InfoNu.nl > Mens en Samenleving > Psychologie > "Borderliners" leuker dan men denkt?

"Borderliners" leuker dan men denkt?

U kent de term wel: borderline. Iemand die deze ziekte heeft wordt vaak niet gezien als de meest makkelijke persoon. Helaas voor deze mensen, worden ze vaak als agressief, manipulatief, leugenachtig en impulsief bestempeld. Het wordt door onder andere de media, afgeraden om vrienden met deze lastige persoonlijkheden te worden. En een relatie beginnen, is al helemaal geen slim idee. Maar heeft deze ziekte ook voordelen? En hebben deze mensen stiekem niet een goed hartje?

Kenmerken van borderline

Borderline is vooral dat je instabiel bent. En dat op drie gebieden: zelfbeeld, relaties en stemming. Deze drie dingen zijn met elkaar verweven en beïnvloeden elkaar enorm. Belangrijke symptomen, die onder deze drie kenmerken te scharen zijn, zijn de volgende:
  • Extreme verlatingsangst
  • Onevenwichtige en intense relaties
  • Identiteitsproblemen (gestoord beeld van zichzelf)
  • Impulsief gedrag (te veel of te weinig eten, roekeloos rijgedrag, drugsgebruik, alcoholgebruik, riskant seksueel gedrag en/of geld verkwisten.)
  • Suïcidaal gedrag en/of automutilatie (van dreigen met t/m het werkelijk doen)
  • Een zeer onevenwichtige stemming
  • Zich chronisch leeg voelen
  • Misplaatste, hevige woede (kan alleen van binnen zijn, maar leidt vaak tot een woedeaanval/ruzies)
  • Dissociatieve verschijnselen en/of Psychotische verschijnselen

Dat zijn dus nogal wat kenmerken. Om de borderline persoonlijkheidsstoornis te diagnosticeren, moet men voldoen aan minimaal vijf van deze kenmerken. En ze moeten duidelijk en al een lange tijd aanwezig zijn. Het klopt dus dat veel mensen met deze stoornis impulsief zijn, maar lang niet allemaal. Ook kunnen ze behoorlijk agressief zijn. Maar ook niet allemaal. Er zijn zelfs heel veel mensen met borderline, die niet boos kunnen worden, terwijl ze van binnen wel koken. Daarnaast kunnen de zogenaamde borderliners zeker manipulatief en leugenachtig zijn. Maar niet veel meer dan "gewone" mensen dat zijn. Natuurlijk zijn er gevallen die dit wel heel extreem hebben, maar er is geen reden om dit als een kenmerk van borderline te zien.

Maar wat is er positief aan de borderliner?

Naast dat deze mensen hele vervelende klachten hebben, zijn er tal van eigenschappen die zij vaak ook bezitten en die eigenschappen maken het juist mooi om met ze om te gaan. Vaak zijn deze persoonlijkheden enorm creatief, hartelijk, spontaan, vriendelijk, begripvol, intelligent, gezellig, verrassend, romantisch, humoristisch, vrolijk, zorgzaam en aardig. En natuurlijk zijn er nog veel meer positieve dingen. Zo kunnen mensen met borderline vaak ook heel charmant zijn, en ze kunnen je werkelijk begeren, wat sommige mensen zeer prettig vinden. Omdat ze van de ene in de andere stemming vallen en dus meestal (wat) impulsief zijn, kunnen ze je enorm verrassen, de gekste dingen met je doen en je uit je slechte humeur halen om je vervolgens compleet vrolijk te maken. We kunnen gerust zeggen dat het veelzijdige mensen zijn.

Wel of geen vriendschap met een borderliner?

Een vriendschap met iemand met een borderline persoonlijkheidsstoornis kan hartstikke leuk zijn. Juist omdat ze veel positieve eigenschappen hebben. Het wil niet zeggen dat het altijd even gemakkelijk is. Het is bijvoorbeeld belangrijk dat je duidelijk bent; in alle opzichten. Je moet als het ware voorspelbaar zijn. Dit omdat deze mensen behoefte hebben aan duidelijkheid, structuur, voorspelbaarheid en grenzen. Meestal zijn ze dit tekort gekomen. Natuurlijk kan je tegen verschillende dingen aanlopen bij de borderliner, maar dat heb je bij elk mens. Het is belangrijk dat je ze als volwaardig blijft zien en open staat voor gesprek.

Mensen met borderline willen zelf heel graag begrijpen hoe alles zit, bijvoorbeeld hoe iemand in elkaar zit. Dit leidt ertoe dat ze zelf nogal snel oordelen in zwart of wit. Dit maakt hun wereld overzichtelijk en begrijpelijk. Probeer dit zelf niet te doen, en probeer in gesprek te gaan over nuances in het leven. Soms moet je met deze mensen wat meer geduld hebben dan met andere mensen. Maar ze zijn het allemaal waard om gekend te worden. En ze zijn zeker je vriendschap waard. Borderline is een extra gevoeligheid die je meekrijgt, of niet, in je leven. We kunnen eigenlijk wel zeggen: borderliners zijn 200% mens!
© 2007 - 2018 Rodecreatie, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Diagnose: Borderline persoonlijkheidsstoornisDe borderline persoonlijkheidsstoornis(BPS) is een stoornis die zich uit in extreem gedrag en zwart-wit denken bij mense…
Borderline test: Online checklist kenmerken en symptomenBorderline test: Online checklist kenmerken en symptomenBorderline is een complexe aandoening en heel erg vervelend voor de mensen, die eraan lijden evenals voor hun directe om…
Omgaan met borderline - leven met een borderlinerOmgaan met borderline - leven met een borderlinerAls je bekend bent met borderline persoonlijkheidsstoornis (BPD), dan weet je dat omgaan met borderline niet altijd gema…
Persoonlijkheidsstoornis borderlineBorderliner wat houd dat nou precies in?Is het erg om er mee te leven?HOe kun je er mee leven. Lees het hier en vind de…
Borderline, wat is het preciesBorderline, wat is het preciesBorderline is een persoonlijkheidsstoornis en wordt tegenwoordig ook wel emotieregulatie stoornis genoemd. Er zijn heel…

Reageer op het artikel ""Borderliners" leuker dan men denkt?"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

Joshi, 27-01-2018 18:12 #102
Hoi,
Ik ben een man van 30 jaar oud met vrij zware borderline maar ook een hoge wilskracht. Het zou in gesprekken over borderline heel wat minder verwarrend zijn als standaard de mate van de borderline en diegene zijn wilskracht wordt vermeld maar dat zal toch niet veranderen. Ook is het irritant dat veel mensen in hun reacties praten op een manier waarmee ze het over alle borderliners hebben terwijl hun slechte ervaring met een is. Ook rekening ermee houden dat mensen niet alleen borderline kunnen hebben wat samen met (zoals vaker aangegeven) iemand zijn persoonlijkheid ook verschil maakt tussen borderliners. Ik vond het artikel fijn om te lezen want de positieve dingen aan borderline worden maar weinig besproken ook door borderliners zelf, ik heb over de jaren wss bijna alles op het net ivm borderline wel gelezen ook buitenlandse forums en natuurlijk ook boeken. Mijn hoofd trigger is onrecht ik haat dus leugens en lieg zelf niet, je kan altijd zeggen: dat is prive, dat gaat je geen zak aan of dat vertel ik je op het geschikte moment. Zoveel mensen liegen dat is een feit, gelukkig heb ik eindelijk de kans om afgezonderd te gaan leven. Controle bestaat niet en met zwaardere borderline (daar is geen heling voor) leren leven duurt jaren ik zie het als een gedeelte van mezelf en ik denk dat iemand zonder die acceptatie het zichzelf een stuk moeilijker maakt. Elkaar ondersteunen door gesprekken is goed maar door al de verschillen zie je vaak dat elkaar helpen niet echt mogelijk is. Ik vraag me wel af of het niet beter is als mensen met borderline of 'slachtoffers' een eigen blok hebben voor te praten want het negatief praten veranderd na jaren nog steeds niet. Ik zie ook jammer genoeg een daling aan communicatie wel ook leuk om recentere reacties hier te zien.
Strength & Luck

Martijn, 12-01-2018 15:46 #101
Ik heb ongeveer een half jaar een relatie gehad met een borderliner, en het heeft me eerlijk gezegd redelijk gebroken. Ik hield (en houd) oprecht heel veel van haar, en ik heb altijd geprobeerd om rustig en met geduld met de heftigere momenten om te gaan. Maar het was uiteindelijk nooit genoeg.

Het doet zo'n vreselijke pijn om de persoon waarvan je zo vreselijk veel houdt te horen dat je hem/haar niet genoeg steunt, of nooit voldoende zou kunnen steunen. Dit terwijl je toch keer op keer alle moeite doet om begrip en geduld op te brengen. Het is alleen nooit genoeg. Geef je vandaag 4 vingers, dan worden er morgen minstens 5 verwacht. Pogingen om dit met elkaar uit te spreken werden afgewimpeld, of eindigden in ruzie omdat het aangeven van mijn grenzen juist weer werd gezien als een persoonlijke aanval of een bewijs dat ik niet genoeg van haar hield. Uiteindelijk lukte het dan wel weer om de situatie te sussen, maar niet zonder mijn eigen wensen en verlangens weg te cijferen. Een nieuwe poging om hetzelfde gesprek aan te gaan resulteerde vervolgens weer opnieuw in dezelfde irritaties.

Ik begrijp dat dit grotendeels onder de borderline problematiek zelf valt, maar hoe goed ik het ook kan begrijpen: feit blijft dat mijn eigen wensen en gevoelens in deze relatie totaal ondergeschikt waren. Ik heb helaas nooit een manier gevonden om hier op een goede manier mee om te gaan, waardoor ik de relatie heb moeten verbreken. Terwijl ik nog steeds zielsveel van haar houd. De pijn is af en toe nog steeds moeilijk te dragen.

Helga, 23-10-2017 08:36 #100
Hallo
Ik ben zelf iemand met borderline. En ja soms kan het heel moeilijk zijn, maar ik heb zelf psychologische hulp en medicijnen (risperdal) gehad, en ik moet zeggen, sindsdien kan ik er heel goed mee omgaan.

De enige moeilijke momenten voor mij zijn wanneer ik veel stress en spanningen heb, dan komt inderdaad de verlating angst en het minderwaardige gevoel omhoog, ik kan dan een dagje in een dip zitten maar ik klim daar altijd zelf weer uit. Maar inderdaad, iemand met borderline (mits onder controle) kan een geweldige vriend of partner zijn.

Ze gaan voor je door het vuur, kunnen verrassend zijn, impulsief, blij en vrolijk, romantische etc. etc. (praat ik over mezelf) maar belazer ze niet of doe ze niet bewust pijn, want ze kunnen moeilijk tegen onrecht, dan komt de echte boosheid naar buiten.

Ik heb inderdaad zelf een hekel aan ruzie, ik slik liever een keer, dus echte ruzie zul je met een borderliner (die het onder controle heeft) niet snel krijgen. Wat ik nog wel steeds moeilijk vind is de bindings en verlatingsangst, heb ook eigenlijk geen echte vrienden, dat vind ik wel moeilijk, je voelt je vaak eenzaam en alleen.

Ik wil nog wel even zeggen dat niet elke borderliner dezelfde symptomen heeft, want wat betreft het liegen, en veel seks, geldt zeker niet voor mij, de rest klopt aardig. Bedankt en succes allemaal.

Richard, 16-09-2017 23:49 #99
Hier, Borderline man, 45
Dat wist ik niet van mezelf. Daar had ik een relatie met een borderline/narcist van het kwaadaardige soort voor nodig om daar achter te komen. Na een hartaanval werd ik kort daarna na een kritische opmerking volledig buiten gesloten. Niet begrijpend waarom sliep ik een maand lang niet meer dan 1 à 2 uur per nacht, ontzettende verlatingsangst en ging hierdoor me ook vreemd gedragen. Uiteindelijk met zelfmoordneigingen uit mijn huis gehaald. Vervolgens heb ik me laten testen en wat bleek: ook borderliner en ook narcist.

Op de vraag of we leuker zijn dan gedacht. Ik denk dat dat echt wel zo is ja. We kunnen zo ontzettend spontaan en gek doen, dat is zeker aanstekelijk. Je hebt heel veel verschillende borderliners en het is ook wel belangrijk om te weten onder hoeveel druk of stress iemand staat of heeft gestaan in de afgelopen periode. Zodra de stress erg groot wordt, dan versterkt het borderline-gedrag zich. Daarom werkte het niet tussen ons: twee borderliners die bij elkaar stress uitlokten. ja, dan kun je je wel voorstellen dat dit niet soepeltjes zal verlopen.

Maar tegelijkertijd was de combinatie ook helemaal geweldig. Ik heb er ruim een jaar over gedaan om er een beetje los van te komen. Het heeft me bijna mijn leven gekost en ik ben er nog steeds niet. Inmiddels een half jaar in behandeling en zoals ik het begrijp duurt een goede behandeling tussen de 1,5 en 3 jaar.

De meeste borderliners haken ook vaak af tijden de behandeling of nemen deze niet serieus. Ik ben van het type borderline hoog: Borderline in combinatie met een gezonde intelligentie. Borderline-laag zijn mensen met een lagere intelligentie en zij kunnen vaak niet goed het eigen gedrag interpreteren en hierin verandering brengen. Voor mij is verandering brengen ook lastig. het is iets wat al je hele leven in je zit. Dat gedrag verander je niet zomaar.

Heel veel gebeurt ook gewoon op een impuls. Ze proberen me nu bijvoorbeeld te leren dat er verschillende fase zijn die leiden naar grote woede. Bij mij kan dat een nano-seconde zijn. Dat kan al de blik van iemand zijn. Eigenlijk vooral als ik onrecht ervaar, niet serieus genomen wordt, verlating dreigt of als iemand je de les wil lezen. Kortom best vaak dus…

Anyway. Voor iedereen die het heeft: als je ooit iemand treft die tot op zijn oren verliefd op je wordt: je weet ook hoe het is, je weet dat diegene echt heel van je houdt. Ga er een beetje netjes mee om. Het hoeft echt niet voor eeuwig te duren, maar je hoeft iemand echt niet kapot te maken. Uiteindelijk krijg je daar zelf de meeste last van.

Luus, 04-08-2016 00:37 #98
Ik heb 20 jaar een relatie en huwelijk gehad met iemand die Borderline heeft. In de eerste instantie vind ik Borderliner geen leuk woord. Iemand is een persoon met een ziekte die Borderline heet. Iemand is toch meer dan je ziekte alleen? En inderdaad Borderline heb je in alle soorten en maten en niemand is hetzelfde.

Mijn inmiddels ex-partner waar ik nog steeds heel erg veel om geef heeft mij persoonlijk verbaal nooit beledigd, uitgescholden of naar beneden gehaald of een vinger naar me uitgestoken. Dit zou ik nooit accepteren, daar ligt de grens als je tenminste nog een beetje zelfrespect hebt. Ik heb ontzettend veel moeten incasseren en meemaken waar ik niet verder op inga maar achter deze stoornis met al zijn facetten zoals boosheid, woede, schulden maken, onverantwoordelijk gedrag en impulsiviteit, zat tevens een ontzettende lieve man, zorgzaam, attent, empathisch, humoristisch, gezellig, romantisch en in de basis een goed mens die opgevoed is door mensen die geen kinderen hadden moeten krijgen en enorm beschadigd en getraumatiseerd is.

Bij mij was de situatie, als het slecht was was het heel slecht en als het goed was, was het heel goed. En de goede momenten hebben ervoor gezorgd dat ik 20 jaar ben doorgegaan maar uiteindelijk door mijn eigen overgevoelige aard ben ik burned out geraakt en ben ik toch gescheiden met veel schuldgevoelens. Ik heb jaren als een zandzak op de bank gelegen om bij te komen. Ik heb geen spijt van die jaren maar ben er psychisch door beschadigd. Desondanks voel ik nog heel veel hem en kom er niet los van. En voor beide partijen liggen er waardevolle lessen en uitdagingen besloten in het hebben van deze relatie.

