InfoNu.nl > Mens en Samenleving > Sociaal > Hoe en wanneer beëindig je een vriendschap

Hoe en wanneer beëindig je een vriendschap

Hoe en wanneer beëindig je een vriendschap Iedereen heeft te maken met vriendschap, we gaan gedurende ons leven vriendschappen aan en vriendschappen verdwijnen ook weer, vaak op een natuurlijke manier. Soms komt het voor dat je een vriendschap wilt beëindigen omdat diegene qua gedrag niet (meer) bij je past.

Wanneer beëindig je een vriendschap?

Een vriendschap kan soms jaren duren en sommige vriendschappen zijn voor het leven. Net als bij samenwonenden of huwelijkspartners komt het bij vriendschappen ook voor dat het niet meer gaat en dat er geen leven meer in de vriendschap zit. Een vriendschap beëindigen is vaak heel moeilijk, vriendschap voelt vaak alsof het wel voor het leven zou moeten zijn: een vriend laat je niet in de steek. Er zijn echter situaties waarin de vriendschap in stand houden niet goed voor jou en je ontwikkeling is. Dan moet je een einde maken aan de vriendschap. Vaak duurt het heel lang voordat iemand de stap durft te nemen een vriendschap te beëindigen maar in sommige gevallen is het beter allebei je eigen weg te gaan en je aandacht aan nieuwe of aan andere vrienden te gaan besteden.

In de volgende gevallen is het beter om een vriendschap te beëindigen:
  • Jullie zijn de vriendschapsrelatie ontgroeid: ondanks dat je wellicht al heel wat jaren vrienden bent, ontwikkel je je toch afzonderlijk van elkaar. Je manier van doen en je overtuigingen kunnen in de loop der jaren veranderen, waardoor jullie niet meer op elkaar aansluiten. Bovendien kun je elkaar remmen in de ontwikkeling, omdat de één de veranderingen van de ander niet waardeert.
  • Er is geen sprake meer van geven en nemen: wanneer de één alleen nog maar neemt, is de ander al zijn of haar energie kwijt in het geven: er is geen balans meer in de relatie.
  • De ander vraagt te veel van de relatie: soms wil iemand meer zijn dan dat diegene is in jouw leven. Hij of zij bestempelt jou als zijn of haar beste vriend, terwijl jij dat zo niet voelt. Er wordt een druk op je gelegd om meer te zijn dan wat je bent of wilt zijn.
  • Negativiteit: wanneer de ander alleen maar negatief is, bijvoorbeeld wanneer jij met een probleem zit, dan draagt dit niet bij aan een gezonde relatie. In plaats van dat je vriend of vriendin je opmontert (zoals het zou moeten onder vrienden) haalt deze je constant naar omlaag en zak je nog dieper de put in. Dit is niet goed voor je ontwikkeling en je zelfvertrouwen.

Hoe beëindig je een vriendschap?

Een vriendschap beëindigen voelt zo ongeveer aan als verraad. Een vriendschap is bijna als een ongeschreven wet. Daardoor is het beëindigen van een vriendschap heel erg moeilijk. Degene met wie je wellicht jaren heel goed bevriend was, zal er soms geen idee van hebben dat je van plan bent de vriendschap te beëindigen. Bovendien zullen de meeste mensen bang zijn de ander te kwetsen.

Hieronder een aantal tips hoe een vriendschap te beëindigen:
  • Een vriendschap beëindigen, wanneer jullie uit elkaar gegroeid zijn, is eigenlijk het gemakkelijkst. Doordat het proces van uit elkaar groeien al aan de gang is, zullen de banden al wat minder stevig zijn. De beste manier om zo'n vriendschap te beëindigen is het laten verwateren. Waarschijnlijk vinden jullie het geen van beiden een groot probleem, wanneer je elkaar steeds minder ziet of spreekt. De relatie gaat dan vanzelf als een nachtkaarsje uit.
  • Een relatie verbreken met iemand die een echte "nemer" is lijkt erg moeilijk. Omdat de nemer altijd een bepaalde druk op je heeft gelegd, lijkt het verbreken van zo'n relatie erg eng. De oplossing is simpel: stop met geven. Mensen die "nemer" zijn vinden wel een volgend slachtoffer die wel gever wil zijn (al dan niet tijdelijk). Op die manier zal de vriendschap vanzelf over gaan.
  • Wanneer de ander veel meer verwacht van de relatie dan jij, laat dan merken dat je het ook druk hebt met andere vrienden, en dat je tijd niet alleen voor hem of haar is. Wanneer de betreffende persoon hierna wat afstand neemt en op een meer neutrale manier vrienden kan zijn, hoef je de vriendschap niet te verbreken, mits jij jezelf er prettig bij voelt. Vaak zal degene waar het om gaat blijven zoeken naar een speciale vriend, maar heeft dan wel door dat jij dat niet zal zijn. Wanneer deze persoon zijn "pijlen op een ander richt" zal de vriendschap steeds minder hecht (en minder benauwend) worden.
  • Wanneer je te maken hebt met een negatieve persoon is de manier om de vriendschap te beëindigen, uit te leggen dat zijn of haar negativiteit al jou energie opslokt. De persoon in kwestie weet best van zichzelf dat hij of zij behoorlijk negatief kan zijn. Iemand hiermee confronteren kan zelfs een eyeopener voor hem of haar zijn. Mogelijk reageert de negatieve persoon ook negatief op je mededeling, maar dat is een probleem waar hij of zij zelf mee moet omgaan en niet jouw verantwoordelijkheid.

Vriendschap direct beëindigen?

Natuurlijk kan er een conflictsituatie ontstaan waardoor een vriendschap abrupt ten einde komt. De vriendschap eindigt dan in een ruzie. Wanneer je het moeilijk vindt dat een vriendschap op deze manier is geëindigd is het goed om een brief of mail te schrijven, waarin je de vriendschap officieel beëindigt. Benoem niet alleen de problemen, waardoor de vriendschap ten einde is gekomen, maar ook de leuke dingen die jullie met elkaar gehad hebt. Bedank je ex-vriend of -vriendin voor deze leuke momenten. Op deze manier heb je de vriendschap toch kunnen afsluiten op een waardige en respectvolle manier.

