InfoNu.nl > Mens en Samenleving > Psychologie > Omgaan met lastige familieleden

Omgaan met lastige familieleden

Heb je familieleden die je het leven proberen zuur te maken, die je proberen te manipuleren of tegen je liegen? In dit artikel vind je tips om je lastige familierelaties te managen. Er zijn veel tips te geven voor het omgaan met lastige mensen. Maar voor het omgaan met lastige familieleden gelden echter vaak andere spelregels. Familie is voor veel mensen iets heel anders dan vrienden. Toch zijn er twee goede manieren om je lastige familierelaties te managen.

Stel je grenzen

In iedere relatie - of dat nu een familielid, vriend of echtgenoot is - bepaal jij zelf wat de grenzen zijn. Als iemand iets doet wat jouw grens overschrijdt, dan moet je actie ondernemen om de ander hier op te wijzen, en om herhaling in de toekomst te voorkomen. Jezelf assertief opstellen heet dat. Je komt daarbij voor je eigen behoeften op, en dat is goed. Sommige mensen begrijpen dat meteen, andere zul je herhaaldelijk moeten vertellen wat je wel en niet accepteert. Indien je bij lastige mensen consequent op je strepen blijft staan, dan zul je na verloop van tijd slagen.

Confronteer de ander

Het zal ongetwijfeld wel eens voorkomen dat een familielid je probeert te manipuleren. Dat is één van de meest gehoorde klachten van mensen die moeite hebben met lastige mensen. Een confronterende aanpak werkt hierbij het beste. Breng de ander van zijn stuk door gewoon te zeggen: "Je probeert me toch niet schuldig te laten voelen?", of "Het klinkt alsof je de waarheid probeert te verdraaien om je zin te krijgen". Blijf indien nodig het patroon van de ander doorbreken, door zijn/haar manipulatieve tactieken naar voren te halen.

Het is mogelijk dat je het probleem met bovenstaande tips toch niet direct kunt oplossen. Bijvoorbeeld als iemand je echt niet serieus neemt. In dat geval zou je serieus kunnen overwegen om een tijdje een radiostilte in te stellen: even een paar weken helemaal geen contact zoeken. En niet reageren op verzoeken tot contact, tenzij het echt niet anders kan. Daardoor hebben jullie beiden de gelegenheid om de relatie nog eens vanaf een afstand te bekijken en te beoordelen. Zo'n nadenkperiode kan wonderen doen.
© 2007 - 2019 Mike, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Stress: omgaan met moeilijke mensenStress: omgaan met moeilijke mensenEen oorzaak van stress is de omgang met moeilijke en lastige mensen. Sociale vaardigheden kunnen u helpen beter om te ga…
Emotionele volwassenheid een indicatie van volwassenheid?Emotionele volwassenheid een indicatie van volwassenheid?Wat is emotionele volwassenheid? Is emotionele volwassenheid een indicatie van volwassenheid in ons gedrag en emoties? O…
Emotionele volwassenheid: zelfsturingEmotionele volwassenheid: zelfsturingWat is zelfsturing? Waarom heb je zelfsturing in het leven nodig? Kan je betere keuzes maken door zelfsturing? Met zelfb…
Emotionele volwassenheid, indicatie onvolwassen gedrag?Emotionele volwassenheid, indicatie onvolwassen gedrag?Wat is het verschil tussen volwassen en onvolwassen gedrag? Hoe ontdek je het verschil? Welke indicaties wijzen op volwa…
Positieve psychologiePositieve psychologieGeluk? Wanneer ben je nu precies gelukkig? Komt dit door wat je meemaakt, wat je voelt, hoe je denkt of wat je bezit? Di…

Reageer op het artikel "Omgaan met lastige familieleden"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

Vonne, 03-08-2018 13:56 #5
Het was er maar eentje en al gauw besmette zij een hoop andere zwakkeren die met haar meededen. Mijn leven en die van mijn zusje werd een hel thuis. Mijn moeder deed ook mee omdat haar zus ook één van de zwakkeren was. Op school gepest. Later in schoonfamilie zelfde drama door zieke gestoorde racistische schoonmoeder die ook haar zoon en schoondochter besmette. Wist niet waarom dat gebeurde. Later zei iemand: je bent gewoon anders dan zij en dát kunnen ze niet verdragen, ze zien je als een bedreiging. Omdat je ook heel normaal bent en een uitstraling hebt die zij alleen met manipulatief gedrag kunnen en willen krijgen.
Vandaag de dag heb ik ze niet meer in mijn omgeving. Mijn moeder gaf ik kans op kans maar zij wist dat ik een zwak had voor haar omdat zij een hartpatiënt is. Maar na haar laatste aanvallen en leugens ben ik er klaar mee. De allergrootste manipulator belde mij eens op om excuses aan te bieden en vergiffenis te vragen terwijl ik mijn moeder had gezegd mijn nummer nooit aan haar te geven. Zij leerden ons haten, jaloers te zijn en te pesten. Al gauw kwam ik er achter dat ik niet wilde zijn en ben zoals zij.Alsof ik tussen demonen leefde. Ondanks mijn simpele leven denken zij dat ik meer heb dan zij en nodig vinden om toch nog alles te controleren. Het is nu klaar. Al die jaren hebben ze goed kunnen leven zonder mij, dat kan nu toch ook? Ik heb nooit van ze gehouden, ik voel me vies als ze dat nu nog zeggen. Een mens kan je alleen respecteren, houden van doe je omdat je de ander zijn doen en laten mooi vind. Het zijn zielige mensen die zichzelf en wat ze hebben niet weten te waarderen.