Els List, 25-07-2016 15:49 #97
Zijn er ook mannen op deze site met borderline. Ik ben een moeder van 58 met een zoon van 32 die deze ziekte heeft en ben de wanhoop nabij… Hoor alleen verhalen over/van vrouwen. Is in grote lijnen waarschijnlijk hetzelfde gedrag. Maar op andere vlakken zo totaal verschillend. Mijn zoon kent zijn beperking maar al te goed maar weet gewoon niet hoe hij hier mee leven kan… (Hij is levend dood) alle instanties zijn gericht op vrouwen. Dus zijn er mannen met goeie tips en of hulpverleningsinstanties

Kuifje, 11-06-2016 22:22 #96
In veel reacties hieronder wordt er (luchtig) geschreven, dat als het te zwaar wordt om te leven met een partner met Borderline, dat je dan maar de relatie moet verbreken en diegene je rug moet toekeren. De realiteit is vaak niet zo eenvoudig, je hebt jarenlang in die relatie geïnvesteerd en je wil misschien wel helemaal niet alleen komen te staan. Misschien zijn er kinderen in het spel en ben je bang dat die zonder jou verkeerd opgevoed worden en juist jouw stabiliteit hard nodig hebben, iets wat ze niet (voldoende) hebben bij de partner met Borderline. Ook kan het zo zijn dat je weet, dat wanneer je de relatie verbreekt, dat je partner zonder jouw stabiliteit (werk, huisvesting, familie, inkomen?) en reële kijk op het leven misschien verkeerd terecht komt en een fout en destructief leven gaat leiden en dat je daarom dan maar meer pikt en accepteert dan mensen die pas kort in zo'n relatie zitten, of zich daar niet zo druk over maken. Er zijn verschillende gradaties in het symptoom Borderline, bij de 1 is het heftiger dan bij de ander. Bij mijn partner lijkt het soms weg en dan van het ene op het andere moment kunnen de heftigste explosies zich voordoen, meestal zeer onredelijk en vaak helemaal om niets en dan hangt je relatie daardoor weer aan een zijden draadje. Je leest vaak, van op eieren lopen, zwart-wit denken, impulsiviteit, onredelijkheid, constant positieve aandacht en complimenten vragen, niet kunnen doordringen tijdens een "Borderline-aanval" tot die persoon, in een rollercoaster zitten en dan niet weten waar je aan toe bent, ik kan dat in mijn relatie van ruim 9 jaar allemaal bevestigen en dat het vaak heel zwaar is om dingen weg te slikken, om maar weer die heftige confrontaties te voorkomen. Het tegenovergestelde is, dat mijn partner mij bijna altijd de indruk geeft, dat ik de enige, liefste en mooiste man voor haar op aarde ben en geeft ze me onvoorwaardelijke liefde. Totdat er weer eens iets onbenulligs gebeurt en dan is die liefde omgeslagen in kortstondige haat en kan ze in een impulsieve bui, haar tas pakken en boos de deur uitlopen om steun bij iemand anders te zoeken en me dan te bestoken met allerlei verwijten via SMS'jes, of WhatsApp. In mijn geval is het ook een feit, dat het probleem zogenaamd altijd bij mij ligt en dat ik me in haar (op dat moment) problematische situatie moet inleven, hoe of dat me voel tijdens die periodes wordt nooit naar gevraagd. Soms, als het muntje weer gevallen is en ze tot inzicht/rust is gekomen, dan kan er wel eens een "sorry" vanaf, dat ze me dan eerst ernstig pijn gedaan heeft en gekwetst heeft wordt dan maar weer doodgezwegen en is ze weer het liefste vrouwtje van de wereld, die het overal met me eens is en tot aan het "slijmerige" toe, lief, aanhankelijk en begripvol doet. Tot slot, soms kan je niet leven met je partner met Borderline, maar meestal kan je ook niet zonder ze, gewoon, omdat je toch van diegene houdt.

Leo, 25-03-2016 12:03 #95
Borderline, zoals ik dit lees herken ik er alles in wat mijn vriendin heeft. Dat werd ook bevestigd door een arts van het AMC te Amsterdam, die het aan haar vertelde.Ze ging daar naartoe voor een Deep Brainstimulation-programma. Zij heeft een meervoudig gecompliseerde dwangneurose, en is al jaren uitbehandeld.Ze gaat het niet krijgen.Ondanks dat ze enorm geknokt heeft om daar naartoe te gaan ligt ze momenteel al 5 jaar te bed en zie ik haar wegkwijnen.Begeleiding voor haar is dramatisch slecht verzorgd door de GGZE en wordt het haar zelfs dingen verweten die ze gewoonweg niet meer kan opbrengen.Geloof me, ik heb teveel gezien.Wij zijn 32 jaar samen, en het ergste is toch dat je langzaamaan begint te denken, dat ze beter rustig kan gaan inslapen, omdat je niet meer weet waar je naartoe kunt gaan. Met een dwangneurose op alles wat ze aanraakt, een borderline die echt wel overeenkomt op het artikel die ze dus heeft, kan ik alleen maar zeggen dat het te ver kan gaan.Dat wens ik niemand toe.Als je jezelf in dit artikel herkent is het niet te laat om naar een arts te gaan.Groetjes, Leo.

John, 08-03-2016 13:41 #94
Kan iemand mij raad geven? Ik ben man en heb/ had een hechte vriendschap met andere man, die altijd heftig reageert als ik even minder tijd voor hem heb. Laatst was ik op bezoek naar mijn moeder in Hilversum en had ik mijn mobiel niet meegenomen. Ik was dus uren niet bereikbaar voor hem. Kennelijk een doodzonde want dit en enkele andere (voor mij kleine dingetjes) maakte dat zijn zegelboekje vol was en hij deze kon verzilveren door de vriendschap rigoreus op te zeggen. 15 apps achter elkaar merendeels verwijten en hoeveel pijn ik hem had gedaan. Of ik hem wilde deleten uit mijn leven hij zou dat bij mij doen en wil nooit meer contact. Het stemt mij wel triest en ook bozig soms, soms lijk ik dan zelf een mini borderliner. Maar mijn vraag wat kan ik doen om hem terug te krijgen en is er ook wat te doen aan zijn stemmingen? Groetjes John.

Niels, 05-02-2016 01:48 #93
Er zijn behoorlijk wat misvattingen over borderline en dit heeft zo verschillende redenen. Het betreft namelijk een cluster B persoonlijkheidsstoornis die overlappingen vertonen met bijvoorbeeld een narcistische persoonlijkheidsstoornis. Toch zijn de motieven voor het gedrag natuurlijk anders. Maar het komt nog wel eens voor dat iemand met borderline gezien wordt als een narcist. En dan heb je het vaak over een somatische narcist omdat deze ook erg onverwacht agressief gedrag kan vertonen en tegelijkertijd ook geobsedeerd is met seks, gedrag wat veel borderliners ook vertonen zelfs als ze seksueel misbruikt zijn. Gek genoeg is dit ook een veelvuldige oorzaak van borderline waar niet veel over geschreven wordt.
Mijn borderliner is volgens mij seksueel misbruikt omdat ze seks bedreef zonder dat ze er echt bij was met haar hoofd. Het leek net of ze dacht dat het zo hoort te zijn zo van seks moet nu eenmaal. Toen ze door kreeg dat ik het zag en niet echt opgewonden was zei ze tegen mij dat het aan haar lag en gaf ze mij een knuffel.
Zij was meer een introjectieve borderliner, dit type borderliner doet niet aan zelfbeschadiging en heeft vaak paranoide gedachtengangen over mensen. Komt erg dichtbij schizofrenie. Borderline wordt vaak alleen maar beschreven als mensen die zichzelf verwonden en zelfmoord dreigen te plegen etc maar er zijn echt meerdere vormen van borderline. De introjectieve stoot vaak af ipv de anaclitische borderliner die afstoot uit verlatingsangst en daarna weer aantrekt. Doordat de meeste sites alleen maar de anaclitische borderliner beschrijven ontstaat er natuurlijk een bekrompen beeldvorming van iemand met borderline. Toch wil ik alle borderliners die dit lezen even aanmoedigen om niet te denken dat er niks aan te doen is aan het niet begrijpen waar al jouw emoties vandaan komen… de angst die vaak in relatie staat tot de woedeuitbarstingen. Als je een goede therapeut weet te vinden die anaclitische en introjectieve borderline kan behandelen en ook onderscheid kan maken tussen de twee verschillende behandelmethodes dan kan je (en dit meen ik echt) binnen 3 jaar een grote vooruitgang boeken in het controleren van je eigen emoties omdat je ze begint te begrijpen. Hierdoor kun je stabiele relaties aangaan en hoef je niet regelmatig alleen te zijn. Het betekent wel dat je die therapeut in vertrouwen moet nemen. Iets wat niet makkelijk is maar op den duur ga je begrijpen waarom het super nuttig is geweest.

Nissy, 22-12-2015 14:33 #92
Hallo, graag wil ik reageren op het feit dat borderliners zo'n negatieve stempel krijgen, zelf kreeg ik in 2013 de diagnose borderliner na eigen verzoek bij de huisarts, en omdat een jongen de relatie verbrak met de uitspraak "je lijkt te veel op exen van me en die hadden borderline". Het brak mijn hart maar opende wel mijn ogen, dus ik ben eens heel goed naar mezelf gaan kijken en tja toen bevestigd werd wat ik zelf al dacht ben ik stappen gaan ondernemen en ben gelijk in therapie gegaan. Ik heb een jaar DGT gevolgd en daarnaast individuele therapie en ik kwam er achter dat ik inderdaad moeite had met emoties, ik moet zeggen dat ik me soms ook irriteer aan sommige borderliners omdat die zich achter de ziekte verschuilen en alles wat er gebeurt zeggen "ja maar ik ben borderliner dus kan er niets aan doen!" Bullshit… je kan er zeker wel wat aan doen als je maar wilt! Toen ik de diagnose kreeg leerde ik mijn vriend kennen en heb hem meteen gezegd dat ik borderline had en heb hem de keuze gegeven om te blijven om te gaan en de lieve schat ging niet weg maar heeft me door het hele therapie jaar heen geholpen en is nog steeds bij mij, en ik heb vrienden die me in dit jaar ontzettend gesteund hebben en me nooit zouden laten vallen ondanks dat ik soms wat heftiger kan reageren op dingen of dingen verkeerd opvat terwijl hun het anders bedoelen, maar ondanks alles heb ik in de afgelopen jaren geleerd dat ik zelf de enige ben die de borderline onder controle kan houden en dat ik niemand anders de schuld van iets kan geven, de borderline is een stukje mij en daar moet ik mee leven en zorgen dat ik een beter en leuker persoon ben voor de mensen om me heen. Ik moet zeggen dat ik nu beter op dingen kan reageren en als het me teveel wordt ik mijn grenzen aangeef en mijn eigen prioriteiten vasthoud… Het doet me pijn om te lezen dat zovele die een ex hebben met borderline nu zo negatief zijn… je hebt tenslotte ooit van die persoon gehouden en je weet wat ze mankeren en dan nu zo achter af praten? Nee misschien had je gewoon als mens eerder aan de rem moeten trekken en je eigen grenzen moeten bewaken dan had je een hoop ellende bespaard gebleven, ik ben van mening dat je als mens ten alle tijden zelf keuzes maakt, dus ook de keuze om wel of niet met een borderliner te leven… Ik ben ook blij dat mijn vriend me nooit bestempelt als borderliner (hij haat dat om iemand te bestempelen) maar dat hij zegt: Nissy vecht met gevoelens en emoties… en ik vind het heerlijk dat hij het zo nuchter bekijkt en zijn nuchterheid heeft mij ontzettend geholpen… Ik heb 2 weken geleden mijn therapieën (DGT en Cognitief gedragstherapie) afgerond en ik kan met een gerust hart zeggen Ik ben klaar om in de maatschappij mee te draaien… nu nog een leuke baan vinden en dan kunnen mijn vriend en ik gaan samenwonen… want na bijna 3 jaar mag dat wel een keer gaan gebeuren, maar ik heb er bewust voor gekozen om eerst te leren alleen te zijn (door angst om alleen te zijn te vaak te snel gaan samen wonen waardoor een relatie stuk liep) en om aan mezelf te werken en mezelf te verbeteren en dat is me gelukt… Ik kan met vol trots zeggen dat ik aan mezelf gewerkt heb en ik ben geslaagd…

J28, 02-11-2015 13:23 #91
Ik vind het erg om te horen dat veel mensen alle borderliners over 1 kan scheren. Ik ben in 2012 met een diagnose thuis gekomen en het was voor mijn een opluchting en ik kreeg meteen hulp door middel van een VERS trainen. ik heb hier veel baat bij gehad en kan alleen maar zeggen dat ik normaal kan mee draaien in de maatschappij met me kinderen en man. Heb me werk en regel alles op tijd en heb daardoor geen buien meer.

Rob, 27-10-2015 22:24 #90
Vandaag heeft mijn vrouw de diagnose borderline gekregen. Dat is een lang traject geweest en een bevestiging van wat ik allang al wist. De reacties op dit forum zijn soms kwetsend voor borderliners. Een aantal borderliners reageren door hun ziekte als normaal gedrag te bestempelen.
Ik hou van mijn vrouw. Ik zou willen dat het niet zo was. Waarom hou ik van mijn vrouw. Ze kan extreem lief zijn, me enorm missen en me verafgoden. Dat is heerlijk! De prijs die ik betaal is hoog. Ze is soms zo zwaar depressief, dat ze alleen maar in haar bed ligt en ik na mijn werk ook nog het hele huishouden mag doen. Als ik dat mopperend doe, stuur ik haar regelrecht de afgrond in. Ik moet dat vrolijk doen! (lukt natuurlijk niet)
Ik moet zeggen dat ik veel negatieve reacties in dit forum herken bij mijn vrouw.
Als partner moet je niet mee gaan in het drama. Als mijn vrouw weer eens van me wil scheiden, zeg ik 'succes er mee, ik zit boven. Ik hoor het wel als het geregeld is'. Gaat ze door, dan geef ik aan dat ik er op een later tijdstip over wil praten. Vaak is het probleem dan opgelost. Is ze poeslief en het hele voorval is ze vergeten. Dan MOET je haar wel confronteren met wat er gebeurd is. Duidelijk aangeven hoe je je er bij hebt gevoeld. Op dat moment kan mijn vrouw in ieder geval wel sorry zeggen.
Daarnaast is het belangrijk dat je naast je relatie met de borderliner ook een ander leven hebt. Een leven zonder borderline. Dat is de enige manier waarop je het vol kan houden een rots in de branding te zijn voor die borderliner.
Ben ik gelukkig? Nee. Ik hou van mijn vrouw en ik zie dat ze het heel moeilijk heeft. Ik probeer haar te ondersteunen met wat ze nodig heeft, zodat het niet erger wordt voor haar.
Ja er zijn mooie momenten. Daar moet je van genieten, want je weet dat het ook weer ophoudt. In die zin leef ik binnen mijn relatie met de dag.
Als ik het over had kunnen doen was ik niet met haar getrouwd. Zoals zij niets aan haar borderline kan doen, kan ik er ook niets aan doen dat ik voor haar gevallen ben. Niemand kan er wat aan doen. Maar een borderliner is net als ieder mens verantwoordelijk voor zijn/haar daden. Mijn tip is vooral om dat niet in het heetst van de strijd te proberen. Niet mee gaan in het drama en later confronteren. Luister je zelf naar een ander als je boos bent? Wil je dat eigenlijk op zo'n moment wel? Verwacht ook niet dat zij dan naar jou luisteren! En ja, om je aandacht te trekken, kunnen ze je enorm kwetsen. Neem afstand als het te veel wordt en confronteer ze er later mee.
Ach ik heb mooi praten hoor. Zo lekker gaat het niet in mijn relatie. Ik weet niet zeker of een borderliner echt van iemand kan houden, of dat ze gewoon gedrag van een ander imiteren of faken. Ik maak me er niet boos over, omdat dat geen enkele zin heeft. Als ik dat zou doen, zou ik weg gaan, dat is dan beter. Door bij haar te blijven is de borderline ook mijn probleem geworden en hebben mijn daden gevolgen. Daar moet elke partner zich bewust van zijn. Je kiest voor zo iemand, dan is dat het gevolg. Kun je dat niet, dan moet je weg. Dat is beter voor iedereen. De meeste partners hier, hebben zich laten meeslepen in het drama. Je partner zit in een achtbaan en jij zit in het karretje er achter. Ga naast je partner staan en probeer het karretje te sturen, zodat het wat minder hard door de bocht gaat.
Ik weet niet of mijn relatie stand houdt. Ik leef met de dag hier in. Ik wens iedereen hier veel geluk en rust toe. Ik hoop dat iemand wat aan mijn verhaal heeft.

