InfoNu.nl > Mens en Samenleving > Sociaal > Emotionele ontrouw

Emotionele ontrouw

Emotionele ontrouw Emotionele ontrouw en emotioneel vreemdgaan is het bespreken van uiterst persoonlijke en intieme details van je leven met een derde persoon, buiten het medeweten van je partner om. Erger nog: deze intieme gesprekken houdt je geheim en verborgen voor je partner. Met als resultaat: conflictsituaties in je relatie en een emotionele affaire met een derde persoon. Wat is emotionele ontrouw? Wat zijn de kenmerken van emotionele ontrouw? Is het onschuldig of gevaarlijk voor je relatie? Een overzicht:

Wat is emotionele ontrouw?

Wat is emotioneel vreemdgaan? Je diepste geheimen, fantasieën, zeer persoonlijke en intieme details van jezelf delen met anderen, maar buiten het medeweten van je partner om. Meestal is die ander een persoon van het andere geslacht.
Gevoelens, persoonlijke en intieme details worden gedeeld met een derde persoon maar niet met de partner. Emotionele ontrouw en emotioneel vreemdgaan is pas compleet als je zulke intieme gesprekken die je voert met anderen verborgen houd voor je partner. Je zou ook kunnen stellen dat emotionele ontrouw vreemdgaan is, maar dan zonder de seks.

Een signaal van emotionele ontrouw

Een kenmerk van emotioneel vreemdgaan is het volgende:
Als je de behoefte niet meer voelt om je emoties, persoonlijke en intieme details te delen met je partner, maar je hebt wel de behoefte om al jouw intieme verhalen te delen met een derde, is dat een zeer duidelijk signaal dat je emotioneel ontrouw bent aan je eigen partner. De afspraken, mailtjes, telefoontjes, sms-jes die je met de derde persoon deelt houd je strikt verborgen voor je partner. De trouwe partner voelt duidelijk de afstand in de relatie groter worden, de ontrouwe partner neemt tenslotte steeds meer afstand.

Emotionele affaire en emotioneel betrokken zijn met een ander

Je ontrouwe partner is het liefst bezig de emotionele band te verdiepen met de ander. Je ontrouwe partner zal zich emotioneel betrokken voelen met de ander. Je ontrouwe partner is bezig een heuse emotionele affaire op te bouwen, buiten jou en de vaste relatie om.

Je ontrouwe partner klaagt, klaagt, klaagt en klaagt

Als trouwe partner besef je al een tijd dat er iets niet klopt, maar je kon de vinger misschien niet direct op de zere plek leggen. Je beseft met schrik dat je eigen partner je niet meer betrekt in zijn/haar privé-leven. Eigenlijk doet je partner niets anders dan klagen, klagen en nog eens klagen! Klagen over het werk, klagen over de collega´’s, klagen over de economie of over de overheid. Alleen nog maar klagen, maar nooit eens een grappig en luchtig verhaal of grapje…

Voor alle duidelijkheid: het gaat hier om partners die voorheen WEL grappige verhalen konden delen met hun partner, WEL leuke grapjes vertelden aan hun partner en die langzaam maar zeker zijn veranderd in een grote klaagmuur. Ik wil dus absoluut NIET beweren dat partners die klagen (emotioneel) ontrouw zijn!!

Persoonlijke vrijheid

We zijn tegenwoordig allemaal erg op onszelf gericht, zijn erg druk met onszelf en we zijn nog drukker met onszelf. (Ja dubbelop, zo druk zijn we met onszelf!) We hebben wellis waar een partner, maar willen ook een leven hebben, het liefst buiten de partner om. Persoonlijke vrijheid noemen we dat.

Eerlijkheid

Het gebeurt ons allemaal wel eens, we vergeten in alle eerlijkheid aan onze partner te vertellen dat we (bijvoorbeeld) een afspraak hadden met een vriendin/vriend. Of dat we toevallig in de stad die en die tegenkwamen. Wat de reden ook is geweest, je hebt het niet expres verzwegen aan je partner. De afspraken, mailtjes, telefoontjes en enz die je met een derde persoon deelt waarmee je een emotionele relatie hebt, houd je wel expres verborgen voor je partner.

Kenmerken en gevaren van emotionele ontrouw en emotioneel vreemdgaan

Het belangrijkste kenmerk van emotionele ontrouw is dat je een totale onvrede afsluit met je eigen trouwe partner en met je eigen vaste relatie. Alle afspraken, bezoekjes, telefoontjes, mailtjes, sms-jes met de ander, houd je verborgen voor je partner. Door verder al jouw intieme en persoonlijke details niet meer met je vaste partner te bespreken, maar wel met een derde, de ander, beland je in een conflictsituatie. Onherroepelijk zal je daardoor schuldig gaan voelen tegenover je partner. Je schuldgevoel reageer je kribbig af op je partner.

Seksueel vreemdgaan

Een groot gevaar van het hebben van een emotionele affaire met een derde persoon, is dat de volgende stap, het echte vreemdgaan op seksueel gebied, op de loer ligt.

Wanneer verandert vriendschap in emotionele ontrouw?

Wanneer verandert een goede en hechte vriendschap in emotioneel vreemdgaan? Wees gerust. Het is niet dat je geen vriendschappen meer zou kunnen onderhouden van het andere geslacht, zodra je een vaste relatie krijgt. Iedereen heeft recht op vrienden en op een sociaal leven. En met je vrienden moet je eerlijke gesprekken kunnen voeren. Heeft je nieuwe vaste partner echter een relatie achter de rug waar de ex-partner emotioneel vreemd is gegaan, kan deze nieuwe partner zeer zenuwachtig worden over vriendschappen met het andere geslacht.

Begin emotioneel vreemdgaan

Emotionele ontrouw begint onmiddellijk zodra jij meer intieme en persoonlijke details met een derde persoon bespreekt in plaats ze te bespreken met je partner. Je neemt zelfs de moeite niet eens meer om ze met je partner te bespreken. Erger nog: je houdt deze gesprekken verborgen en geheim voor je partner! Alle onvrede over je relatie en over je partner word gedeeld met de derde persoon. Dat is emotionele ontrouw!

Je voelt geen verbondenheid meer voor je partner. De band is weg, het "maatjes" gevoel is verdwenen. Eigenlijk heb je ook enorme moeite om nog enig respect op te kunnen brengen voor je partner. Je voelt je niet langer geroepen om de grenzen van je relatie en die van je partner te bewaken. De privacy van je partner en die van je relatie kan je gestolen worden. Werken aan je relatie? Dat doe je al een hele tijd niet meer!

Het liefst verdiep je de band van verbondenheid met die derde persoon. Aan deze persoon vertel je graag hoe jou dag was. Je vertelt je partner nauwelijks hoe je dag was. Waarschijnlijk voel je ook iets voor deze derde persoon. Er is een aantrekkingskracht, seksuele spanning of misschien ben je zelfs verliefd op de ander.

Is het onschuldig of gevaarlijk?

Een diepe, hechte vertrouwensband hebben met een derde persoon, buiten je partner om, kan heel erg gevaarlijk zijn! Het gras lijkt altijd zo lekker groen en malser bij de ander! Als je vreemdgaat tijdens je relatie, seksueel vreemdgaan, gaat het meestal om de seks. Enkel en alleen om de seks. Een ontlading. Geen gevoelens, gewoon seks.

Maar als je vreemd gaat met iemand met wie je een hechte vertrouwensband hebt opgebouwd door die persoon al jouw persoonlijke en intieme details te bespreken…Je bent bezig een emotionele affaire op te bouwen met die persoon. Alle afspraken, telefoontjes, post en mail met deze derde persoon houd je strikt geheim en verborgen voor je partner. De volgende stap om de derde persoon te verleiden is snel gezet.

Schuldgevoelens en conflictsituaties

De partner die emotioneel ontrouw is en emotioneel vreemdgaat, vind over het algemeen dat hij/zij niets verkeerd doet. Wat deze emotionele ontrouwe partner helaas niet beseft is dat zijn/haar gedrag een vlucht uit het dagelijks leven is. Vooral als het dagelijkse leven en het dagelijks bestaan een sleur word, lijkt er een wereld te bestaan vol vrienden, collega´s, sociale kennissen, virtuele vrienden die het leven plots opwindend en plezierig maken. Het gevaar is dat je deze fijne wereld met je relatie gaat vergelijken! Wat onherroepelijk tot schuldgevoelens lijdt en dat reageer je af op…juist! Op de trouwe partner! Al je onvrede en frustraties (waarom kan jouw relatie niet net zo leuk en spannend zijn als in jouw fijne wereld?) wordt afgereageerd op de trouwe partner. Conflictsituaties met je partner zijn het gevolg.

Je trouwe partner

Je trouwe partner zal de emotionele betrokkenheid van de ontrouwe partner met een ander buiten de vaste relatie om over het algemeen veel erger vinden dan als de ontrouwe partner seksueel vreemd zou gaan zonder enige gevoelens voor de ander te hebben. De ontrouwe partner zal er alles aan doen om emotionele ontrouw en emotioneel vreemdgaan met de ander geheim te houden.

Een goede relatie

In een goede, hechte relatie ben je eerlijk tegen elkaar, en is alles bespreekbaar. Deel je al je persoonlijke en intieme details met elkaar. Je voelt je vrij en toch heerlijk verbonden met je partner. Dat is een goede relatie. Dat is een relatie waar emotionele ontrouw niet in voor komt. Lees meer over ben jij tevreden met je relatie?

Ongelukkig zijn met je relatie

Vanaf dag 1 moet je werken aan je relatie. Het hebben van een relatie gaat niet vanzelf. Als je besluit niet meer aan je relatie te werken, maar wel van spanning houd, is de eerste stap naar een emotionele affaire met een ander gezet.

