Narcistische Persoonlijkheidsstoornis (NPS)

Ook ik heb een relatie beeindigd met een man met een narcistische persoonlijkheidsstoornis. Ik ben door een therapie losgekomen uit de relatie. Ik ben erg bezorgd om de gevolgen voor mijn drie jarige dochter. Ik wil haar tegen hem beschermen maar voel me juridisch met de rug tegen de muur staan. Ik zou het erg fijn vinden als er ergens een lotgenoten groep bestaat om ervaringen uit te wisselen.

Ook ik wil graag reageren. Ik hen bijna zeven jaar een nieuwe relatie gehad waarvan ik dacht dat het een eerlijke man was, maar o wat ben ik naief geweest. Ik herken zoveel dingen die ik gelezen heb. Hoe ik op deze site ben gekomen kwam door een kennis van mij. Haar dochter is psycholoog en ik liet haar de brief lezen het eerste wat ze zei was die man is authistisch en narcistisch, wees blij dat je ervan af bent, want daar kun je niet gelukkig mee blijven. Maar dat is natuurlijk allemaal eenvoudig gezegd zo werkt het niet helemaal. Ook hij overlaadde mij met kado''s. Aan de ene kant vond ik dat natuurlijk geweldig en toch had ik er op een of andere manier ook een raar gevoel bij en dacht soms het lijkt alsof hij me koopt. Toen ik hem leerde kennen had hij geen huis en woonde bij zijn moeder. Dat is toch al vreemd. Een man van in de 50. Hij praatte alleen over zichzelf en over de financiele problemen die hij had. Ook dacht hij dat hij darmkanker had. En dat vond ik heel erg voor hem en zei dat ik hem wel wilde steunen. Ik kreeg veel aandacht en daar geniet je als vrouw natuurlijk van. Hij was op zijn vakgebied de beste en daar waren veel mensen volgens hem jaloers op. Ook waren er mensen die zo jaloers op hem waren dat ze hem liever dood hadden. Bij de vrouwen had hij veel succes. Maar dat betwijfel ik. Ik vond altijd al dat hij sociaal een nul was. Hij kon mensen beledigen. En soms schaamde ik mij voor zijn uitlatingen. Afgelopen vrijdag kwam ik thuis van mijn werk en lag er een brief. Hij ging voor 9 maanden alleen wonen had ineens een huis. Want ik hield hem in de nacht wakker door mijn gesnurk. En dat kon hij niet meer aan. Ik moest stoppen met roken en als me dat lukte zo hij verder zien maar ik moest me dan wel laten testen. Ik voel me zo eenzaam en minderwaardig en zou graag met iemand hierover praten. Wie kan mij helpen. Dit is nog maar een klein gedeelte van mijn verhaal, ik hoop dat ik nog meer kan vertellen want dat helpt mij echt. Guusje Reactie infoteur op 05-06-2009:Mensen met persoonlijkheidsstoornissen laten vaak een spoor van vernielingen achter. Het is voor hun slachtoffers dan ook vaak heel verstandig om zelf ook hulp te zoeken. Vaak is er te veel gebeurd om te proberen dat alleen op te lossen. De weg naar een goede therapeut kan soms erg lang zijn en soms voel je je daardoor dubbel gestraft. Blijf volhouden, zoek via fora (zoals hieronder beschreven) lotgenoten, schrijf je verhaal op, praat het van je af en kies voor jezelf!
Laat je er niet onder krijgen, voel je nooit minderwaardig, minderwaardig zijn alleen die mensen die geen respect voor een ander kunnen hebben.
Heel veel sterkte.

Wij hebben ons jarenlang afgevraagd wat nou toch de oorzaak kon zijn van het gedrag van onze zoon. Toen ik het artikel over NPS las, viel ineens alles op zijn plaats. Het was zo herkenbaar. Wat ik nu wil weten is: zijn er spychologen die zich speciaal bezighouden met deze stoornis? Zijn er bij ons in de buurt gespreksgroepen van ouders met kinderen met NPS? Wij wonen in Noord-Holland. Reactie infoteur op 04-06-2009:Er zijn wel een aantal websites, fora, etc waar lotgenoten elkaar treffen, bv psychopaten.forum-xl.nl (daar wordt narcisme ook besproken)
Google op verschillende trefwoorden. Probeer verder via uw huisarts hulp te krijgen, een goede huisarts weet de weg.

