InfoNu.nl > Mens en Samenleving > Man en vrouw > Wat is een 'narcistische woede'?

Wat is een 'narcistische woede'?

Wat is een 'narcistische woede'? Sommige mensen ontploffen over dingen waar een 'normale persoon' nooit zo boos over zou zijn. Niet het boos worden op zich, maar boos worden over zaken waar een normaal mens niet zo boos over zou worden, is een duidelijke alarmbel dat de persoon niet normaal is! De narcist zoekt bewust conflicten op. Zolang zijn ego en eigenbelang voorop staan, kan het goed gaan. Op het moment dat zijn imago op het spel staat, of nul aandacht krijgt, dan is het gevolg: narcistische woede.
In een goede relatie proberen we bij een conflict tot een oplossing of compromis te komen. Maar bij een narcist gebeurt precies het omgekeerde. Zijn frustratie leidt niet tot onderhandelingen, maar tot dreigementen en druk uitoefenen. Hij kan niet tegen frustratie. In de psyche van de narcist is jouw weigering om toe te geven aan zijn macht, een frustratie die veel meer is dan zomaar een tegenslag. Hij komt er bijna niet overheen en kan zich al helemaal niet aanpassen.

De angst / frustratie-connectie

Voor de narcist is manipulatie de enige manier om zich veilig te voelen en de baas te zijn. Hoe zelfverzekerd hij ook lijkt, meestal past hij het misbruik en de emotionele chantage toe vanuit een diep gevoel van angst. Als jij gehoorzaamt zodra hij met zijn vingers knipt, kan hij zich machtig voelen. Doe je dat niet, raakt hij onherroepelijk gefrustreerd en volgt er een woede-uitbarsting.

Verschillende maskers

Het zal ook maar zelden voorkomen, dat een narcist zijn woede op een normale manier oploopt of afkoelt zoals dat bij een normaal mens gaat. Met andere woorden; in de nacht is hij nog vol woede en drama en de volgende ochtend is er soms ineens geen vuiltje meer aan de lucht. Met zijn woede is hij uit op het zaaien van verwarring. Hij schakelt van het ene masker over op het andere masker en hij doet, alsof het niet gebeurd is. Hij is een en al glimlach en zacht de volgende dag. Niemand zal nog geloven dat dit de razende maniak is van de avond ervoor.

Wat veroorzaakt een narcistische woede?

Misschien ben je van mening dat het op de een of andere manier jouw schuld is dat de narcist je zo behandelt. Je speurt in je hersenen, naar wat je hebt gedaan om deze wrede behandeling te verdienen. Maar het gaat nooit over jou. Wat je gedaan hebt, is weigeren om tegemoet te komen aan zijn onrealistische behoeften om hem onvoorwaardelijk te bevestigen.

Narcistische woede is een reactie op narcistische verwonding. Narcistische woede is gebaseerd op angst en kan zelfs voortduren nadat de dreiging is verdwenen. De woede is gericht op de persoon die hem dit gevoel geeft, de woede is onsamenhangend en onrechtvaardig. Tijdens de woede kan hij schreeuwen, feiten omdraaien en ongegronde beschuldigingen uiten.

'Out of the blue'

Er is nog een belangrijk verschil tussen normale woede en narcistische woede. Wanneer een normaal persoon boos op je wordt, dan laat hij je ook precies weten wat je deed, wat hem zo boos maakte. Als een narcist boos op je wordt, komt zijn woede niet alleen 'out of the blue', hij vertelt je amper wat je hebt gedaan, om hem te zo kwaad te krijgen, hoewel hij natuurlijk altijd wel een tekortkoming bij je zal proberen te vinden.

Wat kun je doen om ervoor te zorgen dat hij gelukkig blijft?

Niets! Er is niets wat je kunt doen. Het is onmogelijk, hij is niet normaal. Bij normale mensen moet je daadwerkelijk iets doen om ze zo boos te krijgen. Ze doen het niet met strategische woede-uitbarstingen. Mensen die dit wel doen, hebben een stoornis.

De 'stiltebehandeling'.

Men gelooft dat narcisten twee lagen van woede hebben. De eerste laag woede kan worden gezien als een explosieve woede en de twee specifieke geïdentificeerde vorm van narcistische woede is de passief-agressieve woede. De explosieve vorm is een duidelijke woede, waarbij bijvoorbeeld schade aan voorwerpen of personen wordt toegebracht en verbaal misbruik wordt gepleegd. De passief-agressieve soort is meer mokkend of hij negeert het doelwit van zijn woede.

Wanneer de narcist iets niet bevalt, als hij zijn zin niet krijgt, of zijn ego wordt gekrenkt, dan kan hij je straffen door je soms uren of soms zelfs dagen te negeren en geen woord te zeggen. Deze vorm van de passief-agressieve soort woede noemen we de zogenaamde "stilte behandeling".

Weglopen en negeren?

Hoewel je waarschijnlijk het bewijsmateriaal hebt gezien van hoe gestoord de narcist is, tijdens zijn woede-uitbarstingen, wil je dat waarschijnlijk niet laten merken om hem niet te kwetsen en om jezelf te beschermen. Dus, speel je het spelletje mee en in het vervolg geef je geen enkele kritiek meer. Door dan maar weer, je mond te houden, leg je de basis voor nog meer misbruik en woede uitbarstingen. De narcist denkt dat hij er toch wel mee weg kan komen. Jij kruipt hierdoor steeds meer 'in je schulp' en hij gaat zich steeds machtiger voelen. En dat zal hij laten merken ook....

Wat kun je doen als hij klaagt en raast?

Je kunt alleen dit patroon doorbreken door in te zien dat er voor emotionele chantage twee mensen nodig zijn. De narcist kan je alleen emotioneel chanteren met zijn woede-uitbarstingen, als hij de juiste manier bij je heeft gevonden om dat te doen. Veel belangrijker dan zijn gedrag te proberen te veranderen is de moed en het doorzettingsvermogen hebben, om jezelf te doorgronden en je houding tegenover de narcist aan te passen. Door steeds toe te geven, aan wat dan ook, leer je hem in feite hoe hij je emotioneel kan chanteren. Als je hem blijft belonen voor dat gedrag, zal hij het blijven doen. Je moet hem leren hoe hij jou moet behandelen!

Om de narcist te kalmeren zijn er een aantal dingen die je kunt doen:
Het eerste wat je kunt doen in een situatie waarin je je voelt aangevallen, is om hem te vertellen dat je de kwestie niet met hem bespreekt, tenzij hij er normaal over kan praten, zonder jou aan te vallen. Hierin moet je voet bij stuk houden. Natuurlijk, is het 't beste als je dit op een rustige toon kunt doen zonder hem terug aan te vallen. Dan is de rest aan hem. Natuurlijk is dit makkelijker gezegd dan gedaan, maar het is iets om continu aan te werken. Hou voet bij stuk.

Indien je wordt aangevallen is het meestal beter niet te reageren, maar je moet jezelf zeker niet als een deurmat laten gebruiken! Het is nuttig in deze situaties om terug te stappen en de beginselen onthouden. Zijn gevoelens en waarnemingen zijn iets wat je niet kunt controleren, jij kan wel zelf bepalen hoe je reageert op hem!

Hoewel negeren vaak het beste is, kan het zijn dat de beledigingen zo groot zijn en het misbruik zo ernstig is, dat je wel moet reageren om de situatie rustig te krijgen. Het is dan voldoende om de narcist met zijn eigen gedrag te confronteren. De narcist wordt door dezelfde wapens getemd die hij gebruikt om anderen te onderwerpen. Het spookbeeld van verlaten worden overheerst al het andere. Dus, dan neemt hij afstand van zijn woede en wordt hij rustig.

Neem het niet te persoonlijk

Het goede aan het accepteren van het feit dat je met iemand met een persoonlijkheidsstoornis te maken hebt, is dat je zult merken dat zijn woede helemaal niets met jou te maken heeft. Zijn narcistische woede is niet persoonlijk naar jou gericht. Jij bent het slachtoffer omdat jij toevallig dicht bij hem staat. Ben jij het niet, dan is er wel iemand anders die zijn woede over zich heen krijgt. Als je door een slang gebeten wordt, dan neem je dat niet persoonlijk. Hetzelfde geld bij een narcist. Neem het niet persoonlijk, het heeft niets met jou te maken. Het is zijn stoornis, het is zijn angst. Jij was toevallig in de buurt, dat is alles!

Lees verder

© 2010 - 2017 Mjon, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Volwassen kind zijn van een narcistische ouderAls je bent opgegroeid als kind van een narcistische vader, moeder of verzorger, kan de weg naar jezelf en een prettig l…
Narcisme kenmerkenNarcisme kenmerkenHoe herken je een narcist? Dat is niet zo gemakkelijk want narcisten zijn er in vele soorten en maten. Ze kunnen heel "n…
Liegen en leugens: pathologisch liegen of waanbeelden hebbenLiegen en leugens: pathologisch liegen of waanbeelden hebbenEen leugentje om je bestwil is gauw verteld, bijvoorbeeld als te laat bent op een afspraak. Dat er ook mensen zijn die h…
Wanneer ben je narcistisch?Wanneer ben je narcistisch?We kennen allemaal mensen die wel erg positief over zichzelf denken en het hoog in hun bol hebben, maar wanneer wordt di…
Narcistische persoonlijkheidsstoornis DSM-5 kenmerkenNarcistische persoonlijkheidsstoornis DSM-5 kenmerkenDe belangrijkste kenmerken van een narcistische persoonlijkheidsstoornis (NPS) zijn een overdreven gevoel van eigenwaard…
Bronnen en referenties

Reageer op het artikel "Wat is een 'narcistische woede'?"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Reacties

Dan, 17-03-2017 21:59 #72
Ik ben ontslagen doordat bij mij type 1 diabetes werd gediagnosticeerd. Kort nadien na een korte operatie verlaat ik het ziekenhuis met een elleboogkwetsuur. Nu ben ik reeds werkloos voor 10 maanden; en zij is 11 maand aan de slag, hard werk weliswaar, waar ik mij schuldig om voel. De eerste 2 maand niets aan de hand binnen ons huwelijk. Nu maanden verder, word ik steeds vernederd, verwijt naar mijn hoofd, alle affectie, besta ik gewoon niet, noem maar op. Slapen doe ik op de sofa, alles maar dan ook echt alles wat ik onderneem wordt gekelderd, bestempeld als vergif, ik doe echt oprecht mijn best, wring mij in alle kanten en binnenste buiten, bloemen worden genegeerd, soms een klein geschenkje wordt aangegeven als vuil dat samen met mij moet opkrassen … Ons zoontje voelt dit echt aan en het maakt hem echt diep vanbinnen droevig, ikzelf ben er helemaal kapot van. Ik probeer met haar te praten dan barst zij uit elkaar van woede … Ik moet haar bewijzen dat ik haar waard ben, we zullen zien, daar ga jij voor boeten, wacht maar af, dit is haar reactie. Ik heb 11 jaar keihard gewerkt en geleefd voor haar, toen was alles oké, heb haar echt alles gegeven wat zij wou. Nu ben ik voor haar een loser, geen échte man, slechte vader, walgelijke persoon. Ik zie sterke gelijkenis met narcisme en woede.

Tine68, 28-01-2017 01:11 #71
Hallo, ik ben een 48 jarige vrouw en opgevoed door een narcistische moeder die mij emotioneel en geestelijk heeft mishandeld. Omdat het voor mij "gewoon" was zoals ze mij behandelde, wist ik niet beter als dat haar gedrag normaal was. Tijdens therapie gedurende de laatste paar jaar en door veel te praten met andere mensen (o.a. therapeut, vrienden etc) kwam ik erachter dat het er bij ons thuis toch wel erg vreemd aan toe ging. De narcistische woede van mijn moeder door mij dagenlang te negeren (silent threatment), het manipuleren, vernederen, gaslighting, projectie en door de vele leugens heeft ervoor gezorgd dat ik me jarenlang "niks" voelde, een wrak, een deurmat. Mijn moeder is een verborgen narcist en naar de buitenwereld toe waren we het perfecte gezinnetje, maar binnen die 4 muren, was het een compleet ander verhaal. Mijn broer werd als een prinsje behandeld, stond graag in de belangstelling en er werd een narcistisch ratje gekweekt. Daarentegen was ik de zondebok en kreeg écht overal de schuld van. Ruim een jaar geleden heb ik gebroken met mijn familie en wat ongelooflijk héérlijk voelt dat. Eindelijk hoefde ik niet meer door het stof voor mijn familie, niet meer hunkeren naar erkenning (die ik toch nooit kreeg) voor alles wat ik voor iedereen deed, want tja het pleasen, daar was ik een kei in geworden. Altijd even behulpzaam en al deed ik nog zo mijn best, het was immers nooit goed genoeg. Ik voelde me verlost, eindelijk geen energie meer hoeven te steken in een negatief geheel. Ik was zo leeg vanbinnen en voel me nu na al die tijd weer een heel mens met zelfvertrouwen. Het afgelopen jaar veel hindernissen overwonnen en ik voel me een overlever en zeker géén slachtoffer. Nu sinds kort… mijn broer, een openlijke narcist probeerde contact met mij te zoeken omdat het met mijn moeder niet goed gaat en ik dus natuurlijk weer moet gaan voorzien in de behoeftes van mijn narcistische moeder, want mijn narcistische broer zelf heeft daar natuurlijk geen trek in… ik zeg probeerde, want ik gaf me niet thuis. Omdat hij al bij de eerste de beste app heel agressief overkwam, kreeg ik direct het advies om hem te negeren. Een heel verstandig advies, want met "discussiëren" win je het niet van een narcist, die wil toch enkel en altijd zijn gelijk halen en jou in een kwaad daglicht zetten (en dat is nog maar zacht uitgedrukt). Inmiddels is hij ontstoken in narcistische woede en niet zo'n klein beetje ook. Mijn volwassen kinderen en familie heeft hij volledig overtuigd van het feit dat ik gestoord en egoïstisch ben en behalve dat hij iedereen tegen mij op zet met leugens en door met modder te smijten (behalve mijn eigen partner) komt hij nu werkelijk met doodsbedreigingen aanzetten. Hij zou me met alle liefde een kopje kleiner komen maken en dan over alle vernederingen nog niet gesproken te hebben (daar lusten de honden geen brood van). Gelukkig heb ik al de nodige eelt op mijn ziel opgebouwd en ben ik al redelijk op de hoogte van de tactieken die de narcist gebruikt en zoals de vele manipulaties en projecties. Volgens de politie wordt er niets ondernomen, moet hij eerst daadwerkelijk bij mij op de stoep staan, dan kan ik 112 bellen. Ik kijk nu voortdurend over mijn schouder, voel me absoluut niet veilig. Wat Gijsje zegt, een narcist heeft wel gevoelens, dat is deels wel zo, maar alleen en enkel voor zichzelf… niet voor anderen. De enige die respectloos is, dat is de narcist zelf en ik krijg de indruk dat je nog nooit met een echte narcist in aanraking bent geweest, want dan zou je wel anders reageren. Narcisten zijn zéker gestoord, waar denk je immers waar die stalkers vandaan komen? Grotendeels narcisten en psychopaten. Het is moeilijk te bevatten, maar dit soort mensen… eh, zeg maar gerust ratten bestaan echt!
AANRADER: Lees vooral de boeken van Iris Koops, "Het verdwenen zelf" Mjon Oers "Voorbij het Narcisme" en Sigrid van Dort "Ratgevallen"
Het maakt in elk geval heel veel duidelijk… ofwel het maakt ALLES duidelijk! Belangrijk is om in je kracht te blijven te staan op moment dat je in contact komt of bent met de narcist. Voor diegene die worstelen om uit de klauwen van de narcist de ontsnappen, heel veel sterkte gewenst… er is zeker licht aan het einde van de tunnel.
Liefs Tine

Gijsje, 09-01-2017 14:58 #70
Sorry maar in dit verhaal doe je als of "de narcist" geen persoon is. De narcist heet ook gevoelens. Ik ben geen narcist maar ik vind dit wel respectloos. Reactie infoteur, 25-03-2017
Dit is niet respectloos, Er staat gewoon exact omschreven wat de praktijk is.
Waar staat dat een narcist geen persoon is?
Er staat ook nergens dat een narcist geen gevoel heeft.
De enige gevoelens die een narcist heeft is, echter puur en alleen voor zichzelf.

