Wat moet ik doen als ik mij eenzaam voel?
Mensen die eenzaam zijn voelen zich vaak verdrietig en leeg van binnen. Ze voelen zich niet bij machte om hun emoties te veranderen. Eenzaamheid ontstaat door een onevenwicht in sociale vaardigheden, de leefsituatie en omgeving. Hoe komt het dat niemand me begrijpt, waarom heb ik geen contacten en hoe ga ik hiermee om? Dit zijn de meest gestelde vragen waar deze mensen mee zitten.
Hoe pak ik eenzaamheid aan?
Het is vaak lastig om iets aan eenzaamheid te doen. Meestal wordt er een bepaald therapie aangeboden of in sommige ernstiger gevallen, medicatie voorgeschreven. Soms kan dit noodzakelijk zijn, maar gaat de eenzaamheid daadwerkelijk weg, kan het terug komen of wordt het alleen maar onderdrukt?Het is goed om voor jezelf uit te vinden wat je precies mist in het leven. Hunker je misschien naar een relatie, contacten of erkenning in een relatie? Pak een pen en papier en maak een plan hoe je de eenzaamheid kan aanpakken. Je moet gemotiveerd zijn en nooit opgeven! Probeer uit te zoeken wat je mist en wat je hier aan wilt veranderen. Schrijf alles op, zodat je de eenzaamheid kwijt kan en helemaal tot jezelf kunt komen. Vind uit wat je leuk vind om te doen, wat je aanspreekt, welke contacten je graag onderhoudt of misschien bij welk religie je je thuisvoelt. Zoek dit uit en doe iets met deze informatie! Deel ze zonodig met iemand die je vertrouwt!
Eenzaamheid bij huisvrouwen
Eenzaamheid komt ook vaak voor bij huisvrouwen, die de hele dag thuis zitten om voor de kinderen te zorgen en de huishouding te regelen. Het is namelijk niet makkelijk om het anderen steeds naar hun zin te maken, en totaal geen tijd meer hebt voor jezelf. Het vergt veel kracht van een persoon en het kan je helemaal uitputten. Dit overkomt veel vrouwen. Zorg je niet goed voor jezelf of maak je geen gaatje in de dag dat alleen bestemd is voor jou, dan komt het gevoel van leegte en verdriet vaak voor. Als de kinderen naar school zijn en je ma is aan het werk, probeer dan eens tijd te nemen voor jezelf, ga een stukje wandelen samen met een vriendin of buurvrouw. Ken je nog niemand in je buurt of ben je er nog niet in geslaagd om nieuwe contacten te maken? Dan kun je altijd nog even kennis maken met je nieuwe buren, een winkel binnenlopen en tijdens een wandeling vind je altijd wel iemand ( meestal wat oudere vrouwen) waarmee je een gezellige woordenwisseling kan hebben.Uiteraard is het belangrijk om een goed contact te onderhouden met jouw partner. Mocht je je eenzaam voelen doordat je het gevoel hebt niet erkend of respect te worden, probeer dan rustig met je partner te praten op een gunstige tijd.
Heb je het gevoel dat je tegen een muur aan praat en wordt de eenzaamheid daardoor alleen maar groter? Dan raad ik aan om echt een paar dingen in jouw leven drastisch te veranderen, daarmee bedoel ik om bepaalde te aspecten te leren accepteren en zelf dingen te gaan organiseren.
Ik maak niet snel makkelijk contact, hoe komt dat?
Mensen die eenzaam zijn zonderen zich vaak af van anderen. Ze voelen zich 'niet begrepen' en snappen dan ook niet waarom ze geen aandacht krijgen van anderen. Een zonderling, wordt ook wel eens gezien als een 'vreemdeling' en niet als iemand die zich gewoon eenzaam voelt en eigenlijk toch graag mee wilt doen met de rest. Mensen laten deze personen dan ook vaak met rust. Wanneer dit gebeurt neemt de eenzaamheid ook vaak toe. Eenzame mensen lijken schuw, maar willen gewoon niet gekwetst voelen en nemen vaak niet de eerste stap om contact te zoeken.Eenzaamheid kan ook een angstaanjagend gevoel geven. Je wilt wel leuke dingen doen, maar je durft niet. Je wilt wel de menigte in, maar het komt overweldigend over. Je wilt best een praatje maken met iemand, maar iets houdt je tegen. Deze mensen verschuilen zich vaak achter het mom van : ik vind de menigte te druk, daarom ga ik niet mee. Of: Het gespreksstof van de mensen intereseert me niet, daarom maak ik geen praatje met ze.
