Dakloos, wat nu?

Henk Vader van Een Gezin, 01-11-2011 22:48
Wat een bak vol ellende hier en helaas horen wij als gezin hier ook bij. Geloof het of niet maar wij zijn er in geluist door de gemeente en een woningstichting door terecht kritiek te uiten op gemeentelijke hulpverlening en de positie van de woningstichting in een zorgnetwerk. Het bovenstaande heeft ons, ons huurhuis gekost, negen maanden geleden. Sindsdien wonen wij op een vakantieparkt in een chaletje van 40 vierkante meter, met twee kinderen. Door mijn schulden nader ik echter ook nu het einde van huur kunnen betalen, want mijn werkgever kreeg genoeg van de loonbeslagen en verlengt mijn contract niet. Overigens een schuld verhoogt door de gemeentelijk schuldsanering.

We hebben in de negen maanden getracht wederom hulp te krijgen wat voorliggend door de gemeente voorafgaand aan onze huistuitzetting al werd geweigerd, Dit door onze kritiek wat overigens gegrond verklaard is. In deze negen maanden lijkt hulp uitgesloten te zijn. We krijgen een bende beloftes maar niets komt uit, krijgt geen gestalte. Onze oude gemeente ( Overbetuwe ) waar wij woonde leent namelijk veel hulpverlening van de huidige gemeente ( Anrhem ) waar wij nu op de camping vertoeven. Op de een of andere manier lijkt men baat te hebben dat wij oplossen, op zeer letterlijke wijze, binnen de samenleving. Hulpverlening lijkt kritiek niet te kunnen verdragen en wil onze oude gemeente hier geen verantwoordelijkheid in dragen, dus oplossen dat gezin. Voor mij de verborgen armoede in Nederland. Hulpverlening is gewoon bagger en dekt men elkaar aan alle kanten en de gemeente draagt daar zijn steentje aan bij om als verantwoordelijk wethouder niet om te vallen. We weten niet meer wat te doen!

Jong Meisje, Papa Is Dakloos, 05-10-2011 09:11
Ben een jong meisje van 16. Papa is dakloos geraakt heeft wel een fulltime baan, maar er word zeker 3/4 ingehouden, En hij is in ziektewet. Heeft ook een verblijfsplaats maar kan zich daar niet inschrijven want hij heeft heel veel schulden en een zekere huurachterstand. Ik heb dus ook geen inschrijfplaats en kan dus niet naar school wat nu ? Reactie infoteur, 05-10-2011
Kinderen worden dakloos als ouders dakloos worden, maar in Nederland mogen kinderen niet dakloos zijn of aan hun lot overgelaten worden. Kinderen kunnen dan terecht bij een pleeggezin of in een opvanghuis voor jongeren.
Omdat je vader veel schulden heeft (dat is een veel voorkomende reden van dakloosheid) heeft hij niet de mogelijkheid om zijn schulden af te betalen maar hij heeft wel recht op een beetje geld ( om te leven) en op tijdelijk onderdak. Als jij niet bij familie of kennissen terecht kunt, heb je ook recht op school en je hebt recht op onderdak, bijvoorbeeld in een plaats waar jongeren terecht kunnen. OM erachter te komen hoe het precies zit, wat je rechten zijn en waar je terecht kunt zullen jullie wel met instanties moeten bellen of deze bezoeken. Gemakkelijk zal het niet zijn maar het kan weer het begin van een beter leven zijn. Op straat wonen is in elk geval geen optie en niet vol te houden. Laat je dus goed informeren over de mogelijkheden (zie adressen in het artikel) , en kijk ook eens bij:

http://www.spreekbeurtenstartpagina.nl/spreekbeurt/daklozen/daklozen.htm

en de website:

http://www.waarkanikheen.nl/portal/

R. Beers, 23-09-2011 22:39
Een handig hulpmiddel bij dakloosheid is de website www.opvangatlas.nl Via deze website kun je op postcode zoeken naar de dichtstbijzijnde mogelijkheid voor tijdelijke opvang en ondersteuning bij dakloosheid of huiselijk geweld of andere problemen.

Loes Odding, 15-09-2011 16:14
Hier dus mijn reactie,zonder hoofdletters.
ik ben bij mijn man weggevlucht,alcohollist en ben met mijn hele hebben en houden bij mijn zoon . weggegaan met een paar vuilniszakken en een leive hond ,die ook niemand wil.
zoek me kapot voor een woning,maar het is pure3 geldklopperij,iedere makelaar wil geld zien,inschrijven ,env
daar gaan we in nederland geen plekje is meer heilig

Harry Lekatompessy, 15-09-2011 10:03
Is het wettelijk toegestaan om een dakloze op te vangen terwijl ik een uitkering van de sociale dienst krijg. Voor hoe lang is dit wettelijk bepaald en wordt er dan gekort op de uitkering van mij als van de dakloze? Van een kennis heb ik vernomen dat men 3 maanden een dakloze mag opvangen zonder dat er op je uitkering wordt gekort. Dit zou wettelijk bepaald zijn. Is dit ook zo. Reactie infoteur, 15-09-2011
Als iemand met een uitkering samen met een (of meerdere) andere personen een huishouden voert, kan dit een nadelige invloed hebben op uitkeringen van alle personen. Hoe het precies zit en wat uw rechten en plichten zijn, en of de drie maanden regel bestaat, kunt u het beste informeren bij: juridischloket.nl

Jantina Beverwijk, 31-08-2011 09:58
Hallo ik heb een vraag ik ben drie weken geleden het huis uitgezet door mijn ex partner mijn kinderen hebben veilig onderkomen maar ik niet slenter her en der ik heb uitkering aangevraagd maar dat is geseponeerd omdat ik nog ingeschreven sta bij ex vriend ik ben dus verplicht om me daar uit te laten schrijven ,om een uitkering maar heb geen postadres kunt u mij ergens mee helpen heb nu geen inkomen vriendelijke groeten jantina beverwijk Reactie infoteur, 31-08-2011
Beste Jantina,

Kijk voor adressen waar je moet zijn om een uitkering aan te vragen, via deze pagina: http://www.rechtopbijstand.nl/inhoud?pid=8

H. Doornbos, 30-08-2011 14:23
Hallo, het artikel is erg sumier en oppervlakkig. Alsof het zo gemakkelijk is om problemen op te lossen! Ik ben zelf als ambulant hulpverlener werkzaam bij een welzijnsorganisatie en heb vaak te maken met deze problematieken. Het valt me tegen dat er niet dieper ingegaan wordt op de achterliggende reden waarom mensen op straat dreigen terecht te komen. Vaak spelen psychiatriche en psycho-sociale redenen een grote rol. Het meest shokerende vind ik, dat er aan het eind v h artikel reclame- links worden vermeld dat je geld kan lenen en andere mogelijkheden voor appartementen te huur. Als je ergens nog meer in de problemen kan komen, is het dit wel. Schandalig dat jullie dit vermelden en dat op deze manier de kwetsbaren in de samenleving misleid worden en op die manier van de "wal in de sloot" terecht komen. Beter zou zijn op links te plaatsen van hulpverlenende instanties, zoals Leger des Heils, GGZ, Verslavingszorg, enz en verwijzingen naar de gemeentelijke instanties.