Als je de emotionele affaire verborgen houd voor je partner, zou je af moeten gaan vragen in hoeverre je huidige partner nog in je leven past.

Het is heel goed mogelijk dat je uit elkaar gegroeid bent. Of dat je relatie in een enorme dip zit. Of dat je echt helemaal bent uitgekeken op je partner. Je partner kan jouw wensen en behoeften niet meer vervullen. Kan gewoon niet meer aan jouw eisen voldoen. Kortom, heftige sleur, gaap, vervelend en vermoeiend en je bent op zoek naar spanning, sensatie en avontuur! En die derde persoon staat gelijk aan de naar jou opgestelde eisen van het hebben van spanning, sensatie en avontuur in je leven! Lees meer over typische kenmerken van een slechte relatie.

Wees een heer. Wees een dame

Ooit, lang geleden, ben je verliefd geweest op je partner. Jullie besloten een relatie op te bouwen. Door omstandigheden zijn jullie uit elkaar gegroeid, leven jullie waarschijnlijk beidde een eigen leven. Als je echt bezig bent een emotionele affaire op te bouwen en je bent echt emotioneel ontrouw aan je partner, lijkt het me dat de tijd rijp is om in alle ernst en eerlijkheid aan jezelf te vragen wat je nog met je relatie wil.

Nieuwe relatie? Maak je eigen grenzen kenbaar!

Wat is jouw grens? Ik ga er van uit dat je jouw partner een sociaal leven gunt. Vriendschappen. Gun je partner ook vriendschappen van het andere geslacht? Voel je daar ongemakkelijk onder? Of gun je jouw partner zijn/haar vriendschap met het andere geslacht omdat het zogenaamd “normaal” zou zijn tegenwoordig? In alle eerlijkheid: waar ligt jouw grens? Wees trouw aan je eigen normen en waarden, wees trouw aan jezelf. En heb je jouw eigen grens kenbaar gemaakt aan je partner? Zodat er geen enkele misverstanden en of eventuele jaloezie en onzekerheid kan ontstaan tijdens het ontwikkelen van je relatie?

Als je ooit te maken hebt gehad met een ontrouwe partner die emotioneel vreemdging, kan voor jou de grens zijn dat je partner vriendschappen onderhoudt met het andere geslacht. Leg rustig uit aan je nieuwe partner wat er gebeurd is en waarom je daar zo veel moeite mee hebt.

Je creëert je eigen fantastische buitenwereld met je virtuele vrienden en met de nieuwste communicatiemiddelen.

Het onderwerp emotionele ontrouw is een moeilijk onderwerp. Ontrouw was nog niet eens zo lang geleden totaal onbespreekbaar en niet iedereen weet tegenwoordig wat emotionele ontrouw is. Door oa de huidige media in oa Nederland, moeten we haast wel geloven dat we minimaal 500 on-line vrienden nodig hebben, dat we minimaal elk minuut minstens 1 sms bericht van een vriend moeten ontvangen, dat vreemdgaan via de computer “normaal” is, dat flirten een noodzaak schijnt te zijn om je goed te kunnen voelen. Kortom, de huidige communicatiemiddelen (en het zijn me er nogal wat de laatste tijd!) stimuleren je wel om veelvuldig contact te hebben met de buitenwereld. Achter de computer is het makkelijker om je eigen wereldje te creëren, je gevoelens sneller bloot te geven tijdens een chat. Het word je ook zo gemakkelijk gemaakt…

Alarmbellen zouden af moeten gaan als je meer tijd besteed aan deze buitenwereld dan aan je eigen partner.

Vreemdgaan ontdekken.

Lees verder

© 2008 - 2014 Roberta, gepubliceerd in Sociaal (Mens en Samenleving) op . Het auteursrecht van dit artikel en antwoorden op reacties ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Verwerking vreemdgaanVerwerking vreemdgaanBlijft de ontrouwe partner zijn relatie met de minnaar of minnares voortzetten na de ontdekking van vreemdgaan binnen he…
Affaire overleven, is er leven na ontrouw?Affaire overleven, is er leven na ontrouw?Hoe doe je dat, een affaire overleven? Hoe kan je relatie een affaire overleven? Wat zijn de gevolgen van een affaire? H…
Vreemdgaan: de wraak affaireVreemdgaan: de wraak affaireVerrassend vaak komt het nemen van wraak voor binnen het huwelijk of vaste relatie. Vooral als een van de partners het s…
Vreemdgaan ontdekt, wanneer blijf je bij elkaar?Vreemdgaan ontdekt, wanneer blijf je bij elkaar?Blijvende factoren kunnen doorslaggevend zijn voor de partners om bij elkaar te blijven na de ontdekking van het vreemdg…
Vreemdgaan: ontlading tijdens het verwerkingsprocesVreemdgaan: ontlading tijdens het verwerkingsprocesEr zijn echtparen die vrezen dat ze het vreemdgaan nooit kunnen verwerken. De agressie en de kwaadheid die bij de vaste…

Reageer op het artikel "Emotionele ontrouw"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Reacties

Sandra, 21-06-2014 21:24 #28
Ik ben in januari erachter gekomen dat mijn man contact had met een vrouwelijke collega die er nog niet zolang werkte. Ik had al enkele keren gezegd dat ik het raar vond dat hij later thuis kwam, hij vertelde niks meer over zijn werk, zonderde zich af. Hij bracht weinig tijd door met mij en wilde me niet meer kussen of wat dan ook. Hij zei dan altijd dat hij moe was. Toen kwam ik erachter dat hij haar nummer in zijn gsm had en hebben we er ruzie over gehad want ik zag spoken. Maar omdat ik het niet vertrouwde ben ik midden in de nacht gaan kijken naar zijn smsen. Zij smste hem dat ze van hem hield en miste en niet kon wachten tot de volgende ochtend. En hij reageerde met ik ook van jou mijn prinsesje xxx. Ik heb hem geconfronteerd hiermee en haar nadien ook. Het was zogezegd alleen om haar te kl*ten.

Maar hij had in december al dagelijks naar haar profiel gekeken en de laatste week iedere dag gebeld. En het bleek op twee weken tijd om meer dan 700 smsjes te gaan. hij vertelde haar ook dat wat hij met haar had dat je dat maar 1 keer in je leven meemaakt en zij hem weer gelukkig maakte. Dat ze de mooiste was, en qua uiterlijk is ze net het tegenovergestelde van mij. Ook dat hij die lippen weer wilde kussen en als haar vriend werken was dat hij overal met haar sex zou willen. Dat hij dan wel eens langs zou komen. Dat is nu vijf maanden geleden en hij werkt ondertussen ergens anders en heeft met haar gebroken. Maar ik voel me kapot. Ik voel me leeg en bang en zit aan de medicijnen. Het doet zoveel pijn en voel me niks meer waard door al dit. Ik vraag me alleen maar af waarom…

Anja, 18-02-2014 14:09 #27
Wanneer is iets emotionele ontrouw? Ik ken mijn huidige vriend zo'n vijf jaar. Daarvoor had hij vriendschappen die hij nog steeds heeft! De laatste tijd wordt hij steeds benaderd door een vrouw uit zijn vroegere vriendenkring, die steeds zijn nieuwe adres wilt weten, omdat hij nu bij mij woont. Ik heb zijn wachtwoord, dus kan zijn mails lezen, waarvan hij sommige laat staan en andere verwijderd! Moet ik dit zien als emotionele ontrouw? Hij vertelt niks over de mails, maar verwijdert ze ook niet!

Frank En Vrij, 18-01-2014 14:54 #26
Ik heb hier een heel andere mening over. Waarom zou dat exclusief tot je partner beperkt moeten blijven? Zelf heb ik naast mijn huwelijk 24 jaar lang een platonische vriendin gehad (tot haar dood) waarmee ik al mijn emoties kon delen. Mijn partner was volledig op de hoogte. Met de een deel je nu eenmaal anders dan met een ander. Niet iedereen zendt en ontvangt op dezelfde frequentie. Daarom is het juist goed om meerdere mensen te hebben waarmee je kunt delen.

De problemen die hier worden aangekaart zijn niet te wijten aan het emotionele delen met anderen, maar aan het feit dat de samenleving ziek is. Mensen tonen de buitenwereld een gepolijst beeld van zichzelf. Hun ware ik ligt ver verscholen achter een harnas. En het tonen van jezelf lijkt daardoor exclusief voorbehouden te zijn aan je partner. Dat is een ziekelijke situatie en de oorzaak van veel ellende.

De schrijver noemt het delen van emoties: “Een emotionele affaire opbouwen”. Waanzin. In een gezonde samenleving zou het delen van emoties (van welke aard dan ook) met anderen het hoogste goed moeten zijn. Dat we zonder angst aan iedereen kunnen tonen en bespreken wat in ons leeft. Ongeacht of dit iemand van het andere geslacht betreft. Goethe schreef al: Alle menschen werden brüder”. Dat is de richting waar we heen moeten.

Rob52, 08-08-2013 15:48 #25
Ik ben jaloers op mijn vrouw en haar beste vriendin, ik ben erachtergekomen dat wel een heel hechte band hebben en elkaar alles vertellen ook de intiemste dingen uit onze relatie, ook zoenen ze elkaar bij het zien en gaan recht op de bek, niks mis zou je zeggen maar het voelt anders.
Met mijn vrouw hierover gesproken en die klinkt hevig verontwaardigd en zegt dat ik gek ben, maar ik voel me bedrogen en zeg dat het bij mij voelt als emotioneel vreemdgaan?ook merk ik dat ze veel sms en appen hierin kwam ik ook vreemde berichtjes in tegen zoals je bent het beste wat me is overkomen, en soms voel ik me zo alleen ben blij dat ik het wel met jou kan delen en dat soort meldingen.ik was toch haar maatje met mij kon ze toch alles delen? Zijn dit nu echt hartsvriendinnen of zie ik spoken op de weg?

