InfoNu.nl > Mens en Samenleving > Psychologie > Hoe gaat een narcist te werk?

Hoe gaat een narcist te werk?

Hoe gaat een narcist te werk? Hoe doet de narcist het? Hoe gaat iemand met dergelijke absurd en schadelijk gedrag te werk? Hoe overtuigt hij schijnbaar normale mensen? Hoe word je verliefd op hem? Of zelfs nog verwarrender; waarom blijf je bij hem? Het verliezen van controle over een ander, is voor een narcist verschrikkelijk. In zijn verwoede pogingen om controle te houden, neemt de narcist zijn toevlucht tot een groot aantal ongelooflijk inventieve strategieën en mechanismen. Een opsomming van een aantal van zijn manieren;

Misbruik van informatie

Vanaf het eerste moment van een ontmoeting is de narcist uit op roof. Hij verzamelt informatie met de bedoeling om later tegen je te gebruiken. Hoe meer hij weet over je hoe beter hij in staat is te dwingen, manipuleren, charmeren, afdwingen of confronteren. De narcist aarzelt niet om misbruik te maken van de informatie die hij verzamelt, ongeacht de intieme aard of de omstandigheden waarin dit wordt verkregen. Dit is een krachtig gereedschap in zijn arsenaal.

Manipulatie

Manipulatie is een integraal en onafscheidelijk deel van de narcistische persoonlijkheidsstoornis. De narcist idealiseert, devalueert vervolgens en ontdoet het slachtoffer van zijn eerste idealisering. Deze abrupte, gewetenloze devaluatie is misbruik. Alle narcisten idealiseren om vervolgens te devalueren. Dit is de kern van narcistisch gedrag. De narcist zuigt uit, liegt, bedriegt, beledigt, verlaagt, negeert, geeft je de stilte behandeling, controleert etc... Dit alles zijn vormen van manipulatie en mentaal misbruik. De narcist is meesters in heimelijke manipulatie. Hij is een verborgen verslaafden. Je moet eigenlijk leven met een narcist om getuige te kunnen zijn van het misbruik.

Buitenproportionele reacties.

Een van de favoriete instrumenten van manipulatie in het arsenaal van de narcist is de onevenredigheid van zijn reacties. Hij reageert met opperste woede bij de geringste kleinigheid. Hij straft zwaar. Of hij doet zich voor als verzorgd, charmant en verleidelijk (zelfs oversekst, indien nodig). Deze steeds verschuivende gedragscodes worden door de narcist willekeurig gebruikt.
 

Destabiliseren

De handelingen van de narcist zijn onvoorspelbaar, onberekenbaar, inconsistent en irrationeel. Dit dient om bij anderen hun zorgvuldige wereldbeeld te slopen. Ze worden afhankelijk van de volgende twist en draai van de narcist, zijn onverklaarbare grillen, zijn uitbarstingen, ontkenning of glimlachen. Met andere woorden: de narcist zorgt ervoor dat HIJ de enige stabiele entiteit in het leven van anderen is door de rest van hun wereld te verpletteren met zijn schijnbaar krankzinnige gedrag. Hij garandeert zijn aanwezigheid in hun levens door hen te destabiliseren.

Op de lange termijn zal een dergelijke omgeving zelfvertrouwen en eigenwaarde aantasten. Vaak worden de slachtoffers paranoïde of schizofreen en ze worden dan dus nog meer blootgesteld aan kritiek en oordeel. De rollen worden dus omgedraaid: het slachtoffer wordt beschouwd als geestelijke gestoorde en de narcist als de lijdende ziel.

Projecteren

De narcist projecteert zijn gebreken, tekortkomingen, gedragingen enz. op andere mensen om te het hoofd te bieden aan zijn eigen ontoereikendheid en tekortkomingen. Projectie wordt bereikt door schuld, kritiek en bewering. Zodra je jezelf dit realiseert snap je dat iedere kritiek en bewering van de narcist over zichzelf gaat en eigenlijk een openbaring over zichzelf is. Deze kennis kun je gebruiken, bijvoorbeeld wanneer er beschuldigingen van financiële of seksueel laakbaar gedrag zijn, is het waarschijnlijk dat de pester deze daden uitvoert. Wanneer de narcist je beschuldigt van vreemdgaan, is het waarschijnlijk dat de narcist zelf overspel pleegt. Als de narcist je beschuldigingen uit van, "lafheid" of een "negatieve houding" is het de narcist die een lafaard is of een negatieve houding heeft.

De waarheid is: HIJ IS NIET NORMAAL. Maar voelt zich beter als hij kan manipuleren om de last van zijn stoornis en hun gedrag te dragen.

Introjectie

Een ander interessant aspect is 'introjectie'. Een narcist zal elke goede kwaliteit spiegelen die jij hebt. Hij zal vast je voorkeuren, antipathieën en keuzes nabootsen. Door dit te begrijpen, kunnen we inzicht krijgen in hoe hij in eerste instantie sympathiek kan lijken. Dit wordt vaak aangeduid als "mirroring". Als hij deze 'introjectie' uitvoert, assimileert hij met onze plannen, filosofieën, dromen en doelen. Hij bootst jouw woorden en ideeën na. Je denkt dat je de perfecte partner hebt ontmoet. Het duurt alleen nooit lang.

De echte persoon, komt ooit naar voren en dat is de wrede ongeordende, narcist. Je wordt gestraft, meestal na een bijzonder geruststellende tijd samen, hij zal je beledigen, of dreigen de relatie te verbreken. Hij zal je vertellen dat hij het niet meer ziet zitten. Je bent zo veeleisend. Je geeft hem niet wat hij nodig heeft. Je speelt psychologische spelletjes met hem. (Projectie).
 

Objectiveren

De meeste mensen hebben de behoefte om te geloven in empathische vaardigheden en een goed hart van anderen. Door mensen te objectiveren valt de narcist de fundamenten van het sociale verdrag aan. Dit is het merkwaardige aspect van de narcist, hij kan een uitstekende imitatie van een volwaardige volwassene worden, maar hij is emotioneel gestoord, of op zijn best, onvolwassen.
 

Pathologisch liegen

De narcist is een pathologische leugenaars. Liegen kan dwangmatig zijn, al is het geen ziekte of zelfs een afwijking, liegen is een gewoonte in het gedrag. Als deze gewoonte gunstig geweest is in het verleden zal het worden herhaald. Na vele herhalingen zal het de standaard reactie worden. De narcist liegt zelfs zichzelf voor. Ironisch genoeg is hij de eersten die in zijn eigen leugens trapt. Dit is moeilijk te begrijpen en nog moeilijker te verklaren, maar bij een narcist zijn fantasie en realiteit onlosmakelijk met elkaar verbonden. Het is deze rotsvaste overtuiging waardoor veel mensen misleid worden en gaan geloven in zijn eerlijkheid en oprechtheid. In zekere zin is hij ook eerlijk, namelijk eerlijk in het geloven van zijn eigen leugens, maar hij is zich wel degelijk bewust van zijn onoprechtheid!

Uitputting

De narcist zelf heeft nogal rare slaap gewoonten en waag het niet hem daar bij te storen. Een ander gunt hij daarentegen geen moment rust. Ervaringsdeskundige bevestigen dat de narcist zelfs slaap als een vorm van misbruik gebruikt! Zo kan hij je met opzet wakker houden en bewust storen, als je net even 'n minuutje voor jezelf neemt. Juist als je moe bent, puur en alleen om je te verzwakken, om je uit te putten etc. Zodat je geen kracht meer hebt om weerstand te bieden!

Agressie

Een narcist kan gevaarlijk zijn, omdat hij een onvoorspelbaar karakter heeft. Hij wordt agressief als hij de situatie niet onder controle blijken te hebben en het gaat niet zoals hij had gedacht. Dan gaat de narcist onberekenbaar worden, stalken, agressief, maar doet zichzelf nog het meest voor als het slachtoffer en dat weet hij heel goed naar de buitenwereld over te dragen! Hij verspreidt roddels over mensen (exen) om zichzelf schoon te praten. 

Narcistisch misbruik in relaties

Als slachtoffers van narcistisch misbruik voor het eerst leren over narcisme zijn ze allemaal even overweldigd en beseffen ze, dat ze er niet alleen voor staan en dat zij niet gek zijn! Het is alsof ze ontwaken uit een boze droom. Dan beginnen ze hun situatie nader te onderzoeken. Ze beginnen om de waarschuwingssignalen die ze zo lang negeerde te zien. Hier wordt uitgebreid op ingegaan in het artikel; Narcistisch misbruik

Lees verder

© 2010 - 2014 Mjon, gepubliceerd in Psychologie (Mens en Samenleving) op . Het auteursrecht van dit artikel en antwoorden op reacties ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde links
Loskomen van een Narcist en E-Boek Narcisme en Relaties.
Gerelateerde artikelen
Narcisme herkennenNarcisme herkennenNarcisme kent verschillende variaties, van een grote zelfvoldaanheid tot een zware narcistische persoonlijkheidsstoornis…
Narcisme kenmerkenNarcisme kenmerkenHoe herken je een narcist? Dat is niet zo gemakkelijk want narcisten zijn er in vele soorten en maten. Ze kunnen heel "n…
Gezondheid: Een narcistische persoonlijkheidsstoornisGezondheid: Een narcistische persoonlijkheidsstoornisNarcisme is van alle tijd, maar er ligt of meer de nadruk op narcisme of narcisme neemt inderdaad toe. De verschillende…
Hoe ontstaat narcisme?Hoe ontstaat narcisme?Is pathologisch narcisme de uitkomst van erfelijke eigenschappen - of het trieste resultaat van misbruik of een trauma?…
De spiegel en Narcissus of narcismeDe spiegel en Narcissus of narcismeSpiegeltje, spiegeltje aan de wand, wie is de mooiste van het hele land? De spiegel staat gelijk aan ijdelheid, narcisme…

Reageer op het artikel "Hoe gaat een narcist te werk?"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Reacties

Chér, 19-07-2014 13:38 #151
Voor Lara, zorg dat je wegkomt! Liever vandaag dan morgen. Ik heb 38 jr.met een narcist geleefd en ben nu een wrak. Laat het je niet gebeuren meid, denk niet dat op n dag alles anders wordt, `t wordt alleen maar erger!

Arjen, 13-07-2014 11:08 #150
Reactie n.a.v. vorige reactie.

Objectief genomen is er met narcisme niets mis! Narcisme is het gevolg van, ontstaan uit (ernstig) gemis. En mensen die niet narcistisch zijn bestaan niet. Iedereen heeft iets narcistisch. En ook heeft iedereen een gemis. "Nobody is perfect". En dat kan weer los staan van narcisme!

Pseudo Wetenschap, 09-07-2014 08:53 #149
Niets mis met narcisme, sterker nog ik denk eerder dat er wat mis is met mensen die niet narcistisch zijn.

Lara, 11-04-2014 16:29 #148
Ik ben zo blij dat ik deze site gevonden heb en mijn ei hier kwijt kan. Ik heb ongeveer een jaar relatie met een NARCIST ik heb hem leren kennen via vriendengroep met uitgaan. We waren 2.5 jaar vrienden toen was hij heel aardig en erg behulpzaam en strooide veel met geld omdat hij aan iedereen wou laten zien dat hij macht had hij was ook nog eens creatief en in de vriendenkring werd hij al snel sinterklaas genoemd en taxichauffeur. Ik zag hem echt als een broer maar hij blijkbaar niet en kwam vaker bij mij over de vloer en maar steeds mij proberen te overhalen om met hem een relatie aan tegaan. Ik zou het veel beter krijgen en zeker alles krijgen wat mijn hartje begeerde. Ook deed hij zoveel moeite en gaf de moed niet op. Hij is zelf gescheiden en heeft 2 kinderen die hij amper opzoekt. (Volgens mij interesseert zijn kinderen hem niet). Dat begreep ik al helemaal niet! Na 3 jaar ben ik in zijn val gevallen en kreeg een relatie met hem dat al gelijk een hel werd! WOW! Waar was ik beland… bezitterig jaloerse trekjes mocht opeens niet met die en die en die om. Hij is zelf tussen mij en mijn beste vriendin die ik al 10 jaar ken gekomen waar ik nu met niemand kontakt mee hebt en nu probeert hij met mijn familie maar die kans geef ik hem niet! Mijn familie is mijn alles! Alleen hij weet alles over mij zelfs mijn geheimen die hij tegen mij gebruikt omdat ik een keer onder invloed heb gepraat toen waren we nog vrienden. En nu gebruikt hij als wapen dat hij aan mijn familie ga vertellen zo ziekelijk dit! Als ik doe wat hij zegt zoals alles in zijn straatje past dan gaat alles goed hij verzorgd mij krijg massages soms kookt hij ook of we gaan leuke dingen doen uitgaan bioscoop. LEUK. Thuis ruzie of ik heb weer naar een jongen gekeken of ik heb weer onfatsoenlijk gedragen hij zocht altijd naar iets waar je GEK van werd! hele diepe zucht… zeker wel 100 x uitgemaakt knipperlicht relatie ook bekend bij de politie omdat hij ook gewelddadig is en losse handen maar ik heb ook losse handen ik kan niet tegen beschuldigingen onterecht kan ik niet tegen hij kan mij helemaal gek maken dat ik hem aanval! Ik wil hier een einde aan maken maar hij gaat mijn huis niet uit! Altijd bedreigen dat hij mijn leven zuur ga maken en mijn familie ook en dat hij niks te verliezen heeft. Omdat hij toch niet wilt leven want hij heeft gehad met zijn leven zegt hij… wens iedereen heel veel sterkte inclusief mijzelf ooit kom ik van hem af…

Jody, 27-03-2014 18:28 #147
Het lijkt alsof dit allemaal over mijn man gaat. Mijn vriendin wees me op narcisme en zei dat mijn man dat een narcist was. Daarna heb ik hier veel over gelezen en ik vind het erg beangstigend. 18 Jaar ben ik met hem samen en eigenlijk heb ik deze jaren alleen maar verdriet gehad. In het begin deed hij zo ontzettend aardig en was erg attent maar alleen het eerste half jaar. Daarna heb ik nooit meer een aardigheidje of zo gekregen van hem. Zelfs ons huwelijk was zo zielig. Alleen onze getuigen en de kinderen waren hier aanwezig en zelfs geen familie want dan moesten we een receptie of zo geven en dat koste te veel geld ( hij heeft een goede baan en een goed inkomen). We hebben 2 kinderen samen en 2 kinderen allebei uit een eerder huwelijk. De 2 oudste zijn met veel verdriet en stress, onzekere mensen geworden en zijn niet goed in de maatschappij gekomen. De 2 jongste wonen nog thuis en zij willen dat ik hun vader verlaat. Zij kunnen het niet meer verdragen dat ik elke keer thuis of bij vrienden of waar dan ook vernederd wordt. Ook het ruzie maken om niets en het geschreeuw wat daar bij blijkt te horen kunnen zij niet meer verdragen. Ik ook niet, het maakt mij al jaren erg onzeker. Het geschreeuw in winkels of buiten in de tuin, overal het maakt niet uit waar. Het interesseert hem niks. Het controleren van hem is erg extreem, zelfs de prullenbak wordt door hem nagekeken. Hij verlangt van mij dat ik boodschappen doe waar de aanbiedingen zijn en wil dat ik de bonnen aan hem geef. Ik kon bijna geen boodschappen doen omdat ik toch niet goed keek waar het vlees of groente goedkoper was. Het werd zo erg dat ik hem belde als ik in de winkel was om te vragen of dat ik een bepaald artikel mocht kopen. Als ik het niet goed deed kon hij erg boos worden. Hij heeft een obsessie om geld te sparen. Zelfs de kinderen krijgen geen zakgeld en als ze bv naar de kapper moeten dan ga ik stiekem in de supermarkt wat meer geld bij pinnen en gooi dan het bonnetje weg. Als er eten in de koelkast ligt wat over is kan ik het niet zomaar weggooien en moet ik het stiekem doen, dan gooi ik het bij een winkel in de prullenbak anders kan hij het er weer gewoon uit de prullenbak halen. Lang geleden wilde ik al weggaan maar als ik daarover sprak begon hij inderdaad met chantage en dingen uit mijn verleden te willen doorvertellen. Nu hij weet dat ik echt weg wil gaan, heeft hij mijn "geheimen" die ik hem in vertrouwen heb gezegd, aan de jongste kinderen verteld. De kinderen zijn echter hierdoor nog meer naar mij toegetrokken en hebben hem gezegd dat hij dit niet verder mag vertellen, omdat het mijn verleden is. Dit maakt hem niets uit zei hij, ook niet als het de kinderen zou schaden. Absoluut geen respect voor mij. Hij houdt niet van ons en heeft waarschijnlijk ook nooit van ons gehouden, maar wil ons toch niet kwijt. Ik ben nu bezig om een andere woning te krijgen, tot die tijd zeg ik maar niets tegen hem zodat we geen conflicten kunnen krijgen. Als ik wil scheiden moet ik weg, zegt hij. Het huis en alles wat we bij elkaar hebben gespaard is van hem. Ik zal geen alimentatie krijgen en de kinderen ook niet. Chantage, De 2 kinderen mogen bij hem blijven wonen zegt hij, maar hij heeft er nooit naar omgekeken. Het interesseert hem echt niet wat de kinderen doen of hoe ze het op school doen. Ze willen niet bij hem wonen. Hij heeft zelfs onze zoon van 15 zo gekwetst en vernederd net zoals hij bij mij doet. Onze dochter van 14 komt er nog wel wat beter vanaf. Maar als pubers aan je smeken om weg te gaan bij hun vader dan kan iedereen wel nagaan wat voor een verdriet een narcist aan kan doen. Ik ben bang wat de toekomst ons gaat brengen. Hopelijk laat hij ons met rust maar alles is beter dan om met een narcist te moeten leven.

Pieters, 15-03-2014 11:00 #146
Kwaadaardig narcisme… in reactie hierop kan ik navolgende vertellen: wanneer ik aan het gedrag van mijn ex terugdenk, de uitputtingsslag die hij heeft geleverd, tonnen schuld heeft veroorzaakt en zelfs de ING (!) jarenlang om de tuin heeft geleid, eigenlijk idreen in zijn directe omgeving heeft schade - veel schade - ondervonden na contact, en tijdens contact -met ex-partner. Een ondernemer heeft me eens gezegd dat zijn oplichtingspraktijken van internationaal niveau was en dat was zeker niet positief bedoeld.Inderdaad charmant, altijd breed lachend, zodat zijn mooie gebit altijd te zien was (gemaakt "lachen"), een blad aan een boom excessief om kon slaan van aardig naar excesief geweld, daar heb ik jarenlang na scheiding vrij veel last van ondervonden, en altijd weer vindt hij een partner die hem volledig toegedaan is, maar ja, hij zoekt ze uit met een precisie, dat is ongekend voor diegene die er niet mee te maken heeft (gehad)Eigenlijk ben ik van mening, dat deze man een TBS-dwangverpleging zou moeten krijgen, niet zozeer uit wraak maar om anderen te beschermen.

Mia, 12-03-2014 21:48 #145
Hoe pak je een narcist aan als die nog spullen van je achterhoudt en bij een zorginstelling werkt en dreigt deze op je af te sturen omdat ze (ja een zij ) die macht heeft? zo smerig zit het in elkaar. Iedereen stinkt er in.

Manon, 07-03-2014 01:31 #144
Piet 129,
Zoek hulp, je weet niet wat het is om met een narcist te moeten leven. Jij gaat in de slachtofferrol. Laat je opnemen.

