InfoNu.nl > Mens en Samenleving > Ouder en gezin > Help! Ik word gek van mijn schoonmoeder!

Help! Ik word gek van mijn schoonmoeder!

Help! Ik word gek van mijn schoonmoeder! Vaak zijn het vrouwen die problemen hebben met hun schoonmoeder. De problemen lopen soms zo hoog op dat man en vrouw het met elkaar niet meer zien zitten en dan zelfs van elkaar scheiden. Welke problemen (met het gedrag) van de schoonmoeder komen veel voor? Je leest het in dit artikel.

De ongevoelige schoonmoeder

Daar lig je dan, net bevallen van je eerste kind, en je schoonmoeder komt de kamer alweer ingestormd op 'haar manier'. Als je haar vertelt over de pijn en moeite tijdens de bevalling schudt ze met haar hoofd en zegt: 'Jullie meiden zijn ook allemaal zo kleinzerig. In mijn tijd klaagden we daar niet over; we ondergingen het gewoon.' Iets dergelijks kan uit de mond van je schoonmoeder komen. Sommige schoonmoeders kunnen ongelofelijk ongevoelig zijn. Alsof jouw gevoelens en gedachtens er niet toe doen. Bovendien kleineert ze je in het bijzijn van je man en/of andere familieleden. Je schoonmoeder heeft duidelijk moeite zich in te leven in jou (en je omgeving).

De aanhankelijke schoonmoeder

Jullie zijn net terug van een bezoekje aan jullie schoonouders, of je schoonmoeder hangt alweer aan de telefoon met je partner. 'Liefje, ik heb zo'n pijn in mijn rug. Het gaat helemaal niet goed met me.' De aanhankelijke, zeer emotionele (dramatische) schoonmoeder kan een ramp zijn voor een stel. Zeker wanneer manlief niet in de gaten heeft dat zijn moeder hem enorm claimt. Een aanhankelijke schoonmoeder kan zich trouwens ook prima tot de schoondochter 'de dochter die ze altijf wenste' richten. Een opmerking als: 'Je nodigt me toch wel uit voor dat feestje he?' of 'Ik kan geen week zonder je hoor' is dan snel gemaakt.

Twee handen op één buik

Een (groot) probleem ontstaat wanneer de partner continu naar zijn moeder trekt. Voor elk wissewasje staat hij bij haar op de stoep of hangt hij aan de telefoon. Er gaat immers niet bovens zijn 'mammie'. Helemaal vervelend is het als je te horen krijgt: 'Mijn moeder kan het beter' of 'Mama doet dat heel anders'. Een aantal andere problemen die kunnen voorkomen:
  • Je partner stelt de behoeften van zijn moeder boven jouw behoeften
  • Je partner belt/spreekt dagelijks met zijn moeder
  • Je partner vindt de mening van zijn moeder belangrijker dan jouw mening
  • Je partner 'vlucht' naar zijn moeder bij een ruzie of woordenwisseling

De aanvallende schoonmoeder

'Zou je niet even stofzuigen?' of 'Laat jij je kinderen zo lang alleen?' kunnen vragen zijn van een 'aanvallende' schoonmoeder. Het komt er op neer dat je schoonmoeder jouw zo ongeveer de oorlog heeft verklaard, en (zo subtiel mogelijk) zal proberen om jou te laten twijfelen aan je eigen functioneren. Het type 'aanvallende schoonmoeder' doet een aanval op jouw karakter. Volgens haar ben je bijvoorbeeld te druk, je praat teveel, je regelt het huishouden niet goed, je hebt te weinig diepgang... noem maar op!

De schoonmoeder die nog steeds 'mamma' is

Heeft jouw partner het wanneer hij over zijn moeder spreekt nog steeds over 'mamma' in plaats van over moeder of ma? Grote kans dat zijn moeder hem dan nog steeds behandeld als haar kind. Misschien komt ze wekelijks nog wel stofzuigen, ruimt ze de spullen achter jouw partners kont op of maakt ze zijn 'favoriete kostje'. Sommige schoonmoeders kunnen hier erg ver in gaan; ze zullen niet snel accepteren dat er een nieuwe vrouw in het leven van hun 'geliefde zoon' is gekomen.