Toen ik mijn eerste reactie gaf, dat NPS met borderlinekenmerken steeds duidelijker werden, kon ik nog niet vermoeden, dat de siiuatie zo erg was.
Een ziekelijke moeder, gesteund door trawanten, die haar dochter de dood heeft trachten in te jagen. wat haar bijna lukte.

Zover kan een moeder gaan, als je totaal geen respect hebt voor het leven, maar dat er geen respect voor leven was, werd later duidelijk.

Liegen, bedriegen en verduisteren van geld was en is het belangrijkste.

En met geld wil ze zich aanzien verschaffen, want ze heeft verder niets om op terug gte vallen, dan het alleen vertellen van leugens.

En nu heeft ze het vaak over de dood, want ja zij zal zich ook moeten verantwoorden voor haar daden.

Ze heeft waanvoorstellingen van witte gewaden, hoort voetstappen op de trap en ziet voeten op het toilet.

Ze vertelde rond, dat ze s'nachts kindertjes hoorde huilen en tegen haar dochter zei, als je in verwachting raakt later, laat het da n niet weghalen. Dat was haar grote geheim.........

Er kwamen mensen over de vloer, die het benauwend vonden en niet wilden blijven en niet meer wilden komen.

Vroeger op feestjes zat ze altijd maar alleen, bijna niemand praatte met haar.........

Kinderen, die wilden blijven logeren, gingen plotseling huilen en wilden naar huis.

Alles beschouwde ze als haar bezit van kind tot aan het kleinste voorwerp in huis.......

Ik ben blij dat de poging om haar dochter de dood in te jagen mislukt is, gevolgen zouden niet gte overzien zijn geweest.

. Reactie infoteur op 30-05-2009:Niet onbelangrijk detail: is de dochter nu veilig buiten haar bereik cq. invloeden?

Wat griezelig om dit te lezen. Ik ben er zeker van dat ook ik te maken heb met een man die narcistisch is. Kortgeleden kwam ik er nl. achter dat hij al jaren vreemd gaat, op diverse datingsites staat en ook met verschillende vrouwen mailt. Daarin vertelt hij steeds dat hij is gescheiden en met 2 kinderen alleen is achtergebleven, zijn vrouw is weggelopen. Ook ben ik wel eens dood verklaard door hem. Hij legt momenteel de schuld bij mij. Ik wil scheiden terwijl hij heel onschuldig is. Hij heeft de omgang met de vrouwen als een spelletje gezien. Ik moet volgens hem dus niet zo zeuren.

Op de momenten dat ik inderdaad begin over stoppen met ons huwelijk begint hij te dreigen dat hij mij helemaal onderuit zal halen. Aan de andere kant geeft hij ijskoud te kennen al jaren niets om mij te geven.

Nadat ik onderstaande mailtjes heb gelezen kan ik alleen maar tot de conclusie komen dat ik voor mezelf en de kinderen moet kiezen en dat het huwelijk van ons, hoezeer het mij ook spijt, niet meer te redden valt. Kan iemand van jullie mij jullie ervaringen vertellen Ik vind het allemaal best angstig en wil eigenlijk niet scheiden, maar doorgaan met een man die zou koud, kil en berekenend is, is ook geen optie. Reactie infoteur op 19-05-2009:Reactie per mail

Wanneer je vermoedt, dat je kind (bijna 19 jaar en nog thuiswonend) zo is. Wat zou je dan kunnen doen om hem te helpen? Waar moet ik met hem naar toe, als hij dat al zou willen? Reactie infoteur op 24-04-2009:De eerste stap naar een goede hulpverlener is de huisarts. Die kan u verder helpen (misschien handig om eerst zelf een afspraak te maken, dan kunt u vrijuit spreken zonder dat uw zoon zich direct aangevallen voelt). Nu is het wel zo dat niet iedere goede hulpverlener ook meteen een klik heeft met zijn patient, en dat is wel belangrijk. Haak dus niet meteen bij de eerste teleurstelling af.