In alle gevallen geldt dat je je altijd vrij moet kunnen voelen om een vriendschap direct te beëindigen. Wanneer een vriendschap benauwend wordt heb je misschien geen geduld om het te laten verwateren. Ga dan een gesprek aan en vertel je vriend of vriendin waarom jij je zo voelt, zonder de ander te veroordelen of aan te vallen op zijn of haar gedrag. Belangrijk is te benadrukken dat jullie samen goede tijden hebben gehad, maar dat het nu tijd is dat een ieder zijn eigen weg gaat.
© 2009 - 2019 Ceetee, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Vrienden komen en gaanVrienden komen en gaanVrienden komen en gaan. Maar waarom kan een vriend niet altijd een vriend blijven? Waarom gaan jarenlange vriendschappen…
Iemand wil geld van me lenen, moet ik dat wel of niet doen?Iemand wil geld van me lenen, moet ik dat wel of niet doen?Wanneer je van een goede vriend of vriendin de vraag krijgt of deze geld van je kan lenen, dan zal als eerste de vraag i…
Wat is echte vriendschap?Wat is echte vriendschap?Zuivere vriendschap: wat houdt dat in? Wat is het verschil tussen een kennis en een echte vriend? Hoe kun je weten dat j…
Vriendschap, wat doet dat voor mensenVriendschap, wat doet dat voor mensenEen goede vriend is het beste wat er is, toch? De behoefte aan vrienden is al zo oud als de mensheid bestaat. Er is uitg…
De warmte van ware vriendschapDe warmte van ware vriendschapIedereen verlangt naar gezonde vriendschapsrelaties. Een goede vriend geeft steun in moeilijke tijden en inspireert om v…

Reageer op het artikel "Hoe en wanneer beëindig je een vriendschap"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

Anoniemxx, 19-05-2018 23:35 #36
Ik weet echt exact hoe dat voelt als degene niks meer van zich laat horen
Want dit probleem heb ik ook met een aantal vrienden (die ik dan al die tijd als BFF'S beschouwde)

Bij 2 vrienden heb ik de vriendschap officieel beëindigd in een brief (1 oude vriendin heb ik pas gisteren gedaan die ik al zolang kende)

En ik ben niet bang om meerdere oude vriendschappen via de brief te laten beëindigen (vaak spreek ik al niks meer af omdat we uit elkaar zijn gegroeid, ruzies, meningsverschillen, niet accepteren met Hoe je bent etc)

Alleen mijn moeder is bang dat dat heel mijn oude vriendin d'r familie betrekt (ze zijn heel hecht bij elkaar) en dat ze naar mij komen of zo (ik heb de brief ook inmiddels in de brievenbus gedaan)

Ik heb alles verteld in een brief: dat ik de vriendschap niet meer aan kon en dat ik dacht dat ze meer ruimte nodig had en dat ik het accepteerde maar dat ik het nu officieel wou beëindigen omdat ik het niet meer aankon allemaal (ik concentreerde ook op de goede tijden die we hebben gehad samen dus ik schreef ook de goede dingen bij)

Echter was dit wel een goed idee om het via een brief te beëindigen?

Want ik bleef maar over d'r dromen dat ze beloofde dat we vaker samen met elkaar zouden afspreken en in real had ze het 3 jaar geleden ook al beloofd (laatst dat ik d'r zag en sprak)

maar ze kwam nooit bij ons beloftes na, geen berichten (zelfs niet bij privé bericht) geen telefoontjes, kwam nooit opdagen, feliciteerde mij nooit, geen kaartjes… helemaal niks meer

Als dit niet goed is geef mij dan een advies (op in het echt afspreken na dan want dat gaat toch niet werken, of ze heeft te druk of ze heeft geen zin)

Kris, 08-03-2017 12:11 #35
@Maartje, Goh dit komt wel erg bekend voor. Je doet er alles aan om er weer tussen te passen en te komen maar de ruimte is al weg. Wat voelde ik me ontzettend lullig en alleen die tijd. Ik heb ze mijn rug toegekeerd, en nu jaren later… wie wil vrienden worden met wie?

En raad eens wie er nu geen tijd meer heeft! Geloof me, ze doen je een plezier!

Maartje, 20-02-2017 21:38 #34
Ik zit ook middenin de ruziefase met mijn vriendinnen. Eerst heb ik meer dan een jaar moeten opkroppen dat ze me steeds uitsluiten. Steeds heb ik mijn best gedaan om erbij te horen, maar hun band werd steeds sterker. Nu heb ik al een paar dagen ruzie met hen. Net heb ik gezegd dat ze mij niet meer nodig hebben en met 2 verder kunnen. Maar dat begrijpen ze niet. Dat is het moeilijkste. Ze begrijpen het gewoon niet.

L., 22-11-2016 18:35 #33
Ik zit in een situatie dat ik de vriendschap wil beëindigen. Wij kennen elkaar al sinds de kleuterklas.We waren goed bevriend maar hij is te agressief geworden en is een best onaardig geworden (doet soms alsof hij mij steekt met een mes want hij speelt de hele dag agressieve games) en ook een beetje vreemd is hij nu Ik heb zelf een broertje (7jaar) ben zelf 12 (vast een van de jongste op deze site) maar hij heeft ook mijn broertje met een stok bij zijn oog geslagen. Hij werd opgehaald van school en moest naar de arts. Zijn wond was te diep om te hechten. De dokter moest daarom zijn wond dichtmaken met huidlijm
Ik zou ook nog gaan zwemmen met mijn broertje. Maar is nu afgelast omdat hij een aantal dagen niet in water mag zwemmen. Om deze redenen denk ik dat het ga beëindigen of voor een tijd misschien. Ik ga het zo doen: ik kom op school en loop naar mijn vriend toe en zeg: hallo ik wil iets zeggen: ik denk dat het beter is om de vriendschap voor nu te beëindigen. dat betekent niet voor altijd we worden vast wel een keer weer vrienden. Sorry, je bent een beetje te wild type voor mij en ik hoop dat ik je niet kwets.

Jon, 27-07-2016 12:36 #32
Zelf vind ik vriendschappen ook erg complex. Sommige vriendschappen voelen zo goed dat voor 'het leven' lijken te zijn, terwijl andere vriendschappen voor een bepaalde periode lijken te zijn en na verloop hun houdbaarheid lijken te verliezen.
Heb er wel vaak van gebaald als dit soort vriendschappen weer eens op de klippen liepen. Had vaak last van schuldgevoelens, boosheid, wrok etc. Nu besef ik steeds meer dat ik zulke situaties moet loslaten, want je komt hier gewoon niet verder mee.

