InfoNu.nl > Mens en Samenleving > Psychologie > Monofobie: bang om alleen te zijn, fobie voor lege ruimte

Monofobie: bang om alleen te zijn, fobie voor lege ruimte

Monofobie: bang om alleen te zijn, fobie voor lege ruimte Iedereen is wel eens alleen en soms is dat heel prettig maar soms ook niet. Sommige mensen hebben altijd anderen om zich heen nodig om zich goed te voelen, wanneer ze alleen zijn volgt een hevige paniekaanval. Het is een fobie met de naam monofobie of autofobie, een irrationele angst om alleen te zijn.

Inhoud


Wat is monofobie

Mensen met een monofobie kunnen niet alleen zijn. Misschien is het nog wel sterker, ze kunnen nooit alleen zijn, nergens op onze aardbol. Er zijn verschillende gradaties maar enkelen kunnen zelfs niet alleen naar het toilet. Wat gebeurt er wanneer je mensen met monofobie wel alleen laat? Er volgt een hevige paniekaanval, zweten, trillen, hartkloppingen, ze kunnen niet meer spreken of helder nadenken en ze voelen zich ziek. Niet alle symptomen zijn bij iedereen gelijk.

Het gaat met nadruk om een irrationele angst zoals bij iedere fobie. Iedereen voelt zich soms wel een beetje alleen en vindt dat niet prettig maar met een monofobie ben je extreem angstig en bijna niet in staat een normaal sociaal leven op te bouwen. Die irrationele vrees gecombineerd met een nadelige invloed op je sociale leven maakt het een fobie.

Monofobie kan zich ook uiten als een hevige behoefte om bij iemand in de buurt te zijn of altijd in dezelfde ruimte willen zijn. De ruimte of het gezelschap worden dan geassocieerd met veiligheid en geborgenheid.

Wat is een fobie?

Bron: Peternguyen11, PixabayBron: Peternguyen11, Pixabay
Om monofobie volledig te begrijpen moet je een fobie onderscheiden van een akelig gevoel van eenzaamheid. Een fobie is irrationeel, één van de belangrijkste kenmerken. Een tweede is, met een fobie probeer je tot het uiterste een bepaalde situatie te vermijden, in dit geval alleen zijn. Bij een fobie horen angst- en paniekaanvallen met verschillende lichamelijke klachten.

Angst waarschuwt je voor gevaar, angst maakt je klaar om weg te rennen of te vechten. Soms is bang zijn goed voor je, het maakt je alert, je moet een potentieel bedreigende situatie leren herkennen. Wanneer er geen bedreigende situatie is en je bent toch doorlopend bang, dan heb je een angststoornis.

Wanneer je nu dagelijks meerdere uren bezig bent met de angst voor (in dit geval) 'alleen zijn', dan heb je een fobie. Monofobie kan enkelvoudig voorkomen, dat wil zeggen je bent alleen bang om alleen te zijn maar komt ook vaak meervoudig voor, dan spelen meerdere angsten een rol.

Hoe krijg je een monofobie?

Soms is er een oorzaak in het verleden aan te wijzen maar dat is lang niet altijd zo. Niemand weet precies waarom de één wel een fobie ontwikkeld naar aanleiding van iets naars uit het verleden terwijl de ander geen enkel probleem heeft. Het is mogelijk dat erfelijkheid een rol speelt of een traumatische ervaring. In enkele families komt een fobie vaker voor omdat ouders bepaalde angsten tijdens de opvoeding doorgeven aan hun kinderen.

Onveilig bij een monofobie

Waarschijnlijk is er bij de meesten een diep gevoel van onveiligheid. Kinderen die deze angststoornis hebben kunnen meestal niet zonder een ouder maar ook voor veel volwassenen geldt dit. Nog meer dan aan een eventuele partner, hangen mensen met een monofobie aan hun ouders. Richt de fobie zich op de partner dan wordt het begin van iedere werkdag een ware beproeving, in enkele gevallen moeten deze zich letterlijk losrukken. Het kan voor een partner of voor ouders een zware belasting zijn.

Bron: MarryB, PixabayBron: MarryB, Pixabay

Behandeling van een monofobie

Een monofobie moet behandeld worden door een therapeut. Enkelvoudige fobieën zijn vaak redelijk goed te behandelen. Meervoudige fobieën verdwijnen vaak ook, maar de weg naar herstel is vaak beduidend langer. Medicijnen zijn een mogelijkheid maar vaker wordt gekozen voor therapie. Voorop staat dat er eerst een goede diagnose gesteld moet worden en ook dat moet je overlaten aan een professional omdat monofobie niet gemakkelijk te diagnosticeren is.