Ik ben 17 jaar lang met een Narcist getrouwd geweest.
Ik ben er bijna aan onderdoor gegaan zo ver had die me bijna.
Maar ik heb de kracht van mn ouders meegekregen om hem te overwinnen.
Hij heeft me financieel geruineerd hier ben ik boven op gekomen.
Hij heeft mijn kinderen ontnomen maar die zijn nu weer bij me terug.
De kracht heb ik gevonden in mij nieuwe levenspartner Suus.
Zij heeft me de kracht gegeven om hem te overwinnen.
Ook mn oudste zus Marieke heeft me gesteund in mijn slechte tijd.
Mijn ouders zeker niet te vergeten hebben me ondanks heel veel zorgen altijd bij gestaan.
Mijn broer Ton heeft me ook geholpen waar t kon.
Ook mijn zus Gemma heeft me bijgestaan in moeilijke tijd.
Ik bedank jullie met heel mn hart voor de ondersteuning,
Ria Remij

Beste Moeders,

Je ex zal altijd je zoon blijven vertellen dat het jouw schuld is. Een narcist heeft geen zelfreinigend vermogen. Belangrijk is dat je zoon niet de toekomst in gaat met twee waarheden. Dat jij het een stelt en zijn vader het ander. Om hem te beschermen zal jij de stabiele persoon moeten zijn nu en in de toekomst die hem de ruimte geeft zijn eigen waarheid te leren kennen.
Dat is niet makkelijk. Als hij je de vraag stelt waarom papa en mama zijn gescheiden geef dan je kind een leeftijds adequaat antwoord. In de vorm van: papa en mama waren verliefd, het ging niet meer zo goed veel ruzie, zoals jij ook kan hebben met je vriendjes, we houden zielsveel van je maar het is beter niet meer samen in een huis te wonen.
Als je zoon terug komt met verhalen, beschuldigingen dat het aan jou lag. Weet dan wie het heeft gezegd, de narcist. Reageer met de woorden: mama ziet dat anders, mama denkt daar anders over en ga dan niet op details in, houd het globaal en geef zelf je ex niet de schuld. Houd het bij jezelf met woorden als: ik begrijp je mama vindt het ook niet leuk etc...Ik weet uit ervaring dat dat kan botsen met je eigen ego maar uiteindelijk geef je daardoor je kind de mogelijkheid om zelf te kiezen voor zijn waarheid als hij ouder is. Doe niet hetzelfde als je ex, het kind tegen de andere ouder opzetten.
Ik ben in dit proces geholpen door een psychiater en mij heeft het sterk gemaakt te weten hoe met mijn ex om te gaan en mijn 7 jarige dochter er zo min mogelijk last van te laten hebben. Houd het contact met je ex zo neutraal mogelijk, ga boven hem staan zonder dat hij het merkt. Houd hem "te vriend" zodat als de narcist zich gefrustreerd voelt het niet middels je zoon gaat spelen.
Zo zei ik vanochtend tegen mijn dochter: een fijn weekeinde bij je lieve vader.
Houd er rekening mee dat hij nimmer zal veranderen en altijd zal blijven rommelen in het hoofd van je zoon. Alleen jij kan hem geven wat hij nodig is en dat is rust ipv gerommel. Aardigheid ook over zijn vader. Dat is het enige middel dat er bestaat. En shit het is heel moeilijk. De vader, de narcist wil zijn kind niet delen met de moeder. De moeder moet dan voor het welzijn van het kind, het kind het gevoel geven dat de moeder wel wil delen.
En het zal niet alleen bij jou blijven maar de narcist zal meerdere mensen aanvallen waarvan je zoon houdt.
Het is lastig maar zie je ex als een patient. In wezen zijn narcisten zeer onzeker. Reactie infoteur op 19-02-2009:Dank je wel voor de waardevolle bijdrage.

Hoi mensen, ik ben slachtoffer geweest door jarenlang getrouwd te zijn geweest met een narcist. Ik ben nu zo'n 4 jaar gescheiden. Mijn zoon is 8 jaar en heeft een heleboel vragen over onze scheiding. Ik merk dat mijn ex ook in het hoofd van mijn ventje aan het rommelen is en heb daar heel veel moeite mee. Ik wil hem beschermen maar voel me machteloos. Ik probeer zo eerlijk mogelijk antwoord te geven op zijn vragen maar mijn ex is zo gewiekst dat hij het zo weet te draaien dat alles door mij komt. Ik weet even niet hoe het verder moet. Heeft iemand een waardevolle tip om mijn zoon en mijzelf sterker te maken? Reactie infoteur op 19-02-2009:Een goede tip is hierboven geplaatst, door Adine. Contact zoeken met lotgenoten is überhaupt nooit verkeerd. De tip die ik iedereen altijd geef is om zelf hulp te zoeken (zoals ook Adine heeft gedaan). Niet omdat er wat mis is met je, maar omdat een goede hulpverlener je kan helpen je zelfverzekerdheid op te bouwen en je weerbaarder te maken ten einde op een verstandige manier met de zaken om te gaan.