Tio, 13-02-2014 20:37 #143
Dit komt mij over als iemand zoals een arbeidsmedewerker vanhet UWV. Zij spelen ook bepaalde rollen en het zijn doorgewinterde geroutineerde imitators en leugenaars. Zij draaien de rollen om namelijk zijn zijn grillig en hebzuchtig en gretig en weten dit met zekerheid te ontkennen. Ze weten al snel de zwakke plek en hier pakken ze je op om zich zelf van al die eigenschappen vrij te pleiten. Wat zij zijn geven zij die ander de schuld van. Ze hebben zelf geen ruggengraat of kracht anders deden ze wel wat maar ze deden niets. Wel aan geld willen komen en de samanleving uithollen door excessen en een ander de schuld hier van geeft door je gretig te noemen. En zei dat je een test had ondergaan waaruit bleek dat je deze eigenschappen niet had en dan zeggen ze gewoon dat het een momentopname is geweest die test. Terwijl het aangeboren eigenschappen zijn die niet tegen te spreken zijn. Ze kunnen goed iemand imiteren als een cpycat van je opponent die het cultureel erfgoed het liefst in rook wil laten opgaan. En weinig barmhartig is met de omgeving dan dat zij zonder inspanningen en zuur en met tegenzin en walging naar hun werk gaan maar wel geld willen hebben zonder inspanningen dan alleen met tegenwerking en de geestdrift in mensen willen uitdoven. Ik wi daarom ook wel geloven dat zij 59 keer per jaar met fysiek geweld te maken krijgen dat krijg je als je vuile lastertaal uitstort over mensen die hun best doen. En mocht het zo zijn dat zij niet kunnen lopen dan keuren zij hun goed ondanks bewijzen van de specialist. Het zijn verwaande arrogante opscheppers en praatjesmakers die tumult en herrie zaaien. Moeilijk lastig en negatief en behoefte aan oppositie om de oppositie in eigen voordeel als keizer Claudius willen leven en anderen laten gaan en lui aan geld willen komen. Vol eigenliefde en narcisme en egoisme. Waar het cultureel erfgoed en je liefhebberijen vermolmd worden in de vorm van excessen doen waarbij anderen aan hun lot worden overgelaten. En stonden zelf nergens voor met van dat ik geen ruggengraat zou hebben en nergens voor zou staan staan zij zelf nergens voor dan dat mensen die geen interesse hebben er nu eenmaal zouden zijn en dat dat ten koste gaat van iets of iemand kan hun niets schelen dan lui en schadelijk tenkoste van aan geld willen komen. Zo iemand zouden ze in de kladden moeten pakken en een heropvoeding moeten geven. Vuile leugenaars en smaadplegers en intriganten en lasteraars.

Vicky, 11-02-2014 16:23 #142
Mijn schooldirecteur van vroeger is een narcist, hij begon met mij een affaire, bood het zelf aan toen hij wist dat ik nog steeds in die afhankelijkheidspositie zat als toen ik een pupil was. Hij zei me toen dat hij wel op trouwen stond maar dat het niet wou zeggen dat er niets anders mogelijk was, zo een anderhalf jaar heeft die affaire geduurd, ik werd constant in verwarring gebracht over mijzelf, hij kreeg plotse uitbarstingen, misbruikte mij dag in dag uit, en het ergste was dat ik op de duur mijzelf heb laten opnemen in de psychiatrie wegens het feit ik zodanig dacht dat IK de zot was! Ben ik blij dit artikel tegen te komen, ik heb lang getwijfeld, nu is het wel zo dat die twijfels er niet meer zijn, ik weet met wat voor een ziek persoon ik te maken heb gehad, zijn vrouw heeft hem zijn affaire met mij vergeven want zij is er immers van overtuigd dat IK hem verleid had, terwijl hij eigenlijk mijn zwakke kantjes gebruikt heeft, ik praat niet goed dat ik een affaire had met een getrouwde man en velen zullen zeggen ' verdiende loon ', maar niemand weet waarom die affaire begonnen is, ik wou dit namelijk in eerste instantie al niet, heb mij laten meeslepen in zijn sprookjes en was nog steeds in een soort van afhankelijkheidspositie, ik deed immers ALLES dat hij zei dat ik moest doen. Ik zal mijn schooldirecteur van de Middenschool dus nooit meer vergeten helaas! Alsook ga ik nu harder letten op mensen die narcistisch zijn.

Dee, 07-02-2014 14:54 #141
Jeetje, ben niet de enige, wat een ellende, ik ben met een narcist getrouwd met een gokverslaving, heel herkenbaar het artikel en reactie's. Momenteel in scheiding en een dochter van 3 ertussenin. Wat een gevaarlijke persoonlijkheidsstoornis is dit en vraag me dagelijks af hoe hier mee om te gaan. bedreigingen, intimidatie, stalken, grootsheidswaanzin, dominantie en je geen minuut rust gunnen. maar hoe kom je ervan af. alles is een spel bij zo iemand, die kind als pion gebruikt, walgelijk. tips zijn welkom hoe ermee om te gaan.

Bart, 26-12-2013 22:38 #140
Zelf heb ik ook dergelijke ervaringen met mensen, hoewel ik het niet allemaal gelezen heb. Het gaat meer om onweerlegbare zelfverheerlijking, dus niet te verwarren met narcisme die je uiterlijk bevredigd, daar is het te stom voor. Het is ook nog eens niet te begrijpen of het narcisme zijn moet, het moet belangrijk zijn, en laatst was er nog eens een kind op tv die ook zei dat ze op moeten houden over belangrijk omdat kinderen er toch niets aan vinden. En ook doen mensen nog eens te achterlijk om te begrijpen hoe je je werk regelt, of hoe je uiterlijk er gezellig uit ziet, het moet alleen het onomstotelijke bewijs zijn van ergens op neer kijken. Laat staan de rest van de problemen die men niet wil begrijpen. Het is meer perverse zelfverheerlijking, en dan kun je een ander verachten.

Roos, 10-12-2013 00:43 #139
Ik ben sinds sept 2013 bij mijn man weg gegaan samen met mijn dochter van 11 jaar. We verblijven momenteel in een blijf van me lijf huis. Ik heb jaren lang geestelijk en verbaal vernedert en ook mijn andere kinderen. Maar wist niet echt wat er verkeerd aan mij was en ook niet aan de kinderen, maar ben er wel achter dat mijn man me jaren lang heeft gekleineerd etc. Vrienden om me heen zeiden vaak dat hij me niet met respect behandelde ik wou het niet inzien. Heb zelf min laten onderzoeken omdat ik dacht dat het aan mij lag, voelde me vaak onzeker en onder gewaardeerd. Maar nu weet ik beter hij had wat en wilde geen hulp, hij wilde de regie over mij en over iedereen. Heeft me wel de ogen geopend maar valt me wel zwaar, in begin toen ik weg was dacht ik we gaan als vrienden uit elkaar. Maar ook dat gaat niet lukken want hij wil dit en dat, ergste is nu ook nog dat onze dochter ook alles eerlijk heeft verteld dat zij hem ook niet meer wik zien zonder toezicht. Het vervelende is nu ik heb volledig alle contacten verbroken met hem maar hij blijft me lastig vallen op mijn tel app sms hij stopt maar niet ook op dochters tel. En ook heeft hij straat verbod bij de oudste dochter. Hij leeft in grote fantasie wereld en gelooft in sprookjes we hebben nu veel schulden etc en onze zoon leeft bij hem. Maar tegen mij en mijn dochters liegt hij en manipuleert de boel erg ook tegen over instanties advocaat etc hij zegt dat hij op straat leeft. Ik heb de scheiding ingezet maar hun werkt niet mee ook krijg ik geen inboedel etc van hem alleen maar schulden kan ik krijgen. En ook de app etc hoe pak je zoiets aan heeft iemand enig idee hoe ik verder kan om mijn leven weer op orde te krijgen. En omgang etc.

Sabina, 06-12-2013 11:43 #138
Ik zou graag met ME in contact willen komen. ik zie veel herkenning in het verhaal van haar. Ik ben nu 5 jaar getrouwd met mijn man en sinds twee dagen ben ik eruit, hij is een narcist met adhd en verslavingsproblematiek. Hij heeft ruzie met mijn familie en eist dat ik ook niet meer naar me familie ga en mijn zoon ook niet. Ik ben met hem aan de andere kant van nl verhuist om het nog een keer te proberen. Ook hier wordt ik gekleineerd. Duwen en mij stevig vastpakken ziet hij niet als mishandeling en zegt dat ik het verdiende. Hij geeft geld uit alsof het niks is en betaald rekeningen sinds kort niet.
Blijft uren lang snachts wakker om vervolgens sochtends lang door te slapen en mij voor de kleine te laten zorgen. Noemt mij lui als ik iets niet gedaan heb wat ik van hem moest.
Rijdt veel te hard, wekelijks boetes zo'n 500 per maand. rijdt met me kind in de auto en zegt de baby niet vast en als ik hem daarop aanspreek moet ik niet zeiken. Hij scheldt me uit voor kutwijf, kanker hoer en gestoord wijf. Dat ik hem manipuleer en hem in het huwelijk heb gelokt. Dat ik hem niet bevredig want hij eist dagelijks seks, hij komt me tegemoet en zegt nu om de dag. Hij kan opeens dagenlang depressief zijn en niks willen doen en mij de schuld ervan geven. hij vind dat hij minstens 5 x per dag voor verrassingen komt te staan doordat ik dingen achterwege laat. Hij heeft kritiek op mijn omdat ik volgens hem me niet goed verzorg want me kleding zijn saai, me haar is peen haar, me gezicht is grauw ( waar moet ik de tijd vandaan halen om voor mezelf uitgebreid te zorgen). Hij verwacht dat ik lingerie aan doe voor hem en hem daarmee verras. Ik ben sinds kort met een auto-immuunziekte gediagnosticeerd en heb een post natale depressie. Als ik onze zoon bij hem thuis wil laten, had ik dit minstens paar dagen van te voren moeten aangeven en niet op de dag zelf. De ene dag adoreert hij mij en koopt hij ongevraagd kado's van ruim 60 euro. Als ik hierover begin ben ik ondankbaar en een zeikwijf. ( terwijl er geen luiers in huis zijn) Als ik vraag of hij de verwarming snachts uit wil doen, ben ik een krent. Hij laat overal in huis lichten aan en zegt dat ik hem niet moet zeggen wat hij moet doen in zijn eigen huis.
Hij eist veel liefde van mij en wilt mij constant vastpakken, knuffelen tegen me aanliggen of ik tegen hem. Het zijn dan zulke tegenstrijdige dingen. Hij staat ook klaar voor iedereen. vele mensen hebben hem op een voetstuk en zeggen dat ik in me handjes kan klappen met zo'n man.
Hij wilt overal aan beginnen van boksles tot aan clarinet spelen en koopt daar alles voor om vervolgens niks mee te doen. als ik dan commentaar heb, ben ik een zeikerd en lig het aan mij dat hij het niet kan doen. Heb twee keer op het punt gestaan om te scheiden, echter manipuleerde hij mij door zijn daden goed te praten en de schuld bij mij neer te leggen.
ik wil uit deze huwelijk, maar heb de kracht niet om het gevecht aan te gaan omdat ik ziek ben. Ook zal hij mij een schuldgevoel aanpraten waardoor ik mij nog slechter ga voelen. Hij zal zeggen dat ik hem heb belazerd en dat ik nu alles heb, een huis, een kind etc en dat hij alles in het huis heeft gedaan om af te maken etc. ik wil vrij zijn in mijn leven.

Narcist, 03-12-2013 00:46 #137
Bedankt voor dit artikel. Ik wist al dat mijn (liefdes)leven overhoop ligt en dat ik veel te wijten heb aan mijn eigen uitspraken en daden, maar dit legt toch wel even de vinger op de zere plek. Gelukkig ben ik nog jong - daarmee wil ik zeggen dat ik geen vrouw noch kinderen heb - en heb ik nog de kans om eraan te werken. Helaas denk ik zelf zeer complex en ben ik tegelijkertijd ook zelfbewust. De keuzes die ik maak zijn bewust ook al zijn deze irrationeel en strijden ze met de morele waarden die mij zijn aangeleerd. Hierdoor ben ik ontevreden over dingen die ik heb laten gebeuren en voel ik me schuldig tegenover de mensen die ik kwets terwijl ze oprecht van me houden. Ik ben een persoon die gelooft in "boontje komt om zijn loontje." Dit is de reden dat ik vaak onverwachts lieve dingen doe voor mensen die ik ooit bedrogen of incorrect behandeld heb in een poging op deze manier de negatieve dingen die mij te wachten staan in te dimmen. Dit wordt dan gewaardeerd omdat mijn slachtoffers de onderliggende reden niet kunnen zien. Wellicht oneerlijk, maar ik heb ook een hart toch?

Feeeriek, 26-11-2013 23:55 #136
Nu ik me bewust ben van het narcisme van mijn ex man ben ik zo vooruitgegaan. Ik kan het nu verklaren, heb geen vragen meer. Ik kan zelfs enig begrip nu voor hem opbrengen, al kan ik dat niet zo direct tonen want dan beginnen we weer opnieuw. Het losmaken is eindelijk begonnen: ik ben nu in de 60 en we begonnen op mijn 17de. 17 jaar in de ban van een narcist het verhaal van mishandeling, vreemdgaan, bedrog, leugens, vernederingen, geestelijke steken, stalken etc etc.
En nu kan ik het eindelijk bij hem liggen. Als ik hem moet zien vanwege mijn kinderen weet ik nu dat ik beleefd op afstand kan blijven, dat ik duidelijk grenzen aan kan geven mocht het nodig zijn. Kortom: ik kan het en hem nu handelen. En dat voelt zo positief. Ondanks alle gevolgen van dit leven met hem zie ik de toekomst nu weer positief in.

Me, 25-11-2013 11:06 #135
Ik ga toch maar hier mijn verhaal neerzetten. Ik heb tien jaar een relatie met een narcist gehad. Wij hebben nu twee kinderen en eigenlijk ben ik er pas dit jaar achter gekomen dat hij gewoon en narcist is en dat er aan mij helemaal niks mankeert. Op het eerste moment dat ik hem leerde kennen was hij super romantisch heel erg lief en hij adoreerde mij gewoon, Zo iemand als mij had hij nog nooit ontmoet. Hij had op dat moment een ex vriendin die pas een baby van hem gekregen had. Zij was zo slecht, zij had hem van alles aangedaan. Om een heel lang verhaal kort te maken, hij vloog altijd van de hak op de tak, hij twijfelde heel vaak aan keuzes en als iets niet lekker liep dan had ik het gedaan en was hij van de 1 op de andere dag een heel ander mens. Dan dumpte hij me en zette hij me aan de kant. Zodra ik weer wat beter in mn vel kwam te zitten en mn eigen dingetjes ging oppakken, stond hij weer op de stoep met allerlei spijtbetuigingen enz… zijn leven was zo'n puinhoop en ik kon er niets aan doen, maar omdat hij het meeste van mij houdt, deed hij mij dat aan blabla…
na drie jaar op deze manier een relatie te hebben gehad, gingen we toch samenwonen en werd het wel iets anders, in ieder geval kon hij mij niet zomaar de deur wijzen zodra het hem allemaal niet beviel. Wel werd ik bijna zijn bediende, hij wilde wel dat ik zn ontbijtje klaarmaakte, en hij moest vooral ook zijn eigen dingen kunnen doen. Want alleen maar thuis bij de vrouw elke dag dat kan niet hoor (dat hoeft ook niet)., maar hij was belangrijk, alles moest om zijn gevoel draaien en als hij dan niet lekker in zn vel zat dan lag dat natuurlijk aan mij, Maar als ik eens wat leuks wilde doen, moest ik eerst kijken of dat wel in zijn planning pastte (vooral nadat ons eerste kind was geboren), en als het wel in zijn planning pastte, zorgde hij er wel voor dat ik toch uiteindelijk niet wegging en bij hem thuisbleef, omdat hij dan ineens heel lief en zielig ging doen. Met de jaren begon hij ook steeds meer te drinken, dat hij vaak dronken thuis kwam, laat in de nachten, geen verantwoordelijkheidsgevoel, boetes kreeg, aanhoudingen en toch steeds doen, hij had geen rem, Hij kreeg zo'n goed gevoel van de mensen waar hij mee uitging. Ook bleef hij maar rondjes geven, want iedereen moest hem aardig vinden, ook al konden wij het ons helemaal niet veroorloven, daar dacht hij op dat moment helemaal niet aan. Ik kon boos worden of praten als Brugman, maar hij trok zich van mij helemaal niks aan, totdat hij eens in de cel belandde, toen werd hij angstig en gaf hij mij gelijk, maar dat duurde een paar weken en dan begon alles voor van voor af aan. HIj keek ook vaak porno, hij maakte er ook geen geheim van en ik kon altijd alles terugvinden op de computer. Ik vond dat raar, ik deed er nooit echt zo moeilijk over, maar vond het toch een raar idee dat hij er zoveel naar keek.
Hoe langer ik hem kon, hoe erger het werd… ik hoorde dagelijks dat ik een slechte vrouw was, niet kon koken, dat ik dik was, dat ik lui was als ik even van de moeheid op de bank wilde liggen, maar hij moest elke dag even uitslapen want hij was nou eenmaal geen ochtendmens. Ook had hij vaak last van depressieve episoden, dan schoor hij zich niet, poetste zn tanden niet en bleef alleen maar thuis. Ook wilde hij dan niet mee naar verjaardagen e.d. en niks leuks met d ekids ondernemen, want wat word je daar nou beter van, vond hij? Het gekke was, dat hij zich op een gegeven moment helemaal aan mij vastklampte, hij was angstig als ik er niet was en wilde mij niet kwijtraken. Ik werd naar hem meer aftstandelijker en kreeg schijt aan hem omdat ik zijn gedrag maar niks vond. Ik heb heel vaak op het punt gestaan om bij hem weg te gaan, hij had altijd problemen, hij zeikte mij altijd af, dronk teveel, zag er niet en onverzorgt uit, maar toch hadden we ook hele leuke momenten, dat we gezellig konden praten en ook de dikste lol hadden, dan had ik altijd medelijden met hem en bleef ik toch bij hem. Nu ben ik 5 weken bij hem weg. Ik heb difinitief de knoop doorgehakt, het is ontzettend moeilijk, hij is de vader van mn kinderen, maar ik was t spuugzat. Ik had altijd een onbestemd gevoel bij hem, gevangen, en down. Hij deed maar wat hij wou, hield op t laatst totaal geen rekening met me, ging tot heel laat uit, dronk veel, gaf geld uit, en volgens mij ging hij ook vreemd of naar de hoeren, ik weet niet hoe ik er bij kom, maar dat gevoel had ik steeds… hij deed hele impulsieve dingen om maar een goed gevoel te krijgen. Het maakte me erg verdrietig, vooral het feit dat je als mens zulke dingen kan doen en totaal geen schuldgevoel hebt en ook nog kan liegen alsof het gedrukt staat, en doen alsof ik de domme ben. Hij neemt het mij ontzettend kwalijk nu dat ik hem zo heb laten vallen. Hij heeft veel pogingen gedaan om te terug te krijgen, zielig doen, huilen, dreigen met zelfmoord, of helemaal niks laten horen, maar ik reageer er niet op en blijf koel. Nu hoor k weer helemaal niks, en ook daar kan ik slecht tegen, We hebben twee kids, maar hij wil alles of hij wil niks, maar er tussenin dat kent hij niet. Ik ben er helemaal kapot van en erg van door de war. Toch mis ik hem, maar ik besef mij ook dat ik een deel van hem mis, wat niet echt is, dat ik voor mezelf moet kiezen en mn leven zelf moet gaan oppakken.
Anders zal ik altijd samen met mijn kinderen in deze rotsituatie en rotleven blijven zitten

Fa, 10-11-2013 23:48 #134
Pff wat herkenbaar weer. Idd het woord verantwoording nemen komt niet voor in hun woordenboek. En een kind gebruiken als machtsmiddel. Hoe min kun je zijn. Vaak zijn het mensen die slachtoffer worden van een narcistisch persoon, mensen die moeilijk hun grenzen aan kunnen geven en niet blaken van zelfvertrouwen. Dat was een van mijn zwakke punten. Was, want ik ben tegenwoordig heel snel klaar met mensen, die niet goed in elkaar steken. Ik laat het geen tijden meer sudderen. Zodra ik de belletjes hoor is het einde en ga ik op geen enkele manier nog in discussie. Nee is nee en dat blijft nee.Discussie met mensen die sterke narcistische trekken hebben is oeverloos en zinloos,
Ik denk dat de schrijfster Sara geen tweede keer slachtoffer zal worden als ik het zo lees.
Altijd lees je weer hetzelfde. De verkeringstijd (begintijd) is de hemel op aarde. Intussen is duidelijk als iets te mooi is om waar te zijn is het ook niet waar. Het woord broedmachine heb ik ook wat keren gebruikt. Ook herkenbaar en begrijpelijk als je de situatie begrijpt.