Wie heeft raad?

Kaatje, 12-06-2013 00:58 #24
Ja ik ken het gevoel waarover hier geschreven wordt. Mijn ex vond het zo leuk om via internet, contacten te leggen met andere vrouwen. Al was het maar gewoon om hun aandacht te krijgen. Ik was een enorm slechte vrouw, deed niets voor hem, hij had ook geen seksuele relatie meer met mij, alles liep fout met de kids, en hij moest alles alleen runnen. Jarenlang heeft hij de rol van slachtoffer gespeeld gespeeld, terwijl hij mijn leven tot een hel maakte, tot ik een vermoeden kreeg dat er wel meer aan de hand moest zijn. Ik ben eerst zelf gaan kijken of ik mezelf niks wijsmaakte. Met wat ik uiteindelijk vond, heb ik hem geconfronteerd. Resultaat: geen woord hierover en totale negering van zijn kant naar mij toe. Dat heeft hij enkele jaren volgehouden. Uiteindelijk ben ik dan weggaan en nu zoveel jaren later kan hij nog steeds zijn fouten niet toegeven. Ik heb mijn leven opnieuw opgenomen en wat de mensen van mij denken dat maakt me niks meer uit, ik weet wie ik ben en wat ik doe of gedaan heb en daar trek ik me aan op. Ik ben hier heel sterk uitgekomen, maar het doet wel pijn dat je met heel je hart van iemand houdt en met alle mogelijke middelen gewoon naar de verdommenis gebracht heeft. Ik denk niet dat ik heel vlug in een relatie zal stappen, ik zeg nooit, nooit! Maar het zal wel even duren eer ik weer iemand opnieuw zal kunnen vertrouwen. Dat is de keerzijde van de medaille, wat kan gebeuren na emotionele ontrouw…

Wtf, 01-06-2013 01:59 #23
Vorig jaar iets dergelijks meegemaakt. Toevalligerwijs ontdekte ik dat er op de gsm rekening van mijn vrouw heel vaak hetzelfde nummer voorkwam, waarnaar ge-smst werd. Ik keek nooit op die rekeningen en weet ook niet waarom ik dat toen wel deed. Het was alsof ik iets aanvoelde. We hadden veel problemen in de gezinssfeer, zij sprak er nooit over met mij. Inderdaad was het alleen maar klagen, klagen, klagen over het werk, het huishouden enz.
Ik belde het nummer op de rekening en kreeg een mannelijke collega van haar aan de lijn. Ik ben inderdaad, beschaamd, op onbewaakte ogenblikken de sms-jes op haar telefoon gaan checken. Ze had toen geen smartphone. En inderdaad, ze vertelde hem alles over onze gezinssituatie en erger nog, er werd geflirt en grapjes gemaakt. Met hem had ze wél lol! Ik had alleen gekanker en gezeur. Het gebeurde ook alleen op de avonden als ik niet thuis was (Twee avonden in de week). Toen ik haar ermee confronteerde brak het zweet haar uit. Het was huilen, huilen, huilen. Van beide kanten.
Het contact met de collega werd verbroken.
Nu, een jaar later, speelt ze Ruzzle en heeft ze een nieuwe "vriend". En het gebeurt weer! Deze keer in de spel-chat, sms en whatsapp. Haar tablet en mobiel zijn met wachtwoorden beveiligd.
Ze is hem zelfs eens gaan ontmoeten. Toen ik daar wat van zei werd het ruzie. Ze zou dat niet meer doen, maar het contact met hem vindt nu dagelijks plaats en begint al 's morgens vroeg en duurt tot 's avonds laat. Ik weet het niet meer. Ik kan maar slecht in slaap komen en durf er niet meer over te beginnen, omdat het dan misschien weer in het geniep gaat gebeuren. Problemen in het gezin, op het werk, niets positiefs en een vrouw die hele avonden niets tegen me zegt, omdat ze met die ander kletst en lacht via internet en sms.
Wat moet ik doen? Vertel het me maar…

Justme, 31-05-2013 15:24 #22
Hoe herkenbaar zijn de reacties voor mij. Hoe heftig, hoe triest. Jammer dat er geen reacties te lezen zijn op de vragen die sommigen stellen. Graag zou ik op sommige reacties willen reageren maar dan bedenk ik, zie hier, de lamme helpt de blinde? Ik heb eens een relatie van bijna 6 jr. achter de rug waarbij het bedrog van mijn toenmalige partner, uiteindelijk het einde van die relatie betekende. Bedrog m.b.t. zijn contact met een speciaal iemand en mijn liefde voor hem en onze relatie. Bedrog t.a.v. mijn openheid, eerlijk, frustraties, begrip etc. Vanaf het moment dat ik voelde/opmerkte dat er misschien iemand anders voor hem was begon ik eerst mijn bevestiging te zoeken in zaken als z’n GSM, de sms’jes, de emailtjes en dergelijk (na het lezen van de reacties hier, schijnbaar allemaal menselijke handelingen om begrip te hebben voor je eigen gevoelens en emoties). Daarna vroeg ik hem of er iemand anders was waar hij speciale gevoelens voor had en waarmee hij contact had. Uiteraard ontkenning maar het gevoel van wantrouwen en de twijfel bleef bij mij. Hem laten weten dat hij het voordeel van de mijn twijfels kreeg en geregeld tijd genomen en energie gestoken in gesprekken over gevoelens, trouw, vermoedens etc., open en eerlijk tegenover elkaar en ten behoeve van het behoudt van de relatie en de liefde (?) voor elkaar. Tot het tijd was om hem met mijn ontdekkingen te confronteren, hierna weer na veel praten, vragen, herstellen, hem proberen te begrijpen, mezelf proberen te begrijpen, tranen met tuiten van hem en van mij. En na ongeveer 1 ½ jr. mezelf door m’n eigen twijfels, verwarring, verdriet, onbegrip, liefde voor hem etc. te hebben doorgeworsteld, zonder enige daadwerkelijke verandering in zijn gedrag en mijn gevoelens, besloot ik een einde aan al dat gedoe (mijn gevoelens van wantrouwen en zijn ontkenningen!, zaken waar ik niet vrolijk(er) van werd) en mn. aan de relatie te maken. Ik kon hem gewoon niet meer vertrouwen ook al probeerde hij me bij hoog en bij laag te overtuigen, na een Up kwam altijd weer zo’n Down. Het gevoel dat er iets niet klopte bleef. Al die moeite, energie en tijd, het mocht allemaal niet baten om de relatie en mijn liefde voor hem, mijn houden van hem, in stand te houden. Na het verbreken van de relatie was het bedoeling om " vrienden" te blijven, iets wat in mijn en zijn belevenis mogelijk is. Ik heb toch immers mijn liefde voor hem betuigd, van hem gehouden etc. En waarschijnlijk omdat ik voor mezelf de tijd genomen had om alles innerlijk op een rijtje te zetten en om al mijn gevoelens en gedachten m.b.t. tot mezelf en mijn eigen leven, mijn eigenwaarde en omdat al heel sterk het gevoel had dat ik er alles aan gedaan had om iets in stand te houden wat gewoon niet meer werkte en de moeite waard was, voelde het beter aan voor mij om hem en onze relatie los te laten, zonder verwijt en onbezwaard. Dat was wat mij betreft een juiste beslissing. Ik voelde me heel sterk, kon zijn traantjes weerstaan, zijn oprechte spijt betuigingen en al wat meer wat ik al niet eerder van hem gehoord had en wat dus niet goed aanvoelde bij mij. Ik voelde echt vriendschap voor hem en was al zover dat ik eigenlijk alleen maar medelijden met hem had omdat hij mij nu “kwijt” was, van mij z’n vrijheid terug kreeg zonder problemen en het verder maar uit moest zoeken zonder al het mooie wat we hadden opgebouwd maar waar hij schijnbaar geen waarde aan wist te hechten. Ik liet hem weten dat ik blij was om weer in mijn eigen kern, leven en sfeer te staan en dat ik hem datgene toewenste wat hij voor zichzelf wenste, wat dat ook moge zijn. En uiteindelijk na 4 weken…….tijdens een bakje koffie, open gesprek en wederom mijn zelfde steeds terugkerende vraag maar nu op een andere wijze omdat we uit elkaar waren, bevestigde hij (durfde hij) mijn gevoelens. Ik vroeg hem eerlijk te zijn, dat er nu niets meer voor hem was om bang voor te zijn, dat hij werkelijk open mocht staan voor z’n eigen gevoelens tegenover mij, nu ik niets meer dan gewoon een vriendin was …. en ja hoor! Hij vertelde dat er iemand was (geweest) en dat hij regelmatig contact met haar had en dat ik eigenlijk al die tijd wel goed zat met m’n gevoelens/intuïtie…. Meer wilde ik niet weten, ik had de bevestiging waarnaar ik op zoek was en ik was er klaar mee. Ik wenste hem geluk toe en zei dat ik hoopte dat hij bij z’n volgende relatie wél de moed kon opbrengen om eerlijk te zijn tegenover hemzelf en z’n partner. Tot een aantal jaar hielden we, als vrienden, alleen maar contact via email omdat ik dat wilde en het verheugde mij dat hij op een dag meldde dat hij ging trouwen omdat z’n nwe. Vriendinnetje zwanger was geworden en ik meende het toen ik zei dat ik hoopte dat het hem en z’n nieuwe gezin goed zou gaan. Helaas voor hem mailde hij ook dat het zo nu en dan niet zo goed met hem ging omdat bleek dat z’n vrouwtje nogal bazig en zeer jaloers bleek te zijn. Terwijl ik juist wilde dat hij haar van ons contact op de hoogte bracht …. Hij zei dat hij dat wilde maar niet durfde, zeker niet nu hij vader was. Er restte mij niets anders dan het email contact van de één op de andere dag af te sluiten en mezelf zeer gelukkig te voelen dat ik van hem af was!
Tot dit moment ……jaren later en na een periode van alleen zijn, stond ik weer open voor een nieuwe partner. Hoewel ik genoot van het alleen zijn en mijn zelfstandigheid miste ik 2 armen om me heen, miste ik een maatje. Ik kwam via een datingsite mijn huidige partner tegen, we matchen in zo vele opzichten en het voelde zo goed om samen te zijn. Hij droeg een verleden, ik droeg een verleden …. Ik had m’n maatje gevonden! Dacht ik …… Ik ben schijnbaar voor herhaling vatbaar en vraag me nu af hoe ik nu verder wil en hoe ik ‘t nu wil aanpakken. Ik voel me lamgeslagen … stil, kalm, afwachtend ….ik merk zelfs dat ik eigenlijk geen tranen meer heb of sta uik mezelf gewoon niet meer toe om mijn tranen de vrije loop te laten? Wat wilt hij nu eigenlijk van mij? Wat weerhoudt hem om mij te vertellen dat hij klaar is met mij, om mij de deur te wijzen en z’n contact met haar te verdiepen en er voor te gaan? Wat heeft Liefde nog met mijn verhaal te maken?

