Leren lopen, de eerste stapjes naar de dreumestijd

Leren lopen, de eerste stapjes naar de dreumestijd De eerste stapjes, iets waar ouders over het algemeen toch wel het meest trots op zijn. Logisch ook, want wat is er mooier dan uw kind dat zijn eerste stapjes in de grote wereld zet? Eigenlijk is van leren lopen helemaal geen sprake, het kind ontwikkeld zich tot een bepaald punt en is dan ineens in staat tot een vaardigheid, zonder die echt stap voor stap te leren. Dus het gaat allemaal vanzelf, ze leren het zichzelf aan, en de ouders hoeven alleen maar te kijken en te genieten.....

Uw peuter leert vanzelf lopen, daar hoeft u niks aan te doen

Op deze jonge leeftijd gaat de lichamelijke ontwikkeling helemaal vanzelf, dat gaat volgens een natuurlijk schema. Het begint met vinger wijzen naar iets dat ze willen hebben, of waar ze ons over horen praten. Hetzelfde geldt voor omrollen, leren kruipen, zichzelf omhoog trekken en uiteindelijk rond de tafel lopen. Al zouden mensen hun kind ervan weerhouden te gaan lopen, dan nog ontwikkelen kinderen deze vaardigheid zo gauw ze wel de kans krijgen, en andersom werkt het hetzelfde. Je kan nog zoveel oefenen met je kind, als ie er nog niet aan toe is zal ie nog niet gaan lopen. Op het moment dat het kind loopt is ie er lichamelijk en geestelijk gewoon helemaal aan toe.

De leeftijd kan heel erg verschillen van kind tot kind, maar gemiddeld zet een kind van 15 maanden zijn eerste stapjes. Maar er zijn ook kinderen die met 9 maanden al lopen, en kinderen die met 2 jaar nog niet lopen, ze bepalen allemaal hun eigen tempo. Over het algemeen zijn actieve nieuwsgierige kinderen het snelst met lopen, maar dat wil niet zeggen dat ze met andere vaardigheden ook snel zijn, zoals bv. praten.

Vaak gaan de eerste stapjes per ongeluk. Het kind ziet iets dat hij graag wil hebben, en voordat hij het zelf beseft ontstaat het ene na het andere wankele stapje. Als zn missie dan ook nog ns volbracht is, is de motivatie het nog eens te doen des te groter. Eigenlijk gaat het allemaal onbewust, het kind is tenslotte met zijn gedachten bij heel andere dingen, en op het moment dat hij zou beseffen wat er gebeurd zou hij waarschijnlijk heel snel op zijn billen vallen. Maar dat is maar goed ook, want als we ons bewust worden van allerlei natuurlijke bewegingen die we heel de dag door maken, er we zouden er over na gaan denken hoe we alles uit moeten voeren, dan worden de meest natuurlijke dingen een heel stuk minder vanzelfsprekend. Kortom, de natuur heeft het allemaal prima geregeld zo.

De nieuw aangeleerde vaardigheid stimuleren

Als eenmaal duidelijk is dat uw kind eraan toe is te gaan lopen, is het natuurlijk wel goed om het kind te stimuleren zijn nieuw aangeleerde vaardigheid toe te passen. Vaak zie je dat kinderen toch nog een beetje angstig zijn los te lopen, terwijl ze het eigenlijk best wel zouden kunnen. Iets dat ouders al van oudsher gebruiken is het trucje met de pollepel. Geef je kind het ene uiteinde in zn handje en hou zelf het andere uiteinde vast. Loop samen een stukje met uw kindje, en zo gauw hij het even niet beseft is de lepel snel losgelaten, u zult zien dat uw kindje lekker alleen doorloopt. Totdat hij beseft wat er gebeurd is, dan is het vaak ook net zo snel weer afgelopen.

Het is voor een kind ook erg stimulerend om beloond te worden voor het uitvoeren van zijn nieuwe trucje. Leg een lekkere soepstengel op een realistische loopafstand, of een bekertje drinken, en uw kindje raakt op die manier gestimuleerd een paar stapjes te zetten.

Vaak krijgt uw kindje in de gaten dat lopen gewoon ook veel sneller gaat dan bijvoorbeeld kruipen. Op die manier krijgen ze zelf ook de smaak te pakken, ze beseffen dat ze overal veel sneller en met minder moeite kunnen komen. Als uw kindje dat eenmaal in de gaten krijgt, zult u zien dat het steeds vaker gaat lopen en minder gaat kruipen. Zo gauw die stap gemaakt is kunt u stellen dat uw kind echt loopt, het zal nu ook niet snel meer terugkeren naar zijn oude patroon.