Dick van Vliet, 23-08-2011 16:34
Ik heb de Nederlandse Nationaliteit en heb tot mijn 10 jaar in Nederland gewoond. Daarna 26 jaar in Belgie in tot nu 14 jaar in het buitenland. Geboortejaar 1961. HBO van opleiding. Het gaat mij heel slecht want ik heb geen inkomen of geld om van te leven.
Ik wil terug naar Nederland komen maar ik heb ook geen geld om een studio te huren. Welke instelling kan mij er weer bovenop helpen? Ergens in Zeelannd of Noord - Brabant? Ik wel meeteen aan het werk; dat is geen probleem. Is er een steunfonds dat mij kan helpen. Ik ben zakelijk leeggeroofd. Misschien Economich assiel? Graag hulp aub. Ik ben van mening dat de Nederlandse staat mij zou moeten helpen als Nederlandse staatsburger.

Ali, 23-08-2011 15:54
Ik ben nu 5 maanden dakloos. Ik woon nu effe tijdelijke bij me ouders. Maar ik merk dat hun dat ook te veel wordenm wat kan ik nu doen? Waar kan ik aanbeginnen. Is er mss iemand die meer kan vertellen. Kan geen werk zoeken geen adres kan geen uitkering aanvragen geen adres enzv ik wordt er helemaal gek wordt het leven zat op deze manier! Zou iemand me een raad kunnen geven zou het echt waarderen! Thnx

Cynthia, 16-08-2011 22:01
Ik ben Nederlandse, maar bijna 10 jaar geleden naar de Antillen verhuisd en sta eerdaags op straat met 2 kinderen en 4 honden....de enige manier is waarschijnlijk terug naar Nederland, maar ik heb helemaal niemand meer waar ik terecht kan....ik weet niet meer wat ik moet en hoe.....ik ben zo gelukkig dat ik in ieder geval m'n kindjes en hondjes nog heb, maar hoe kan ik nu voor ze zorgen?!!

Henk, 13-08-2011 12:46
@Djenna:
Dat is inderdaad lastig, maar niet compleet hopeloos. Ik weet niet of je dit nu nog leest, maar bijna elke fatsoenlijke stad heeft een opvang voor daklozen, zoek op google maar eens naar daklozen opvang naamvanjestad... Je bent 22 en komt dus op de jongerenafdeling, dus verhalen over junks enzo vallen best mee. In de meeste gemeentes is het zo, dat als je daar een paar keer in de week bent, je van die gemeenten een postadres kan krijgen, waarmee je een uitkering kan aanvragen, waarmee je een kamer kan huren. Toon je nog enorme zelfstandigheid, overlevingsdrang, en doorzettingsvermorgen ook, om over onafhankelijkheid nog maar te zwijgen... In de meeste gevallen, als je helemaal eerlijk bent over je probleem tegen je contactpersoon bij de gemeente, zullen ze begrijpen dat je niet kan werken tot je weer een eigen plekje hebt. Wat ze je niet snel zullen vertellen is, dat zodra je de uitkering aan hebt gevraagd, dwz. de papieren ingevuld en ingeleverd, je in extreme noodgevallen, zoals dit, een voorschot kan krijgen. Ik heb het wel eens binnen een uur op mijn bank gehad op die manier. Het is geen pretje, maar het is een manier.

