Mannen zijn veel mooier dan vrouwen, objectief gezien
Over smaak valt niet te twisten, maar toch zal een ieder erkennen dat bij dieren de mannetjes meestal mooier zijn dan de vrouwtjes. We hoeven maar het voorbeeld van de eend of fazant te nemen als "bewijs". Bij de mens denken we vaak dat juist de vrouwen mooier zijn. Maar hoe objectief kunnen we onszelf beoordelen? Want hoewel de borsten van een vrouw in onze ogen een sieraad zijn, maken deze melkklieren bij andere zoogdieren, naar onze maatstaven, het moederdier juist minder fraai.Mooi en aantrekkelijk
Als wij vanuit onze helicopterview naar het dierenrijk kijken, zien we dat de mannetjes bijna altijd mooier zijn dan de vrouwtjesexemplaren, die het slechts moeten doen met een saaie schutkleur om zo min mogelijk op te vallen voor vijanden e.d. Maar als je aan een mooi gekleurde mannetjeseend (woerd) zou kunnen vragen wat hij van zo'n onopvallende vrouwtjeseend vindt, zou het antwoord waarschijnlijk ook zijn dat de vrouwtjeseend het mooiste en aantrekkelijkste wezen is dat hij ooit heeft gezien.Ons vrouwelijk schoon
Je kunt je dus afvragen of het, neutraal beschouwd, bij de mens niet hetzelfde is. Want stel dat er een hogere diersoort dan de mens zou zijn, die ons kon aanschouwen, dan zou die waarschijnlijk ook vinden dat de vrouwtjesmens, evenals de vrouwtjespauw, een stuk minder fraai is dan het mannetjesdier. Als je eerlijk en nuchter probeert te zijn als mens, en je testosteronhormonen buiten beschouwing laat, is dat ook eigenlijk zo. Wij mannen zijn immers mooi groot en fraai gespierd, en hebben een leuke gezichtsversiering in de vorm van een baard.De "versieringen" aan het vrouwenlichaam
Het vrouwtje van de Homo sapiens heeft voor het mannetjesexemplaar een aantal begeerlijke vormen, die in de eerste plaats niet zijn aangebracht om mannen te verleiden, maar omdat ze essentieel zijn voor de voortplanting. Vervolgens is het brein van de hetero-man dusdanig geprogrammeerd dat die essentiële vrouwelijke voortplantingsonderdelen onweerstaanbaar voor hem zijn:Waarom zijn de mannen mooier
Het fenomeen dat in de natuur de vrouwtjes objectief gezien minder fraai zijn dan de mannetjes, wordt omschreven met de aanduiding: seksuele dimorfie. We kennen allemaal de dikwijls saai afstekende vrouwtjes tegen de opvallend gekleurde en versierde mannetjesexemplaren. Als je ooit een tropisch aquarium hebt gehad is het gupje daar o.a. een bewijs voor. Maar we zien uiteraard ook de vele vogelsoorten, met name de pauw als sprekende voorbeelden. Dat de vrouwtjes van veel dieren minder versieringen hebben en onopvallender van kleur en uiterlijk zijn, heeft zoals we weten alles met voortplanting en veiligheid te maken. Bij veel soorten ontfermt vooral het vrouwtje zich over het nageslacht. Vaak eerst over de eieren en vervolgens over de jonge kwetsbare kuikentjes. In een dergelijke risicovolle positie is het veilig dat het vrouwtje is voorzien van een camouflerende schutkleur waardoor de vijandelijke dieren de moeder niet zo snel in de gaten krijgen. Zodat er een grotere kans is dat de jongen ongeschonden worden opgevoed tot volwassen dieren en vervolgens veilig kunnen uitvliegen.Mannetjes daarentegen hebben er baat bij om zo opvallend en aantrekkelijk mogelijk te zijn, om op die manier hun genen te kunnen doorgeven. Vrouwtjes weten instinctief dat die opvallende mannetjes leverancier zijn van kwalitatief goed zaad. Want om je op je borst te durven slaan, en je spierballen te tonen, betekent dat je sterk bent en opgewassen tegen gevaren en vijanden. Dergelijke beschermende eigenschappen gunt de aanstaande moeder uiteraard ook haar a.s. nageslacht. Mooie opvallende en uitsloverige mannetjes worden dus graag door de vrouwtjes geselecteerd.