Een terugval

Toch komt het wel eens voor dat een kind een terugval krijgt. Er wordt als het ware een soort van pauze ingelast. De lengte van deze terugval is verschillend, soms maar een paar dagen maar soms ook wel enkele weken. Ouders gaan zich zorgen maken, zijn bang dat hun kind het vergeten is of dat er lichamelijk misschien iets niet in orde is met bv. de spierspanning in zijn beentjes. Toch is het niet nodig dat u zich zorgen maakt, vroeg of laat krijgt het kind in de gaten dat lopen toch echt wel sneller en makkelijker en met minder inspanning gaat dan kruipen waarbij het kind zichzelf steeds moet optrekken.

Vaak zie je dat als ouders in de gaten krijgen dat hun kind de neiging krijgt te gaan lopen, dat ze allerlei attributen aanschaffen, zoals loopstoeltjes en duwkarretjes. Toch wordt dit ten zeerste afgeraden, er kleven ook nadelen aan. Het kind kan op deze manier een verkeerde manier aanleren om op zijn voetjes te staan. Als ze bv. net te klein zijn om met hun voeten aan de grond te kunnen, zie je dat ze uiteindelijk op hun teentjes gaan lopen. Dit is een aanwensel dat weer erg moeilijk af te leren is, en ze ontwikkelen niet de juiste spieren om echt stevig op eigen beentjes te staan. Loopstoeltjes kunnen ook nog eens erg gevaarlijk zijn, kinderen slaan er makkelijk mee over de kop.
Een duwkar is op zich niet gevaarlijk. Zonder een duwkar leren kinderen ook wel lopen, maar vaak vinden ze het toch erg leuk. Het is wel belangrijk ervoor te zorgen dat er gewicht in de kar ligt, zodat uw kindje niet om kan vallen of omslaat omdat het karretje te licht of te glad is. Wel zijn niet alle ouders blij met de schade aan de meubels die met dit soort karretjes onvermijdelijk zijn.

Ten slotte

Traplopen is iets dat niks te maken heeft met gewoon lopen. Vaak zie je dat kinderen veel eerder kunnen traplopen dan gewoon lopen, zeker de trap omhoog. Trap af duurt over het algemeen wat langer. Als trap klimmen eenmaal aan de orde is wordt het tijd voor traphekjes, een ongelukje zit in een klein hoekje.
Ook is het raadzaam de rest van uw huis te beveiligen, denk hierbij aan keukenkastjes en laden, stopcontacten, decoraties en scherpe hoeken aan meubels. Voor uw kind gaat een hele wereld open samen met het leren lopen, maar ook u komt in een compleet nieuw tijdperk terecht.....

Maar vooral: geniet ervan !!! Dit is een prachtige tijd die nooit meer terugkomt, uw baby wordt een dreumes.....

Lees verder

© 2009 - 2020 Mamasan, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Thudguard babyhelm: helmpje dat het jonge hoofdje beschermdDe Thudguard babyhelm is het helmpje dat het jonge hoofdje beschermd bij vallen of stoten. Dit helmpje bestaat namelijk…
De ontwikkeling van je babyDe ontwikkeling van je babyWanneer je baby pasgeboren is moet hij nog van alles leren. Een pasgeboren baby ligt voornamelijk stil en brengt zijn da…
De voetjes van je baby, hoe ontwikkelen ze zich?De voetjes van je baby, hoe ontwikkelen ze zich?Een baby ontdekt na ongeveer drie maanden zijn voetjes. Hij pakt ze vast en speelt ermee. Daarbij vouwt hij zijn beentje…

Leren praten, de eerste stapjes naar echte communicatieLeren praten, de eerste stapjes naar echte communicatieDe taalontwikkeling wordt in 2 onderverdeeld, de actieve woordenschat en de passieve woordenschat. Actieve woordenschat…
Ja heb ik, en nee zeggen ze toch nietJa heb ik, en nee zeggen ze toch niet“Ja, heb ik, en “nee” zeggen ze toch niet”, is onbewust vaak de uitgangspositie van veel kinderen. En vanuit hun ervarin…
Bronnen en referenties
  • Boek: alles over peuter en kleuterjaren, door David Fontana

Reageer op het artikel "Leren lopen, de eerste stapjes naar de dreumestijd"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reactie

Thea van der Weele, 09-02-2014 21:56 #1
Waarschijnlijk is mijn kleinzoon bij zijn andere oma van 2 treden van de trap gegleden (ze heeft het niet gezien). Sindsdien wil/durft/kan hij niet meer lopen, hij houd het aangedane voet van de grond. Dokter kan niets ontdekken mag voetje alle kanten op bewegen, echo wijst ook niets uit. Ventje liep net los, zo jammer nu. Wat zou het kunnen zijn, angst? Het is nu 2 weken geleden gebeurd, arts wil waarschijnlijk MRI maken? Heeft iemand dit eerder meegemaakt?

Infoteur: Mamasan
Gepubliceerd: 03-04-2009
Rubriek: Mens en Samenleving
Subrubriek: Pedagogiek
Special: Mijlpalen peuterleven
Bronnen en referenties: 1
Reacties: 1
Schrijf mee!