Roos, 29-11-2016 16:17 #69
Wel raar dat het artikel narcisaten als gestoord neerzetten. Want gestoord is iets veel ergers. Ik weet dat mijn man narcistische trekjes heeft maar ik weet daar mee om te gaan. Soms doe ik net als hem en dan irriteert hem dat zodat hij ziet hoe vervelend zijn gedrag is. Maarja sommige mensen zijn echt ver heen daar kan je niet mee leven. Ik weet dat mijn man moeilijk is. Soms uit het niets boos wordt. Maar 10 jaar samen is hij ook de meest zorgzame man. Soms is het leven moeilijk. Mannen zijn altijd net kinderen. Blijf dicht bij jezelf en zoek zeker niet de schuld bij jezelf. Als je er niet meer kan leven. leef er dan ook niet mee Reactie infoteur, 25-03-2017
Beste,

kijk om te beginnen even in het woordenboek de betekenis van het woord gestoord na.
Een narcist heeft een persoonlijkheidsstoornis wat gelijk staat aan:
afwijkend gedrag en een narcist is dus wel degelijk "gewoon gestoord."

En nee, mannen zijn niet als kinderen, wel narcisten.
En nee narcisten zijn niet zorgzaam, ze zijn controlerend.

Gerard, 11-10-2016 13:22 #68
Hallo T***e,
Onvoorstelbaar wat een gelijkenis. Ik herken alles in jouw verhaal. Zit zelf nog in de begin fase om mij los te rukken van mijn narcistische partner. Na 20 jaar een relatie te hebben gehad ben ik totaal opgebrand. Altijd maar hopen en positief te zijn geweest ben ik er nu achter dat ze zwaar ziek zijn. List, leugens, bedrog en de boel verdraaien is hun leven. Zelf het zielige vrouwtje uithangen. Sterkte voor allen.

T***e, 31-07-2016 19:30 #67
Het eerste wat mij gebeurde toen ik erachter kwam dat mijn ex een narcist blijkt te zijn, was opgelucht ademhalen. Na 10 jaar een relatie gehad te hebben wat uit veel ups en downs bestond, is het mijn ex geweest die uiteindelijk bij me vertrok. Dat kwam zeer onverwachts en er was al helemaal nooit over gesproken. Laat staan dat dat daarna nog gebeurde.
In de beginfase na haar vertrek, begon ze overduidelijk met alles wat een narcist een narcist maakt. Zo mocht ik niet de reden van haar plotselinge vertrek weten, werden er de meest mensonterende verhalen rond verteld, wilde ze niet meewerken aan de zaken die rondom een scheiding geregeld dienen te worden, en zowel sociaal, emotioneel, psychisch en financieel doet ze er alles aan om het zo moeilijk mogelijk te maken voor ons beide.
"Gek" werd ik er van. En al snel kon ik mijn verantwoordelijke baan niet meer uitoefenen en ben ik in de ziektewet terecht gekomen.
Via de huisarts ben ik bij de ggz terecht gekomen en kreeg ik een intensieve behandeling omdat ikzelf aangaf dat ik met mijn woede om wilde leren gaan (nog niet wetende het dus niet mijn woede was!). Tijdens de gesprekken bij de ggz is langzaam maar zeker duidelijk geworden dat die woede al jaren voortvloeit door het feit dat ik in een fictie leefde. Omdat ik van mezelf altijd al snel overdonderd kon reageren, heb ik de oorzaak ook altijd bij mezelf gezocht. Niet helemaal verkeerd, omdat na 30 jaar rond te lopen op deze aardbol, dan eindelijk de diagnose ADHD bij mij gesteld is.
Dat heeft toen heel wat verduidelijking gegeven over mijn situatie. Kort na de diagnose ben ik op onderzoek uitgegaan. Omdat ik van mezelf moest weten wat, waarom en hoe het heeft kunnen gebeuren dat een relatie met iemand die je al bijna 20 jaar kent en 10 jaar mee samenleeft, op zo'n nietsvermoedend verwoestende manier tot een einde komt. Nou ja, einde! Pas na haar vertrek en het een en ander uitgezocht te hebben, heb ik kennis gemaakt met de persoon die ik dacht te kennen. Dat in 1x alle tijd die we samen zijn geweest, in mijn hoofd werd weggeschreven als een zwarte bladzijde. Een tijd, een liefde, een toekomst dat eigenlijk niet eens bestond althans, niet bij haar.
Doordat wij een relatie kregen vanuit een vriendenkring, deelde wij onze "vrienden". Jaja, tussen haakjes. Want altijd heb ik gedacht dat vrienden er voor je zullen zijn in moeilijke situaties, met name als je aangeeft wel wat hulp te kunnen gebruiken. Met dat ik altijd klaar gestaan heb voor mensen, wanneer het ook nodig was, en wanneer het ook kon. Merkte ik op dat "vrienden" niet geïnteresseerd waren hoe het met me ging. Integenstelling tot mijn ex, die natuurlijk de dupe was van mij en mijn handelen… werd zij als zijnde "zielig" beschouwd. Zij kon haar drakenmasker afzetten en een feestmuts opzetten om zo iedereen tegen tegen me af te zetten. Het duurde ook niet lang, +/- 3 maanden voordat ik bijna met niemand meer communiceerde.
Dat gebeurde grotendeels doordat ik door kreeg, dat alles wat ik communiceerde, en met wie dan ook, werd misbruikt op het moment dat mijn ex daar lucht van kreeg. "Verraden" zo voelde ik me toen, en tot op de dag van vandaag heb ik nooit meer iets van iemand mogen vernemen. Zo hoorde ik er altijd bij, en zo werd ik binnen enkele maanden afgestoten door de mensen waarvoor je zelf altijd klaar hebt gestaan.

Ik woon in een andere woonplaats dan de meeste van hen. Door dat mijn ex de enige auto die we hadden heeft toegeëigend, kon ik niet of nauwelijks de deur uit om zelf sociale contacten te onderhouden. Dat dat belangrijk was werd pas merkbaar toen het eigenlijk al te laat was. Zo werd ik op straat door mensen aangesproken die mij wisten te vertellen dat ik altijd negatief zou zijn en dat ik normaal moest gaan doen. Echt "zwart","gitzwart" werd ik gemaakt. En het maakt me normaal niet uit wie wat tegen me zegt, maar hier werd pas duidelijk voor mij dat het verdedigen van je onschuld geen enkele zin heeft. De mensen geloven toch alleen wat ze willen geloven en als ze eenmaal een bepaald beeld van je hebben, dan hebben ze dat.
Nu, ruim 15 maanden na haar vertrek word ik nog altijd overal van beschuldigd. Ze betaalt de maandelijkse verplichtingen niet of anders wel te laat of te weinig.
Door de tijd heen heb ik alleen nog het huis waarin ik woon, mijn baan heb ik nog, en enkele contacten die nooit meer het vertrouwen van mij kunnen krijgen als dat ik dat voorheen wel had.
Omdat we samen altijd nog een huis hebben waar dus ook een hypotheek aan vast zit, moet ik altijd nog wat van haar en zij van mij. De hypotheek is destijds berekend op 2 inkomens. Door een goede baan te hebben en doordat we nhg hebben op de hypotheek, bestaat voor mij de mogelijkheid om het huis en de hypotheek over te nemen. Echter, de bank pas bereid te praten en mee te werken wanneer alle tekorten zijn aangevuld en er geen achterstanden bestaan.
De tekorten aanvullen heb ik een aantal keer gedaan omdat er brieven komen van de bank waarin staat dat registratie bij bkr volgt als niet optijd betaald wordt. Omdat ik straks klant blijf bij de bank, kom ik daar toch liever niet in de problemen.
Omdat het huis "onder water" staat. Zal mijn ex een restschuld moeten betalen…
Wetend wat er allemaal is gebeurd, hoeveel het me ook gekost heeft, niet wetend wat er nog komen gaat. Ik blijf mezelf zeggen dat het goed komt. Ook al geloof ik dat niet altijd van mezelf, maar de aanhouder wint!
Het is ernstig om mee te maken, het is niemand gegund en het zal niemand helpen.
Het heeft me ook zeker iets moois gegeven, iets dat ieder mens ter wereld wenst te hebben, en dat is te weten waar je staat! En in mijn geval krijg ik nog iedere keer de bevestiging van zowel mijn ex, als mijn ex-vrienden, dat ik niet degene ben die gek is, of gek was… maar ik ben gek gemaakt! En die "eer" is meer waard, dan wie ook maar wat zegt, of hoe mensen ook tegen je aankijken. Ik heb moeten leren daar mee om te gaan, dat is alles behalve menselijk. Maar het veranderen kon ik ook niet.

Leer jezelf kennen! en accepteer jezelf! Twijfel daar niet aan, jij moet er uiteindelijk zelf wat zien te maken. Dat gaat lang niet altijd op. Het is een gegeven dat je de "relatie-psychopaat" niet verandert. Hij of zij, zal zijn leven lang mensen manipuleren. Dat is de enige manier hoe narcisten kunnen leven. Zij zijn enkel jaloers op het feit dat een ander het in hun ogen beter heeft. Het doet een narcist alleen maar goed, te zien dat een ander ongelukkiger is dan zijzelf!
Ja, en wat is nou narcistische woede? Ik denk zelf dat dat een onbeschrijfelijk boek wordt waarin alles wat je maar kunt bedenken om iemand dwars te zitten, in omschreven zal moeten worden. Dat is uiterst onvoorspelbaar en uiterst onvoorstelbaar.
Mocht je er mee te maken hebben en kun je ervan af, hoe lief die persoon ook lijkt, hoe vaak hij/zij zegt van je houden, of als er weer wat beloofd wordt, ga voor JEZELF! en VERTREK DIRECT! Van je houden doen ze niet, en belofte maakt schuld. En schuldig zijn ze nooit.

Keep your head up high!

Gaitrie, 05-06-2016 02:03 #66
Ik vermoed dat mijn vriend een narcist is. De ene keer hebben we zulke liefdevolle gesprekken. Daarna kan hij mij negeren door niet te reageren op mijn apps. Op die manier kan hij mij het bloed onder de nagels halen. Iedereen is schuldig als r iets is maar hij nooit

Bobbie, 01-03-2016 01:58 #65
Beste,

Eenieder heeft narcisme inzich zitten, net als alle overige psychologische "tekortkomingen" cq. stoornissen. wat men hier beschrijft is onjuist. Men stelt dat de narcist alles naar zichzelf toe draait, maar dat men zelf voet bij stuk houdt dat de narcist rustig moet praten e.d. Daarmee dwing jezelf ook een dominante houding wat ontzettend botst op een ontwikkelde narcist en tevens in het zelfde profiel valt. Een narcist moet je over zichzelf na laten denken, stel vragen op een nette en begrip/liefde volle manier. Omdat deze mensen enorm opzich zelf gesteld zijn hebben ze ook de waan zelf reflecties te kunnen uitvoeren en het zelf te veranderen, dmv vragen zullen ze zich sneller tot zichzelf keren en haal je het meeste succes. En dit puur mijn eigen ervaring met dit soort mensen. Probeer in het hoofd te kruipen van de individu en niet te leunen op een school narcisme profiel schets en een standaard analyse, eenieder is uniek. Veel sterkte allen. Reactie infoteur, 20-03-2016
@ Bobbie,
1. wat hier staat is juist.
2. Je schrijft: "op een begrip/liefde volle manier praten"
Dit is met een narcist is zinloos, hij zal alleen maar meer misbruik maken van jouw empathie
3. Je schrijft: "Een narcist moet je over zichzelf na laten denken"
Dit is onmogelijk want een narcist zal zijn fouten altijd ontkennen.
4. Je schrijft: "zelf reflecties te kunnen uitvoeren en het zelf te veranderen"
Een narcist kan niet veranderen en een van de kenmerken is nu juist dat er geen zelfinzicht is.
5. Je schrijft: "Probeer in het hoofd te kruipen¨
Dit is een onzinnig en zelfs gevaarlijk advies. Een narcist heeft een andere hersenstructuur en is voor de meeste mensen juist niet te begrijpen.
6. "Dit puur mijn eigen ervaring met dit soort mensen."
Het is zeer onverstandig om uit te gaan van jouw misvattingen. Doe meer kennis op over narcisme, want alleen zo kun je jezelf beschermen.

Mieke, 21-01-2016 23:15 #64
3 Jaar geleden brak ik met mijn (narcistische) vriend. Vervolgens gaat mijn (narcistische) zus al 3 jaar "vriendschappelijk" met mijn ex om.
Inmiddels ben ik heel gelukkig met mijn huidige vriend en zelfs verloofd! Toch maak ik me zorgen om mijn bruiloft. Het is namelijk de ultieme gelegenheid voor wraak.
Het zou niet de eerste keer zijn dat die twee wat bekokstoven. Zo heeft de ex de zus ingeschakeld om op mijn verjaardag te komen, nadat ik hem in hoofdletters had gezegd dat ik hem daar niet wilde hebben, hij niet welkom was en ik hem niet wilde zien. Vervolgens laat de zus de ex bij haar logeren (ex is Engels) en neemt hem mee naar verjaardag :-(
Sindsdien gaat de zus meer met de ex om dan met mij. Tijdens een gesprek hierover zei ze "kan me niet schelen wat jij ervan vindt, ik doe wat ik wil".

Dekkers, 15-12-2015 00:45 #63
Mijn dochter leeft al jaren met zo'n persoon.ze hebben een zoontje van 9 jaar die ertussen zit. Hoe kan ik haar helpen? Hij dreigt dat hij de kleine van haar afneemt. Ze zijn al een tijdje uit elkaar geweest en de rechtbank heeft week week uitgesproken maar ze zijn nu weer een tweetal jaren samen. Mijn dochter is diep ongelukkig. Hij zegt ook dat ze een slechte moeder is enz.

