Jos Brink als predikant over rouw en troost bij overlijden
Jos Brink (1942- 2007) heeft een boek over rouwen geschreven en dat heet ‘Rouw op je dak’. Jos Brink, die TV presentator en predikant was, heeft ervaren dat rouwen veel met liefde te maken heeft. Hij merkte op dat niet de lengte van de liefde telt maar de diepte van de liefde. Jos Brink was zelf pastor en voorganger van de oecumenische gemeente de Duif in Amsterdam. In die gemeente was hij vooral actief met stervensbegeleiding. Tijdens het werk als pastor heeft hij ervaringen opgedaan die hij heeft uitgewerkt in het boek 'Rouw op je dak'. Jos Brink omschrijft op een heldere wijze hoe in een Amsterdamse stadsgemeente met rouwen wordt omgegaan.Boek 'Rouw op je dak'
Het boek 'Rouw op je dak' zegt al genoeg over het thema 'rouw'. Als een dierbare overlijd dan komt dat rouw op je dak. Het is nooit welkom of dat je er bijvoorbeeld op zit te wachten. De zinspeling 'rouw op je dak' betekent ook dat een huis waarin het rouwen op dat moment afspeelt een soort van 'heilig huis' mag zijn. Jos Brink beschrijft het allemaal op een duidelijke manier wat voor iedereen te begrijpen is en, zeker ook tot troost kan zijn.Liefde, troost en overlijden
Als een dierbare komt te overlijden dan krijgt men ook met het begrip 'liefde' te maken. Plotseling wordt je geraakt en voelt dat er iets wordt afgebroken. Het gemis is plotseling een soort vacuüm, een leegte die niet te beschrijven is. Mensen worden zich nog dieper bewust van de liefde voor de overleden persoon. Rouwen hoeft dan ook niet alleen negatief te zijn. Het doet een beroep op ons gevoeligheid en liefde voor de mensen die nog om je heen staan. Er zijn natuurlijk ook voorbeelden genoeg dat het overlijden boosheid of wraak oproept. Maar bij een rouwproces gaat het vooral om tijd te nemen voor de liefde voor de overleden persoon en, niet om eigen emoties op anderen af te reageren.
Rouwen is een vorm van troost en coping
Het rouwproces is een onoverzichtelijke beproeving. Twee emoties, pijn en verdriet zijn onlosmakelijk met elkaar, en met jou verbonden. Dit besef is er nooit geweest. Nu ineens wel. Een plotselinge confrontatie met de dood, rouw, pijn, gemis en verdriet is ineens een van meest traumatische ervaring die een mens kan meemaken. Nu overkomt het jou. Hoe komt een mens er door heen vraag je je dan af!?Overlijden staat niet op onze agenda
Jos Brink merkt in zijn boek ook terecht op dat het sterven niet in onze agenda past. We houden er geen rekening mee en doen we dat toch dan vertrouwen we op de medische wetenschap. Maar toch is er eens dat onontkoombare sterven. Die andere kant van het leven.
Rouwproces: verschillende manieren van troost en coping
Wat betekent nu eigenlijk het begrip ‘rouwproces’? Een rouwproces is eigenlijk rouwen op schema. Een stappenplan volgen! Ben je bij de laatste stap nog niet uitgerouwd dan vinden mensen dat je je niet meer zo moet aanstellen! Terecht merkt Jos Brink op dat er cursussen voor zijn. Niets ten nadele van het rouwpastoraat waarin de stappen ongetwijfeld doorlopen worden maar, waar het misgaat is de tijdsdruk en het moment van ‘afronden’ van het rouwproces. De maatschappij roept weer. Kom op, aantreden weer en zoek desnoods weer een andere partner! Dit zijn natuurlijk trieste zaken maar wel de werkelijkheid.Rouwen is als een ziekte
Jos Brink ziet het rouwen als een soort ziek zijn. Het rouwen heeft invloed op heel je ‘zijn’. Je kunt er een ‘litteken’ aan overhouden en als je er aan denkt kun je dat misselijke vermoeiende gevoel weer krijgen. Tegen deze ‘ziekte’ zijn geen pilletjes. Wel is er een ander medicijn en dat is Jezus Christus. De wetenschap dat Hij ons door en door kent geeft rust.