Djenna, 02-08-2011 00:36
Hallo, Ik zit in een hele lastige situatie op dit moment. Ik heb vele nare dingen meegemaakt het afgelopen jaar maar vooral de laatste 5 maanden en het word er maar niet beter op maar juist erger.. Ik heb 1,5 jaar gewerkt als Au-Pair bij een leuk gezin met 2 kleine kinderen en ik had een hele goeie band met mijn ouders waar ik vaak ook op bezoek ging, Totdat ik de keuze vorig jaar Augustus had gemaakt om me te bekeren tot de Islam. Dat is veel mensen tegen gevallen. Familie, vrienden, ouders, mijn baas en ga zo maar door. Ik kwam vorig februari weer in contact met een hele lieve vriend die mij aan een andere baan had geholpen. We kregen weer contact en dit groeide uit tot meer..Ik was destijds nog geen moslim maar hij wel. Ik was een meid die wel graag op hakken liep, normaal modieus gekleed was en wel van het strand en vakantie hield. We kregen toch de nodige issues samen omdat ik geen moslim was en toch een heel ander leven leidde als hij.. Na niet veel contact en toch ook wel verdriet ben ik naar Bali op vakantie gegaan. Daar ben ik in de 2e week van mijn vakantie aangerand door een duikleraar en ben ik van shock een week eerder teruggekomen. Sinds dat was gebeurd en ik weer met die vriend in contact kwam besloot ik mij leven te gaan veranderen. Ik wilde niet meer die vrouw zijn die in rokjes en blote truitjes met mooie glimmende bruine zonnebank beentjes over straat liep. Ik voelde me niet meer prettig als mannen op een bepaalde manier naar mij keken als een soort object en bepaalde dingen zeggen als je voorbij loopt. Ik ben nooit een aandacht trekker geweest maar het gebeurde gewoon en ik wilde niet meer zo leven. Ik zag hoe hij zijn leventje leidde als Moslim en dat was precies wat ik wilde. Ik heb die periode best in de clinch met mezelf gelegen en ben hulp gaan zoeken bij een psycholoog voor 3 redenen. Mijn relatie, enorme druk van mijn werk en de aanranding in Bali.. IMijn psycholoog raadde mij aan om me ergens aan vast te klemmen, iets te gaan ondernemen en als voorbeeld zei hij ga veel lezen dat geeft je hoofd wat rust. Raad opgevolgd en ben naar de bieb gegaan en op internet gaan surfen, en ben mezelf gaan verdiepen in wat mij enorm aantrok: de Islam! Ik ben contact gaan zoeken met een oude vriendin die zelf ook een Moslima is en zo heeft zij mij het een en ander uitgelegd. Door alles wat ik las kwam er een bepaald gevoel bij me naar boven... Ik had mijn rust gevonden in de Islam... Binnen een paar dagen met nog zero informatie van de Islam heb ik toch de stap gezet en me laten bekeren. Dit is de mooiste en beste keuze die ik ook in mijn leven heb gemaakt.. In de tussen tijd groeide die man en ik ook dichter naar elkaar toe en kwam het uit tot een wat 'serieuze relatie'. We begonnen te praten over de toekomst en vanaf eind vorig jaar kwamen de eventuele trouwplannen in zicht.. Beide ouders hadden we nog niet ontmoet.. Dat was ook het grootste probleem van alles. Mijn ouders waren tegen mijn keuze en wilde niet een dochter die met een Turkse man ging. Moslims komen niet binnen waren de woorden van mijn vader. Zelf woonde ik al een jaar niet meer thuis en leefde me eigen leven maar met respect voor me ouders. Uiteindelijk waren ze bijgedraaid en wilde ze hem ontmoeten. Dat liep allemaal prima en we gingen samen regelmatig op bezoek bij ze. Tot er een dag kwam dat mijn moeder erachter kwam dat ik een hoofddoek droeg, dat vond ze verschrikkelijk maar vertelde dit niet aan me vader. Ondertussen was ik ook al in contact met zijn familie en dat liep allemaal prima. Hij heeft zulke lieve ouders, betere schoonouders kan je, je niet voorstellen. Dat geluk moet je hebben want je krijgt ze er altijd gratis bij en dan maar kijken of het wel klikt. We hadden geen problemen alles liep gesmeerd, we hadden zelfs hun zegen om te trouwen en mijn moeder was al helemaal bezig met het trouwgebeuren.. Toen kwam er een avond een discussie met mijn moeder over mijn hoofddoek en mijn kleding.. Je kleed je als een Turk, je bent geen moslim anders was je wel als Moslim geboren, je kom het er maar niet in krijgen dat het een geloof is en dat mij van binnen niet anders maakt, Het heeft me juist goed gedaan, ik werd er rustiger van, gelukkiger en kreeg meer geduld voor dingen.. Zoals mijn vriend me altijd zei: Tijd & geduld.. Allah is met de geduldige! Maar goed om een lang verhaal kort te maken.. Alles liep uit de hand door die discussie en zo hebben mijn ouders besloten mij niet meer als hun dochter te willen tenzij ik me kledingstijl aanpas en me hoofddoek niet draag en al helemaal niet op straat. Ik ben een volwassen vrouw en maak me eigen keuzes waar ik zeker genoeg over na heb gedacht en besloot door te gaan met me leven zoals ik nu was. Ik geloof in God en blijf mijn geloof beoefenen, maar dan zonder me ouders, broer, zus, familie etc... Ik raakte hierdoor ook me baan en onderdak kwijt want zij wilde ook de oude ik en niet iemand die zich verstopte achter een hoofddoek.. Zo ziet mijn leven nu eruit 5 maanden later: Alleen en nog maar voor 2 dagen in het huis van een collega van mijn vriend en geen inkomen. Mijn vriend heeft mij financieel geholpen i.v.m mijn rekeningen maar ik kan niet afhankelijk van hem blijven. Dat is het laatste was ik wil. Werk vinden is op dit moment echt moeilijk en de relatie hangt ook aan een zijde draadje door alles wat er is gebeurd met mijn ouders etc.. We zouden eigenlijk volgende maand na de Ramadan trouwen maar dat gebeurt niet meer omdat zijn familie nu denkt dat ik snel met hem wil trouwen zodat ik onderdak heb en dan gesetteld ben.. Hij kan niks doen hieraan want als hij tegen zijn ouders in gaat dan staan we er helemaal alleen voor zonder geld en onderdak want hij werkt in de winkel van zijn vader. Ik wil ook niet dat hij problemen krijgt met zijn familie maar nog een jaar wachten met trouwen zodat zijn familie eerst kan aankijken of ik de cultuur wel aankan en wel de juiste vrouw voor hem ben dat kwetst me enorm. Want ik hou met heel mijn hart van die man en ik wil me leven met mijn delen. Ik ging er van uit dat het ook volgende maand zou gebeuren, maar nu omdat zijn familie twijfelt eigenlijk aan mijn ''oprechtheid'' gaat het allemaal niet meer gebeuren en ben ik alleen maar bang dat de dingen erger worden met zijn familie en dat ik hem dan kwijtraak. Ik ben al alleen want hij kan me niet meer financieel ondersteunen, ik heb geen werk en misschien niet eens recht op een uitkering, dakloos over 2 dagen en geen familie en vrienden.. Wat is hier de beste oplossing voor??? Als iemand het weet vertel het me dan alsjeblieft want ik ben ten einde raad. Ik ben lichamelijk niet meer in orde door alle stress en dingen die er zijn gebeurd de afgelopen paar maanden en ik kan niet helder meer nadenken. Ik ben een vrouw van 22 jaar zonder familie, alleen. Dat hoort niet, en dat gun je niemand. Ik ben bang want ik kan mijn rekeningen niet meer betalen en heb geen onderdak meer... Help me!

Sylvia, 05-07-2011 11:34
Voor allen die in nood zijn. kijk ook op www.opvangatlas.nl. Hier kunt u aan de hand van een korte lijst een overzicht krijgen wat er bij u in de buurt geboden wordt binnen de aangesloten instellingen. de lijst is wellicht niet compleet maar het kan een ingang zijn. de instellingen die tevoorschijn komen moeten u verder kunnen helpen of door kunnen verwijzen. ook kunt u bij maatschappelijk werk in uw gemeente vragen waar u terecht kan.

vechten in zo'n emotionele wirwar is veel gevraagd maar laat u niet afschepen.
voor iedereen hoort zorg te zijn ook al is het jammer dat je er in kwetsbare tijden vaak zelf het voortouw in moet nemen.

Onbekend, 27-06-2011 23:34
Hallo, Ik ben 22 jaar en sta over een maand op straat. Ik heb geen schulden of iets in die aard. Ik ben een student maar mijn studiefinanciering stopt ook volgende maand. Verder dragen mijn ouders normaal bij, echter stoppen die ook volgende maand. Dus naast dat ik geen dak boven me hoofd heb heb ik dus eigenlijk ook geen inkomen (werk een paar uurtjes in de week bij tnt post) echter is dit inkomen gelijk aan nog geen 200 euro. Ik kan dus niks huren omdat deze kosten te hoog zijn en je vaak een bepaald inkomen nodig heb. Ondanks dat ik wat spaargeld heb kan ik dus niks huren.

Heb bedacht deeltijd mijn studie af te ronden maar daarvoor moet ik een baan vinden in de sector die ik studeer, dit lijkt op het moment absoluut niet te lukken. Zit heel erg met me handen in het haar want heb geen idee waar ik moet blijven (familie is geen optie)? En ik ook geen idee heb wat ik hier mee moet omdat ik voorlopig dus geen inkomen heb...

Amy, 23-06-2011 13:05
Hallo Ik ben nu 26 jaar en 24 weken zwanger. Ik woon op dit moment bij een familie van 6 mensen in a 4 kamerwoning. Werk 16 uur per week in a cocktailbar plus aanvullende uitkering van social dienst. de vader van het kind wil geen verantwoordlijkheid nemen. Het probleem is dat ik moet de kamer waar ik nu zit zo spoed verlaten. Ik heb al hvo-querido gebeld maar ze kunnen mij niet helpen, omdat ik geen begeleiding nodig heb. Waar kan ik dan terecht? Wat kan ik doen? Moet ik op straat blijven? Reactie infoteur, 23-06-2011
U kunt misschien een kamer huren. U vindt kamers te huur op internet (bijvoorbeeld bij kamerhulp.nl) of in kranten. Vooral in de krant op zaterdag (Telegraaf) kunt u aanbod van kamers bekijken.