Kitty, 08-11-2015 12:00 #31
Ik zit momenteel in de fase dat ik een vriendschap wil beëindigen. De vriendin in kwestie is onlangs van buiten de stad terug naar onze stad verhuisd.in onze eindeloze gesprekken gaf ze meermaals aan dat we nu wat vaker samen iets konden ondernemen of gewoon samen een bakkie doen thuis omdat de afstand dat eerst niet toe liet.
Onlangs verjaarde haar dochter maar ze vierde het een week later. En nodigde me uit om mee te gaan eten. Een dag voor het uitje appte ze me dat het niet doorging omdat er meerdere genodigden ziek waren. En dat we zouden gaan als iedereen beter was. En gaf ook maar even aan dat ze het niet leuk vond dat ik haar dochter op de dag zelf niet even had gefeliciteerd. En kapte daarna het gesprek snel af onder het mom van druk druk druk. Ik appte haar Beterschap en dat ik er naar uit had gezien om het meisje haar pakje te geven en te feliciteren tijdens het etentje.
Dus vroeg ik later of het uitkwam dat we die avond kort langs konden komen zodat ik het alsnog kon geven. Dat kwam niet uit want iedereen was ziek. De dag na het uitje ontdekte ik dat ze toch zouden gaan met een aangepaste lijst van genodigden. Of ze daadwerkelijk toch zijn gegaan kan ik niet zien, maar mijn stoel was in ieder geval gereserveerd voor iemand anders.
Het voelt als een steek in de rug, niet omdat ze wel of niet zijn gegaan, maar omdat ze middels een smoes me gewoon heeft geschrapt. En ik kan haar dit niet vergeven.
We kennen elkaar door en door… dacht ik.maar dat ze dit bij mij zo zou doen heb ik nooit zien aankomen. en vraag me nu echt af of zij mijn vriendschap echt waard is of is geweest…

Tanja, 17-05-2015 23:04 #30
Ik dacht vrienden te hebben. De mensen waar ik en mijn nu ex mee omgingen heb ik aangehaald. Leuke mensen, dacht ik. Nu gaan ze stuk voor stuk nog wel met mijn ex om en mij hebben ze als een baksteen laten vallen. Terwijl mijn ex het meest vreselijke gedaan heeft wat iemand zijn gezin kan aandoen. Bij een "normale" scheiding kan ik me voorstellen dat er geen partij gekozen wordt, maar in mijn geval heeft mijn ex mij alles afgenomen. Wij stonden met niets op straat! Zelfs zijn enige kind wil niets meer met hem te maken hebben. Dat zegt toch wel iets zou je denken. Waar is de loyaliteit? Ben ik nu gek of verwacht ik teveel? Ik geef veel in relaties en vriendschappen omdat ze voor mij waardevol zijn. Nu voel ik me eenzaam en wantrouwig naar mensen. Ik geloof niet meer in eerlijkheid, oprechtheid en loyaliteit. Gelukkig beschik ik zelf over deze kwaliteiten en ben dan ook m'n beste vriendin. Toch mis ik het contact en de gezelligheid. Hoeveel water moet je bij de wijn doen in een vriendschap? Moeilijk.

Bet, 09-05-2015 09:21 #29
Mijn beste vriendin zit in een negatieve spiraal, gaat met de verkeerde mensen om en als ze dan zielig is, belt ze me om advies, waar ze uiteindelijk niet smee doet. Het ergste vind ik nog dat ze vriendinnen is geworden met iemand die ik niet kan uitstaan. Mijn vertrouwen is totaal in haar weg. Sinds ze een nieuwe vriend heeft dit drugsverslaafd is, zie ik haar steeds minder, heeft ze smoesjes dat ze het druk had en dat ze niet langs kon komen, maar ondertussen die dag wel met andere mensen afspreken.
Het was eerst een nemer, had mij nodig om haar uit de put te houden en alles heb ik voor haar gedaan en nu voel ik me als een zak stront aan de kant gezet.

Maartje, 09-02-2015 22:43 #28
Gewoon netjes en op een respectvolle manier en zodra je het gevoel hebt, meteen zeggen, of mailen. Wees gewoon eerlijk. Ik wil het contact beëindigen, hoef je nog niet eens te zeggen waarom. Lijkt me naar de ander toe wel zo eerlijk.

En als iemand je niet netjes heeft behandeld aangeven, indien diegene een verveeld sorry geeft en gewoon elke keer weer dat gedrag vertoond, is het op een gegeven moment gewoon klaar. Maar zeg niet dat je het te druk hebt, of andere onzin, dan laat je diegene onnodig in de waan dat het goed zit, blijft contact met je zoeken en moet dan blijkbaar maar ruiken, dat je er geen zin meer in hebt. Ik vind laten verwateren dan ook not done. Respectloos. Zo ook als een kaarsje uit laten gaan. Neem gewoon je verantwoordelijkheid en zeg het gewoon. En dan niet bot.

Von, 20-01-2015 23:35 #27
Ik heb dit jaar drie keer een "vriendchap" beeindigd. Het was geen echte vriendschap en ik ben er nu reeds achter dat het in mezelf zit. Ik trek de verkeerde mensen aan en dat komt door mijn eigen gedrag en gevoelens, . Nu heeft een vrouw mij aangeraden schematherapie te gaan volgen en ze zei ook kijk eens op internet en schrik er niet van. Het werd aangeboden voor mensen met b.v borderline, maar nu reeds word het meer gegeven aan mensen die geen persoonlijkheidsstoornis hebben, omdat het bij die mensen niet gaat werken. Je moet wel flexibel genoeg zijn om je gedrag te kunnen en willen veranderen. Ik doe vanuit mijn jeugd steeds die dingen die ik geleerd heb en waardoor ik steeds mensen aantrek die iets van me willen of me kunnen gebruiken. En de mensen die ik juist aan wi trekken die zien mij niet zitten, omdat ze mij niet zien zoals ik werkelijk ben. Ik draag een bepaald schild om me heen. In ieder geval denk ik dat deze vrouw het juist heeft gezien en dat ik idd aan mezelf moet gaan werken. Ze zei doe het, want ik herken je verhaal en heb het zelf ook gedaan en reken er maar op dat er veel werk aan de winkel is. Het kan zelfs een paar jaar duren deze therapie, maar het is het waard zo zei ze en jij zelf bent het ook waard volgens haar. Ik ben het nu van plan en ga een gesprek aan met een psychiater om te vragen voor deze therapie. Want iedere keer relaties verbreken daar word ik ook niet beter van. Ik kom liever de juiste mensen tegen, die mij ook zien zitten om wat op te kunnen bouwen dan iedere keer verbreken.