Z. S., 22-10-2015 19:48 #89
Ik heb met verbazing alles gelezen, heb een dochter met deze ziekte, die heeft vanaf begin gesmeekt om hulp. Eerst heeft het een jaar geduurd voor ze wisten wat ze had, weer een half jaar voor medicynen, enz. De hulpverlening schiet tekort in deze zaken, afspraken niet nakomen, elke keer weer een ander persoon, alles uitleggen hoe ze zich voelen, deze mensen zijn juist begeleiding nodig en nakomen van afspraken, maar ze worden naar huis gestuurd met een potje pillen en moeten zich maar weer een poos redden. Mijn schonnzoon heeft zelf uitgezocht dat er klinieken zijn voor bordelinepatienten, bij ggz was het niet bekend? Het werd hem niet in dank afgenomen. Nu al een paar maand aan het wachten om geplaatst te worden. Zo ik lees dat mensen ze de rug toe keren, vind ik slap zal je kind maar zijn, ze hebben er niet om gevraagd.

Mira, 21-10-2015 14:25 #88
Ik ben een vrouw van 31 jaar. Na mijn geboorte heeft mijn moeder een postnatale depressie gehad en op mijn 12e zijn mijn ouders gescheiden. Volgens de specialisten komt mijn borderline (mogelijk in combinatie met ADD) hier vandaan. Ik heb al meerdere relaties achter de rug; 2 stuks van 2,5 jaar, 1 van 5 jaar met een aanschaf van een koopwoning, en nog 1 van 2,5 jaar met daarin een huwelijk en ook een aanschaf van een koopwoning. Ik ben nog bezig met de afwikkeling van deze laatste. Tussendoor heb ik ook meerdere, niet noemenswaardige, kortere relaties gehad. Vorige week heb ik weer iemand leren kennen. Het klikte meteen goed en het contact was zo leuk dat ik al wat vlinders begon te krijgen. Nadat we elkaar voor het eerst gezien hadden waren deze vlinders er nog steeds. Gisteren heb ik hem voor de vierde maal gezien. Eergisteren zat nog alles goed en was ik helemaal happy en gisteren was alles anders. De vlinders waren er niet meer en in de plaats daarvan had ik een brok in mijn keel en een rot gevoel op mijn borst. Om de een of andere reden kan ik in eerste instantie toch mijn ogen laten stralen en mijn gevoel faken. Maar op een gegeven moment dacht ik nee dit kan ik niet en dit wil ik niet. Ik heb er voor gekozen met hem hierover te praten. Ik heb trouwens hem niet verteld van mijn Borderline maar wel van de ADD. Hij is heel erg begripvol en wil blijven proberen. Hij is verliefd. Er zijn in het verleden meerdere jongens de revue gepasseerd waar ik vluchtig contact mee had en ook gevoelens meende te hebben. Wat mij opvalt is dat ik de "good guys" altijd moet laten schieten omdat mijn verliefd gevoel niet blijft. Terwijl de "bad guys" wel blijven hangen en waarbij de verliefdheid blijft totdat we een jaar of 2 samen zijn en dan beginnen de strubbelingen. Namelijk wanneer ik merk dat de verliefdheid van de jongen minder begint te worden speelt mijn verlatingsangst op en ga ik aantrekken en afstoten om een reactie uit te lokken en die liefde weer te krijgen. (ben me hier overigens pas sinds kort bewust van) Nadat ik met de jongen van nu er over gesproken had hebben we nog een gewoon leuk gesprek gehad en zijn we ook (deels) fysiek geweest. De brok in mijn keel was toen weg maar nu zit ik weer te veel in mijn hoofd en vraag ik mij af wat ik er mee moet… We matchen echt. Maar uit het verleden blijkt dat wanneer ik dit "negatieve" gevoel eenmaal krijg ik mij hier niet meer van af kan zetten. Ik ben zo bang dat als ik hem nu laat gaan, omdat ik me er zo slecht bij voel, hetgeen dat ik tot nu toe meegemaakt heb "the story of my life wordt". Nog meer van die scharrels waarmee het niet werkt en verliefdheden welke wel blijven maar dan uiteindelijk niet stand houden… Ik ben al 18 keer verhuisd en ik kan deze onstabiliteit ook niet meer verkopen aan mijn naasten. Sinds een aantal weken ben ik opnieuw in behandeling bij een psycholoog. Ik heb al meerdere trajecten achter de rug maar zonder resultaat. De afgelopen tijd zag ik zeer veel vooruitgang en ontwikkeling, met name met betrekking tot mijn onzekerheid en zwart wit denken. Door het voorval gisteren ben ik weer helemaal van het padje af en wil ik eigenlijk alleen maar ik bed liggen… Heeft iemand hier ervaring mee en tips voor mij? Liefs

Marie, 19-09-2015 15:16 #87
Wim bedankt voor je eerlijk reactie… en het is waar een borderliner sloopt je langzaam en definitief naar de afgrond. Borderliners moeten eens willen inzien dat ze een probleem hebben, en aan zichzelf moeten werken En vooral eens SORRY kunnen uitspreken, want dat is een groot probleem, ze zien de splinter in je oog en vaak niet de balk in eigen oog, het is altijd de ander die het gedaan heeft Het is ook echt waar dat het liefhebben en helpen van dergelijk persoon (hoe jammer ook ) tot niks kan leiden tenzij lijden, dus vriendschap met een zekere afstand kan maar geen echte evenwichtige liefdes relatie. NB het is ook erfelijk dus best geen kinderen met deze conflict reuzen!

Mieke, 19-09-2015 13:40 #86
Gezin met 7 kinderen, zelfstandig middenstand milieu, met een heel goede vader en een moeder met hoogstwaarschijnlijk BORDERLINE, ook een broer en zuster vertonen de symptomen beiden hebben ook een verstoord familiaal leven met veel conflicten en waarvan de schuld altijd bij de ander ligt. Vader is gestorven en moeder is nu meer dan 80 jaar en haar eisen zijn gewoon niet meer houdbaar… altijd het conflict opzoeken, haar kinderern ( dus mijn broers en zussen ) altijd tegen elkaar opstoken. Hoe moet je daar in hemelsnaam lief tegen haar zijn… het stopt gewoon nooit en ik word er zelf een beetje ziek van. Alles wat je voor haar doet is ze na een dag weer vergeten en ze heeft weer nieuwe eisen. Gelukkig zijn de mensen die een normale moeder hebben, want dit blijft toch heel lang de rode draad in je leven!

Vlinder, 01-08-2015 20:34 #85
Ik ben inmiddels 57 jaar (ouwe doos) bij velen van jullie bps.
Er is 10 jaar geleden bij mij de diagnose borderline geconstateerd!
Ik vroeg me steeds af waarom ik als jong volwassene steeds anderen op een voetstuk plaatste en mezelf maar minder voelde? Hierdoor dus…
En als ik eerlijk ben, ik heb me als kind al niet gelukkig gevoeld…
thuis een dominante moeder een vader die problemen wegdronk, een broer die goed presteerde op school, etc.
ik ben zoals ik zeg pas in therapie gegaan 10 jaar geleden(deeltijdtherapie)
omdat ik in die periode overspannen ben geraakt, en niet wist waar het te zoeken!
ja het te zoeken! Wat? Mijn eigen IK…
Ik ben 35 jaar getrouwd, 3 volwassen zonen en 2 kleinkinderen.
Ik werk en heb een vast contract 30%
En toch voel ik me daarbuiten eenzaam en niet volwaardig.
heb bijna dagelijks conflicten met mijn echtgenoot.
Heb al verschillende jaren tegen hem gezegd dat hij beter verdient maar nee hoor hij zegt dat ik ook mijn goede kanten heb!?
Maar om een lang verhaal toch te verkorten, ik ben nooit te oud om bij te leren haha
ik ben sinds kort weer bij een hulpverlener en ik hoop een VERS training te kunnen doorlopen.
Want ik heb best veel last van wisselelende stemmingen. Tot vaak agressie toe!
ik wil uiteindelijk milder worden naar mijn echtgenoot toe die het toch maar elke dag met mij volhoudt!
Ik ben na al die jaren… tot nu toe! Nog niet oud genoeg om bij te leren!
Al heb ik vaker nog de dagen dat ik hier anders over denk!
Als laatste wil ik nog zeggen tegen vele jongeren onder jullie: wacht niet te lang met hulp te zoeken (ik had eerder aan de bel kunnen trekken) je hoeft je zeker niet te schamen!

Inge, 09-07-2015 14:41 #84
Ben zelf (min of meer?) partner van een borderliner in de 50 en ik kan je vertellen dat ik (als voorheen ongecompliceerde levengenietster) er bijna zelf aan onderdoor ga. Inderdaad hij kan leuk zijn, tegen anderen, in het begin ook tegen mij, ik wil nog graag een vrouw en ik voel voor jou, vervolgens gingen er dingen mis in de vriendenkring (scheiding) en werd alles op mij afgereageerd, niet even nee jaaren, vloeken schelden en dan weer spijt, proberen met hem te praten nee hoor altijd maar weglopen, als ik afstand nam kwam hij weer terug met een slachtoffergezicht zonder ooit sorry te zeggen. Als ik het voor het kiezen had: mensen zoek een gezond persoon als partner of in elk geval iemand die bereid is te leren en er iets mee te DOEN!

Kristel, 10-05-2015 10:38 #83
Dag allemaal, ik ben kristel en lijd al 20 jaar aan borderline met daarnaast aan verlatingsdepressie. ik ben ontzettend boos op mensen bijv. zoals robotklauw. je weet niet waar je het over hebt, man! ik ben een overgevoelig mens en heb deze stoornis nu eenmaal. wat kan ik er aan doen? 20 jaar in therapie geweest, het heeft allemaal niks gebaat. eerlijkheid is juist 1 van mijn beste eigenschappen! dus dat alle borderliners liegen en manipuleren klopt helemaal niks van! dus voor degenen die zo over borderliners denken heb ik maar 1 ding te zeggen: zak maar door de grond, stelletje losers!

Bart, 07-05-2015 00:47 #82
Na 18 maanden opname en 3 jaar 5 op zeven therapie en dus zeer veel contact met lotgenoten moet ik concluderen dat onder ons de mooiste persoonlijkheden rondlopen. mss zijn we gewoon meer mens.laat je niets wijsmaken door de kudde je deugt wel. leef je leven geef nooit op blijf vechten en geniet dubbel van de goeie momenten! hou jullie sterk!

Dani, 24-04-2015 10:56 #81
Sinds een half jaar heb ik relatie met een man met ik vermoed boederline. Ik ben zelf (kinder) psycholoog dus dat is zeker iets wat ik enigszins objectief kan beschouwen. Verstandig is het niet om met deze man door te gaan. Extreme aandacht voor het negatieve, weglopen maar vooral absoluut niet naar zichzelf willen kijken en alles bij de ander leggen is langzaam aan slopend. Je word er langzaam in gezogen. Waar ik eerst met enige afstand naar die stemmingswisselingen kon kijken, zie ik nu dat ik langzaam de speelbal word. Want het het gebrek aan empathie maakt dat mijn behoeften volledig worden genegeerd. En dat kan een tijdje, maar zeker niet voor langere tijd. Wat ik wel vind is de term borderliner wat misplaatst. Ze komen in alle kleuren en maten en bevinden zich ergens op de dimensie op alle factoren. Daarnaast helpt intelligentie mee, de wil om zelfinzicht te verkrijgen (al is het in minale vorm) maar ook de omgeving kan helpen. Als partner moeten we redelijk uitgewerkt verleden hebben waar kindpijnen niet meer zo veel rol spelen. De behoeftes moeten enigszins matchen met elkaar. In mijn geval wil de man in kwestie in zijn goede momenten geen liefde tonen. Dus de negatieve emoties zijn er wel maar het gebrek aan de positieve maakt dat dit een verloren zaak is.

Durske, 24-04-2015 08:48 #80
Aan alle mensen met dit stempel: ik ken vier vrouwen in mijn omgeving met borderline, allemaal flink door de therapie gehaald, en alle vier TOP-wijven, al moeten ze nog steeds best wel vechten voor een beetje geluk in het leven. Dus een hart onder de riem voor hen en elke persoon met dit stempel, die dit leest.

Lindsey, 23-04-2015 23:40 #79
Super om eindelijk eens een positieve kant te lezen over mensen met borderline (zoals ik dus). Heerlijk dat er dus ook nog mensen zijn die ons niet bekijken of linken aan een of andere extreem gevaarlijke psycho of van dat soort dergelijke hersenspinsels. Het zijn misschien niet altijd de makkelijkste mensen, maar het word dan ook nog eens extra moeilijk voor ons gemaakt door al die slechte verhalen en vertoningen., dus ligt het nou echt allemaal aan degene met borderline of toch juist ook wat aan de "gewone" mensen!? Denk daar maar eens aan, voor dat je oordeelt over wel of niet met ze om te willen gaan ;-).
Lindsey S.

M29, 23-04-2015 06:40 #78
Heb zelf ook borderline en leuk is het niet. Zo word je gemaakt helaas… maar ben zelf op een gegeven moment naar ggz toegestapt en ben een een jaar lang 5 dagen in de week naar therapie geweest. Heb er echt super veel geleerd en mensen om me heen hebben me in bepaalde dingen ook zien veranderen. Gaat nu stukken beter met me kan beter met mezelf.Al heb ik zo mijn dipjes ook nog wel. Maar door de therapie weet ik nu hoe ik er zelf mee om moet gaan. En de ene heeft meer last van borderline dan de andere hoe mensen ons hier onder beschrijven vind ik echt verschrikkelijk scheer ons aub niet allemaal onder 1 kam.

Schrijfsels (infoteur), 04-04-2015 00:19 #77
Ik geloof niet in persoonlijkheidsstoornis. Ik vind borderline-stoornis beter dan borderline persoonlijkheidsstoornis.

Iemand is een persoon met borderline. De persoon is wie die is, de stoornis kan behandeld worden. Klaar. Of is dit zwart wit?

C28, 05-12-2014 05:44 #76
Jeetje wat zeggen mensen makkelijk 'Ik heb borderline'. Ik schaam me er dood voor! er zijn ook maar zeer weinig mensen die het van mij weten (geweldig sterk masker). Alles begint altijd zo prachtig, al van jongs af aan, en dan… gaat het ook altijd weer gruwelijk mis(totaal mijn eigen schuld.), waardoor je uiteindelijk steeds weer alles kwijt raak wat je opbouwt.
Hoe ik het op de enige manier nog kan omschrijven?
Pijn, woede, angst, onzeker, vrolijk, verdrietig, jezelf en andere constant pijn doen, iedereen voor de gek houden, dan weer dood willen, toch weer willen leven, houden van en afstoten. Bah! wat een K*Tziekte voor andere en vooral slopend voor jezelf.
Nee sorry ik zal er nooit openlijk vooruit kunnen komen, dus ik houd contact met andere zeer kort! Beter voor mezelf en beter voor de ander.

Marloes, 05-10-2014 01:07 #75
Wat antwoorden sommige mensen achterlijk. Vanaf mijn 13e is borderline vastgesteld ben nu 18. Ieder mens heeft vervelende eigenschappen. Zoals ik hier onder ergens las dat borderliners leugenaars waren en stelen. echt WTF Nee. Dus alle dieven en overvallers hebben borderline? Ik heb hier niet voor gekozen om een borderliner te zijn. mensen hebben het je aangedaan!

