De midlifecrisis nader bekeken

De midlifecrisis nader bekekenDe midlifecrisis is een indringende fase op de helft van het leven met als kenmerk het groeiende besef dat het leven eindig is en dat nog lang niet alle doelen zijn behaald. De 40-er ervaart onrust en onvrede en kan ten prooi vallen aan zijn eigen neigingen om het roer radicaal om te gooien door bijvoorbeeld plotseling ontslag te nemen, zijn huwelijk vaarwel te zeggen of zich te verliezen in roekeloos en avontuurlijk gedrag. Een nieuw evenwicht volgt als de fase 'uitgedoofd' is.

Wat het is

De midlifecrisis is een identiteitscrisis, een stormachtige fase in het leven van de veertiger die gekenmerkt wordt door perioden van onrust, onvrede en een drang om veranderingen aan te brengen in de bestaande patronen van werk, relatie en levensstijl. Er ontstaat een gevoel van 'Is dit nu alles' en er wordt een balans opgemaakt van welke doelen wel en welke niet zijn behaald in het leven. Voor de persoon die alle logische voorgaande levensontwikkelingen heeft doorgemaakt betekent de midlifecrisis vaak een ommekeer, waarop na de turbulente jaren een nieuw evenwicht wordt gevonden.

Wie krijgt het

De midlifecrisis kan al beginnen als de persoon achter in de dertig is, kan voorkomen tot ongeveer het vijftigste levensjaar en kan van twee tot tien jaar duren. Niet iedereen krijgt te maken met de midlifecrisis, dit is afhankelijk van persoonlijkheid en omgevingsfactoren. Een grove schatting is dat 25% van de mensen er dusdanig mee te maken krijgt dat het negatieve gevolgen teweegbrengt. Het resterende deel ervaart eveneens symptomen maar deze worden als normaal beschouwd. Mensen met de grootste kans op een midlifecrisis zijn mensen die vastzitten in een langlopende baan en/of relatie. Ze voelen zich verveeld en afgestompt met de routine van alledag, zien hun kinderen volwassen worden, worden nerveus bij de gewaarwording dat het lichaam veroudert en dat de resterende levenstijd steeds korter wordt.

Waaraan herken je de midlifecrisis

  • Behoefte om een langgekoesterde droom nu eindelijk te verwezenlijken.
  • Het ontwikkelen van een nieuw levensdoel.
  • Heimwee naar jongere jaren.
  • Hernieuwde aandacht voor verschijning en uiterlijk.
  • Het nemen van ondoordachte beslissingen die het leven ingrijpend kunnen veranderen.
  • De aanschaf van kostbare zaken zoals een peperdure auto, een jacht of juwelen.
  • De behoefte om zich af te zonderen van anderen of juist een ander soort vrienden op te zoeken.
  • Ineens elke avond van huis zijn.
  • Nadenken over emigreren.
  • Heil zoeken bij spirituele stromingen, zelfs sekten.
  • Doen van riskante beleggingen en investeringen.
  • Toevlucht zoeken tot alcohol en pillen om gevoel van zinloosheid te verdrijven.
  • Plotseling een verre reis maken.

Nu of nooit

Al deze gedragingen worden ingegeven door een gevoel van 'Nu of nooit', een drang om ten volle van het leven te genieten juist omdat het eindig is, een wil om te ontsnappen aan sleur, leegte en monotonie, nog even jong willen zijn en zichzelf kunnen bewijzen. Er bestaat een gevoel te willen ontsnappen uit een keurslijf, een destijds op basis van verstand gekozen leven dat niet rijmt met de andere, veel avontuurlijker behoefte in de mens. De veertiger komt tot het besef dat het leven al half voorbij is, de jaren lijken steeds sneller om te vliegen en vele wensen liggen nog op de plank. Als er nog ambities en doelen zijn, dan moeten die nu worden waargemaakt. Dit zet bestaande relaties onder druk, het risico tot onomkeerbare en foute besluiten groeit, financiële en emotionele schade ligt op de loer en de persoon wordt kwetsbaar voor zichzelf.

Andere partner

Het komt voor: plotseling komt de door de midlifecrisis geplaagde mens aanzetten met een geheel nieuwe, dikwijls veel jongere partner. Het is niet zozeer dat de huidige partner niet langer voldoet maar verveling slaat toe en de vatbaarheid voor nieuwe relaties groeit. Een bestaande relatie kan worden gezien als 'verstikkend', 'saai' en 'uitzichtloos'. De persoon kan bijvoorbeeld weer 'op jacht' gaan en net doen alsof hij twintig is. Anderen willen opnieuw hun 'marktwaarde' testen en zoeken hun toevlucht tot flirts, kortstondige relaties met onmogelijke types, onbezonnen verliefdheden en buitenechtelijke verhoudingen. Weer anderen kondigen plotseling aan dat ze willen scheiden.