Mandy, 08-08-2015 10:46 #62
Voor de zoveelste keer heb ik het met HEM weer uitgemaakt. Na 7 jaar twijfels, eenzaamheid, verwarring, pijn, etc, heb ik voor het eerst een nieuw telefoonnummer genomen die hij niet weet. Dit kostte mij zoveel moeite om dat laatste hou vast middel los te laten. Ik was zo gewend/ verslaafd aan zijn smsjes als ik het weer had uitgemaakt. Omdat ik dacht, geloofde, in de dingen die hij dan schreef en die hij live moeilijk uit zijn strot kreeg. Lang heb ik gedacht dat hij asperger( lichte vorm van autisme) had, wat niet zo kwaadaardig is als narcisme maar dat was mijn eigen kop in het zand steken en omdat hij een meester was in slachtoffer spelen, en dacht ik vaak dat het aan mij lag. Maar ik was al verslaafd, verslaafd aan een verborgen narcist. Elke woensdag als ik bij hem ging eten was het mijn taak om het avondeten te verzorgen. Dan haalde ik vis bij zijn plaatselijke visboer. Zo kwam hij op een avond thuis van zijn werk en werd enorm kwaad op mij en zei dat de vis van zijn visboer afkwam?! Ik was toen waarschijlijk al aan het groeien want ik werd zelf ook heel kwaad, gooide de vuilnisbak leeg op de grond op zoek naar de bon ter bewijs. Het is maar 1 voorbeeld van de honderden.
Wat mij nu alleen echt stoort aan mijzelf is dat ik hem nog steeds kan missen en vaak zijn tegenstrijdige woorden door mijn kop malen. Gek wordt ik daarvan! Doe er werkelijk alles aan om door te gaan en hem te vergeten maar het lijkt of ik inderdaad flink ben gehersenspoeld.
Eigenwaarde en eigen liefde is wat er vooral op mijn progamma staat, dat heb ik wel gemerkt. En ben Goddank blij dat het beestje een naam heeft: Narcist!

Anoniem, 13-07-2015 13:07 #61
@Betty,
Mm…, het geeft me te denken.
Je hebt iets met een getrouwde (narcistische) man gehad. Je blijkt gevoelig voor zijn complimenten. Je eindigt je verhaal met dat je medelijden hebt met zijn gezin om hem.
Enige zelfreflectie zou niet misstaan, lijkt me! Als zijn echtgenote en kinderen kan ik me voorstellen dat er van jou ook een raar beeld zou kunnen zijn, met alle respect!

Betty, 12-07-2015 22:49 #60
Ik heb een man leren kennen via een dating site, hij was al een jaar of 18 getrouwd in die tijd. Eerst zei ik hem dat ik niks van getrouwde mannen wou, omdat hij maar complimenten bleef geven op mijn foto's dacht ik eens kijken wat hij moest op een dag. Een sleur in het huwelijk en hij was niet blind begon zijn verhaal en kwam heel normaal en lief altijd over. Zelf vertelde ik hem dat ik gescheiden was en uit wat ik gelezen heb uit narcisten klopt het hele verhaal. Hem mocht je alleen wat zeggen wat hij horen wou anders werd hij kwaad. En wat ik merkte overal zat hij op andere sites met vrouwen te chatten en mij maar wijs maken ik was mooi enz. En alleen alles om zijn lusten, thuis heeft hij een gezin met 6 kinderen en wil niet scheiden. Een keer heb ik hem ontmoet en hij maakt er steeds van dat ik mooi ben enz, maar als hij dan thuis is of op het werk dan ziet hij mij niet staan op die site en is met andere vrouwen bezig. Ik heb er een einde aan gemaakt, want die man heeft echt geen gevoel en heb medelijden met zijn gezin.

T. Huisman, 01-07-2015 16:25 #59
Sommigen komen in de verleiding om weer om te gaan met de narcist waar zij een relatie mee hebben gehad. En er zijn er ook bij die het zeker weten en de levenskracht weer hervonden hebben na een relatie te hebben gehad met de narcist. Of weten het nog niet zeker. Dan gaan zij toch maar weer naar de narcist toe in de hoop dat het anders zal worden. Zo zijn er ook kerken die willen dat ze bij elkaar blijven maar wat als je er al haast aan onderdoor dreigt te gaan in een relatie met een narcist? Dit kan de kerk toch niet veroordelen? Na het lezen herken je meer en dan wil je de relatie verbreken na al die verhalen te hebben gelezen van anderen die hun voor zijn gegaan. Het is ook niet niks want je bent er aan gaan wennen. Ze zeggen dat je er een trauma aan over kunt houden of een PTSS. Het is inderdaad een nachtmerrie om een in een relatie te zitten met de narcist. Torenhoge eisen stellen. Het volmaakte is nog niet goed genoeg. Wat je ook doet het is nooit goed. Hoe meer kennis hoe meer macht. Sommige mensen hebben ook een narcistisch familielid en zetten een masker op of hebben de omgang verbroken met een narcistisch familielid uit zelfbehoud. Ze zeggen soms dat die ander niet deugt om hun gedrag voort te kunnen zetten. Om hun narcistische voeding te krijgen. Uiteindelijk heb je geen leven meer voor je zelf. Je mag je niet ontwikkelen en ontplooien. Het is alsof je aan een voortdurend godsgericht wordt onderworpen. Het lijkt wel een hel of het voorgeborgte van de hel. Het dal der smarten, of the valley of sorrows. Het zijn zware beproevingen die je dan meemaakt in zo"n relatie. Het is een lege huls dat hol is en nietig. Het is een karaktermoord een intellectuele moord wat zij doen.

Acv, 16-06-2015 18:31 #58
Ik heb 20 jaar met een narcist geleefd. Aanvankelijk leek hij gedreven en talentvol, maar gaandeweg, toen de kinderen er waren werd alle tijd die ik beschikbaar had door hem opgeeist. Met vernederingen, afwijzingen overspel, verwijten heeft hij ervoor gezorgd dat ik bijna mijn (toch wankele) zelfvertrouwen kwijt raakte, met dwingend gedrag en idiote uitlatingen en beschuldigingen zaaide hij verwarring, met manipulatie en bedreigingen probeerde hij me te beheersen. Ik werd bang, heel bang voor deze man. Ik moest volledig beschikbaar zijn, met ontelbare telefoontjes en smssen per dag werd ik gevolgd. Er was achterdocht dat ik het met mijn vriendinnen deed, en met lasterlijke praatjes over me aan onze gemeenschappelijke vriendenkring probeerde hij me met dwang 'in het gareel' te krijgen. Ik begon te beseffen dat ik in een regime zat waar geen ruimte meer was voor mij en al helemaal niet voor mijn ontwikkeling noch dat het een gezond klimaat was voor opgroeiende kinderen. Alles wat ik leuk vond werd afgekraakt en moest ik afzweren, zelfs mijn werk heb ik opgegeven vanwege de niet aflatende stroom kritiek en zijn weigering de zorg van de kinderen te delen. Uiteindelijk heb ik de stap genomen en ben ik weg gegaan. Vier jaar heeft onze scheiding geduurd. Ik ben voorgelogen, gestalkt, bedreigd, heb aangifte moeten doen bij de politie. Ik heb vier rechtszaken moeten doorlopen omdat ik aanvankelijk geen economische zelfstandigheid had en aanspraak deed op alimentatie, iets wat vanzelfsprekend is voor normale mensen was dit voor hem ondenkbaar en 'schandalig'. Ik wilde toch zelf weg? "en toch je hand ophouden?". Dat ik de volledige zorg had voor de kinderen kwam niet bij hem op. Nu werk ik weer en hoef ik geen alimentatie. Ik ben ben ik sinds een half jaar gescheiden. Nog steeds komen de idiote beschuldigingen en verdraaiingen via de mail en sms binnen. Maar ik antwoord ze nooit meer.
Je kan van iemand af komen die slecht voor je is. Alleen de kinderen horen nog over mijn kwaadaardigheid en egoisme. Van onze gemeenschappelijke vriendenkring is niemand over gebleven. Dat is deels mijn besluit geweest. Daar heb ik soms nog wel verdriet over. Maar het is me gelukt, ik ben zelfstandig en verlost van deze nachtmerrie.

Cerise, 18-05-2015 09:35 #57
Mijn buurvrouw doet zo al 2 jaar tegen mij maar toch is er ook iets anders aan de hand.
Want de laatste keer dat zij mij aanviel toen veranderde haar houding op een gegeven moment. Ze greep me vast en wilde mij tot moes slaan… na een tijdje ging ik heel hard schreeuwen tegen haar dat ze mij los moest laten.toen veranderde haar gedrag? Ze haatte mij helemaal niet en ze wil mij geen pijn doen. Ze omhelsde mij. Zei dat ik het niet kon begrijpen. Dat als ze kwaad word ze veranderd in een scheldend monster!? Dat komt toch niet helemaal overeen met een narcist of wel? Geven die wel eens wat toe? Misschien heeft ze borderline met een narcistische inslag?

Ikke, 29-03-2015 18:12 #56
Ik zit in hetzelfde schuitje… Laat me telkens weer vangen, al 4 jaar. Hij wil ook geen relatie en telkens hij me weer laat zitten (met stilte behandeling) neem ik mezelf voor om het erbij te laten, maar ik ben zo zwak op dat gebied. Ik maak mezelf altijd wijs dat hij veranderd is, maar eigenlijk loopt het uiteindelijk altijd hetzelfde. Hij heeft geen andere vriendinnen voor zover ik weet, maar hij is zo een egoïst… Verschrikkelijk!

Lucie, 21-03-2015 21:11 #55
Hallo;), ik ben een vrouw van 27 jaar die helaas in de val is gelopen ong 4 jaar geleden… Ik ontmoete hem op t moment dat ik erg slecht in mijn vel zat. Hij deed zich natuurlijk voor als de prins op t witte paard die al mijn problemen zal laten verdwijnen… Alles was een leugen tot zelfs zijn naam toe. Ik ben er onlangs achtergekomen via zijn id dat hij al 46 is. Ik voel me behoorlijk dom. Ik heb er al denk ik 100 x een punt achter gezet. Gelukkig heb ik hele lieve vriendinnen die me opvangen als t weer zover is. Hij wil geen relatie met mij dat was al vrij snel duidelijk, ondanks alles weet hij toch telkens onder me huid te kruipen en krijg ik medelijden. Hoe kun je houden van zo iemand. Hij houd er ik wil t niet eens weten hoeveel vrouwen op na. Ik was er nu ong. Een half jaar vanaf en eergisteren toch weer een zwak moment hem toch langs laten komen. Metteen commanderen en vernederen ik heb hem de deur gewezen. Vandaag zou die weer langskomen met eten, heb uiteindelijk mijn eigen eten maar gemaakt en gestuurd dat die me nummer moest wissen. Ben super teleurgesteld in mezelf durf t ook niet meer te delen met mensen uit schaamte daarom schrijf ik me verhaal hier. T is vallen en opstaan, het ging zo goed waarom dan toch weer erin trappen. Nu weer onderaan beginnen. Ik ben in de tussen tijd ook nog nooit verliefd op een ander geworden, schijnbaar zit t zo diep. Zijn er mensen die in t zelfde schuitje zitten.

Sandra, 01-12-2014 15:05 #54
Heb het idee dat mijn schoonmoeder een Narcist is, ik kan dat niet beoordelen maar het gedrag komt aardig overeen met wat hierboven beschreven wordt. Met alles wat ik vertel gaat ze in discussie, is mijn woord ja, is die van haar Nee en andersom. Een discussie gaat natuurlijk niet zonder stemverheffing en boos kijken. Hoe meer ik erop inga hoe harder zij gaat praten en hoe meer ze gaat lachen of juist nog bozer gaat praten. Natuurlijk doe ik niets goed, en natuurlijk mijn familie ook niet, ik ben immers aangetrouwd en denk dat ze mij kwalijk neemt dat ik haar zoon van haar heb afgepakt. In het begin heb overal aan toegegeven, enkele keer ben ik het terug gaan doen, al met al heb ik mijn zwakte laten zien.
Ik ben bezig een boek over haar te schrijven, ik ben er klaar mee, ik voel me op, heb geen zelfvertrouwen meer, last van stress, angst en hyperventilaties. Ben al diverse malen bij psychologen geweest maar zolang ik bij haar ben gaat het bergafwaarts met mij. Ik kan niet eens meer normaal functioneren op het werk en thuis. Heb dwanggedachten gekregen elke dag van 's morgens vroeg tot 's avonds laat waarvan zij driekwart deel in beslag neemt. Ik ben nu nog maar 41 maar voel me doodop en echt moe. Jammer dat ze zelf niet inziet dat zij degene is die iets mankeert en geholpen moet worden, het ligt niet aan haar maar altijd aan de anderen, VINDT ZIJ! 1 troost, het is inderdaad niet persoonlijk, mijn eerste zwager is weggelopen omdat z'n vrouw meer bij haar moeder was dan bij hem, haar 2e man krijgt het vaak te verduren. Vriend en vriendin van haar kleinkinderen idem dito, en mijn schoonzus ook, daar is van alles mis mee maar die is nooit de klos. Dat komt omdat haar vrouw de dochter is van mijn schoonmoeder en zo nodig nog erger is.

Angie, 27-10-2014 17:01 #53
Oh wat herkenbaar allemaal. Ik ben bezig met weggaan. Hij weet mijn pincode niet, die heb ik veranderd, voorheen was hij er vandoor met mijn pas. Ging hij shag halen en andere dingen en stond ik in de AH zonder betaalpas en bonuskaart. Boos Boos dat hij is… verschrikkelijk. Straks moet ik weer naar huis, hij kwaad. Hij gaat geen boodschappen voor mij doen zolang hij mijn betaalrekening niet mag inzien. Heb hem terug gesmst. Gezegd dat hij voor mij geen boodschappen moet doen maar wel voor zijn dochter en de katten. Hij vergeet ff dat ik de hele maand al de voorraadkast voorzie van eten en drinken ook voor hem. De glazenwasser 2x betaald, overblijfgeld betaald, alle boodschappen betaald en de helft van mijn salaris overgemaakt voor de vaste lasten. What more does he want. Mensen help me hopen dat ik gauw een huisje vind. Ik ga weg met mijn dochter en de dieren. En ik vind het dood en dood eng. Momenteel leef ik op valdispert tegen de paniekaanvallen.

Pallmall, 17-10-2014 17:22 #52
Hier hetzelfde als bij bep. loop op eieren. En kan geen normaal gesprek aangaan met mijn vriend. hij helpt niet in huis, en helpt me ook niet met de betalingen. Hij vertrouwt me niet en denkt constant dat ik vreemdga. Ondanks dat ik na mijn fulltime Job de rest van de dag thuis ben om hem te laten zien dat ik niet vreemdga. Ik kan bijna zeggen dat ik leef in een hel.

Bep, 22-09-2014 21:12 #51
Is mijn vriend een narcist?