Verder kunt u het beste telegfoneren met daklozenopvang om te vragenw at in uw situatie het beste is. Zij hebbene rvaring met dergelijke vragen, en mogelijk hebben ze ook oplossingen.

Rachid, 15-06-2011 02:20
Ik sta nu sinds kort bij me zus ingeschreven ik heb geprobeert een uitkering aan te vragen tevergeefs is mij meegedeeld dat als je bij iemand sta ingeschreven hij/zij voor je moet zorgen of het nou een familie lid is of een buurman waar je verblijft. ik raak een beetje al me sociale contacten kwijt. Ik wilde me inschrijven bij leger des heils maar je moet 16 keer melden heb ik nu gedaan nu word mij weer wijs gemaakt je moet 16 keer overnachten voordat je mag inschrijven. ik zit nu met me handen in me haren ik weet niet wat ik moet doen. ik ga me uitschrijven en ze zoeken het maar uit dan maar dakloos en thuisloos ik heb toch niks en ben mensen alleen tot last. Dit speelt zich allemaal af in gouda.

Louise, 06-06-2011 10:25
Hallo ik ben een vrouw van 47 jaar ,en ik sta nu op straat,waar moet ik heen wat moet ik doen?ik ben een maand geleden mijn baan kwijt geraakt en mijn vriend onderhield me ,maar kennenlijk duurt het hem allemaal te lang ,ik ben helemaal niet veeleisend .maar ja ,nu mag ik gaan jeetje waar moet ik heen zonder geld help!

Johan, 23-04-2011 15:45
Mijn vriendin en ik zijn na langdurige werkloosheid thuisloos geraakt. Nu is het zover dat er wel 1 inkomen is maar helaas zijn wij nu dakloos geraakt.
De situatie heeft ons dichter naar elkaar toe gebracht en eerlijk gezegd hebben wij ook alleen elkaar.
Bijkomend probleem is dat ik in een andere gemeente stond ingeschreven. Nachtopvang werkt via de gemeente waar je staat ingeschreven. In ons geval zouden wij dan gescheiden verder moeten. Gezien onze band is dat een heel dom idee te noemen.

Hoe kan ik deze situatie zsm oplossen. Er is 1 redelijk inkomen. Wij zoeken echt naar een opstapje of tijdelijke betaalbare verblijfplaats. Betaalbaar is belangrijk om voor een woning te kunnen sparen. Ook kamers gaan hier met borg-huur- en bemiddelingskosten waardoor je al snel voor een eenvoudige woning/kamer zo'n 1500 euro moet neerleggen(bij een huur van 500).

Bij voorbaat dank. Johan.

Pucky, 04-04-2011 17:03
Hallo

Dit verhaal gaat over mijn zoon, hij is net huilens(en huild nooit) de deur kwaad uit gegaan met in zijn gedachte dat hij over 3 dagen dakloos is.
Mijn zoon is niet echt een lievertje geweest, en heeft wat dingen gedaan die niet door de beugel kunnen. Mijn man wil hem dan ook niet meer in huis hebben, Als hij alleen al op bezoek komt, begint hier de grootste heibel.
Instanties zijn met hem bezig geweest en zo ook de reclasering, die stopt over een paar dagen, en kunnen ook niks meer doen, omdat mijn zoon zijn afspraken niet nakomt..
Hij toont geen inzit om werk te vinden, woont inmiddels al een klein jaartje op kamers. Heeft geen werk en geen inkomen, daar hij 18 jaar is. Een kleine uitkering kan hij wel krijgen, maar gaat hier niet achteraan. Er zijn afspraken voor hem hierover gemaakt, maar hij komt de afspraken niet na, dus ook geen geld.
Over een paar dagen wordt hij op straat gezegt omdat ik de rekening niet meer betaalt heb. heb net nog zijn laatste 550 euro voor de zorgverzekering betaalt, maar kan het zelf niet meer betalen, en mijn man wilt het niet meer. We hebben zelf hier een samengesteld gezin met samen 7 kinderen. en het kost ons al een hele boel elke maand.
Over een paar dagen staat hij dus op straat, hij kan hier niet heen, dat laat mijn man niet toe, en hij kan niet naar zijn vader, die wil hem ook niet hebben. Dit is zo ontzettelijk pijnlijk. Dat ik ooit 1 van mijn kinderen op straat moet zetten, met helemaal niks, geen dak, geen eten, helemaal niets. Wat kan ik nu nog doen, waar kan hij nog naar toe. Hij is 18, geen diploma, weinig inzet, maar hij moet gewoon ergens een kans verdienen

Hij woont in Venray nu (limburg)

Hoop dat u een antwoord voor mij heeft.
Hij kan verder ook niet bij vrienden die zitten gewoon nog op school, dat willen de ouders ook niet, en heeft verder niemand anders.

Alvast bedankt.

Annelies

Jorg, 17-03-2011 20:57
Nadat ik op mijn 20e met mijn studie ben gestopt en het ouderlijk huis in Amsterdam verliet omdat mijn ouders iedere dag ruzie hadden en te druk bezig waren met het voorbereiden van hun scheiding heb ik tal van baantjes gehad om de huur maar te kunnen betalen van mijn kleine woninkje in Purmerend waar ik me eigenlijk nooit thuis ben gaan voelen.

Op een zeker moment vond ik het genoeg en wilde weer gaan studeren, dit in combinatie met een baan in de avonduren. Hiermee kon ik het allemaal net rooien tot ik twee jaar later dit baantje bij de krant kwijt raakte in verband met reorganisaties. Een nieuwe baan om te combineren met mijn studie vond ik niet en de rekeningen stapelden zich op.

Uiteindelijk werd ik uit huis gezet en moest ik bij mijn inmiddels gescheiden moeder aankloppen. Ik help haar financieel gezien waar ik kan door haar iedere maand 500 euro van mijn inkomen te geven, hiernaast betaal ik de opgelopen schulden af (studieschuld, doorlopend krediet) die ik heb opgebouwd na het kwijtraken van het baantje naast mijn studie.

Ik ben inmiddels 31, heb een baan met een vast contract, sta alweer aanzienlijke tijd ingeschreven voor een woning op woningnet maar ik kan gewoon niets vinden in Amsterdam en weer weg uit de stad wil ik liever niet omdat ik destijds in Purmerend ook niet kon aarden. Ik verdien in feite te veel om op een sociale huurwoning te reageren en te weinig om op een woning in de vrije sector te reageren.

De sfeer thuis is om te snijden, het botert gewoon niet tussen mijn moeder en mij. Na wederom een hevige ruzie vertelde ze mij dat ik maar echt snel het huis uit moet anders zal ze mij er, lomp gezegd, binnenkort uit zetten.