Ander werk

Plotseling of juist geleidelijk bekruipt de persoon in de midlifecrisis het gevoel dat het huidige werk geen bevrediging meer biedt, dat verdere carrièrekansen zijn verkeken en dat er behalve de jaarlijkse opslag en het salaris geen echte redenen meer zijn om de baan te handhaven. Waar je vroeger tot de jongste medewerkers behoorde, word je steeds vaker gezien als iemand die zijn beste jaren op de zaak gehad heeft. Gevolg: je voelt je op een zijspoor gezet en krijgt mede door het steeds sterker wordende besef dat het leven eindig is, een steeds diepere drang om een radicale stap te zetten naar een nieuw begin. Bijvoorbeeld door de opzet van een eigen onderneming, het aanvaarden van een baan in het buitenland, of het aannemen van een baan die totaal afwijkt van alle voorgaande werkzaamheden.

Jezelf ontwikkelen

De midlifecrisis hoeft niet altijd slecht uit te pakken. In feite kan het juist een gezonde crisis zijn, een crisis die noodzakelijk is om de tweede levensfase tegemoet te treden. De midlifecrisis kan worden 'gebruikt' om het leven uiteindelijk meer in overeenstemming te brengen met persoonlijke waarden. Het is een rijpingsproces, een behoefte om jezelf te ontwikkelen. Sommigen noemen het heel abstract : Op zoek naar jezelf. Maar daar zit een kern van waarheid in. Levensvragen zoals 'Wie ben ik' en 'Wat wil ik' worden terecht gesteld, zodat bijsturen en veranderen kan leiden tot meer zingeving van het bestaan.

Man over zijn midlifecrisis:

"Je laat je baard staan, gaat bovenmatig sporten en koopt een leren jasje... Je gaat zeezeilen met vrienden, koopt een Harley en verliest je kop aan een meisje van 22... Het zijn bekende beelden. Ik moest er ook om grinniken, dat geef ik meteen toe. Totdat ik zelf mijn baard liet staan, bovenmatig ging sporten en een leren jasje kocht... Paniek. Het idee van: het is bijna te laat, laat ik nog snel het onderste uit de kan halen... Maar het is niet alleen paniek. Waar het op neerkomt is dat je wilt weten wat je de volgende vijf, tien, vijftien jaar wilt gaan doen. Hoe maak ik het de moeite waard? Wat zit er nog in het vat?..." (Uit: Zorgboek Mannen 45+)