De schoonmoeder die negeert

Het hele huis zit vol met visite, maar jouw schoonmoeder keurt jou geen blik waardig. Ze doet gewoon net of jij niet aanwezig bent en praat 'gezellig' met de andere gasten over koetjes en kalfjes. Ze zal je ook niet snel helpen met het bedienen van de visite.

De schoonmoeder in oorlog

Misschien is dit het type schoonmoeder dat je het meest moet vrezen; de oorlogvoerende schoonmoeder. Maar in ieder geval is ze duidelijk en helder over haar mening en weet je 'aan welke kant' ze staat. Je schoonmoeder praat openlijk over haar afkeuring ten opzichte van jullie relatie of huwelijk en zal aan iedereen vertellen wat er mis is aan jou en aan jullie relatie.
© 2010 - 2019 Jolene1984, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Kelim tapijten en kledenKelim tapijten en kledenKelim zou letterlijk betekenen “vlakgeweven”. Een kelim is dus een geweven tapijt of kleed zonder pool. Dit in tegenstel…
Het verhaal van Ruth, stammoeder van Jezus volgens MatteüsHet verhaal van Ruth, stammoeder van Jezus volgens MatteüsRuth wordt door de evangelist Matteüs genoemd als één van de vier stammoeders van Jezus. Haar naam staat in het geslacht…
Schoonmoeder, de bom onder je relatie?Schoonmoeder, de bom onder je relatie?Opdringerig, jaloers, verbitterd, kritisch, bemoeiziek of irritant... de ideale schoonmoeder lijkt een zeldzaamheid. De…
Een lasagne met zalm en courgettes van de italiaanse mamaLasagnegerechten zijn bij mij zeer favoriet om meerdere redenen. Het is lekker, makkelijk te bereiden en van te voren kl…
Tamar en Ruth, overeenkomsten tussen stammoeders van JezusTamar en Ruth, overeenkomsten tussen stammoeders van JezusIn Genesis wordt verteld hoe Tamar opkomt voor de rechten van haar overleden man. Ruth zoekt samen met haar schoonmoeder…

Reageer op het artikel "Help! Ik word gek van mijn schoonmoeder!"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

Jesse, 14-05-2016 07:25 #16
Wat dacht je van… de schoonouders die je zo verzwelgen! Met warm onthaal en overdreven liefdevol word je de familie binnen gehaald. Vervolgens gaan ze vaak op de momenten dat je je even niet zo lekker voelt overladen met (goedbedoeld maar zeker niet hun positie!) advies. En daarna komen ze er kennelijk achter dat 'dat kind' zoals ik wel eens word genoemd ook een mening heeft, normen en waarden en zelfrespect dus kloppen ze bij hun zoon aan, mijn man, en vertellen hem wel eens eventjes hoe ze over mij denken (niet zo positief dus, als ik dacht).

En dan baar je je eerste kindje. Een prachtig meisje. Waar ik bang voor was geschiedde: schoonpa en ma veranderen in een over-enthousiaste claimende opa en oma. Zelfs de bezoekjes aan het consultatiebureau zijn niet meer veilig. Is oma nog niet mee geweest? Potverdorie! ze moet en zal mee!

Zoveel dingen die ik hier zou kunnen opnoemen. Aan de ene kant is het mijn energie niet waard. Aan de andere kant zijn het wolven in schaapskleren. Tegen de buitenwereld spelen ze de perfecte (schoon)ouders maar ik weet inmiddels wel hoe ze echt zijn: geniepig. D.m.v opmerkingen, het buiten spel zetten van mij, doen alsof ik een moeder ben die onzeker is, me benaderen alsof ik een klein kind ben in heel veel dingen, tegen hun zoon tekeer gaan en tegen mij poeslief doen… Echt, soms lijken ze haast wel narcistisch. Vooral zichzelf en de kinderen verheerlijken vinden ze fantastisch. Een eigen leven hebben ze amper.