Muis, 21-02-2013 12:49 #21
Mijn vriendin is enige tijd geleden emotioneel vreemd gegaan. Uiteindelijk, na vele gesprekken, zijn we er samen uit gekomen en hebben we besloten om samen verder te gaan. Nu zijn we een aantal maanden verder maar ik kan niet ontkennen dat het verleden mij bezig blijft houden. Ik houd van mijn vriendin en wil haar absoluut niet kwijt, maar ik blijf continu bezig met het verleden. Ik heb dit ook al eens bespreekbaar gemaakt maar als reactie komt dan dat ze er niets meer aan kan doen en dat het nu eenmaal gebeurd is. Heeft hier iemand misschien tips voor me? Zodat ik me weer volledig kan geven in deze relatie? Alvast bedankt!

Anoniem, 04-01-2013 15:31 #20
Ik heb ook ontdekt dat mijn partner contact had met een collega van hem. Dit contact was zo'n maand gaande. Intieme mails en chats. Ik ondekte net op tijd voordat het verder ging de chats en mails, wat er in stond brak mijn hart. Hij beloofde dat hij er voor mij was en een aantal dagen later ontdekte ik dat het gewoon verder was gegaan. Door deze shock beseft hij wat hem echt dierbaar is. We hebben altijd een goede relatie gehad en vooral veel lol.
Ik ben er door gebroken en nu weet ik absoluut niet meer wat ik moet doen. Hij zegt constant dat hij haar niet wil en vooral zich gevleid voelde door de aandacht. Wij werkten allebei constant en leefde wat langs elkaar de laatste tijd. Ik heb nu de hele tijd maagpijn en weet nu wat ik meer moet geloven. Ze werken daar nog allebei en dit voelt alsof ze beide mijn hart uit mijn lichaam hebben getrokken en er bovenop hebben gestaan. Mijn angst is dat als er weer een dip in mijn relatie komt hij weer contact met haar opneemt. Ik hou van mijn partner maar dit is zwaar en we willen er aan werken. Ik snap ook niet dat een vrouw dit een andere vrouw kan aandoen. Het liefst wil ik even niet werken en gewoon thuis uitrusten.

Sanne, 06-12-2012 15:43 #19
Ook mijn partner is voor mijn gevoel emotioneel vreemdgegaan. Met als groot verschil dat hij dat nooit verborgen heeft gehouden. Het was toch gewoon vriendschap? Na 4 maanden lang aangegeven te hebben dat ik dat niet wilde, dat ik zulke intieme gesprekken met een ander niet wilde en relatietherapie, heeft de therapeut moeten zeggen dat hij moest stoppen. Dit zou hij doen, maar enkele weken later merkte ik dat hij achter mijn rug om toch weer sms contact had. Toen heb ik gedreigd definitief te stoppen met onze relatie. Het lijkt op dit moment rustig te zijn, echter hij vindt het belachelijk voor woorden dat ik hem hiervoor het mes op de keel heb gezet, aangezien het gewoon vriendschap was. Ik voel mij miskend, want hij ziet niet in wat hij verkeerd heeft gedaan…

Anoniempje1990, 15-10-2012 19:20 #18
Ik (22 jaar oud) had/heeft een relatie van 4 jaar. Ik ben altijd dol verlieft op hem geweest, en hij ook op mij, hoewel dat dacht ik altijd.

Paar weken terug ben ik erachter gekomen dat hij nog met andere meisjes contact heeft oa zijn ex (ook niet de enige!) Dit is ook niet de eerste keer dat dit mij overkomt. paar jaar geleden was het weer raak! Ik hou echt ontzettend veel van hem en ik weet en voel dat hij ook van mij houdt, ik weet zelfs dat hij meer om mij geeft dan dat ik voor hem.

Maar nu net wanneer de vertrouwen weer terug was heeft hij het weer verknald. Het ergste is dat hij er niet eens bewust van is wat hij heeft gedaan. Hij weet dat hij fout zit maar vind dat het niks voorstelt. Hij vind het pas vreemdgaan wanneer je samen de bed induikt! Hij denkt dat omdat hij van mijn houd zoals hij dat bij niemand anders kan, dat het daarom niet zo erg is.

Hij probeert het al drie weken weer goed te maken. Hoewel ik nog steeds zielsveel van hem houd, wil en durf ik dit niet weer aan. Ik heb het hem een paar keer gezegd dat het voor mij over is, en dat hij toch niet degene was wie ik dacht dat hij was. Hij gaat er gewoon van uit dat het weer goed komt en dat ik dit zeg omdat ik boos ben. Ik probeer te accepteren dat hij nou eenmaal zo is en blijft, maar ik kan het soms niet aan en dan mis ik hem ontzettend waardoor ik weer een beetje afkoel en vergeet wat er is gebeurd. Maar als ik er weer aan denkt is het weer afgelopen voor mij.

Ik weet me geen raad meer wat ik ermee moet. Ik wil het liefst onze relatie verbreken en hem voorgoed in het verleden achterlaten, alleen het gevoel al dat ik hem daarlijk niet meer heb maakt me verdrietig en angstig, en dan mis ik hem nu al.

(ps. Ik heb hem nooit met een ander gezien, wel heb ik dus zijn mails gelezen met andere vrouwen. (En ja ik weet dat het eigenlijk niet mag, maar nu denk ik toch dat ik het goed heb gedaan, aangezien we trouwplannen hadden ben ik blij dat ik er nu ben achtergekomen dan later!)

Maria, 10-01-2012 12:32 #17
Beste Freek,
Eigenlijk blijf je dus in deze relatie voor de kinderen, maar wordt er zelf helemaal gek van.
Je kinderen worden steeds groter. Is deze situatie waarvan je vermoedt dat deze zo zal blijven voortduren een stabiele omgeving voor je kinderen? Je vertrouwt haar niet, en je partner zit bij een psycholoog en heeft een persoonlijkheid stoornis en vermoedelijk borderliner. Is er een mogelijkheid om desnoods samen met je partner met die psycholoog te gaan praten over de wat mogelijk de stabielste omgeving voor jullie kinderen is? Dan ben je wat zekerder over de keuze die je dan maakt. Over de persoonlijkheid stoornis en borderliner is op internet genoeg te vinden. Ik wens je veel sterkte met het nemen van de juiste beslissing. Schakel hierbij niet je gevoel uit, want het is belangrijk dat je daar naar luistert.

Met vriendelijke groet, Maria

Maria, 09-01-2012 22:22 #16
Beste Karel,

Om je vrouw haar vertrouwen weer terug te winnen is het het beste om geen contact meer te hebben met "die andere vrouw".
Volgens mij worden hier op deze site ook tips over gegeven.
Met de tips van de relatietherapie kan je dan stap voor stap weer naar elkaar toe groeien.
En "garantie's" dat jullie een relatie krijgen zoals jij dat graag wil hebben met je vrouw kan niemand je geven. Tijd en aandacht voor elkaar is heel belangrijk om weer vertrouwen te krijgen. Ga ervoor. Succes
Met vriendelijke groet,
Maria

Freek, 26-12-2011 13:50 #15
Inmiddels ben ik 3 jaar getrouwd. Wij hadden al kinderen voor we trouwden, voor mij was trouwen ook niet echt een 'must', mijn vrouw wilde het echter erg graag, en hoewel het voor mij niet moet, vond ik het ook wel mooi om samen met onze 2 kinderen een gezin te vormen met een huwelijk.

Kort na ons huwelijk ging mijn vrouw zich anders gedragen, er was blijkbaar iemand uit haar jeugd die ze weer had gezien, en ze had daar ook contact mee. Op het moment dat ik zeker wist dat ze vreemd ging heb ik haar ermee geconfronteerd. We hebben toen besloten om te kijken hoe nu verder, en voor wie ze zou kiezen… voor mij of voor die ander.

Uiteindelijk heeft ze gekozen voor mij, en die ander is uit haar leven verdwenen. Tijdens de gesprekken over haar gedrag kwam ook naar voren dat ze al eerder verliefd is geweest op iemand anders. En nu na enkele jaren heb ik haar weer (meerdere malen) betrapt op het hebben van intieme gesprekken met andere mannen. De laatste tijd houdt ze ook alles (telefoon, computer e.d.) angstvallig gesloten, en telefoonschermen sluiten snel als ik achter haar sta. Misschien ben ik paranoïde maar met de kennis van het verleden vermoed ik dat er momenteel wederom vanalles aan de gang is.
Daarnaast geeft ze ook aan dat ze persoonlijke gesprekken heeft met anderen over mij, en over onze relatie…

Natuurlijk ben ik niet perfect, en ik ben redelijk slecht in het tonen van emotie, ik heb me dus ook altijd voorgenomen dat het aan mij lag. Nu ben ik op het punt dat ik weet dat het niet aan mij ligt, maar ik vind het erg moeilijk om op dit moment de stap te nemen te gaan scheiden. De reden daarvoor heeft eigenlijk niets meer te maken met de partner, maar met de kinderen, de financiële gevolgen en de enorme periode van stress die gaat volgen.