Els, 17-05-2017 15:12 #4
Beste Han,
In het leven heb je bloedverwanten en heb je zielsverwanten.
Als jij voelt dat je je niet thuis hoort in je familie dan heb je een goede intuïtie en dan luister je daar naar.

Ik heb mij ook nooit thuis gevoeld in m'n eigen familie en heb bewust gebroken met m'n ouders. Ik heb een moeder met een persoonlijkheidsstoornis: kwaadaardig narcisme en dat werd gewoon doodgezwegen in de familie.
Ik heb geprobeerd om alles voor hen te doen maar het was nooit goed genoeg, altijd kritiek, altijd negatief, altijd een hoop leugens, altijd jaloezie, … zo vermoeiend…
Deze mensen waren een hel voor mij en de opluchting was enorm toen ik eindelijk de moed had om met hen te breken.

Uiteraard is het leuker als je een heel gezellige familie hebt waar de liefde en vriendschap van beide kanten komt. Maar troost je… er zijn veel families waar het vierkant draait. Het enige dat telt is dat jij gelukkig bent met jezelf, je vriendin en vrienden en probeer je te omringen met positief ingestelde mensen die het goed menen met jou.

Vrienden kies je zelf, vandaar dat ze vaak een belangrijkere plaats innemen dan familie.
Laat het verleden los en leef in het heden… daar word je veel gelukkiger van.

Han Solo, 26-11-2016 15:18 #3
Ik kom uit een gezin van 6 kidz!
Ik ben de jongste thuis en ging vanaf mijn 19e mijn eigen weg op! Ik hield het thuis niet uit omdat er een enorm verschil in opvoeding en regels was tussen mij en mijn oudste broer bv! Wat hij mocht, droomde ik van! Frietjes en roken op de slaapkamer, nooit opruimen en vooral vrijheid! Er werd duidelijk met 2 maten opgevoed!
Nu 23 jaar later heb ik het contact met veel broers of zussen verbroken. Ik had geen keuze, ik hoorde er gewoon niet bij! Daarbij heb ik een Nederlandse verloofde ipv een moslima en ook dat lag altijd moeilijk!

Om hun zegen te krijgen deed ik alles wat ik kon. Geld of steun bieden en altijd op bezoek gaan, het was eenrichting jarenlang… naar ons kwam niemand omdat wij de regel hebben dat je even belt voordat je komt! Zoals t hoort! Werd niet geaccepteerd. Men zei: Bij ons staan de deuren altijd open. Makkelijk gezegd zonder eigen bedrijf en 60 70 uur per week werken!

Ik heb nog steeds moeite ermee en ben wel Godzijdank verder gekomen dan zij, maatschappelijk gezien! Zit daar de jaloezie en afgunst in? Dat ik het beter heb? Ik weet het antwoord niet. Gebrek aan respect voor de jongste? Het kan… de antwoorden zal ik nooit krijgen en heel eerlijk probeer ik alles eraan te doen om het ook een plek te geven want het verziekt je leven enorm. Ik wens iedereen in mijn situatie innerlijke rust toe op dit vlak en een gelukkig leven zonder verkeerde familieleden. Waarom? Omdat iedereen gelijk is en de 1 nooit boven de ander staat.
Sterkte!

Kees, 22-10-2015 02:13 #2
In bemoeizucht zijn Nederlanders Wereld - en Olympisch kampioen. Mannen zijn op dit gebied nog vele malen erger dan vrouwen en er zijn erbij die kun je zo een jurk aandoen en het valt niet eens op. Vre-se-lijk! Ik leid zelf om dit verschijnsel al jaren een zeer teruggetrokken leven en mijd dergelijke types resoluut zodra ik het in de gaten krijg.Iedereen krijgt zijn lessen op dit gebied en je wordt automatisch alert bij diverse aangelegenheden. Vooral bij diegene die permanent met de aanloop zin beginnen:
Je moet zus of zo doen, en als ik jou was zou ik dit en dat. Werkelijk om te kotsen.
Ik heb dus zelf een broer die er recht voor uitkomt dat hij erg graag een ander wil vertellen hoe of het moet. Nou, mijn levenservaring is dat 99% van de mensen daar totaal niet van gediend is.Maar hij loopt dus nog steeds met een bord voor zijn kop rond en hij gaat er maar mee door met alle gevolgen van dien. Die types leren dus werkelijk nergens van want zij varen van de ene ijsberg naar de andere met een permanente aanvaring en zij snappen er iedere keer niks van dat het ze overkomt.

Arnhem, 08-05-2012 14:45 #1
Aangetrouwde familie kan ook knap lastig zijn. Je hoeft geen relatie te hebben om te maken te hebben met een bemoeizuchtige 'schoonmoeder' bijvoorbeeld. Of 'schoonvader' in mijn geval. Ik ben een eindje in de veertig en mag de man van mijn moeder niet echt. Die man zit op een andere golflengte en komt uit een ander milieu. In het verleden is het tot een flinke confrontatie gekomen na een reeks incidenten zoals op intimiderende toon bellen met mijn werkgever en ongevraagd dingen regelen in mijn naam. De man houdt sindsdien afstand, maar probeert telkens contact aan te halen en zich te bemoeien. Het is vermoeiend en irritant. Wat werkt is negeren, doen of je neus bloedt en contact oppervlakkig houden.

Infoteur: Mike
Gepubliceerd: 01-09-2007
Rubriek: Mens en Samenleving
Subrubriek: Psychologie
Reacties: 5
Schrijf mee!