Fa

Sara, 03-11-2013 12:08 #133
Mijn ex lijdt vrijwel zeker aan deze stoornis, evenals zijn familie. Alle hierboven geschreven eigenschappen vallen toe te dichten aan mijn ex. In het begin was het de match made in heaven, we waren voor elkaar bestemd. Nu realiseer ik me dat ik verliefd ben geworden op mijn eigenbeeld (is dat ook niet narcistisch?). Hoe dan ook, al snel raakten we zwanger. Het leek alsof de zwangerschap zijn 'donkere' kant nog meer triggerde. Het emotioneel geweld werd erger en erger. Ja, ik was degene die hem wilde 'redden.' De belletjes die ik wel degelijk heb horen klingelen hebt ik weggestopt. Suffe ik. Mijn ex. raakte werkloos, woonde bij mij in, deed net alsof hij heel hard solliciteerde, maar deed feitelijk niets anders dan de hele dag blowen (zijn verslaving). Hoewel hij gezegd had dat er geen verassingen meer waren, bleek toen hij bij mij ingeschreven stond dat hij enorme schulden had. Hij had lange tijd onder de radar geleefd en nu hij weer ingeschreven stond, wisten de schuldeisers hem weer te vinden. En meneer deed niets… zijn hoofd in het zand steken, zeggen dat hij gebeld had, maar vervolgens wel weer een tweede brief van de deurwaarder ontvangen. Ondertussen werd het verbale geweld erger en erger. Hij zei de meest nare dingen tegen me van het weg laten halen van de baby tot aan het feit dat ik een slechte moeder zou worden. 's avonds ging hij de deur uit en kwam 's nachts laat weer thuis zonder me te laten weten waar hij was (vermoedelijk een vrouw die hem de aandacht gaf die hij nodig had). Niets aan mij was goed. Hij hield op geen enkele manier rekening met het kindje dat in mijn buik groeide en die weer getuige mocht zijn van zijn woede-uitbarstingen. Mijn vrienden en familie zag ik bijna niet meer, want die waren geen knip voor de neus waard (isolatie) Vlak voor het einde van mijn zwangerschap was het klaar. Zijn woede-uitbarstingen kwamen nu zo frequent, mijn spullen stonden op het spel, hij moest vertrekken. En dit wilde hij niet. Ik heb hem vrijwel gesmeekt om mij en de kleine rust te gunnen, maar nee, hij stond ingeschreven dus hij had het recht om te blijven vond hij. Bovendien wilde hij er voor mij zijn. Iets wat hij al negen maanden niet was, gezien het feit dat hij op geen enkele manier verantwoording nam. en toen? Ik stond met mijn rug tegen de muur. Uiteindelijk is de politie er aan te pas moeten komen. Dit heeft kwaad bloed gezet bij hem en zijn familie en sindsdien wordt ik op allerlei manieren gedwarsboomd. Alsof het zo moest zijn, heb ik een ex van hem gesproken die min of meer precies hetzelfde met hem had meegemaakt. Van vrouw naar vrouw hopt hij en laat een spoor van emotioneel en financieel verderf achter, maar zoals het een narcist betaamd overkomt dit hem allemaal. Drie huisuitzettingen? altijd lag het aan de vrouwen. Het meest pijnlijke was te moeten horen dat zijn ouders haar gevraagd hadden of zij misschien een kindje van hem wilde. Mijn gevoel dat ik niet meer dan een broedmachine voor hem was werd hierdoor bevestigd (Zijn ouders hadden waarschijnlijk gehoopt dat als hij een kindje zou krijgen hij eindelijk wel verantwoordelijkheid voor zijn leven zou dragen).
Hoe dan ook, enige verschil met de andere exen is nu dat we samen een prachtige dochter hebben en dat ik dus voor altijd aan hem verbonden ben. Dus volledig loskomen gaat niet lukken, tenzij ik met de noorderzon vertrek. Vier weken na de bevalling heeft hij via een kort geding voor het gerecht gesleept op late van weigerachtig. Niets is minder waar. Meneer heeft haar mogen zien, maar heeft zich heel intimiderend opgesteld, waardoor meerdere mensen zich bedreigd voelden. Zodoende moest ik mezelf, net 3 dagen in kraambed beschermen en wilde ik niet meer dat hij langskwam. Gelukkig leek het recht aan mijn kant. Voorlopig omgang van een uurtje per week. Vader bleef zich intimiderend tegen mij opstellen, maar alleen als ik alleen met hem was. Heb me in allerlei bochten gewrongen om hem zijn uurtje met de kleine te gunnen, waarbij ik tegelijkertijd beschermd was. Uiteindelijk lukte het gewoon niet meer voor me. Als ik er psychisch aan onder door ga, is dit zeker niet in het belang van mijn kind. Het gaat hem namelijk niet om zijn dochtertje, maar hij gebruikt haar nu om mij te zieken. Als het om haar gegaan zou zijn, dan zou hij zorgen dat de omgang goed verliep zodat hij haar vaker zou kunnen zien. Het is een ware uitputtingsslag. Hij heeft het maar over zijn rechten. Hij heeft geen cent te makken, maar ik moet hoge kosten maken om me te verdedigen tegen zijn leugens (en dat terwijl ik nog heel erg veel geld van hem tegoed heb) Over plichten, zoals alimentatie mag het niet gaan. Geld voor blowen en geld voor een rechtzaak (ook al krijgt hij deze bijna gratis) is er wel, maar geld voor zijn eigen kind niet. Nog geen pak luiers heeft hij betaald. In plaats van lekker te kunnen genieten van de kleine ben ik genoodzaakt te verdedigen tegen de leugens die hij verspreid. Het meest onrechtvaardige vind ik nog dat ik het altijd goed met hem heb voorgehad, alles voor hem gedaan heb en dat hij dan zo intens, intens gemeen is. Ik zou mijn kind nooit weghouden bij haar vader, maar door alles wat er gebeurd is is mijn vertrouwen in hem zo geschaad en voel ik me zo ontzettend onveilig dat ik mijzelf en daarmee voorlopig mijn dochtertje moet beschermen. God zij dank dat hij de ouderlijke macht nog niet heeft en ik nog vrij sterk sta, maar ook dit wil hij in een bodemprocedure aanvechten. Meneer kan nog niet eens verantwoordelijkheid voor zijn eigen leven nemen, laat staan dat voor een kind.

Soms voel ik me echt teneinde raad. Hoe kan het dat iemand die aantoonbaar zo raar doet, toch zoveel rechten kan hebben? Dat terwijl het niet in het belang van een kind is?


Tot slot, tegelijkertijd biedt deze situatie mij weer kans tot groei. Wat is er in mij dat er voor heeft gezorgd dat ik voor deze man gevallen ben? Daar ligt mijn pad. Ik wil ten allen tijde voorkomen dat ik nog een keer voor zo'n wolf in schaapskleren kies.

Ik wens alle (ex-)partners van narcisten heel erg veel sterkte toe. Het is een slopend proces, maar uiteindelijk kom je er wijzer en sterker uit.

Donna, 29-10-2013 00:28 #132
Mijn partner, inmiddels ex partner, is ook narcist. ik ben door hem met mijn twee kinderen in een vrouwen opvang terecht gekomen. toen ik eenmaal bij hem ging wonen leek het allemaal te mooi om waar te zijn. na 4 jaar begon hij te liegen te bedriegen en mij op te lichten. ik was helemaal financieel afhankelijk van hem geworden. hij was eigen ondernemer in charlet bouw. hij hield er andere vrouwen op na. begon mij in zijn macht te krijgen en te zeggen dat ik gek was en dat als ik wat wilde zeggen zo erg dat hij mijn meerdere malen het ziekenhuis in trapte, zelfs mijn kinderen mishandelden. ik heb dankzij hem helemaal niemand meer, zelfs geen familie. ook mijn ouders niet meer. ik heb zelfs door de klappen die ik heb gevangen gehoor beschadiging opgelopen en af en toe gezichtsvermogen verlies. hij heeft zelfs gedreigd mij te doden. hij zou mijn keel dicht knijpen. zijn familie verdedigden hem. kun je na gaan hoe ernstig zoiets is? ik heb na ander half jaar weer mijn eigen huisje. soms als hij de kinderen komt halen 1 keer per veertien daag dan houd ik mijn hart vast. de rechter kenden hem gewoon een omgangsregeling toe. hij was zielig en zogenaamd slachtoffer zo gaat dat helaas. ik heb zoveel door hem opgelopen dat ik af en toe geen eens meer helder kan denken. het kost mij moeite om te slapen dankzij wat hij mij heeft aangedaan. ik hoop met dit artikel stukje dat er mensen zijn die hier ook steun in kunnen vinden. groetjes donna

Ik, 23-10-2013 12:14 #131
Eng! hoe herkenbaar het is alsof m'n schoonvader model heeft gestaan voor dit artikel! hij blijft manipuleren en m'n man onder druk zetten, zowel zakelijk en prive en helaas is mijn man er gevoelig voor (hij weet niet beter) telkens als ik denk dat we een stapje verder zijn verzint z'n vader weer wat nieuws! en tekent m'n man weer een of ander contract zonder mijn medeweten. wat kan ik doen om m'n man en onze relatie te redden vandaag of morgen gaan we hieraan kapot!

Sté, 22-09-2013 15:40 #130
Piet, ik geef je gelijk met je reactie. Je moet weten dat er narcisten zijn waarmee wel samen te leven valt, die helemaal niet zo erg zijn zoals wij hier beschrijven. Ikzelf ben iemand die iedereen een kans geef, zelfs nu zou ik iemand met narcisme nog een kans geven!iedereen is verschillend. Maar mijn ex, ik had het juist over hem, het is juist maar door hem dak het verdorie keihard moeilijk heb nu. Juist hij heeft me kapot gemaakt. Het spijt me dat dit voor jou zo overkomt, dat was niet zo bedoeld. Neem dit niet persoonlijk, nogmaals iedereen is anders… Ma tis verschrikkelijk voor mij ook hoe mijn leven kapot is door gewoon 1 persoon! Hoop dat je dit ergens begrijpt langs mijn kant ook… Grtjes sté

Piet, 20-09-2013 03:47 #129
Wat zijn we weer lekker naief en negatief over de narcist.
Ik ben het zelf en niemand houd van mij. Je verplaatst je niet in het slachtoffer, de narcist.

Fa, 17-09-2013 22:33 #128
Ik weet nu zeker dat mijn oudste in ieder geval zeker een narcist is.

Ze woont om de hoek (ik wilde dat ik haar nooit geholpen had) en zit rond te vertellen dat haar moeder (ik dus) geen contact met haar wil.

Ze schildert mij af als een monster. Dat ik haar tot en met geholpen heb vertelt ze er niet bij. Ik heb allemaal briefjes van haar met lieve mama je bent de liefste en de sterkste mama je doet zoveel voor me etc etc. Dat was de verleidingstruc, zodat je veel blijft doen voor ze. Totdat het je teveel word allemaal. Ook al ben je dood en doodmoe, je mag NIET doodmoe zijn, want je moet doorgaan de narcist te plezieren. Al ga je eraan kapot maakt niet uit. Gewoon doorgaan tot je erbij neervalt. Dat is de eis van een narcist.

Ze is net zo gestoord als haar vader. Volgens mij word het overgedragen als een van de ouders of alle twee narcist is. Volgens mij kun je niet ongeschonden uit een jeugd met een narcistische ouder of ouders komen. Soms praat ik met mijn zusters wel eens over onze moeder (ze leeft nu niet meer) en het zijn zulke kleine foutjes die ze had. Dan denk ik wat een gewoon gezin waren. En wat een normale moeder. Mijn kleinkinderen hebben geen normale moeder.
Fa

Ze heeft zelf het contact verbroken omdat ik voor de eerste keer (en tevens de laatste keer) nee zei tegen steeds hoger wordende eisen. Ze kan op deze manier in de rol van slachtoffer blijven.

Fa, 15-09-2013 09:47 #127
Sté ik hoop dat je jezelf weer sterk kan maken. Ik herken het. Ik heb me sterk gemaakt, maar ben wel verminkt.
Dat uit zich dat ik weinig prikkels van mensen kan hebben. Voor mij werkt het niet teveel met mensen om te gaan, maar wel met genoeg om je niet eenzaam te gaan voelen. Het blijft in me dat als ik b.v een mail zend naar iemand en die iemand reageert pas heel laat dat ik dan denk wat heb ik gedaan.

Dat raak ik nooit meer kwijt. Maar door niet afhankelijk te zijn van mensen kan ik er beter mee omgaan.

Die Lucie de B die ten onrechte beschuldigd is heeft precies hetzelfde zag ik op tv. Dat ze vaak alleen wil zijn en de prikkels van mensen niet zo vaak aankan.

Met prikkels bedoel ik ook dat je voelt wanneer iemand jaloers is of als iemand je niet mag of je merkt dat iemand roddeld over een ander. Dan denk ik wegwezen die doet dat straks ook over mij.

Je kunt beter klappen krijgen dan dat er een psychologische spel met je gespeeld is.
In wezen hebben we een handicap gekregen daardoor en is het zaak om te leren met die handicap om te gaan.

Sterkte en Sté je bent niet alleen in deze. Er zijn veel slachtoffers van narcisten en heel wat meer dan er gedacht word.

Fa

Ook wil ik op geen enkele manier afhankelijk zijn van mensen.

Sté, 13-09-2013 06:05 #126
Hallo, ik wou hier toch vlug even op reageren. Ikzelf ben nu 27, ik heb een goeie 2 jaar geleden een relatie van 4 jaar gehad met een narcist! Tot op de dag van vandaag ben ik mentaal een wrak. ik deed alles voor hem, maar dan ook echt alles. Gewoon omdat hij mij het zo geleerd had, ik kreeg dit zo ingeprend dat ik gewoon dacht dat dit normaal was. 4 jaar ben ik afgebroken geweest, en het ergste is dat ik al die dingen gewoon werd en ben beginnen geloven. Nooit heb ik een traan mogen laten, want volgens hem was dit aandacht zoeken. Altijd zeggen en doen alsof alles ok met je is… weet je… na een tijdje leef je gewoon nog zo en is dit normaal voor je… zijn leven gaat voort als goeie gast (want ik was altijd slecht en dom, lelijk, achterlijk, noem maar op) terwijl ik tot op de dag van vandaag nog iedere week op gesprek ga, ik weet nog steeds niet het verschil tussen wat normaal is en niet. Ik slaap moeilijk, en ik denk heel de tijd, ik denk meer dan dat ik vergeet, mijn hoofd zit vol en ik zie alles negatief, bang om iemand tegen te spreken, bang om iets te zeggen! Die gast heeft mij echt op alle vlakken 'verminkt' zal ik maar zeggen! Ik haat het gewoon de persoon die ik nu ben, ben gewoon bang en steeds onrustig. Ik kan maar hopen dat alles terug 'normaal' zal komen voor me. Ik ben nog jong zullen er veel zeggen, maar ik verbruik zoveel energie om alles terug goed te krijgen mentaal en fysiek bij mezelf dat ik dit geen jaren meer volhou. Woorden kunnen kwetsen, maar woorden kunnen iemand lichamelijk, mentaal verminken voor de rest van hun leven… op dit moment ben ik een simpel meisje in een ontzettende moeilijke wereld…

Jansje, 09-08-2013 12:54 #125
Wat ik hier bij narcist lees, komt duidelijk overeen met het gedrag van mijn man. Na 10 jaar huiselijk geweld en psychische mishandeling, heb ik aangifte gedaan, en is hij 2 jaar onder behandeling in de Waag geweest. Hij kreeg anti psychotica (Orap) zodat het leefbaar werd. Dit slikt hij nog gelukkig. Toen na een half jaar kreeg hij een psychologisch onderzoek, en kwam uit dat hij Paranoide was, en een ongecontroleerde agressie regulatie had. Nu zijn we 5 jaar verder, en kan ik er beter mee omgaan, in die zin, ik word niet meer tot wanhoop gedreven. Ik dacht eerst ben ik nu gek, maar er werd gezegd dat ik eigenlijk een hele sterke vrouw was, en dat deed me wel goed. Als er nu nog wel eens wat is, ga ik naar mijn vriendinnen, om even op adem te komen, maar ik kan er wel beter mee omgaan. Toch heb ik altijd nog het idee, dat als ze gelijk, voordat hij Orap gebruikte dat psychologische onderzoek hadden gedaan, er Narcist uitgekomen was. En ik heb aangifte gedaan om hem te helpen, want hij kon er mijns inziens niets aan doen, en gun hem nu nog steeds een gelukkig en rustig leven toe, dan heb ik het ook.

Fa, 23-07-2013 16:06 #124
Idd ze zijn bewust bezig. Ze zijn vaak ook intelligent genoeg om te weten waar ze mee bezig zijn Ze weten heel goed wat ze doen. Wel zeg ik erbij dat ze zich niet anders gedragen kunnen.

Te bang dat ze de controle over een ander verliezen. Het zijn hele bange mensen en eigenlijk zou je medelijden moeten hebben. Maar ook dat kun je beter niet doen, want daar maken ze ook weer gebruik van, waardoor je er zelf aan onderdoor gaat.
Er is niets maar dan ook niets mee te beginnen.

Fa

Jaap, 22-07-2013 14:38 #123
Ook mijn ervaring is dat de narcist (iemand met NPS) bewust kwaadaardig is…

Neem bijvoorbeeld het liegen: Je kunt alleen liegen als je ook de waarheid kent… Het hele web van leugens wordt zo bewust in stand gehouden… dat kan niet onbewust zijn. Ze proberen iedereen voor hun karretje te spannen… Het moeilijkste vind ik het gebrek aan wederkerigheid. Toen ik een keer zei van "Maar jij moet er ook voor mij zijn… " was het antwoord: "Ja, maar ik heb jij nou nodig"… right…

Verder: Zaken als sorry, spijt me… ach.wat heb je eraan als de narcist er geen kattekloot aan doet om het goed te maken… Ook dat is bewust… De tegenstelling tussen woorden en daden is gewoon schrijnend… triest…

Ze zijn zo getruuked… het is gewoon ongelooflijk. Probeer er niet mee te praten, dat heeft geen zin. De laatste discussie die ik had:

Ik: Pfff… jij draait alles om…
Zij: Nee jij draait alles om…
Ik:… zucht…

Lidia, 26-06-2013 18:55 #122
Best iedereen,

wat ik hier lees is zo herkenbaar!
ik heb 3maanden geleden de stap durven zetten om te zeggen dat ik er klaar mee was pfffff viel niet mee na 35 jaar. ik had het gezegd en na ongeveer 5 minuten meer zal het echt niet geweest zijn begon hij over hoe we de boel gingen verdelen
nogal kwetsend vond ik en onbegrijpelijk je vrouw zegt dat ze wil scheiden en toont geen enkele emotie nou was ik dat wel gewend maar toch blijf je hopen op een moment dat hij mischien toont dat hij er toch wel mee zit maarja ik zou beter moeten weten. ik ben na twee weken naar een advocaat geweest en alles op papier laten zetten we zijn in gemeenschap van goederen getrouwd dus ja ieder de helft zo is dat gelukkig in nederland. er zijn wat bezittingen samen en een kleine zaak het liefste wil hij alles onderling regelen samen op papier zetten en dan naar de advocaat alleen het probleem is als we praten samen dan is hij alleen maar aan het woord en sneeuwt hij me helemaal onder ik word dan zo klein en weet niets meer te zeggen. als hij dat dan merkt aan mij, nou heeft hij me weer te pakken en kan me maken en breken met zijn gemanupileer
De enige optie is om het door m'n advocaat te laten regelen denk ik dat ik er nog niet ben dat geloof ik wel maar ik wil echt niet meer terug
nooit meer! veel te veel voor mee gemaakt niks was er goed wat ik deed al m'n vrienden en familie kwijt op 1 broer na altijd controle waar ga je heen hoelaat ben je thuis hoeveel geld geef je uit sexverslaving dingen moeten doen die ik zelf niet wilde en nu het verhaal omdraaien zeker 4 keer een verhouding gehad zelfs nu weer en altijd maar ontkennen over alles wat hij gedaan heeft altijd ontkennen en het verhaal omdraaien!
en het zelf ook nog geloven ook je gaat echt twijfelen aan jezelf als ik er eens met iemand over praat en ik vertel ze het 1 en ander lijkt het net of dat ik het over een ander heb ik denk dan vaak niet te geloven dit gaat over mij!
maarja ik ben niet de enige heb ik gemerkt en dat weet ik nog niet zolang sinds een jaar of 2 toen werd er heel veel duidelijk en vielen er veel puzzelstukjes in elkaar aan de ene kant een schok en de andere kant en opluchting dat ik het toch goed zag dat er wel degenlijk iets niet klopte alleen jammer dat het meer als dertig jaar heeft moeten duren dat ik het helder begon te zien geweldadig is hij niet maar alles naar zijn hand zetten des te meer

ik zie wel waar het eindigd ik wil in iedergeval proberen om toch nog een beetje geluk en rust te vinden in m'n leven

iedereen die in zo'n zelfde situatie zit wens ik veel kracht en sterkte toe.