Leuke dag gehad zonder hem ik kom thuis ik begrijp iets niet wat hij vraagt en loopt kwaad weg. (Woedend).
Wat weer helemaal uitbloeit tot einde dag ruzie.
Draait alles om zodat ik zelf niet meer weet of ik nou fout was.
Doet bij andere mensen heel overdreven gek leuk gek iedereen ligt in een deuk. Maar zeggen jij ben gek. Verdraait alles. Zet mensen tegen mij op. Ik ben de bitch?
Denkt alleen maar aan de buitenwereld, hij wil zich rijk en groot voordoen. Alles draait om geld. Verder is hij wel behulpzaam on het huishouden maar klaagt er wel over om het te doen. Kortom ik lig nu weer op de bank met hoofd en spierpijn omdat ik me rot voel hoe hij weer tegen me heeft gedaan. Pfff daf lucht even op. Fijne avond mensen. En herkennen jullie dit.

Marije, 14-09-2014 13:01 #50
Relatie of vriendschap met een narcist? Wegwezen! Deze gedragingen zitten zó diep ingebakken, dat je, als je iemand bent die zichzelf respecteert en zich niet als een stuk vuil wil laten behandelen, weg moet wezen. In een normale relatie is het normaal dat je kunt aangeven dat je iets niet prettig vindt, en zoek je samen naar een oplossing. Bij een narcist kan dat niet, dan breekt de hel los. Eigenlijk zijn deze mensen zielig, omdat ze alleen mensen om zich heen kunnen hebben die ja en amen zeggen, de rest wordt weggetrapt. Als je een beetje zelfrespect hebt dan maak je dat je wegkomt.

Renske, 08-09-2014 17:54 #49
Pfff wat een herkenning… Heb in de gezondheidszorg gewerkt en de partner waar ik helaas verliefd op werd, vanwege zijn charmante gedrag.
al gauw spookte het woord narcist door mn hoofd; de totaal onverwachte woedeuitbarstingen waar ik bang van werd.Het klinkt stom, ik probeerde alles te voorkomen om een ruzie te vermijden;maar dan nog.de relatie is nu over en uit, vanwege dit allemaal alleen wel. Helaas zit er voor mij dan toch nog een stukje verlies bij, wat dan niet begrepen wordt door mn vriendinnen, wat ik ook begrijp.Koffie mocht geen gewoon kop koffie zijn, nooit, altijd moest er likeur in; "Ik verdien het beste "(kwa eten en drinken.? etc etc.Hoe word ik weer een beetje mezelf. Reactie infoteur, 13-09-2014
Beste Renske,

het klopt wat je schrijft, het is vaak moeilijk om te erkennen hoe ver je bent gegaan.
Nog moeilijker is het om te beseffen hoe je jezelf bent kwijt geraakt in de relatie.
Ook voor je omgeving is het vaak niet te begrijpen als je het niet zelf hebt meegemaakt.
Hoe je weer jezelf kunt worden kun je lezen in het e-book Verraden door Liefde, deel 3, over Herstellen van Narcisme in Relaties

De E-books: "Verraden Door Liefde" zijn in PDF te downloaden en kun je bestellen via TrafoPublishers: www.tafopublishers.nl

Simone, 08-09-2014 01:48 #48
Lieve mensen, Erg om te lezen wat jullie ervaringen allemaal zijn. Ik heb zelf ook sterk de behoefte om iets van mijn ervaringen te vertellen. Twee jaar lang leef ik nu met een narcistisch. Het is onvoorstelbaar wat hij allemaal voor elkaar heeft gekregen met zijn woede, chantage en manipulatie. Ik ben zo boos op mezelf momenteel.

Mijn familie, lieve vrienden, alles en iedereen heeft hij weggejaagd. Hoe het mogelijk is? Waarom ik dit allemaal heb toegestaan? Ik begrijp er werkelijk niets van! Drie keer ben ik weggevlucht. Stond iedereen toch ondanks alles voor mij klaar. Maar het leek wel of zijn tentakels zo diep in mij geworteld zaten, dat ik mij schuldig ging voelen wanneer hij zo zijn best deed mij weer terug te veroveren. Ik ben er drie keer in getrapt.

Nu hebben we na twee zeer moeizame jaren een huis gekocht. Ik had er al die tijd een onderbuiken bij. Toch getekend! Want ik was degene die ons geluk in de weg stond met mijn negatieve gedachten. Wat blijkt… Door het stiekem lezen van zijn post heeft hij allerlei onderhandse schulden waar je op zich zelf al een huis van kunt kopen. Ik heb vanavond te kennen gegeven de koop niet Door te laten gaan en te kiezen voor een boete van ieder 12000 euro als dat er binnenkort beslag gelegd gaat worden op ons huis waardoor mijn schuld aanzienlijk groter wordt.

Hij is nu in alle staten. Want Door mijn keus zal er binnenkort beslag gelegd worden op zijn salaris. Het doek is nl. Vanavond definitief gevallen. Ik ga weg en ga nooit meer terug. En het mooiste wat ik hier voor terugkrijg is dat al die lieve familie en vrienden er toch weer voor me zijn. Ik schaam me heel diep, maar ik leg uit dat ik twee jaar in een nachtmerrie heb geleefd en dat ik graag dingen wilde zien en geloven die slechts een illusie waren.

Michael H., 02-09-2014 21:33 #47
Beste mensen,

Al 6 jaar ben ik samen met mijn huidige vrouw, waar ik ook een prachtig dochtertje van bijna 4 mee heb. Altijd al heb ik het vermoeden gehad dat ze emotioneel niet de sterkste persoon op aarde was. Het al eerder beschreven ''onderbuikgevoel'' zei me dat er iets niet klopte maar toch bleef ik het proberen. Nu ik zoveel mogelijk onderzoek heb gedaan op internet ben ik erachter gekomen dat mijn vrouw een narcist is!

Het is eigenlijk begonnen met het opzettelijk alles en iedereen bij mij weghouden. (iedereen is slecht). Ze heeft altijd ruzie gemaakt met mijn ouders, broertje, zussen, vrienden. Dit eigenlijk zonder echt goede redenen. En zodoende heb ik nu niemand meer want ik hou zoveel van haar dat ik altijd voor haar heb gekozen.

Ook is ze extreem jaloers en achterdochtig. Ik ga volgens haar altijd vreemd en kijk volgens haar naar anderen vrouwen. Voor de duidelijkheid ik zit altijd thuis heb geen vrienden geen sport geen werk. Dit is dus totaal niet het geval ik sta er geen eens voor open. Ook zegt ze en beschuldigd ze mij er altijd van dat ik lieg terwijl ik juist altijd eerlijk ben.

Ze heeft mij ook gedwongen om bij mijn vorige werkgever waar ik extreem goed verdiende ontslag te nemen want er werkten vrouwen. Nu werkt ze zelf wel, en bij haar werken ook mannen! Maar dat is in haar optiek anders want ze geeft aan goed tegen verleidingen te kunnen en ik zou dit volgens haar niet kunnen. Ze wordt ook altijd boos om niks en beledigt mij met de meest uiteenlopende scheldpartijen. Mijn overleden moeder, mijn gehandicapte broer niks is nog heilig.

Ik zit er helemaal doorheen maar wil niet scheiden vanwegen mijn dochtertje. Ik vind het zo zielig voor haar maar aan de andere kant weet ik dat ik er voor mijzelf er beter aan doe.het geruzie vreet mijn energie en ik kan niets goed doen in haar ogen. Een ding ik zal nooit meer met een vrouw als haar gaan en waarschuw hier iedereen voor, doe het niet een narcist veranderd NOOIT!

Mvg Michael H

Eline, 10-08-2014 11:44 #46
Hallo allemaal, ja vreselijk wat ik hier nu lees. Ik zit er zelf ook midden in, ( al bijna 25-jaar ). Ik zelf heb wel een remedie gevonden, gewoon eelt op je ziel krijgen en je er geen ruk van aantrekken. En als hij negeert, gewoon terug negeren ook al is dat moeilijk. Je leert het op den duur geloof me. Ik ga weg als ik 65-jaar ben en nee dat is geen wraak. Deze mensen zijn ernstig ziek… hebben een stoornis die niet te behandelen valt. Ze noemen dat ook wel psychopaten. Ik ben me wezenloos geschrokken toen ik dat allemaal las Lieve mensen het zal nooit maar dan ook nooit veranderen. Hier kan niemand mee leven. En het ligt ook niet aan jullie. Gelukkig heb ik een leuk en gezellig huis wat door mij is ingericht, daar geniet ik elke dag van. Pleister op de wonde. Dat ga ik allemaal meenemen in mijn volgende woning… alleen, maar wel in harmonie met mezelf.
Het lijkt makkelijk Hé wat ik allemaal schrijf, maar was het niet. Hier is ook de nodige emotie aan vooraf gegaan. Het héle punt is"" ik hou ergens nog van hem"", zie dat maar eens kwijt te raken. Daarom heeft mijn beslissing ook zolang geduurd. En nee mensen, niet meteen zeggen, ga weg want dat vind ik wel zo kort door de bocht, goedkoop en makkelijk. Zo werkt het n.l niet.
Heel veel sterkte allemaal en besef dat je niet de enige bent.
eline

Kate, 08-07-2014 12:12 #45
Vervolg van 16.03.14
Elke dag zou ik wel alles op willen schrijven! Maar wat mij onder andere het meest bezighoud hoe moet het verder, uit elkaar natuurlijk. Zolang ik nog geen werk heb zal dit moeilijk gaan. Dan een advocaat, ieder apart of samen? En hoe kan ik hier de kosten in beperken, als hij boos is roept hij er niets van jou bij, over zulke dingen is hij niet voor rede vatbaar, onlangs kocht ik een tas, ook mijn geld zegt hij, en dat geld had ik van gehad mijn ouders. Maar in het algemeen kan je geen redelijk gesprek met hem voeren, komt het woord echtscheiding voor dan is het, donder nu maar op. Heb gisteren nog gezegd dat ik hem wil helpen, niet bespreekbaar. Maar op een ander moment doet hij of er niets aan de hand is, wat natuurlijk niet zo is. Zondag had hij weer genoeg bier op, dan praat hij meer, begint zielig te doen, dat hij moe is, zijn werk zwaar is, tegen de vakantie opziet, ja en hoe komt dat, ligt volgens hem aan mij. Overigens alles ligt mij, zegt hij. Maar hij is wel overdreven vriendelijk tegen de kinderen, de jongste moet gecorrigeerd worden op een aantal punten, (wat betreft school, geld, huishoudelijk ) daar ondersteunt hij zeker niet bij, achteraf is dit al jaren zo, wat vreselijk is, ook voor schoolresultaten. En heb nu al de nodige zorgen hoe gaat dit bij een echtscheiding.
Maar hij heeft zelf een moeder, broers die ook nogal narcistiche kenmerken hebben, dus ook ik, heb daar nooit niks aan gehad, het is daar altijd wat in de familie, heb daar nu een duidelijk beeld van, ook mede wat ik over narcisme lees.
In zijn familie is het vaak, opscheppen, roddelen, en over bepaalde gevoelige dingen krijg je een onverschillig antwoord, waarbij ik het gevoel had, dit hoort niet zo. Hem moeder heeft nooit iets met de kinderen gedaan, kwam nooit met ze in een winkel, school etc. hoogstens 'n keer familie. Heb zelf alles voor onze kinderen gedaan, en hebben gelukkig genoeg vrienden en een sociaal leven.
Advies welkom.

Claudia, 03-07-2014 21:18 #44
Wauw. Ik ben in de afgelopen maanden in totaal 5 keer (2-5 dagen) totaal genegeerd door mijn vriend na een ruzie waarbij ik totaal niks fout deed. Nu is het weer zover, hij werd zo erg boos omdat ik de weg niet wist in een voor mij onbekende stad en begon te flippen tegen mij. Ik werd gekleineerd, beledigd tot er tranen vielen. Rijden kon ik natuurlijk al helemaal niet maar fatsoenlijk, het werd erger en erger en hij is uiteindelijk uit de auto gestapt. Mij achtergelaten in zijn stad huilend in de auto smekend of hij me niet zo wilde achterlaten. Wat bezielt iemand die dat kan doen zonder enige medelijden? Alle kenmerken zie ik terug in mijn vriend, het ergste is. Ik hou te veel van hem om er afstand van te doen. Ik voel nu weer een aantal negeer dagen aankomen. Is nu de eerste dag. Ik ga eraan kapot en weet niet wat ik moet doen. Maar afwachten tot hij contact opneemt? Boos worden? Hoe moet je met zo iemand omgaan

Beertje, 27-04-2014 19:26 #43
Inmiddels 4 jaar geleden heeft mijn man na 34 jaar hard werken ontslag gekregen. Hij was woedend op deze baas en ook wel terecht de manier waarop. In dezelfde maand kreeg ik blaaskanker als jonge vrouw en onze lieve stiefvader kwam die maand ook te overlijden.
Mijn man was altijd rustig met discussies enz maar sinds dit allemaal is gebeurd is het een en al agressie. Zelfs om de kleinste dingetjes. Wanneer er andere mensen, vrienden zijn slooft hij zichzelf vreselijk uit, wat hij nooit zo deed. Zeker als er jonge lui van mijn dochter komen gaat hij zich als een puber gedragen waar ik me rot aan erger. Tevens tijdens een woede uitbarsting heeft hij mijn computer kapot geslagen omdat ik niet meteen naar hem luisterde en daar werd ik boos over en (niet goed!) hem met een pantoffel op de schouder tikte (dus niet meppen) Waarna ik aan haar en al door de kamer ben geslingerd. Nooit uit zichzelf excuses aangeboden. Om moeten vragen. Tevens is het alcohol gebruik vermenigvuldigd en door het te snel achter elkaar drinken dus vaak verkeerd valt. Wat kan ik hier aan doen. Is dit ook een narcist? Hij wordt vaak alleen HEEL boos op mij.

Fa, 31-03-2014 13:57 #42
Ik denk dat wat Niels schrijft voor een gedeelte wel waar is. Echter de woede van een narcist komt idd omdat hij of zij geen controle meer heeft over een slachtoffer. Maar waarom worden ze zo woedend dat ze geen controle meer hebben? Omdat het eigenlijk bange mensen zijn die het nodig hebben controle te hebben over mensen.
En dus is een narcist in wezen een angstig mens. Echter medelijden is niet nodig. Ze hebben een keuze te maken.
Zij kunnen hun leven ombuigen als ze dat willen. Doen ze niet en dus is mijn optie zoek het maar lekker uit narcisten. Mij krijg je nooit meer klein.
Ze kiezen voor dat pad en daarom is het hun verantwoording. Met andere woorden: mijd ze als de pest en laat nooit toe dat een dergelijk persoon macht over je krijgt.

Fa

Kate, 16-03-2014 15:58 #41
Alles valt op zijn plaats nadat ik veel over narcistische echtgenoot heb gelezen, maar ook in de familie komt het voor, vreselijk.
Zou er al veel over kunnen schrijven. Valt zeker niet mee, moedeloos! en ik lees zoveel herkenningen, dat het helaas niet kan missen.
Zoals stille behandeling dit komt al wel twintig jaar voor, ook op vakanties, dagen niet fatsoenlijk praten, hij heeft hier zoveel mee verpest, ook het sociale contact met andere mis je dan, maar nu snap ik het. Ook kan hij steeds bozer worden, confronteert de kinderen er ook mee, en alles ligt aan mij, en alcohol speelt ook een rol, maar weet nu beter.