Mijn partner zit bij een psycholoog en heeft persoonlijkheid stoornis(sen), en vermoedelijk borderline. Met dit in gedachte ben ik ook bang dat de kinderen de grote slachtoffers gaan worden in dit alles, en dat het ook niet zeker is dat de scheiding soepel zal gaan (hoewel we er samen best goed over kunnen praten).

Eigenlijk blijf ik dus in deze relatie voor de kinderen, maar word ik er zelf helemaal gek van. ik vertrouw haar niet, en na 3 jaar zal dat vertrouwen ook niet meer terugkomen vrees ik, zij geeft ook niet de indruk dat ze zal veranderen.

Eerlijk gezegd weet ik me geen raad. :(

Lisa, 20-12-2011 12:27 #14
Ik twee jaar samen met mijn vriend. Vorige week ontdekte ik dat hij smsjes stuurde met een oude schoolvriendin. Ze hadden elkaar onlangs terug gezien en blijkbaar was dit een aanleiding om weer contact te zoeken met elkaar. Het waren geen "hallo, hoe gaat het nog met je"-berichten. het waren eerder berichten zoals "Ik wil je bij me", "Mijn hart stond even stil toen ik je zag", "je bent speciaal.",… Ook stond er in één van de smsjes van haar iets in de aard van "wat als iemand dit ontdekt". Zijn antwoord daarop was "ik kan dat heel goed verbergen" (niet dus…). Ik heb hem er meteen mee geconfronteerd. Hij wou eerst niks vertellen, zei dat ik hem moest vertrouwen en dat ik de enige ben voor hem… Dat kon ik niet. Ik ben in mijn vorige relatie ook bedrogen geweest en ik dacht bij mezelf: één keer, maar geen tweede keer… Dus ik zei tegen hem dat als hij mij niet vertelde wie dat meisje was en wat de bedoeling van die berichten was, ik vertrok. Uiteindelijk vertelde hij dat het dus een oude schoolvriendin was, dat ze nooit iets hebben gehad, ook vroeger niet en dat het voor hem helemaal niks voorstelde. Hij zei ook dat het louter bij enkele smsjes gebleven was, dus geen afspraakjes, geen mailtjes, geen telefoontjes… En hij zei dat het hem speet, dat hij beseft dat het fout was en dat hij geen contact meer met haar heeft, haar nummer zelfs heeft verwijderd… Ik wil niet de vrouw zijn die constant het gevoel heeft dat ze haar vriend moet controleren. Ik wil hem kunnen vertrouwen maar hij maakt het me verdomd moeilijk… Hij heeft me beloofd dat het nooit meer zou gebeuren en dat hij echt totaal geen gevoelens voor haar heeft, dat ze vroeger gewoon heel goede vrienden waren en dat het terugzien na al die tijd gewoon "speciaal" was. Ik weet dat die berichten inderdaad dubieus zijn en op verschillende manieren kunnen geïnterpreteerd worden. Uiteindelijk stond er niks "seksueel getind" in, ook geen echte liefdesverklaringen… Wat kan ik doen om dit te plaatsen en verder te gaan?

Karel, 20-12-2011 10:09 #13
Ik ben al 15 jaar getrouwd, waarin we leuke en minder leuke momenten hebben meegemaakt. Sinds enkele jaren (5-7 jaar) hebben we geen intiem contact en is er geen spraken meer van samen dingen ondernemen. Ik moet alle initiatieve nemen om samen iets te ondernemen, als ik iets wil doen wordt er in eerste instantie afwijzen (niet nodig) op gereageerd. Ik heb diverse malen aangegeven dat ik zo niet wil leven, tot ruzie aan toe. Nu heb ik 1 maand geleden een andere vrouw leren kennen en kan daar goed mee praten, we voelen mekaar aan. Het is alleen bij praten en sms'en gebleven. Hier is mijn vrouw achter gekomen en is daar kwaad over geworden. Het blijkt nu dat ze me al jaren niet vertrouwd, heeft angst dat ik met andere vrouwen en mannen het bed in duikt, dus geen zin heeft in enige intimiteit, de kinderen belangrijker vindt dan onze relatie (kan ik voor een deel in meegaan, maar we moeten samen toch ook iets hebben?) en weinig zin heeft in samen (met z'n tweeen) iets te ondernemen. 1 keer per jaar is voldoende volgens haar. Ik heb aangegeven dat ik zo niet door kan en wil gaan. We zijn nu in relatietherapie alleen ik heb weinig vetrouwen in de therapeute. Ze wil dat ik "die andere" opgeef wat ik wel kan begrijpen, alleen ik krijgt geen "garantie's" dat we een relatie krijgen zoals ik graag wil hebben met haar. Ze blijft bij dat ik haar besodemieter en het vertrouwen heb beschaamd. Ik weet niet meer wat te doen, kan je me helpen!

Anoniem, 08-10-2011 18:01 #12
Een maand geleden ben ik erachter gekomen dat mijn partner al geruime tijd contact heeft met een andere vrouw. Hij was niet meer tevreden met onze relatie, hij vond dat ik hem te weinig aandacht gaf en ook de intimiteit was was niet meer op spetterend niveau. De mededeling dat hij er over nadacht om onze relatie van 15 jaar te verbreken trof me als een mokerslag. Hij is heel terughoudend met het geven van informatie over de andere vrouw, terwijl ik het liefst alle wil weten. Ik heb zelf kunnen achterhalen dat ze al 5 maanden veelvuldig contact met elkaar hebben via sms en telefoon en hij heeft toegegeven dat hij 3 keer bij haar thuis is geweest, maar dat er op sexueel gebied niks is gebeurd. Wel heeft hij toegegeven erg verliefd op haar te zijn, zij geeft hem de aandacht die hij de laatste tijd bij mij gemist heeft.
Ik heb het hem erg kwalijk genomen dat hij dit niet eerder met mij besproken heeft. Het doet zoveel pijn om te horen dat je man verliefd is op een ander. Ik hou wel degelijk heel veel van hem en wil voor onze relatie vechten ook al is mijn vertouwen erg beschadigd. Hij heeft inmiddels wel besloten om bij mij te blijven en te proberen weer wat van onze relatie te maken. In zijn hart is mijn man ook een goed persoon, hij heeft het mij niet willen/kunnen vertellen om mij niet te kwetsen, maar hij heeft 5 maanden geleden wel de keuze gemaakt om diepgaand contact met haar op te bouwen, dit had ik nooit van hem verwacht. Hij zegt ook dat hij nu geen contact meer met haar heeft, maar ik heb veel moeite om dit te geloven en ik wil hem ook niet continue controleren. Ik vind het een hele moeilijke situatie. We hebben nog een lange weg te gaan.

Piet Klercksen, 17-09-2011 13:04 #11
Mijn relatie is helaas hierdoor op de clippen gelopen. Ik had niet het gevoel bij haar op nummer 1 te staan terwijl ze dit wel stond bij mij. Nee een "vriend" waar ze vroeger haar verleden mee deelde was belangrijker.
Alles stond tegen wat ik deed "opeens" had ze haast om samen te gaan wonen, terwijl wij voor mijn gevoel niet voldoende naar elkaar toe gegroeid zijn. Als excuus werd de smoes "ik ben nou eenmaal gesloten" gebruikt, die vlieger gaat bij mij op een gegeven moment ook niet meer op.
Bergen energie en tijd heb ik in de relatie gestoken, zelf het inniatief genomen in de manier van contact maken en onderhouden telefonisch, omdat we elkaar ivm afstand elkaar niet konden zien en dus alleen in het weekend was.
In de vakantie was er bij mij iets geknapt, ik voelde de emotionele afstand groter worden, en ging met tegenzin naar mijn ex toe. En kreeg het Spaans benauwd als ik in de toekomst keek.
Toen ik daar was… hebben ik na een heel weekend discussies voeren besloten om er een punt achter te zetten. Want naar elkaar toegroeien daar was geen spraken van. "iets" stond tussen ons, heb mijn spullen gepakt en ben gegaan.

Anoniem, 08-09-2011 16:30 #10
Mijn vriend is zeer verliefd op mij en zou me nooit bedriegen dat weet ik, maar ik ben zelf de bedrieger in onze relatie. Hij is heel gevoelig en als hij erachter komt dat ik hem voor een 2de keer heb bedrogen, zou het zeker gedaan zijn.
Ik wil hem niet bedriegen. Ik begrijp niet waarom ik me niet kan beheersen. Ik weet dat het met mijn karakter te maken heeft. Ik heb altijd de neiging om te flirten. Ik wil dit niet meer doen. Kan ik dit afleren? Of zal ik altijd zo blijven?

Anoniem, 31-08-2011 13:26 #9
Mijn man is er in juni achter gekomen dat ik een minnaar had en heb hem na veel moeite kunnen vertellen wat er was gebeurd en wanneer het begon. Had er veel moeite mee, hoe raar dat ook klinkt, om hem ook te vertellen dat ik ook met die persoon naar bed ben geweest (zelfs toen ik net zwanger was).

Ondertussen zijn we 3 maanden verder en onze relatie/ons huwelijk gaat nu met ups en downs. Het ene moment voelt mijn man zich goed en het volgende moment heeft die een dip. Hij zegt die 3 x voor de zwangerschap kan die makkelijker vergeven dan die 4de en laatste keer tijdens de zwangerschap en dat snap ik. Toch is het heel moeilijk om zijn gevoel te voelen en ik wil hem heel graag helpen en ben heel erg blij (en dat is zacht uitgedrukt) dat hij er voor wil gaan, dus niet uitelkaar en nee hij blijft echt niet alleen bij me voor de kleine.