Fontein, 04-06-2013 16:15 #121
Vrij recent heb ik een E-mailtje gestuurd m.b.t. kwaadaardig narcisme, en het lucht me eerlijk gezegd op, vandaar een nieuwe reactie. Als ik hem mag beschrijven kan dat hoofdzakelijk in de volgende woorden. intelligent, knap, charmant, opportunistisch, griezelig, gladjanus, perfectionistisch op het neurotische af, bespelend, oversexed, mateloos in het uitgeven van geld van anderen, acuut kunnen janken als ie het gebruiken kan, bedreigen, torenhoge schulden veroorzaken minimaal 400.000 Euro bij banken, geen centje pijn hoor, zich voortdurend anders voordoen dan hij eigenlijk is, zich voortdurend omringen met"belangrijke"mensen, zoals bewust poseren voor een groot schilderij van ex-koninging Beatrix, dure pakken, dure schoenen, beweren dat hij Leon de Winter-boeken heeft gelezen of van Harry Mulisch, ervoor zorgen dat je op defoto staat met Mark Rutte of Harry Mensch, of je zorgt ervoor dat je als figurant in soaps komt, in reclames op reclamefotoos in de uurdere bladen, noem t maar op. Een van zijn vele slachtoffers heeft mij gezegd: Deze man is zo ongelooflijk knap in het verzinnen van zijn mogelijkheden en het laten prevaleren van eigen persoontje, dat ik rustig kan zeggen met een crimineel van doen te hebben gehad van internationaal niveau.Dit is jaren geleden aan mij verteld. Pas toen ging bij mij het kwartje vallen en de ontzetting sloeg toe: waarmee heb ik 2 kinderen gekregen, en vooral: wie ben jij eigenlijk? Ik stop er weer voor een poosje mee, mijn gezondheid u weet wel…

Fa, 29-05-2013 23:10 #120
Mijn ervaring met een narcist is dat hij heel bewust bezig is geweest mij kapot te krijgen.

Ik ben ervan overtuigd dat narcisten heel best weten wat ze doen. En hun shit teruggeven als een boemerang is mijns inziens de beste manier om narcisten te temperen. Narcisten zijn heel bewust bezig hun slachttoffers bang te maken. Je kunt de narcistt best hetzelfde teruggeven. Laat je merken dat je bang bent, dan voelen ze macht en worden ze erger. Daar ben ik intussen wel van overtuigd.

Fa

Susanne, 26-04-2013 01:48 #119
Een reactie op " De Witte Miguel" (#117),

Jij weet dus als geen ander wat voor een beschadigde gevolgen dit kan hebben op je medemens. Je bent je ervan bewust, en dat is al heel wat, want mijn ervaring is, dat een narcist geen enkel idee heeft wat hij een ander toedoet, hij is te idolaat van zichzelf en de acties die hij heeft ingezet, zijn ten allen tijde gerechtvaardigd in zijn ogen.

Met alle respect, want alleen al het feit dat je dit zo durft weer te geven en je het erkent, verdient waardering, deze uitspraak hoor je zelden van een narcist.

Ik geloof oprecht dat narcisme wordt aangewakkerd door een verleden. Het zal best van nature in ieder mens zitten, maar "traumatische ervaringen" of iets in die richting, zal dit aanwakkeren met alle gevolgen van dien.

Niet alleen de mensen die je slachtoffer maakt en dus puin laat ruimen na het uitstappen hiervan, maar ook jijzelf, zal evenzo een slachtoffer zijn, gezien je alle doelen altijd voorbij zult gaan, je eindigt uiteindelijk altijd alleen.

Als je zo goed weet hoe het is om narcistisch te zijn, kun jij mij als geen ander vertellen hoe ik hiermee moet dealen, hoe ik kan zorgen dat ik zonder bijkomstigheid van enige rechtsmacht (want zo hoog wil je het in principe niet uitspelen), dit op de meest natuurlijke wijze kan laten verlopen.

Toevallig zag ik hem vanavond nog op school, wij hebben namelijk onze beide kinderen (we hebben gezamenlijk geen kinderen, allebei vanuit een andere relatie) op dezelfde school hebben zitten. Normaliter is hij nooit aanwezig bij dit soort avonden maar vanavond wel. Als de meeste onschuld groette hij mij, maar ik heb dat genegeerd en ben hem volledig voorbij gelopen.

Onlangs (twee weken terug) heeft hij mij via een Whats App willen intimideren, na een gezellige lunch met een goede vriendin, en ik zijn aanwezigheid volledig heb genegeerd. Met zijn berichtgeving nadien, wilde hij grip krijgen op de situatie. Hierbij vertel ik je dat we inmiddels al bijna 2 jaar uit elkaar zijn.

Juist van jou wil ik weten wat ik kan doen om niet meer interessant voor hem te zijn en hij mij gaat loslaten. Juist van jou wil ik weten hoe ik te werk moet gaan, omdat jij de gedachtegang van een narcist als geen ander begrijpt.

Mijn uiterste waardering en respect als je hierop gehoor geeft.

Groet Susanne

Susanne, 25-04-2013 15:34 #118
Ik heb 4 jaar een relatie met een narcist gehad met als gevolg dat ik lichamelijk en geestelijk volledig uitgeput tegen het einde van de relatie. Door de inzet van twee zeer goede psychologen, en intensieve, wekelijkse behandelingen van 1,5 jaar, ben ik er weer bovenop gekomen. Ik heb mijn identiteit terug en lach het leven tegemoet.

Echter, ik ben inmiddels bijna 2 jaar bij hem weg maar ik ondervind nog altijd last van hem d.m.v. stalkgedrag. Zorgvuldig probeert hij mijn sociale netwerk nog altijd ten gronde te richten, bij intieme informatie te verzamelen om dit vervolgens tegen mij in te zetten, volgt mij als ik met een vriendin gezellig ga lunchen in de stad en kan het nog altijd niet nalaten om in beeld te blijven door berichten te sturen (ondanks dat ik diverse malen heb aangegeven, niets meer van hem te willen vernemen). In deze berichten maakt hij duidelijk nog altijd op de hoogte te zijn van mijn leven en probeert zo grip te blijven houden. Tenslotte heb ik de regie bepaald door een punt te zetten achter de relatie, dit wordt nog altijd niet gewaardeerd.

Het volledig negeren van genoemde acties heeft tot nu toe nog geen effect gehad en ben kortgeleden toch maar eens naar de politie gestapt om hierover een uitgebreide melding te doen. Ook heeft mijn huidige partner hem laten weten dat contact niet wenselijk is en dat het hierbij afgelopen moet zijn. Met de politie heb ik afgesproken eerst te kijken of deze waarschuwing duidelijk is voor hem, misschien dat zijn vermoeiende acties hiermee voorbij zijn. Indien dit niet zo is, wordt hij alsnog opgepakt.

Zoals wel vaker, lijkt het nu rustig na de waarschuwing, maar wat tot op heden is gebleken, is dat dit meestal maar een illusie is.

Wanneer berust een narcist in een gebroken relatie? Wanneer hij zelf een nieuwe partner heeft etc?

Misschien dat iemand mij inhoudelijk wat meer kan vertellen wanneer een narcist de prikkels niet meer voelt om zo in het leven van die ander te blijven.

Alvast bedankt.

Groeten Susanne

De Witte Miguel, 29-03-2013 23:05 #117
Beste mensen, ik beschouw mijzelf als narcistish, en wel van het negatieve type. Veel dingen die over narcisten geschreven worden zijn niet onwaar. Toch enkele opmerkingen want straks zien we alleen nog de narcist in elkaar. Ten eerste zijn we allemaal narcistisch. We spreken hier over extremen. Veel van wat narcisten doen doen zij zonder het te weten.
Niet dat zij daarom vrij zijn van schuld. Hun gedrag komt ec hter voort uit angst. narcisme is reeds lang beter bekend als de erfzonde. Die krijg je mee van je moeder, meestal enige tijd na de geboorte.alles gebeurt via de ogen.in atikels gaat het meestal over mannen die narcisten zijn, maar toch zijn het de vrouwen die als moeder narcisme genereren.

voudig om

Wilma, 20-02-2013 08:14 #116
Ik ben 13!jaar met een narcist getrouwd geweest, het was een hel, ik wist al heel lang dar er iets niet klopte, en dat je zo niet met je vrouw en kinderen hoort om te te gaan. Weet sinds kort dat ik getrouwd ben geweest met een narcist, ik wens mijn opvolgster veel geluk zij denkt de zilvervloot te hebben binnen gehaald, . Hij leeft met haar het leven wat totaal niet past, maar ooit ooit zakt hij ook bij haar door de mand en hoeft ze niet bij mij te komen. Ik wens beiden veel suc6 met elkaar. Daarna werd ik vreselijk verliefd, hij was alles wat mijn ex niet was, ja, ja, u raadt het al totdat ik wederom gemanipuleerd en gecontroleerd werd, na een heftige woordenwisseling heb ik de contacten verbroken. Ben nu bang er weer in te stinken, ze zijn zoo charmant en beminnelijk, ik ga maar eerst mn huiswerk doen, en mezelf helen, zorgen dat ik er niet nog een keer instink. Allemaal veel suc 6 met deze meester acteurs zij verdienen geen schoonheids prijs. Wilma Reactie infoteur, 27-03-2013
Narcisten zijn talrijk en vindingrijk.
De kans dat je met een van hen te maken hebt, is groot.
De kans dat iemand beseft in een narcistische relatie verstrengeld te zijn,
is een stuk geringer.

Wanneer je voor het eerst beseft dat je leeft met iemand,
die waarschijnlijk de narcistische persoonlijkheidsstoornis heeft,
moedig ik je aan op verschillende gebieden aan het werk te gaan.

Ten eerste moet je zo veel mogelijk leren over de stoornis van je partner,
de gedragingen, de zaken die de aandoeningen veroorzaken,
en de vooruitzichten op verandering.

Je kunt hiervoor het internet gebruiken om te leren, maar ik besef dat
je misschien een meer gerichte en inzichtelijke uitleg nodig hebt.
Die is vanaf nu beschikbaar in de vorm van de E-boeken over:
Narcisme & Relaties.

Het eerste deel over met de titel; "in de Ban van de N" gaat
over hoe je jezelf bent verloren, en is een gids voor als je net tot
de ontdekking komt wat narcisme is, maar zal ook waardevol zijn voor
iemand die er al jaren bekend mee is.

Het tweede e-boek: "De Ban verbreken" gaat over hoe je jezelf
kunt bevrijden uit een relatie met de narcist. Herkenbaar,
gemakkelijk te lezen en e-boeken die je het inzicht en de kracht
geven die je nodig hebt.

Omdat deze e-boeken in PDF vorm verkrijgbaar zijn,
kun je na het bestellen met lezen beginnen.

Het Eerst E-boek 'Narcisme en Relaties' is te bestellen via:
http://www.boekenbestellen.nl/PDF/narcisme-en-relaties/3483

NIEUW Deel twee: "De Ban verbreken":
http://www.boekenbestellen.nl/PDF/loskomen-van-een-narcist/6684

Helma, 07-02-2013 11:19 #115
Zolang de omgeving de narcist gelooft dat hij zielig is en slachtoffer is (tenslotte is zijn toneelspel voortreffelijker dan die van een acteur) zal het blijven bestaan. Zolang er vrouwen zijn met een hoog verantwoordelijkheidsgevoel en tevens een laag zelfvertrouwen zal het blijven bestaan. Ze voelen namelijk haarfijn aan dat dit de vrouwen zijn die ze nodig hebben om hun eigen ik in stand te houden. Tenslotte wist een Hitler hele volken en landen te manipuleren en velen geloofden zijn duivelse dingen niet. Ook een narcist heeft duivelse (onbegrijpelijk voor een normaal mens) trekken.

Wonder Woman, 14-01-2013 23:20 #114
Ook ik heb 2 jaar een relatie gehad met een narcist. We hebben zelfs een zoon. Na veelste veel leugens heb ik m de deur gewezen. Niet getrouwd of zoiets gelukkig. Mijn kind draagt mijn naam en door zijn eigen leugens is de erkenning nietig verklaard. Dat is het grootste cadeau wat hij mij had kunnen geven. Ik hoef niks meer met of van hem. Ik kies voor mijn zoon en voor mezelf!
Lucas de groot, je wil er iets tegen doen? Narcisten kun je zelf niet stoppen, zij blijven doorgaan totdat ze hard tegen de lamp lopen. Ik heb geprobeerd zijn nieuwe liefde te waarschuwen. Maar zij is verliefd en gaat in de verdediging. Zo was ik ooit ook. Het enige wat je kan doen is wachten, totdat het meisje weer contact met mij opneemt en haar dan te steunen. Alle slachtoffers van narcisten, heel veel sterkte in het vinden van jezelf! Het gaat lukken, zolang je dicht bij jezelf blijft!

Lucas de Groot, 07-01-2013 19:57 #113
Ik lees nu al weer een uur op deze site en hoor bijna niets van iemand om er samen iets tegen te doen. Er is bijv. net een nieuw boek uit over psychopathy (want dat is een ander woord voor narcisme) van Jan Sorms, Destructieve relaties op de schop. Ankh Hermes.
Hier vallen veel kwartjes om je daarna weer zelf op te kunnen rapen.

DOE WAT! Voordat een andere vrouw er ook slachtoffer van wordt.
Lucas de Groot

Brigitte, 02-01-2013 12:53 #112
Hallo allemaal,
Ook ik heb, zonder het te beseffen, 7 jaar een relatie gehad met een narcist. Hij was 10 jaar jonger dan ik en was een Welsch-man. Voor zijn vroegere activiteit, vliegtuigmechanieker, had hij de ganse wereld rondgereisd en zijn vorige relatie had 9 jaar geduurd in Duitsland. Deze vrouw is nog speciaal overgekomen naar België om geld te komen halen dat hij haar nog verschuldigd was. We hadden samen een appartementje aan de kust gekocht dat ik dan te koop heb moeten stellen omdat hij, gedurende 1 EN & 2e jaar werkloos was, als werkloze dezelfde trend leefde (cafés, veel geld uitgeven) zodat bijna mijn ganse spaarrekening er vandoor gegaan is. Hij kreeg woedeaanvallen, begon te schreeuwen met de armen in de lucht, als het niet naar zijn zin ging en zoals hij het wilde. Gok- en alcoholverslaving waren ook van de partij maar dit was helemaal normaal voor hem. Dit waren alleen excuses van mijnentwege om van hem te komen als ik hem ermee confronteerde. Hij deed nooit fout. Liegen, stelen… hij deinsde er niet voor terug, ook als ik 150% zeker was dat hij loog en hem ermee confronteerde, zei hij nog dat niet waar was. Anderhalf jaar geleden heb ik hem achtergelaten in de hondenclub waar een kampioenschap voor honden doorging, dit was zijn grote "dada", elk W.E. was hij daar aan het werken en kuisen als vrijwilliger. Dit waren zijn vrienden zei hij en ik was A-sociaal. Een goede ziel heeft hem dan bij hem ingepakt. Ik hield nog steeds van hem en hoopte dat zijn ogen eindelijk waren opengegaan en had bovendien schuldgevoelens. Ben hem dan gaan oppikken terug mee naar huis genomen. Toen werd het nog erger! Verwijten elke dag dat ik een "bitch" was. Hij was slachtoffer van een "zottin". Ik moest dringend in behandeling gaan bij de psychiater. Eveneens mocht ik geen contact meer hebben met mijn dochter. Hij nam mijn wagen om werken te gaan, totdat ik erachter kwam dat hij weereens die maand voor 1000 euro gegokt had. Ik heb hem die morgen mijn autosleutel niet willen geven. Hij heeft dan woedend de bus genomen is niet komen opdagen 's avonds. Hij heeft uiteindelijk een kleine flat gevonden dichtbij zijn werk. We zijn "nogmaals" in contact gekomen met elkaar en zagen mekaar in het W.E. maar dit is niet meer genoeg voor hem. Hij wilt zijn "family back" en wilt absoluut terug bij mij komen wonen. Ondertussen ben ik er ook achtergekomen dat hij opnieuw in enkele maanden voor 5000 euro schulden heeft gemaakt en dit verzweeg hij schaamteloos. Hij wil er doodgewoon niets over horen, alles is mijn fout : "your car, your dog, your house, … ". Ik ben een "koude bitch" die harteloos is en geen liefde kan geven terwijl ik alles voor hem deed. Ook verwijten over mijn uiterlijk, mij kleineren en me zwart maken bij iedereen ; zo hangt hij het slachtoffer uit. Met Kerstmis hadden mijn dochter en ik besloten om hem uit te nodigen op het kerstfeest : een ramp. Op 4 dagen dat hij hier verbleef zijn er 3 uitgedraaid, na al zijn wijntjes, op ruzies en verwijten. Ook dacht hij dat hij 2000 euro had gewonnen bij de lotto. De kadootjes voor iedereen waren dan ook massaal. Het kon niet op, tot uiteindelijk hij opmerkte dat het maar 200 euro was. Hij dan ook beginnen wenen en de zielepoot beginnen uit te hangen. Ik was egoïstisch en dacht alleen maar aan mijzelf terwijl hij op een kleine flat zit en enkele zwerfkatten als gezelschap bij hem heeft. Het feest is er niet beter op verlopen. Hij is uiteindelijk met mijn familie terug gekeerd omdat het door hem doorgedrongen is dat hij mij niet meer in zijn macht heeft. Hoe kan ik zo harteloos zijn terwijl hij beweert alles voor mij gedaan te hebben. Tot nu toe heb ik niets van hem gehoord. Totdat hij weer begint te bellen of zoals hij laatst gedaan heeft : bij Polen zelfgemaakte vodka gaan drinken en dan pillen erop slikken. Hij heeft dan een vriend opgebeld die hem naar het hospitaal heeft gebracht. Daar hebben ze hem doorverwezen naar een psychiatrische instelling maar hij wil er niets van horen. Er is geen enkele reden voor. In zijn ogen maak ik hem kapot, schuldgevoelens kent hij immers niet. Kortom, vooraleer je doorheb dat je met een narcist te doen hebt is het te laat : zijn charmes, zijn boeketjes bloemen, zijn mooie woorden "I love your and I always will" zijn bijbedoelingen. Achter deze persoon steekt een lelijk monster dat je beetje per beetje kapotmaakt, je leegzuigt, jezelf aan je eigen doet twijfelen en je ruineert. Als je niet sterk genoeg bent om er tegenaan te gaan trekt hij je de dieperik in.
Ik hoop dat ik me kan losmaken van deze persoon, al is het soms moeilijk.

Bea, 19-12-2012 12:26 #111
Ik ben gescheiden van een narcist maar de emotionele mishandeling gaat gewoon door. Ik probeer bij instanties zoals politie jeugdzorg, rechtbank aan te geven dat mijn ex mij emotioneel mishandeld maar krijg nergens een voet aan de grond. Nu ben ik in hongerstaking gegaan. Gaat deze narcist zover dat ik het zo ver moet laten komen dat de dood ons scheid?

Fa, 14-12-2012 11:36 #110
Hallo Vrouw

Ik wil je geen sufkip noemen. De enige die een sufkip is dat is de narcist. Iemand die misbruik maakt van een normaal en goed karakter dat is in mijn ogen een echte sufkip.

Noem jezelf geen sufkip

Fa

Sufkip, 11-12-2012 15:52 #109
Ik ben er notabene door mijn ex-man op gewezen om te gaan lezen over narcisme. Volgens hem zou de de man met wie ik na hem een relatie heb gehad van bijna 8 jaar een narcist zijn… en als ik dit lees ja, geef ik mijn ex gelijk. Het zou zo maar eens kunnen zijn… Ik ben zelf altijd zeer terughoudend om mensen een stempel op te plakken maar dit is voor mij wel erg schrikwekkend. Behalve de agressie bij mij… (wel agressie naar anderen geweest) klopt werkelijk ALLES. Het verzamelen van informatie, het idealiseren, het manipuleren, het pathalogisch liegen, het schuld aan ander geven, zelf liegen bedriegen, stelen, vreemdgaan, (sex boven alles en was zijn stokpaardje om het goed te maken), verslavingen, verwijten dat je niet genoeg aandacht hebt of genoeg van hem houdt, stalken, scheldpartijen. Geld lenen en naar andere vertellen hoeveel hij je altijd geeft enz enz. Verwijten dat je hem laat vallen als je niet direct naar hem toe rent als er iets met hem is… terwijl meneer niet reageert op afspraken of telefoon berichten vanwege drank. zwart maken bij anderen en ga maar door.
Persoonlijk vind ik dat laatste nog het ergst Het zwart maken en doen alsof hij de perfecte man is. En in zijn nieuwe groepje "vrienden" niemand die dit ook maar enigzins in twijfel trekt. en niks verkeerds aan hem ziet Hij was o zo zielig en hij is zo leuk lief en aardig etc etc etc en ik oo zo een slonsige onattente bitch.
Iedere keer als ik dacht we komen eruit het gaat goed, kreeg ik weer een knauw.