Sanne, 02-10-2014 14:36 #74
Misschien moeten we alles gewoon per mens bekijken en niet per stoornis, ook vind ik heel apart dat mensen met een "borderliner" samen leven en zelf blijkbaar helemaal niks bijdragen aan de problemen! Dit is onmogelijk, we doen alles in reactie op elkaar, zonder een reactie kan de ander niks, dus…, het is 50%/50%, mensen die dit type mensen opzoeken hebben vaak dezelfde problemen, maar erkennen deze niet! Ook mensen oeverloos willen fixen en dit ongevraagd doen, hebben een soort stoornis, compleet gezonde mensen (als ze hadden bestaan) komen nauwelijks in contact met iemand met borderline of het moet op de werkvloer zijn, niet in relaties tenminste. Als laatste is iemand die de diagnose heeft van borderline, iemand die veel ellende ongevraagd heeft meegemaakt en er iets aan probeert te doen en diegene die een relatie met zo iemand aangaat en de ander de schuld geeft, is iemand met gelijkwaardige problemen en die doet er niks aan, behalve een ander de schuld geven, want dat is een makkelijk doelwit!
Zoek een gezond iemand op, of zijn die mensen bang dat ze dat niet aankunnen of dat hun eigen gebreken teveel naar voren komen? Het is lekker makkelijk om iemand op te zoeken die problemen heeft, heerlijk zo'n zondebok! Mensen zijn verantwoordelijk voor wat ze doen en dan wel IEDEREEN, borderline of geen borderline!

Cynniieee (infoteur), 18-09-2014 21:24 #73
Ik ben 23 jaar en ik heb borderline. Ik was op internet aan het zoeken naar positieve dingen over het hebben van borderline. Op die manier kwam ik hier terecht. Ik moet zeggen dat ik best wel verdrietig word van de reacties van sommige mensen. Dat borderliners leugenachtige "wezens" zijn, monsters. Ik heb het erg moeilijk in mijn leven ik voel me inderdaad leeg. gewoon leeg. en ik weet niet wie ik ben, wat ik wil, wat ik moet doen met mijzelf, met mijn leven. Ben heel erg bang om alleen achter te blijven, inderdaad in de steek gelaten te worden. En heb nog veel meer last van mijn ziekte in het dagelijks leven. Ik was fulltime aan het werk maar dit lukt me de laatste tijd ook niet meer. Ik weet dat ik soms veel verwacht van de mensen dicht bij mij, en dat het soms heel moeilijk voor hen moet zijn om met mij om te gaan, of om mij zo te zien, op mijn slechte momenten. Maar ik zal noooit iemand met opzet pijn kunnen doen! Ik lieg en manipuleer niet. Hoe sommige mensen dit hier neerzetten vind ik verschrikkelijk! Waarschijnlijk heb je inderdaad allemaal vervelende ervaringen mee gemaakt met een borderliner, maar om te zeggen dat borderliners je kapot maken, met opzet, en met plezier! walgelijk. Dit slaat helemaal nergens op! Als je niet weet waar je het over hebt zeg dan niets! WALGELIJK

Lonnieita (infoteur), 05-09-2014 09:37 #72
Laten we beginnen met het stoppen van mensen "Borderliners" te noemen. Borderliner ben je niet, maar daar kun je mee te maken hebben. Een groot verschil. Daarnaast vind ik het juist zwart-wit om in criteria te spreken over extremisme dat voor kan komen bij sommige mensen met BPS, maar lang niet bij iedereen. Het geeft een vertekend beeld.

Net zo als ieder mens uniek is, verandert dit niet bij mensen die BPS hebben. Iedereen is anders en niet elke karaktereigenschap die als "lastig"ervaren wordt, is perse een symptoom van BPS. Daar wringt het juist. Op het moment dat de diagnose BPS is vastgesteld wordt ineens ingezoomd op alles wat jou mens maakt, maar wat niet meer bij je mens zijn kan horen omdat het label BPS op je voorhoofd staat geschreven. Als je maar lang genoeg in een hokje geplaatst wordt ga je er vanzelf wel naar gedragen.

Laten we ons richten op het mens zijn, het unieke individu, de mogelijkheden en kwaliteiten. Zodra daar de focus ligt in je benadering naar de medemens met BPS, verdwijnt de diagnose BPS net zo snel als dat het gekomen is. Dat kan namelijk. Het is niet een diagnose meer die voor levenslang bepalend is. Met de juiste benadering van de omgeving, steun en begeleiding kan iedereen die geplaagd wordt door symptomen van BPS diagnose af zijn. Dus wat ga jij doen?

Lannie, 06-08-2014 10:28 #71
Als Borderliner kan ik zeggen dat ik niet alleen besta uit wisselende stemmingen, boosheid, impulsiviteit en zelfdestructie. Ik ben ook humoristisch, zorgzaam, inlevend, zal nooit iemand expres kwetsen of egocentrisch zijn. De reden dat ik een emotie regulerende stoornis heb ontwikkelt ligt in mijn verleden, mijn opvoeding en diverse traumatische ervaringen die mij zijn aangedaan door personen die ik voor 100% vertrouwde. Hierdoor kun je gedrag ontwikkelen dat compleet over the top is. Ik ben anderhalf jaar in therapie geweest en heb een aantal zeer goede inzichten hierbij opgedaan waardoor een aantal kenmerken absoluut vermindert zijn. Het is onzin dat Borderline ongeneeslijk is… door de juiste therapie kan het een chronische "ziekte" worden waarmee te leven valt. Zowel voor de Borderliner als zijn omgeving.

Stefan, 04-08-2014 18:41 #70
Ik heb 2 relaties met Borderliners achter de rug. Ik heb zo enorm hard m'n best gedaan, ik heb 2 keer jaren lang volgehouden. Borderliners hebben echt veel zeer positieve kanten. Met de negatieve kanten kon ik lang goed mee omgaan (impulsief gedrag, laag zelfbeeld, stemmingswisselingen, alles op haar manier moeten doen en overal iets achter zoeken) Ik zou zeker zeggen dat ik positief terugkijk om beide relaties.

Maar toch ben ik beide keren in dezelfde valkuil getrapt. Hoe langer ik met haar omging, hoe meer ze van me ging verwachten. Wanneer ik op wat voor manier dan ook niet aan een verwachting kon doen ging ze daar negatieve dingen achter zoeken. Wanneer ze bijvoorbeeld vraagt om af te spreken en ik kan toevallig die dag niet omdat ik dan activiteit x had. Hoe goed mijn reden ook was om nee te zeggen of hoe belangrijk activiteit x zou zijn… ik kreeg altijd vervolgens te horen. "je vind activiteit x gewoon belangrijker dan mij!" "je vindt me niks" "je houdt niet genoeg van me!".

Marloes Frederiks, 07-07-2014 23:26 #69
Wauw!
wat een mooi stukje vind ik dit. hier lees je ook eens de positieve kanten omdat als je borderline hebt, de meeste mensen van jou afschrikken. zelf ben ik anderhalf jaar geleden geconstateerd met borderline. en ik herken mezelf hier heel erg in. ik ben gestopt met de antidepressiva die ik kreeg ( mitrazapine ) en merk dat die medicijnen eigenlijk niks gedaan hebben, want ik voel me nog precies hetzelfde. het is met borderline vooral heel moeilijk voor anderen om jou te begrijpen! gelukkig heb ik een hele lieve en geduldige vriend die dit soort topics ook leest en mij hierdoor beter leert te begrijpen!
Amen!

Esther, 19-06-2014 18:37 #68
Ja, ik ben borderliner en heb een hekel aan deze benaming. Een emotieregulatie stoornis (ERS) dekt beter de lading. Voor zover ik weet is het bij mij een combinatie van genenpakket en traumatische ervaringen. In mijn familie komen relatief veel zelfdodingen voor en veel kunstenaars. Snij je oor er niet vanaf, je hebt 'm misschien nog nodig, zeg ik maar.

Groet,
Esther

Epy, 05-05-2014 19:21 #67
Benieuwd wie dit geschreven heeft en met wat voor doel. Het lijkt nu net alsof we het over een puistje hebben die wel meevalt. Het is niet voor niets een psychiatrische stoornis en zowel binnen de persoonlijkheidsstoornissen als binnen andere psychiatrische stoornissen wordt het als 1 vd moeilijkste gezien. Dat mensen zonder borderline ook bepaalde kenmerken hebben is wel wat kort door de bocht, een persoonlijkheid bestaat altijd uit verschillende componenten die elkaar versterken, aanvullen, compenseren. Borderliners hebben geen andere eigenschappen ontwikkeld om ondanks hun onzekerheden of angsten alsnog gelukkig te zijn. Door middel van therapieën en door ervaringen in het leven kunnen ze wel vaardigheden aanleren en soms zelf over hun borderline heen groeien.

Het is mij helemaal duidelijk dat borderliners hier niet voor gekozen hebben aangezien je als kind niet kiest om afgewezen, verlaten of vaak ook seksueel misbruikt te worden. Dat het niet makkelijk is om borderliner te zijn lijkt mij ook evident maar het blijft ook een feit dat het voor hun omgeving ook niet makkelijk is en dat de omgeving ook slachtoffers zijn. Ik zie weinig begrip voor de mensen die reageren en benoemen slachtoffers te zijn van een relatie met een borderliner. Dat ze zich ongenuanceerd kunnen uitspreken wordt bekritiseerd maar reageren borderliners niet veel heftiger tijdens een woedeaanval waarbij ze zich aangetast voelen zonder dat daar een directe aanleiding voor is? "Ex-partners van" kunnen in ieder geval benoemen dat het komt vanwege meerdere kwetsende ervaringen met een borderliner. "Begrip hebben voor borderliners", denk dat na jaren relatie en jaren negatieve ervaringen er wel degelijk begrip is geweest maar als het niet langer gaat kan het zo zijn dat iemand voor zichzelf kiest. Dat is vervelend voor een borderliner die in zijn jeugd slachtoffer is geweest maar wilt niet zeggen dat een ander niet mag kiezen om geen slachtoffer te worden van een borderliner. "Dan moet je niet voor zo'n relatie kiezen" is makkelijk gezegd, een borderliner zegt zelf niet gekozen te hebben voor zijn jeugd, zijn ziekte, zijn huidig gedrag. Nogal vreemd om dan eisen aan een ander te stellen dat ze er niet voor moeten kiezen.
En helaas is het zo dat dit de onredelijkheid is van een borderliner en het spat gewoon uit sommige reacties hier zonder dat de borderliner zelf inzicht hierin toont.

Gerda, 02-02-2014 12:38 #66
Borderliners, praat me er niet van.
Ze is heel gelovig opgevoed dus manipleren en liegen doet ze niet, maar daar is dan ook alles mee gezegd.
Nee door de verlatingsangst geeft ze nu aan angstig te zijn dat er geen God is, ze daardoor in de hel komt,
hier blijft ze aan vasthouden… nee niet de mensen om haar heen hebben schuld, maar God he… lekker makkelijk toch,
die geeft geen weerwoord en dus kan ze volharden in haar angsten.
Geen psych komt hier uit, laat staan de mensen om haar heen die haar opvangen, liefde geven, etc etc… het blijft water naar de zee dragen, heerlijk toch, in de clinch liggen met jezelf of God wel bestaat, geen mensen manipuleren maar God…
Ondertussen al 20 tropenjaren met haar beleefd, zelfmoordpogingen, verwonden, snijden, etc etc.
Zeg me niet dat borderliners het zo zwaar hebben, nee de mensen die haar liefhebben die hebben het zwaar.
En maar graag weer naar de kliniek willen, maar als ze er is er weer uit willen.
Ik heb er maar een verklaring voor: bordeliners zijn pas gelukkig als ze ongelukkig kunnen zijn.

Gezellig Vrouwtje, 15-12-2013 19:49 #65
Wijfie u Said it girl! Helemaal mee eens, ze scheren alles over 1 kam! Wij zijn allemaal een individu, en hebben allemaal borderline trekjes, nobody is perfect!

Wijffie, 26-11-2013 01:41 #64
Ten eerste betekend borderline grens en waar zoeken ze de grens van op? Van symptonen die ieder mens al heeft. Zelfs mensen zonder borderline herkennen punten in zich zelf uit het lijstje. Alleen misschien in een iets minder heftige vorm. Ik voelde na het lezen van de reacties hier ook drang om te reageren. Ik snap best dat sommige door een hell kunnen gaan met bepaalde borderliners, maar sommige zetten het verhaal neer alsof iedere borderliner zo is en dat uit ervaring met 1 borderliner? Net zoals liegen… Ik ben zelf borderliner en als ik ergens een bloedhekel aan heb is het liegen en de mensen om mij heen weten dat ook erg goed dus waar komt die wijsheid vandaan? Ik merk steeds meer dat mensen zo praten en dit verhaaltje ook bij mensen neerleggen die totaal geen ervaring met borderline hebben en die dat blindelings geloven.
Ik ben van mening als je niet weet waar je over praat dat je beter je mond kan houden. Ga eerst is informatie inwinnen voor je klakkeloos over borderline begint omdat je ex bijvoorbeeld een heks eerste klas was erdoor.
En hebben mensen misschien ook is bedacht dat buiten die borderline er ook nog een karakter in die persoon hangt en die ook bepaald hoe diegene is en doet? Ken zat mensen die geen stempel op hun hoofd gedrukt hebben en als ze die mensen in het gekkenhuis testen laten ze die nooit meer gaan, maar ja stempelen en mensen in hokjes denken is natuurlijk veel makkelijker. Ik durf geen eens meer te zeggen soms dat ik het heb omdat ik me doodschaam ervoor dat ik het heb en geassocieerd word met borderliners die wel liegen bedriegen en iemands anders leven tot een hell proberen te maken. Je bent al gestraft door een trauma in je kindertijd waar je je hele leven mee mag dealen en dan krijg je als extra bonus nog dat mensen je niet als volwaardig zien en je neerzetten als de devil himself!
En nee niet iedereen praat en denkt zo over borderliners, maar er zijn er toch nog veel die alles over 1 kam scheren en te kortzichtig denken. Dus denk eerst is na voor je wat zegt hoeveel schade je ermee kan aanrichten bij een ander.

Wim, 20-11-2013 16:44 #63
Hallo iedereen, ik wil hier ook even iets kwijt over borderline. Ik richt me in de eerste plaats tot zij die moeten samenleven met een borderliner.
Ik ben 3,5 jaar samen geweest met een meisje met borderline, en heb er dik 2 jaar mee samen gewoond. Nu zijn we ondertussen 5 maanden uit mekaar. Het leven met haar was altijd heel moeilijk, maar op de duur gewoon ondraaglijk. Haar borderline heeft mijn liefde voor haar simpelweg helemaal doen verdwijnen.

In het begin wilde ik onze relatie echt een kans geven. Ik heb het meer dan 3 jaar geprobeerd. Iedereen hier kent wel de kenmerken: mood swings, ophemelen en weer helemaal de grond in boren, laag zelfbeeld, … Tijdens de slechte periodes (en die kwamen wekelijks meermaals voor) probeerde ik haar er terug bovenop te brengen door het thuis gezellig te maken, lekker te koken, flesje wijn er bij, … of uit eten, of… op de duur weet je echt niet meer wat te doen om goed te doen… en als je denkt dat het dan toch even gelukt is, kan het binnen de kortste keren weer helemaal om zeep zijn.
Na een tijdje was ik bang dat het weekend was, of avond na een werkdag, of vakantie… want ik kon me toch weer aan ruzies, onredelijkheden, ingebeelde conflicten enz. verwachten. Wat kon zij het leven nodeloos moeilijk maken…

In het begin dacht ik echt dat ik mijn toenmalige vriendin kon helpen, door goed te doen, geduld te hebben, toch maar weer op te staan en weer iets van het leven te proberen maken. De harde conclusie is echter dat niks echt hielp en dat je op de duur je eigen leven om zeep helpt. Ik zit met haar in, nog steeds, maar daarnaast kan ik niet anders dan vaststellen dat ikzelf 3 jaar van mijn leven aan haar heb verspeeld. Gelukkig heb ik de knoop kunnen doorhakken en onze relatie te beëindigen, hoe hard dit ook was. Vandaag, 10 maanden later, kan ik de situatie van wat meer afstand bekijken, en kan ik alleen maar zeggen dat het de beste beslissing is die ik had kunnen maken. Hoe erg ik het ook vind voor haar, of voor eenieder die leeft met borderline, ik besef dat ook ik maar 1 leven heb.