Ik wil er ook voor gaan en probeer echt mijn best te doen om te veranderen en zoek al helemaal geen contact meer met andere mannen. Hij heeft me gezegd dat die er ook voor wil gaan, maar die veranderingen van zijn humeur daar heb ik moeite mee. Als die weer in een dip zit ben ik bang dat ik hem alsnog kwijt raak. Ik hou van hem, heb ik altijd gedaan en ik denk dat mijn gedrag een soort van aandacht zoeken was, terwijl ik juist mijn man eigenlijk niet genoeg aandacht gaf. Hij deed dat altijd wel, maar ja als je geen response krijgt houd het op.

Ik moet hem tijd geven, maar wat kan ik wel en wat kan ik niet doen? Wil mijn relatie/huwelijk/gezin redden. Ons kindje word bijna 2, merkt zij de spanning ook en kan dat van invloed op haar zijn? Ook heb ik het idee dat hij denkt dat ik nog vreemd ga, maar wat kan ik doen om te laten zien dat ik dat niet meer wil doen?

Het is een beetje te laat, maar sta met beide benen op de grond en besef wat ik heb en wil dat graag houden.

Hoop op een reactie.

anoniem Reactie infoteur, 01-09-2011
Beste anoniem,

De ontdekking van vreemdgaan is heel vernederend. Heel veel mensen komen in een ware achtbaan van gevoelens terecht. Ze zitten in een emotionele shock: hun gevoelens overspoelen hen: ze zitten vol met boosheid en onbegrip: hoe heeft hun vaste partner hen zo kunnen bedriegen? Het zijn heel begrijpelijke gevoelens. Gevoelens waar veel mensen zeer weinig grip op krijgen, het duurt echt een flinke tijd eer de ergste gevoelens verzachten en verminderen. Zodra de ergste gevoelens verminderen kan er overgegaan worden op een herstelperiode tussen jullie twee: jullie kunnen gaan praten en er samen, echt samen, op uit gaan. Als het eerste contact tussen jullie hersteld is nadat je vaste partner over de ergste gevoelens heen is, kunnen jullie pas gaan werken aan het vertrouwen binnen jullie relatie. Je man is het vertrouwen in je helemaal kwijt: een basis van iedere relatie is vertrouwen.
Hoe kan je hem helpen? Je eerlijkheid is lovenswaardig beste anoniem! Je bericht hier staat vol eerlijkheden, heel goed! Geef en gun je man de tijd om zijn gevoelens een plaatsje te geven, besef dat dat echt een flinke tijd in beslag kan nemen! Vandaar ook de ups en downs van je man: hij zit nog steeds in een achtbaan met zijn gevoelens. Als de ergste gevoelens bij je man zijn vermindert, kan je toenadering gaan zoeken door samen in alle eerlijkheid te gaan praten: wat was de reden dat je vreemd bent gegaan? Miste je iets van je man? Was jullie relatie in een sleur? Raakte je in paniek door je zwangerschap? Waarom heb je niet aangegeven dat er iets schorte aan je vaste relatie? (Er zullen heftige onderwerpen besproken worden! Misschien heel eng, maar wel heel goed om alles eens rustig te bespreken!) Als jullie goed begonnen zijn met te communiceren, maak dan ook afspraakjes met elkaar: ga samen uit. Samen, echt samen zijn. Laat aan je man zien dat je eerlijk bent zoals je hier zo eerlijk bent tijdens je achtergelaten bericht hier. Heeft je man ergens behoefte aan zodat hij je beter leert te vertrouwen? Geef hem die behoefte die hij wenst! Het zal voor jullie allebei een zeer heftige periode gaan worden beste anoniem, maar als jullie er allebei echt voor gaan, als jullie echt nog veel van elkaar houden, dan zal er ook voor jullie een weg te vinden zijn die jullie samen kunnen gaan bewandelen. Besef dat je misschien met hulp van een relatiecoach deze weg moet gaan bewandelen.

Ik heb een paar artikelen voor jullie over de ontdekking van vreemdgaan en de emoties die opkomen en over de verwerking van vreemdgaan, naar van ik van harte hoop dat ze jullie kunnen helpen:

http://mens-en-samenleving.infonu.nl/man-en-vrouw/52257-vreemdgaan-ontlading-tijdens-het-verwerkingsproces.html

http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/relatie-en-huwelijk/51981-ontdekken-vreemdgaan-emotionele-uitbarsting.html

http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/relatie-en-huwelijk/52131-verwerking-vreemdgaan.html

Beste anoniem, heel hartelijk dank voor je eerlijkheid en openheid, toon deze eerlijkheid en openheid ook naar je man, en ik wil jullie allemaal hel veel geluk toewensen voor de toekomst!

Met vriendelijke groet, Roberta

Sabine de Jong, 24-08-2011 21:01 #8
Hier ben ik weer, afgelopen april ondekt dat mijn vriend weer veel smscontact had met diegene al die jaren daarvoor, terwijl hij plechtig beloofde ermee te stoppen.Ik stond nu echt op het punt om ermee te stoppen, ik had hem al een tweede kans gegeven, dit zou de derde kans zijn.Hij zegt op dat moment dat hij mij niet kwijt wil, en dat alles niks voorstelde, hij houdt alleen van mij?
Ik heb hem dus weer een kans gegeven, ik bleef echter hem steeds controleren, want al het vertrouwen is verdwenen.
Het ging een tijdje goed, totdat hij met vrienden een weekend wegging, vlak daarna ontdekte ik een sms van een duitse vrouw(een andere)met een vrij intiem bericht, maar niet echt schokkend.Ik heb hem om uitleg gevraagd, hij zei dat dat een vrouw was van 65jaar.Ik had hem toch gevraagd om geen contact te zoeken, uiteindelijk heeft hij dat toch gedaan via sms en telefoontjes.
Maandag weer een bericht ondekt, maar nu stond er ingeschreven dat zij hem nog een keer wil zien, en dat ze naar hem verlangt enz.
Op het laaste telefoonrekenig ondekt dat ze veel aan het smsen zijn.hij heeft haar zelfs op onze vakantie gebeld.
Ik confronteerde hem ermee, nu moest hij wel toegeven dat het geen vrouw was van 65 jaar.
Ook nu heeft hij zijn antwoorden klaar met het stelt niets voor, en ik wil alleen maar jou, hij is als de dood dat ik ga, hij wil verder niks met die vrouwen.
Ik denk steeds wat als ze wel zouden afspreken.
ik redt mijn relatie steeds door op tijd alles te ondekken, want net voordat ze willen afspreken(zo ook bij de vorige)cofronteer ik hem met alles.
Ik ga hier helemaal aan kapot, als ik nu niet bij hem wegga heb ik een leven met leugens, bedrog en geen vertrouwen, ik zal altijd blijven controleren, maar hoe lang houdt een mens dit vol, het speelt allemaal al vanaf 2009.
Ik weet dat ik zelf een antwoord moet vinden, zoals ik voorheen al als advies kreeg van Roberta, maar ik moet even mijn hart luchten bij mensen die hetzelfde mee maken of hebben meegemaakt.
Liefs van,
Sabine Reactie infoteur, 29-08-2011
Beste Sabine,

Je mag hier altijd je hart komen luchten! Ik vermoed dat veel mensen, die af komen op dit artikel, veel erkenning en herkenning in jouw verhaal lezen.

In alle eerlijkheid beste Sabine, ik vind het vreselijk om te moeten lezen dat je telkens net op tijd je relatie redt door telkens net op tijd alles te ontdekken wat je vriend uitspookt. Lieverdje: jij hoeft je relatie niet te redden, je vriend zou dat moeten doen! En ik vind het afschuwelijk voor je om te moeten lezen dfat je er helemaal kapot aan gaat, door al die leugens en het bedrog. Vertrouwen doe je je vriend al niet meer sinds 2009.

Beste Sabine, ik zou je dolgraag willen vertellen wat je zou moeten doen, maar het is jouw leven. Jij moet de beslissing nemen wat je gaat doen met jullie relatie. Het moet jouw beslissing en besluit zijn omdat het jouw leven is. Ik vraag me alleen oprecht af wat voor een leven jij hebt met je vriend…

Beste Sabine, je bent meer dan van harte welkom om hier lekker je hart te luchten! Ik gun je van harte al het geluk ter wereld, omdat je het verdiend! Ik hoop dat je naar jezelf gaat luisteren en een mooi besluit neemt! Heel veel sterkte toegewenst!