Misschien ook iets voor anderen als ze dit lezen.

M., 28-11-2014 15:27 #26
Iemand die ik als goede vriend ben gaan beschouwen in een korte tijd, waarin we intensief contact met elkaar hadden, heeft me een contactverbod opgelegd. Ik begrijp ook waarom, mijn gedrag is niet goed te praten, maar toch doet het erg veel pijn. De vriend zou zomaar K. kunnen zijn hieronder, want zo is het inderdaad gegaan. Denk echter dat de overeenkomst met K. 's verhaal toeval is (o: Ik accepteer nu dat ik inderdaad te veel van deze vriendschap verwachtte, maar wil graag een stap terug doen en toch een plekje in zijn leven behouden. Gewoon af en toe contact houden als het beiden uit komt en iets positiefs en leuks ondernemen samen. Op dit moment kan ik hem het beste met rust laten en alles laten bezinken. Hij maakt zelf een erg moeilijke tijd door en heeft het volste recht daar al zijn energie in te steken. Ik kan alleen maar hopen dat als hij zijn weg weer heeft gevonden, daar misschien nog ruimte en bereidheid is voor een ontmoeting met mij. Zo niet dan zal ik me daar overheen moeten zetten.

K., 01-11-2014 22:55 #25
Vandaag voor het eerst in mijn leven een vriendschap beëindigd. Deze persoon en ik hebben in een korte periode van ons leven veel en intensief contact met elkaar gehad. Na die periode wilde ik eigenlijk liever het contact verbreken, maar ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om dat daadwerkelijk te doen. Ergens vulde het een gevoel van eenzaamheid op. Het pijnlijke is dat hij/zij mij veel harder nodig leek te hebben dan omgekeerd, waardoor ik deze vriendschap langer liet bestaan dan goed voor mij was. Uiteindelijk merkte ik de laatste tijd dat onze gespreksonderwerpen extreem gelimiteerd begonnen te worden. Wij triggerden een poel van negativiteit in elkaar en er bleven conflicten tussen ons ontstaan. Heb die vicieuze cirkel misschien iets te radicaal doorbroken, maar ik ben wel blij dat ik zelf mijn leven vormgeef en aan de hand van wie ik zelf daartoe wil laten. Niet meer omdat ik het gevoel heb dat het moet.

Charissa, 09-09-2014 20:11 #24
Bovenstaande over het geven en nemen is ENG herkenbaar, maar hoe beëindig je netjes een vriendschap als je zo iemand nog bijna wekelijks tegenkomt?

Tine, 24-05-2014 20:01 #23
Vandaag ook een vriendschap van 11 jaar moeten beëindigen. Toen we elkaar pas kenden heb ik veel steun van haar gehad omdat ik nét gescheiden was en in een moeilijke periode van mijn leven zat. Ik heb veel gehad aan haar steun, luisterend oor, maar ook haar adviezen. Nu nog steeds ben ik haar daar dankbaar voor. Toen ik 2 jaar bevriend met haar was en inmiddels een vaste vriend kreeg werd onze vriendschap gelijkwaardiger en waren we er helemaal voor elkaar. Totdat zij een jaar later gescheiden is van haar man (we waren toen 3 jaar bevriend) toen was ik er aan alle kanten voor haar, hielp haar met verhuizen, 2e hands spulletjes en was een luisterend oor. Zij deed alleen niets met mijn adviezen (die achteraf de juiste was) waardoor ze steeds vaker in een negatieve spiraal terecht kwam. Ze kreeg een vriendje met losse handjes, werd financieel door haar ex uitgekleed, raakte gedeeltelijk arbeidsongeschikt. Natuurlijk allemaal heel deprimerend, maar wat voor een oplossingen en ideeën ik ook opperde, ze wuifde het weg. Ze deed er niets mee, bleef maar klagen en in een slachtofferrol zitten. Ik heb er alles aangedaan om het voor financieel vlak voor haar makkelijker te maken, een klusje wat geld opleverde, zelfs een oproepbaan bij mij op het werk waar ze zonder problemen (mét haar lichte handicap) terecht kon. De laatste jaren heb ik mijn nek voor haar uitgestoken, was er voor haar toen ze regelmatig ziek was (terwijl ik zelf ook een kwakkeljaar had op gezondheidsvlak) Tijdens koffiemomenten had ze het alleen maar over zichzelf en als ik iets vertelde over mezelf dan haakte ze daar met haar eigen verhaal weer op in. Ik voelde me uiteindelijk leeggezogen door haar, steeds maar energie erin stoppen, maar géven, géven en nog eens géven en zij nam alleen maar. Voor mij was vanmorgen de druppel. Ze loog over zoveel dingen, begin mei vertelde ze het één en nu ineens was het helemaal anders. Het is dat mijn man getuige was van dat gesprek en die heeft mij ook wakker geschud dat mijn vriendin toch wel héél graag in een slachtofferrol blijft zitten en zielig gevonden wilt worden om aandacht te krijgen. Toen ik haar met haar leugens confronteerde (voor het eerst dat ik voor mezelf opkwam in al die jaren en zei dat ik er helemaal klaar mee was) gooide ze de handdoek in de ring alsof onze vriendschap nóóit iets had voorgesteld "Het gaat je goed" was haar antwoord via de sms, hier kon ik het dan mee doen. Einde verhaal!
8 jaar lang energie gestoken in haar en er was steeds minder belangstelling voor mijn "dingetjes"
90% van de gesprekken gingen over haar en 10% van de gesprekken over mij. De laatste keer dat ik bij haar was heeft ze me helemaal niets gevraagd, ook niet over mijn nieuwe baan en mijn nieuwe hobby, kwam niet eens aan het woord. Natuurlijk ben ik ook debet aan het beëindigen van onze relatie, ik had veel vaker aan de bel moeten trekken en het veel minder lang op zijn beloop moeten laten gaan.