Ik ken niemand bij wie ik kan aankloppen en de kans op een huurwoning is gewoon minimaal, ik zou echt raad kunnen gebruiken in deze kwestie... Reactie infoteur, 18-03-2011
Het is altijd moeilijk als er thuis spanningen zijn. Op een bepaald moment is het wel tijd om op jezelf te gaan wonen. Als je 31 bent is die tijd meestal wel aangebroken. Iets in Amsterdam vinden is niet makkelijk. Je mag je in Amsterdam dacht ik al vanaf je 18e inschrijven om voor een woning in aanmerking te komen. Heeft u dat nooit gedaan? U zou inmiddels wel aan de beurt moeten zijn. Zorg in elk geval alsnog dat u wel als woningzoekend ingeschreven staat, dan heeft u op den duur recht op een huurwoning. In de toekomst zal dat alsnog goed uit kunnen komen omdat we niet weten hoe het in het leven verder loopt.
Nu kan je misschien iets huren in de vrije sector, maar als dat te duur is zal je afhankelijk zijn van een kamer, zoals bijvoorbeeld:

http://www.kamerhuren.net/kamers.html?place=amsterdam&price=500

Als iemand tijdelijk een kamer huurt heb hi/zij wel weer een half jaartje de tijd om iets anders te zoeken. Alle begin is moeilijk. Er zijn natuurlijk ook instanties waar u eens kunt informeren hoe u dit het beste kunt aanpakken. Tot slot is het misschien nog mogelijk om met uw moeder duidelijke afspraken te maken en haar vragen of ze mee wil denken omdat u bang bent dakloos te raken. Misschien kan u dan nog enige tijd bij haar inwonen totdat u iets gevonden heeft.

Bart Menger, 12-03-2011 13:26
Ik ben in 2009 gescheiden, wij zaten in de schuldsanering, door de DSB ben ik failliet geraakt. Ik mocht eerst nog een tijdje in mijn huis blijven tot deze werd verkocht. Met vrienden, waarvan ik dacht dat het vrienden waren ben ik uiteindelijk bij iemand in Maastricht terrecht gekomen en van daaruit in Assen bij mijn ouder en uiteindelijk weer zelfs bij mijn ex vrouw. Ik had hier nog de kans te vechten voor een toekomst en dit lukte.
Ik was al bezig met een project en vond een financier. Dankzij deze persoon kon ik naar het buitenland waar ik trouwde met mijn vriendin, waar ik met haar in een achterstandswijk met haar familie ben gaan wonen. De financier trekt zich nu terug en ik kan nog een beetje geld krijgen om proberen hier nog een bestaan op te bouwen, maar ben inmiddels zo depressief dat ik tot niks meer toe in staat ben, Toch moet ik doorvechten. Ander moet ik terug naar Nederland en daar sta ik op straat zonder wat dan ook. Bij familie kan ik niet terrecht en vrienden heb ik niet. Dakloos dus. Ik loop er over te denken als ik terug ben in Nederland een einde te maken aan mijn leven. Ik kan niet zonder mijn vrouw en al helemaal niet in een land waar de hulpverlenende instanties een dakloze en werkloze laten betalen voor de hulp die ze bieden. Waardeloos. Ziet iemand anders nog een uitweg? Ik niet. Reactie infoteur, 12-03-2011
Beste Bart,

Echt heel ellendig voor je allemaal. Dat je erg depressief bent blijkt ook omdat je over zelfmoord schrijft. Hopelijk doe je dat niet, ook voor je vrouw zou dat verschrikkelijk zijn. Ze wil jou vast niet kwijt en al helemaal niet op zo'n afschuwelijke manier verliezen. Sta er ook bij stil hoe mensen die om je geven, er aan toe zouden zijn als je er uit zou stappen. Bart, probeer hulp te zoeken, ook al staat je hoofd daar misschien niet naar. Je kunt ook gratis online hulp krijgen voor zulke zware problemen, zoals via:

http://www.hulpverlening.nu/

Je moet ergens beginnen om de draad wer op te pakken. Ik hoop voor jou dat je snel weer een lichtpuntje ziet, en misschien komen er nog reacties van mensen die je bericht lezen. Hou je haaks en laat nog eens horen hoe het verder is gegaan.

Hans Spijkerman, 11-03-2011 22:23
Mijn zoon woont in Enschede, onder de paraplu ven het RIBW geniet hij de status van Beschermd Wonen. Mijn zoon (31 jaar) heeft Schizofrenie, maar gebruikt gelukkig wel medicijnen. Ondanks dat zit hij op dit moment in een psychose, vanmorgen heeft hij een medebewoner met een mes bedreigd, waarna de politie is ingeschakeld. Omdat hij al eerder een waarschuwing van het RIBW heeft gehad, heeft men hem nu de toegang tot de woning ontzegd. In het psychiatrisch ziekenhuis is op dit moment geen plek. Voor vannacht mag hij nog een nacht in een cel bij de politie doorbrengen. Morgen wordt nader bekeken of er ergens onderdak voor hem te vinden is. Kan dit zo, dat hij morgen dakloos is en misschien een gevaar is voor de maatschappij?

Jeffrey, 14-12-2010 15:56
Het lijkt wel of wij allemaal in de shit zitten, ik hoop het beste voor iedereen. Maar weet toevallig iemand hoelang een mederhuuder de tijd heeft om een ander huis te zoeken ivm een relatie breuk...? het lijkt me toch niet dat ik er na 1 maand al uit moet.

G. M. van de Coevering, 18-11-2010 16:09
Ik snap er niks van ben uit mijn huis gezet voor huurschuld mijn uitkering is op 12-09-2010 stopgezet en ik weet me echt geen raad als iemand kan reageren die weet wat ik moet doen dan heel graag informatie en vast mij hartelijke dank gerard

Marah, 16-11-2010 10:49
Jammer te lezen dat 'dak- of thuisloos-zijn' altijd maar wordt gehangen aan: schulden, psychische afwijkingen of verslavingen. Mijn verhaals is dat ik een zgn ZZP-er zonder opdrachten en dus ook zonder inkomen ben. Geen inkomen betekent geen huur kunnen betalen... vandaar dat ik per 1 januari op straat sta. Uiteraard werk ik zoveel als mogelijk via het uitzendbureau, waar ze gelukkig begrip hebben voor mijn situatie. En ook gaat er nog iedere dag een sollicitatiebrief de deur uit. En nee, ik heb toevallig geen dubbeltje schuld en wil het zover ook niet laten komen.
Ja,ook ik heb momenten dat ik compleet moedeloos word van deze situatie. En net als bij jullie willen velen mijn verhaal ook niet aanhoren en vinden mij een looser. Ik denk maar zo; " jammer dat jullie je niet in kunnen leven... jullie gebrek"
En echt, voor iedereen is er iemand die je verhaal wil aanhoren..... al is het maar bij een hulpinstantie. Maar... blijf proberen! En nee joh, naar mijn idee is er ook niet voor iedereen succes weggelegd. Maar wat is nu succes hebben?
Naar mijn idee ben je succesvol als leeft met de wetenschap dat je een goed hart hebt, je oprecht alles hebt gedaan om uit een kutsituatie te komen en jezelf recht in de spiegel aan kunt kijken.
Succes en sterkte voor allen... we gaan een koude winter tegemoet!