Probeer zoveel je kunt om iemand te helpen, maar laat je eigen leven niet kapot maken, je hebt ook maar één leven. Trek op tijd de juiste conclusies.

groetjes
Wim

Linda, 28-10-2013 19:36 #62
Ongelofelijk dat mensen na de wereld oorlog andere met een aandoening nog steeds aanspreekt als ze! Over discriminatie gesproken! Ze wie ze? Mensen met borderline die allemaal eigenlijk identieke personen zijn. Geproduceerd in een fabriek met allemaal dezelfde trekjes, kenmerken en streken… Die… Ze?

Zoals dat mensen zonder aandoening niet liegen, bedriegen, manipuleren, en mensen het leven tot een hel maken. Mensen zonder een kilo's zware rugzak, perfecte mensen zijn die eigenlijk zonder enig probleem hun burgerlijk leven kunnen leiden, of moet ik het lijden noemen?

Geef mij maar het energieke, spontane en avontuurlijke leven van mij. Een borderliner! En zoals gezegd loop maar weg, wij leven er 24x7 mee!

Maar goed we kunnen jullie het ook niet kwalijk nemen dat jullie de perfectevpartners zijn!

Alien, 10-08-2013 08:56 #61
Na al die negativiteit over borderline moet ik toch echt even een keer reageren. Het is een hele nare stoornis absoluut.
Het is in de eerste plaats wel ontelbaar malen erger voor de persoon met bps als voor de omgeving!
De stoornis is ontstaan door traumatische ervaring, opvoeding, enz. Dus, de persoon heeft daar zelf niet voor gekozen, maar is daardoor gevormd!
Als je niet geleerd hebt anders met emotie om te gaan, of mensen te vertrouwen, omdat dat beschaamd is, dan weet je niet beter, dus gedraag je je als bps'r zoals je doet!
In de psychiatrie wordt je behandeld met bps alsof je een monster bent. Omdat je agressief zou (kunnen) zijn, zou (kunnen) manipuleren, zou (kunnen) liegen, enz. Ik ben van mijn leven nooit agressief tegen iemand geweest. Enkel tegen mezelf een paar keer. Ik lieg of manipuleer niet meer als anderen 'normale' mensen (voor zover je gelooft dat die bestaan/wat is normaal?) dat doen. Ben nog nooit vreemdgegaan bv. Heb geen mensen tegen elkaar uitgespeeld.

Met borderline heb je in de eerste plaats schade opgelopen. En als je als omgeving daar nou probeert om te helpen de schade te verminderen. Dus, liefde geven, begrip tonen, uitleggen hoe iets in jouw hoofd werkt.
Eigenlijk kun je het vergelijken met een dier dat zwaar mishandeld is; die wordt of heel bang of agressief. Maar, kun je dat dat dier kwalijk nemen? Nee! Een persoon met bps kan leren om anders met emoties om te gaan. Maar, dan moet zo iemand je wel volledig kunnen vertrouwen. Dat kost een hoop, maar als je echt een hart hebt, dan heb je dat ervoor over! Maar, als je eigen leven je liever is, dan ben je dus meer met je eigen geluk bezig, tsja, dan red je het niet met een borderliner.

Liever een borderliner dan een narcist. Die zijn er ook (te) veel. En die maken echt opzettelijk en bewust misbruik van je, maar dat merk je ws pas op het moment dat je helemaal afgebroken en uitgekleed bent, zowel emotioneel als financiëel. Een borderliner heeft nog schuldgevoel.

Henri, 03-07-2013 19:03 #60
Vrijdag opgebeld door de buren van mijn exvriendin. ze is de moeder van ons 2 jarig dochtertje. Ze wilde een einde maken aan haar leven en was dit volgens haar eigen zeggen al een hele tijd aan het voorbereiden? Nadat de huisarts en crisisdienst over de vloer waren geweest is ze vrijwillig opgenomen. Dit is al eens eerder overkomen nadat ze voor de 2e keer ging scheiden van haar exman. Nu maak ik me zorgen om mijn dochter omdat we allemaal geschrokken zijn van haar reactie en laat staan van het hele gebeuren. Ik ken haar als geen ander en ik zie idd de 8 symptomen die een borderlijner zou moeten hebben? We hebben 3 zware jaren achter de rug en door de vele gesprekken met vrienden en of kennissen idem hulpverleners komt steeds weer naar voren dat dit idd ook zo kan zijn. Ik hou ontzettend veel van haar en heb haar hierover benaderd en voorzichtig een balletje opgegooid. Ze heeft vanmiddag een gesprekje gehad met de pshych van waar ze nu zit en belde me met een zelfverzekerde houding. Dat ze absolut geen Borderline heeft of uberhaubt iets wat in die richting ligt? En dat in een half uur gesprekje? WTF? Wat moet ik nu? Ze reageert zelfs alsof het heel logisch is dat ze zover is gekomen? Want ze is er toch nog? echt he? Wat raden jullie me aan? Kzit met mn handen in mn haren, we hebben samen een dochtertje?

Alex, 01-06-2013 18:34 #59
20 jaar met een borderliner mogen meemaken. was dolle pret. veel geduld gehad, grenzen aangegeven, veel klappen gehad, vervolgens weer gejank alsof er niets gebeurd was, alles lag aan mij, leugens, geen enkel schuldgevoel, t lag aan alles en iedereen, behalve haarzelf, belazerd, bedrogen, gedumpt, dan weer als een klein kind aan de telefoon hangen, smoesjes, aantrekken, afstoten, gevaarlijk onverantwoordelijk gedrag, zuipen alsof t een lieve lust is, behandeling weigeren, manipulatie etc. etc. ja, t was echt veel leuker dan ik dacht. en maar begrip tonen en iedere keer weer in de zeik gezet worden. nee, dankje, geef mijn portie maar aan fikkie, op een gegeven moment zat ik zelf bij de psycholoog, moest me grenzen maar beter aangeven, jaja. dat hielp echt hoor! ik heb voor mezelf gekozen en die hele zooi achter mij gelaten. vervolgens word je bedreigd, valse aangiftes bij de politie, gestalkt telefonisch, of ze staan straalbezopen voor je deur in een auto terwijl ze geen rijbewijs hebben. weet je wat ik gedaan heb? politie gebeld en de hele zwik weg laten halen en contactverbod in laten stellen. da's t enige waar die van mij zich nog enigszins aan hield. dat werkt dan weer wel he? nee, t was echt dolle pret, maar niet heus. ze doet maar, heb meelij met haar kind, die is er ook t slachtoffer van, geroep, geschreeuw en getier. zal wel een noodkreet zijn natuurlijk? ben er klaar mee en daarmee basta. heb kei en keihard in moeten grijpen en toen was het klaar. geen discussie meer, geen gedoe en ze trekt haar plan maar, en ik heb deze gifbeker aan mijzelf laten voorbijgaan, ook al heb ik meer dan de helft er van 'mogen' opdrinken. t was heeeerlijk!

Luuk, 24-05-2013 19:35 #58
Enkele jaren van mijn leven vergooid door een borderliner.
Daardoor ben ik bijna zelf psychisch afgedwaald.
Zoals er al velen zeggen, kijk uit voor het manipuleren want je gaat echt aan jezelf twijfelen.

Linn, 07-05-2013 17:50 #57
Denk dat ieder mens wel een stukje borderline heeft, liefdesverdriet hebben is namelijk bijna dodelijk (bij wijze van). En je hoeft niet altijd een persoonlijkheidsstoornis te hebben als je heftig reageert, meestal reageren mensen heftig uit onmacht. Of als je ruzie hebt maakt de tegenpartij het nog een stukje erger. We zijn allemaal mensen en hebben allemaal onze gebreken. Alleen is de ander iets gevoeliger dan de ander en uit diegene het wat sneller :)

Ray, 17-04-2013 14:12 #56
15 jaar met een borderliner geleefd. Natuurlijk zijn er fantastische kanten. Maar let ook op de andere persoonlijkheid. Manipuleren als de beste, liegen met stalen gezicht., geld stelen en zelfs weggaan en je kind achterlaten omdat ze rust willen is mij in die jaren al een paar keer overkomen. Dus het is niet allemaal leuk, een borderliner. Je hebt verschillende "gradaties", en de mijne was een extreme variant.

Anneke, 11-04-2013 16:56 #55
Klopt wat M. zegt, conflicten uitlokken stoken tussen vriendinnen, alles wat je doet is fout zelfs wat je eet is niet goed. Het leek ook wel of ze jaloers was zo jaloers dat ze alleen maar naar tegen mij deed. Ben 20 jaar met haar omgegaan en heb het nooit ingezien, maar nu naar 20 jaar heb ik er genoeg van. Heb ook helemaal met haar gebroken, ze heeft me gestalkt tot en met en rustig gezegd dat ze me met rust moest laten. Eindelijk na vele afwijzingen heeft ze me eindelijk met rust gelaten. Denk nog wel aan haar maar ben heel blij dat zij uit mij leven is verdwenen, alles probeerde ze om me heen stuk te maken die mij dierbaar is. Nee wegblijven bij dat soort mensen.
Ik denk dat je natuurlijk verschillende fasen heb wat borderline betreft. Maar zij was zeer extreem. Wil natuurlijk niet zeggen dat alle borderliners zo zijn. Denk dat ze ook een persoonlijkheidstoornis erbij had. Want hoe zij reageerde was niet normaal.

Ikke, 10-04-2013 13:03 #54
Hallo,
Ik zou ook borderline moeten hebben als ik dokters mag geloven. Maar ik ben eigenlijk gaan leven hoe ik ben want elke persoon is anders en dat neem je mee van u verleden. Of je nu borderline, adhd, autisme hebt het is maar een kaartje met een naam erop (in mijn ogen). Ik ben gewoon ik en zo ga ik het leven door. liefdesverdriet, mensen die sterven, andere dingen die gebeuren, je gaat automatisch huilen of het nu extreem is of niet dat hangt gewoon van persoon tot persoon af. Klinkt misschien wat raar wat ik hier neerschrijf maar ik denk wel dat ik gelijk heb. alles ziens ik denk daar zo over en ik merk dat het dan makkelijker is om stress etc. aan te kunnen want eigelijk ben je gewoon jezelf. en de enige naam dat ze je kunnen geven is u eigen naam. groetjes p.s. leef je eigen leven, geniet van het leven, je zal zien dat het veel beter met je gaat en vecht ook tegen de negativiteit. en heel belangrijk denk niet aan dat naamkaartje het leven heeft zoveel moois te geven… alles komt goed :)

M., 25-03-2013 15:28 #53
Borderliners zijn echt heel veel leuker dan je denkt! Mijn ervaring:
jarenlang het bloed onder je nagels vandaan halen, om het minste geringste ruzie maken, conflicten uitlokken door dagelijkse pesterijen en als klap op de vuurpijl zichzelf verwonden en tegen jou aangifte doen van mishandeling. Dolle pret!

Laura, 29-01-2013 19:29 #52
Hallo ik ben een vrouw van 28 jaar en heb al 10 jaar boderline en ik moet zeggen er zijn heel mooie dagen en ook zwaar dagen maar wat vele schrijven op intenernet is erg wij zijn geen leugenaars en bedriegers.
ik heb een seruis relatie en heb een schat van een vriend hij steunt me ook in moeilijke dagen
ik ben fier dat ik zo ver in het leven sta

Jojo, 04-01-2013 11:19 #51
Borderline wordt tegenwoordig ook wel ERS (emotie regulatie stoornis) genoemd. Dat klinkt toch een stuk liever en duidelijker, want meer is het ook niet!
Ik las hier ergens dat borderliners liegen, dat vind ik nogal een rare statement. Dat heeft niets met borderline te maken, maar met de persoon die je voor je hebt.

Het is heel simpel: mensen met ERS knokken met hun emoties. Het gat tussen hun verstand en gevoel is op zo'n moment te groot, vandaar de woede aanvallen (dat is gewoon een uiting van pure onmacht). Met liefde en geduld kom je een heel eind. Maak het niet extremer dan het is. Ze hebben hier niet voor gekozen (net als iemand niet kiest voor AD(H)D of een nierziekte of wat dan ook.)

Hou van ze om wie ze zijn, net zoals jij wilt dat mensen van jou houden zoals jij bent. Jij bent niet meer of minder dan iemand met ERS. Jij hebt het misschien iets makkelijker? Help hun dan met jouw liefde en geduld.

Evert, 21-12-2012 12:13 #50
Weet je,

ik ben 45 en heb pas vorig jaar de diagnose gehad, zo lang overleef ik al en ik als borderliner had altijd besloten gewoon goed te zijn.

wij doorzien dingen nogal, dat is een van de positiefe kanten (het nadeel dat het wel eens kan doorslaan in argwaan en praten is dan echt de enige oplosing.

het gaat nu veel beter door een therapy van een (ex) borderliner.

toch ik werk lange periode, s van een maand (24-7) en als ik over de 2 weken heen ben ben ik gewoon weer borderline (croniche leeg gevoel en niet willen leven zijn dan de grootste symptonen, opzich al genoeg)
als ik weer thuis ben kom ik na een paar dagen weer tot mezelf.

slechte gedachten zijn dan gewoon slechte gedachten, ik doe vooral mezelf pijn en niet andere,

bekijk mens tot mens, het is niet eenvoudig om met een borderliner te leven, maar mocht je in de macht van het begrip zijn geven ze je alles!

Saskia, 28-11-2012 00:18 #49
Prachtige blog over borderline. ik heb zelf borderline en vind het nogal lastig om te realiseren dat ik zo'n lastig persoon kan zijn. ik vind dat nogal negatief klinken. ja ik ben misschien labiel in sommige situaties, maar in een relatie, waarom ik zo'n verlatingsangst is, omdat ik enorm veel gelukkige emoties voel, ik kan letterlijk wel huilen als me iets moois overkomt, en dat kan ook heel mooi zijn. En juist omdat ik zoveel waarde hecht aan degene of een goede vriend(in), kan ik die persoon heel erg speciaal laten voelen wat ik oprecht meen. en ik wil het beste eruit halen. dus wat mensen ook zeggen, het is complex, maar ook super mooi :)

ik probeer eraan te werken hoe ik borderline dragelijker kan maken voor mezelf en anderen, en hoe ik die labiele reacties en gevoelens van mezelf kan veranderen :) ik post binnenkort mijn blog hier :) waarin ik dit met jullie deel :)

liefs, saskia bloem

Saskia, 01-06-2012 01:43 #48
In 1994 kreeg ik de diagnose borderline. Ik heb de psychiatrie vrijwillig doorlopen. Verder dan medicatie en dwang kwamen ze niet. Een lange weg heb ik afgelegd. Inmiddels werk ik al jaren zelf in de hulpverlening en ben ik ouder en wijzer geworden. In 'mijn tijd' werden mensen als borderline bestempeld als ze niet in een een vast hokje geplaatst konden worden. Inmiddels is hooggevoelig ook een bekend begrip. De mensheid kent nog maar weinig van de psyche en ja, de borderline kan veel schade aanrichten. Waar zij geen grenzen kunnen aanbrengen zoeken ze dat in hun omgeving. Doe dat en anders, laat los. Manipulatie hebben ze tot kunst verheven. Dit hoort ook bij de algemene mensheid en tijdgeest. Stel je grenzen en laat desnoods los. Daarmee help je juist iemand iemand met borderline.

Tantetruus, 23-04-2012 17:32 #47
Aan de mannen die hier vol gas afgeven op hun exen; bedenk dat hetgeen wat jullie overkomen is, ook kan gebeuren met iemand die niet gediagnoticeerd is met borderline!
Toch frappant dat jullie het over het algemeen zo lang volhouden met een vrouw die deze stoornis heeft.Wat zegt dat over jullie?