Enige pluspuntje is dat ik mezelf kan voorhouden dat het hem uiteindelijk niet lukte om me bij al mijn vrienden vandaan te houden en ik wel degelijk een eigen leven erop naast hield. Hij heeft na een ruzie (wat vaker gebeurde als meneer ff zin in "iets" anders had) na drie dagen een ander gevonden waarmee hij, nadat hij erachter kwam dat ik nu niet meer toe zou geven (of vergeven) verder is gegaan.
Een tijd lang heeft hij nog geprobeerd contact te zoeken door smoesjes of via vrienden, de ene keer om te paaien? de ander keer om me gigantisch de grond om te boren.

maar na ook die nadrukkelijk te hebben genegeerd is het vooralsnog redelijk rustig. Helaas nu nog de rust in mijzelf zien te vinden… Ik ben het niet gewend van mezelf maar nog dagelijks hoop ik stiekem op Karma. en nog dagelijks denk ik wel eens tjee wat ben jij een dommerd, hoe heb je zooo lang zo loyaal kunnen zijn?

Als ik het zo opschrijf besef ik me dat dit nog maar een heel heel klein topje van de berg is en ik nog wel even door zou kunnen gaan…

Voorlopig vertrouw ik niet snel meer iemand maar OOIT komt het goed met mij! daar ben ik dan wel heilig van overtuigd.

Stompie, 18-11-2012 22:33 #108
Zou graag in contact willen komen met anoniempje, tekst 102. Haar verhaal is zo herkenbaar! Zit pas in de beginfase van een "scheiding", hij heeft me zo vernederd en toch blijft het pijn doen en is er een deel van mij wat naar zijn liefde hunkert. Vind het zo idioot van mezelf. Ik kan hem niet helemaal negeren omdat we samen kinderen hebben. Dan doet hij ineens weer zo aardig en lief en is hij die man weer waar ik zo van hield. ik echt moet ophouden met hopen dat het goedkomt. Ik weet dat hij mij en de kinderen geen goed doet en toch doet het pijn dat hij nu alweer een ander heeft… Is dit herkenbaar?

Fa, 04-11-2012 21:48 #107
Hieronder worden kenmerken beschreven van een narcist, maar zoals er verschillen zijn tussen mensen die geen narcist zijn zijn er ook verschillen tussen mensen die wel narcist zijn. Niet iedere narcist zit zonder centen en niet iedere narcist steelt.

Maar een ding hebben ze wel gemeen en dat is dat ze nietsontziend misbruik maken van anderen mensen op allerlei mogelijke manieren. Dat ze heel overtuigend kunnen overkomen dat ze een toneelspel opvoeren en dat als ze merken dat iemand hun toneelspel doorziet ze die persoon zo snel mogelijk uit hun leven willen verwijderen of anders zo snel mogelijk kapot willen maken. Dat ze controle willen houden over hun slachtoffers door ze te brainwashen door hun vaak al beperkte zelfvertrouwen te breken door constant overal kritiek over te hebben en zelf geen kritiek te accepteren. En dat ze vaak over je roddelen en zelfs hun gestoordheid projecteren door aan andere mensen te zeggen ja mijn vrouw of mijn man is psychisch niet helemaal in orde. Dat doen ze op een hele uitgekookte manier door het bloed onder je nagels te halen en als je dan boos word en je voelt je machteloos dan worden zij rustig en spelen ze het nog klaar om te zeggen: Goh zie je wel je spoort niet zo kwaad als je wordt. Maar zelf hebben ze vaak regelmatig woedeuitbarstingen en dan nog om niets. Vaak weet je niet eens waarom ze een woedeuitbarsting hebben Ze spelen het vaak klaar je volledig in de war te maken Zo leiden ze de aandacht van hun eigen gestoordheid af. Ik blijf gewoon schrijven hoe ze kunnen doen, omdat ik het belangrijk blijf vinden dat mensen goed in de gaten krijgen hoe deze mensen hun rol spelen. Hoe meer mensen daar weet van krijgen hoe beter wat mij betreft. Hieronder staat dat ze zich kwetsbaar kunnen opstellen. Het is meer dat ze goed zijn in slachtoffer slepen of medelijden opwekken. Dat is wat anders dan zich kwetsbaar opstellen.

Vernederen zijn ze ook heel goed in. Dat is ook onderdeel om je geestelijk afhankelijk te maken. Op die manier kunnen ze je aan de ketting leggen. Een geestelijke ketting

fA

Els van der Ben, 04-11-2012 00:07 #106
Ik heb 5 jaar een relatie met een narcist gehad! Als een blok voor hem gevallen, voel mij emotioneel en financieel uitgekleed! Oversekst als hij was, hield hij mij s nachts wakker, raakte daardoor uitgeput! Is alleen bezig met Zelfbevrediging! Elke vrouw trapt erin, na 3 weken had hij al iemand anders, toen dat die relatie over was wederom na 2 weken weer een ander slachtoffer gevonden! De praatjes, zijn charme en intelligentie overheersen in eerste instatie! Hij eist 110 procent aandacht en spreek hem niet tegen! Emotioneel zijn narcisten kinderen van ongeveer 3 jaar oud! Ook kunnen ze zich heel kwetsbaar opstellen daar trap je vervolgens ook weer in!

Afke, 09-10-2012 13:32 #105
Als ik alles zo lees en zo dan heb ik maar 1 advies en dat is zo snel mogelijk deze relaties te beëindigen en niet weer terug te gaan dank om jezelf en laat zien dat je sterk en onafhankelijk bent ook zonder hem of haar, ben ook al tijden vernedert op een sluwe manier het slijt er een beetje in tot dat je op het moment komt dat je alles op een rijtje zet en weet dat hij of zij de gene is met problemen gewoon te erg voor woorden vind dat dat soort mensen behandelt moet worden verplicht voor er nog meer relaties en gezinnen naar de kloten gaan. manipuleren is het ergst wat je kan overkomen in een relatie.

Afke, 07-10-2012 20:13 #104
Heel herkenbaar ik heb kippevel ervan ben zelf ook net uit deze relatie gestapt nu begrijp ik mij zelf en weet zeker dat het niet aan mij lag alles wat ik deed, dacht en wou doen was altijd fout alles was verkeerd verkeerde vrienden. Gelukkig heb ik steun van mijn vrienden en die hebben met er toe gebracht om te stoppen met deze o zo foute gemene manipulerende man. Hij was alles ik niks de mail werd zelf gelezen bijna een jaar uitgehouden en nu ben ik er klaar mee alles wordt verdraait om hem zelf schoon te praten. Al jaren is die bezig met mij te volgen op de pc en weet precies met wie ik een relatie heb gehad en inderdaad gebruikt dit ook om zijn machtspel te spelen bedankt voor alle info het is mij zeer duidelijk nu top.

Judith, 27-09-2012 00:10 #103
Nog even een aanvullng. Er zijn nog een aantal eigenschappen waarvan ik denk dat die bij narcisten voorkomen, zoals ik dit in mijn omgeving ervaar:
- schuldenproblematiek; ze kunnen niet met geld omgaan.
- diefstal; ze kunnen stelen en kennen geen angst ervoor om het te doen; gewetenloos
- fantasiewereld; ondanks dat ze geen enkele cent hebben om te makken, zitten ze openlijk te praten over de aanschaf van bijv. motorboten van meer dan euro 100.000. Bijv. ook kijken naar advertenties van peperdure motorboten en openlijk erover praten waar ze dan allemaal naar toe zullen gaan.
- het kunnen stalkers zijn. Het op ziekelijke wijze achtervolgen van "schuldige" anderen. Het zijn vaak persoonlijke vendetta's; kan doodeng zijn.
- Ze kunnen intimideren; mensen onder druk zetten, schuld aanpraten of bedreigen met mishandeling
- heel erg vervelend in de omgang met dergelijke typetjes: ze kunnen liegen alsof het op hun voorhoofd gedrukt staat. Maar dit is al in het artkel uitgebreid beschreven.

Worden deze kenmerken ook herkend door de lezers?

Judith, 26-09-2012 01:34 #102
Het heeft bij mij een half jaar geduurd alvorens ik het gedrag van een familielid als extreem narcistisch kon categoriseren. Daarna heb ik uit mijn omgeving nog een 3-tal narscisten kunnen ontdekken. De ernst van de stroornis varieert van mild tot extreem.
Wat me altijd is opgevallen bij deze personen is dat ze een volstrekt gebrek hebben aan gevoel voor humor. Ze zullen of kunnen je niet een leuke mop vertellen. En als je hen een mop vertelt, snappen ze 'm vaak gewoonweg niet. Je zult ze in het algemeen ook weinig zien lachen. De wereld is zo bitter ernstig voor hen. Vandaag nog reageerde 1 van hen nog op een mopje die ik vertelde: is het een mopje of echt gebeurt? Het was zo evident een mopje: de clue van het mopje zat hem juist in de absurditeit.
Een ander verschijnsel dat mij opvalt bij deze personen: ze lopen allemaal met een enorm vijandsbeeld. En zijn dan vaak eenzaam en worden door hun gedrag door familie en andere relaties gemeden.
Vaak ook weten ze het allemaal zo goed voor anderen: 1 van de personen is al 4x getrouwd geweest en heeft het voornemen om wederom voor de 5ew maal te trouwen. Deze man onderwijst zijn toekomstige partner over hoe een huwelijk gezond blijft! God betere het!
Ik lees over deze m.i. kenmerende eigenschappen bij berichten over narcisme eigenlijk niets. Herkenbaar? Schrijf er eens over.

Anoniempje, 05-09-2012 10:22 #101
Heb 5 jaar een huwelijk gehad met een narcist, die denk ik niet eens weet dat hij zo is maar die mij wel de diepgang ingeduwd heeft. Ben er blindelings ingelopen. Ben diep gekraakt en die spelen het spel heel sluw. Hem leren kennen, vlug getrouwd en een kindje samen. Dacht echt dat hij me graag zag. Nu zijn we 1.5 j gescheiden maar nog steeds heb ik verdriet en pijn. Praten met zulke mensen is onmogelijk en ze blijven ook je de schuld geven. Hij geeft me tot op vandaag nog de schuld dat ik hem bedrogen heb terwijl ik enkel iets gedronken heb met een andere man. Hij is vertrokken en 2 weken nadien had hij al een nieuwe vriendin die veel jonger is dan hem iemand van zijn werk, dus waarschijnlijk zelf overspel aan het spelen en gewacht tot hij een fout kon vinden bij mij zo kon hij naar de buitenwereld het slachtoffer spelen. Met haar ook vlug een nieuw huis gekocht en kleineert me tot en met, zet zelf het kindje tegen mij op. Weet gewoon niet hoe ik me kan losmaken van zijn manipulaties en dreigementen want volledig los ben ik niet met ons kindje. Volgens mij zijn dat ook mensen die geen langdurige relaties, daarmee bedoel ik 10 à 20j, kunnen aangaan want vroeg of laat lopen ze tegen de lamp.

Fa, 25-08-2012 23:22 #100
Wisten we het maar Nona of het erfelijk is of dat ze een karakter hebben waardoor ze het sneller overnemen die narcistische trekken of dat ze door de narcist gehersenspoelt worden en welk kind daar vatbaarder voor is en welk kind minder of helemaal niet

Niemand weet het en ik wilde dat ik het ook wist. Als het erfelijk is dan lijkt het mij helemaal hopeloos. Ert zou veel meer onderzoek moeten komen. Maar hoe? Je zegt het al. narcisten gaan de hulpverlening niet in. Want ze denken dat ze niks mankeren en dat anderen het probleem zijn. De slachtoffers komen wel bij de hulpverlening en die begrijpen het vaak niet wat het slachtoffer is overkomen.

sterkte ik begrijp je bezorgdheid heel best. ik zit er zelf ook mee
Fa

Nona, 16-08-2012 15:41 #99
Er zullen maar weinig mensen zijn die een narcistische persoonlijkheidsstoornis officieel als stempeltje hebben afgedrukt gekregen, tenslotte zal een persoon met deze aandoening als laatste erkennen dat hij of zij een probleem heeft. Tenslotte is de omgeving de "patient "en niet hij of zij die de problemen veroorzaakt.
Ik heb er jaren me te maken gehad, omdat mijn broer getrouwd is met een vrouw met deze aandoening. Sinds 2 en een half jaar is hij bij haar weg, maar de scheiding is er nog steeds niet door, omdat zij op alle fronten tegenwerkt.
Nu hij een nieuwe vriendin heeft, maakt zij ook haar het leven zuur en dat terwijl zij voor haarzelf alweer en nieuw slachtoffer heeft gevonden in de vorm van een man met 4 kinderen uit 2 huwelijken. Waarschijnlijk is hij al lang blij dat er nog een vrouw is die aandacht aan hem schenkt, maar hij weet nog niet half wat hem te wachten staat.
Het ergste van mijn verhaal is dat er 2 jonge kinderen in het spel zijn. ze zijn zijn alles voor mijn broer en hij schenkt in zijn huis hen de rust, liefde en regelmaat die ze verdienen. met name zijn dochter van net 12 ziet nu ook steeds meer de grote verschillen bij mama en papa's huis. Vorige week heeft hij zonder zijn vriendin de kinderen mee genomen naar een vakantiehuisje en ze hadden er een heerlijke vakantieweek met zn 3. Bij thuiskomst bracht hij de kinderen bij hun moeder en ipv belangstelling te tonen voor de kinderen, kreeg mijn broer de volle laag over het half uur dat hij te laat was. De kinderen konden hun enthousiaste vakantieverhalen dus niet kwijt bij hun moeder, maar moesten na een fijne vakantie direct weer over op de orde van de dag in moeders huis. heel zielig allemaal. zoon van 8 is mede misschien daardoor zo getraumatiseerd, dat hij de zelfde trekjes krijgt als zijn moeder. Wanneer hij zn zin niet krijgt, blijft hij uren boos en zelfs op zn eigen verjaardag weet hij met het verkeerde been uit bed te stappen. Ik maak me dan ook daadwerkelijk grote zorgen of een narcistische persoonlijkheidsstoornis ook erfelijke factoren heeft, of is mijn neefje door alle spanningen nu ook gedoemd om een rotjongetje te worden? Hij zou het beste af zijn bij zijn vader en nieuwe vrouw en desnoods zelfs beter af in een pleeggezin, maar ja… ik ben zijn tante maar… heb daar helaas niets over te vertellen.

Lieke, 10-08-2012 17:10 #98
Dit artikel is een van de vele die ik over NPS gelezen heb en nu ben ik er zeker van: mijn zus is een narcissist. Helaas is het onmogelijk om helemaal geen contact te hebben wegens verjaardagen, familiefeestjes etc. Ik probeer haar uitlokkingen te negeren waarna ze zielig begint te doen en zegt dat ik niet genoeg interesse toon in haar. Ik weet wel beter, maar mijn ouders willen niet inzien dat haar gedrag onacceptabel is. Iedere keer als ik haar zie probeer ik me staande te houden, gelukkig houdt ze zich in als haar vriend erbij is (hij is er nog niet achter hoe zij werkelijk is), maar ik voel dat het nep is en dat ze ieder moment weer een lage opmerking kan maken. Hopelijk lukt het me ooit om erboven te staan en niet meer geraakt te worden.

Dolly, 07-08-2012 20:45 #97
Wat ik hier allemaal lees, herken ik en zie ik alles terug in mijn zussen. Ik voel mij nu wel erg opgelucht, nu ik dit lees, beantwoord het voor mij zoveel vragen, zoveel vragen die mij jarenlang dwars zat!. Voel mij nu ergens ook verdrietig, omdat ik niet weet, hoe ik verder de familieband moet loslaten… of laten ontwikkelen. Een ding is zeker, ze maken mij doodongelukkig, ben nooit echt gelukkig geweest mede door hun valse beschuldigingen, treiteren, afsnauwen, mij neerhalen waar anderen bij zijn, mensen die mij erg tof of aardig vinden, bij me weghouden, ga zo maar door… ik kan wel een hele boek over ze schrijven, maar dan ben ik nog niet klaar, want elke dag komt er weer een nieuwe verwijt, valse beschuldigingen bij!.

Ineke, 06-08-2012 14:48 #96
.
Ook ik ben 28 jaar getrouwd geweest met een narcist ben 2 jaar geleden weggelopen voor mijn eigen veiligheid en op aandringen van mijn volwassen kinderen zonder spullen en die krijg ik ook niet. Nu 6 weken gescheiden maar de pijn is er nog steeds je bent niets meer waard stiltebehandelingen als hij zijn zin niet kreeg op alles op en aanmerkingen ik ben gesloopt en kapot en je denkt dat jij gek bent maar het was een verademing om te lezen dat ik niet de enige bent dat denk je wel maar hij komt zelfs het echtscheidingsconvenant wat door de rechter is
getekend niet na wil steeds in de buurt komen met zijn nieuwe vriendin maar het enige wat helpt al kost het heel veel energie is negeren daar kunnen ze niet tegen hij wil alleen macht, maar om helemaal los van hem te komen zal ook tijd nodig hebben ben er nu achter ik ben niet gek, maar wel heel erg beschadigd als je inderdaad altijd (dat zei hij) denkt dat jij alles verkeerd doet. Maar op dit moment voelt het bij mij dat hij zal mij blijven treiteren en dwarszitten tot mijn dood toe ik schrijf nog erg alles door elkaar mijn excuus daar voor (en zijn naam hoe bizar is ook nog engel)

Realist, 29-07-2012 13:50 #95
Als ik alleen al het aantal taalfouten in dit verhaal zie, kan ik ook de inhoud niet meer serieus nemen; de psychologie is al nauwelijks een wetenschap te noemen, omdat zij gedragen wordt door enkel meningen, opvattingen, leren, etc. welke bovendien naar tijd en plaats verschillen en bovendien gedestilleerd werden uit een gemiddelde van duizenden waarnemingen. Wil iemand nog proberen te verklaren, waarom twee teams van psychoboer(inn)en in de zaak Breivik lijnrecht tegenover elkaar zijn komen te staan met hun conclusies aangaande de (on)toerekeningsvatbaarheid van Breivik? De gemiddelde mens bestaat nu eenmaal niet, in tegendeel. Het is ook geen toeval, dat juist onder de psychoboer(inn)en de meeste "deskundigen" in opspraak komen wegens plagiaat, verzonnen onderzoeksresultaten, etc, etc.

Ivan, 24-07-2012 10:26 #94
@ Rutger : ik vermoed dat er gradaties kunnen bestaan in narcisme. Zelf heb ik een apparte ervaring gehad met een narcistische persoon. Pas toen ze begon te roddelen, te dreigen en helemaal niet meer rationeel konnen reageren en alles buiten proportie trok, is bij mij het besef gegroeid dat er iets "schortte" met die vrouw. Tijdens een zoektocht naar de drijfveren van iemand om te roddelen, ben ik op "borderline" uitgekomen. Dit benaderde al behoorlijk het probleem van die vrouw. Maar toen ik hier op NPS en vooral kwaardaardig narcisme uitkwam, viel ik bijna achterover van de gelijkenissen. Ik heb het dan niet alleen over de grote lijnen, maar heel wat details waren zo onwaarschijnlijk gelijkend dat het wel op een kopij leek van wat ik had meegemaakt.
De auteur is dus volgens mij geen gefrustreerde persoon maar heeft misschien te maken gehad met een extremere vorm van narcisme.
Mij is het trouwens niet helemaal duidelijk of mensen die aan extreme vormen van NPS lijden, zich bewust kunnen zijn van hun probleem.
Er moet inderdaad met respect en eerbied omgegaan worden met een narcist, hoe extreem die ook is. Maar onderschat niet het leed van een "slachtoffer" van een kwaadaardige narcist. Niet alleen onderga je een hele tijd de "grillen" van de narcist, maar het is ook een hele eenzame strijd zo lang je niet weet met wie en met wat je te maken hebt.

Rutger, 06-07-2012 18:28 #93
Hallo,
Ik heb zelf last van een narcistische pers. storing. Het verhaal laat wel een hele extreme kant van het narcisme zien en doet mij eerder denken dat de auteur zelf een zwart-wit, dan wel gefrutreerde persoonlijkheid storing heeft. Iedereen heeft deels narcistische kenmerken in zich, ze zijn natuurlijk en behoren tot overlevings technieken. Bij de "narcist"zit dit probleem dieper en extremer verwerkt in zijn persoonlijkheid, rekening houdend met het feit dat er nog al wat verschillen in zijn. Ja, wij narcisten, hebben een probleem die we zelf ontkennen en waar we hard aan moeten werken. Ja we zijn een stelletje manipulerende klootzakken omdat we te laf zijn door ons gebrek aan zelf vertrouwen en daadkracht. Ja we kampen met problemen dat we te kritisch zijn op anderen en op ons zelf en nog vele andere dingen. Maar we zijn ook mensen, net als al die anderen. Naast ons probleem zit ook een mens met een geschiedenis, met capaciteiten en kwaliteiten, motivatie en creativiteit. Ja, de niet-narcist mag ook wel eens wat vaker in de spiegel kijken, met eerbied omgaan met de mogelijkheden van de kunstenaars die ons zijn voor gegaan. De narcist heeft ook recht op bestaan, al ben ik er 100% (OF MEER) over eens, dat er wel gewerkt moet worden aan onze persoonlijkheid stoornis, waar we zelf nog meer onder leiden dan onze naasten.