"Around mid-life everyone goes maniac a little bit." ~ Tom Berenger
© 2007 - 2026 Astrid-d-g, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming is vermenigvuldiging verboden. Vanaf 2021 is InfoNu gestopt met het publiceren van nieuwe artikelen. Het bestaande artikelbestand blijft beschikbaar, maar wordt niet meer geactualiseerd.
Reacties
Yvonne, 07-02-2016
Sinds een week staat mijn leven op z'n kop, mijn man is veranderd, zegt dat hij niet weet of hij 100% van mij houd. Zit constant boven achter zijn computer heeft de chat van Facebook ontdekt en daar zijn oude vrienden op. Helemaal was hij hiermee. Komt weinig beneden heeft ineens geen behoefte om met mij op de bank koffie en tv te kijken. Voorheen sliep hij veel op de bank. Hebben ons huis twee jaar geleden verkocht en hebben een vrjistaand huis gekocht om oud te worden. Wat waren we blij toen wij hier kwamen wonen hier wilden wij oud worden en nu weet hij het niet meer. ineens houdt hij niet meer 100% van mij heeft voorgesteld om even ut elkaar te gaan, morgen ga ik bellen voor profesionele hulp dat wilt hij ook. Heb er veel verdriet van.Reactie infoteur, 13-02-2016
"In love we often doubt what we most believe." ~ Francois de la Rochefoucald
Didi, 02-04-2014
Na een relatie van 4 jaar waarvan 10 maanden getrouwd, op zijn aandringen, vertrok mijn man vorige week plots, na eerst mijn kind en binnen enkele dagen nadat ik hem nog meekreeg naar een relatietherapeut, ook mij volledig verbaal weg te zetten. Wij deugen niet. Ik was overdonderd, verbijsterd, maar ben ook zo overtuigd van het feit dat hij een fikse midlife crisis heeft, dat ik de scheiding nu doorzet. Binnen een week zitten we bij de advocaat en haalt hij zijn spullen uit mijn huis, godzijdank zijn we op huwelijkse voorwaarden getrouwd. Razendsnel vallen alle stukjes van de puzzel in elkaar, al maanden is de sfeer thuis om te snijden en heb ik helaas de verantwoordelijkheid daarvan bij mijzelf gelegd, nu niet meer. Het is een opluchting, alsof er weer licht en lucht mijn huis, mijn leven binnen komt. Alle aspecten van de midlifecrisis zijn op hem van toepassing al denk ik niet dat hij een andere relatie heeft. Maar wel, baanverlies na conflict, willen verhuizen naar het buitenland, irreële opvattingen over een sprookjesachtig gezinsleven en ik ben helaas mevrouw nummer 3. Hij is gescheiden na 19 jaar huwelijk, toen een kortstondige relatie met een vrouw die binnen no-time haar huis voor hem opgaf en nadat ze dat had gedaan werd gedumpt, en toen kwam ik. Ik wist niet alles, maar heb in de loop der jaren steeds mee ontdekt en met hem daarover gesproken. Nam hij niet verantwoordelijkheid in. Nu op naar nummer 4, arme vrouw? Ik denk dat ook de jeugd, opvoeding en alles wat daarmee samenhangt een belangrijke rol speelt in dit soort situaties. Deze site geeft mij veel houvast, dank! Ik lees dat veel partners aan zichzelf gaan twijfelen dat vind ik eigenlijk het ergste. Ik was eerder zeer gelukkig 18 jaar getrouwd, maar hij overleed na ernstige ziekten. Ik weet dus een goede relatie kan bestaan zonder deze ellende en ben blij die te hebben mogen ervaren. Was daarom ook vol vertrouwen naar deze man. Rationeel kan ik verder, mijn gevoel moet ik nog wel ordenen, bah!Reactie infoteur, 07-02-2016
"When people hurt you over and over,
Think of them as sandpaper.
They scratch and hurt you.
But in the end,
You are polished.
And they are useless."
Assepoester, 16-02-2014
Hallo, mijn man heeft zijn gezin 2 jaar geleden verlaten, moest rust hebben, was op. Na lang zoeken en contact met een psycholoog bleek een zware burnout aan de basis te liggen, is overgegaan naar midlife. Gans 2012 stond bol van "ik moet". In 2013 absoluut windstil gezien ik niet meer reageerde op rare uitspraken (was puur uitlokking en met iemand die irrationeel denkt kan je toch niet praten). Nu echter, weet ik niet meer waar ik het heb. Sprak mij laatst opeens aan met mijn koosnaampje, ik denk dat hij het zelf niet besefte. Anderzijds lijkt het wel of hij meer afstand neemt. Ik dacht dat hij bij een psy ging maar nu lijkt het of hij op zondag gaat. Zijn er psychologen die op zondag werken? Voorts doet hij sinds eind vorig jaar nogal overenthousiast als hij in groep is (masker opzetten), om daarna weer als een pudding ineen te zakken. Ik kan hem niet vragen of hij naar psy gaat, hij beschouwt dat als "mijn privé-leven". We hebben hier al veel geduld gehad, veel verdragen, ik wil geen knoop doorhakken gezien we geen van beide willen scheiden maar het duurt allemaal zo lang… en dat hij nu later komt op zondag en soms zelfs helemaal niet (indien bij psy misschien mentaal te moeilijk voor hem?) dat maakt het zwaar, maar we geven niet op.Reactie infoteur, 07-02-2016
"Without communication, there is no relationship. Without respect, there is no love. Without trust, there is no reason to continue."
Lisotje, 04-10-2013
Mijn vriend heeft ook alle kenmerken van een MLC. Na een goede relatie van 4 jaar in Nederland besloot hij naar de andere kant van de wereld te emigreren voor een jaar. Even wat anders, zei hij. Hij (58 jaar) wilde dat ik na 3 maanden hem kwam bezoeken, wat ik ook deed. Daar aangekomen wilde hij niets meer weten van mij. Ik heb 3 weken zielloos alleen mn tijd versleten op die plek aan de andere kant van de oceaan. Voor ik weer naar huis ging stiekem in zijn telefoon gekeken en ja hoor, meneer was stapelverliefd op een andere vrouw. Na een heftige confrontatie ect ging ik terug naar huis. Zijn familie, onze gezamenlijke vrienden, iedereen was verbijsterd. Na een paar maanden kregen we weer contact, waarin hij zijn oprechte excuses op diverse manieren heeft geuit. Ergens wil ik wel geloven dat hij het meent, dat hij van mij houd. Maar het vertrouwen is weg. Ik weet niet wat ik met die man aanmoet, in mijn ogen is hij een kleuter, die mij wil vasthouden als een anker. Hij komt binnenkort voor een paar weken terug, want hij heeft een jaar bijgetekent. Hij is de grote liefde liefde in mijn leven, altijd hoopte ik dat ik oud werd met hem. Maar dan zal ik het grillige gedrag op de koop toe moeten nemen. Het lijkt mij niet echt gezond, maar wat is wijsheid?Reactie infoteur, 13-01-2016
"Apologies don't mean anything if he keeps doing what he is sorry for."

Warning: Undefined array key "gebruikersnaam" in /data/sites/web/interatenl/subsites/infonu.nl/include/article.php on line 263

Deprecated: strtolower(): Passing null to parameter #1 ($string) of type string is deprecated in /data/sites/web/interatenl/subsites/infonu.nl/include/article.php on line 263

Fatal error: Uncaught Error: Undefined constant "datum" in /data/sites/web/interatenl/subsites/infonu.nl/include/article.php:266 Stack trace: #0 /data/sites/web/interatenl/subsites/infonu.nl/index.php(82): include() #1 {main} thrown in /data/sites/web/interatenl/subsites/infonu.nl/include/article.php on line 266