Tessa, 20-10-2015 10:01 #15
Wat herkenbaar allemaal! Voor de 1 ouderwets onderwerp en voor de ander iets waarover honderduit gepraat kan worden. Zeuren met zeuren over dit onderwerp want dit onderwerp speelt nog alle dagen en in alle situaties. En zet er dan geen reactie neer als je zelf zo.n perfecte schoonmoeder bent of/en hebt gehad.
Wat ik heel erg herken is het onbegrip van deze vrouw. Helaas als ik met schoonmoeder zou moeten praten dan kan ik dat beter via de schoonvader doen omdat schoonmoeder totaal niet slim is. Het is een hele slome vrouw waar je amper mee kan praten. Niets geen pit. Ze is wel goed in vinger wijzen en zielig doen en schuld afschuiven naar mij. Dat kan ze dan wel weer idioot goed. Heel bijzonder. Het is net hoe het haar uitkomt. Simpele vrouw.
En soort zoekt soort dus na twee pogingen om schoonmoeder te bereiken in Jip en Janneke taal ging ik over naar schoonvader maar ook hij begreep niets waar het nou fout gaat.
Op dit moment ga ik niet meer met ze om. Ik wilde het langzaam afbouwen maar het gaat nu wel heel erg in een sneltrein. Ik heb 1 keer iets gedaan en gelijk worden feestdagen afgelast. We zien wel waar het schip strandt. Dat gaat met tranen en spanning maar we trekken ons er hopelijk wel doorheen. Het kost tijd en blijft een gevecht. Partner blijft teveel aan mammie kleven. Dat stukje moet veranderen hoe sneu ik het ook voor hem vind.
Het gaat ons lukken dames!

Not Happy, 20-10-2015 09:34 #14
Hee butterfly, wat een herkenbaar verhaal. Ik heb dan geen kinderen met hem nog maar die wil ik wel. Schoonmoeder heeft me (onbedoeld) gekwetst en begrijpt niet waarom en het hoe. Nooit geen excuses gehad en dus " zand erover en we praten er niet meer over". De rollen werden omgedraaid want ineens had ik haar gekwetst. Manlief wil het contact weer goed hebben zoals het was. Maar helaas is er door de situatie van kwetsen en het vervolg behoorlijk wat geknapt in m.n kop. Als er nou begrip zou zijn geweest zou alles wat soepeler zijn verlopen. Maar het begrip kwam maar niet en daar hoef ik ook niet op te wachten. Daardoor wordt het van kwaad tot erger. Hij trekt ook erg naar z.n ouders toe en begrip van hem krijg ik amper. Het liefst schud ik hem door elkaar omdat hij me wel moet gaan begrijpen. Ik ben z.n toekomst en niet zijn moeder meer. Smerig idee als hij daar maar mee moet gaan slapen etc. haha. Waarom het zo.n issue is komt vanwege het feit dat de relatie goed is maar voor hoelang? Hij wil niet accepteren dat ik alleen op verjaar- en feestdagen langs z.n ouders wil gaan met hem. En ik kan de situatie niet accepteren door wat er is gebeurt maar vooral ook hoe idioot deze mensen het aanpakken. "Zij is altijd moe" "als we langskomen dan gaat het nooit eens goed". Klopt ik zit al een jaar in de ziektewet. Ik ben niet het type die altijd maar hetzelfde antwoord zoals zij. "Het gaat goed". Dat bestaat niet. Zij zeggen dit ook altijd met een oververmoeide kop en zeker niet overtuigend. Het gevoel van begrip kennen zij niet. Praten over gevoelens al helemaal niet. Ik vraag me af wanneer deze bom gaat barsten en terwijl ik dit nu typ kan ik het niet droog houden. Natuurlijk wil ik m.m partner niet kwijt maar hij moet me ook niet het gevoel geven dat hij minder begrip voor mij heeft dan voor z.n moeder. Dames een relatie kan toch niet door zo.n mens verpest worden? Butterfly, hoe gaat het daar nu? Contact voor goede vrede werkt niet hè?!