Het is jammer, maar het heeft zo moeten zijn. Enerzijds ben ik opgelucht dat ik van " die last " af ben, anderzijds voel ik me ook wel schuldig dat zij in deze moeilijke periode (die al 8 jaar duurt) door moet modderen. Daarnaast realiseer ik me ook dat ik haar al vele handvatten heb aangereikt om uit dat dal te komen, maar dat ze er niets mee gedaan heeft. Tja op een gegeven moment ben ik daar dan ook klaar mee. Ik hoop gauw weer een leuke en gelijkwaardige vriendschap op te kunnen bouwen met iemand anders.

Sofia, 09-09-2013 16:07 #22
Ik heb ook een vriendschap beëindigd met een beste vriendin waar ik een aantal jaren veel mee optrok. In het begin ging het allemaal goed.We hadden veel lol, goede gesprekken met diepgang, winkelen, uit eten, stappen etc. We woonden niet ver van elkaar. Toen ging zij in een andere stad wonen, maar we trokken toen nog wel regelmatig veel met elkaar op. Maar na een langere tijd kwam ik er steeds meer achter dat ze veel leugens vertelde waar ze mij in het begin knap lastig mee heeft gemaakt en me vertrouwen heeft beschadigd. De leugens gingen over haar werk, mensen waar ze mee optrok en vrienden van mij waar ik veel vertrouwen in had. Toen ik het aan me andere vrienden had of het waar was bleek het dus niet zo te zijn. En een hele goede kennis waar ze altijd welkom was had ze beschuldigd dat hij haar had uitgescholden, of dan had hij haar weer beschuldigd had van diefstal, als ze belde kwam ze altijd met sterke verhalen over wat iemand haar had aangedaan, als ik haar ermee confronteerde dat het mij sterk leek, begon ze haar eigen leugens te verdedigen. Op een gegeven moment nam ik haar ook niet meer serieus. En heb onze contact verbroken. Soms vind ik het jammer en mis dan die tijden. Maar door mijn keuze voel ik me sterker en onafhankelijker en ga gewoon weer me eigen weg, dat is maar beter ook, omdat het anders erg uit de hand had kunnen lopen.

Marjan, 17-07-2013 15:10 #21
Een 'vriendin' heeft de vriendschap beëindigt omdat ik haar, haar zin niet kon geven. Ze had iets van me nodig en dat kon haar op dat moment niet geven. Heb ik eerlijk tegen haar gezegd dat ik niet in de gelegenheid was. Ging ze doordrammen over mijn prioriteiten, dat je altijd tijd moet vrijmaken etc. Ik heb heel veel voor haar gedaan in het verleden. Was bij de bevalling geweest omdat haar vriend ervandoor was gegaan, helpen spullen halen voor nieuwe woningetc. Nooit wat voor terug gevraagd. En toen kon ik een keer niet kreeg ik gelijk een grote bek van haar. Zij had toen de vriendschap bestendigt. Ik later een brief gestuurd met hoe ik over haar denk enzo. Nog geen reactie terug gehad. Moet eerlijk zeggen heb er ook geen zin in.

Justpassingthru, 15-06-2013 12:30 #20
Ik mis de reden 'Omdat het beter is'. Zonder het te weten van elkaar hebben we voor elkaar gevoelens ontwikkeld. Ze dacht dat ze het kon ontwijken door mij te negeren, uiteindelijk gaf ze de reden van negeren toe. Helaas heb ik toegegeven dat ik dezelfde gevoelens heb maar het nooit heb verteld omdat zij getrouwd is. Zij is erg loyaal richting haar partner en kan niet omgaan met de gedachtes die ze heeft, het nu zet onze vriendschap onder een druk die niet gezond is. Ik heb afscheid genomen omdat ik van haar hou, het is jammer, maar ik zie liever dat ze lacht zonder mij dan vertwijfelt als we elkaar zien. Soms ben je op de verkeerde plaats.

Melvin, 01-04-2013 01:21 #19
Ik heb een probleem. Mijn beste vriend heeft onlangs een vriendin gekregen. Mijn beste vriendin. Nu is dus het probleem dat ik hun zogenaamd uit elkaar zou drijven. ik word beschuldigd dat ik zou hebben geroddeld over hun. Ik denk dat het het beste is als ik de vriendschap verbreek. ik heb alleen geen idee hoe ik dit moet doen. Als ik eraan denk krijg ik schuldgevoel en dat wil ik niet ik wil het gewoon afsluiten. Wat moet ik doen?

Nanda, 12-12-2012 14:46 #18
Ik heb een vriendin die heet Mayke, maar ik begin haar een beetje te haten. Ik vind het niet meer leuk want we hebben telkens ruzie. Wat moet ik doen willen jullie mij alsjeblieft tips geven. Ze blijf maar met me omgaan ik vind het niet meer leuk. Vriendelijk groet. Nanda

Christy, 11-12-2012 22:34 #17
Afgelopen zomervakantie heeft mijn beste vriendin onze vriendschap via een sms verbroken. We waren heel close en we praatten elke dag met elkaar (we zaten en zitten bij elkaar in de klas). Sinds die sms negeert ze me en we hebben dus nooit meer gepraat. Ze voelt een beetje als een vreemde voor me die ooit heel dichtbij is geweest. Dat doet me veel verdriet. Vandaag was een moeilijke dag. Ik moest iets aan haar geven van een leraar die ze vandaag niet had, omdat ze ziek is geweest. Ik heb haar een berichtje gestuurd of ze in de pauze even kon komen om het op te halen, en voor het eerst sinds een hele lange tijd kreeg ik weer een berichtje van haar terug. Ik denk, of dat gevoel heb ik in ieder geval, dat ze me weer een beetje een kans geeft of zo. Maar ik ben bang om te veel te verwachten. Toch hoop ik, ik weet niet hoe groot de kans is, dat we ooit weer vriendinnen kunnen zijn. Ik vraag me bijna elke dag af of ze me mist en of ze nog wel eens terugdenkt aan onze vriendschap. Ik mis haar in ieder geval wel heel erg en als ik iets tegenkom wat me aan haar doet denken, krijg ik tranen in mijn ogen. Het is nooit uitgepraat tussen ons en dat doet nog wel het meeste zeer. Pfff, de tranen staan weer in mijn ogen. Misschien zou ik haar nu een berichtje moeten sturen, maar ik durf het niet, ik ben bang voor haar reactie. Of eigenlijk ben ik nog banger dat ik helemaal geen reactie krijg. I hate this feeling.

