Te veel speelgoed schadelijk voor ontwikkeling kind

We overvoeren onze (klein)kinderen met speelgoed. Maar hoe kunnen we ze dan aan het verstand brengen dat er in deze wereld van alles schaarste is in plaats van overvloed. En dat papa en mama lang niet alles kunnen kopen wat ze willen. We geven onze kinderen een verkeerd beeld van de werkelijkheid.

Overvloed

In de jaren 50 van de vorige eeuw, was er van alles weinig en dat gold ook voor speelgoed. Als jongetje moest je blij zijn met twee simpele speelgoedautootjes en als meisje was het wat betreft de poppen niet veel beter. Het enige moment dat er een beetje speelgoed bij kwam, was met je verjaardag en met Sinterklaas. Hopelijk werkte je vader bij een baas die een Sinterklaasfeest gaf, want dan kreeg je een cadeau dat je ouders niet konden betalen. Speelgoed is al jaren geen schaars artikel meer. Intertoys en Bart Smit hebben voor elke beurs dikke rijkgevulde speelgoedgidsen, die reeds in de herfst op de deurmat vallen.

Schadelijk voor de ontwikkeling van het kind

• Een kind dat te veel heeft, kan zich niet goed concentreren op één stuk speelgoed en wordt constant afgeleid door andere dingen. Een boks die overvol met allerlei spul ligt is trouwens ook niet echt een plek waar je graag ingezet wordt.
• Aangezien oom, tante, buurvrouw, vriendjes, oma en opa op een gegeven moment niet meer weten wat nog te geven aan de kleine, omdat alles al gegeven is, worden er cadeaus gekocht die ver vooruitlopen op de leeftijd, en waar het kind dus nog lang niet aan toe is. Een peuter van 3 heeft echt niets aan een electrische gitaar of erger. Als hij er een paar jaar later wel aan toe is, is de lol er vaak al af.
• We maken van onze kinderen leners in plaats van spaarders. Hoe kun je als klein kind leren dat er in het leven eerder schaarste dan overvloed is, als je wordt overvoerd met speelgoed, kleren, eten en drinken, en dergelijke. Als ouders bereiden we op die manier onze kinderen heel slecht voor op de latere zelfstandigheid, waarin je in het begin vaak wel elk dubbeltje moet omdraaien. Hopelijk is dat een gespaard dubbeltje!

Geven we voor het kind, of geven we voor de ouders

Een klein kind heeft geen benul van prijs en zal gefascineerd kunnen worden door het allergoedkoopste dingetje. Maar daar durven we niet mee aan te komen, dus wordt het een dure houten speelgoedwagen. Niet omdat een kind hout leuk vindt, maar omdat we als volwassene hout zo’n mooi materiaal vinden en het er zo duur en verantwoord uitziet. Maar het eerste kind dat, als hij mag kiezen, een houten auto uitzoekt, moet nog worden geboren. Er rijden toch immers geen houten auto’s op de snelweg?! Domme volwassene!

Waar blijft al dat speelgoed dat niet meer, of nooit is aangeraakt

• Veelal wordt het ingeleverd bij rommelmarkten en kringloopwinkels.
• Het wordt weggegooid of aan de buurkinderen gegeven.
• Opa en Oma worden er tegen hun zin mee opgezadeld, want het is zo handig als ze op kleine moeten passen.
• Het wordt zelden als nieuw cadeau weer ingepakt, want stel je voor dat men er achter komt dat het niet splinternieuw is.
• Plastic is niet goed voor het milieu en daarom zal het plastic afval op korte termijn gescheiden worden ingezameld. Dat is fijn voor de ouders die het overtollige plastic speelgoed moeten weggooien, want dan voel je je minder bezwaard.

Valt het te doorbreken

Nee, zolang we het valse schaamte gevoel tegenover de ouders van het kind houden, dat we niet met een cadeau onder €10,- kunnen aankomen, zal de gekte tot in lengten van jaren door blijven gaan. En voeden we onze kinderen dus op een verkeerde manier op!

Je kind gelukkig, jij gelukkig!

Help je kind gelukkig te worden

Lees verder

• Je kind verslaafd aan het beeldscherm
• Positief Opvoeden met Triple P voor iedere ouder