Marco Folmer, 18-10-2010 00:04
Wat gebeurd er met mijn oom die nu nog in Kazachstan verblijft, Nederlands burger is, maar sinds 55 jaar in het buitenland verblijft? De man heeft een hersen attack gehad, en moet naar Nederland terug. Heef hij recht op iets/iemand/uitkering/hulpbverlenende instantie enz enz? Als er iemand info heeft, please react!!!! Alvast bedankt

Jess, 30-09-2010 14:32
Ik zit met mijn 15-jarige zoon al twee maand bij mijn ouders, ik ben zelf 39. De spanning is niet meer te houden, ik heb van de stress een uitbraak van eczeem in mijn gezicht. Ik zie het echt niet meer zitten :-( Sterkte aan iedereen die in een vergelijkbare situatie zit.

Carool, 22-09-2010 14:41
Jeetje en ik dacht dat ik de enigste was... ik heb vandaag de beteking van ontruiming ontvangen en moet op 21 oktober mijn huis uit zijn samen met mijn zoontje. Ik ben bezig met schuldhulp van de gemeente maar het lijkt maar niet op te schieten, de een zit op de ander te wachten en ondertussen kun je niks anders doen dan afwachten op een telefoontje of briefje..... die onzekerheid maakt me echt gek! Ik werk 40 uur en 's avonds nog een schoonmaakbaantje erbij en daarnaast zorg ik voor mijn zoontje van 8, echt moeilijk en wat valt het tegen als je bij je vrienden aanklopt. Ze hebben allemaal andere dingen of geen ruimte of ..... en dat terwijl je zelf wel altijd klaar staat voor iemand. pff wat valt dat tegen!

Sandor, 21-09-2010 03:18
Ik ben 33 en heb echt een rotleven - geen werk - geen huis - geen verzekering - geen bank - nergens ingeschreven soms twijfel ik zelf wel of ik nog besta. Heb er een rotzooi van gemaakt van me leven heb vast gezeten en toren hoge schulden alleen maar. Doe geen foute dingen meer zo dat ik niet terug hoef weer de gevangenis in maar zonder inkomen zit ik soms met me handen in het haar. Denk soms misschien is het makkelijker als het gewoon allemaal ophoud overal vanaf. Ik ben niet de persoon die hulp vraagt al weet ik dat ik dit niet alleen kan. Want je slikt je trots in loopt naar binnen doet je verhaal en horen ze je aan en zeggen ze vervolgens dat ze je niet kunnen helpen dus met andere woorden optie spring van een flatgebouw was toch een goede optie denk ik dan. In plaats van een uitgestoken hand een schouder om op te rusten zeggen ze wij weten ook niet hoe we kunnen helpen. Soms droom ik zou ik maar een weldoener vinden die me schulden weg nam dat ik opnieuw kon beginnen maar dan weet ik dromen bestaan niet. Ik gebruik geen drugs, geen drank en gok niet heb geen verslavingen alleen misstappen begaan in me leven. Zoals een telefoonabonement afsluiten die opgeheven werd en ik een fikse rekeing kreeg, ziekenfond die opliep door achterstand. Ik weet niet waarom ik me verhaal hier opzet ik ben het gewoon zat om een loser te zijn zou willen dat iemand een keer trots was op maar ik denk dat ik eerst me leven daar voor op orde moet krijgen. Als het zo ver is laat ik het wel horen zou niet weten hoe ik dit ga aanpakken maar wie weet is het mogelijk. Reactie infoteur, 21-09-2010
Sandor, waar is je familie in dit verhaal? Misschien zie je die op het moment niet of misschien kunnen zij weinig voor je doen. De weg naar succes, om het maar even zo te noemen, lijkt misschien lang, maar als je elke dag een klein stapje in de goede richting zet, kom je vanzelf een bordje tegen wat de goede kant op wijst.
Als je diep in de problemen zit, is het niet gemakkelijk om dat in een keer weer om te keren. Met kleine stapjes maak je kleine successen, maar al die kleine successen bij elkaar kunnen je wel weer op de rail zetten. Som moet je in het leven kijken naar wat er nog wel is, en niet te veel naar wat er niet is. Het positieve geeft je dan hopelijk de kracht om door te knokken. Op den duur kan je leven toch weer een heel positieve wending krijgen. Sommige mensen helpt het om eerst een klein doel voor ogen te houden, iets wat haalbaar is, en daar eerst naartoe te werken. Stap voor stap. Als je mensen kent die je vertrouwen kunt, ga dan naar ze toe en leg hen eerlijk je problemen voor. Je moet ergens beginnen. Succes.

Grada, 14-07-2010 13:37
Ik ben 40 jaar en heb 10 jaar geleden huurschuld gekregen ik ben nu sinds bijna 2 jaar bezig met budget en bewind , en ik huur een koophuis alm drie jaar maar ik moet ernu uit op 1 september, en aagezien die instanties nog niks hebben geregelsm krijg ik via de woningbouw ook niks, ik sta al 3 jaa ingeschreven en doe het heel goed maar nu weet ik het niet meer heeft iemand raad.

Anoniem, 08-07-2010 00:35
Ik woon nog bij me ouders ben 21 jaar, ik heb een bijbaan zit nog op school. Maar thuis gaat het niet zo goed kan ook niet bij familie terecht. Mijn geld waarvoor ik werk wordt elke keer in beslag genomen door me vader hij heeft mijn pinpas en alle zakelijke papieren worden door hem geregeld. Ik krijg alleen geld voor kleding! Ik wil nu zo snel mogelijk uit huis omdat ik het een beetje zat ben. Ik wil me ook een andere pas aanvragen hoe en wat moet ik doen. Ik weet het echt niet meer. Reactie infoteur, 08-07-2010
Hoi. Kan je dit niet met je ouders bespreken? Je bent 21 dus je mag alles zelf aanvragen, ook een pinpas en je kunt je ook inschrijven als woningzoekende vanaf 18 jaar. Als je een zelfstandig inkomen hebt kun je een kamer of woning huren.

Franklin, 26-06-2010 21:55
Ik ben nederlander en woon en werk sinds 4mnd in belgie samen met vriendin en zoontje. Mijn beroep is lasser en ik ben goed in mijn vak, alleen de laatste is de liefde bekoeld tussen mij en mijn vriendin en wil ik terug naar nederland. Ja ik heb schulden maar die betaal ik netjes af via belgie maar, mijn vraag is wat moet ik doen want als ik terug ga ben ik dakloos en ik ken niemand ik kan ook niet terecht bij familie. Ik wil echt weg hier ik ned. en de situatie is niet om uit tehouden ik wil dan zo snel mogelijk aan de slag als lasser zodat ik mijn zoontje kan onderhouden. WIE OWIE WEET RAAD graag hoor ik concrete antwoorden en geen verwijten aub want, we zijn allemaal mensen. alvast bedankt

Maza, 12-05-2010 08:14
Ik ben gister met mijn zwangere vriendin op straat gezet omdat ze te lang bij mij woonde wat niet was toegestaan.
Nu wil de gemeente ons niet meer helpen met een uitkering niks meer.
Mijn vraag, WAT MOETEN WE DOEN!!!
We hebben erg weinig geld nog en er volgt ook nog een kort geding omdat we niet snel genoeg de woning hadden verlaten.
Iemand tips?? Reactie infoteur, 12-05-2010
Zoek familie of vrienden die aan jullie onderdak kunnen bieden, desnoods elk apart. Zodat jullie op je gemak, stap voor stap naar verbeteringen kunt zoeken. Zoek hulp. Ook bij instanties die mogelijk wel kunnen helpen.