The Unknown, 11-07-2015 20:44 #13
Ik heb er bij mij geen woorden voor.
Mijn schoonmoeder is iemand waar je niet bij weet hoe je ze vast hebt.
Ze is altijd achterbaks en heeft een dubbel gezicht.
Ik ben 18 jaar ben al 2 jaar samen met mijn vriendin 3/4 van de ruzies gaan over de schoonmoeder.
Ik ben iemand van ze moeten niet achter mijn rug praten en zal dit ook duidelijk maken maar dan word je de deur gewezen aks ik het was machine niet uitruim haar wou slagen en noem maar op.
Ze verzint letterlijk alles om haar gelijk te halen en voelt haar machtig dat ze naar men ouders kan bellen awel spijtig maar mijn relatie lijd hieronder en weet niet wat te doen, de 16 jarige dochter daar ( mijn schoonzus ) trapt het op haar 18 jaar af, de man van mijn schoonmoeder is een alles oplosser met als resultaat dat hij springt voor iedereen en een sloef is.
En mijn vriendin na al die ruzies blijft het inderdaad haar mama en vergeet ze soms wat afschuwelijke dingen dat ze doet.
- A l 2 jaar ruzie met iedereen, ze heeft altijd gelijk, je moet oppassen met wat je zegt ik kan zelfs gewoon niet zeggen dat ik bij men eigen ouders thuis eet zonder dat ze achter men rug bezig is of haar dochters van de trap sleurt.
Help!

Butterfly, 26-04-2015 14:08 #12
Ik word helemaal gek van mijn schoonfamilie. Ze doen gewoon achterbaks en mijn man wil het maar niet inzien. Als wij ruzie hebben dan gaat hij meteen zijn ouders bellen en vervolgens gaat hij daarheen. Elke zondag gaat hij naar zijn ouders toe. Dit had hij hij voor het huwelijk besproken met mij dus houdt hij daaraan. Als ik een keer wat op een zondag wilt gaan doen dan krijg ik dit meteen te horen. Een keer heb ik gezegd dat ik er klaar met het huwelijk ben. Vervolgens heeft hij z'n ouders gebeld en gezegd dat ze nu bij ons thuis moeten komen om hun hart te komen luchten. Toen heb ik de wind van voren gehad. Ik ben een slechte moeder een slechte vrouw. Ik heb een tijdje geen contact met ze gehad. Om de vrede in huis te bewaren had ik na een tijdje weer contact met ze. Ze hebben nooit hun excuses aangeboden. Enige wat ze gezegd hebben is "zand erover we praten er nooit meer over". Na 2 jaar zit het me nog steeds dwars wat ze allemaal toen gezegd hadden. Ik kan er niet van slapen en heb echt nachtmerries. Het verhaal speelt maar door. Het ergste vind ik dat mijn man niet achter me staat. Ook al zegt hij van wel maar hij geeft me het gevoel niet. Als hij achter me stond dan kon ik ermee dealen. Het is echt alsof het ik tegen hun ben. Ik heb kinderen en wil het huwelijk ook niet zomaar opgeven. We hebben ook leuke tijden met elkaar gehad. Hoe krijg ik mijn man zover dat hij niet een mama's kindje blijft? Hij is nu een volwassen man en zou toch voor zijn gezin moeten vechten?

Peter, 23-07-2014 15:37 #11
Nou dames, dat valt allemaal wel mee vind ik. Ik heb al meer dan 2 jaar mijn schoonmoeder in huis wonen. Dus het kan altijd nog erger helaas… :-(

Kiara, 06-07-2014 10:46 #10
Wij wonen ook naast mijn schoonouders.
Helaas niet zelf voor gekozen, manlief woonde er al (huis gekocht met vorige relatie).
Duidelijk dat vorige vriendin compleet afgezeikt is geworden en zij uiteraard nooit iets goeds kon doen.
Naarmate de tijd verstreek begon ik mijn eigen gedrag te herkennen in de verhalen van zijn ex. En nee, ik ben absoluut niet hetzelfde type, maar ik wil ook niets liever doen dan langs die schoonouders lopen en ze negeren.
Ik begon zelfs medelijden met die vriendin te krijgen en herkende onze ruzies in de verhalen van zijn ex.
De ruzies gaan nm. altijd over zijn moeder! (die moeder die overigens ALTIJD de schuld bij schoonvader neerlegt, zij heeft zelf nooit iets gedaan)