Johnny Curioux, 04-07-2012 12:00 #92
Dit artikel maakt de indruk op mij dat het door een ervaringsdeskundige geschreven is. Niet door een gedragswetenschapper. Wat ik goed vind in het artikel is de aandacht voor de emoties die de omgang met een narcist kan oproepen. Wellicht kan de auteur zich daar meer op richten. Daarmee ook duidelijk maken dat het ervaringen betreft en eigen gevoelens. De stelligheid waarmee beweringen worden gedaan over narcisme en het niet goed scheiden van beleving, bewering en feiten gaat en koste van het informatieve van het artikel.
Samenleven met een narcist leidt niet tot schizofrenie. (Hoewel stress zeker een rol kan spelen in het triggeren van schizofrenie die in aanleg al aanwezig is). Je zult ook geen paranoia ontwikkelen primair door de omgang met een narcist.
Enige verbetering wat de grammatica betreft (zinsopbouw, spelling) is op zijn plaats.

René, 03-07-2012 08:49 #91
Ik moet zeggen dat het ongelooflijk is als je dit allemaal leest. Toch twijfel ik nog steeds aan mezelf of ik niet degene ben die alles fout heeft gedaan. Heb sterk het idee dat ik 17 jaar met een narcistische vrouw heb geleefd. Mijn rode draad in ons samen zijn was dat ik nooit het gevoel had dat ze van mij hield en dat zei ze ook nooit uit zichzelf. Ook sorry zeggen is een zware uitdaging voor haar en als ze het dan zei dan geloofde ik haar niet naar deed ze het om er vanaf te zijn. De meeste dingen wat ik hier lees komen overeen met hoe ze me behandelde, en ik vind het erg moeilijk het te accepteren.

Ieniminie, 02-07-2012 20:55 #90
Ben hier nu voor de 2e keer sinds vorig jaar, heb toen veel gelezen hier. Kan wel gillen van ellende. Zit hier en ben zo in de war, ga dadelijk eerst naar vrienden toe. Eerst wil ik even een klein stukje hier kwijt. Hij zet nu iedereen tegen mij op, en ze geloven hem allemaal stuk voor stuk, kan het gewoon niet geloven

Maria, 02-07-2012 09:30 #89
Niet een partner is heel goed mogelijk een narcist, maar een direct familielid. Over haar hele familie heeft ze wel iets gezegd wat er niet goed aan ons is. Ziek, stoornissen, etc. En zij heeft ons altijd maar moeten helpen. (Heeft ze al van zeg maar haar middelbare schooltijd aan iedereen achter onze rug om gezegd). Ze is welbespraakt en is intelligent. Waarom zou men haar niet geloven? Wij wisten lang van niks dat ze dat deed. Tot wij soms wat opvingen en wij nog dachten: over wie hebben ze het toch? Als wij nu wat over haar zeggen, wordt dat allemaal niet geloofd. Altijd heeft ze zich altijd voorgedaan als het slachtoffer van ons.
Wij zijn ook zo beetje opgegoeid met: je hangt de vuile was niet buiten. Zij vertelde altijd alles aan werkelijk iedereen. D.w.z. wel zo vertelde ze het zodat zij goed voor de dag kwam. Alles werd daarvoor aangepast. Over haar moeder. Haar moeder moest niet met haar schoonfamilies praten. Ze had haar moeder omschreven alsof haar moeder haar altijd bewust zwart kon maken. Dat deed haar moeder nooit. Maar de mogelijke narcist was altijd zo bang dat haar directe familie iets over haar zei. Wij hebben altijd onze mond gehouden.
Maar ze gaat maar door. Haar huidige partner? Heeft niet door hoeveel leugens zij heeft verteld. Waarvan hij wel weet dat het leugens zijn, daarvan heeft hij gezegd dat het niet zo erg is, (zolang het over haar familie gaat en niet over hem). De mogelijke narcist kan beslist niet alleen zijn. Bij haar huidige partner houdt ze zich in. En hij hij zegt haar na over haar directe familie. Het lijkt soms daardoor alsof het twee mogelijke narcisten zijn?

Poemelke, 27-06-2012 16:03 #88
Lieve allemaal,
Naarmate ik de uitleg van hetbovenstaande artikel lees, de tranen me over de wangen rollen en (bijna) alles herken. Wanneer ik jullie verhalen lees, herken ik mezelf.
Ik zit 12 jaar in een relatie, waarvan de eerste 6 jaar geweldig waren en de laatste jaren stil aan een grote nachtmerrie zijn geworden. Een paar keer besloten om uit elkaar te gaan. maar uiteindelijk gingen we het toch weer proberen "want wij horen toch bij elkaar". En ik moet ook bekennen dat ik van hem houd met hart en ziel. Dat weet hij natuurlijk. Tot 2 maanden geleden ik weer een punt achter de relatie heb gezet. Omdat hij in het buitenland zit hebben we via skype contact, want we blijven toch in ieder geval maatjes. Maar hij zal voor mij knokken dat alles weer goed komt. Ondertussen kom ik er achter dat hij me weer aan het bedonderen is. Waar ik echt niet mee om kan gaan is het liegen. Ik verander in Sherlock Holmes en pluis alles uit, en kom ook overal achter. Ik kan ook mijn mond niet houden en confronteer hem ermee. Maar het word door mij verkeerd ingevuld, een ander is aan het stoken etc.etc. Het enige wat ik hem vraag is om eerlijk te zijn, daar heb ik recht op. En waarom aan mij blijven trekken? Omdat hij toch echt van mij houd. En verdomme, dat is wat ik zo graag wil horen. Hij komt snel terug om mij alles te verklaren en uit te leggen. Ik weet dat ik hem niet zal geloven en ik weet ook dat hij de waarheid niet eerlijk zal vertellen. Maar toch wil ik horen wat hij te vertellen heeft. Iets in mij blijft een zwak/hoop hebben. Heb hem nu een paar keer gevraagd mij nu met rust te laten omdat het voor mij te pijnlijk is. Toch neemt hij steeds kontakt op, en ik, ik kan met al mijn goede voornemens hem niet negeren. Ik ben wel zover dat ik hem zelf niet benader, maar beandwoord zijn berichten wel. Negeren, lees ik steeds, ik zou het zo graag willen, maar weet niet hoe. Wanneer ik dat een uur volhoud na een bericht, wordt ik zenuwachtig, nieuwschierig, heb dan toch met hem te doen, en wordt weer zwak. Telkens neem ik me voor niet meer te reageren en telkens lukt het me niet. Ik ben konstant in strijd met mijn verstand en gevoel. Ik weet dat het nooit meer iets kan worden, en toch hoop ik er op. Ik houd mezelf voor dat het een rouwproces is waar ik doorheen moet. Maar deze persoon is er nog. De teleurstelling, hoop, woede, verdriet, alles doet me zo veel pijn. En ik vind de kracht niet om hem te negeren en onder zijn invloed uit te komen.

Het is fijn hier je verhaal kwijt te kunnen, ik wens ieder voor zichzelf de kracht te vinden. Liefs

Lara, 24-06-2012 13:48 #87
Aan de infoteur.

Ik was 55 jaar toen ik mijn ex-man leerde kennen en werkte toen al vijfendertig jaar in de psychiatrie als sociaal psychiatrisch verpleegkundige. In de opleiding en bijscholing wordt aandacht besteed aan persoonlijkheidsstoornissen en de behandeling/begeleiding van deze patiënten. Ik wist van het bestaan van NPS maar had er in de praktijk alleen van een afstandje mee te maken gehad.
Na een relatie van ruim twee jaar ben ik getrouwd omdat ik er vast van overtuigd was dat hij de ware voor mij was. Anderhalf jaar later zijn we aan onze droom begonnen; emigreren naar Portugal. Een week na aankomst veranderde mijn droom in een nachtmerrie. Mijn ex man heeft zeer zeker NPS.
Nu bijna een jaar later is alles achter de rug en voel ik me weer sterk.
Ik ben bezig met het schrijven van een boek over deze afgelopen vijf jaar.
"Ik ver(t)rek" lijkt mij een goede titel voor mijn boek.
Mijn vraag: is het mogelijk dat de infoteur met zijn/haar deskundigheid op het gebied van NPS commentaar geeft op dat wat ik beschrijf? Dus naast mijn verhaal een uitleg over NPS in losstaande stukjes na elk hoofdstuk.
Graag hoor ik van u.
Met vriendelijke groet,
Lara

Geertje, 17-06-2012 16:35 #86
Het moddergooien is begonnen.
Ik wil scheiden. Ik zeg dat hij een narcist is, net als de psycholoog zegt. Zijn familie ziet dat niet. Natuurlijk niet. Als er familie van hem is, is hij die aardige, charmante man. Zogauw we weer alleen zijn is hij weer die arrogante zak.
Nu is hij de kinderen aan het bewerken om voor hem te kiezen. Schildert mij af als een waardeloze huisvrouw die niets goed doet, past dus bij een narcist en vind zichzelf een hardwerkende vader die altijd het beste met zijn kinderen voorheeft maar ze eigenlijk ziet als zijn verlengstuk. Als de kinderen iets niet goed doen, heb ik het hun nooit geleerd. Hij verdiende de kost en ik moest het huishouden doen en de kinderen opvoeden. Alles wat fout gaat is mijn schuld, ik heb het niet goed gedaan.
Ik heb al eerder hierop geschreven over wat hij heeft gedaan en nog steeds doet.
Nu heb ik een vraag. Van 2 verschillende mensen heb ik al het advies gekregen om bij de politie aangifte te gaan doen van psychische mishandeling. Heeft iemand daar ervaring mee? Is dat ooit al eens gedaan?

Ik heb een advocaat in de arm genomen om de scheiding te regelen. Zijn broer heeft ooit gezegd dat hij zou helpen om alles netjes te regelen maar toe de brief van mijn advocaat kwam hebben ze direct een eigen advocaat gezocht.

Niemand in die grote familie van hem herkent zijn gedrag maar wat ik allemaal vertel over zijn aparte gedrag, dat kan ik toch niet verzinnen?
Zijn selectieve geheugen. De psycholoog stuurde hem/ons er uit. Nu zegt hij dat die meneer 'Rossi' had gezegd dat hij ons niet kon helpen. Nee hij was niet te helpen. De o, zo vele en vake stiltebehandelingen. Het alles beter weten. Het nooit echt luisteren naar wat ik zeg. Alles wat ik zeg op zijn manier en in zijn voordeel opvatten.

Sinds ik gezegd heb dat ik wil scheiden en een advocaat heb gebeld doet hij heel aardig. Gaat een gesprek met mij aan, want hij heeft mij zo nodig en bla bla bla. Een heel verhaal maar waar het in een relatie om draait, dat hoor je niet. Niets over houden van, genegenheid. Niets over gevoelens en emoties. Het gaat alleen over geld en stenen. Geen goede tijd om het huis te verkopen, een advocaat kost geld, naar een psycholoog is niet nodig want als wij er al niet uitkomen kan een psycholoog ons ook niet helpen.
Een paar dagen later zegt hij, dat ik niets van mijn kant laat merken, hij heeft zo zijn best gedaan en gezegd dat hij verder wil maar ik heb nogsteeds niet mijn bed weer bij hem neergezet. Hij heeft het dus echt niet begrepen. Ik wil hem niet meer maar kan nog nergens anders heen.
Nu doet hij heel aardig tegen de kinderen en de hond, ik wordt nauwelijks toegesproken laat staan dat er gewaardeerd wordt wat ik doe.

Ik zoek al een hele tijd andere woonruimte, de woningstichting werkt niet mee, je bent als je gaat scheiden geen urgentiegeval.
Nu maar weer particulier iets zien te vinden maar moet wel met 3 slaapkamers zijn, anders gooi ik de deur dicht voor de kinderen. Zij moeten en zijn altijd welkom bij mij. Ik kan alleen maar hopen dat ze hem zien zoals hij is en de goede keuze maken.
Hij is nu met de kinderen naar zijn zus, ook een narcist, wat die familie ook betwist maar ik heb scheit aan die hele familie vol mensen met narcistische trekje, Hoezo erfelijk.

Anti Energiezuigers, 06-06-2012 03:01 #85
Hoi Jona,

Las net je bericht en wil even zeggen dat ik het moedig vind dat je situatie uitlegt. Je denkt dus zelf NPS te hebben? Alleen een psychiater kan natuurlijk vaststellen of iemand NPS heeft. Maar als je jezelf herkent in de bekende kenmerken (4 of meer) dan kan ik me goed voorstellen dat je denk dat je NPS hebt. Naar mijn weten is medicatie niet mogelijk of zeer ongebruikelijk. Therapie is denk ik het beste advies voor iemand met NPS.

Vind het nogmaals moedig en goed dat je op jonge leeftijd aangeeft dat je hulp wilt, mocht je je daadwerkelijk NPS hebben, ben je zeker niet kansloos omdat je ook hulp wilt zoeken, iets wat zeldzaam is omdat mensen met NPS dit zelden doen. Ik geloof nog steeds dat deze aandoening niet te genezen is, maar met therapie kan je er wel beter mee om leren gaan en hopelijk zorgen dat je minder van het gedrag vertoont. Niemand is perfect, ik zelf heb last van dwangmatigheid waar ik ook nooit meer van af kom, maar ik zal niet iemand er mee lastig willen vallen en zeker niet spelen van mindgames/manipuleren wat narcisten zo graag doen.

Zou zeggen, probeer eerst te achterhalen of u echt NPS heeft en zo ja, kan u altijd hulp zoeken via (huis)arts die u door kunt verwijzen. Succes!

Anti Energiezuigers, 06-06-2012 02:49 #84
Narcisten (mensen met NPS) zijn aparte mensen om het maar netjes te zeggen. 1 Ding staat vast, het is beste voor ieder gezond mens om zo weinig mogelijk contact te hebben met deze mensen.

Ik geloof ook niet dat een narcist kan veranderen, twijfel wel of het nu aangeboren is of door opvoeding of omstandigheden kan groeien. Denk bijvoorbeeld aan verwende kinderen die geen vader hebben. Het moet in ieder geval ook genetisch bepaald zijn voor een gedeelte. Het meest opmerkelijke en enge blijf ik vinden dat een narcist geen of weinig inlevingsvermogen/geweten heeft.

Voor alle slachtoffers, laat u niet gek maken door een narcist en zoek hulp, bijvoorbeeld bij medeslachtoffers, zoals op deze berichten-pagina. Onthoudt, u bent niet gek, maar de narcist is gek, ook al accepteren/geloven ze dat niet/nooit. Het is niet voor niet 1 van de bekendste kenmerken van een geestelijke stoornis dat de persoon in kwestie gezond is en de rest gek is, het bekende "het ligt altijd aan een ander".

Wat ook al op de website staat is 100% waar. Het beste wat u kunt doen met een narcist is negeren en dan ook echt totaal negeren. Een narcist kan hier niet tegen, omdat ze aandacht/bevestiging nodig hebben en zonder dit gaan ze twijfelen en raken ze compleet in de war. Belangrijker is dat de narcist dan op een gegeven moment in ziet dat u genezen bent (immuun bent voor narcist) en dan gaat de narcist hopelijk verder, waarschijnlijk op zoek naar nieuw slachtoffer. Volhouden dus met negeren en niet reageren op zijn spelletjes (mind games) en zoek echte vrienden op die wel om u geven.

Succes iedereen!

Anti Energiezuigers, 06-06-2012 02:37 #83
Beste Paola,

Dat is een ernstig verhaal, als dit waar is zou ik zeker professionele hulp zoeken, zowel op het gebied om emoties te verwerken en mogelijk om te bekijken of de pester (mogelijk narcist) uw zus heeft doen aanzetten hiertoe.

Veel sterkte!

Paola Rebelo, 29-05-2012 20:57 #82
Hallo
het kan niet dat zulke mensen ongestraft door het leven kunnen gaan!mijn zus is is overleden op 17 oktober 2011, door zelfdoding.ze werd gepest, geslagen, vernedert, door allerlei gruwellijke manieren onmenselijk heeft ze mijn zus behandeld zo ver dat mijn zus mentaal uitgeput was en in een diepe depressie geraakte nog erger, ze kwam paranoide en toonde tekens van schizofrenie. mijn zus zei ons altijd dat ze niet zot was! en idd de rollen waren omgekeerd, en zo bleek mijn zus geestelijk ziek… te zijn.

Anti- Narcist, 14-05-2012 15:16 #81
Hallo allemaal,
Helemaal herkenbaar deze verhalen. Vooral de verhalen van Moniek zo herkenbaar, iedere keer wil je het allemaal geloven (maar vooral omdat je ergens van hem houdt) en waarom houdt je van hem (hij kan eens per jaar aardig doen-in mijn geval). Ik ben boeken gaan lezen zoals: Dit wordt mijn jaar-tiggelaar, coach jezelf naar succes T. Miedaner en Waarom mannen een bitch trouwen. Wow wat een tips staan er in deze boeken. Ik ben alles gaan bundelen in een dagboek wat voor mij toepasbaar was en heb een stappenplan gemaakt. Net als Moniek enkele weken geleden vond ik hem weer zo lief "terwijl ik net had besloten weg te gaan, en heb het niet gedaan!? hij deed weliswaar 24 uur alsof ik een prinsesje was en de volgende dag gaf hij weer commando's. Ik moet altijd doen wat hij zegt, hoe hij het wil en eerst gaf ik vaak tegengas maar ben steeds meer gaan denken ach laat maar". Dat had ik nooit moeten doen. Maar ik ben en herken nog wel mijn "echte ik"en ik verlies het niet. Nu maak ik mijn geheime plan, en op een dag als hij me weer de deur wijst, Ga ik.en ga ik echt… want hij denkt toch wel dat ik met hangende pootjes terug komt. Het is nu alleen zo dat ik bij hem woon dus ik kan geen kant op, ik probeer een woning te regelen en zodra dat is gedaan is het afgedane zaak met hem. als slaap ik op de grond. Ben het zo zat. Ik begin ook al drukkend gevoel op mijn borstkas te krijgen en doe nu ademhaling oefeningen zonder dat hij het merkt, hij gaat namelijk heel ver, het liefst om mij jankend op de grond te zien en me dan vervolgens als een held weer op te rapen… ik snap dat niet. Heel veel succes dames!
Groet, anti-narcist

Fonnie, 10-05-2012 00:06 #80
Ik wil nog ergens op wijzen waar ik net achter gekomen ben. Narcisten onthouden heel goed wat je zegt en doet. Een voorbeeld: ik had een zonnebril bij kruitvat gekocht waar ik heel erg blij mee was. Ik had dat gezegd tegen mijn dochter en dat ik er nog een paar had gekocht. Die had ik in mijn la gelegd. (ik weet precies waar ik alles leg). Op een gegeven moment ben ik gaan schoonmaken en zag dat ze er niet meer lagen. Mijn gedachten gingen die kant uit van mijn dochter, maar ik dacht nee Fonnie je hebt ze vast ergens anders gelegd.
Het zat me tochmniet lekker en ik ben dat hele kleine appartementje op gaan ruimen eigenlijk meer schoonmaken (ik heb niet veel rommel en alles is keurig netjes). Ze zijn er niet meer de zonnebrillen. En ik weet dat mijn ex met diezelfde spelletjes bezig was. Ik heb geen contact meer met mijn dochter doordat ik 1 keer nee zei, maar nu kom ik daar ook nog achter. Als ik wel nog contact had ik en ik zou er wat van gezegd hebben zou ze gezegd hebben papa heeft toch gelijk je bent echt niet normaal en ik twijfel aan je geestelijke vermogens. Dus sowieso had ik er niets van gezegd, omdat het toch geen zin heeft bij deze stoornis. Ze ontkennen alles echt alles. Zelfs als ze een paar tellen geleden iets gezegd hebben en je zegt dat zei je net en het komt ze niet uit zeggen ze ijskoud: Dat heb ik niet gezegd.