Niels, 27-02-2014 23:21 #40
Deze site bedoelt het goed maar er wordt wel degelijk een fout gemaakt door te zeggen dat narcistische woede niet op jou gericht is maar alleen maar voortkomt uit angst. Dit is fout. Dit type woede wordt verward met borderline woede die wel uit angst voortkomt. De narcist krijgt namelijk geen woede uit angst maar is woedend omdat hij of zij er al in eerste instantie vanuit gaat dat jij hem of haar wilt devalueren om zo de macht te krijgen. De narcist is er namelijk van overtuigt dat jij een spelletje met hem of haar speelt. Hij of zij zoekt overal wat achter. Zijn woede komt dus niet voort uit angst maar is puur gericht om de controle te krijgen. Het is hoe gek het ook klinkt woede die eigenlijk continue aanwezig is maar alleen naar boven komt als jij in zijn of haar inzien teveel controle over hem of haar krijgt. Het valse ego in de narcist is namelijk veel te groot om angst voor narcistische beschadiging als een optie te zien. Deze wordt finaal genegeerd. De enige angst die een narcist heeft is het verliezen van de controle over mensen. Het niet kunnen bespelen van mensen zoals ze dat willen. Dat is de grote angst van narcisten. En ja, zodra narcisten publiekelijk vernederd worden dan komt dat omdat de narcist dan als het ware ontmaskert wordt maar dat staat los van de angst. Er zijn trouwens vele politici wereldwijd die narcist zijn zonder dat mensen dit weten. Als je dit verder gaat bestuderen dan snap je waarom veel mensen in stress en onvrede leven. Dan praten we nog niet eens over de relatieve sfeer.

Josy, 23-02-2014 01:00 #39
Het hele artikel is gelijk ongeloofwaardig sinds de auteur het alleen maar heeft over "hem" "hij", blijkbaar spreekt ze puur uit haar eigen ervaring. Naar mijn mening zijn vrouwen 10x erger. Mannen spreken het uit of slaan elkaar op hun bek wanneer ze emotioneel gekwetst zijn. Over het algemeen zijn vrouwen eerde geneigd om "vieze" manipulatieve narcistische spelletjes toe te passen in een conflict.

Raymond, 20-02-2014 09:19 #38
Er wordt hier gesproken van 'zijn', maar ook vrouwen kunnen zich verliezen in 'narcistische woede' Het zou me niets verbazen als dit net zo veel zou voorkomen. De beweegreden en uitingen zijn hetzelfde, maar deze woede bij vrouwen wordt minder snel (h)erkent. De vrouw als slachtoffer en man als dader past meer in het plaatje. Vervang 'zijn' door 'haar' en je krijgt een heel ander verhaal, maar niet minder waar.

Vera, 05-02-2014 23:34 #37
Beste Mijon,
ik heb echt heel veel gehad aan jouw boek. Lees het steeds opnieuw en bijna iedere zin is herkenbaar. met name het stoicijns zijn is de enige remedie die uiteindelijk werkt, en aan jezelf werken. Heel hartelijk dank voor je tips

Angela, 14-10-2013 12:18 #36
Goedemorgen,

Op dit moment ben ik een wrak, of het nu aan mij ligt of aan mijn partner ik heb werkelijk geen idee. Voordat ik mijn huidige partner leerde kennen lag ik al met mijzelf in de knoei, vandaar dat ik het extra moeilijk vind waar het nu aan ligt.

Ik ben enigszins stapelgek op mijn partner, maar zijn karakter maakt mij gek echt gek, hoe kan het dat ik nog geloof in gevoel en menselijkheid, want de keren dat hij mij verteld dat ik echt zijn alles ben blijf ik nog steeds geloven. Hjj heeft laatst mijn naam laten tatoeëren op zijn ringvinger.

Hij heeft een hele moeilijke jeugd gehad, is officieel dakloos blowt elke dag en als er bier in huis is dan worden alle flesjes leeggedronken, soms best en ik er nog blij om ook want dan ben ik de liefste. Ik zie zijn angsten zijn onzekerheid en dat doet pijn. Zijn familie wilt hem niet meer zien, zijn dochter ziet hij niet meer hij heeft positieve praat, hij wilt zijn uitkering regelen (wat nog niet gedaan is overigens) wil ons nieuwe huis verbouwen met de mooie dingen, wilt mij helpen met mn schulden (al raakt zijn verdiende geld aan alles op behalve aan mijn schulden. Daarentegen werkt hij keihard waar t kan krijg ik bloemen op zn tijd mn auto wordt helemaal gecleand en wordt afgetankt, al vraag ik me af of het gemeend voor mij is en niet voorzichzelf, al met al heeft mijn autootje nu een aardig km aantal erop staan waar ik altijd zo zuinig op was het liefst leen ik m niet uit maar waarom durf ik er toch niks van te zeggen.

Thuis is het saai hij praat niet met me want we hebben thuis geen gespreksstof, als ik wat vertel is het kortaf antwoorden, voor namelijk als ik wat enthousiast vertel, dag enthousiasme voor mij.hij wordt altijd chagerijnig wakker, kroelen zit er niet bij ja soms met sex, het lijkt wel of hij soms apathisch is voor aanrakingen buiten het bed zeg maar.Ik durf hem niet aan te raken een knuffel te geven, voor eventuele afwijzing, als ik hem negeer en dan weg wil lopen krijg jk te horen wat ga je nu weer doen.overal is er wel commentaar op en als ik er dan wat van zeg is het eerst ruzie en vervolgens begint tie ineens rustig te praten, oef zo kwaad wordt ik dan. Dan denk ik zo hoe bedoel je je maakt me gek, ondertussen ligt hin lekker zoals gewoonlijk op de bank onder een deken alsof er niks aan de hand is en heb ik het idee dat mijn huis mijn huis niet meer is.

Ik begin mezelf te snijden puur uit gekheid omdat ik snak naar wat aandacht van hem waarom krijg ik niet die liefde en aandacht. Het maakt me zo kwaad dat de tv altijd maar op zenders staat die hij wilt zien dat hij lekkeroop de bank ligt wat hij voorheen deed e als ik dat een keer wilt doen gaat tie naar bed want ja die aandacht krijgt tie dan denk ik niet he, want ik krijg steeds meer het ider dat zodra ik geniet hij de pest erin krijgt.

Waarom waarom laat ik dit toch allemaal toe ik herken mezelf echt niet meer. Ligt het aan mij doe ik te moeilijk? Ik merk dat ik ziekelijk jaloers aan het worden ben een vreemde in eigen huis ben. Maar wil en mag niet zomaar een stempel drukken wat hij heeft of zou kunnen hebben.heeft iemand raad? We gaan zo weer de deur uit en buiten de deur is het altijd gezellig en ben ik zn alles, snap het echt niet meer.

Groetjes

Vee, 08-10-2013 10:13 #35
Aan Fa, Als wat in die boekjes staat de waarheid is zou ik dat zeker waarderen! Best niks negatiefs over de moeder vertellen, gewoon jou gevoel en hoe je hun mist. Misschien even in het kort beschrijven hoe het zo ver is gekomen dat je hun niet meer kon zien?

Fa, 03-09-2013 10:58 #34
Meas Karin en Arjan,

Ik heb voor mijn twee kleinkindjes (die ik niet mag zien) twee dagboekjes gekocht.

Daar schrijf ik geregeld in dat ik aan ze denk en ook al heb ik de jongste nooit gezien toch heel erg veel van ze hou. Ik schrijf daarin wat ik met ze had willen doen. Bijvoorbeeld wiegen als troost en zachtjes en teder hun lijfjes masseren als ze groeipijntjes hebben of tandjes krijgen. En waar we samen heen gaan. Naar het park de eendjes brood geven. Alles steeds in de leeftijd, die ze hebben. Ook schrijf ik dat ik een verdriet voel dat ik ze dat niet geven kan.

Mijn vraag aan jullie is zou dat jullie troost hebben gegeven als jullie een oma had die je nooit gezien hebt en dan later die dagboekjes zou krijgen?

vrgr Fa

Arjen, 02-07-2013 13:31 #33
@ Nn,

Ergens binnen in je, heeft de stem van je intuïtie je verteld, dat wat niet van jou is de stoornis van je moeder is, in jouw geval, ondanks het overschreeuwende geluid van haar, denk ik. Misschien wat afstand nemen, en je beter kunt luisteren naar wat je intuïtie je nog zo veel meer kan vertellen.
Mijn ervaring is dat het werkt, het voelt pijnlijk nooit onvoorwaardelijke moederliefde te ontvangen, en nooit gekend te worden door haar, maar het brengt je naar erkenning voor jezelf, wie je echt bent.
Heb mijn leven lang gevochten in onbewust verlangen naar deze dingen. Door, en in de relatie met een narcistische vrouw, en uiteindelijk beëindigd, ook het kind in mij los gelaten.
Het is waar; "jij was toevallig in de buurt (maar wel heel erg lang), dat is alles"!

Nn, 01-07-2013 08:50 #32
"Neem het niet persoonlijk, het heeft niets met jou te maken. Het is zijn stoornis, het is zijn angst. Jij was toevallig in de buurt, dat is alles!"
Deze woorden kan ik niks mee, als het je moeder betreft, die al jaren je leven heeft beheerst.

Maes Karin, 22-05-2013 23:30 #31
Mijn vriend krijgt regelmatig woede aanvallen soms gewoon om dat iemand van mijn vrienden mij aanspreekt, dan straft hij mij door met zijn vroegere vriendin een weekendje naar de Ardennen of gewoon iets te gaan doen. Hij probeert iedereen waar ik ook maar contact mee heb tegen mij op te zetten, het rare is dat ik op de hoogte ben hoe een narcist in elkaar zit daar ik ook een vader had met vrij veel narcistische kenmerken toch blijf ik steeds denken dat zij misschien toch ergens iets van menselijke gevoelens in zich hebben.
Mijn vader is al enkele jaren overleden en heeft mijn vriend nooit gekend, aan de hand van verhalen over hem ziet mijn vriend naar hem op en had maar al te graag met hem een gesprek gehad eindelijk iemand zoals hij hoogverheven boven de mensheid. Ondertussen ben ik het zo beu van steeds gekwetst en vernederd te worden dat ik besloten heb nu hij weer eens samen is met zijn vroegere vriendin hem gewoon te laten vallen en zeker geen contact meer te zoeken wat niet simpel is want als zij zogezegd weer iets verkeerd doet begint hij weer met mij contact te zoeken. Het zal zeker niet makkelijk worden en zal echt moeten leren aanvaarden dat ik voor hem niet meer dan een deurmat ben.Ben nu al enkele weken bij hem weg en heb gelukkig nog steeds een eigen verblijfplaats en ben sinds lange tijd niet meer zo rustig geweest. Ik heb ook twee fantastische kinderen die mij steunen ook zij hebben heel wat nare ervaringen meegemaakt daar hij zelfs zo ver ging van hen ook te gebruiken en mij tegen hen op te zetten. Hoe dan ook met de nodige hulp moet het lukken.

Susanna, 21-05-2013 10:45 #30
Het moeilijkste lijkt meals je een narcist wilt verlaten, dat het ellende dan nog meer escaleert. Na 20 jaar huwelijk, woedeuitbarstingen, weken van doodzwijgen etc etc. heeft hij mij geprobeerd met een bijl te bedreigen terwijl ik net uit een kliniek kwam van een operatie. Hij kwam met drie dagen gevangenis en E 340 transactie ermee weg. Sindsdien leef ik sinds 4 jaar in een echtscheiding die geen eind vindt. Meneer heeft door de jaren stiekem al zijn geld veilig gesteld in het buitenland, bedrijven failliet laten laten gaan en bouwt zich nu een nieuwe toekomst in Hongkong op. Geden rechter die er wat aan doet. Meneer hoeft geen alimentatie te betalen bij 9 bedrijven omdat de jaarstukken er niet zijn en zijn inkomen niet vaststelbaar. Hypotheekrente betalen? ach, dat kan die zomaar stoppen want die arme man die met Balkenende op een foto staat en elke maand naar China kan vliegen en twee appartementen kan onderhouden, heeft geen geld. Het gaat hem zo slecht, die crisis… Dure advocaten kan die wel betalen en proberen het gezamenlijke huis voor een fluitje van een cent voor de WOZ waarde verkopen, daar vind ie ook nog een rechter voor. In totaal al 4 kort gedingen etc etc. en ik moet het allemaal betalen of iedereen de helft want geen rechter die de wet gebruikt voor proceskostenveroordeling terwijl die er bestaat. De rechters zijn het ergst in dit geval. Je kunt meterdikke bewijzen aanleveren, uiteindelijk besluiten ze met een natte vinger. Tegen mij zei hij ook altijd: bij mij hoef je niet te werken, ik heb bedrijven genoeg. Nu heb ik de jaren alleen op zijn kosten geleefd en mag kijken waar ik blijf, met koude uitsluiting (met dank aan zijn vrienden die mij belazerd hebben omdat ik uit het buurland kom). Iedereen van zijn vrienden werkt mee. Tja, wat moet ik dus zeggen? Een narcist laat niet eerder los dan dat je kapot bent, hij wil je totale vernieling. Pensioen? vergeet het maar, desnoods verzinnen de fiscale juristen nog wat achteraf. Liegen, documenten vervalsen, belasting ontduiken, frauderen etc.je overal als een idioot neerzetten of als een zielijk iemand die psychiatrische hulp nodig heeft, misschien nog onder curatele gesteld moet worden… Ik kan iedereen alleen maar aanraden, een heel snelle scheiding aan te vragen en je met weinig tevreden te geven anders wordt het een horrorverhaal zonder eind en de rechters en advocaten dolblij.

Johanna, 09-05-2013 06:15 #29
Ik vraag me af hoe je loskomt van zo iemand. Lijkt mij een heel langdurig proces dat wel enorm veel energie moet kosten. Wie kan achteraf nog navertellen hoe "goed" het is afgelopen na scheiding van een narcist? Leggen ze zich uiteindelijk erbij neer tot ze een nieuw "slachtoffer hebben gevonden? Reactie infoteur, 11-05-2013
Lees het boek: "Loskomen van een narcist"

Dit E-boek is er om je te voorzien van de informatie die je nodig hebt om jezelf te kunnen beschermen. Het is een handreiking over hoe je de narcist veilig kunt verlaten en hoe je verder kunt. Want, in het geval van een (ex) partner met buitensporig narcisme is kennis macht.