Ook ik ben er uiteindelijk achterwat mijn man heeft, na jarenlang te zijn voorgelogen en te zijn gebruikt, ik ben echter klaar met hem, en ga mijn leven leiden, het is erg triest dat er zoveel vrouwen het slachtoffer zijn geworden van deze man, hij zit op een hoge positie waarin hij makkelijk zijn bekendheid kan gebruiken of liever misbruiken om weer andere vrouwen aan te trekken en weer hetzelfde spel te spelen, was er maar een manier om de mensen voor hem te waarschuwen.

Zijn er ook tips en verhalen waarin een relatie met een nps partner stand hebben gehouden, maar dan wel ZONDER verdere beschadigingen? herken steeds meer patronen bij mijn partner van nps, ben zwanger van ons tweede kindje en we hebben ook voor 50% de zorg van twee kinderen van hem uit een eerder huwelijk. Hij ziet absoluut zijn 'aandachtspunten' niet in, de schuld ligt bij mij (uiteraard). De frustraties en het eenzame gevoel worden bij mij steeds groter. Ik wil hier wel aan werken, maar zie bij hem geen aansluiting tot erkenning en inzicht op dit vlak. Een herkenbaar eenzaam 'gevecht'. Hoe kan ik me in deze zoektocht 'wapenen' alvorens ik als laatste redmiddel de handdoek in de ring gooi? Reactie infoteur op 01-01-2009:Bij een relatie met iemand die NPS heeft komt vrijwel niemand onbeschadigd eruit.
Het wil niet zeggen dat iemand met de symptomen van NPS ook daadwerkelijk deze persoonlijkheidsstoornis heeft.
Bij problemen in de relatiesfeer, al of niet veroorzaakt door een eventuele persoonlijkheidsstoornis, is het altijd verstandig om de hulp van buitenaf in te roepen wanneer je er samen niet meer uitkomt (wanneer je zelf geen gehoor krijgt bij je partner kom je er dus ook niet samen uit). Een relatietherapeut kan vaak uitkomst bieden. Omdat iemand met NPS zelf niet inziet dat er is met hem of haar mis is, moet dit natuurlijk wel omzichtig aangepakt worden.

Een half jaar lang werd ik bedolven onder bloemen, presentjes, zelfgemaakte kettinkjes, gedichten met parfum besprenkeld.. Ik zat destijds in een financieel faillissement en hij was mijn reddende engel toen ik bij de instantie waar hij werkte aanklopte voor hulp. Ik zat financieel aan de grond en hier was die knappe koene ridder die met een paar telefoontjes ineens een zeer ingewikkelde procedure oploste waardoor ik weer een inkomen had!

Ik voelde me sterk aangetrokken tot deze machtige man met zijn mooie auto, lieve ogen en prachtige uitstraling... Hij was net uit een gearrangeerd huwelijk gestapt sinds twee maanden woonde hij bij zijn broer. Voor de eerste keer in zijn leven werd hij verliefd op een vrouw. Op MIJ. Omdat ik nog gevoelens had voor mijn ex-man waar ik maar niet van loskwam... hield ik de boot af. Dat was aanleiding voor hem, laat ik hem even Menno noemen, om maar één doel in zijn leven te hebben. Mij veroveren. We spraken elkaar op de chat en babbelden over van alles en nog wat. Volledige aandacht kreeg ik van hem.. Hij wilde graag een keer koffie met me drinken maar ik gaf allerlei excuses om dat niet te doen. Zijn geloof, hij is Muslim, zijn nog niet afgeronde scheiding, ons cultuurverschil Maar hij zou alles oplossen. Ging met de pastoor praten in mijn kerk om zich te bekeren, ging naar zijn geboorteland om de scheiding te bespoedigen... Stuurde me wekelijks een bos rode rozen met teksten als: 'Jij bent veel meer waard dan deze rozen"