Verplicht, 20-04-2010 13:50
Oplossingen genoeg te bedenken, zoals permanente opvangkampjes, dmv oude toercaravannetjes ofzo, minimale basisvoorzieningen en verder niet te veel proberen een dakloze terug in het gareel te krijgen, degenen die dat uitzichzelf willen laten dat wel blijken. Menswaardigheid drukt zich uit langs deze wegen, niet langs africhtingstechnieken, sancties, schorsingen of wat voor ellende dan ook.

Het feit dat dit niet bestaat in Nee.derland zegt voor mij genoeg, men wil gewoon niet, en dat zegt veel over Nederland.

Henrita Priester, 09-04-2010 20:21
Hallo ..
Ik werk als schoonmaakster in een centrum voor daklozen. Nou valt het niet mee om zo in een groep te leven, maar dat ze steeds om idere wissewasje weer op straat worden gezet.... Een schorsing!! Ik vind het ronduit belachelijk.
In wat voor maarschappij leven we?? De Politie zegt dat ze mensen die op straat leven en slapen daar naar toe verwijzen. En dan..... ja, je raad het al weer op straat!!
Hoe kunnen wij als samenleving zulke dingen veranderen. Welke politieke partij gaat de hulpverleners aan banden leggen.
Een kritische burger.

Cher, 08-04-2010 12:18
Hoi ik ben ook dakloos is niet prettig gevoel natuurlijk.geen inkomen helemaal nix.je word zo uit het niets op straat gegooid door je eigen vriend.die je mee leeft.voor een ander die zo met een aardbeving heeft net meege maakt in haitie.en nu leef ik op straat.leuk is dat ik normaal een nederlander ben.mijn vraag is Wat is er met deze land gebeurd.

Harold, 24-03-2010 18:31
Hoi ik be harold en ik ben een 39 jarige ex militair die naar lang pech te hebben gehad in zijn leven toch maar weer op straat staat met een schuld van hier naar tokyo, schuldsanering, hoor ik iedereen zeggen maar dan moet je wel een vaste woon of veblijfplaats hebben anders helpen ze niet. ik kan beter crimineel worden want dan heb je geld en onderdak en steun van de overheid, daar ben ik dan in de bloei van mijn leven alles gedaan voor nederland en nu OP STRAAT!!! de groeten,
harold

Deborah, 16-03-2010 11:10
GOEDIE DAG,

IK HEB EEN VRAAG AAN EEN IEDER DIE HET LEZEN WIL EN BEREID IS EEN EERLIJK ANTWOORDT TE GEVEN!!!!!!

Ik ziet er naar uit dat ik al heel gauw dakloos wordt met 2 kleine kinderen.
Ik ken niemand bij wie we kunnen verblijven, geen familie, vrienden of kennis die ons kan opvangen.

Wie weet er welke stappen ik kan ondernemen??? Reactie infoteur, 16-03-2010
Hoi Deborah,

Wat een moeilijke situatie. Je kunt met twee kleine kinderen niet over straat zwerven. Zijn er geen vrienden of familie die jullie enige tijd op kunnen vangen? Zo niet, zijn er dan geen vriendjes, vriendinnetjes van school van de kinderen waar de kinderen alvast tijdelijk onderdak kunnen krijgen?
Is er niemand in uw omgeving die u een tijdelijk onderdak kan bieden, bijvoorbeeld op een vakantieadres, camping of kamer?

Verder kan ik u alleen zeggen, als u een inkomen heeft is het makkelijker om oplossingen te vinden.

Informeer bij de telefoonnummers in het artikel en vraag om advies. Zij weten de weg. Veel sterkte.

Johann, 11-02-2010 07:22
De Nederlands beroemde circel, zowel gemeentelijk als bij de orverheid, is het probleem dat vele verder in de problemen komen dan dat men al is. Heb jaren, jaren, jaren gewerkt en ben uiteindelijk voor mijn werk in Duitsland uitgekomen. Ineens verlies je dan je baan. Kan geen huur meer betalen en wil dan terug naar je moederland. Ho, maar dat gaat niet zo eenvoudig. Om in aanmerking te komen voor een woning dien je vaak in een bepaalde gemeente ingeschreven te staan. Ja, maar ik heb geen adres en geen mogelijkheden dat te doen bij familie of bekenden. Dan kan je een tussenoplossing vinden door een vrije sectorwoning te huren. Pardon, een vrije sector. Huren zijn voor laat staan werkende mensen niet eens te betalen. De voorwaarden die gelden is dat er vaak een minimum van 4200,00 euro brutto per maand moet worden verdient.

Is het niet beter zo dat juist die mensen die dat verdienen door de overheid verplicht worden een woning te kopen. Een voorbeeld. Hilversum, een bruisende stad, met veel te weinig woningen in de sociale sector. Maar er zijn op dit moment via diverse woningbouwverenigingen woningen te verkopen, welke niet meer in de verhuur komen. Dan komen de sociale woningen tenminste ter beschikking voor hen die dat benodigen.

Nederlandse gemeente en overheid gaan er prat op dat alles zo goed is geregeld in Nederland. Ja dat klopt, maar de niet op maat gesneden problemen kent de overheid. Zodra het gaat om de uitzonderlinge gevallen blijkt die zelfde overheid geen oplossing te kunnen vinden. T`ja u probleem staat niet in de computer, wordt dan half rood op de kaken toegegeven. Hoezo staat niet in de computer. Zo`n ding is niet meer dan eeen montoom apparaat dat enkel dat kan wat ingevoerd wordt. En nou juist dat is nu het probleem. De overheid geeft geen ruimte de in te voeren problemen daadwerkelijk in te voeren en samen met de persoon een passende oplossing te vinden.

Natuurlijk kan je als Thuisloze of Dakloze zelf veel ondernemen een oplossing te vinden. Natuurlijk moet je niet bij de pakken gaan zitten. Ik ben laats nog bij een struisvogel gemeent langs geweest. Langnek in de Efteling heeft meer oor voor jou problemen.

Goed ik ga niet bij de pakken neerzitten maar ik ben benieuwt hoe de wetten en regels bij mij verder toegepast gaan worden. Tijd voor het zoeken naar een baan heb ik niet. Hellaas heb ik een dagtaak eraan om namens de gemeentelijke instantie achter alles aan te hollen waarvan je op voorhand de antwoorden al weet.