Het boek is te bestellen via deze link:
http://www.pumbo.nl/boek/loskomen-van-een-narcist

Lees voor meer info ook: deel 1 Narcisme en Relaties:
http://www.pumbo.nl/boek/narcismeweb

Fa, 30-03-2013 20:57 #28
Narcisten kosten de maatschappij bakken met geld. ben ik zo langzamerhand achter/
Ze laten een spoor van vernieling na. Als ik kijk naar mijn situatie> Hij mijn ex de narcist zit al vanaf zn 45 ste in de wao (drankmisbruik) Hij heeft mij zo getreiterd dat ik een zelfmoordpoging hen gedaan 11 jaar terug. Ik zit vanfaf ide tijd ook in de wao, omdat ik medicijnen moet slikken vanwege de pijn en het verdriet. (ik zie door zijn gestook en gemanipuleer de kinderen niet meer en nu ok de kleinkinderen die ook weer beschadigd worden. Ik heb een zus die een schoondochter heeft (in zwitserland) die ook de narcistische kenmerken vertoont. Mijn zus heeft lichamelijk klachten daardoor gekregen en kan haast niets meer. De zorgen om haar kleinkinderen maken haar kapot. Deze schoondochter schreeuwt tegen de kinderen en, mijn zus ziet dan de angst in de ogen. Enfin u kent de kenmerken die deze schoondochter dus ook heeft. Dan een vrouw die ik ken die in een rolstoel zit en niets meer kan vanwege een moeder die narcistisch is en een zus. Ze heeft sinds kort gebroken met haar familie. Maar het blijft moeilijk voor haar, want ze is al in de 50. Het had eerder moeten gebeuren dat breken. Maar ze dacht dat het aan haar lag. Dan een andere kennis die een narcitische man heeft gehad. Pas toen ik haar over de mijne vertelde vertelde ze over haar eerste man. De zoon die ze had met deze man ziet ze nooit meer. Ook vanwege gestook. Zij heeft ook enorme lichamelijk klachten. Ik heb het vermoeden dat er veel meer narcistien zijn dan we denken en ook dat ze een spoor van vernieling in de maatschappij aanbrengen.

Beste Wendy,

Als jij niet wil dat je zoon beschadigd word ga weg bij deze man. Dit kan echt niet. Als hij al zegt doe maar dan zou ik het al zeker doen en liefst zonder dat hij er erg in hebt. Regel de boel zonder dat hijn het merkt en ineende ben je weg en blijf maar weg bij deze man.

Dat advies geef ik je als je om jezelf geeft en om je zoontje

Wendy, 26-12-2012 14:44 #27
Ik weet niet bij welke stoornis mijn vriend hoort, ma na 5 jaar weet ik eindelijk dat ik geen normale relatie heb. Mijn zoontje van 10 j uit een vorige relatie, kan niet veel goed doen, en liefde kan hij niet geven, ik heb hem nog nooit met hem zien knuffelen, altijd maar negatieve commentaar geven, maar positief, . Ik en mijn zoon zijn 2 handen op 1 buik en dat kan hij niet verstaan.Hoe meer commentaar hij op op mn zoon geeft, hoe afstandelijker ik word tegen hem. Als ik hem dan negeer, dan begrijpt hij niet waarom en erover praten lukt al helemaal niet, want dan begint hij poeslief te doen, en begrijpt niet waarom ik afstandelijk ben.Ik weet niet meer wat ik voel voor mijn vriend, maar zo kan het niet verder. Hij loopt altijd met een lang gezicht, behalve als er andere mensen in de buurt zijn;dan is hij een heel andere persoon, leeft heel zuinig, werkt nochtans veel en hard, ik loop altijd op de toppen van mijn tenen als hij thuis is, altijd die commentaar, regeltjes, thuis kan hij nooit plezier maken, en een enorme controlefreak.Hij weet dat hij een probleem heeft maar wil er niks aan doen "want een mens kan je niet veranderen zegt hij". Dus maw te nemen of te laten, Als ik dan zeg dat ik weg ga, zegt hij doe maar, en de dag erna is er nietsaan de hand en lacht hij het weg.

Eline, 20-11-2012 15:45 #26
Ik ben zo opgelucht dat ik verhalen van mensen lees die ongeveer hetzelfde hebben meegemaakt! Ik kon er nooit tegen iemand iets over zeggen omdat ik me schaamde voor het gedrag van mijn vriend. Het was al zo uit de hand gelopen dat ik al serieuze vragen bestond te stellen of het nu uiteindelijk toch niet aan mijn lag. Het belangrijkste in het hele verhaal is wanneer de verliefdheid stopt en je eigelijk ziet wat er aan de hand is. Dan pas kun je helder nadenken en je beginnen realiseren dat de relatie eigelijk niet om liefde, maar om macht ging. Macht door chantage, bedreigingen, het hoge woord voeren, anderen slechtspreken… Zelfs toen ik hem wou verlaten 'mocht' ik niet van hem. Ik ben moeten gaan vluchten… En nu pas besef ik dat ik me nergens schuldig om moet voelen!

Herman, 15-11-2012 10:37 #25
Jee er is al veel geschreven over narcisten, het zijn zulke hekenbare patronen. Ik ben bang, nee was bang dat ik het zelf ook ben, een broer die een narcist is en zijn vriendin die nog erger is dan hij. Zij manipuleert hem helemaal. Als hem wat zou over komen dan wilde ze met mij trouwen, hij antwoordde er zeer chagrijnig op en zwart makerij over mij. Moest altijd doen wat hij wilde ja ook seksuele handelingen als 5 jaar jongere broertje op jonge leeftijd.
Wat ik weigerde gatver heb lijkt wel uren onder de douche gestaan walgelijk gewoon. Als ik zo terug kijk zag hij altijd een concurrent in mij. Met die uitspraak van haar was het hek van de dam, zij moest hem terug winnen en klaagde over mijn ouders en leugens de wereld in helpen om hem maar op een voet stuk te zetten en als slachtoffer te zien van mijn ouders en vooral van mij natuurlijk. En maar stoken andere familie leden inpakken en zo een plan smeden. Het gekke is dat in ieder geval nog een familielid slachtoffer van haar werd. Bij een etentje zag ik haar weer slijmen en het goed maken, tja die had zij ook nodig om tegen mij het duivelse plan uit te werken. Overal mee bemoeien en commentaar op en dan een bevestiging vragen aan mijn broer, ja toch he B. Hij durfde er niet tegen in te gaan gewoon angst om alleen te zijn of komen te staan. Alles hebben ze erbij gehaald andere personen en zelfs de bijbel erbij halen om mij te willen veroordelen, en als ze daar hen zin niet kregen dan was die ook niet goed. Zelfs mijn nu ex vriendin moest er aan geloven, alles en iedereen onder controle willen houden, zelf door middel van achteraf gezien te weinig pillen, de aandacht trekken. Rechtzaken aanspannen, de rechter zat te kijken met wat is dit nu waar gaat het over, tja over mij de zondebok. Het ging over een afwikkeling van erfenis. Ik mocht er niet zijn, had mijn eigen mening o jee dat was wat. Het oude patroon van vroeger kwam opzetten alleen met dat verschil ik ben ik nu en heb mijn eigen mening, dat werd niet geaccepteerd en loze argumenten volgde elkaar op en jij dit en jij dat. Bij een tweede rechtszaak die ik zelf had aangespannen, omdat ik een verantwoording moest tekenen, nou het was meer een schuldbekentenis van ik was slecht en hij geweldig, kwam de aap uit de mouw, zielig zwak mannetje met twee mee lopers met dezelfde symptomen. 6 keer de zelfde vraag van de rechter aan hem en hij wist het niet nee ging niet over mij maar over cijfertjes die hij opgesteld had. Nog een vraag van de rechter zouden jullie het verleden eens laten rusten, met zijn drieën tegelijk al ja knikkend ja ja heel zachtjes en met het hoofd naar beneden gebogen. Later kwamen er nog wat pesterijen. Ze hebben geen chantage middel meer in handen, het enige is wat ze doen stad en land af reizen naar familie en bekende om mij maar zwart te maken. Zijn schande willen verbergen en mij als onbetrouwbaar neer te zetten. Een advocaat die hier aan mee gewerkt heeft, aan dat boekwerk met valse aantijgingen, die heeft ook geen geweten. Ik moest me inhouden om geen medelijden met hem en zijn mee lopers te krijgen. Ik heb mijn angst over wonnen en sta er niet bij te juigen omdat ik ook wel bepaalde trekjes heb, nu met EMDR therapie kom ik er steeds meer van af. Ren niet voor de zaken weg nee ik loop rustig van die schilderijen van vroeger af, waarin ik verstart, doods en vol verwarring sta. Die kleine ik komt naar mij toe we hebben elkaar omhelst en niemand komt daar nog tussen. Een aangeleerd patroon komt soms nog weleens naar boven en dat is niet prettig, het is een overlevings patroon, waar aan ik werk om los te laten. las hier iemand schrijven met de wens een boek uit te geven, daar zit ik ook over te denken, eerst ook mijn eigen fouten toe geven. en dat hoort ook bij het verwerkings proces van,
" overleven naar leven "

Henk, 07-11-2012 07:56 #24
Wat te doen als je zelf beschuldigd wordt van narcisme door iemand die veel problemen heeft, waaronder wel heel veel narcistische trekjes?

De tips die in het bovenstaande stuk staan over omgaan met een narcist lijken de beschuldiging alleen maar te staven: het gedrag negeren kan worden uitgelegd als 'de stilte behandeling'. Proberen in contact te komen als je zelf de stilte-behandeling krijgt wordt uitgelegd als dat je niet om kan gaan met de frustratie dat de ander niet doet wat jij wilt.
Klachten die je zelf uit, worden omgedraaid zodat jij degene bent die al die waanzinnige pesterijen doet.

Petra, 15-10-2012 12:47 #23
Mijn zoon is gehuwd met een narcistische vrouw! Ik ben zelf de schoonmoeder en weet niet wat mij overkomt. Het ene moment ben ik de liefste schat van de wereld en het volgende moment mailt ze uit het niets net één afkrakende zin naar mij waarin staat dat als ik mijn kleinkind niet meer zie (van 2 jaar) dat die kleine daar niets aan verliest, (ook goedemorgen!)dit terwijl ik echt een lieve oma voor mijn kleindochtertje ben. Er staat dan totaal niet bij wat ze dan opeens tegen mij of mijn gedrag heeft. Alles wat hierboven staat is zo herkenbaar nu en ben dankbaar voor alle verhalen van anderen. Begrijp nu eindelijk wat er aan de hand is en hoe ik moet reageren… meestal reageerde ik niet (apathie) en draaide ze dan zelf weer bij… maar dat gaat behoorlijk voorbij aan mijn eigen gevoelens en pijn als het weer eens mis gaat en alle beledigingen en valse opmerkingen die we moeten slikken. Mijn zoon gaat nu scheiden wat een vreemd dubbel gevoel geeft… verdriet dat het nodig is… en opluchting dat er weer licht aan de horizon komt met hoop op een leven met normale relaties. Ik vraag mij af hoe andere schoonmoeders hiermee om zijn gegaan.

Rene, 14-09-2012 07:31 #22
Hallo,
Door vragen te gaan stellen op het internet van wat er allemaal gebeurde in mijn relatie ben ik erachter gekomen dat mijn vrouw een grote narcist is. Stom genoeg heb ik de eerste kenmerken al vrij vroeg in het begin gemerkt als ik er nu op terug kijk. De desinteresse in de dingen die ik leuk vind, geen rekening houden met mijn gevoelens, en het altijd zo draaien dat ik me schuldig voelde. Na twee maanden huwelijk heb ik mijn koffers gepakt en was vast besloten om te vertrekken, ze heeft zich toen met hand en tand verzet. Ze smeekte me om haar nog een kans te geven en haar toenmalige beste vriendin werd gebeld, samen hebben ze me verteld dat ze misbruikt was door haar vader. Dat was de eerste emotionele chantage achteraf gezien. Later lees ik dat dit soort traumas de oorzaak kan zijn van NPS of Borderline. Ik voelde me zelfs schuldig dat ik haar dit verdriet had aangedaan en was ontzettend boos op mezelf. Steeds meer en vaker ging ik rekening houden met haar, maar het gevoel van de afstand tussen haar en mij speelde toch regelmatig op. Als ik haar wilde knuffelen werd ik weggeduwd omdat het haar niet uitkwam op dat moment en daar kwam dan ook ruzie van. Ook mijn directe omgeving kon geen pijl op haar trekken, bijna iedereen noemde haar "de diepvries". Ik dacht gewoon dat ze anders was dan andere vrouwen.
in de loop der jaren kregen we twee kinderen maar na de tweede werd het alleen maar erger. In de tussentijd ben ik al zes keer weggelopen omdat ik het niet meer uithield.
Toch kwam ik altijd terug en ze beloofde dan ook te veranderen, maar dat was na een aantal weken alweer weg. In januari van dit jaar heb ik de beslissing genomen om te gaan scheiden. Lichamelijk en geestelijk was ik helemaal op. Alleen had ze hier niet op gerekend, ze wist niet hoe snel ze op zoek moest gaan naar een nieuw slachtoffer, mensen met een NPS zijn zeer geslepen en gewetenloos en gevoelloos naar de mensen die het dichtbij hun staan. Toen ik eenmaal weg was heeft ze mijn dochter met allerlei verhalen opgezadeld dat ze zich zo gedroeg omdat dat door mijn gedrag kwam. Gelukkig geloofde mijn dochter haar niet, omdat mijn kinderen dezelfde dingen ervaren met haar. Ze spendeert haar tijd alleen met vreemden op het internet zoals facebook en spelletjes waar je een virtuele wereld bouwd, hetgeen heel toepasselijk is voor dit soort mensen ze leven echt op fantasy island, want de echte realitijd kunnen ze niet aan. Ook heeft ze mijn dochter verteld dat ze niet sorry of ik hou van je kan zeggen als iemand haar iets gedaan heeft. Mijn dochter dacht meteen, wat hebben wij je dan gedaan? Wat ik door eigen onderzoek heb verkregen is dat mensen die dit soort trauma hebben ervaren uiteindelijk jou de pijn willen laten voelen die hun aan de lopende band ervaren, en blijven dit ook projecteren. Als je voor je eigen behoeftes wil opkomen zien ze dit als kritiek en niet goed genoeg zijn, en daar gaat dan uiteindelijk de ruzie over. Voor jou probleem is dan geen ruimte meer, dat is een tactiek die ze heel goed beheersen. Zolang jij je schuldig voelt hebben ze macht, en die willen ze onder geen enkel beding verliezen!

Chris, 11-09-2012 13:41 #21
Hallo,
Sinds ik gisteren op deze site ben gekomen, voel ik mij zéér opgelucht. Eindelijk kan ik de wereld vertellen wat mij overkomt, want de mensen geloven je niet als je al die anekdotes vertelt. Ik heb mij al duizend keer afgevraagd: wat doe ik nu verkeerd, wat kan ik nog doen om het goed te doen? Blijkbaar niets, want ik weet nu dat het niet aan mij ligt. Wij zijn dit jaar 33 jaar getrouwd. In het begin mooie praatjes. Hij heeft ervoor gezorgd dat ik financieel afhankelijk ben van hem. Mijn werk kwijt, ik moest niet meer gaan stempelen, enkel nog voor hem zorgen dat was meer dan genoeg! Op dit moment is het gewoon niet meer leefbaar hier. Ik heb al veel informatie verzameld om de stap te zetten en weg te gaan. Zondag heeft hij de enige mensen die hier nog mogen komen op straat gezet: onze zoon en schoondochter! Hij heeft zelfs op straat geroepen dat hij mijn zoon ging vermoorden. Wat trouwens niet de eerste keer is, dit wordt dikwijls gezegd in een ruzie! 'Hij begrijpt dat er mensen zijn die hun familie uitmoorden, want die drijven zo iemand zover, dat de stoppen doorslagen.' Ik vind dit geen normale uitspraak!