De kunst is, om te erkennen dat je een probleem hebt en je af te vragen waar de oorzaak ligt. Ben je iemand die vroeger vaak is afgewezen of misschien zelfs verlaten? Zijn jouw verwachtingen ten opzichte van een ander veranderd?
Hulpmiddelen
Maak voor jezelf een vragenlijstje van gevoelens en aspecten die de oorzaak kunnen zijn van jouw eenzaamheid. Probeer initiatief te nemen in het maken van contacten, gesprekken en organisaties. Lees wat meer informatieve boeken, zodat je verstand van zaken hebt, zodat je voortaan weet waar je over praat tijdens een gesprek. Probeer zoveel mogelijk informatie te verschaffen om jouw persoonlijkheid sterker te maken.Leer mensen te begrijpen, zodat ze jou ook kunnen begrijpen. Luister goed naar mensen, zodat mensen het prettig vinden om met jou een gesprek te voeren. Maak tijd voor jezelf en neem het ervan, verwen jezelf af en toe met iets lekkers, of een cadeautje en blijf altijd in beweging! © 2007 - 2009 Gabrielle, gepubliceerd in Sociaal (Mens en Samenleving) op 14-10-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Gabrielle is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...
Verwante artikelen
- Eenzaamheid, een hot item tegenwoordig: Je hoort steeds vaker dat mensen eenzaam zijn. Is dat zo en zo ja hoe komt het en wat is er tegen te doen.
- Eenzaamheid is heel normaal: Eenzaamheid klinkt ‘zielig’. Dat is het niet. Iedereen kent het. Ook als je een gezin hebt of een onafzienbare vriendenkring. Alleen praten we er niet over. Tijd om het taboe te…
- Eenzaamheid is een feit: Eenzaamheid is een gebrek. Maar een gebrek waaraan? Liefde, genegenheid, contact? Een heleboel mensen voelen zich eenzaam, terwijl het eigenlijk niet nodig is. We leven tenslotte met…
- Eenzaamheid, de moderne plaag: Ruim een kwart van de Nederlanders voelt zich eenzaam en dit aantal groeit. Eenzaamheid is niet leeftijdgebonden maar komt vaker voor bij ouderen bij wie het meestal gaat om ee…
- Test - Zijn Relaties Belangrijk voor jou?: Hoe belangrijk zijn relaties voor jou? Contacten en relaties met je partner, familie, vrienden, collega's, buren etc. Hoeveel tijd, aandacht en energie besteed je a…
Reageer op het artikel "Wat moet ik doen als ik mij eenzaam voel?"
Hallo Joyce,
Had je een reactie geschreven maar zie hem nu niet meer terug. Heb je hem wel ontvangen? Whatever, het lijkt me een hele vervelende situatie waar je in zit. Ik zou denken: wauw LA!! Maar niets is wat het lijkt. Heb zelf veel gereisd en het buitenland blijft me toch gewoon trekken. Maar jouw situatie is natuurlijk niet prettig. Ik wens je heel veel succes in het maken van de juiste keuzes en wie weet hoor ik nog eens wat van je. Mijn email is: lestherbos@hotmail.com.
Groetjes Lesther
Ik ben waarschijnlijk veel te laat met reageren op dit artikel, dus de kans is groot dat ik geen reactie krijg.... Veel herken ik hierin... ik ben weliswaar geen moeder, maar zit wel thuis en heb geen werk. Ben verhuisd naar Amerika, waar ik in een van de grootste steden woon, getrouwd met een hele lieve man die een drukke baan heeft. Maar eenzaam, ik kan het niet eens beschrijven... heb gemerkt dat het moeilijk is om vrienden te maken, vooral als je niet werkt. Mensen hier maken niet snel vrienden, iemand zei me van de week: trek er maar 5 jaar vooruit voordat je echt vrienden maakt hier...
Op dit moment ben ik dusdanig ver gezakt dat ik wil gaan scheiden.
Ik kan de situatie niet meer aan.... mijn man verdient dit niet, hij is ontzettend lief en weet ook niet wat hij eraan moet doen.
Mijn leven lang heb ik goede banen gehad, altijd veel op pad voor de baan, in het buitenland gewoond en nu dan "gesetteld..."
Maar de prijs die ik betaal voor een lieve man en mooi huis lijkt erg hoog.
Ik verlies mezelf.
Thanks for het luisternen.