Uiteindelijk hebik ingestemd met een 'date' We zijn naar de bioscoop gegaan.. en na een half jaar te daten ben ik een relatie met hem begonnen. Kort daarop zijn we afgereisd naar zijn geboorteland om ons te verloven..
Ik had nog nooit tegen hem gezegd dat ik van hem hield want .. had toch mijn reserves gehad. Nadat hij me ten huwelijk had gevraagd en ik JA had gezegd vroeg hij of ik van hem hield en voor de eerste keer zei ik: Ik hou van jou!
Ik moest het 6 keer herhalen en de tranen biggelden over zijn wangen..

Aan dit sprookje kwam een einde..want hij werd achterdochtig en beschuldigde me op een gegeven moment van vreemdgaan nadat ik een ontmoeting met mijn ex man had gehad. Vanaf daar is het bergafwaarts gegaan..
Omdat ik tijdens de vakantie verliefd op hem was geworden kon ik de afstand die hij nam niet verdragen en bleef met hem contact zoeken. Maar hij wilde niet meer. Als ik dat dan accepteerde en dacht dat ik mijn eigen leven moest gaan oppakken.. stil was en geen contact zocht. DAAR was hij dan..online..met een telefoontje.. een smsje : mijn mooie roos leef je nog.. Ook soms uit het niks een bericht dat hij dood ging van verdriet..en dan dacht ik..ach arme ziel..kom maar gauw terug bij me.
Maar na een heerlijk vrijpartij kwam dan die scherpe door hart en ziel gaande opmerking: wij passen niet bij elkaar..
Dat is nu al anderhalf jaar aan de hgang. Soms was ik echt sterk en kon de boot 3 of 4 maanden afhouden. Doordat hij dacht dat ik vreemd was gegaan is hij zijn baan kwijtgeraakt..zijn huizen al zijn bezittingen.. Ook emigreerde hij omdat : "Hij me niet kon loslaten" Opmerkingen als: "Ik ben alcoholist geworden door jou" "Je hebt me veel tijd en geld gekost" werden regelmatig geuit.
En ik SUKKEL DAT IK WAS bleef maar proberen hem ervan te overtuigen dat ik NIET was vreemdgegaan.

Het laatste contact wat we hebben gehad was twee weken terug.
Hij belde me om te vragen hoe het met mij ging. Hij zou naar Nederland komen en vroeg zich af of we elkaar konden ontmoeten. Ik vroeg hem of hij een relatie had en hij zei ja. Mijn hart werd op dat moment uit mijn lijf gescheurd en mijn keel zat dicht. Ok..zei ik.. "Kunnen we elkaar ontmoeten?"vroeg hij. Ik zei dat ik dat niet wilde..dat als hij een relatie had ik hem zou begraven voor eens en altijd.

Twee dagen heb ik gehuild..gedronken.. in mijn kleding geslapen omdat het voor mij nu echt klaar was. Ik wil geen vent die een andere vrouw heeft. En onze ontmoetingen eindigden altijd in sex omdat de aantrekkingskracht tussen ons magnetisch was. Dus nee...ontmoeten wilde ik hem niet meer..
De derde dag ben ik beetje bij beetje mijn wonden gaan likken..heb me gedoucht en was met een vriendin tot laat in de nacht aan het chatten..toen de deurbel ging. "Wie kan dat zijn zo laat??" zei ik tegen mijn vriendin. Ik liep naar de deru en door het raampje naast de deur zag ik de schaduw van..Menno.. Ik deed open... Daar stond Menno..vermagerd.. haar gemillimeterd..afgevallen..hij zag er 'raar'uit. Hij was dronken.. Pakte me vast: Ïk heb je ZOOO gemist..ik kan niet zonder jou" .....?????? Ik duwde hem van me af en zei tegen hem: Huh??? Jij hebt een relatie en komt nu op deze wijze naar mij toe?? Waar ben je mee bezig??"Hij werd agressief.. pakte me bij mijn haren en zei: "Jij moet veranderen" Ik zei tegen hem: "Je denkt toch zeker niet dat ik sex met je wil terwijl je een relatie hebt??" Het gaat niet om sex..zei hij..sex is overal..maak jezelf niet zo goedkoop..verlaag jezelf niet tot 20 euro"
Ik heb hem buiten gezet..was helemaal beduust en begreep er niks van... Was zo boos..zo..verbaast..