Ik moet hier eigenlijk niets opsommen van punten van narcistische persoonlijkheidsstoornissen, want er is geen enkel punt dat niet overeenkomt met hem. Hij heeft letterlijk alle symptomen die opgenoemd worden! Nu heb ik te horen gekregen dat ik al 17 jaar, dat zijn de jaren dat ik thuis ben van het werk, op zijn kosten leef. Terwijl hij mij aangeraden heeft toen dit te doen! Gewoon dus om nog meer macht te hebben over mij!
Ik zit wel met een probleem: begin juli hebben wij een nieuwe auto gekocht die we in oktober zullen hebben. Hier zijn al ellenlange ruzies over geweest want hij is zijn geld kwijt! Toen ik zei dat die auto mij gestolen kon worden, zei hij dat ik deze op mijn naam mocht zetten, dan had ik ook een auto voor mijzelf. Sindsdien gaat er geen dag voorbij of hij verwijt mij dat ik al ZIJN geld (wat niet is, want de helft is voor mij) gestolen heb. Moet ik nu toegeven, en de auto toch op zijn naam laten staan, of voet bij stuk houden? Maw toen hij voelde dat hij geen druk meer kon uitoefenen, werd hij poeslief, deed beloftes, en zo vlug ik daar op inging, veranderde hij, en nu doet hij alle moeite van de wereld dat ik toch maar van gedachte zou veranderen. Hij heeft al met van alles gedreigd, maar voorlopig ben ik daar nog niet op ingegaan, omdat ik niet weet wat het beste is. Toegeven of niet toegeven.
Ik ben dit leven ook ZO moe, alle dagen opletten wat je zegt, wat je doet, of in zijn ogen juist niet doet, NIETS IS GOED! Al die beloftes, die eigenlijk nog nooit zijn uitgekomen! Resultaat: hyperventilatie, depressie, het leven moe. Lachen vergaat je ook helemaal, terwijl ik vroeger toch wel heel vrolijk was. Ik ben echt ZO BLIJ dat ik nu weet wat het is en heb ook al steun gehad aan de reacties van de mensen op deze site. Slapen doe ik al jaren niet meer goed, maar gisteren heb ik toch wel goed geslapen, waarvoor dank!
Groetjes

Anoniem, 29-08-2012 20:59 #20
Beste lezers,

Ik ben al meerder malen terecht gekomen op deze site. Ik lees het zovaak en herken alles wat beschreven staat. Ik heb 12 jaar lang een relatie gehad, die ik kort geleden heb verbroken. Samen hebben wij twee kinderen. Zelf dacht ik altijd dat ik deze narcist gelukkig kon maken. Maar helaas ik bekeek alles door een roze bril, en was te menselijk! Het doet mij pijn om dit alles te lezen, omdat ik bij elke regel die ik lees op de feiten wordt gewezen. Aan de andere kant ben ik ook heel blij met deze informatie, omdat ik te weten ben gekomen dat deze mensen niet te genezen zijn.
Al met al heb ik nu voor mijzelf en mijn kinderen gekozen en dit valt bij de narcist niet in goede aarde. Hij dacht altijd dat ik hem niet zou verlaten. Ik was volgens hem financieel afhankelijk van hem. Hij begrijpt niet eens waarom ik weg ben gegaan.
Hoe dom is hij eigenlijk. Ik durf nu zo stoer te praten, omdat ik nu een aantal maanden weet met wie ik te maken heb. Een narcist! Hij is zo gestoord, dat ik er nu eigenlijk om moet lachen. Hij heeft het brein van een acht jarige.
Nu de scheidingsprocedure in gang is gezet, ontvang ik bijna elke dag e-mails van hem, waarin hij mij erop wijst dat ik niet mee werk. Nee natuurlijk werk ik niet mee. Dit heb ik jaren gedaan. En nu is het aan mij!
Hij ziet de wereld niet realistisch. Gebruikt al jaren drugs, enkel om de wereld waarin hij leeft roziger te maken. De wereld waarin hij leeft is zwartgalgig. Niemand is in zijn ogen het leven waard, enkel hij heeft daar recht op. Soms doet hij zichzelf overkomen als een politieke leider die weet wat de wereld nodig heeft.
Hij heeft altijd al problemen gecreëerd in zijn leven. Met zijn ouders, familie en werkgevers. Hij is de man, waar het omgaat. En de rest er om heen bestaat gewoon niet. Anderen zijn dom en meelopers, maar hij totaal niet. Dat geloven jullie toch niet? Niemand is perfect, maar een narcist blijkbaar wel. Dus niet.
Ik voel me nu al vrijer dan voorheen. Ik ben trots op mezelf, dat ik uiteindelijk de knoop heb door gehakt. Je kunt gewoon geen gezinsleven met zo'n persoonlijkheid opbouwen. Het heeft voor hen geen waarde. Alles is waardeloos, behalve zij.
Voor de mensen die al het een en ander hebben gelezen en dit ook herkennen, het advies geven. Blijf bij jezelf en ga absoluut niet aan jezelf twijfelen. Zij zijn gestoord en niet jij. Reactie infoteur, 01-09-2012
Hartelijk dank voor je moed om dit verhaal met ons te delen, zeer inspirerend! Je schrijft een belangrijke les, waar we allemaal aandacht voor moeten hebben. Het mooiste is dat je schrijft::… "Ik voel me nu al vrijer dan voorheen".

Dit, is denk ik het verlossende moraal van je verhaal. "~ Inspirerend!

Mjon

Fa, 25-08-2012 16:25 #19
Ja Ria, Ze vallen over alles zelfs over niets. Enkel om ruzie uit te lokken. Ze kicken op ruzie en spanning.

Het is jouw huis zeg je. Kun je hem er toch uit laten zetten. Wees niet bang, want daarmee hebben ze je in hun macht (weet ik uit ervaring)
Echt je moet nu keihard tegen hem op gaan treden zeker als het huis jouw eigendom is. Eruit met dat monster.

sterkte Fa

Ria, 22-07-2012 10:25 #18
Ik heb ook met een narcist samen gewoont ben nu 3 weken alleen hij viel over elk klein ding wat er ook gebeurde overal maakte hij ruzie over ik mocht op het laatste moment niks meer ik mocht alleen nog maar thuis zitten en aandacht aan hem schenken deed ik dat niet dan lokte hij ruzie uit hij heeft mij geestelijk maar ook lichamelijk kapot gemaakt alles draaide altijd om hem hij wilde altijd het slachtoffer zijn terwijl ik het was om de vrede te bewaren gaf ik hem gelijk ben heel vaak weggelopen terwijl het mijn huis is ik ben geestelijk op en helemaal gestrest op het moment zit ik er doorheen en ben door hem bij de ggd terecht gekomen ik wil
iedereen waarschuwen laat het niet zo ver komen als bij mij m.vg. ria

Chantal Olijslager, 27-06-2012 22:33 #17
Komt het alleen bij mannen voor? of zowel voor vrouwen?

Fonnie, 17-05-2012 22:18 #16
Sterkte Astrid,

wat een ellende richten deze mensen aan. Ja als ik t zo lees moet je ze wel uit je leven bannen.

Er is geen anderen weg. Ik zit met hetzelfde probleem. Alleen bij mij zijn het beide dochters die of narcist zijn of psuedo narcist. Mijn ex stookt en hangt het slachtoffer uit.

Je begint niks helemaal niks. Je gaat kapot als je je blijft verdedigen tegen al die onzinnige uitlatingen die nergens op slaan.

Sterkte en hou je taai. Je bent het aan jezelf verplicht en blijf in jezelf geloven.
Fonnie

Ah, 14-04-2012 21:02 #15
Mijn dochter is getrouwd met een narcist, ik herken hem in bovenstaand artikel.In ons geval ben ik (de schoonmoeder) het slachtoffer.Hij probeert mij op kapot te maken, maakt mij zwart, (alles wat ik ooit gezegd of gedaan heb heeft hij op een A4tje staan! alles negatief verdraaid )bij mijn dochter, mijn zoon, mijn ex man.Hij is boos op mij, maar wil niet met mij praten, Ik heb een conflict met mijn dochter gehad, wij hebben dit allang uitgesproken. Hij blijft boos op mij, haalt er nu allerlei onzinnigheden bij… gaat echt nergens over! Na een paar pogingen om met hem in alle redelijkheid te praten ben ik er mee gestopt.(uit te praten) hij weigert met mij te praten, heeft tegen mijn ex man en zoon gezegd: ik moet het verwerken en er over nadenken… hij houdt de macht dus.Ik mag van hem ook niet meer over hem praten met mijn dochter(zijn vrouw) Inmiddels is hij de hele familie aan het bewerken.Hij zegt rustig tegen mijn exman: ze heeft mij zoveel aan gedaan! hij is het slachtoffer dus!.ik dacht steeds al : hij is gek!… na het lezen van dit artikel weet ik het! Hij is een Narcist! Mijn dochter zit in zijn web… ik hoop dat zij ooit inziet wat hij allemaal aan het doen is. Ik ga afstand nemen. Ik heb zelf na mijn scheiding een relatie gehad met een ander soort narcist, ben daar net van opgeknapt, heb geen zin meer in een gevecht. Ik hoop dat mijn dochter samen met hun zoontje van bijna 1 jaar echt gelukkig is met hem, ze beweert van wel namelijk…
Ik heb er veel verdriet van dat mijn dochter niet laat merken naar mij toe, dat ze ook voor mij een beetje begrip heeft… ik sta op het punt hen alle drie uit mijn leven te bannen… ik wil dit onzinnige gezannik om niets niet meer…

Fonnie, 04-02-2012 13:51 #14
Anna heel herkenbaar. Ik heb geen alimentatie, omdat de kinderen al groot waren.

Idd als je tegen sommig narcisten ingaat dan worden ze razend. Er zijn er ook die spiegelen. Als jezelf niet razend word dan worden het ook niet. Wat niet wil zeggen dat ze geen mentaal spelletje spelen. Die van mij werd wel razend (zacht uitgedrukt). Maar een ding weet ik nu wel en heb ik geleerd: word nooit meer bang van een narcist. Nooit. En ga je niet verdedigen van de zoveeste beschuldiging die kant nog wal raakt. Gewoon rustig blijven en idd negeren. Ik negeer alles totdat ik nadat ik al 8 jaar bij mn weg ben gescheiden ben en de boedel verdeeld is. Al die brieven (te erg voor woorden) die hij stuurt daar reageer ik niet op. Maar als alles achter de rug is dan schrijf ik hem 1 keer ::Ze hebben een boek over jouw geschreven het heet ratgevallen. En meneer de Narcist je krijgt niet altijd je zijn in het leven je moest toch ONS huis uit nadat je mij 8 jaar geleden in de kou midden in de nacht buiten zette. (voor de zoveelste keer) Ik zeg ONS huis, omdat ie altijd srpak over MIJN huis Ik schrijf het gewoon dat ie een narcist is. Het is de waarheid en hij ziet maar wat ie daar mee doet. maar bang zijn? NEEEEEEEEEEEEEEEEEE NOOIT MEER

Trouwens als ie die brief van mij aan anderen laat zien en ze zien het woordje narcist dan valt ie nog eerder door de mand. Dus die bief zal ie niet snel aan anderen laten zien. Eerder zal ie er weer een verhaal aan breien in zijn voordeel. Maar dat kan me niets schelen.
Sterke allemaal
Fonnie

Anna, 28-01-2012 23:17 #13
Mijn ex waarvan ik kinderen heb en alimentatie van hoor te krijgen, wil nog steeds de regie in handen houden door mij af te vallen, niet het volledige alimentatiebedrag te betalen. Zodra ik hier tegen in ga, wordt hij razend en de smsjes vliegen dan om mijn oren. Meestal reageer ik nog geen eens meer. Ik moet nu het LBIO inschakelen maar ik lig nu al weer wakker van zijn te verwachten reactie, herkenbaar?

F., 08-01-2012 13:04 #12
Ik begrijp Charlotte haar opmerking dat ze wachten op hun moeder dat ze richting kerkhof gaat. Het zijn uitspraken die door mensen veroordeeld kunnen worden. Maar ik begrijp hoe ver narcisten je kunnen brengen om zon uitspraak te doen. Ik hoop dat mijn ex zo snel mogelijk doodvalt. En ik zeg dat. Ik die helemaal niet instaat is om te haten zeg deze zin. Dan kan ie geen spoor meer maken van vernieling door zn achterbakse schijnheilige valse roddels en manipulatie. Twee bekende uitspraken van mijn ex: dat is dan jammer voor je en dat heb ik niet gezegd. Walgelijk.

Marian, 15-07-2011 12:28 #11
Ik heb een keuze gemaakt. Het is definitief uit. Waarom dan nu en niet eerder? Omdat ik zijn handelswijze nu pas doorheb en omdat ik na het lezen over narcisme weet dat het altijd nog erger kan. Hij gaf mij geen slaag. Nee, dat niet. Hij bezwoer mij dat hij dat nooit of te nimmer zou doen : zijn meisje slaan. Hij had dit afgezworen nadat hij in zijn jeugd zijn jongere broers had afgeklopt. Maar wat hij er niet bij vertelde was dat hij mij wel zou vernederen, kleineren, beschimpen, controleren, verbaal aanvallen, negeren en mijn leven fysiek op het spel zou zetten door snel en onverantwoord rijgedrag. Voor hem was het simpel : niemand had hem ooit tegengehouden! Hij gaat in therapie.oh ja. Maar eerlijk zijn tegen de therapeute, dat doe je toch niet.daarvoor is hij veel te beschaamd over zijn daden. Hij wil niet in een slecht daglicht komen te staan. Zijn imago weet je wel.