Joyce
Los Angeles
Hallo dit klinkt een beetje raar wat ik nu zeg , maa ik ben een 16 jarige jongen die zich heel eenzaam en verlaten voel in meerdere opties mijn moeder heeft mij verlaten als kind zijnde toen ik 7 was ik had niemand anders dan mijn broetje en mijn pa tevens heeft mijn moeder alles wat we bezaten meegenomen.
we hadden niks behalve elkaar een tijd klater zijn wij erachter gekomen dat mijn beste vriend (broertje) kanker heeft en hij foute medicamenten heeft gekregen(een overdosis) nu is hij overleden en kan ik met niemand meer praten of leegmaken mijn eigen vader begrijpt me helemaal niet hoe ik me voel ik heb perfecte cijfers en dat soort dingen en wil hem er niet bij betrekken maar ik kan het niet helpen steeds als ik uitgelachen of gepest word dan kan ik niet naar hem toe.
hij word direkt boos op mij vanwege niks mijn vrienden hebben mij allemaal verlaten omdat ze mij een buitenlander vinden en mijn problemen niet willen aanhoren en willen mij niet helpen,
Ik ben helemaal geen probleem kind en altijd aardig tegen iedereen in iedere opzicht maar ik begrijp niet wat ik fout doe en waarom niemand mij wil helpen daarom dat ik hier zit.
KAN iemand van jullie me mischien helpen als je mijn email wil dan is dat alrabih1@msn.com
Hallo Ria, Heel herkenbaar wat je schrijft. Ik heb een fijn gezin en werk, maar ik mis een of meerdere mensen om leuke dingen mee te doen, om over leuke en minder leuke dingen te praten. Ik zou willen weten of er cursussen of therapie bestaat over het omgaan met eenzaamheid.
Door Ria op 31-08-2008Hallo, mijn naam is Ria.Ook ik ken dat gevoel van eenzaamheid.Ik heb 2 grote kinderen waarvan 1 getrouwd en de ander zal zo ook gaan samenwonen. Ik werk alleen in de nachten en zit dan 8 uur alleen. Mijn echtgenoot werkt in de beveiliging meestal ook in de nachtdiensten.En oh.. wat zou ik het leuk vinden om eens een keertje met een vriendin een dagje weg te gaan, te shoppen of gewoon lekker babbelen onder het genot van een bakje koffie.
Ik mis dit heel erg.En het word steeds erger.Ik woon nu 1 jaar weer in een dorp mensen zijn aardig zeggen gedag maar dat levert niet op wat ik eigenlijk zou willen.
Groetjes Ria
Hallo mijn naam is Truus, Ik ken dat gevoel van eenzaamheid wel. Ik heb op therapie gezeten en heb mezelf hierdoor beter leren begrijpen. Soms wilde ik dat ik mezelf niet zo goed kon, en dat ik wist waar alles vandaan kwam. Maar het aller ergste vind ik dat ik een vriend heb waarbij ik herken dat het helaam niet goed gaat met hem. Maar hij ontkent alles. Hij praat niet over hoe hij zich voelt, over zijn zorgen, maar ik zie het wel aan hem als hij gestresst is. Op zijn kaken bijten enzo. Dan vraag ik ben je gestresst en zegt ie doodleuk dat dat niet zo is. Hij gaat doodmoe naar zijn werk. Ik denk dat die man echt problemen heeft, bindingsangst enzo, ik heb er wel met hem over gepraat, maar hij wil er niets aan doen, en het veranderen. Ik weet dat ik het dan naast me neer moet leggen, maar vind het heel moeilijk. Ik wil niet dat ie straks alleen is als hij oud is. Ikzelf heb verlatingsangst. Onze problemen worden steeds erger. Hij wil er niet over praten, terwijl ik juist een prater ben en ik besef dat je met praten een heleboel dingen kan oplossen. Maar ja hij wil niet. Ik denk ook dat ie vreemd gaat. Dat doet ie denk ik omdat ie dingen mist. Ik had op een site voor sex iemand zien staan die op hem leek. Ik belde hem op, en meteen daarna was de advertentie van de site verdwenen. Ik wil niet dat mijn vriend met een ander een bed ligt. Wat kan ik toch doen? Ik wil hem helpen en hem een keer laten zien dat ik hem wel begrijp en dat ik wel echt voor hem wil gaan, maar ik loop steeds vast en het ergste is dan ook nog eens dat ikzelf borderline heb. Wie kan mij helpen. Ik wil mijzelf en mijn vriend helpen, maar hij wil niet in relatie therapie. Ik hoop op een reactie. Alvast bedankt.