Met vriendelijke groet en met een dikke knuffel, Roberta

John, 22-04-2011 18:28 #7
Met tranen in de ogen schrijf ik dit verhaal. In mei zijn wij negen jaar getrouwd. Ik werk in de ploegendienst en niks mis met onze relatie. Sinds 3 weken begon mijn vrouw op Facebook dat vond ze wel leuk, collega's en vrienden meldde zich aan, tot er een oude buurt kennis in haar jeugd zich meldde als vriend. Haar gedrag begon te veranderen en interesse verdwenen in mum van tijd. Tijdens mijn nachtdienst wilde ze bij hem koffiedrinken. Mijn gevoel zei, dit is niet goed en vond het erg onaangenaam om bij een man alleen op de koffie te gaan. Ze is volwassen en wilde haar niet alles afnemen omdat ze zelf ook verantwoordelijk is. Voor haar vertrek heb ik duidelijk gemaakt dat ik het niet fijn vond. De boodschap is niet goed aangekomen want ze was pas om half 2 thuis. Ze had het erg gezellig gehad. Haar gedrag veranderde en wat opviel haar mobiel ging overal mee. Voorheen niet lag in de woonkamer en haar oplader ook, deze is nergens te vinden. Ten tweede was de telefoon uit als ik thuis was. Er volgde kort erop een sms van hem dat hij het moeilijk had met zijn vorige relatie. Wederom tijdens mijn dienst. Heb wederom mijn onvrede geuit en dat ze moet stoppen. Ik ben nerveus en niet meer geconcentreerd gek wordt je er van mijn levensvreugde zuigt uit mijn lichaam. Tot voor kort ik naar mijn dienst moest in een huilbij haar gevraagt waar ze mee bezig was. We hebben alles besproken en dat zij niets voor hem voelde alleen lekker mee kon praten. Wij horen dat te doen daar is geen ander voor nodig. Ze gooide alles open en ik hoefde mij geen zorgen te maken. Ik was weer iets rustiger todat de telefoonrekening kwam en bleek dat ze hem in de nacht 2x heeft gebeld tijdens mijn dienst. Dit had ze tijdens ons laatste gesprek niet durven te zeggen omdat ze bang was dat ik kwaad zou worden. Er knakte iets bij mij en heb haar voor blok gezet. Hij of ik en ze koos voor mij. Ik verzocht haar geen contact meer te zoeken maar dat wilde ze niet. Ik vertrouw haar niet en zit met hetzelfde gevoel omdat ik niet kan begrijpen als je ziet dat je partner zoveel verdriet heeft toch contact blijft houden. Ik ben bang voor de toekomst en dat het enorm gaat escaleren. Reactie infoteur, 28-04-2011
Beste John,

Wat is jouw definitie van "vreemdgaan"? Is deze definitie dezelfde definitie als die van je vrouw? Het is fijn dat je je vrouw een pleziertje gunt, ze is tenslotte volwassen zoals je zelf ook aangeeft, maar koffie drinken bij een vriend van haar, die jij zelf niet kent, en daar blijven to half 2 in de nacht terwijl jij nachtdienst hebt?
Persoonlijk, lijkt mij dit een grens. Ik denk dat je dat zelf ook hebt ingezien. Ik denk dat je heel goed gehandelt hebt, je hebt iedere keer aangegeven hoe jij er voor stond.
Dat er uit eindelijk iets bij je knakte is een normale reactie: ze is over je aangegeven grenzen gegaan. Je hebt haar voor het blok gezet en ze heeft voor jou gekozen. Dan moet ze echt voor jou kiezen beste John en geen contact meer met die ander hebben. Dat is een voorwaarde als ze voor jou kiest. Begrijpelijk dat je haar niet meer vertrouwd.
Beste John, ik ga je een heel moeilijke vraag stellen, die alleen jij kan antwoorden: wil jij je leven delen met iemand die je niet meer vertrouwd? Wil jij je leven delen met iemand die jouw wensen en grenzen niet respecteert? Wil jij je leven delen met iemand die je zo veel verdriet doet?
Beste John, ik wil je heel graag heel veel sterkte toewensen: zorg goed voor jezelf! Als jullie tot een punt komen dat jullie deskundige hulp nodig hebben, is relatietherapie misschien wel heel erg raadzaam! Sterkte!

Met vriendelijke groet, Roberta

Mikey, 12-04-2011 13:57 #6
Ik ben twee geleden vreemd gegaan met een moeder van een vriendje van mijn kinderen, zei was al gescheiden en ik mijn relatei was na 18 jaar leeg, ik ben een paar keer bij haar geweest en twee maand contact met haar gehad totdat mijn vrouw erachter kwam, daarna heb ik de relatie met haar verbroken en voor mijn gezin gekozen, mijn nadeel was wel dat ik nog verliefd was op haar en dus stiekum wel nog met haar smste en mailde, daar kwam mijn vrouw ook weer achter, tot twee keer aan toe, ik beloofde haar het niet weer te doen maar dat is nu nog moeilijk omdat ik het ontzettend goed met haar altijd kon vinden, ik weet niet of ik nu nog verliefd ben, denk het niet, ik heb voor mijn gezin gekozen en daar ga ik ook voor, maar die vrouw blijft steeds hangen in mijn hoofd, wat is mijn beste oplossing om weer alles thuis op de rails te krijgen? Mijn hoofd moet leeg. Reactie infoteur, 28-04-2011
Beste Mikey,

Dat is het moeilijkste als je verliefd bent op een ander: je wilt niets liever dan bij de ander zijn en je wilt niets liever dan zo veel mogelijk contact hebben met de ander. Ondanks dat je weet dat je je eigen vaste partner heel veel verdriet doet.
De beste oplossing is de moeilijkste oplossing beste Mikey: absoluut geen enkel contact meer hebben met de ander. Hoe langer de ander uit je systeem is (haar niet meer ziet en geen contact meer is) zal de ander langzaam "verdwijnen." Kan je dit opbrengen? Het is echt de enige manier om je hoofd leeg te krijgen en je leven weer op de rails.

Beste Mikey, ik wil je heel graag heel veel sterkte toewensen!

Met vriendelijke groet, Roberta

Charlie, 14-03-2011 12:45 #5
Hallo, ik heb een vraagje mijn vriend voelt geen aantrekkingskracht meer voor me zegt hij. Hij raakt me niet meer aan uit zichzelf, hij kust me niet meer enz. Ik weer niet meer wat ik moet doen, we zijn nu bijna 3,5 jaar samen en wonen nu 1 jaartje samen ongeveer, maar hij zegt dat hij nog wel van me houdt. Ik ben helemaal radeloos, want zonder hem ben ik niks! Heb je misschien tips voor mij om dat gevoel weer terug te brengen? Groetjes Charlie Reactie infoteur, 15-03-2011
Beste Charlie,

Hoe ben je op het idee gekomen om het artikel "emotionele ontrouw" te gaan lezen? Vermoed je dat je vriend je emotioneel ontrouw is? Dat er een ander is?

Zou je kunnen aangeven wanneer deze verandering bij je vriend heeft plaatsgevonden? Gebeurde het plotseling of was het een langzaam proces?

Hebben jullie samen misschien een periode van grote stress gekend? (Denk bijvoorbeeld aan een sterfgeval in de familie, ontslag of juist opslag, problemen met de familie of bijvoorbeeld op financieel vlak?)

Verassen jullie elkaar nog spontaan? Gaan jullie samen uit? Af en toe een weekendje weg kan een grote stimulance voor je relatie zijn! Maar ook elkaar los laten en elkaar een "eigen" leven gunnen kan een grote opleving zijn voor je relatie! Zeker als je vriend op je is gevallen omdat je zo zelfstandig was, kan je de relatie een enorme "boots" geven om weer je eigen weg te volgen. Zie je je eigen vriendinnen nog en ga je nog met ze op stap?

Beste Charlie, ik hoop van harte dat je wat aan de tips hebt en ik hoop dat ze van toepassing zijn voor jullie! Ik wil je heel graag heel veel succes toewensen!

Met vriendelijke groet, Roberta

Sabine de Jong, 12-09-2010 11:38 #4
Ik heb het artikel gelezen en in schrok van de gelijkenis van mijn verhaal.

Ook ik ben emotineel bedrogen zoals het zo mooi heet dat was twee jaar geleden, toen ben ik achter zijn smscontact gekomen, het viel enorm zwaar en nu nog, voor hem stelde het niets voor maar ik vond het een enorme klap al het vertrouwen vedwijnt en we zijn pas 4 jaar bij elkaar(in zijn vorige relatie ook vreemdgegaan)3maanden lang intensief sms contact ik kon het niet begrijpen zeg je dan 3x per dag hoe gaat het?!want volgens hun beide was het ook zo.Hij is ook uitgeweest met haar en op de vrije avond koffie gedronken samen.
Ik ben een week weggeweest en ben in therapie gegaan om het te verwerken relatietherapie vond hij niet nodig! Ik heb hem onlangs weer betrapt op een stiekem uitwisseling van telfnr met een ander meisje(uitgaan)maar ook dit ging onder drank gebruik en stelde niets voor, nu heeft hij alweer een paar keer dat meisje van de emotionele ontrouw opgezocht op hyves want ik weet nu wie zij is, zelfs toen ik heel boos en verdrietig erover was heeft hij haar toch gefeliciteerd op hyves ook toen ben ik weer wegegaan om over onze relatie na te denken.
gisteren weer ontdekt dat hij haar blijft opzoeken op hyves maar alleen maar om te kijken ik denk dan dat hij gevoelens heeft voor haar anders begrijp ik niet waarom hij naar haar foto moet kijken.weer een heftige confrontatie, hij is heel bang om mij te verliezen en houd van mij, hij kan het schijnbaar niet laten om met andere vrouwen in contackt te komen, vind hem heel egocentrisch hij denkt puur aan zijn eigen verlangen en kick.

Ik ben veranderd in een vrouw die iedere dag bezig is om op te sporen waarmee hij bezig is, ik kan hem niet meer vertrouwen, het kost mij veel energie.
Moet ik zijn gedrag zien als een onschuldig iets(zo ziet hij het wel echt heel vreemd hoor)of is het echt een voorteken dat hij ongelukkig is en ooit echt vreemd zal gaan.

Ik heb veel steun aan mediteren en leer ieder dag om positief te denken zodat ik hier sterk uit komt! Reactie infoteur, 17-09-2010
Beste Sabine,

Het is een enorme klap in je gezicht als je ondekt dat je vaste partner je emotioneel bedriegt. Het gevoel dat het bij je oproept kan echt te vergelijken zijn als complete vernedering.

Je stelt me echter vragen waar ik geen antwoorden op heb, helaas. Wat denk je zelf, diep in je hart, kan hij je echt gaan bedriegen? Is hij in staat om vreemd te gaan (ja, want in vorige relaties heeft hij dat ook gedaan), kan hij dat ook gaan doen in jullie relatie (goed mogelijk, het is een kleine stap van emotioneel vreemdgaan naar het echte vreemdgaan, maar zal hij dat ook daadwerkelijk doen?