De telefoon ging..Hij vroeg me hem te ontmoeten in het park want hij had me iets heel belangrijks te vertellen.
Omdat ik nog steeds van deze man hou heb ik mezelf bij elkaar geraapt..en ben gegaan. In het park vertelde hij me dat hij leverkanker heeft. Hij wilde het me niet vertellen..maar..was naar mij toegekomen omdat hij zei te weten dat ik pijn zou hebben als ik dacht dat hij iemand anders had...

Ik ben twee weken van slag...en sinds een paar dagen ben ik gaan kijken naar.. de term "Narcist"
Ben door de war..alles duizelt me... Maar ook worden heel veel gebeurtenissen die ik met mijn analistische geest NIET kon verklaren..duidelijk.

Ik twijfel..en dan twijfel ik weer niet. Moet alles laten zakken.. Maar weet sinds vandaag, VOEL

Ik zit middenin een echtscheiding. Dit is allemaal zo herkenbaar! Mijn grootste zorg zijn de kinderen. Ik kan de zorg van de kinderen niet aan mijn ex overlaten (denk nooit, als hij altijd zo blijft...). Wat voor stappen kan ik hier in nemen,tips zijn meer dan welkom. Mijn ex ziet nl. totaal niet in dat hij een probleem heeft, maar mijn naaste omgeving wel. Hij is op het moment in behandeling bij RIAGG. Maar ik ben bang dat hij zijn hulpverlener weer mooie verhaaltjes voorspiegelt, zoals hij in het verleden al eens heeft gedaan. Reactie infoteur op 24-11-2008:Mensen met een narcistische persoonlijkheidsstoornis zien in het algemeen niet dat het probleem bij hen ligt. Voor naasten is het vaak een goed idee om zelf ook een hulpverlener op te zoeken, niet zozeer omdat er wat met hen mis is maar voor steun, tips en hulp bij het weer oppakken van het eigen leven.

Hallo,
als dit gedrag vertoond word en zeker er van bent is het dan wel gezond om kinderen bij een narcist alleen te laten?
Zelf vind ik het een slecht idee maar goed.... Reactie infoteur op 24-11-2008:Nee, het is zeker niet zo'n goed idee om kinderen alleen bij een narcist achter te laten...

Ja helaas heb ik die ervaring ook. De eerste jaren waren mooi al voelde ik wel eens dat er iets scheef zat. Later bemerkte ik dat hij zogenaamd bescheiden was, maar oh zo gevoelig voor lof en bewondering. Het ene ogenblik was ik alles, een supervrouw, de enige om wie hij werkelijk gaf. "Mens wat hou ik van je", riep hij dan uit. Het volgende moment zei hij zulke kwetsende dingen, dat ze nauwelijks voor herhaling vatbaar zijn. Ik voel een plaatsvervangende schaamte bij zulke uitspraken. Hij kon ook nooit werkelijk iets van zichzelf geven, alleen maar zogenaamd dienstbaar zijn om daarmee dankbaarheid en verering te veroveren. De en relatie was nog niet afgelopen of hij zocht alweer neen ander slachtoffer. Zelf psycholoog notabene, zei hij dikwijls niet van mensen te houden en ze evenmin te begrijpen. Ik vind het som van mezelf dat ik gevallen ben voor deze man, die zo geestig en wijs leek, maar een vuile vampier in werkelijkheid blijkt te zijn. Kapot totop de bodem van mijn ziel ben ik geweest. maar nu heb ik mezelf hervonden, met de hulp van verscheidene echte vrienden en vriendinnen, die mij ook gewezen hebben op mezelf.'
Hij was al jaren bezig mij stiekem af te stoten door me lichamelijk en psychisch in de kou te laten staan en toen ik tenslotte zelf, kapot en in de war besloot mijn verjaardag niet met hem te vieren heeft -ie dat aangepakt om maar meteen door te zetten en te doen alsof HIJhet uiteindelijk uitmaakte na twaalf jaren, waarin we notabene heerlijke vacanties hadden en een kleine artistieke onderneming met elkaar opzetten en samen muziek maakten. Zolang ik me maar voegde!! Hij was ook jaloers op de paar dingen die ik goed kon, terwijl hij zelf genoeg gaven had!!Tot zover. breek me de bek niet open!!Nooit was hij bereid tot een open gesprek, laat staan therapie!! Reactie infoteur op 04-11-2008:Probeer het zoveel mogelijk van de positieve kant te zien (bv. dat het uiteindelijk misschien toch een leerzame ervaring was) en waak ervoor niet verbitterd te geraken, dan pas kan je weer helemaal vrij zijn.

