De Schengenlanden

Je hebt vast wel eens van de term Schengenlanden gehoord. Nederland behoort ook tot de Schengenlanden. De Schengenlanden zijn landen waar je niet wordt gecontroleerd bij de grens.

Het Schengenverdrag

Nederland valt ook binnen het Schengengebied. Mensen die ons land bezoeken en ook uit een Schengenland komen, worden dus niet gecontroleerd aan de grens. Deze afspraak is vastgelegd in de Schengen-Grenscode en de Schengen Uitvoeringsovereenkomst, de SUO. Deze code en overeenkomst zijn weer voortgevloeid uit het Akkoord van Schengen, welke ook wel het Schengenverdrag wordt genoemd. De Schengenlanden hebben allemaal gezamenlijke afspraken gemaakt over allerlei zaken, zoals het asielbeleid, het visumbeleid en de samenwerking tussen de politie en justitie. Het Schengenverdrag is een onderdeel van de regelgeving van de Europese Unie, toch kunnen ook niet-EU-lidstaten zich bij dit verdrag aansluiten.

De ondertekening

Het Verdrag van Schengen werd in 1985 voor het eerst getekend door de landen België, Frankrijk, Nederland, Duitsland en Luxemburg. De naam Schengenverdrag komt van de plaatsnaam Schengen. Hier is het verdrag ondertekend. In 1986 hebben de twaalf leden van de landen van de Europese Gemeenschap een soortgelijk verdrag ondertekend. Dit was de Europese Akte. Om deze reden is het Schengenverdrag toen uitgebreid.

De Schengenlanden

In totaal vallen er 29 landen onder het Schengenverdrag. De meeste EU-landen vallen hieronder. Zij maken dus deel uit van het Schengengrondgebied. Zo zijn dit België, Bulgarije, Cyprus, Denemarken, Duitsland, Estland, Finland, Frankrijk, Griekenland, Hongarije, Italië, Letland, Litouwen, Luxemburg, Malta, Nederland, Oostenrijk, Polen, Portugal, Roemenië, Slovenië, Slowakije, Spanje, Tsjechië en Zweden. Ook al is een land geen EU-land, toch kan deze zich dan nog aansluiten bij het Schengengedrag. Zo zijn de landen IJsland, Liechtenstein, Noorwegen en Zwitserland ook een Schengenland. Dit zijn geen EU-landen. Landen die niet tot het Schengen-grondgebied behoren zijn Groot-Brittannië en Ierland. Deze landen willen het uitvoeren van de grenscontroles graag behouden

Een geldig reisdocument

Als je vanuit Nederland naar een ander Schengenland reist, dan hoef je van tevoren geen visum aan te vragen. Wel moet je altijd een geldig reisdocument bij je hebben. Dit is dus een paspoort of identiteitskaart. Je valt dan onder de vreemdelingenwetgeving van het land waar je verblijft of doorheen reist en je moet je hier dan ook altijd kunnen legitimeren en je moet een geldig reisdocument hebben.

Een visum aanvragen

Mensen die een Schengenland willen bezoeken, maar zelf niet in het Schengengrondgebied wonen, moeten een reisvisum aanvragen. Hiermee kunnen ze voor een periode van maximaal drie maanden door het hele Schengengebied reizen. Ze hoeven dus niet voor elk land een apart visum aan te vragen. Zo moet iemand die bijvoorbeeld vanuit Turkije, Nederland wil bezoeken een visum aanvragen. Deze kan worden aangevraagd bij de Nederlandse ambassade of het Nederlandse consulaat in het eigen land. Iemand die Nederland wil bezoeken, moet zelf het visum aanvragen. Dit kan niet in Nederland door iemand anders, zoals familie of vrienden, worden aangevraagd.