Mijn exvriend had ook jaren een relatie met een borderliner. Ze was slecht tot op het bot.zei hij. Jaren later ontmoet hij mij, ook iemand met borderline. Blijkbaar trekt hem dat aan.Alleen, ik werd bedrogen en belogen, recht in mijn gezicht. Kreeg klappen om niks. En hij profiteerde financieel ook nog eens van mij. Ik heb hem nooit respectloos behandeld. Hij daarentegen.ik kan een boek hierover schrijven. Hij is niet gediagnoticeerd met een stoornis, maar ik weet wel zeker dat hij die heeft! En dat verhaal over zijn ex? Ik geloof er geen barst meer van! Daarvoor ken ik hem te goed. Ik heb hem na de laatste vernedering bij het grofvuil gezet, daar waar hij hoort! En geloof maar dat hij zijn vingers eraf bijt uit frustratie dat hij zo'n eikel is geweest. Want na maanden probeert hij nog steeds contact te zoeken met mij. Loser!

Ik wil maar zeggen; ook zonder stempel valt er met sommige mensen niet te leven!
En zonder stempel kunnen mensen de ergste dingen met je uithalen. Die 'eer' behoort niet altijd en alleen aan personen met borderline!

Ray, 11-04-2012 14:57 #46
Ik heb zelf een relatie gehad met iemand die "beweerde "dat ze borderliner heeft. Het was inderdaad in het begin leuk, maar naderhand kwam ik er achter dat deze persoon inderdaad alles bij elkaar zat te liegen, heel erg manipulatief bezig was en dan weer de zielepoot uit hing zodat iedereen er wederom intrapte in de leugens. Het had bij mij heel veel energie gekost.

Sleepschip (infoteur), 02-04-2012 22:27 #45
Ik vind het ook een negatieve lading hebben, hypersensitive klinkt al een stuk lekkerder. Het lijkt wel een modeverschijnsel dat borderline gepeupel. Het zijn gewoon ook mensen. Je hebt gelijk hoor Tamara, wat mij betreft. We zijn allemaal anders en ik vind het woord "borderliner" veel te vaak te pas en te onpas gebruikt worden. In de huidige tijd zijn er in ene wel heel veel ziektebeelden. Volgens mij ligt dat aan een veeleisende maatschappij en de psychiatrie vaart er wel bij.
Het komt bij mij een beetje over als de wereld op z"n kop. Waarom blijf je bij iemand, zoals mandy zegt, die je leven kapot maakt. Er lopen een hoop egoistische mensen rond die niet zo"n etiketje hebben, en dan zeggen dat gevoelige mensen wat mankeren. Monique: "Je bent een goed mens hoor." Kan zo boos worden op mensen met een groot ego, of ben ik dan te gevoelig. Dacht het niet! Ik wens iedereen een goed leven en we zijn nou eenmaal mensen met goede en slechte dagen, dat geldt voor iedereen, zo is het leven. Ik geloof niet eens dat het bestaat, maar is ingegeven door mensen die er wel bij varen om een minder sterk persoon de grond in te stampen. Het is een maatschappelijk probleem, geen persoonlijk probleem, Ugh

Monique de Groot, 07-03-2012 18:36 #44
Dank je wel. vaak voel ik me onbegrepen en me niet waard om van te houden. heb het evoel iedereen alleen maar pijn te doen en dat het beter is als ik er niet meer ben. het is fijn te lezen dat er mensen zijn die ons wel wat waard vinden en niet alleen een last.
Dus DANK je dat ik toch nog waarde heb voor iemand.
liefs monique

Tamara, 05-02-2012 22:35 #43
Bij mij is onlangs vastgesteld dat ik borderline heb… vrij onwerkelijk nog… ik probeer nu voor mezelf te ontdekken wat het is. en ik schrik van de dingen die ik hier lees.
hoezo geen vrienden worden met borderliners omdat ze je kapot maken… geen relatie met ze beginnen want ze schuiven je zo aan de kant?

alsof 'normale' mensen dat niet doen, als of 'gezonde' mensen niet manipuleren en boos worden en onredelijk zijn en noem het maar op. wij zijn ook maar gewoon mensen met gevoelens!
ik heb twee hele goede vriendinnen waar ik goed mee om kan gaan, zij geven mij de rust en duidelijkheid die ik nodig heb. het zal ongetwijfeld niet makkelijk zijn voor 'normale' mensen maar denken jullie dat het voor ons wel makkelijk is om dit te moeten horen?

Mandy, 24-01-2012 19:06 #42
Als één turk iemand vermoordt, mag ik toch ook niet alle turken moordenaars/criminelen noemen? Dat noemen ze discriminatie.

En als één borderliner vreemd is gegaan, terwijl jij met hem/haar in een relatie zat, zullen alle borderliners dit dan doen?

Iedereen is anders. Borderline komt in vele soorten en maten.

Ikzelf ben 'genezen' van borderline, ben 20 jaar, zit op de universiteit, heb vrienden, familie, een relatie van 2 jaar waarin in nooit ben vreemdgegaan. En soms is het niet makkelijk, voor mij niet en zeker ook niet voor de mensen om mij heen, maar hé, is er iemand hier waarbij alles van een leien dakje gaat?

Ik wil alleen maar zeggen dat de mensen die hier beginnen met waarschuwen voor borderliners, misschien zelf eens anders naar het leven moeten kijken. Waarom ben jij niet weggegaan? Waarom ben je dan 1, 2, 16 jaar gebleven als alles zo vreselijk was? Waarom blijf jij bij iemand waarvan je niet houdt en die je leven 'kapot' maakt? Ben je destructief?

In ieder geval, het artikel was leuk om te lezen, ik herken mezelf in de positieve dingen. Ik herken mezelf ook in de negatieve dingen die in de reacties staan.

Gun iedereen een kans.

Ik ben een borderliner. Met goede én slechte kanten. Net als ieder mens.

Mandy.

Jildou, 03-01-2012 13:05 #41
Vaak word er raar gepraat over borderliners, dat moet maar eens afgelopen zijn. Ik ben het eens met Brenda, ik ben dan wel niet een borderliner. Maar ik zie wel de mooie kanten eraan. Overgens zie ik en dat bewonder ik echt, dat deze mensen heel erg vechten en ook bezig zijn met veranderen en lang niet alle borderliners gaan zielig doen en zo word idd iedere borderliner over 1 kam geschoren. Idd woedeaanvallen zijn soms lastig, maar weet dan dat het eenmaal moeilijk is voor hun om emoties te reguleren en maak afspraken met elkaar, zo kan de borderliner van tevoren aangeven ik ben chagerijnig, laat diegene dan ff met rust en uitrazen. Ja moeilijk is dat woedeaanvallen, vind ik ook! Maar praat er daarna over en geef duidelijk aan wat je grenzen zijn en als je je grenzen aangeeft, dan doet de borderliner er wel wat mee. Borderliners zijn voor mij ondanks dat ze nare kanten hebben, ook hele mooie mensen, waar heel veel liefde inzit en niet alle borderliners zijn hetzelfde net zoals wij is iedereen verschillend!

Ikke, 18-12-2011 21:16 #40
Hoi brenda,

Ik geloof dat er al vaak genoeg in beschreven staat dat het zeker de moeite waard is om vrienden te zijn met mensen met borderline. en ik zie borderliners anders niet voor gek aan! Ik ken een paar mensen die het hebben en begin behoorlijk het vermoeden te krijgen dat mijn vriend het ook heeft :S
Hij is nu namelijk ineens weer boos op me en doet lullig. maar weet echt niet wat ik fout doe! :( Dus typte in google in dat mijn vriend zo vaak ineens boos wordt.en toen vond ik dit.

Maar is er ook iets voor te krijgen tegen die boze/woedende buien?

mvg

Brenda, 14-11-2011 17:36 #39
Hallo, ik heb zelf borderline, en waar ik een hekel aan heb is mensen over 1 kam scheren. Wat een onzin dat wij manipulatieve, geniepige wezens zijn. zijn de normale mensen dat niet dan?

Wij mogen hier zijn anders waren we er niet. en jullie maken het verdomd lastig voor borderliners om normaal te leven. jullie zeggen eigenlijk dat borderliners zelfmedelijden hebben en alleen maar aandacht vragen. misschien komt dat wel omdat wij altijd worden beschreven als debielen. monsters die je leven tot hel maken. geniepig en waar je zeker geen vriendschap of relatie mee wilt beginnen. daar word ik wel ziek van als ik zulke dingen lees, dan ga ik mezelf ook afvragen of het nog wel zin heeft enzo. jullie zijn ziek en dit soort forums zouden verboden moeten worden! jullie helpen mensen nog bijna mee met hun poging. begrijp me niet verkeerd ik ben niet sudicidaal nooit geweest ook. maar dit gaat echt te ver.

bedankt voor jullie steun en dat jullie mijn leven zo positief zien. hier moet ik het de komende 70 jaar meedoen?

groetjes brenda, 19 jaar

Therose, 31-10-2011 15:45 #38
Mijn beste vriendin heeft borderline. Alles wat hier over borderliners geschreven staat is waar. Ze is alles wat hier staat. Mijn vriendschap met haar is de meeste intense en leukste vriendschap die ik ooit heb gehad met iemand. Je kunt het voor geen goud vergelijken met een vriendschap met iemand die deze stoornis niet heeft. Het is zoveel intenser en heftiger en mooier. Ze heeft het beste in mij naar boven gehaald en tegelijkertijd heb ik mezelf veel beter leren kennen door die intense vriendschap met haar.
Aan de andere kant heeft zij mij meer pijn gedaan dan wie dan ook. Het ene moment ben ik de wereld voor haar en knuffelt ze me kapot, en het volgende moment kan ze me wel vermoorden.

Het maakt je kapot van binnen.

Vriendschap met iemand die borderline heeft raad ik niemand aan. Ik heb een geweldige tijd gehad, maar tegelijkertijd maakt het je kapot. Ik zou het alleen wel weer overdoen. Ik heb een prachtige intense vriendschap gehad. Maar van het ene op het andere moment heeft mijn vriendin besloten zichzelf terug te trekken uit mijn leven, zonder een verklaarbare reden. Sterker nog… ze reageert op geen ENKEL berichtje van mij of wat dan ook. Ze is boos om iets… ik weet niet eens wat. Die geweldige tijd met haar zou ik dus zo overdoen, maar op dit moment heeft ze mij aan de kant gezet en is ze niet eens bereid te werken aan de intense en mooie relatie die we hadden. "Erover praten" is er niet bij met mensen die borderline hebben… Dingen afsluiten is er ook niet bij. Gewoon van het ene moment op het andere moment ben ik aan de kant gezet. Dat maakt je dus kapot.
Hoewel alles wat hier beschreven staat waar is, is de realiteit niet zo makkelijk als dat het hier beschreven wordt… De andere kant van iemand met borderline is dus dat je zo aan de kant gezet kan worden…

S., 07-10-2011 15:07 #37
Ik ben net uit een relatie met iemand die borderline had. Ik leef niet vanuit stempels maar misschien had ik dit beter wel kunnen doen. Ik ben nog wel overtuigd dat niet iedere borderliner even erg is en even zwaar. Maar toch blijven er overeenkomsten die ik maar al te goed helaas zelf heb mogen ervaren. Ik denk dat borderline een luxe ziekte is en dat borderliners eigenlijk door hun zieke manier van aandacht vragen gewoon harder aangepakt moeten worden. Ze worden veel te veel in de watten gelegd en daardoor wordt de ziekte alleen maar gestimuleerd. Het is een aandachtsziekte en de maatschappij geeft en blijft deze mensen die aandacht geven zodat ze niet geholpen zijn met alle therapieën en opnames die ze zeggen nodig te hebben. Ik denk dat een borderliner veel meer gebaat is met structuur, een baan en een zo veel mogelijk 'normaal' leven. Veel patiënten denken en geloven zo dat ze het niet kunnen omdat er te veel aandacht gegeven wordt vanuit de maatschappij dat ze in feite niks waard zijn en niet kunnen deelnemen aan de maatschappij. Ik heb het uit eigen ervaring gezien en nogmaals is het niet mijn bedoeling om alle borderliners over 1 kam te scheren. Maar mijn ex-vriend die glijdt juist helemaal af omdat hij zich om elk klein dingetje zich laat opnemen en voedt zicht met alle therapieën die voor het oprapen liggen al jaren lang. Hij gelooft daadwerkelijk dat hij tot niks in staat is omdat er in feite door de hulpverlening hetzij de maatschappij daadwerkelijk niks wordt gedaan aan het werkelijke probleem. Hij zou gebaat zijn als hij voor het blok zou worden gesteld om gewoon deel te nemen aan de maatschappij, dat zou veel mensen veel beter helpen. Misschien niet voor 40 uur maar voor een min. aantal uren in de week bijv. 10 uur. Het kost de maatschappij geld en in feite wordt er niks aan het probleem gedaan.
Ik ben echt werkelijk geschokt geweest hoe de hulpverlening en de maatschappij deze mensen juist door alle aandacht in de kou laten staan.

Wat betreft de relatie… Van de een op de andere dag was ik niks meer waard en mocht ik geen contact meer opnemen. Ik weet dat hij het zwaar heeft en ontken niet dat een borderliner geen zware tijd heeft maar ik vind ook niet dat dit als excuus gebruikt mag worden om andere mensen op deze manier te kwetsen. Ik heb zelf een vreselijke jeugd gehad dus ik weet wat het is, maar dat geeft mij ook geen recht om mensen op deze manier te behandelen. En natuurlijk, iedereen maakt fouten in het leven vooral als je getekend bent, maar dat geeft niemand het recht om iemand in zijn hart te steken, of met gevoelens om te gaan alsof ze niks waard zijn. En dat er dan overal wordt geschreven dat we begrip moeten hebben voor de borderliner, tot zover dan. Ik heb alleen begrip voor de moeilijkheden waarmee ze kampen, maar zodra ze mensen behandelen alsof ze niks waard zijn vind ik dat geen ziekte meer maar gewoon een groot ego.

Ik lees het overal terug maar ik denk wel dat het ook een beetje geweten betreft wat de ene borderliner wel heeft en de andere weer niet. Ik denk dat het radicaal beëindigen van een relatie meer toe te wijden is aan een groot ego, dan aan een stoornis. Ik vind het zeer pijnlijk dat na alle steun die ik hem heb gegeven, en alle kansen, zowel ik als mijn dochter, hij ons van het 1 op het andere moment laat weten per sms dat hij geen contact meer wilt. Al met al vind ik hem dus geen leuk mens, het was meer ellende dan dat ik er nou echt fijne momenten heb uitgehaald. Enkel in de beginfase… Je hoopt dan dat dat gevoel weer terugkomt. Het is zuigen en nog eens zuigen en daarna word je aan de kant gezet. Ik denk dat de leuke eigenschappen van een borderliner die hij ook uiteraard had juist een grote valkuil kunnen zijn, ze kunnen juist met deze eigenschappen een ander doen geloven dat je speciaal bent en dat je de liefde van je leven hebt gevonden, om uiteindelijk je hart te breken. Het is een groot spel, en in het toneelstuk wat hij speelde had ik helaas ook een rol. Het spijt mij voor alle borderliners omdat ik oprecht denk dat ze het zwaar hebben, maar ik draai mij heel snel om als ik weer zou vallen op iemand met borderline.
Ik lees eigenlijk meer negatieve verhalen dan dat het leuk is om er mee om te gaan. Ik hoop dat alle mensen die dat wel doen sterk in hun schoenen kunnen staan want ik gun niemand waar ik doorheen ben gegaan.

Jason, 06-10-2011 16:57 #36
Ik heb vijf jaar een relatie gehad met een meisje wat vermoedelijk borderline trekken heeft. En naar mijn mening kunnen die mensen heel leuk zijn, maar moet je oppassen voor de manipulatie. Als deze te erg wordt is het tijd om op te stappen, hoe moeilijk dat ook kan zijn, want houden van doe je toch van de persoon.
Ik heb uiteindelijk de keuze gemaakt om weg te gaan en m'n eigen leven weer te leiden. Ik voelde me meer een hulpverlener dan een partner en dat kan niet de bedoeling zijn. Dat heeft me ontzettend pijn gedaan, maar de keuze is een juiste geweest.
Wat me vaak opvalt, omdat ik er nu veel over gelezen heb is dat de partner van de borderliner altijd reageert op de negatieve aspecten en de positieve soms vergeet. Dit heeft weinig zin en doet al aardig borderline reactief aan. Dus doe deze mensen niet datgene waar je ze op afschrijft, want dan ben je net zo borderline als zij.
Leef in zelfrespect en waardeer de keuze dat je bent weggegaan of verlaten bent. En kijk naar de positieve aspecten die je wel gehad hebt in de relatie en leer ervan, ipv je frustraties te tonen. Zo slecht zijn de meeste borderliners echt niet.