Heeft 6 jaar geduurd voordat ik er eindelijk achter ben gekomen dat deze relatie met een dominante man ook een naam heeft. Op aanraden van een vriendin heb ik het volgende boek aangeschaft en heeft geweldig geholpen! De twijfel aan jezelf is onbeschrijflijk en dit boek geeft zoveel herkenning! Boek = Pesten en treiteren van Marie-France Hirigoyen. Titel van het boek vind ik raar en had ook mijn bedenkingen . Echt ... ga het lezen! Zou graag met een deskundige op dit gebied willen praten. Heeft iemand een tip voor mij? Reactie infoteur op 23-10-2008:Boeken lezen hierover is op zich al een goede tip. Een deskundige is te vinden via een huisarts en/of een therapeut, psycholoog of psychiater.

Ik heb ook te maken met een ex man met narcistisch gedrag. Ook hij maakt door zijn gedrag het leven van mij en mijn dochter van 10 het leven heel zwaar. Al 7 jaar diverse rechtzaken achter de rug zowel civiel als strafrechtelijk. Hij is 2 maal strafrechtelijk veroordeeld voor bedreiging en stalking. De laatste keer was en onvoldoende wettig bewijs en kon hij niet veroordeeld worden. Mijn grootste zorg is mijn dochter. Zij ervaart problemen in de omgang. In de loop van de jaren periodes van wel en periodes van geen omgang. Nu zij ouder wordt, krijgt zij meer een eigen persoonlijkheid met mening en idee en als dit niet in de pas loopt met wat haar vader vind dat geeft dat ernstige problemen. Hoe kan ik haar beschermen? Ben nu bezig met laatste rechtzaak om wijziging van gezag te verzoeken en de Raad voor de Kinderbescherming te verzoeken een onderzoek naar de omgang te doen. Echter de Raad heeft onderzoek gedaan (heel mager) en mijn verhaal absoluut niet serieus genomen. Reactie infoteur op 21-10-2008:Reactie per email.

Ik heb met een ex man te maken met narcistisch gedrag. Zijn continue terreur gedrag is zwaar voor mij en onze dochter. Hij is koud, kil, meedogenloos, sadistisch en heeft geen geweten en gaat tot het uiterste. Ik maak mij zorgen om de toekomst. Wie kan mij vertellen hoe ik hier mee om kan gaan? Reactie infoteur op 18-10-2008:Bericht per email

Hoe ontstaat deze stoornis? Kan het komen door ervaringen uit het verleden? Kun je er iets aan doen? Reactie infoteur op 22-09-2008:Kijk bij http://mens-en-samenleving.infonu.nl/psychologie/9800-persoonlijkheidsstoornissen.html daar staat een stukje over het ontstaan van persoonlijkheidsstoornissen. Ervaringen uit het verleden kunnen zeer zeker een rol spelen. Er is wel wat aan te doen, met hulp van een ervaren therapeut zou men een eind moeten kunnen komen, het probleem is echter dat bij een aantal persoonlijkheidsstoornissen de patient zelf niet ziet (of wil zien) dat er sprake van een stoornis is, zoals hierboven ook beschreven. Zolang iemand niet aanvaard dat er iets mis is, zal hij of zij er ook niets aan doen.

Heb zelf net een relatie achter de rug waarin ik emotioneel en psychisch door de partner ben misbruikt. Heb veel baat aan het bestuderen van deze sites gehad: re-empowerment.de (in het duits zoeken, site is ook nog niet vertaald) en Hartless Bitches International (amerikaans). Ik hoop dat meer mensen hier steun kunnen vinden. Reactie infoteur op 24-08-2008:Dank je wel voor de reactie en aanvullingen. Heel veel sterkte verdermet het verwerken.

Kan ik mij laten testen op NPS? En zo ja waar dat dan is.

NPS met borderline kenmenken werden steeds herkenbaarder in haar gedrag.