"Borderliners" leuker dan men denkt?

Ik ben geen borderliner, maar heb wel andere persoonlijkheidsproblemen en weet heel goed wat het is om verlatingsangst en stemmingswisselingen te hebben. De ene persoon is de ander niet en de ene borderliner is ook de andere niet. Het is enerzijds wel goed dat deze term bestaat, omdat daarmee kan worden aangetoond dat iemand serieuze problemen met zichzelf heeft en zich niet aanstelt. Maar anderzijds wordt inderdaad iedereen met borderline over één kam gescheerd. Het klopt wel dat leven met borderline moeilijk is, zowel voor degene die het zelf heeft als de omgeving. Het kan een tijdje goed gaan, maar daarna gaat het op den duur weer minder. Dat kan iemand met borderline niet tegenhouden; er gebeurt bijvoorbeeld iets waardoor de emoties te hoog gaan oplopen. Omdat dit keer op keer weer gebeurt, is het ook zo zwaar. Maar iemand heeft ook nog andere kenmerken in zijn/haar karakter. Borderline is niet de gehele persoonlijkheid, maar een deel ervan. Ik vind dat je iemand in zijn geheel moet beoordelen en daarna pas kan besluiten of je wel of niet met die persoon wilt omgaan.

Hoi ook ik heb de diagnose borderline gekregen. Leuk dat er ook eens wat positiefs wordt gezegd. Voor mensen die zeggen genoeg te hebben van de borderliner, besef jij kan weglopen ervan, ik niet heb er niet om gevraagd.

Als je zelf structureel bent of kunt zijn en duidelijke grenzen kunt stellen en aanhouden na bordeliners zou je echt veel voor deze mooie mensen kunnen betekenen.

Ik denk dat ik een relatie gehad heb met iemand die borderline is, en waar, voor mij vandaag, na 1,5 zoeken naar relatiebreuk ik ineens op borderline gevallen ben. Ik zou graag in contact komen met mensen die ook relatie hebben/gehad hebben met zo iemand. Hartelijk dank! Silko

Het artikel is waar. Borderliners kunnen ontzettende leuke en aanhankelijke mensen zijn. Ik ben er een jaar met een getrouwd geweest. Wat is mis is de zwarte kant van deze stoornis. Door hun overmatig verlangen naar aandacht en liefde raken ze ook snel teleurgesteld, boos en verdrietig. De schade die ze vervolgens aanrichten is enorm. Voor je in de gaten krijgt wat er aan de hand is zijn ze weer verdwenen. Het leven met een borderliner had voor mij 2 kanten. Een zoals in dit artikel beschreven en de andere kant is die zwarte kant ie je op veel sites en de DSM IV kunt lezen. Alleen genieten van de positieve kanten van een borderliner in een relatie is een illusie. De zwarte kant krijg je er altijd bij en dan sta je weer met lege handen. Ik zou willen dat het anders was.

Leuk artikel! Zelf kenmerken van bordeline en wordt altijd nadelig gezien, maar juist de leuke kanten moeten echt benadrukt worden hihi! thnx hoor doet me deugd...

Prima en duidelijk artikel juist gericht op de mens achter de borderline. En ja ... die zijn (ook) leuk!

Wat goed van jullie dat jullie dit artikel hebben geplaatst.
ik wordt kotsmisselijk van alle krantberichten en media berichten over borderline, want het is zwaar overtrokken en alleen maar negatief uitgedrukt (lijken zelf wel bordercollies ) Ik heb zelf een borderline stoornis en ik hou er niet van dat ze mij met een andere "borderliner" vergelijken, dit valt niet te vergelijken aangezien er meerdere trekken zijn van borderline (5 of meer is borderline) en dan nog heeft niet iedereen evenveel last van elke trek om maar niet te spreken over het feit dat de 1 niet last hoeft te hebben van b.v. psychoses en de ander wel. Tof dat jullie dit bericht hebben geplaatst, eindelijk ook is wat positiever voor ons.

Rodecreatie.... fijn om te zien dat het ook eens anders belicht word, borderline, en niet zo zwart-wit als altijd! Mijn vriend heeft denk ik borderline, en is heel lief, maar kan heel boos worden om iets kleins. Hij heeft een tijd therapie gehad hiervoor en is hierdoor merkbaar veranderd. Hij kan er wel heel slecht tegen als ik bijvoorbeeld later bij hem ben dan ik had gezegd, is dan erg teleurgesteld (of voelt zich zelfs beledigd). Vaak merk ik ook die verlatingsangst, en dan weer bindingsangst.