Willem, 04-10-2011 11:04 #35
"Een vriendschap met iemand met een borderline persoonlijkheidsstoornis kan hartstikke leuk zijn." Ja. Beste tijd van m'n leven. Ik zou het niemand aanraden, het is echt een hel, maar ik vind het het waard; je gaat er aan kapot maar als het wel goed gaat is het zo fantastisch.

Anoniem, 13-09-2011 18:43 #34
Afgelopen twee maanden ben ik smoorverliefd geweest op een vrouw (23) met Borderline. Dit heeft ze ook van te voren aangegeven. We kwamen elkaar tegen toen ik in een afgebrokkelde 6-jarige relatie verkeerde met een vrouw waar ik niet 'echt' verliefd op was. Met haar, in een weekend, (ze kende mijn naaste familieleden al jaren, maar mij niet) zijn we in een goed gesprek geraakt, en werd smoorverliefd op haar. Dit heb ik een dag later ook direct verteld aan mijn toenmalige vriendin, die dit zich kon voorstellen (als je relatie k*t is kan je op een ander verliefd worden), verbrak na 2 dagen toch de relatie (begrijpelijk). Ik liep op wolken, alles leek ideaal, ze zij dat ze al jaren droome van iemand die mijn naam draagt, en gaf tips en verklaringen waarom mijn vorige relatie liep zoals die liep. Na 2 maanden hevig verliefd zijn en leuke dingen doen (werkelijk geen vuiltje aan de lucht, zo leek het althans voor mij), haar al paar keer ontmoet, mijn familie bij haar familie over de vloer, ineens een paar dagen later: IK WIL HET NIET MEER via de telefoon. Alsof 'ons' nooit gebeurd was. Ik was gebakken lucht, moest me niet aanstellen en volwassen doen, toen ik erg verdrietig reageerde op haar abrubte, compleet bizare beslissing. Nu, ruim een week terug. Mijn tip: Laat je niet misleiden, hou je kop er bij, en houd afstand, ze maken je KAPOT ook al doen ze het niet bewust (denk ik).

Robotklauw, 29-08-2011 21:14 #33
Mijn ex-vrouw heeft naar mijn mening borderline. Ze heeft 8 van de 9 symptomen, maar ze ontkent dat er ook maar iets mis is met haar. Ik heb 8 jaar in een hel geleefd met dit wezen, en er was niets leuks aan. Hoewel ze leuk en spontaan schijnt, prik je daar al snel doorheen. Dan komt de ware leugenachtige en manipulerende aard van de borderliner naar boven en wordt je telkens maar weer psychisch mishandeld. Na ons huwelijk was ik het die hulp voor mijn psyche zocht, terwijl zij mij nu nog op afstand treitert en pest (betreffende de omgangsregeling van ons zoontje) en inmiddels al weer een ander vriendje heeft die voor haar de geweldigste man op aarde is. Want geen van de zogenaamd positieve eigenschappen die in het artikel gegeven worden zijn ook werkelijk positief. Iedereen die met een borderliner omgaat weet dit of komt er wel achter. Borderliners zijn bedriegelijke, manipulatieve wezens die je leven tot een hel maken - en daar plezier in hebben!

Mona, 18-08-2011 00:01 #32
Ik mis toch een beetje iemand die zegt: "joh, dankjewel dat je de positieve kant van deze mensen ook even onderlijnd hebt"! Ikzelf ben op mijn 24e gediagnosticeerd met de stoornis, ben nu 33 en heb vrijwel geen symptomen meer.
Naar alle waarschijnlijkheid heeft mijn moeder het ook (of een andere stoornis, ze wil zich niet laten diagnosticeren of behandelen) en ik snap dus heel goed hoe vreselijk het is om een moeder te hebben met borderline (of gelijk welke psychische aandoening dan ook waar manipulatie een grote rol in speelt) maar ik ben wel blij met een wat positiever beeld van mensen met borderline.
Ik ben het zat niet geloofd te worden als ik iets zeg omdat de aanname is dat ik, vw. mijn stoornis, altijd lieg en bedrieg. Ook mijn moeder (met wie ik het contact verbroken heb omdat ze manipuleert bij de vleet) beweert dit en zit mij, achter mijn rug om naar anderen toe zwart te maken.
Ik zou willen dat mensen in de gaten hielden dat ieder verhaal twee kanten heeft en dat familie ruzies tussen de individuele mensen plaatsvindt en geen bemoeienis behoeft van dereden, maar goed.oordelen is altijd makkelijker dan je in beide kanten van een verhaal te verdiepen natuurlijk.
Ik ben inderdaad ook door een hel gegaan, gedeeltelijk door mijzelf gecrëeerd en daarom niet minder erg. Ook ik heb veel schade opgelopen in mijn jonge jaren, wat absoluut heeft bijgedragen aan mijn stoornis en dus ook die hel. Om die hel te snappen moet je erin zitten of erin gezeten hebben en al wens ik dit geen mens toe, het is wel erg frustrerend om te horen dat iemand je gewoon niet WIL snappen, omdat zij hun oordeel al klaar hebben.

Wat voor stoornis het ook is, het is atlijd uitermate frustrerend en pijnlijk voor zowel de persoon die eraan lijdt en de familieleden en directe kennissen van die persoon (die tenslotte ook mee lijden). En in de samenleving wordt er (uit angst) vaak te snel geoordeeld naar mensen toe die een stoornis hebben.
We zijn niet slecht, we zijn niet goed, we zijn niet zielig en we zijn niet hulpeloos. We zijn niet egoïstisch, het betreft onszelf. We zijn niet expres gemeen, we weten ons geen houding te geven. En we liegen niet allemaal en we manipuleren ook niet allemaal. Ieder mens is anders, en aangezien het hier om een PERSOONLIJKHEIDS stoornis gaat, kun je er ook rustig vanuit gaan dat iedereen met borderline ook anders in elkaar zit.
Dat gezegd hebbende, bedank ik de schrijver nog een keer voor het toelichten van de positieve kanten van mensen met deze stoornis en hoop ik dat er ooit nog een dag komt dat de samenleving onpartijdig naar mensen met een stoornis kan kijken en zich een beetje in hun situatie kan inleven… voor iedereen met een familielid of vriend met borderline, als het echt te erg wordt en je er zelf aan onderdoor gaat, mag je van mij rustig erbij weglopen. maar doe die deur niet helemaal dicht. misschien dat die persoon, na een lang herstelproces, toch een aanvulling kan zijn.

Jacqueline, 03-08-2011 15:32 #31
Pfffffff "borderliners leuker dan men denkt"
Mijn nekharen gaan ervan overeind staan.
Ik ben de dochter van een echte borderliner en geloof mij maar er is niks leuks aan een echte borderliner.
Alleen maar liegen manipuleren jaloezie geen empathie enz enz enz.
Eindelijk na 40 jaar heb ik de moed opgepakt om met haar te breken, eindelijk heb ik rust, loop ik niet meer op eieren.
Alsublieft maak het niet mooier dan het is, dat is heel pijnlijk voor de slachtoffers(kinderen)van borderliners.

Jd, 06-07-2011 20:26 #30
Hallo, ik heb dus Borderline, en in een zware vorm. Ik zit hiervoor 5 dagen per week in een kliniek. Aan mezelf te werken, samen met vele anderen gevallen. Mensen komen er steeds eerder achter, en doen steeds beter hun best. Kijk daar eens naar. Wie in therapie zit geeft toe zelf niet juist te zijn. En is bereid te werken ervoor om het de omgeving en zich zelf het makkelijker te maken.

Ik snap dan ook niet waarom Borderliners 9 van de 10 keer als egoïstisch worden beschouwt? Wij gaan al door een hel, ingebeeld of niet dat is helaas onze visie. Maar ondanks dat nog wel er aan willen werken. Dat getuigt van een sterkere ruggengraat dan alle mensen die van de zijkant roepen, het zijn leugenaars, en agressieve onmensen.

Heel vervelend, als je hart is gebroken, door een Borderliner, en etc. Maar ook mensen zonder Borderline kunnen je breken. Ga je daar ook forums vol over schrijven?

En dat Borderliners altijd liegen? Als je een beetje research doet, en er echt verstand van hebt. Dan zien wij dus zwart wit, en onze stemmingen wisselen. Hierdoor vinden we het ene moment dit en het andere moment dat. Maar het is ONZE waarheid. ( Die dan misschien niet juist is) Maar wij zien niets anders dan dat. Als we het helemaal konden overzien hadden we geen Borderline. Zo simpel is het.
Vaak zijn wij eerlijker dan de meesten, want als wij iets zeggen wat we voelen op dat moment dan is dat 100% zo. Alles of niets.

Maar goed, velen zullen nu komen met : Het zoveelste excuus van je ziekte.
Het is geen excuus dames en heren het is een bewezen feit. En of het leuk is, is wat anders. Ik vind het vreselijk dat wij daar mee wel mensen pijn doen ja. Maar het is niet dat ik er voor kies met een lach.

Het is een geestelijke ziekte blijf daar aan denken, ga je over iemand die dement is ook de grond in boren, omdat die gene je niet herkent?
En voor diegene die aan een Borderliner begint doe dan research ga desnoods mee naar therapie. Maar ga niet eerst volmondig ja zeggen, en als het tegen valt forums vol met haat vullen. Het was alsnog je eigen keuze! En jullie kunnen nee zeggen, er niet aan beginnen of er van weglopen. Dus zo zielig zijn jullie ook niet.

Wij zitten er aan vast. En dat is geen probleem verder, maar kom niet met verhalen over dat we pyscho's zijn want je moest eens weten. Hoe het is om 1 dag te leven in de huid van een Borderliner. Waarschijnlijk val je na 1 uur al emotioneel uitgeput neer.

Ruilen? Pas als je weet hoe het ECHT is. Mag je van mij compleet oordelen.

Voor alle mensen die hier kwamen voor de positieve dingen! Leuk dat jullie de moeite nemen om de positieve dingen te bekijken! De wereld moeten we samen maken!

Ria, 18-03-2011 05:12 #29
Het is jammer dat het vaak zo laat wordt herkend, want inderdaad met de juiste behandeling kan het gewoon goed komen, maar het is ook nog zo dat de gene zelf ook hulp moet aanvaarden, en als dat niet het geval is, gaat het terdege mis, je moet echt deskundige hulp hebben, als moeder kun je je eigen kind niet helpen.en dat is heel zwaar

Tess Jungblut, 28-12-2010 00:34 #28
Luxaflex,

Je generaliseert en dat is een tekortkoming naar jezelf toe. Er zijn miljoenen verschilldende borderliners. Pathalogische leugenaars is iets anders dan een borderliner en promiscuïteit hoeft ook niet bij elke Borderliner voor te komen.

Als je (ex)vriendin echt borderline heeft, zijn er gespreksgroepen voor partners an familieleden van borderliners. Daar kun je veel van leren en inzien dat je zelf ook je steentje bijdraagt aan het uitlokken van sommig gedrag bij je partner.

Ik vind het ook nogal getuigen van geen zelfkennis dat je je zelf helemaal los ziet van de situatie.

Luxaflex, 15-12-2010 13:40 #27
Ik heb 2 maanden een relatie met een '' Borderline'' vrouw gehad. Ik heb dit als iets negatiefs ervaren. Wat mij de das om deed was dat zij pathalogisch aan het liegen was. Niets wat zij ook maar vertelde, kon ik nog geloven. Daarbij het hoppen van bed naar bed. Zo werd ik de hemel ingeprezen en zo lag zij 5 uur later met een ander in bed, dit was dan haar nieuwe relatie. Nee dit is emotioneel niet te verdragen. Ik heb het er echt mee gehad. Het is net als dat een aap met een paard een gesprek willen gaan voeren maar elkaar niet verstaan/begrijpen. Zo is het ook met '' Borderliners''. Wat je zegt, hoe je het ook bedoeld, er is geen doorkomen aan.Ik moet zeggen dat zij zich wel degelijk bewust zijn van hun leugens. Als je zegt, je hebt tegen mij gelogen, dan ontkennen zij dit. Haal je er vervolgens een detail bij, dan liegen zij net zo hard weer. Kom je met een bewijs, dan vallen ze eindelijk door de mand. Dan geven ze toe, maar zeggen ze met het grootste gemak '' oh ik wist het niet meer, het ging zeker niet goed in mijn hoofd, ik had last van mijn '' Borderline.'' Er word dan toegegeven dat er is gelogen, alleen is het dan wel gebeurd met je. Je kunt dan maar beter zelf opstappen of je wordt anders door hen wel aan de kant gezet. Waar het hen aan ontbreekt is een geweten. Alles moet kunnen en alles kan ook volgens hen. Ik vind ook dat wij dit soort mensen niet mogen veroordelen. Natuurlijk mag je je wel egfrustreerd voelen over hun gedrag maar… als je merkt dat je met iemand niets match, dan moet je gewoon wegwezen, met wie of wat het ook mag zijn. De boze reacties van mensen zijn vaak gebaseerd op eigen frustraties, gewoon té lang gebleven. Als je jezelf pijn laat doen door iemand kun je er iets van zeggen. Als dit niet helpt naar 2 of 3 keer dan weet je dat er geen respect van de ander naar jou toe is. Als je dan toch blijft dan moet je maar op de blaren zitten.

Tess Jungblut, 27-11-2010 14:44 #26
@ Marten
Het zou verstandig zijn wanneer je vrouw in therapie gaat en misschien jullie samen wel of als geheel gezin. Het is een ziekte en zij moet geholpen worden. Daarmee worden jullie ook geholpen.

Met andere woorden: je zou wat meer respect mogen opbrengen voor haar, ook al heeft ze je pijn gedaan. Dat heeft ze niet expres gedaan. Dit moet je leren begrijpen. er zijn ook groepen voor Borderliners en hun familie!

Marten, 21-11-2010 14:54 #25
Ben getrouwd met iemand met borderline en sinds 6 jaar zijn we getrouwd en hebben 2 kleine meiden. Van de één op de andere dag kwam ik erachter dat mijn vrouw al enkele weken vreemd ging. Mijn wereld storte in was ze zei tot op het laatst hoeveel ze van mij houdt. Nu zegt ze dat ze is vremdgegaan omdat ze onvoldoende van mij houdt. Ze zit nu ergens in een huisje en weet niet wat ze wil. Ik kan het nog niet geloven en wordt gillend gek. Ze verwijt mij dingen vanuit het verleden als excuus. Wat moet ik doen. Kappen of draait ze wel weer bij?

Roy Ten Pierik, 15-11-2010 19:44 #24
Tim, lach er maar om, maar ik ben zelf borderliner en wij hebben last van stemmingswisselingen. Dus kan je alleen maar van een negatieve naar een negatieve stemming wisselen? Of is het van positief naar negatief? Als ik een impulsieve bui heb, bedenk ik toevallig ik ff het vliegtuig wil pakken om een pizza in Italie te eten en gewoon weer terug vliegen… Dat soort dingen kunnen juist heel leuk aan borderliners zijn. Ik heb de meest depressieve mensen helemaal uit hun bui weten te halen en gingen weer lachend door het leven. Ik weet niet wat hier negatief aan is en zo kan ik er nog wel een uur over door praten.

Bloody_murderdolls, 01-11-2010 21:42 #23
Ik heb een relatie met een schat van nen gast en heeft ook borderline. Onze relatie loopt heel erg goed en zoals in andere relaties zijn er ook wel eens discussies juist die bij ons meer voorkomen dan bij gewonen mensen. Maar daar kunnen wij dus met leven. We hebben er sinds kort eens dochtertje bij en dat fleurt mijn ventje echt heel erg op. Mensen met borderline kunnen veel intenser van dingen genieten. Vind erg dat sommige mensen durven zeggen dat er gewoon niet valt samen te leven met mensen met borderline das onzin das gewoon niet willen dan. Ik zou hem bij god niet meer kunnen missen ik hou van hem hoe hij is en da ga nooit veranderen echt nie.