Lene, 10-12-2012 09:13 #16
@ Sanne: ik vind dit heel respectloos naar die "vriendin" (waarom noem je haar nog een vriendin eigenlijk?) Zij heeft geen idee, en vraagt eigenlijk exact wat er scheelt, en jij maakt een smoesje "druk". Dat is nog véél kwetsender. Zeg het haar rechtuit aub. Ik zit zelf in de situatie van jouw "vriendin". Ik vind het laf. "druk" is onzin. Heb de ballen om iemand eerlijk te zeggen wat er speelt zeg.

Internet-Surfer, 03-12-2012 15:52 #15
@ Sanne… ik heb zo gauw geen adviezen. Lastige situatie ook. Maar even ter informatie: waarom wil je de vriendschap laten verwateren? Uit elkaar gegroeid? Slurpt ze al je energie op? Hebben jullie verschillende waarden in een vriendschap?
De reden waarom de vriendschap niet meer werkt heeft natuurlijk ook veel invloed op de manier waarop je de vriendschap beëindigd.

Sanne, 27-11-2012 00:07 #14
Ik probeer zoals beschreven staat mijn vriendschap te verwateren, maar helaas zoekt mijn vriendin mij altijd op door te bellen of te smsen. Ze heeft mij wel een keer gevraagd of ik niet meer met haar wilde spreken, maar ik zei dat ik alleen druk had. Ik kon het niet maken om haar te kwetsen. Hoe zou ik dit moeten aanpakken?

Fred, 03-09-2012 17:03 #13
Heel erg bedankt! Mijn vriendinnen en ik zitten al lang vast aan twee vriendinnen die erg lastig zijn, en we hebben nu vertrouwen dat het ons gaat lukken om de relatie te verbreken zonder de haat-relatie die veel tienermeiden hebben te krijgen.

Anoniem, 04-07-2012 10:20 #12
Ik zit er al een tijdje mee. Ik heb een beste vriendin en we zijn al 3,5 jaar beste vriendinnen
alleen we passen niet meer zo goed bij elkaar en het klikt niet meer zo. Ik durf het niet tegen haar te zeggen. Ik ben bang dat ze het niet begrijpt en dat we daardoor ruzie krijgen.

Mw, 24-02-2012 23:22 #11
Ik begrijp jullie volkomen. Ik ben 20 jaar en was/ben bevriend met mijn basisschool vriendin zo 10jaar nu ongeveer. We zijn inmiddels ook al weer 2 jaar collega's van elkaar. Ik werk in een klein drogisterij en we hadden een vacature. Mijn vriendin (Ik noem haar f) kwam toen bij ons te werken. Je begrijpt dat wij dit heel leuk vonden. Maar we hadden een collega die alsmaar tussen ons in kwam te staan en begon te stoken. Op een gegeven moment konden we niet meer met elkaar overweg, maar dat hadden we uitgesproken en achter ons gelaten en dat ging goed.

Totdat f de virtuele wereld ondekte van het chatten. We waren altijd samen, maar naarmate de tijd vorderde ging f steeds meer in deze wereld leven. Ik hoorde niks meer van haar het moest altijd van mij komen. Nu heeft ze me verteld dat ze een vriend heeft. Ik vind het fijn voor haar hoor begrijp me niet verkeerd. Maar toen wij nog goed met elkaar konden was ze altijd met haar mobiel bezig. Als we een gesprek hadden had ik meer een gesprek met de mobiel dan met haar. Omdat ze contact had via sms. Dit was voor f blijkbaar belangrijker dan in de echte wereld te leven.

Maar ik heb haar vandaag verteld dat ze niet meer in mijn wereld past. Hoe moeilijk dit ook is. Het kwam hard bij haar aan maar ik kan er niks meer aan doen. Als vrienden zijnde dat vind je het leuk om met diegene leuke dingen te doen, goeie gesprekken te voeren. Maar dit was al niet meer met haar mogelijk. Ik voel niks meer voor der geen vriendschap meer. En ik ga mijn eigen weg, hoe moeilijk ook.

Ry, 21-02-2012 17:45 #10
Ik heb enkele weken geleden een brief geschreven aan mijn "beste" vriendin. Ze heeft zelf problemen te verwerken maar in plaats daarvan zoek ze naar andere dingen die haar leven beter zouden maken. Echter vaak is gebleken dat dat het enkel maar erger maakten. Dan bied je als vriend een helpende hand aan maar doen ze het telkens af als onzin. Zo is ze hals over kop gehuwd en snel snel aan kinderen begonnen terwijl ze zelf al klappen kreeg, als ze de waarheid vertelde tenminste. Op de duur kwam ik niet meer graag bij haar en vroeg ze ook niet meer hoe het met me was. Ze begon me onlangs ook persoonlijk gaan aan te vallen met woorden en dat was er voor te veel aan. Nu door die brief wilde ik haar ergens nog helpen maar door haar reactie terug is het afgelopen. Wat ik niet verwacht had is dat ik haar niet mis en het zo beter voor me is.

Teleurgesteld, 28-12-2011 06:48 #9
Ik ben ook een goede vriendin (dat dacht ik tenminste) kwijtgeraakt. Van de ene op de andere dag wilde zij geen kontakt meer. Ze heeft haar spullen uit haar kamer gepakt en is de deur uitgelopen. Ook haar huisgenoot was helemaal sprakeloos. Zonder een woord te zeggen is ze verdwenen. Ze reageert nergens op: geen email; geen telefoon. Ze heeft volgens mij of een ander telefoonnummer of haar telefoon laten blokkeren.
Voor mij is dit een groot raadsel waarom zij zo heeft gereageerd.