Heel goed omschreven. Ben zelf een bordie ook al wit ik het niet zijn. Maar ons leven is intens zo intens dat het moeilijk is voor anderen te begrijpen. Maar snap dat mensen afstand willen houden. Dat doe ik zelf namelijk ook! Voor normale mensen want er heerst veel onbegrip.

Humoristch is de aparte opvatting van alle dingen, totdat ie tegen je gebruikt word en er maar even vreemd gegaan word modat je het even niet begreep... prepare for hell

Hmm kortzichtig vind ik het niet om te besluiten niet meer met borderliners om te gaan. Ik snap dat het voor mensen die borderline hebben erg zwaar is en dat ze niet opzettelijk een ander dingen aandoen, maar dat wil niet zeggen dat je als omgeving er niet volledig aan onderdoor kan gaan en je bij sommige mensen met heftige borderline moet oppassen om niet helemaal kapot gemaakt te worden en dan is het soms (en dat gaat heus niet van de een op een de andere dag, maar er komt veel pijn en verdriet bij kijken) verstandiger om afstand van de persoon te nemen.

Ik schrik van de kortzichtige reacties..het hangt tegen discriminatie aan!Natuurlijk is het erg moeilijk om te gaan/leven met een persoon die deze persoonlijkheidsstoornis gediagnostiseerd heeft gekregen.Vaak wordt echter vergeten dat de persoon die hiermee moet leven het éxtra zwaar heeft want naast het feit dat er moet worden geleerd ermee om te gaan (emotie regulatie) moeten ze ook vechten tegen een stigma dat heerst als het gaat om 'Borderliners'. Men is bang voor de term 'borderline',zelfs zo bang dat men zich ervoor afsluit en oordeelt,zonder zich maar enigszins te verdiepen in dit onderwerp.
...Het was dan ook best een schok voor me in een recentelijk verleden tot de conclusie te komen dat ik oogkleppen heb opgehad. Daarnaast vind ik het erg gênant te praten en een mening te vormen over onderwerpen waar ik geen 'verstand' van heb. Nu heb ik me er wat meer in verdiept en het valt voornamelijk op dat de conservatieve houding van de samenleving t.o.v deze persoonlijkheidsstoornis dusdanig ernstig is dat het lijkt alsof er sprake is van een tunnelvisie. Volgens mij is Mars reeds bewoont wanneer men eindelijk inzichtelijk heeft gekregen dat Borderline geen HIV virus is,dat is opgelopen door onveilige seks. Deze mensen vragen er echt niet om,sterker nog;vaak zit er een levensloop en/of trauma achter dat niemand een ander toewenst. Er ooit bij stil gestaan dat het u of een dierbare kan overkomen?U blijft dan ook (bijv.) uit de buurt van uw kind?
Echter,nogmaals wil ik benadrukken dat omgang meer motivatie vergt dan 'gemiddeld' (duidelijk persoonlijke grenzen stellen scheelt al een hoop!),maar een kind dat met een beperking wordt geboren vergt ook meer motivatie dan gemiddeld,maar omdat dit als vanzelfsprekend wordt gezien en ervaren door de maatschappij,valt dit niet op!
Ook personen als deze,zijn mensen,al blijkt dit uit niets als gekeken wordt naar de hoeveelheid mensen dat respectloos denkt over mensen met deze stoornis.
Tot voor kort hoorde ook ik tot die hoeveelheid en ben er niet trots op. Mijn excuses voor mijn intolerante gedrag is dan ook op z'n plaats..

Er wordt me nu heel veel duidelijk, 't valt op z'n plaats. Dank voor je uitleg, en ook dat de positieve dingen benoemd worden! Vriendelijke groet, Maryp

Ik heb een zus waarvan ik vermoed dat ze borderline heeft, alle punten die ik op internet heb gelezen over borderline heb gelezen zijn ook van haar op toepassing. Ik kan absoluut niet meer met haar leven, van het mijn huid vol schelden over het feit dat ik haar toch wel in de steek laat en het daarna uiteindelijk gewoon zelf doen, tot het willen plegen van zelfmoord waar ik dag in dag uit weer voor naar haar toe reed. Een eerlijk gesprek valt niet te voeren, er wordt zo extreem gelogen en smsjes/brieven en mailtjes waarin ze me uitmaakt voor van alles en nog wat worden gewoon ontkent. Ik heb er de fut niet meer voor en laat het nu maar zo.

Borderliners maken meer kapot dan mij lief is... ik blijf wel uit de buurt.