Als hij zegt dat hij veel van je houdt, maar gaat vrolijk verder met je heel veel pijn te doen door intieme contacten met andere vrouwen te onderhouden… liefde doet geen pijn, tenminste, het zou geen pijn hoeven te doen. Waarom dat stiekeme gedrag elke keer?

Als je zelf nu al aangeeft dat je hem eigenlijk niet meer vertrouwt… hoe zie jij de toekomst tussen jullie tweetjes? Is er een toekomst als je je eigen partner niet meer vertrouwt? Zal je in de toekomst altijd gebukt moeten gaan door zijn innige contacten met andere vrouwen die achter je rug om gebeuren? Zal je in de toekomst altijd een energieloos iemand moeten zijn, omdat je al je energie stopt in de geheime contacten van je partner?

Beste Sabine, nogmaals, dat zijn allemaal vragen waar ik je geen antwoord op kan en mag geven. Het antwoord moet uit je zelf komen. Het is immers je eigen leven, het gaat om je eigen toekomst. Ik denk, dat diep in je hart je alle antwoorden wel weet. Gun jezelf de tijd om alles een plaatsje te geven, om alles eens rustig op een rijtje te zetten. De antwoorden komen vanzelf te voorschijn als jij duidelijkheid hebt geschept.

Beste Sabine, ik wil je heel graag heel veel sterkte toewensen!

Met vriendelijke groet, Roberta

Linda, 29-06-2010 23:40 #3
Ik heb nu 2 jaar een relatie, en ik voel me de laatste tijd niet meer zoals in het begin,
mijn vriend en ik hebben vaak ruzie over dat hij geen werk heeft en me zoveel claimt. Ik ben niet meer verlieft op hem en voel niet meer die aantrekkingskracht die ik ooit bij hem had. Ik ga nu sinds kort vaker naar de kroeg om aandacht te krijgen van anderen, ik denk dat ik dit doe om te krijgen wat mijn vriend niet meer geeft. En ook heb ik contact met iemand aan wie ik wel mijn verhalen vertel en niet aan mijn vriend! Ik las dit en bedacht me opeens dat ik dit doe en dat wil ik hellemaal niet. Mischien heb ik er geen recht op om advies te vragen maar wat moet ik nu doen? Reactie infoteur, 02-07-2010
Beste Linda,

Ik kan je helaas niet zeggen of vertellen wat je moet doen. Het gaat om je eigen toekomst en over je eigen toekomst moet je je eigen besluit nemen. Ik kan je hopelijk wel helpen om de zaken voor je op een rijtje te zetten, en daaruit ziou je dan je eigen conclussies moeten trekken:
Je schrijft:
- Dat je niet meer verliefd bent op je vriend,
- Dat je geen aantrekkingskracht meer voelt voor je vriend,
- Dat jullie vaak ruzie samen hebben,
- Dat jullie ruzie hebben omdat hij je zo veel claimt,
- Dat je naar de kroeg gaat om aandacht te krijgen van anderen,
- Dat je contact hebt met iemand anders aan wie je wel je ei kwijt kan, maar dat je dat eigenlijk niet wil. Waarom wil je dat niet? Wegens schuldgevoel? Waarom voel je je schuldig? Of zijn er anderen gevoelens die boven water komen? Onderzoek deze gevoelens eens beste Linda en waar komen ze vandaan?

Verder is het belangrijk om te weten wat je nog WEL voelt voor je partner:
- Heb je nog respect voor je partner?
- Als je partner weer werk heeft zou je hem dan weer zien als voorheen?
- Kan de privacy van je partner je gestolen worden? (Als het antwoord ja is heb je meer duidelijkheid waarom je emotioneel vreemdgaat.)
- Is je partner betrokken in je toekomstplannen?
- Als je naar huis gaat, ben je dan blij om je partner weer terug te zien?
- Als je naar huis gaat, voel je dan een spanning in je maag?
- Vertrouw je je partner nog?
- Waardeer je je partner nog?
- Ben je nog gelukkig met je partner? Zijn er nog gelukkige momenten met je partner?
- Lach je vaak, veel, bijna nooit of nooit met je partner?
- Gaan jullie nog samen uit en kijk je uit naar jullie gezamenlijke uitstapjes?

En voor jezelf moet je je gaan afvragen of je partner nog in je toekomstplannen voor komt. Hoe zie jij je eigen leven over (pakweg) 5 jaar of over 10 jaar? Komt je partner nog voor in je leven over 5 of 10 jaar?

Neem de tijd om de vragen eens rustig te overdenken. Misschien weet je diep van binnen het antwoord al en weet je onbewust al wat je wel of niet moet doen. Neem geen overhaaste beslissingen, maar het is wel tijd om knopen te gaan doorhakken, dat is zowel eerlijk voor jezelf als voor je vriend.

Beste Linda, ik wil je heel graag het allerbeste toewensen voor de toekomst!

Met vriendelijke groet, Roberta

Roos, 08-02-2010 12:34 #2
Ik heb bijna 3 jaar een relatie en sinds vorig jaar gingen wij proefsamenwonen. Totdat ik erachter komt stiekum op datingsites en die gesprekken tussen hem en mij naar derde toespeelt. Ik voel me hierbij gekwets en bedonderd en niet eerlijkheid tegen me. Ik vraag me af als hij zulk dingen doet achter mijn rug om als ik niet bij hem bent ik nog in zijn leven past? Meerder malen hebben wij uitgepraat gaat een tijdje goed weer en nog dezelfde weer van voor af aan dat is toch ziekelijk. Mijn gezondheid lijdt er hieronder ik probeer onze realtie tot stand te houden verwacht van hem ook zou doen blijkbaar niet zoveel als ik. Hij hebt mijn vertrouwen beschaamd en respectloos tegen me geweest. Ik ben ten einde raad hou tenslotte ontzettend veel van hem we wonen nu appart had alle vertrouwen in hem nog kwets hij me weet niet wat moet doen. HELPPPPPP. ROOS Reactie infoteur, 08-02-2010
Beste Roos,

Ik vind het afschuwelijk om te lezen dat je eigen gezondheid zo lijdt door het gedrag van je partner. Houd je echt zoveel van je partner, dat je je eigen gezondheid op het spel zet? Een partner die vanaf het begin jouw vertrouwen schaadt?
Je partner heeft je: Bedonderd, gekwests, vertrouwen geschaad (allemaal je eigen woorden) en je vraagt je af of je partner achter je rug om over je kletst en of jij wel bij je partner past. Ik denk dat je je beter kan gaan afvragen of je partner van jou houdt, iemand die echt van je houdt bedonderd je niet, kwets je niet en schaadt niet je vertrouwen aan de lopende band!
Ik kan geen antwoord geven op je vraag wat je nu moet doen lieve Roos, ik wil wel graag iets aan jou vragen: Wat verwacht jij van een relatie? Wat verwacht jij van je partner? Dat je partner je lief heeft en je respectvol behandelt, of verwacht je van je partner dat hij je zo kwests dat je gezondheid er onder gaat lijden…? Lief dat je van je partner houdt, maar houdt ook asjeblieft van jezelf!
Ik wil je heel erg graag heel veel succes en sterkte toewensen Roos en al het geluk van de wereld toewensen voor de toekomst!
Met vriendelijke groet, Roberta

Mohamed, 04-12-2009 11:31 #1
Lieve mensen,

Ik heb twee maanden geleden een vriend leren kennen, sinds ik hem ken, ben ik in de war, ik voel me niet lekker bij hem niet omdat hij niet zo leuk is, maar meer omdat ik constant het gevoel heb dat hij liegt tegen mij, ik ben geen leugen exper, maar mijn gvoel praat anders tegen mij sinds ik hem ken, nomaals het gevoel dat hij gewoon niet de waarheid spreekt, ik heb nu besloten om het uitmaken met hem, mijn besluit staat vast. maar toch een vraag aan u wat zou u mij adviseren in de toekomst te doen? Dit heeft wel naar gevoel bijmij achetgelaten emotionee, niet gauw kunnen vergeten. ik zou u dankbaar zijn als u mij tip geeft hoe ik hiermee om kan gaan. vriendelijk dank, Mohamed. Reactie infoteur, 10-12-2009
Beste Mohamed,

Wat een vervelende situatie en ervaring!

Ik heb hier een artikel over wat als je partner liegt:
http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/relatie-en-huwelijk/40996-relatie-en-huwelijk-liegt-je-partner-vrijwel-altijd.html

In het artikel kan hopelijk bruikbare informatie voor je bij zitten.

Je hebt je grens aangegeven door niet te willen door gaan met een partner die tegen je liegt. Dat is goed, je blijft bij je eigen normen en waarden. In de toekomst zal je bij nieuwe relaties gaan bedenken dat er een mogelijkheid bestaat dat de nieuwe partner ook tegen je kan gaan liegen. Dan ga je uit van een (zeer begrijpelijke!) negatieve invalshoek. Hoe moeilijk ook, maar om juist vanuit een positieve invalshoek de nieuwe relatie te gaan bekijken: je nieuwe partner liegt niet tegen je omdat jij het waard bent om niet tegen te liegen, ben jij klaar om gelukkig te worden in je volgende relatie! Iedereen verdient het om gelukkig te zijn, iedereen verdient het om gelukkig te zijn in de relatie. Als JIJ gelooft dat je gelukkig wordt in de toekomst met een nieuwe niet liegende partner, wordt je ook gelukkig!

Beste Mohamed, ik wil je heel veel succes en sterkte toewensen voor in de toekomst!

Met vriendelijke groet, Roberta

Infoteur: Roberta
Rubriek: Mens en Samenleving
Subrubriek: Sociaal
Reacties: 28
Schrijf mee!