Jeroen, 26-10-2011 23:29 #8
Dit is een vervolg op wat ik hier eerder heb geschreven. Tussen 2000 en 2010 ben ik met een aantal vriendschappen spaak gelopen. Alhoewel ik dit als afgesloten beschouw, heb ik nog steeds wel last van schuldgevoelens en ook van angsten. Angsten om diegenen weer tegen te kunnen komen en geconfronteerd te kunnen worden met bepaalde situaties.
En ook angsten om weer tegen nieuwe situaties aan te kunnen lopen; iets wat ik niet langer meer wil. Niet langer wil ik gelijk maar afhaken, als er bijvoorbeeld geen klik en/of geen vertrouwen meer is. Ik wil hierin open en eerlijk kunnen zijn en niet voortdurend vermijdingsgedrag hebben en achteraf gezien nog met brieven en/of emails komen (met bijvoorbeeld uitleg waarom ik geen contact meer zou willen en/of met verwijten etc). Nogmaals; tussen 2000 en 2010 ben ik erg veel tegen dit soort situaties aangelopen en dit wil ik niet meer langer. Ik wil nu bewuster met mijn vriendschappen kunnen omgaan en deze ook kunnen koesteren. Toch heb ik wel geleerd dat een aantal vriendschappen niet 'voor het leven zijn' en slechts een bepaalde fase van je leven kunnen betreffen. Er kunnen zoveel factoren zijn waardoor het kan verwateren of kan verbreken.

Isa, 12-10-2011 15:14 #7
In mijn korte leventje (ben 13 jaar) heb ik al 2 beste vriendinnen verloren. één liet me gewoon vallen als een baksteen, we waren super close en ineens niet meer. ik heb er nog veel verdriet van gehad. Mijn andere vriendin ging ineens naar een andere klas en mijn andere vriendin ging mee. We waren eigenlijk de 3 musketiers, dus er ombreekt een deel. nu gaan mijn vriendin en ik teveel met elkaar om. Waardoor ze meent dat ik haar irriteer terwijl ze mij ook irriteer. Ik schep teveel op volgens haar en ze bekritiseerd me op alles wat ik doe. Soms heel erg negatief, waardoor ik me heel down voel. Ze zegt wat ik moet doen, maar als ik dat niet (wil) doen dan zegt ze dat ik haar laat vallen. ik weet niet wat ik moet doen, door haar ben ik ongelukkig geworden. Maar op sommige momenten is het weer heel gezellig. Wat moet ik doen?

Jeroen, 12-09-2011 00:22 #6
Zelf kamp ik al zo'n tien jaar met het probleem dat ik een aantal vriendschappen niet heb kunnen vasthouden. Ook zijn er een aantal contacten, wat eigenlijk potentiële vriendschappen hadden kunnen zijn, in een vroeg stadium spaak gelopen. Ergens kan ik niet met de verwachtingspatronen omgaan. Ik heb steeds het gevoel te moeten voldoen aan bepaalde verwachtingen die anderen van mij hebben. Dat ik steeds maar contact moet opnemen; wat van me moet laten horen; moet ingaan op verzoeken etc. Ergens merk ik dat ik het moeilijk vind om met deze druk om te kunnen gaan. Toch merk ik dat ik wel opener en eerlijker begin te worden. Ik probeer meer voor de dialoog te kiezen. Niet langer meer vermijdingsgedrag of juist conflicten veroorzaken (dmv email etc). Het is wel lastig om hierin te veranderen. Uiteindelijk zal ik dit moeten zien te overwinnen.

Mevrouw Zeurkous, 14-08-2011 18:13 #5
Ik heb het afgelopen jaar om diverse redenen drie vriendschappen beeindigd. Mijn voormalige beste vriendin heeft mij een jaar lang in de kou laten staan. Als ik niets van me liet horen, dan hoorde ik ook niets. Als ik vroeg om wat af te spreken dan kon ze nooit. Op haar verjaardag negeerde ze me en kreeg ik een grote mond. Mijn succes - iets waar ik jaren hard voor gewerkt had - feliciteerde ze me niet. Toen ik haar maanden later hierop aansprak, hield ze zich volledig van den domme. Ze had mij wel degelijk gefeliciteerd, of ik dat niet meer wist dan? Een andere vriendin wist mij doodleuk te vertellen dat ze mij nooit belde omdat haar agenda altijd vol zat. Een vriend steunde mij oorspronkelijk in mijn waarnemingen maar presteerde het ook om mij niet te feliciteren met een latere promotie. Toen ik deze laatste vriendschap symbolisch verbrak, kreeg ik een regen van sarcastische smsjes. Ik moest mij maar eens laten nakijken, want ik had duidelijk geen echt leven in de echte wereld. Ik, ik, ik. Zij zijn nergens in dat verhaal te bekennen.

Het is buitengewoon schokkend om te constateren dat mensen met wie je jaren bent om gegaan, je opeens in de stront laten zakken als je succes hebt. Achteraf gezien kun je het punt waarop de (plotselinge) verwijdering plaatsvond precies traceren: het moment dat ik succesvol werd. Ik had nooit durven denken dat zij mij mijn leven zouden ontgunnen. Ik was naief genoeg om te denken dat ze blij voor mij zouden zijn, en daar in zouden delen. Toen ik ellendig was en het onderspit dolf, toen waren ze er voor me. Maar op de dag dat ik me lekker in mijn vel voelde en mijn ding deed, waren ze met de Noorderzon vertrokken. Ik heb hier veel van geleerd. Ik ga tegenwoordig alleen vriendschappen aan met zelfverzekerde, succesvolle mensen. Niet omdat iemand die het minder goed doet niet goed genoeg is voor mij, maar omdat ik bang ben om weer teleurgesteld te worden door onzekere afgunstige mensen.

De verklaring die zij voor hun gedrag gaven wil ik julllie niet onthouden: 'zij waren psychisch niet in orde'. Dus voor de goede orde: als ik assertief ben en een vriendschap verbreek, word ik absusievelijk naar een psycholoog verwezen (1); zijn ze psychisch niet capabel om mij binnen een maand te feliciteren zelfs als zij drie diners en diverse ontmoetingen met andere mensen hebben door de week (2); wat ik zeg, klopt niet want ik ben wel degelijk gefeliciteerd (3).

Ik had er mijn buik vol van. Ik heb een jaar geprobeerd te lijmen wat er te lijmen viel, maar het mocht niet baten. Ik ben nu op een punt dat ik mij niet meer over het gebeurde kan heenzetten. Zij zijn vreemden voor mij, vreemden met kromme principes, achterlijke doctrines en verbolgen moraal waarmee ik niets - maar dan ook niets - meer mee te maken wil hebben.