Mijn schoonmoeder is de ooo zo lieve vrouw die ALLES doet (tuin omspitten, nieuwe kussens kopen, nieuw bestek, nieuwe kleding e.d. zonder dat we daarom vragen) Nee zeggen is absoluut uit den boze, want ze heeft immers maar één kind.
Nee, dat klopt niet! Want ik (schoondochter) ben de dochter die ze nooit gehad heeft!
Manlief spreekt iedere dag met haar en als ze eens op vakantie zijn (whoehoe alleen thuis gevoel!) dan belt ze IEDERE dag!
Geprobeerd te praten, maar ze voelt zich aangevallen en zij doet immers niet verkeerds!
Vervolgens komt ze op hoge poten en behandeld mij zo respectloos dat ik van niemand tolereer, van haar wel natuurlijk!
Dat zijn echt van die mensen waar je alles voor kunt doen en nog is het nooit goed! Ga je één week niet, dan krijg je meteen verweten dat je NOOIT meer gaat… dus ga je verplichte bezoekjes, ook al werk je 40 uur, studeer je ernaast, probeer je een huishouden te runnen en ben je zwanger… maar who cares? Schoonmoeder wil je immers graag zien…

Als het kon zou ik meteen verhuizen… maar ik weet dat verhuizen een bom onder mijn relatie legt (manlief kan heel slecht tegen verandering, zeker bij weg zijn bij zijn moeder) en hier blijven wonen is ook het einde van mijn relatie…

Maar ja… wat moet ik dan?
Ik heb zowaar alles geprobeerd maar heb geen idee meer hoe ik dit kan oplossen…
Manlief verbieden te gaan wil ik ook niet, maar lijkt de enige oplossing (maar dan verlies ik hem vanzelf)

Simone, 04-04-2014 14:25 #9
Niet schrikken. Het is waar. Uit een Italiaans onderzoek is gebleken dat een huwelijk meer kans van slagen heeft als de schoonmoeder ver weg woont. Elke kilometer telt!… Tja ik heb 14 jaar naast mijn "schoonmoeder"gewoond… De afstand bedroeg circa 8 meter… Need I say more?… Ben wel super blij ik daar weg ben!

Martine77 (infoteur), 22-08-2013 19:25 #8
In mijn verhaal herken ik niets van dit artikel, maar mijn schoonmoeder haat mij gewoon compleet en kijkt ook neer op haar eigen zoon, die ze gewoon invalide laat verklaren om hem aan haar te binden. Die vrouw is gewoon compleet psychotisch. Mijn schoonmoeder heeft me bijna gewurgd, bijna omver gereden en mijn vriend laten opsluiten in een psychiatrische inrichting om de relatie uit elkaar te krijgen. Het is echt zoals in een film. Mijn vriend en ik gaan gewoon zo ver mogelijk van haar lopen.