Dit wilde ik schrijven zodat mensen opletten die met mensen met deze stoornis te maken hebben. Ga niet denken dat je gek bent en zorg dat je heel zorgvuldig en netjes blijft en niet chaotisch, want dan weet je dat je niet gek bent, maar dat ze je gek proberen te maken. Mijn ex had me wel gek gekregen en dat heeft me bijna mijn leven gekost. Dat zal me geen tweede keer gebeuren. Maar ik schrijf het hier neer, omdat ik niemand gun wat ik meegemaakt heb en hoop dat mensen die in dezelfde situatie zitten dit lezen en een lichtje gaat branden bij ze.

Mijn dochter heeft wel een reden om mij gek te krijgen en die reden is geld.

Ze volgt het pad van haar vader. En toch blijf ik sterk. Omdat ik in mezelf blijf geloven.

Dus let ook op zulke dingen als je met zulke mensen te maken hebt. Ook als spullen erg vaak kapot gaan. Te vaak om nog te denken dat het toeval is. Ook dat doen ze.
Pas op en zeg niks tegen ze als je het merkt. Trek je conclusies en weet dat dit misdadig gedrag is! Kappen met deze mensen wie het ook zijn. Je moeder, je vader, je zus, je broer, je echtgenoot. Je echtgenote zelfs je volwassen kind.
Je gaat er anders aan en door te kappen geef je het beste voorbeeld door hun spel niet mee te spelen.
Fonnie

Fonnie, 09-05-2012 23:33 #79
Een narcist veranderd nooit dat is wel weer duidelijk als je het verhaal van Moniek leest.
Nooit en nooit veranderen ze. Eens een narcist altijd een narcist. Ik geloof er echt niet in dat een narcist veranderen kan. Hij kan zijn gedrag leren aanpassen, maar dan nog zou ik hem niet vertrouwen. Never nooit.
Fonnie
Sterkte Moniek en heel sterk dat je zo oprecht hier je verhaal hebt geschreven. Dit zal toch echt de laatste keer voor je zijn dat je een narcist vertrouwt.

Moniek, 04-05-2012 10:47 #78
Lieve lieve mensen.
Ik heb mijn eigen verhaal terug gelezen op deze site.
geschreven 19-02-"11, 26-07-"11, 10-12-"11, 18-12-"11
onder het kopje hoe gaat een narcist te werk
Ondanks dat ik met mijn meiden heel hard geknokt heb.
Nu een eigen huisje heb terug in het dorp, schrik ik me kapot van mijzelf!
Door de laatst tijden dacht ik in al mijn verdriet woede, lezen over narcisme, raad ter harte heb genomen, dat het me zou lukken.
Veel al wel maar ook ik WEER IN DE VALKUIL GETRAPT.
Hij had mijn post opengemaakt, Die moest nog bij hem komen omdat ik anders geen recht had op een urgentie woning, we woonden tenslotte nog geen jaar samen. (zie verhaal).
Ik was op een feestje van mijn collega die met pensioen ging en op dat moment belde hij.
Ik blij, weg bij de boerderij, en hij zei zelfs het is wel wat ik heb gekeken.
Ik stond er niet eens bij stil wat hij zei, omdat ik euforisch was over het feit, een EIGEN HUIS, terug naar het dorp ect…
Lang verhaal kort makend. Hij wilde mee kijken samen met mijn kinderen, heeft overname kosten €300, 00 betaald aan die mensen en zou mij helpen dat ik weer verder kon, dat waren zijn woorden. Ik dacht kan mij het schelen, ik wil en moet verder met mijn 3 meiden, voel me sterk omdat er een nieuw begin voor ons 4-tjes in het verschiet lag.
STOMMMMMMMMMMMM!
Hij gunde het ons zo, we hadden het zo verdient en bla bla bla bla.
Verhuizen: heeft hij me geholpen, zei mag ik dat met je alleen doen, voel me zo schuldig over wat er allemaal is gebeurd. Ik dacht goed, hoe eerder uit de binnenlanden hoe beter en ja toch aardig van hem en ja ik ga toch een nieuwe toekomst opbouwen.
Als laatste toen ik het laatste ritje reed en hij achter bleef om het laatste in te pakken kwam ik terug en was de computer als enige nog niet ingepakt en stond aan.
In het kort: of ik hem €500.00 kon lenen, kreeg ik de maandag erop terug want hij kon zijn aflossing niet betalen en kreeg over 3 dagen weer een werk betaald.
Ik had letterlijk €550.00 op de bank, hem laten zien en de belofte was daar.
Tevens het domme begin van een vernedering opnieuw die ging plaats vinden.
Ja hij heeft geholpen, (wanneer het hem uit kwam) stelde tijden van helpen uit, maar goed hij kwam steeds wel. Wilde dit samen met mij doen en iedereen een poepertje laten ruiken, dat hij het allemaal voor ons deed en we niemand anders nodig zouden hebben. (achteraf natuurlijk om zijn eigen gezicht te redden en niet om ons te helpen)
Na 6 weken verder heb ik heel wat uren aan de kwast timmer werk ect ect gestaan.
In tussen had hij mij ingepalmd met woorden daden enz, terwijl ik wist wat hij ons had aangedaan en toch heel slim in mijn leven terug kwam. Lief naar mijn meiden en naar mij.
Eenmaal gesetteld, zin in ons leven komt hij tot op heden toch geen afspraken na. Geld blijft uit en hij heeft weer het perfecte verhaal.
Hij heeft me zelfs na dat hij zomaar kwam, met het eerste cadeautje sinds onze "relatie" (6jaar)een flesje wijn, en nog een flesje overgehaald en ja hij is blijven slapen.
Was voor het moment echt gezellig en eerlijk is eerlijk, heerlijk even weer zo'n lijf om je heen.
De week erop een sms-je of hij in mijn bad mocht, had zo'n last van de rug.
Ik oke en ook dit was een ontspannende avond.
Week erop kwam zomaar en vertelde hoe zwaar hij het financieel had en dacht een burn-out te hebben. Zo hard moest werken ect ect ect. Hij zag er ook mager uit en ik heb hem vertroeteld. Goed gesprek gehad dat we een vriendenbasis aan konden houden.
week daarop had geld kunnen lenen en zag alles weer zitten.
Toen begon ik over mijn geld, wanneer ik al die door de jaren heen geleende €"s terug kreeg.En hij had mijn oudste dochter een brommer beloofd voor haar 16-de verjaardag. Een opknappertje die van zijn oudste was geweest. Beloofd aan haar, maar op haar verjaardag, niets, ook geen felicitaties. Ze was zo teleurgesteld en had er zo op gewacht.Wat een verdriet.
FOUT FOUT FOUT.
Dat was mijn eerste terechte vraag aan hem en een puntje van mij naar hem uit en kritiek hoe hij was omgegaan met zijn belofte en dat was het begin van het einde.
Hoe haalde ik het in mijn hoofd, kijk wat ik allemaal voor je doe. wat denk je wel…
2 weken stilte behandeling, niet bereikbaar en ik weer geen enkele cent in mijn portemonnee.
Heb steeds als ik iets overhad het gebruikt voor mijn meiden om de basis in ons huisje te leggen en voor hun eigen plekjes de slaapkamers.
2 weken niets, toen opeens weer binnen lopen. Zijn gereedschap stond er nog.
Ik hem aangesproken over wat er was en waarom zo.
Hij beloofde me de volgende morgen geld over te maken. Al pratende werd me weer van alles verweten, mijn gedrag op de schop genomen, mijn opvoeding doorgrond en me van alles verweten. Als laatste dat hij zei je meent toch niet dat we vrienden blijven jij hebt niets te bieden ect ect… oude herinneringen. Heb hem de deur gewezen, maar was al lang bevangen van emotie en veel te veel toegegeven.
Hem gezegd mijn dochter te bellen en zijn afspraken in ieder geval naar haar waar te maken. Ach die pubers menen dat ze alles kunnen krijgen zei hij.
Ze heeft hem op karakter zelf gebeld en gevraagd waar hij bleef en waarom niet was gekomen.
Antwoorde naar haar je moeder denkt een relatie met mij te krijgen en wil van alles, geld enz ze heeft genoeg gekregen en kijk eens wat ik allemaal voor jullie doe wees eens dankbaar. ik heb jullie toch niet voor niets uit huis gezet jullie hebben niets te bieden (tegen een kind van 16 jaar)
Volgende dag geen geld.
Dat is nu recent de balans.
Heb vanmorgen om 6.30 tot 9.00 uur gewandeld met de hond in het bos. Heb me helemaal uitgehuild zittend voor een boom.
Ik laat het niet gebeuren, maar de schade heb ik mezelf alweer toegestaan.
WAARSCHUWING;
Ik moet hem zippen en mijn emoties weer de baas worden.
Het voelt nu even terug naar af, maar zal hervinden.
Geld hoe?
Ik ben er toch weer ingetrapt, toch te emotioneel zwak door alles wat er de afgelopen jaren, maanden weken is gebeurd en was dus echt nog niet zo ver dat ik dacht te zijn.
Het ligt op de loer en hij heeft het weer zo goed gedaan.
Mijn verhaal is te lezen bij de data's, maar je bent echt niet zomaar van een narcist af en ik ook dus nu nog niet.
Zijn gereedschap staat verdomme nog hier. En ik neem me zelf weer van alles kwalijk.
Groet Moniek en ik hoop snel weer te mogen herstellen.
1 optie ik moet van hem af, want het kost me zoveel energie en levenslust.
Een ieder die met een doorgewinterde narcist te maken heeft, weet ook dat dat het moeilijkste is.
Nog moeilijker je zelf verloochenen en stiekem in eigen troost te denken dat je nog voelt dat je van hem houdt
ik moet en
IK GA OP WEG OM opnieuw TE GENEZEN.

Manu Vanhaverbeke, 27-04-2012 14:20 #77
Hebt u ook artikelen over het zelf gebukt lopen onder het eigen narcisme, of is dit net onmogelijk?

Phoenix, 20-04-2012 17:17 #76
Jack, wat een moeilijke situatie voor je. Het enige wat een mogelijkheid zou kunnen zijn, is dat je gedeeld ouderschap krijgt, waardoor je dochter de helft van de tijd bij jou zou kunnen zijn. Het is niet ideaal, maar dat is de situatie nu ook niet. Je zou in een gesprek met een advocaat kunnen bespreken wat de mogelijkheden zijn. Zelf heb ik het geluk dat ik alleen het ouderlijk gezag heb, waardoor mijn kind bij mij woont en eens in de twee weken een weekend naar zijn vader gaat. Als je meer raad wilt, kijk dan eens op de site van 1ouder. Daar is ook een topic over narcisme, waar meer ouders raad vragen.

Jack, 16-04-2012 14:14 #75
Ik weet al een aantal jaren dat mijn vrouw een narcist is, maar ik kan niet weg, we hebben een dochter van 8 jaar. Ik huiver voor het idee dat ze samen met mijn vrouw is. Wat wordt haar toekomst dan? Het is zo erg dat ik hoop dat ze dood gaat aan een ongeluk of ziekte
of heb ook wel eens moordfantasieën, maar dat zou ik nooit kunnen. Wie heeft raad?

Keesje, 01-04-2012 11:38 #74
Gelukkig heb ik geen relatie met een narcist maar ik heb wel een werkgever die dit gedrag vertoont. Het is een griezel van een man, die in je gezicht aardig doet maar achter je rug om vieze spelletjes speelt. Hij ziet er ook bijna schattig uit maar kijk je verder wat langer in zijn ogen, dan een zeer geraffineerd, valse persoontje. Hij geeft je ook het gevoel dat je helemaal niets waardt bent. Helaas kijk ik op tegen deze persoon en geloof ook vaak dat ik niets ben en hij helemaal geweldig.
Ik ben verliefd op hem, en geloof mij dat ik dat helemaal niet wil zijn.Hij vertoont dit gedrag ook alleen bij werknemers die onder hem werken. Zijn baasjes en gelijkwaardige collega`s is ie zeer vriendelijk en behulpzaam voor(tot aan het slijmerige toe) Ik heb een situatie meegemaakt dat hij mij letterlijk in een hoekje duwde(raakte mij niet aan maar moest daar toevallig wezen) Gaat hij zo langs mij heen, dat hij je net niet aanraakt. LAter keerde hij om en keek mij met een zeer rare, vieze blik aan, echt heel dreigend! Later heeft ie weer zo`n dreigende blik na me toegeworpen en dacht dat ik dat niet zag. Ik ga daar ontslag nemen, ik ben bang van hem.

Peter, 29-03-2012 09:22 #73
Hi. Wat jou echt kan helpen en wat mij nog steeds helpt is het lezen en verwerken van het boek 'Grenzen'. Een narcist is namelijk niet een of ander 'wezen' waartegen geen verweer mogelijk is. Verweer is mogelijk en begint bij jouzelf. In dit boek wordt uitgelegd welke gezonde grenzen jij zelf kunt aanbrengen in jouw eigen leven en in jouw eigen denkwereld waardoor je als het ware 'immuun' kunt worden tegen de destructieve (vernietigende) invloed van een narcist. ISBN 13: 9789076193014. ISBN 10: 9076193010. Auteur: H. Cloud, J. Townsend. Veel leesplezier!

Jona, 27-03-2012 22:39 #72
Ik moet tot mijn spijt vaststellen dat ik mijzelf erg herken in de omschrijvingen van een narcist. Dit maakt mij erg verdrietig en down, zeker door het beeld dat geschetst wordt op deze site, dat het niet te genezen is. Ik heb denk ik nog niet zoveel schade toe kun richten (ben 23), maar weet dat ik trekjes bezit die zich hopelijk niet verder uit zullen zaaien. Ik heb een erg gelukkige jeugd gehad maar had wel al vroeg wat symptonen (bijv. reageren met "weet ik" op complimentjes"). Op de middelbare school uitte zich het in heel intensief omgaan met mensen en ze vervolgens laten vallen als een baksteen als ik op ze uitgekeken was. In de enige lange relatie die ik gehad heb ik me ook erg tiranniek en kinderachtig gedragen, wat ik achteraf af gedaan heb als puberaal gedrag. Desondanks heb ik nog goed contact met mijn ex, die mij volgens mij ook niks kwalijk neemt aangezien. Ik 18 was en onbezonnen.

Hoewel het wel voelt alsof ik volwassener geworden ben heb ik nog steeds een erge behoefte naar aandacht en word ik bijvoorbeeld overdreven blij van een complimentje en kan ik totaal depressief worden van kritiek. Ook ben ik geobsedeerd door mijn uiterlijk (vroegtijdig kalend worden is een ramp voor een narcist) en andere dingen die ik doe en hoe die in andermans perceptie zijn. Ik word mij steeds bewuster van deze kanten en andere dingen die ik altijd als deel van mijn persoonlijkheid gezien heb, soms zelfs als iets goeds, zie ik nu steeds meer als resultaat van deze stoornis.

Het beangstigt en deprimeert me, dat ik dit waarschijnlijk heb. Zo wil ik niet zijn. En het voelt ook niet alsof ik een slecht mens ben. Ik hoop dat mensen mij hier kunnen helpen zonder te veroordelen. Ik praat niks goed wat jullie aangedaan is natuurlijk. Dit gedrag tot andere mensen heb ik me van kinds af aan zo aangeleerd en ben daar verstrikt in geraakt. Maar ik zoek nu hulp. En hoop dat er hoop is. Want wat voor leven leid ik anders? Geen.

Erika, 22-03-2012 21:35 #71
Hoi mensen,

Zoek nooit maar dan ook nooit de confrontatie op met iemand die narcistische trekken heeft. Zodra die persoon het idee krijgt dat jij niet meegaat in zijn/haar plannen dan kan je het schudden. Hij zal, zoals in mijn geval, op een sluwe wijze anderen achter zich scharen om hen tegen jou te keren om alsnog zijn doel te bereiken door middel van roddelen, spiegelen, manipuleren, liegen. Het begint allemaal goed en de narcist gaat met je mee en het lijkt prima totdat je hem gaat dwarsbomen om bijvoorbeeld een meningsverschil en hij zal op basis van jou zwaktes jou gegarandeerd hard en genadeloos afstraffen. En geloof mij een narcist is continue uit op zwaktes van anderen. De manier waarop hij toeslaat is ronduit eng en confronterend omdat het lijk alsof de narcist zo vastberaden, ongeëmotioneerd te werk gaat. Jakkes. Ik stond werkelijk versteld hoe iemand in staat was om op zo'n sluwe manier anderen te beïnvloeden/manipuleren en tegen elkaar op te spelen.

Wat zo kenmerkend is aan dit verhaal is dat hij zich totaal niet kon inleven in een ander maar in plaats daarvan zichzelf wel constant in de 'spotlights' wou staan en tijdens dat soort gelegenheden moest hij ook schitteren. Hij was met behalve zichzelf continue bezig met het bekritiseren en het corrigeren van het gedrag van anderen maar zodra je dat deed bij hem dan werd hij woedend. Dit maakte hem vooral hypocriet, achterbaks en schijnheilig maar wist wonder boven wonder alsnog anderen te manipuleren. Hij was erg bevoordelend vooral naar niet westerse allochtonen of beter gezegd naar alles wat anders was dan hij zelf en lachte constant hard om beledigende en bespottende grapjes. Hoe jij je voelt, denkt of uitspreekt over hem doet hem toch niks. Integendeel hij ziet het als brandstof om zijn speurtocht naar vernietiging voort te zetten. Dat verklaart trouwens zijn overmatige provocerende gedrag.

Zit je in een situatie waarin je gedwongen bent om met een narcist te leven en nee dan heb ik het niet over een relatie (mijn mening altijd een keuze) maar bijvoorbeeld werk of in de klas om maar wat te noemen en heeft er al een conflict opgelopen tussenbeide? Dan durf ik bijna te zeggen dat je het niet lang volhoudt zonder gebukt te gaan onder zijn macht.

Zoals boven staat geschreven:

Ga mee met de narcist of hou hem/haar kost wat het kost uit je buurt.

S., 17-03-2012 18:49 #70
Hey As, waarom is weggaan geen optie, heb je daarover nagedacht? Weet je zeker dat dit wegens de kinderen geen optie is of is het omdat JIJ hem niet kunt loslaten?
Een vraag aan de infoteur: de narsist waarmee ik te doen had, waarvan ik al maanden nog niet hersteld ben had een uiterste "gevoeligheid" die bleek uit heel rakende muziek die hij beluisterde en kon ook goed zingen. Was ook begaan met gedichten. Kan dit?
Het is zo verwarrend en contradictorisch als ik dit dan vergelijk met wat hij me heeft aangedaan. Graag commentaar hierover. DANKU

As, 15-03-2012 20:36 #69
Wie kan mij helpen, Ben al vele jaren getrouwd en kan mij helemaal vinden in het bovenstaande, zit je net even in je stoel te rusten weten ze wel een of ander werkje voor je. Weggaan is geen optie vanwege de kinderen. Dan zitten die waarschijnlijk met de problemen. De hulpinstantie waar ik heb aangeklopt betekend weinig tot zeer weinig. Wie weet raad?

Mjon (infoteur), 13-03-2012 10:23 #68
Deze special heet kwaadaardig narcisme om duidelijk het destructieve gedrag van personen met de ernstige stoornis te beschrijven om jezelf te kunnen beschermen. Een narcist is een onbewust mens, daar ligt de nuance. Hoewel hij heel goed kan manipuleren en exact weet hoe hij dat moet doen, is hij zich er in het algemeen niet bewust van dat zijn gedrag onaangepast is. Hij weet niet beter, kan zich niet inleven, heeft alleen emoties voor zichzelf en een gebrekkig geweten, dat is zijn stoornis. Het is nog een vraag of dat verwijtbaar of strafbaar kan zijn, of dat zo iemand eerder ontoerekeningsvatbaar, ziek en / of gehandicapt is. Menselijk gezien is het gedrag is in elk geval moreel onaanvaardbaar.

Fa, 07-03-2012 18:33 #67
Ja ik ben er ook van overtuigd dat een narcist heel goed weet wat ie doet. Wel denk ik dat een narcist als kind onbewust die keuze heeft gemaakt om te overleven. Ieder mens heeft zn eigen strategie. Maar een mens die een normale intelligentie heeft, die weet als ie volwassen is dat wat ie doet niet acceptabel is. Ze hebben dan zeker wel een keuze en weten heel goed wat ze doen. Ze zien er de voordelen van en gaan er daarom mee door. Ik zie bijna nooit een wrak van een narcist. Ze laten wel een spoor van vernielig achter en gaan zelf gewoon door alsof er niets gebeurd is. Pas als ie (of zij) oud is en zn (haar)gezondheid verliest (door b.v. drank) dan kunnen het wrakken worden en dan nog overtuigen ze de omgeving dat ze slachtoffer zijn. Niks mee te beginnen. Helemaal niets.