Nataschja, 01-02-2010 18:20
Ik ben alleenstaand moeder van twee kinderen ,woon samen met mijn twee kinderen bij mijn moeder voor ik mijn huurschuld betaald heb kan maanden tot jaar duren ben op zoek naar woonruimte wat ik eventueel zou kunnen huren hoe kom ik er anders als je de schuldsanering al verbruikt hebt

Angelique, 01-02-2010 15:57
Ik heb een vraag voor een vriend. deze is dakloos heeft geen woone en verblijf plaats . nu heb ik iemand die wil hem voor even helpen door hem daar in te laten schrijven als postadres zodat hij zich ken verzekeren en zo snel mogelijk een huis/ofiets ken huren maar hij heb ook schulden kannen deurwaarders die persoon wat doen als die alleen als postadres dient graag raad .. Reactie infoteur, 01-02-2010
Helaas kan ik uw vraag niet beantwoorden. Ik zou het niet weten. U kunt het beste even bellen met een van de hulpverlenende instanties, zoals het leger des Heils, die weten het antwoord waarschijnlijk wel. Succes!

Richard, 20-01-2010 01:11
Ik ben dak loos en heb geen inkomen en een schuld van pak hem beet 50 a 60.000 euro ben 30 jaar en wil nog wat van mijn leven maken?
maar weet echt niet waar ik moet beginnen?

Ivens Jessy, 01-01-2010 19:01
Ik word mogelijk op straat gezet door mijn partner en heb geen familie of vrienden waar ik onderdak kan vinden,
ik ben emotioneel kapot en weet ni meer hier uit te geraken,ik heb ook twee katten die bij me horen en
ben radeloos!wat kan ik doen om hier door te komen?ik wil niet op straat gaan leven met men katten,en heb
momenteel nog geen werk,het enige wat ik heb is 300euro per maand.wie kan me helpen?Jessy:-(:-(:-(:-(:-(:-( Reactie infoteur, 02-01-2010
Moeilijke situatie. U kunt het beste bellen met instanties die daklozen adviseren en opvangen.

Daniella Kleindijk, 15-12-2009 18:02
In uw definitie "Thuisloos" stelt u in het eerste punt: "Je hebt wel een adres in de vorm van een huis, boot, auto, of caravan op een vaste plek." Maar als je een adres hebt in de vorm van een huis ben je toch niet thuisloos? Of worden hiermee mensen bedoeld die bijv. door relatieproblemen uit huis zijn gezet? Reactie infoteur, 15-12-2009
Als je thuisloos bent kan er wel een huis zijn waar je staat ingeschreven, of een boot of een auto waar je onderdak kunt zoeken, maar waar je niet thuis bent. Als je dakloos bent heb je letterlijk geen dak boven je hoofd.

Anja, 09-12-2009 14:50
Wij geven 2 mensen tijdelijk onderdak ze kunnen nergens terecht en hebben jaar lang gezworven van ene opvang naar een tent,naar familie.Nu slapen ze bij mijn dochter op de slaapkamer.Het is verre van ideaal.Ze zijn nu wel begonnen met instanties gemeente en dergelijke voor een woning,maar hoelang kan zo iets duren.Wat ik hier allemaal lees geeft me geen goede moed.De irritaties zijn hir al begonnen. Reactie infoteur, 10-12-2009
U kunt het beste naar een van de instanties in het artikel bellen en hen deze vraag stellen.

Kevin, 03-12-2009 15:25
Ik word over 2 weken uit huis gezet bij me moeder wat kan ik doen ik weet me geen raad ik ben 26 jaar ik heb een ww uitkering en ik werk een paar uur in de week ik zoek een eigenhuis maar weet me gewoon geen raad ik heb niet veel geld ben echt op zoek naar wat meer uren is er een instantie die mij een huis kan bieden want ik trek dit echt niet meer help help help a.u.b groetjes Kevin. Reactie infoteur, 03-12-2009
In het artikel staat een adressenlijst waar je contact mee op kunt nemen. Zij zullen je vragen het beste kunnen beantwoorden.

http://home.deds.nl/~dakloos/instantiesadressenopvang.htm

Jca, 22-10-2009 12:39
Ik lijd ook aan een (vorm van ) thuiskloos zijn. vr.51 single alleenverdiener gezondheidszorg HBO. 24 uur/wk. netto 1250 euro. Ik kan al 2 jaar geen huurwoning meer vinden. Na vertrek uit Zeeland destijds naar Haarlem en nu Utrecht woonde ik achtereenvolgens in een tuinhuisje, personeelsflat ziekenhuis (mocht maar tijdelijk) een oppashuis, kamer bij particulier(2x), logeren bij een kennis, en een tijdelijk gemeubuleerd huurhuisje nu. Over 2 weken sta ik weer op straat. waarheen? Ik moet steeds erg georganiseerd blijven omdat ik werk. Inboedel in opslag.
Sta ingeschreven in 4 regio's voor sociale huur. Vrije sector verhuur kaqn ik niet betalen en kopen kan ook niet zonder eigen geld.
Waar hoor ik bij en waar ga ik van hier? Reactie infoteur, 22-10-2009
Hoi JCa,
Moeilijke situatie hoor. Zo te lezen kunt u het misschien oplossen als u samen met iemand een etage kan delen en dan samen de lasten delen. Is dat misschien een oplossing?

Schutte, 10-07-2009 17:57
Een kennis van mij is met zoon uit huis gezet. Ik kan de zoon opvangen maar vader niet.(geen plek) Hij sjouwt langs alle instanties en wordt overal weggestuurd. Hij heeft werk aar ook huize hoge schulden. Leger zegt je hebt een baan jou helpen wij niet. Maatschappelijkwerk geeft een verouderde lijst met hotels en kan verder niet helpen. Woning corp. zegt u moet nog een jaar wachten. Waar in oude doos? Gemeentelijk MW helpt alleen als er kinderen onder de 12 jaar bij betrokken zijn.
Wie helpt werkelijk waar vindt je een lijst een soort stappenplan die je kan volgen om weer op je pootjes terecht te komen. Nu is de kans groot dat hij weer aan de drank gaat. moet dat eerst gebeuren?

A. W. J. Schouw, 07-04-2009 21:48
Ik ben met mijn vrouw dakloos. Maar nu staan we ingeschreven bij mijn stiefdochter mijn vraag is moet ik mijn inkomen opgeven bij de belasting voor haar huur subsidie. Reactie infoteur, 08-04-2009
Beste A.W. Schouw,

Het is een hele goede vraag, en het lijkt me helaas wel van invloed op haar inkomen en dus indirect op haar huursubsidie, want ik neem aan dat u nu als woonachtig op haar adres staat ingeschreven. Het kan natuurlijk ook zo zijn dat indien u alleen als logee bij uw dochter in huis verblijft,
dat het dan anders is. Ik durf uw vraag niet met zekerheid te beantwoorden en ik zou u aanraden om het door iemand te laten informeren bij de instantie die huursubsidie verstrekt. Misschien kunt u er ook iets over vinden op de website van de gemeente. Veel succes en sterkte.

• Plaats zelf een reactie op dit artikel…