Emma Bos, 08-03-2011 10:52 #4
Ik vind deze tips heel erg handig. Ik en een paar vriendinnen van mijn kampen al vier(!) jaar met hetzelfde probleem: we worden overal achtervolgd waar we heengaan door dezelfde personen. We kunnen niet eens meer rustig naar de wc. We voelen ons niet prettig als zij aanwezig zijn, omdat ze irritant zijn en ons afsluiteren. Eén van de twee personen is altijd zeer negatief over alles wat er maar te zeggen valt. Als wij in de kantine gezellig een donut nemen, vraagt de negatieve persoon vervolgens aan ons de verpakking om te lezen hoeveel caloríën erin zitten, om ons vervolgens duidelijk te maken hoe slecht het wel niet is, en blijkbaar dat wij dik zijn. Ook als zij goede resultaten heeft behaald voor een bepaald iets, en ze weet dat wij het iets minder goed hebeen gedaan, vraagt zij wat onze resultaten waren, en kijkt ze heel afkeurend en hooghartig bij ons antwoord. Is de situatie andersom, wij behalen goede resultaten en zei niet, dan horen we niets.

De andere is irritant en reputatieverlagend. We hebben al heel veel dingen geprobeerd om haar aardig te dumpen. Maar dit blijkt niet te lukken. Negeren helpt niet, als één persoon tegen haar zegt dat er geen behoefte aan haar is, gaat ze wel weer naar de andere persoon van ons groepje. Daarom gaan we vandaag met allebei direct verbreken. Geen halve bedoelingen meer, maar gewoon direct waar het op staat.

Ik hoop dat het goed uitpakt, ik hou jullie op de hoogte.

Pluim (infoteur), 23-02-2010 15:41 #3
Tussen 2000 en 2008 heb ik helaas ook een aantal vriendschappen moeten verbreken. Het blijft enorm moeilijk en vaak heb ik er dan ook nog veel last van. Er speelt dan een soort gevoel op wat een soort mengeling van schuldgevoel en afkeer is. Het is erg tegenstrijdig en lastig te hanteren. Graag zou ik het hier met anderen daarover willen hebben, maar ik weet niet goed waar ik dit kan doen.

Lieke, 24-01-2010 09:56 #2
Ik heb gisteren een brief ontvangen van mijn "lange afstandsvriendin", waarmee ze onze vriendschap wil beeindigen. Als ik jullie verhaal zoals hierboven lees, heeft ze alles geschreven wat er in zo'n brief moet staan (misschien heeft ze wel raad gezocht op deze site). En inderdaad ik voel me verraden en gekwetst, aan de kant geschoven.
Ik moet toegeven dat we misschien wat uitelkaar zijn gegroeit, vanwege onzer beide gezinssituatie. We zien elkaar een paar keer in het jaar en dan is er weinig tijd om goed met elkaar te praten, maar dat neemt niet weg dat het dan wel altijd leuk en gezellig is. We weten van elkaar dat er wat mist aan onze vriendschap op dit moment, maar het wil niet zeggen dat alles wat we wel metelkaar (nu of later) kunnen delen niet voldoende is om de vriendschap aan te houden. Mijn gevoelens zeggen me dat ik meer verdien dan zo'n juist getypte brief. Wat moet ik doen?

Giacomo, 04-01-2010 00:28 #1
Ik heb het volgende dilemma:

Ik heb een stiefbroer, die ook mijn beste vriend was, met wie ik al 30 jaar zeer close omging. Meestal in zijn sociale kringen, waarin hij mij introduceerde. In deze kringen stond hij nogal hoog in de 'pikorde'. Dit heb ik altijd gerespecteerd en nooit iets ondernomen om die pikorde ten voordele van mijzelf pogen te veranderen. Ik wist dat hij met een aantal mensen uit die kring een bijzondere band had. Het was niet gewenst dat ik mij op dat zelfde niveau bij die betreffende personen moest proberen te komen. De duidelijke signalen heb ik gerespecteerd.

Echter, na verloop van tijd verdwenen deze sociale kringen en introduceerde ik hem in mijn sociale kring, waar ik ook een bepaalde status had. Tot mijn verbazing bleek na lange tijd dat deze vriend wel actief werkte aan een verandering en daar op slinkse wijze in slaagde. Al snel ondernam hij activiteiten met mijn goede vrienden uit deze kring zonder mij daarin te betrekken of kennis daarvan te geven. Ik voelde mij beroofd en verraden.

Ben ik gek? Is dit normaal? Wil iemand aub hier op reageren. Deze vriend blijft zich 'onnozel' houden als ik hem hiermee confronteer, waardoor ik erg aan mijzelf ben gaan twijfelen. Reactie infoteur, 04-01-2010
Dat is inderdaad een vervelende ervaring. Maar ik denk dat je stiefbroer zich van geen kwaad bewust is. Voor hem is zijn gedrag normaal, hij is gewend om op deze manier mensen om zich heen te verzamelen. Voorheen had jij hier nooit last van omdat hij op zijn eigen terrein bezig was en jij dit respectereerde. Voor jouw gevoel is hij nu een grens overgegaan om dit op jouw terrein te doen en jij hebt het gevoel dat hij jou niet respecteert. Terwijl voor hem dit gewoon natuurlijk gedrag is.
Het probleem zit hem in het verschil in karakter, dit was nooit een probleem. Hij is wat meer "outgoing" en jij wat meer op de achtergrond dan hij. Maar nu komt hij tussen jou en je vertrouwde kringetje mensen. Dat kan bij jou veel verwarring geven, wat voor hem onbegrijpelijk is.
Blijf hier in ieder geval met hem over in gesprek. Of je de vriendschap moet beëindigen kan ik niet adviseren, je moet eerst voor jezelf goed duidelijk hebben hoe waardevol de vriendschap is en in hoeverre jij wel of niet kan leven met de huidige situatie. Als je hier niet uitkomt dan adviseer ik je een (internet)psycholoog te raadplegen. Deze kan je professioneel adviseren hoe met dit probleem om te gaan
Veel succes hierbij.

Infoteur: Ceetee
Gepubliceerd: 21-01-2009
Rubriek: Mens en Samenleving
Subrubriek: Sociaal
Reacties: 36
Schrijf mee!