Kywele, 07-03-2011 03:29 #10
En wat als je kind een narcist is? Overal lees je over vrienden en partners die narcisten zijn, maar nergens over heo je als ouder met een narcist moet omgaan. Mijn zoon is nu 18 jaar, bijna 19 jaar en voldoet aan alles wat een narcist inhoud. Vrienden snappen niet waarom ik hem de deur niet uitgooi, maar tis wel mijn zoon, maar ik ga er kapot aan, ik mag /moet met spoed naar een herstellingsoord om uit te rusten, ik ben op, mentaal en lichamelijk. De keuze van wat je moetdoen is echt onmenselijk, tis je kind, je kind dat in het verleden iets is aangedaan door iemand die hij vertrouwde (misbruik) en daardoor van binnen is veranderd. We hebben echt van alles gedaan wat er maar mogelijk is en daar is dan nu de keuze: zelf kapot gaan of hem laten gaan. Als moeder weet ik dat ik een slachtoffer ben van die ziekte die er schijnbaar van geniet om te groeien in mijn zoon. Mijn echte zoon, die kleine van zoveel jaar geleden zit daar nog ergens in die persoon die mijn zoon is, maar hij kan er niet meer uit, die heeft ook levenslang. Probeer hier maar eens uit te komen, want als het mijn partner was, dan had ik hem eruit gegooid, maar tis je kind… Als iemand mij hierover advies kan geven heel graag, want ik kom er niet meer uit…

Hendrik, 22-02-2011 14:07 #9
Inderdaad kunnen narcisten kwaad worden. Mijn narcistische vrouw wordt al kwaad als ik zeg dat ze niet met haar minnaar op vakantie moet gaan, omdat haar kinderen haar zullen missen. Tenslotte ben ik met haar getrouwd en heeft ze twee jonge kinderen. Het getuigt van weinig respect naar mij en haar kinderen. De meeste vrouwen zouden direct van hun vent scheiden als ze zoiets deden, maar zij hoeven dan ook niet jaren alimentatie te betalen. Voor ons mannen blijft dus de keus tussen jarenlange armoe of die vrouw gewoon haar gang laten gaan en maar hopen dat die vent zijn eigen ogen opendoet. Dat laatste was snel gebeurd en ik was er dus met een prikkie er weer vanaf. Geen eergevoel? Daar zit in Nederland soms een heel duur prijskaartje aan!

Charlotte Bakker, 18-12-2010 22:27 #8
Ik hebzelf een moeder met een narcistische persoonlijkheidsstoornis. Mijn vader, inmiddels 1 1/2 jaar geleden overleden, heeft geen gemakkelijk leven bij haar gehad. Hij is al die jaren bij haar gebleven maar hij trok zich door de jaren heen steeds verder in zijn schulp terug. Van de 3 kinderen komen er 2 niet meer thuis, alleen de oudste nog eens heel af en toe. Het enige waar we nu nog op aan het wachten zijn is dat ze gezien haar leeftijd 82 afhaakt richting kerkhof.

Duvelke, 05-12-2010 02:14 #7
Sinds 1989 zijn we al samen, 21 jaar dus. Ze had altijd al een beetje een moeilijk karakter maar de laatste jaren is dat alleen naar erger geworden. In 94 zijn we getrouwd en de eerste jaren waren in mijn ogen heel normale jaren zoals de meeste gehuwde koppels ze beleven, tot ze in 96 tijdens mijn afwezigheid (ben trucker van beroep) werd verkracht door haar eigen neef! Dan zijn de eerste problemen opgedoken maar dat ging van kwaad naar erger, ze werd steeds als ze haar zin niet krijgt extreem kwaad en dreigt met zelfmoord als ik praat over uiteengaan, steeds werden die ruzies bijgelegd en dan ging het weer een tijdje goed. Maar als de tijd verstrijkt geraken we beide aan de canabis en op die manier houden we onze emoties over wat er gebeurt is onder controle, maar deze methode bleek verre van een goede.Nog steeds duiken die extreme woede buien weer de kop op met èèn constante in heel de affaire, alles wat er fout gaat is mijn schuld.
In die tijd ging ik er nog steeds vanuit dat die problemen komen uit het misbruik dat ze heeft mee moeten maken. De jaren glijden aan ons voorbij terwijl we nog steeds alles stevig weg roken.
In 2006 besluiten we dan maar om het huis waar alles is fout gelopen te verkopen en een nieuwe woning te laten bouwen waar ze zicht wel veilig kan voelen maar helaas niets mag baten, sinds we het nieuwe huis zijn ingetrokken gaat het pas goed fout, steeds weer hoog oplopende ruzies voor de kleinste dingen die bij haar dan weer de gekende woede uitbarstingen uitlokt als ze tegengesproken word of haar zin niet krijgt, begin dit jaar overreed ze me bijna op de oprit onbewust volgens haar maar ik ben er zeker van dat ze me aankeek toen ze als een wilde achteruit reed en me van men sokken wou rijden. Steeds gaat het verder met up's en downs en telkens hetzelfde liedje alles is mijn schuld, ik ben nu alle dagen thuis en als ik dan na een paar lange dagen achter mekaar een dag recuup krijg verwacht zij van me dat ik ipv me wat uit te rusten haar huishouden ga doen en ga staan koken in de keuken zodat ze zelf niets meer hoeft tedoen. Nu zijn we bijna kerst en door de nieuwe ingevoerde speekseltest gedwongen gestopt met roken, ik kan me namelijk niet veroorloven om een positieve test af te leggen als beroeps chauffeur dat zou natuurlijk het einde van mijn loopbaan betekenen maar ook daar doet ze extreem moeilijk over ze vind het niet rechtvaardig dat zij er dan ook maar mee moet stoppen omdat ik dat wil, dus gisteren daarover knetterende ruzie, ik heb haar toen gezegd dat ik me niet op men gemak voel als ze zo doet en dus gevraagd of ze op een normale manier met me wil praten en dan krijg ik plot de opmerking "bang om een mes in je rug te krijgen" dat deed voor mij de deur dicht en toen heb ik haar dan ook verteld dat ik van haar wegga en dat deed de bom pas goed barsten dan is ze na nogwat met de deuren gegooid te hebben kwaad haar bed ingegaan, en toen ze vanmorgen opstond was ze vrij vriendelijk tot ze doorhad dat ik nog steeds bij mijn standpunt stond en dat het voor mij hier ophoud, dus weer een dag vol verwijten, woede uitbarstingen en periodes van zielig doen! Ikzelf heb er eigenlijk nooit bij stilgestaan tot een hele goeie vriendin me via de chat op deze pagina's wees en na een paar uurtjes lezen en doorklikken zijn er toch wel erg veel gelijkenissen te vinden die op haar van toepassing zijn.
Zelf ben ik teneinde raad en helemaal leeg gegeven, ik moet uit die relatie zien weg te komen voor het slecht afloopt want die opmerking over dat mes in de rug staat me helemaal niet aan, een "normaal" mens denk nog niet aan zo'n dingen.

Kaatje, 20-10-2010 10:04 #6
Mijn vriendschap (vriendinnen) met een narcist heeft welgeteld 3,5 maand geduurd. Inderdaad, in het begin merk je er niet zoveel van, totdat we samen op vakantie gingen. Ik had al wel wat vraagtekens bij haar gedrag, maar wuifde het weg 'ach, ik zal me wel vergissen'. De eerste dag al had ze al de grootste verhalen over het hotel (ze was er al eerder geweest); dat ze de SPA zijn gaan verbouwen omdat ZIJ een klacht had ingediend. Ze wilde een andere kamer omdat het douchewater niet snel genoeg wegliep. Toe ik daar wat van zei: 'Maak je niet zo druk, het is vakantie!' reageerde ze alsvolgt: "Jij wil toch ook dat het water snel wegloopt? Vind jij dit normaal dan? En waarom heb je de airco aangezet, ik ben daar allergisch voor!' Ze heeft zelfs iemand van de onderhoudsdienst laten komen om half 2 's nachts om een lamp te vervangen aan de BUITENKANT van de bungalow! En toen realiseerde ik me heel goed dat ze psychisch niet in orde is en dit nog wel eens een hele lange vakantie kon worden. Ik kan jullie honderden annekdotes geven, maar dat laat ik achterwege. Dag 3 heb ik, na weer een mislukte poging tot een goed gesprek, besloten de vakantie voort te zetten zonder haar en heb haar dat ook medegedeeld. Ik heb veel mensen leren kennen en enorm veel lol gehad. Zij wilde die mensen ook als vriend, maar nadat deze mensen 10 minuten met haar hadden gesproken (waarin ze vooral mij zwart maakte), waren ze al vrij snel 'genezen' en ontloopten haar sindsdien. De vriendschap tussen haar en mij is over. Wel is ze nog steeds bezig met het 'inpakken' van mijn vrienden en kennissen via de welbekende vriendensites. Ze heeft zichzelf zelfs heel slinks uitgenodigd bij een vriendin in Duitsland. Toen de Duitse dame als antwoord 'Zou wel een keer kunnen.' gaf op de vraag 'Zal ik je een keer bezoeken in Duitsland?'… boekte zij meteen een ticket voor december… zonder ook maar te overleggen of het uitkwam. Tja… en als de andere partij dan een tikkeltje onzeker is en geen nee durft te zeggen… bah!

Man, 20-09-2010 13:46 #5
In reactie op alle onderstaande reacties : ik heb 8 jaar een relatie gehad met een vrouw met woede-uitbarstingen. Ben er ook getrouwd mee geweest, maar direct na het huwelijk is het gedrag in extreme mate toegenomen. Ik betijfel of het om een narcistische stoornis gaat, of gewoon over een moeilijk karakter met woede-uitbarstingen. Eigenlijk doet het er ook niet toe. Mijn enige advies is : stap uit zo'n relatie, want het wordt alleen maar erger. En uiteindelijk raak je jezelf compleet kwijt. Er valt niet met dit soort mensen te leven. Trap niet in manipulaties & laat je zeker geen schuldgevoel aanpraten. Heel veel sterkte toegewenst.

Petra, 14-09-2010 21:50 #4
Mevr.mijnheer. Onze dochter is na ruim 12 jaar huwelijk gescheiden van haar narcistische echtgenoot, met wie ze samen 3 kinderen heeft. Nu bijna zeven jaren later is zijn gedrag alleen nog maar grimmiger en nog meer beschadigend geworden voor haar en de kinderen. Letterlijk alles is geprobeerd om e.e.a. te laten stoppen. Wij vrezen, dat het tot ongelukken zal gaan leiden. Onze wanhoopskreet is dan ook, welke weg kunnen zij gaan om dit tot stoppen te brengen, het is niet meer te ondergaan. Dit moet stoppen! Kunt u ons helpen, haar hierbij te ondersteunen. Bij voorbaat dank voor uw reactie.

Mieke van der Welle, 13-09-2010 02:29 #3
Tja NPS de narcist kan er niets aan doen dat hij zo is. Maar dat betekent dat je wanneer je met een narcist te maken hebt je aan de goden bent over geleverd. Mijn man werd jaren geleden bijna van de dijk gereden door zo'n narcist en waagde het te zeggen dat hij uit moest kijken. Heel de familie van deze man was zijn hele leven mee gebogen met hem. Het gevolg was dat hij de jaren erna ons gezin dag en nacht gestalk heeft en vorig jaar mijn man met een ijzeren staaf op heeft staan wachten en hem daar mee op zijn hoofd sloeg. De politie dacht dat een goed gesprek met hen wel voldoende was voor de narcist om het daar bij te laten. Eind maart heeft hij mijn man weer op staan wachten en heeft hem van achteren met zijn auto geschept. En is vervolgens over zijn hoofd en lichaam gereden. Mijn man is direct overleden. Het gezin van deze narcist zijn schuwe kruiperige mensen. Waarschijnlijk door jarenlang terroriseren. Wanneer je ontdekt met een narcist samen te leven moet je heel snel maken dat je weg komt. Hoe moeilijk dat misschien ook is. Blijven en mee veren maakt dat je de narcist voeding geeft. Mensen die NPS hebben moeten aangemeld worden bij politie en instanties. En er zou een protocol moeten zijn waardoor zij in beeld blijven.Wanneer iemand NPS heeft betekent dat dat ze een gevaar voor de samenleving zijn. Ik ben mijn man kwijt en wij hielden zielsveel van elkaar. Wij waren 38 jaar samen en ondanks vele overduidelijke signalen heeft de samenleving en met name de politie en het gezin van de narcist hem mijn man op afschuwelijke wijze laten vermoorden.

Karin, 30-08-2010 19:32 #2
Tja ista, het is niet makkelijk. maar blijf lezen ga alles zoeken wat je over narcisme kan vinden. zo kan je je inlezen om evt, verdere stappen te ondernemen. bedenk wel als je ooit zover komt dat je een lange weg te gaan hebt. hij probeer nl. terug te komen voor meer narsictische voeding.het is een langdurig proces voordat je uiteindelijk helemaal van hem af bent. sterkte

Ista, 30-08-2010 11:49 #1
Wat herken ik veel in dit artikel!ik ben nu 4 jaar getrouwd met een narcistische persoon. in het begin zette hij mij op een voetstuk om me er bijna direct na het huwelijk vanaf te trappen. Woedeaanvallen om (voor mij) onbenullige dingen.Eerst was ik in verwarring, snapte er niks van. Tot ik op mijn werk een artikel zag over de antisociale persoonlijkheid.Tot mijn verbazing herkende ik heel veel van mijn man hierin.Door dit artikel ben ik verder gaan zoeken in de psychopathie en las over de narcistische persoonlijkheid.De overeenkomsten waren treffend.Hij probeerde mij met manipulaties van mijn kinderen te scheiden hij kraakte mijn persoonlijkheid constant af om tussendoor weer zeer zorgzaam en lief voor mij te zijn. Tevens liegt hij werkelijk alles bij elkaar hij maakt mensen wijs dat hij een zeer succesvol man is die alleen woont in een grote stad.(Hij woont gewoon met mij in een dorpje). mensen vragen aan mij of ik het niet erg vind dat hij niet bij mij woont.Ik weet niet wat ik zeggen moet of ik hem als leugenaar moet ontmaskeren en z'n woede op m'n hals halen.ook weet ik dat hij bijna over alles tegen mij liegt. Hij vervalst e-mails met berichten over z'n zakelijke successen (die dus niet bestaan).Dit heb ik door maar zeg niks vanwege de woede die dan losbarst. Ook heeft hij afspraken met vroegere vriendinnen verzwegen, toen ik daar achter kwam draaide hij alles om ik was de boosdoener want ik was een gestoorde controlfreak!Over de verzwegen afspraak werd niet meer gesproken. Ach ik kan nog eindeloos doorgaan over de manipulaties en de leugens.ik reageer niet meer want de verbale woede is altijd een spraakwaterval van woorden waar geen eind aan komt. je komt er niet tussen.
Het is een grote sterke man lang een breed en als hij staat te schreeuwen en gillen zwijg dan maar.daarna wordt hij weer rustig meestal en doet of er niks gebeurd is en legt zelfs z'n arm om je heen!En o hij houdt zoveel van je beweert hij.Helaas ben ik nu financieel van hem afhankelijk maar ik probeer dit te veranderen.Ik probeer dit nog vol te houden. dat lukt me dankzij artikelen als boven. Hierdoor begrijp ik wat er aan de hand is en hou ik het hoofd koel.Ik snap wel dat dit niet door kan gaan. Het is moeilijk, soms zou ik wel willen ontkennen dat dit allemaal echt gebeurd. Ondertussen weet ik dat ik moet zorgen financieel onafhankelijk te worden en hier een eind aan te maken. Misschien is uiteindelijk een bijstandsuitkering als het me niet lukt een baan te vinden beter dan dit. Toch is loslaten heel moeilijk.
Het is zeer pijnlijk en verwarrend.

Infoteur: Mjon
Laatste update: 06-05-2016
Rubriek: Mens en Samenleving
Subrubriek: Man en vrouw
Bronnen en referenties: 1
Reacties: 72
Schrijf mee!