DSM V: Seksuele stoornis pedofilie - Pedohebephilic Disorder

Toelichting

1. De werkgroep DSM V die zich bezig heeft gehouden met onder andere pedofilie, beveelt aan dat deze stoornis wordt omgedoopt van 'pedofilie' naar 'Pedohebephilic Disorder'. De vertaling 'pedohebefilische Stoornis' komt van schrijver dezes. Ik heb nog geen idee hoe de diagnose 'Pedohebephilic Disorder' vertaalt gaat worden. Misschien wel met 'Pedohefebofilische Stoornis'. 'Pedohebephilic Disorder' is een samenstelling van twee woorden: pedofiele en hebephilia. Pedofilie duidt op seksuele aantrekking tot prepuberale kinderen. Het woord 'hebephilia' werd bedacht in de jaren '50 en duidt op een seksuele voorkeur voor personen in de vroege jaren van de puberteit (leeftijd 11-14 jaar). In Nederland wordt dit 'efebofilie' genoemd. De voorgestelde diagnostische criteria komen voort uit vier overwegingen. Ik noem er twee. (A) Hebephilia is vergelijkbaar met pedofilie daar men zich in beide gevallen seksueel aangetrokken voelt tot personen die fysiek nogal onvolwassen zijn. (B) Dit is een harmonisatie met de ICD definitie van Pedofilie: "Een seksuele voorkeur voor kinderen, jongens of meisjes of beiden, doorgaans van prepuberale of vroegpuberale leeftijd." (ICD-10 F65.4). In de nieuwe DSM-diagnose wordt de onderzochte evenwel ingedeeld naar het type dat aangeeft tot welke groep hij zich seksueel aangetrokken voelt: de prepuberale of vroegpuberale kinderen of beide.
2. Dit betreft een samenvoeging van de DSM-III en DSM-III-R benadering voor de vaststelling van pedofiele interesses. Volgens DSM-III is een patiënt een pedofiel als zijn seksuele interesse in kinderen groter is dan zijn interesse in volwassenen. Volgens DSM-III-R is een patiënt een pedofiel als zijn seksuele interesse in kinderen intens is. Er is in de conceptversie DSM V bewust gekozen voor beide benaderingen. Er zijn mannen die als gevolg van bijvoorbeeld leeftijd, slechte gezondheid, huidige medicatie in alle ernst beweren geen intense seksuele driften of fantasieën te hebben, maar de gevoelens die ze hebben zijn alleen gericht op kinderen. Het zou volgens de werkgroep absurd zijn om deze groep uit te sluiten als pedofielen. Door de DSM-III benadering ook op te nemen in de huidige A-criteria, vallen deze mannen niet 'buiten de boot'. Een tweede reden voor de werkgroep om beide benaderingen te gebruiken, is gelegen in de klinische realiteit. Veel of de meeste pedofiele patiënten - zeker in een forensische setting - zijn onbetrouwbaar als het gaat om de rapportage van hun seksueel-erotische interesses. Welk type gevolgtrekking gehanteerd wordt is mogelijk afhankelijk van het soort beschikbaar bewijs dat voorhanden is. Afhankelijk van de gegevens, is het soms alleen mogelijk te concluderen dat de interesse van de patiënt in kinderen intens is, en soms is het alleen mogelijk te concluderen dat de interesse van de patiënt in kinderen groter is dan zijn interesse voor volwassenen, aldus de werkgroep.
3. Er is forse kritiek gekomen op dit criterium. Dr. Michael First (professor of clinical psychiatry at Columbia University, New York) zei hierover: "That is going to create false negatives. If you have two victims, you don't have a disorder? That makes no sense." (Bron: http://www.medconnect.com, Suggested Paraphilias Definition for DSM-V Engenders Controversy, 9 november 2009). Ray Blanchard gaf aan dat er bewijs is dat de kans op pedofilie groter is naarmate er meer slachtoffers zijn. "It is now widely accepted that not all child molesters are pedophiles, and not all pedophiles are child molesters. (...) [The] personological characteristic underlying a specific act of child molestation could be either pedophilia or something different, such as antisociality plus opportunity. (...) As previously stated, Blanchard et al. (2001) found that 61% of men with sexual offenses against three or more children produced substantially greater penile tumescence to audiovisual depictions of children than to depictions of adults. This testresult was found for 42% of men with offenses against two children and 30% of men with offenses against one child. Thus, there clearly is a correlation between the number of sexual offenses against children and the presence of pedophilia, even among men who deny any sexual interest in children." (Blanchard, R. (2009b). The DSM diagnostic criteria for Pedophilia. Archives of Sexual Behavior. Sept 16. DOI 10.1007/s10508-009-9536-0) Er is kortom een samenhang tussen het aantal seksuele delicten gericht tegen kinderen en de aanwezigheid van pedofilie. Des te meer slachtoffers iemand maakt, des te groter de kans op pedofilie.
4. De clausule met betrekking tot de verschillende aantallen slachtoffers kan als volgt worden opgevat: Stel dat de patiënt 1 punt krijgt toegewezen voor elke vroegpuberaal slachtoffer en 1,5 punten voor elke prepuberaal slachtoffer. Dan is aan Criterium B voldaan indien de patiënt een totaal van 3 punten of hoger heeft opgebouwd.
5. Er is onderzoek dat aantoont dat kinderporno een minstens even goede indicator van seksueel-erotische interesse in kinderen is als 'hands-on' zedendelicten.