Door Paula op 04-06-2008Hoi. Ik werk niet de kids zijn al wat groter gaan meer hun eigen weg. Heb wel wat kennissen maar niet echt een paar leuke vriendinnen om eens leuk mee te gaan shoppen, een dagje weg, om te gaan wandelen een kopje koffie enz. Het huishouden is zo klaar en dan zit je de rest van de dag alleen. Heb een hondje genomen om verplicht naar buiten te gaan maar ook dat levert niet de contacten op die ik graag zou willen.
Ik kan er vaak heel goed tegen dat dit nu zo mijn leven is heb ook veel hobbys verveel me niet gauw. Vroeger heb ik er ook altijd maar een beetje bij gehangen zolang ze me ergens nodig voor hadden was ik goed. Je moet overal alleen naar toe en dan juist zie je anderen samen gezellig. Mijn man is een schat maar is doordeweeks heel vroeg weg en laat thuis in de weekenden is hij er echt voor mij. Maar ja dan wordt het weer maandag weer een nieuwe de zefde week als altijd.
Ik herken dit heel erg, ik voel me erg eenzaam in mijn relatie. Ik ben getrouwd en heb drie al wat oudere kinderen. Nu ze iets groter worden, merk ik heel erg dat ik me alleen voel in mijn relatie met mijn man. Hij is een erge binnenvetter en praat heel weinig met mij. De kinderen staan voor hem op nummer 1. Ik voel me vaak een meubelstuk in huis, iemand die er wel is, maar die geen speciale aandacht nodig heeft. Terwijl ik dat wel wil en nodig heb. Ik word hier zo moedeloos van, en heb al van alles geprobeerd, therapie en al. Helaas helpt dit weinig tot niets. Ik hoop dat hier eens een oplossing voor komt, want dit wil ik geen jaren meer.
Groetjes van Patricia
Ik herken veel of zelfs alles wat hierboven staat beschreven. Ik ben een huisvrouw met 2 bijna volwassen kinderen en een ongeneeslijk zieke man. Omdat mijn man tot steeds minder in staat is, word ook mijn wereldje steeds kleiner. Ik heb moeite met het leggen van contacten omdat de meeste vrouwen werken en ik mij een buitenstaander voel die zij maar lui en nietszeggend vinden. De vriendschappen die mij zijn aangeboden in het verleden heb ik afgewimpeld onder het mom van, ik wil liever met mijn man nog die dingen doen. Nu heb ik spijt en zou een vriendschap enorm op prijs stellen, maar dan wel met een vriendin die ook huisvrouw is en niet voordurend over werk praat waardoor ik weer dichtklap en afstand neem......Ik heb mij voorgenomen weer te gaan sporten en hoop op deze manier weer meer zelfvertrouwen te krijgen en evt contacten te leggen.....
Groetjes, Monique
Hallo Michelle, stuur me een e-mail en wie weet kan ik je helpen.
Groetjes, gabrielle
Dit artikel spreekt mij heel erg aan. Ik heb zelf twee kinderen en zit al enige tijd thuis. Ik zou heel graag weer gaan werken, maar dat is allemaal vrij lastig... Te lang om uit te leggen. Ik merk dat mijn partner en ik weinig gespreksstof hebben en ik zou dat graag willen veranderen, maar ik heb blijkbaar weinig te vertellen, want je maakt niet zoveel mee. Wie kan mij adviseren, die stiltes die er vallen bij mijn partner en mij voelen niet goed...
Door Kim op 06-02-2008Wat ik hier boven heb gelezen spreekt mij zeer aan met name dat het bij mij zoiets is, dat ik niet durf dat ik denk dat ik niet zo belangrijk ben om mee om te gaan of naar te luisteren, dat heeft weer met mijn adoptie te maken. Ik wou dat ik er iets aan kon doen. Ben ook wel blij dat meerdere mensen hetzelfde hebben. Groetjes kim 
Personen die vragen hebben, kunnen gerust een berichtje achterlaten die ik z.s.m. zal beantwoorden!
Door Romana op 15-10-2007Ik vind dit een goed artikel, eigenlijk vind ik dat je columnist moet worden, mijn complimenten, want veel buurvrouwen van mij hebben meegelezen en zijn het er over alles mee eens!
Door Cindy op 15-10-2007Heel erg bedankt voor het artikel, ik heb hier veel aan. Ik moet inderdaad veel veranderen in mijn leven en mezelf weer tussen de mensen begeven.
