten, geen dingen met haar te doen die niemand moet doen met en tegen een ander mens, haar angst, haar verdriet, haar eenzaamheid, zonder daglicht, vertwijfeld achtergelaten, geen kontakt met de buitenwereld en andere mensen, alleen door ziekte, door zwangerschap, geboorte, pijn, en de angst voor het welzijn van haar kinderen. Denk aan de kinderen zelf. Deze almachtige, goede en rechtvaardige god deed niets. Erger, in 24 jaar koos hij de partij van de vader. Als dit meisje in god geloofde, denk hoe ze gebeden moest hebben, god deed niets.
Alleen door dat er een kind ziek was en haar vader er mee naar de arts ging en deze begreep dat het een ziekte was die gerelateerd is aan bloed verwantschap en deze arts de zaak verder bracht, werdt tenslotte ondekt dat er een vrouw met kinderen in de kelder zat opgesloten. Wat als deze almachtige, goede, rechtvaardige god nu eens de vader al na een dag deed vergeten de kelder goed te sluiten en dit meisje vrij kon komen? Wat als god eens snel een situatie had gecreeërd waardoor andere mensen begrepen hadden wat er aan de hand was en in konden grijpen? Niks, 24 jaar moest dit lijden duren. Een goede theist die dit kan uitleggen, en kom niet aan met dat god na 24 jaar de ziekte van dit kind gebruikte om een situatie te creeëren die tot vrijlating leide. Dus wat hoor je dan van mensen die geloven? We kunnen niet weten wat de bedoeling van god was, gods wegen zijn ondoorgrondelijk. Dat is het argument van iemand die het ook niet meer weet.
De mogelijkheid om troost te kunnen bieden en daardoor een tegenpool te kunnen zijn tegen dit kwaad is zo te verwerpen, want troost konden mensen dit meisje ook bieden al na een dag opgesloten te zijn geweest.

Nog steeds verdwijnen er mensen. Hoeveel van deze mensen worden ergens gevangen gehouden en gebruikt? Wat met het martelen van mensen? Best om niet aan te denken, maar bij het bestaan van een almachtige, goede en rechtvaardige god past dit beeld niet. Slechte dingen gebeuren met goede mensen, goede dingen met slechte mensen, en klopt presies met wat je kunt verwachten in een wereld zonder een almachtige, goede en rechtvaardige god.

Een fijn artikel van de auteur die de vraag over het bestaan van een god open laat en waar de mogelijkheid is om het argument van het lijden van de mens op èèn manier uit te diepen. Iets anders dan de uitleg van de vrije wil en troost en het daar bij te laten.

Adriaan van Haaften, 02-05-2013 14:25 #2
De vraag 'bestaat er een god?' zou ik alleen met 'ja' kunnen beantwoorden als god zich op overtuigende en onmiskenbare (d.w.z. onaardse) wijze aan mij zou voordoen. Dat is tot nu toe nooit gebeurd. Daarom hoef ik de vraag echter nog niet met 'nee' te beantwoorden, 'ik weet het niet' past mij het best. Daarmee verklaar ik mij dus tot agnost. De mogelijkheid van een 'ondoorgrondelijke god, wiens wegen anders dan de mijne zijn' blijft dan open. Het zou een voor de mens (en zijn technologie) per definitie niet in zijn totaliteit waarneembare god zijn, die zih echter (als hij dat wil) in zijn onderdelen wel aan de mens kan manifesteren (op pseudo-aardse wijze). Zo kan bijvoorbeeld Jezus Christus gelijktijdig pseudo-mens en onderdeel van god zijn. Omdat deze theoretische mogelijkheid mij aanspreekt, voel ik mij vrij ervoor te kiezen. Daarmee verklaar ik mij dus tot theïstisch agnost.

Jan Oomen, 12-02-2013 21:59 #1
Bij discussies over de vraag "Bestaat god?" valt het me op dat zelden of nooit wordt gedefinieerd wat men verstaat onder "god". Is het een man met een baard, een persoon, drie personen? Is hij stoffelijk en zo niet hoe zit het dan met Jezus, die had toch een lichaam? Ik vind dat gelovigen te snel aan deze vragen voorbijgaan en ik zou graag willen weten wat zij onder "god" verstaan voordat we aan de vraag over het bestaan ervan beginnen. Reactie infoteur, 20-02-2013
Ik ben het daar helemaal mee eens, en vind het jammer dat gelovigen dan (wanneer je dat vraagt) verwijzen naar een heilig schrift of steeds in raadselachtige bewoordingen de mythe in stand proberen te houden. Maar de vraag is op zich al krachtig, het dwingt gelovigen om na te denken over de geloofwaardigheid van hun overtuigingen, dus blijf ze vooral stellen!

Infoteur: Swah
Laatste update: 19-08-2013
Rubriek: Mens en Samenleving
Subrubriek: Filosofie
Bronnen en referenties: 9
Reacties: 10
Schrijf mee!