Jolinipanini, 23-05-2013 16:57 #7
Mijn verhaal is al helemaal raar. Toen ik mijn vriend net leerde kennen heb ik alleen maar negatieve dingen over zijn moeder gehoord. Ze was er nooit voor hem, ze liet zijn stiefvader hem slaan en ze heeft hem op zijn 17de uit huis geschopt. Ineens moest er toch een band komen met moeders en dus ging ik braaf mee en ik moet zeggen dat het prima ging, ik gunde hem ook die band met zijn moeder omdat ik zelf met mijn moeder een hele hechte band heb. Op een gegeven moment was haar plan te verhuizen naar Australie en dit gebeurde ook voor 6 maanden, toen kwam ze terug omdat haar relatie daar toch niet zo goed ging. Na een maand wilde ze toch alweer terug en dus boekte ze een ticket (waarvan mijn vriend nog een groot deel heeft betaald) en ze zou 1 dag voor zijn verjaardag vertrekken. Dat een moeder zoiets doet vind ik al walgelijk maargoed.
Uiteindelijk is het niet door gegaan omdat de man die ze in Australie op haar had zitten wachten haar karakter ook door had (ze had een concurrentiestrijd met het dochtertje van 7 jaar…). Ze bleef dus in Nederland. Er deed zich een keer een avond een incident voor waarbij min vriend werd opgepakt, hij had wat teveel gedronken en dat viel verkeerd waardoor hij mij liep uit te schelden en me ons huis niet in liet.
Mijn schoonmoeder belde me vervolgens de volgende dag op om mij de schuld te geven, terwijl ik ontzettend overstuur was over het hele gebeuren. Toen ik hierna zei dat ik haar voorlopig niet wilde zien werd mij verteld dat ik kinderachtig deed en dat ze nooit haar excuses hiervoor zou aanbieden.
Hierna heb ik haar nog één keer gezien omdat haar vader in het ziekenhuis lag en ik ben niet zo'n persoon dat dan alsnog kwaad gaat lopen doen want ondanks alles vond ik het erg zielig voor haar en haar moeder.
Nu had ik pas ineens de neiging om in mijn vriend zijn telefoon te kijken, ik had namelijk al een vermoeden dat zei me regelmatig zwart zat te maken.
En wat bleek ze had hem een bericht gestuurd met een foto van een meisje dat ze had ontmoet en met een telefoonnummer erbij, ''bel haar is een leuke meid voor jou'' stond erbij. Ik was woest! Mijn vriend was ook erg kwaad en heeft haar direct opgebeld en gezegd dat ze haar excuses moest aanbieden. Dit deed ze echter niet. Na 3 weken heeft ze tegen mijn vriend gezegd dat ze wel bereid was haar excuses aan te bieden omdat ze al mijn ''gezeik'' zat was. Ik vind dat niet echt een oprechte manier van excuses aanbieden dus ik wees het af. Ik zit nu echter in een heel moeilijke situatie : mijn vriend wilt namelijk een punt achter onze relatie zetten als ik niet gewoon leuk met haar omga. Hij doet erg koel tegen me sinds ik heb gezegd dat ik het niet van plan ben en dat terwijl hij zelf nog nooit de moeite heeft genomen om mijn ongeneeslijk zieke moeder te leren kennen (hij wist laatst zelfs haar naam niet eens meer). Ik vind zelf dat ik het niet verplicht ben om maar te veinzen dat ik haar zo aardig vind en zeker niet als niet hetzelfde voor mij wordt gedaan. Wat vinden jullie?

Tasjana, 11-03-2013 22:15 #6
Ik zit ook in zo'n dilemma. ik heb een aanvallende schoonmoeder, de schoonmoeder die nog steeds mama is en de twee handen op een buik. mijn vriend is enig kind. In het begin van onze relatie verliep alles op rolletjes. ik was blij met haar als schoonmoeder maar nu kom ik daar op terug. ik weet echt niet meer waar ik terecht moet en zag dit bericht als uitkomst. Mijn vriend heeft 4,5 jaar borstvoeding gehad, aan alles houding en gedrag zie ik dat ze helemaal in haar zoon wil kruipen, zij weet alles beter, Maar ook mijn vriend gaat er in mee. Hij luistert wel als ik m vertel waar ik mee zit over zijn moeder, maar na mijn idee gaat het er het ene oor in en het andere er uit. Hij is ook nog best verwend. Hij krijgt dure schoenen werkt niet papa en mama betalen toch wel. Wat moet ik hier mee?