Vlinder, 31-10-2010 14:40 #22
Hoezo kan een relatie met een persoon die borderline heeft niet?
ik heb echt wel een relatie met een persoon die borderline heeft.
het gaat eigenlijk best goed tuurlijk zijn er problemen, maar in welke relatie komen geen problemen voor?
ja ok bij ons misschien iets meer of heftiger dan tussen mensen die geen borderline hebben.
maar buiten dat is hij ook heel lief zorgzaam etc etc.
hij is gewoon de ideale man voor mij.
en wat mij betreft gaat dit nooit meer over.
ik moet wel wat meer rekening met dingen houden dan iemand die een relatie heeft waar geen van beiden borderline hebben.
maar dit heb ik echt graag voor mijn vriend over.
ik vind het ook goed dat nu eens de goede kanten van iemand met borderline verteld worden dan iedere keer maar weer die negatieve dingen of van mensen met borderline zijn zus en zo.( echt belachelijk vind ik dit).
tuurlijk is het goed dat de negatieve dingen ook verteld worden maar daar vind je echt pagina`s vol van.
van de positieve dingen vind je maar een paar pagina`s en dat vind ik echt heel jammer.
en daarom vind ik het heel goed dat jullie dit hier wel doen.

Tim, 29-09-2010 17:29 #21
Haha,

Ik moet eens goed lachen met dit artikel.
Het woord positief en borderline kan je nooit of te nimmer in dezelfde zin gebruiken!
Deze mensen zijn niet gelukkig met zichzelf en zien alles, maar dan ook alles negatief.
Deze negatieve energie hangt als een draaikolk rond hen.
De ene zijn draaikolk draait wat sneller dan de andere, maar als omstaander wordt je
vroeg of laat meegesleurd, altijd!
Hou uw afstand!
Indien niet, be prepared for hell!

Tim
(iemand die 12 jaar een relatie heeft gehad met zo iemand, alles heeft gegeven en… eronderdoor is gegaan)

Zonnebloem, 06-04-2010 21:19 #20
Hallo…

Wat ontzetend fijn dat er iets prositiefs geschreven word over mensen met borderline.
Ondanks dat ik borderline heb ben ik ook en vriendelijk en warm mens
Ik heb er nooit om gevraagd om met borderline door het leven te moeten gaan en
vaak genoeg heb ik geprobeerd om er en eind aan te maken gewoon omdat het mij het leven te zwaar viel.
Ik kan daarom ook wel bgrijpen dat mensen moeite hebben met mijn borderline,
maar vergeet niet dat wij HEBBEN borderline en wij zijn niet de borderline.

Ik reageer vaak overgevoelig en barst soms plotseling in woede doordat ik reageer niet op wat iemand zegt,
maar op wat ik dénk dat ze zeggen, en dat vul dan meestal negatief in.
en ik begrijp dat dat best lastig en moeilijk is voor mijn omgeving.

Ik zou willen dat ik wat zou kunnen doen aan de heftige wisselingen in mijn gevoelens, mijn stemming en mijn gedrag.
Van het ene uiterste in het andere. Van zwart naar wit en weer terug, want grijs bestaat niet.
maar vaak weet ik niet wat ik met mijzelf of een situatie aan moet.
Daarnaast komen er op een dag wel duizend verschillende prikkels binnen.
pratende mensen, spelende kinderen, verkeer, een radio,
iemand die op een bepaalde manier naar mij kijkt?

Al denk ik dat er nooit een einde komt en dat mijn ingewikkeldheid niet simpel valt te maken
langzamerhand wordt mijn leventje gelukkig wat gemakkelijker.

Wat ik vooral wil zeggen tegen mensen met borderline
Wees trots op jezelf en wat je alemaal hebt doorstaan en overwonnen,
want leven met borderline is…
Je moet heel sterk zijn als je dat leven aan kunt

en voor de mensen die met mij en anderen omgaan
bedankt

Mijn leventje is in ieder geval nooit saai

Roy, 13-03-2010 11:49 #19
Hoi, ik ben Roy ten Pierik,

Gewelidige webiste! Ik herken mezelf uit duizenden hierin! Ik heb borderline en ik kom er ook gewoon eerlijk voor uit, want ik heb dit nou eenmaal en dan weten mensen ook meteen waar ze aan toe zijn. Ik wou 1 tip geven voor alle andere borderliners; ik heb zelf ook echt vaak zelfmoordneigingen, maar bij komt dat omdat ik mijn problemen niet kon oplossen, met mezelf en omgeving ect ect… Hier komt het punt, hoe moeilijk en hoe groot je probleem dan ook is, er is altijd wel een uitweg/oplossing, zelfs voor je rotgevoel. Ik denk dat we elkaar allemaal wat meer moeten steunen enzo. In ieder geval, kan het heel lastig zijn allemaal maar zoals je op deze site leest, heeft het ook weer een heleboel leuke kanten en ondanks me stoornis kan ik sinds een paar maanden weer plezier beleven en dat heeft echt heel wat jaren geduurd! Sterkte allemaal!
Groetjes Roy

Storm, 19-02-2010 19:47 #18
Hallo mijn bijnaam is Storm zo noem ik mezelf omdat ik zelf ook borderline heb.
Ik heb na lange tijd ondekt dat ik borderline heb soms kan ik het nog steeds niet aanvaarden en daardoor heb ik de laatse tijd veel last van mijn stemwisselingen.
Ik heb niks van vrienden, veel ruzie met mijn vriendin al wil ik dit zelf soms niet…
Heb de laaste tijd ook weer heel veel last van zelfmoordneigingen…
Alee ik wil enkel maar zeggen voor de mensen met borderline je staat er niet alleen voor want er zijn heel veel mensen in deze wereld die borderline hebben…
Weet je wat ik het meeste haat das als ik wakker word hoe ik mijn dag nu weer ga doorkomen elke dag is een verrassing voor mij en mijn omgeving…

Groeten Storm

C. C., 19-02-2010 12:21 #17
Ik heb jaren borderline, en weet mezelf geen plek te geven in de maatschappij. Ik ben jaren in therapie geweest, maar die leken mij niet serieus te nemen en alleen maar interessant voor hun afstuderen ofzo. Waar kan ik echt terecht om met mijn borderline om te gaan of er vanaf te komen? Zodat ik misschien weer een baan durf te zoeken, een relatie kan behouden, vriendschappen een plek kan geven of zelfstandig zou kunnen wonen…?

Michael, 11-10-2009 05:13 #16
Ik ben geen borderliner, maar heb wel andere persoonlijkheidsproblemen en weet heel goed wat het is om verlatingsangst en stemmingswisselingen te hebben. De ene persoon is de ander niet en de ene borderliner is ook de andere niet. Het is enerzijds wel goed dat deze term bestaat, omdat daarmee kan worden aangetoond dat iemand serieuze problemen met zichzelf heeft en zich niet aanstelt. Maar anderzijds wordt inderdaad iedereen met borderline over één kam gescheerd. Het klopt wel dat leven met borderline moeilijk is, zowel voor degene die het zelf heeft als de omgeving. Het kan een tijdje goed gaan, maar daarna gaat het op den duur weer minder. Dat kan iemand met borderline niet tegenhouden; er gebeurt bijvoorbeeld iets waardoor de emoties te hoog gaan oplopen. Omdat dit keer op keer weer gebeurt, is het ook zo zwaar. Maar iemand heeft ook nog andere kenmerken in zijn/haar karakter. Borderline is niet de gehele persoonlijkheid, maar een deel ervan. Ik vind dat je iemand in zijn geheel moet beoordelen en daarna pas kan besluiten of je wel of niet met die persoon wilt omgaan.

Janneke, 11-10-2009 01:59 #15
Hoi ook ik heb de diagnose borderline gekregen. Leuk dat er ook eens wat positiefs wordt gezegd. Voor mensen die zeggen genoeg te hebben van de borderliner, besef jij kan weglopen ervan, ik niet heb er niet om gevraagd.

Bart, 01-09-2009 21:10 #14
Als je zelf structureel bent of kunt zijn en duidelijke grenzen kunt stellen en aanhouden na bordeliners zou je echt veel voor deze mooie mensen kunnen betekenen.

Silko, 20-07-2009 19:19 #13
Ik denk dat ik een relatie gehad heb met iemand die borderline is, en waar, voor mij vandaag, na 1,5 zoeken naar relatiebreuk ik ineens op borderline gevallen ben. Ik zou graag in contact komen met mensen die ook relatie hebben/gehad hebben met zo iemand. Hartelijk dank! Silko

Frank, 27-06-2009 13:20 #12
Het artikel is waar. Borderliners kunnen ontzettende leuke en aanhankelijke mensen zijn. Ik ben er een jaar met een getrouwd geweest. Wat is mis is de zwarte kant van deze stoornis. Door hun overmatig verlangen naar aandacht en liefde raken ze ook snel teleurgesteld, boos en verdrietig. De schade die ze vervolgens aanrichten is enorm. Voor je in de gaten krijgt wat er aan de hand is zijn ze weer verdwenen. Het leven met een borderliner had voor mij 2 kanten. Een zoals in dit artikel beschreven en de andere kant is die zwarte kant ie je op veel sites en de DSM IV kunt lezen. Alleen genieten van de positieve kanten van een borderliner in een relatie is een illusie. De zwarte kant krijg je er altijd bij en dan sta je weer met lege handen. Ik zou willen dat het anders was.

Mirije, 21-06-2009 21:22 #11
Leuk artikel! Zelf kenmerken van bordeline en wordt altijd nadelig gezien, maar juist de leuke kanten moeten echt benadrukt worden hihi! thnx hoor doet me deugd…

Jaap Hoekstra, 10-06-2009 21:22 #10
Prima en duidelijk artikel juist gericht op de mens achter de borderline. En ja… die zijn (ook) leuk!

Isabel, 10-06-2009 14:33 #9
Wat goed van jullie dat jullie dit artikel hebben geplaatst.
ik wordt kotsmisselijk van alle krantberichten en media berichten over borderline, want het is zwaar overtrokken en alleen maar negatief uitgedrukt (lijken zelf wel bordercollies :-p) Ik heb zelf een borderline stoornis en ik hou er niet van dat ze mij met een andere "borderliner" vergelijken, dit valt niet te vergelijken aangezien er meerdere trekken zijn van borderline (5 of meer is borderline) en dan nog heeft niet iedereen evenveel last van elke trek om maar niet te spreken over het feit dat de 1 niet last hoeft te hebben van b.v. psychoses en de ander wel. Tof dat jullie dit bericht hebben geplaatst, eindelijk ook is wat positiever voor ons.

Wordsforyou (infoteur), 04-06-2009 08:37 #8
Rodecreatie… fijn om te zien dat het ook eens anders belicht word, borderline, en niet zo zwart-wit als altijd! Mijn vriend heeft denk ik borderline, en is heel lief, maar kan heel boos worden om iets kleins. Hij heeft een tijd therapie gehad hiervoor en is hierdoor merkbaar veranderd. Hij kan er wel heel slecht tegen als ik bijvoorbeeld later bij hem ben dan ik had gezegd, is dan erg teleurgesteld (of voelt zich zelfs beledigd). Vaak merk ik ook die verlatingsangst, en dan weer bindingsangst.

Hees, 28-05-2009 17:26 #7
Heel goed omschreven. Ben zelf een bordie ook al wit ik het niet zijn. Maar ons leven is intens zo intens dat het moeilijk is voor anderen te begrijpen. Maar snap dat mensen afstand willen houden. Dat doe ik zelf namelijk ook! Voor normale mensen want er heerst veel onbegrip.

Danny, 25-10-2008 01:12 #6
Humoristch is de aparte opvatting van alle dingen, totdat ie tegen je gebruikt word en er maar even vreemd gegaan word modat je het even niet begreep… prepare for hell

Ans, 09-10-2008 14:18 #5
Hmm kortzichtig vind ik het niet om te besluiten niet meer met borderliners om te gaan. Ik snap dat het voor mensen die borderline hebben erg zwaar is en dat ze niet opzettelijk een ander dingen aandoen, maar dat wil niet zeggen dat je als omgeving er niet volledig aan onderdoor kan gaan en je bij sommige mensen met heftige borderline moet oppassen om niet helemaal kapot gemaakt te worden en dan is het soms (en dat gaat heus niet van de een op een de andere dag, maar er komt veel pijn en verdriet bij kijken) verstandiger om afstand van de persoon te nemen.

Justified (infoteur), 04-10-2008 16:59 #4
Ik schrik van de kortzichtige reacties.het hangt tegen discriminatie aan!Natuurlijk is het erg moeilijk om te gaan/leven met een persoon die deze persoonlijkheidsstoornis gediagnostiseerd heeft gekregen.Vaak wordt echter vergeten dat de persoon die hiermee moet leven het éxtra zwaar heeft want naast het feit dat er moet worden geleerd ermee om te gaan (emotie regulatie) moeten ze ook vechten tegen een stigma dat heerst als het gaat om 'Borderliners'. Men is bang voor de term 'borderline',zelfs zo bang dat men zich ervoor afsluit en oordeelt, zonder zich maar enigszins te verdiepen in dit onderwerp.
… Het was dan ook best een schok voor me in een recentelijk verleden tot de conclusie te komen dat ik oogkleppen heb opgehad. Daarnaast vind ik het erg gênant te praten en een mening te vormen over onderwerpen waar ik geen 'verstand' van heb. Nu heb ik me er wat meer in verdiept en het valt voornamelijk op dat de conservatieve houding van de samenleving t.o.v deze persoonlijkheidsstoornis dusdanig ernstig is dat het lijkt alsof er sprake is van een tunnelvisie. Volgens mij is Mars reeds bewoont wanneer men eindelijk inzichtelijk heeft gekregen dat Borderline geen HIV virus is, dat is opgelopen door onveilige seks. Deze mensen vragen er echt niet om, sterker nog;vaak zit er een levensloop en/of trauma achter dat niemand een ander toewenst. Er ooit bij stil gestaan dat het u of een dierbare kan overkomen?U blijft dan ook (bijv.) uit de buurt van uw kind?
Echter, nogmaals wil ik benadrukken dat omgang meer motivatie vergt dan 'gemiddeld' (duidelijk persoonlijke grenzen stellen scheelt al een hoop!),maar een kind dat met een beperking wordt geboren vergt ook meer motivatie dan gemiddeld, maar omdat dit als vanzelfsprekend wordt gezien en ervaren door de maatschappij, valt dit niet op!
Ook personen als deze, zijn mensen, al blijkt dit uit niets als gekeken wordt naar de hoeveelheid mensen dat respectloos denkt over mensen met deze stoornis.
Tot voor kort hoorde ook ik tot die hoeveelheid en ben er niet trots op. Mijn excuses voor mijn intolerante gedrag is dan ook op z'n plaats.

Maryp (infoteur), 09-09-2008 14:49 #3
Er wordt me nu heel veel duidelijk, 't valt op z'n plaats. Dank voor je uitleg, en ook dat de positieve dingen benoemd worden! Vriendelijke groet, Maryp

Saskia, 04-09-2008 15:50 #2
Ik heb een zus waarvan ik vermoed dat ze borderline heeft, alle punten die ik op internet heb gelezen over borderline heb gelezen zijn ook van haar op toepassing. Ik kan absoluut niet meer met haar leven, van het mijn huid vol schelden over het feit dat ik haar toch wel in de steek laat en het daarna uiteindelijk gewoon zelf doen, tot het willen plegen van zelfmoord waar ik dag in dag uit weer voor naar haar toe reed. Een eerlijk gesprek valt niet te voeren, er wordt zo extreem gelogen en smsjes/brieven en mailtjes waarin ze me uitmaakt voor van alles en nog wat worden gewoon ontkent. Ik heb er de fut niet meer voor en laat het nu maar zo.

Roos, 01-09-2008 10:30 #1
Borderliners maken meer kapot dan mij lief is… ik blijf wel uit de buurt.

Infoteur: Rodecreatie
Gepubliceerd: 21-12-2007
Rubriek: Mens en Samenleving
Subrubriek: Psychologie
Reacties: 102
Schrijf mee!