Eenzaamheid of monofobie

Bang zijn voor de eenzaamheid, we zijn het allemaal wel eens. Minstens een kwart van alle volwassen voelt zich minstens één keer per maand zeer eenzaam, bij jongeren en studenten ligt dat getal nog hoger. Je eenzaam voelen is dus een vrij veel voorkomend gevoel. Het gevoel van eenzaamheid op zich kan weinig kwaad maar het is wel een signaal, blijkbaar heb je behoefte aan meer gezelschap. Eenzaamheid kan tot een depressie leiden en je zou kunnen overwegen om ook hierbij hulp te vragen aan een therapeut.
© 2009 - 2019 Caro-lina, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Autofobie, de angst om alleen te zijn: oorzaak, behandelingAutofobie, de angst om alleen te zijn: oorzaak, behandelingOp een normale dag bevinden wij ons in veel situaties in ons eentje. We zitten alleen in de woonkamer, slapen alleen in…
AngststoornissenIedereen is wel eens bang of angstig voor iets. Als deze angst zó erg wordt, vaak voorkomt en soms voor iets onwerkelijk…
Wat is een fobieWat is een fobieEen fobie is een extreme, irrationele angst voor een situatie, plaats, object, persoon of dier. Mensen met een fobie zul…
Sociale fobie en behandelingHet is moeilijk om te leven met een sociale fobie. Wat is een sociale fobie precies en wat is de behandeling ervan? In d…
Angststoornis, de fobieAngststoornis, de fobieEen van de bekendste angststoornissen is wel de fobie. Er zijn honderden verschillende fobieën, sommige zijn zo moeilijk…
Bronnen en referenties
  • Inleidingsfoto: Tama66, Pixabay
  • http://www.wisegeek.com
  • http://www.anxietycare.org.uk
  • http://www.psychologistanywhereanytime.com
  • Afbeelding bron 1: Peternguyen11, Pixabay
  • Afbeelding bron 2: MarryB, Pixabay

Reageer op het artikel "Monofobie: bang om alleen te zijn, fobie voor lege ruimte"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

Anoniem, 14-03-2014 23:14 #2
Hallo, ik vraag me af of ik dit ook heb, ik ben vaak alleen thuis ( ouders werken tot etenstijd) ik merk bij mezelf dat ik daardoor niet naar huis ga en de grens op terugkomst van me ouders vaak opzoek voordat ik wegga bij vriendinnen, zodra ik alleen ben gaaan er gedachten door me hoofd en krijg ik het al snel heel warm en later ook hartklopingen. Douchen is ook lastig omdat ik me ogen niet dicht durf te doen. Naar de wc gaan doe ik met de deur wijd wagen open. Ik voel me hier vreselijk bij en heb het idee dat ik gek word en dat het aan mij ligt Reactie infoteur, 16-03-2014
In de eerste plaats, bang zijn is niet gek. Soms is bang zijn zelfs goed, het houdt je alert en waakzaam, ik weet zeker dat je alle huisdeuren altijd goed afgesloten houdt. Dat is het positieve van angst. Maar wanneer je zo bang bent dat je het warm krijgt en je hart heel snel voelt kloppen dan is het ook vervelend. Waar ben je zo bang voor? Welke gedachten gaan er dan door je hoofd? Je hebt hier echt hulp bij nodig en houd het niet voor jezelf. Praat erover met je ouders. Ze zullen niet ineens een pasklare oplossing hebben maar ze kunnen wel samen met jou zoeken naar een oplossing of de beste hulp. Het gaat er niet om dat je ouders altijd thuis kunnen zijn wanneer jij dat bent maar dat je leert ook alleen thuis te zijn zonder bang te zijn. Wanneer je er liever niet in eerste instantie met je ouders over praat, zoek dan een volwassene met wie je er wel over wilt praten.

Jojo, 07-06-2011 17:11 #1
Ik heb een monofobie, al 33 jaar, het begon toen ik 15 jaar was. Zomaar uit het niets.
In de loop van de jaren heb ik diverse therapiën gehad. En ik gebruik 150 mg fevarin per dag. De afgelopen jaren gaat het wat beter. Maar de eerste jaren durfde ik niet alleen te douchen, slapen, eten, thuis blijven, boodschappen te doen. Soms gaat het heel goed, maar vaak val ik terug. Ik denk niet dat ik er ooit af kom, en zal ik moeten roeien met de riemen die ik heb. De belasting voor andere mensen is bijna net zo groot als het voor mezelf is. Ongelofelijk dat dit mij overkomt…

Infoteur: Caro-lina
Laatste update: 22-12-2017
Rubriek: Mens en Samenleving
Subrubriek: Psychologie
Bronnen en referenties: 6
Reacties: 2
Schrijf mee!