Dramaqueen, 28-01-2013 13:43 #5
Ook ik heb de oorlogvoerende schoonmoeder. 5 jaar heb ik het mogelijke geprobeerd om er een weg in te vinden. Ons probleem is dat schoonmoeder serieus een psychische diagnose heeft (obsessief en dwangmatig gedrag). Haar obsessie is haar dochter (1 dochter, 3 zonen) waarvan zij heeft besloten al heel lang geen medicatie meer te slikken. Schoonmoeder en schoonzus hebben bepaald dat wij 3tjes dikke vriendinnen moeten zijn omdat wij toevallig rond dezelfde tijd relatie kregen, trouwen kindjes enz… Na zoveel walgelijke situaties aan moeder en schoonzus kant heb ik besloten dat dit er niet inzit. Het is hun manier of geen manier.
Voorbeeld; ik dien wekelijks bij schoonzus op visite te gaan en/of te bellen (andersom doet er niet toe).
Schoonmoeder kan niet gelukkig voor zoon en mij zijn wanneer wij iets moois in ons leven hebben als dochter dit niet of nog niet heeft zoals samenwonen/ verloven. Dan moet geregeld worden dat zus 6 weken voor ons gaat trouwen en dat is heel knus en gezellig in tegenstelling tot onze grote afstandelijke bruiloft. Want ja, zij hoeft geen onbekende mensen op haar bruiloft wat wij volgens haar dus wel hebben. Op verjaardagen wordt over haar bruiloft en zwangerschap gesproken, dat wij al eerder gingen trouwen deed er niet toe, sterker nog, dit wisten de ooms en tantes niet omdat schoonmoeder dat compleet negeert…
Nadat wij te horen kregen dat hun kleinkind niet meer welkom in hun huis was omdat het niet ging zoals ze wilden heb ik gezegd geen contact meer te willen.
Zal ze nooit hun kleindochter ontzeggen of zoon opstoken maar ik wil er niets meer mee te maken hebben.
Ook dit is geen oplossing blijkbaar. Ipv dat ze zich richten op een goede band met zoon en kleindochter waardoor het wellicht in de toekomst ook met mij vanzelf wel goed komt is het blijkbaar belangrijker om maandelijks man te bellen en beklacht te doen wat ik niet goed doe, dat terwijl ik geen contact met hun heb, heel bijzonder!
Een nieuwe oplossing gevonden, nee?
Over 2 maanden verwachten wij ons 2e kindje. Moeder en dochter zullen wel bang zijn dat ik teveel de aandacht trek met een 2e op komst ofzo? Echt geen idee…
Ben geneigd om dit keer te zeggen, wat ik ook doe het is niet goed, zelfs als ik geen contact heb. Misschien moet ik dan maar voor mezelf kiezen en als ik bevallen ben hun hier niet in te betrekken.

A. Mother In Law, 07-10-2012 22:53 #4
Ik ben een schoonmoeder en heb mijn schoondochter op wie ik erg gesteld ben al ruim 2 jaar niet bij mij thuis gezien. Ook de kleinkinderen zie ik hier nooit meer. Ik heb samen met mijn man altijd opgepast en geholpen wanneer het nodig was. Nu de kinderen groter zijn hebben ze andere interesses, logisch, maar opa en oma horen daar niet meer bij. Onze contacten zijn een eenrichtingsverkeer geworden en als ik daar wel eens over begin hebben we er woorden over, dus zwijgen we maar. De kouwe kant, ik heb het nooit willen geloven, maar hij bestaat echt… ik zou zo graag anders willen, maar het zit er niet in. Jammer, … het geeft veel verdriet en onbegrip.

Brigitte, 03-08-2012 15:20 #3
Nou, ik heb dus echt een oorlogvoerende schoonmoeder, die waar ik op mijn strepen sta voor de verantwoording van de zoon van mijn vriend en kleinzoon qua afspraken de hele familie moet horen dat ik heb niet wil hebben, terwijl ik gewoon niet wil dat hij van hot naar her wordt geslingerd en vindt dat de verantwoording voor grootste deel bij mama ligt net als ik bij mijn kinderen.

Laila, 29-11-2011 01:44 #2
Waar blijft de lieve schoonmoeder? Of zijn ze allemaal slecht of de slechte schoondochter? die heb je namelijk ook. dat een schoonmoeder gewoon slecht wordt behandeld door haar schoondochter. daar wordt nauwelijks over gesproken. de schoonmoeder heeft het altijd gedaan. erg kinderachtig.

Dana, 28-03-2011 00:04 #1
Wat een vreselijk ouderwets uitgekauwd onderwerp. In deze tijd dat mannen ook een deel van de opvoeding en het huishouden op zich nemen ervaren ook mannen dat hun schoonmoeder bemoeizuchtig kan zijn. Misschien nog wel erger omdat vrouwen altijd denken dat hun dochter een vriendin voor het leven is. Ook dat kan bedreigend voor de moderne man zijn. Hou toch eens op met dat schoonmoeder schoondochter verhaal…

Infoteur: Jolene1984
Gepubliceerd: 13-11-2010
Rubriek: Mens en Samenleving
Subrubriek: Ouder en gezin
Reacties: 16
Schrijf mee!