Fa

Fa

S., 27-02-2012 11:48 #66
Ja Cornelis, de realiteit is ook naar. De narcist doet dit volgens mij allemaal bewust. Ik heb een ervaring gehad van 2 maanden. Al 6 maanden ben ik nog altijd niet hersteld. Zo diep heeft die man mij ingepakt. Hij gaat lekker verder met zijn leven en ik ben achtergebleven als een wrak. Er zou een wet moeten komen om deze mensen te straffen. Zo hard spreek ik hierover. De artikelen geven de diepste waarheid dat er is. Er is geen andere waarheid en is niet voor discussie vatbaar.

Cornelis, 27-02-2012 08:51 #65
Wat een ontzettend naar beeld wordt hier geschetst. Alsof de narcist hier willens en wetens dit gedrag vertoont. Alsof alle mensen met een narcistische stoornis er op uit zijn anderen kapot te maken. in dit artikelen kan ik geen enkele nuance terugvinden. Ik vraag me af wie dit artikelen heeft geschreven en op welke gronden.

S., 15-02-2012 19:03 #64
Brian zou je best niet een specialist benaderen in je buurt, ik weet echt niet hoe je lotsgenoten je zouden kunnen helpen. Kaya communicatie met een narcist is toch bijna onmogelijk, volgens mij is het een diepgaande valkuil om toch maar iedere keer met een narsist te proberen een communicatie aan te gaan, deze poging brengt je alleen maar naar beneden. De beste remedie is loslaten en wegwezen. Ik denk dat het heel belangrijk is om zoveel mogelijk te lezen over narcisme.

Kaya, 15-02-2012 16:08 #63
Even een vraag, mijn ex is een narcist en negeert me volkomen. De meeste zouden zeggen heerlijk houden zo maar ik zou toch nog het 1 en ander met hem willen bespreken. Op welke manier kan je een narcist het beste benaderen?.

Brian, 14-02-2012 16:32 #62
Help mij! Ik ben een vader van mijn 15 jarig zoontje en ben hevig geschrokken toen ik het geheel had gelezen! Het is werkelijk alsof het over mijn kind gaat op het letterlijke af! Maar wat kan ik doen om hem echt te helpen, want het is verschrikkelijk om dit lezen en te beseffen dat je kind zo is.Steeds wist ik niet wat er was en bleef maar zoeken naar antwoorden.Help wat moet ik nu verder doen als omschreven.Hij kan toch niet zo zijn verder leven tegemoet gaan.Help ons en zeg mij wat het best te doen.Ik ben bang en geschrokken van het lezen!

S., 14-02-2012 15:20 #61
Nee Jack het gaat ook om vrouwen. In het artikel is "hij" gebruikt uit gemakshalve. De vrouw van mijn broer is ook een narsist. Zij heeft hem volledig om de vinger. Verschrikkelijk om toe te kijken. Mijn broer heeft de hele familie laten vallen om haar/ wegens haar mentale spelletjes. Mijn broer was mijn beste vriend en ik ben hem door haar kwijt. Ongelofelijk is dit allemaal.

Jack, 14-02-2012 13:00 #60
Is NPS een stoornis waar alleen mannen aan kunnen lijden? Als je de reacties leest zou je het haast gaan denken maar volgens mij is dat ´recht´ echt niet enkel en alleen aan mannen voorbehouden!

S., 13-02-2012 18:08 #59
Ja Miss. Eerlijk gezegd heb ik er ontzettend spijt van dat ik het ook heb genegeerd dat hij in het begin mij en de relatie zo idealiseerde. En ik dacht net als jij en wou het goede geloven. Ik moet zeggen iedere keer als ik denk dat ik het verwerkt heb en dat het verdriet en boosheid voorbij is, het blijft terugkomen. Nog nooit heeft iemand zo in mijn denken, voelen, in mijn ziel en geest zo op die manier gepuzzeld en gespeeld. Wat ik niet begrijp is dat ik wel duidelijk inzag en me toch liet doen. Ik hoop dat ik dit definitief verwerkt krijg binnenkort. Eerlijk gezegd voel ik me ontzettend getraumatiseerd. Nochtans wordt ik gezien als intelligent, hoogbegaafd, aantrekkelijk… de meeste mensen in mijn kring zouden niet geloven dat ik al dat nonsens van gedrag heb gepikt. (Ging om 2 maanden contact, leren kennen via internet, 2 keer gezien in levende lijve en dat was het, gelukkig ook!, maar ook genoeg om al 6 maanden van te lijden, begrijp er niets van)

Miss, 12-02-2012 12:44 #58
Inderdaad… dat was een signaal dat overduidelijk was, vond ik ook vreemd maar ik dacht toen bij mezelf: "laat ik er maar niet teveel bij stilstaan of moeilijk doen, het kan gewoon ook zijn dat ik eindelijk iemand heb gevonden waarmee het helemaal klikt". Ik miste soms ook echte emoties bij hem, alsof hij een masker op had. Praatte hij dan weer goed door zichzelf te typeren als "man".
Heel ontnuchterend achteraf. Maar ik ben wel blij dat ik de koppigheid had om niet mee te gaan in zijn driftbuien. Daardoor heeft hij het zo snel opgegeven, gelukkig voor mij…

S., 11-02-2012 11:56 #57
Miss. is het niet absurd dat de narsist zo snel in het begin zijn partner en de relatie idealiseert. Voor mij is dit de absurditeit zelve. Dit op zich moet al een signaal zijn dat er iets niet klopt.

Miss, 09-02-2012 12:40 #56
Ik ben niet zo overtuigd dat de aantrekking de absurditeit overheerst… In het begin durfde ik echt geloven dat dit weleens voor altijd zou kunnen blijven bestaan, zo'n geweldige vent… Hij kon onze relatie ook ontzettend idealiseren, met mij was er alleen maar liefde en positieve dingen, alle vorige waren zo'n slechte kwaadaardige vrouwen, en blablabla…
Toen ik opnieuw begon over zijn absurde opmerkingen over mijn beste vriendin om er het fijne van te weten dan kon hij het zo verdraaien dat hij wel wist dat ik aan die vriendin twijfelde, maar ik durfde het niet uittesten volgens hem… ik maakte hem dan duidelijk dat ik zoiets idioot en vals vond, wel… dat was toch niet waar in zijn realiteit, zoiets zou hij doen om mij te laten zien dat hij me graag zag, zo zou ik geen overbodige vrienden hebben, het idee alleen al! Enfin… daarna ben ik over alles goed beginnen nadenken en het plaatje werd alleen maar vreemder. Zoals bij de beschuldigingen dat ik niet dankbaar was voor alles wat hij deed, soms ging dat totaal naast de kwestie. Dan kon hij zo beginnen razen, aan één stuk door, dan speelde hij z'n slachtofferrol zo schitterend… ik zei dan meestal dat als hij een pied de stal nodig heeft, dat hij die dan maar bij iemand anders zoekt… Een relatie draait niet rond prestatie/tegenprestatie of schuldige vs onschuldige…
Als ik de verhalen hier lees, van al de langdurige relaties en huwelijken… ben ik blij dat ik mezelf een ellendige toekomst heb bespaard.
Ik wens hier iedereen veel succes met het "genezen" van deze miserie… dit verdient niemand.

S., 08-02-2012 23:37 #55
Miss en Fabulous, ik begrijp zo goed wat jullie doorgemaakt hebben. Het is inderdaad verschrikkelijk. Voor mij was het moeilijkste wanneer de plotse verandering optreedt bij de narcist, een totale ommekeer. Die sok is heel pijnlijk en verwarrend. Toch ook troostend om te horen dat bijna bij iedereen die met een narcist te maken had, van in het begin eigenlijk vraagtekens hadden maar die we niet seriues namen. Eigenlijk is er absurditeit van in het begin aanwezig in zekere zin in hun uitspraken meestal die niet echt logisch of normaal overkomen. Maar wij negeren dat, ik veronderstel omdat de aantrekking groter is niet waar?

Fabulous, 08-02-2012 20:14 #54
Na het lezen van al het bovengenoemde kan ik eindelijk een naam aan het beestje geven.

Ik heb inmiddels 6jr een relatie met mijn vriend en kreeg in het begin veel beschuldigingen naar mijn hoofd gesmeten. Ik voelde mij schuldig en deed er ook alles aan om het goed te maken. Na een aantal jaar had ik weer een extreem incident waarnaar ik zeker wist dat er iets mis was met hem. Hij deed erg verlegen en het was voor mij overduidelijk dat hij onzeker over zichzelf was. Hij heeft mij zelfs een keer geslagen en zijn moeder die sprak met hem alsof er niks aan de hand was. Daarnaast heeft hij mij meerdere malen een hoer genoemd, wat hij ook iets normaals vond. En nooit heb ik een excuses ontvangen, een uit zichzelf en gemeend. Heb het er toen bij laten liggen tot afgelopen jaar.
Ik was met hem, zijn moeder en nicht op vakantie geweest. Tijdens die vakantie maakte hij mij duidelijk dat hij maatvoer drie mensen hoefde te zorgen, een vierde kon hij er niet bij hebben. Mag je raden wie de vierde was. Alles was zijn moeder en andersom. Ik heb die weken absoluut niet kunnen genieten van mijn vakantie aangezien ik de buitenstaander was.
Eenmaal terug was ik zo ontzettend kwaad dat ik hem zelfs heb gevraagd of hij seksueel misbruikt was door zijn moeder. Ik kon er anders niet bij dat hij zo'n band had mijn zijn (pleeg)moeder (officieel zijn tante). Mijn gevoel zij mij duidelijk dat er psychisch iets niet in orde was. In het begin van onze relatie was zijn moeder boodschappen gaan doen om de hoek en stonden wij in huis waarnaar hij schreeuwde (let wel, bijna huilend) dat hij zijn moeder kwijt was.

De afgelopen maanden waren erg zwaar voor mij, mijn moeder is chronisch ziek en ging ontzettend achteruit. Ik zocht troost bij mijn vriend, maar stond er duidelijk alleen voor. Uit onmacht heb ik tegen heb geschreuwd, opgehangen in zijn oor en hem uitgescholden. Iedere keer dat ik belde nam hij maar niet op en als ik daarna sprak vroeg ik hem waarom hij niet opnam. Zijn antwoord was continue, ik hoorde mijn telefoon niet. Hij haalde bij elk gesprek het bloed onder mijn nagels vandaan.
Op een dag belde ik hem op na zijn werk en drukte hij mij gewoon weg. Echter nam hij op en begreep daar duidelijk uit dat dat niet de bedoeling was. Hij was in de bus met een "nieuwe collega". Hij legde haar haarfijn uit waar ze waren en wat voor'n gebouw ze zag. Ik ben blijven hangen aan de telefoon totdat hij in zijn auto zat. Hij pakte toen zijn telefoon en zag dat ik aan de lijn was. Zijn eerste opmerking was: "wat ben jij een smiecht (was geen smiecht maar een ander woord, echter wel een goede omschrijving) dat jij mij afluistert".
Ik kon mijn oren niet horen, hij verwacht namelijk wel dat ik te tij en te ontij mijn telefoon opneem. Trouwens elke andere idioot zou niet opnemen, maar wegdrukken?!

Kerst belde hij niet of kwam hij ook niet langs, ondanks hij wist dat mijn moeder in het ziekenhuis lag en ik het erg zwaar had. Oud en nieuw belde hij mij om 00:50uur en niet om 00:00uur. Op 15 Jan jl was zijn verjaardag. Ik wilde langs gaan, maar voelde me niet gemakkelijk bij die gedachte. Mijn familie en vrienden verklaarde mij voor gek! In de tijd dat ik hem nodig had was hij er niet, waarom zou ik dan langs gaan?! Enfin, heb ervoor gekozen om hem om 00:00uur te sms'en en overdag te bellen. En ALWEER nam hij niet op. Ontving een sms met daarin ik ben bij mijn tante. Ik zakte acuut door de grond. Hij kon wel naar zijn tante gaan, maar niet langskomen bij mij om te kijken hoe het met mij en mijn moeder gaat?!

Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om met zijn moeder te delen wat er de afgelopen maanden iwas gebeurd. Ik denk de ik advies zocht, hoe hiermee te handelen. Echter kwam zij mij vertellen dat ik hem africht. Ik wist toen precies met wie ik daadwerkelijk te maken had. Zijn handelen kwam niet alleen van hem, maar werd ook gevoed door haar.
Zij is degene die hem weer manipuleert.

Hij is natuurlijk het zielige kalf dat gewond is, want ik heb hem uitgescholden, geschreeuwd en opgehangen in zijn oor. Zo ga je natuurlijk niet met hem om! Dat vind moeders dus ook.
Dit is nu een paar weken gaande en ben idd toen gaan googlen, aangezien dit gedrag ook bij zijn (pleeg)moeder voorkomt. Kwam toen hier uit.

Moet zeggen ben opgelucht dat ik nu eindelijk weet wat hem mankeert en moet nu goed nagaan wat ik hiermee wil. Ik wil hem het liefst ermee confronteren, maar weet niet hoe. Zou hij het überhaupt begrijpen en/of accepteren?! Daarnaast lijkt het genetisch te zijn, want zijn moeder sport ook voor geen meter.

Ik ben in ieder geval blij (en bedoel niet dat het leuk is wat wij meemaken) dat ik niet de enige ben. Ik voelde me tot op heden erg eenzaam en wilde hem begrijpen, maar wist niet hoe en waar te beginnen. Nu weet ik dat ik dat nooit zal kunnen.

Miss, 08-02-2012 16:56 #53
Al deze beschrijvingen zijn mij ook pijnlijk bekend. Ik zelf heb recent een relatie gehad met een narcist. In het begin leek het "too good to be true". Dat ik eindelijk zo een geweldige man leerde kennen. Het enige bizarre vanaf het begin voor mij waren zijn hatelijke verhalen over zijn ex'en, waar hij alles voor had gedaan en waarvan hij nooit iets terugkreeg volgens hem. Verder leek hij erg stabiel. Hij stond altijd klaar voor mij, ik had net m'n appartement gekocht en hij deed hier elke mogelijke klus. Ik was voor hem de beste die hij ooit had gekend, zo mooi, zo lief, en ga zo maar door. Hij charmeerde me op heel veel vlakken, ook op seksueel vlak was hij onvermoeibaar.
Stilaan begonnen de driftbuien en onredelijke woede aanvallen boven te komen, meestal was daar slechts een banale aanleiding voor nodig of een lacherige opmerking van mij. Dan werd ik ervan beschuldigd dat alles wat hij deed niet goed genoeg was voor mij, ik was erg ondankbaar, hij had toch zoveel voor mij over… Die driftbuien waren meestal wel snel over… ik liet me ook niet altijd doen. Maar het begon me stilaan duidelijk te worden dat hij nooit spijt toonde of sorry kon zeggen, hij deed toch niks verkeerd, ik was volgens hem de moeilijke, ik kon overdrijven. Hij deed zelfs uitschijnen dat hij het recht had om zo onredelijk te zijn tov mij om alle goeie lieve dingen die hij deed.
Hij begon ook heel vreemde gedachtekronkels te uiten, zoals onder andere zijn voorstel om met mijn beste vriendin te proberen "aanpappen" om zogenaamd haar loyaliteit naar mij toe uit te testen, vond ik zo absurd en tegelijk achterbaks. Daarna volgden meer van zulke opmerkingen… Langzaam maar zeker werd het patroon van zijn handelingen duidelijk voor mij, dat hij geen empathie toonde, de bevestiging, het presteren voor mij om zijn ego te strelen… Uiteindelijk heb ik hem na de zoveelste driftbui ijskoud aan de deur gezet. Als reactie daarop zocht hij meteen contact met die bewuste vriendin en heeft me ontzettend zwart gemaakt bij haar, onder andere dat ik voortdurend jaloerse opmerkingen maakte over haar en hen ervan verdacht dat hij iets met haar had achter mijn rug, dat ik ontzettende stemmingsstoornissen had, dat ik voor het minste geringste ontzettend kwaad werd enz enz… nadat ik dit hoorde was ik 100% zeker: deze man is gestoord en zou me alleen maar emotioneel kraken.
Die hel heeft slechts enkele maanden geduurd maar heeft me enorm uitgeput. Ik weet heel zeker dat mij geen schuld treft, gewoon de foute persoon tegengekomen. En ik heb een gezond zelfbeeld, ik weigerde koppig om aan mijn eigen daden te twijfelen of in te binden, ik sta stevig op m'n eigen benen maar deze ervaring heeft me toch even doen wankelen…

Fonnie, 03-02-2012 20:11 #52
Ik denk dat S dat ook bedoeld. Dat je na een ervaring met een narcist nooit meer een narcist in je leven toelaat. Dat je met jezelf bezig gaat weer zelfvertrouwen te krijgen en weten dat het niet aan jezelf lag maar aan de narcist.

Als je op je zelf vertrouwd en ook zelfvertrouwen uitstraalt dan blijft een narcist vanzelf uit je buurt

En ikzelf denk ook dat het ook natuurlijk de narcist de dader is, maar dat je met een flinke dosis eigenwaarde echt geen narcist meer toelaat in je leven. Dat heb ik ook ervaren dat mijn narcist gebruik van me kon maken vanwege dat weinige zelfvertrouwen. Dus het ligt natuurlijk wel aan de narcist, maar het wel zaak te weten waarom de narcist gebruik van je kon maken. en dat bedoeld S dat je bij jezelf te rade gaat zodat het nooit weer kan gebeuren. Ik heb namelijk wel eens gelezen op een forum van mensen die een tweede keer en zelfs een derde keer met zon man gingen. En daarom zegt S ga met jezelf aan de gang ook al is de narcist de dader. Zodat je nooit meer met zo een in aanraking komt.


Fonnie

S., 25-01-2012 22:36 #51
Volgens mij zullen de slachtoffers die hun zelfvertrouwen winnen, en in harmonie zijn met hun eigen, geen last hebben van schuldgevoelens en minderwaardigheidsgevoelens dan zouden ze een narsist zelfs niet in hun leven toelaten laat staan een relatie beginnen. Niemand met eigenwaarde wil een narsist in zijn leven. Zelfs als die ermee begint zal die tijdig het contact verbreken. Daarom vind ik dat we als slachtoffers aan ons zelf moeten werken dat we flinke dosis zelfvertrouwen hebben, dat we erin geloven dat we de echte liefde waard zijn, een relatie die gelijkwaardig is waar dat we ons zelf kunnen zijn, waar dat we ons hoofd niet breken over hoe dat we de narsist moeten aanpakken. Reactie infoteur, 31-01-2012
Een narcist doet wat hij doet en kan zelfs de meest zelfverzekerde en slimme mensen inpakken! Het is belangrijk voor elk prooi van narcisten dat je je realiseert dat je niets verkeerd hebt gedaan. Jouw gedrag heeft er niet toe geleid dat de narcist je heeft misbruikt. De narcist is zelf verantwoordelijk voor dit geweld. Het heeft niets met jou te maken en het is op geen enkele wijze jouw schuld dat je misbruik bent. Geloof me, 't gaat alleen maar over de narcist.

Voor de meeste mensen en zelfs voor bijvoorbeeld psychiaters, rechters en hulpverleners, kan narcisme ontzettend moeilijk te herkennen zijn, speciaal wanneer je niet weet waarop je moet letten. Begrijpen wat een narcistische stoornis inhoud kan je helpen om verstandigere keuzes te maken, zowel in relaties, werk, als in de politiek.

S., 25-01-2012 22:25 #50
Volgens mij hoe sterk je ook in je schoenen staat het is ONMOGELIJK om met een narcist gelukkig te zijn, waarom zou ik me storten in een relatie waar ik voortdurend mijn grenzen moet stellen en erop letten dat ik daar vasthoudend in ben, waarom zou ik in een relatie mijn zwakke kanten niet kunnen tonen, veeel te vermoeiend. Loslaten en wegwezen is voor mij de enigste remedie. Kan mij niet uitspreken wanneer er kinderen bij betrokken zijn uiteraard.

Fonnie, 25-01-2012 22:13 #49
Idd S je hebt volkomen gelijk. Dat wat jij noemt is precies wat een narcist graag wil als partner.

Iemand die snel schuldgevoel heeft en snel denkt dat hij of zij niet genoeg over heeft gehad voor anderen. Ook zichzelf niet zo heel belangrijk vinden soms zelfs een minderwaardigheidcomplex. Heb je dat laatste nog niet dan krijg je die wel naast het leven met een narcist. Ook vaak verzorgende /dienstverlenende types zijn het is me al vaker opgevallen. Ik ben dat ook. Het is mijn karakter. Al pas na 1 narcist (26 jaar) wel heel goed op dat ik nooit meer in zon situatie kom.
Ik weet mn grens en die is een heel stuk korter geworden door deze vreselijke ervaring.
Fonnie

Janneke, 25-01-2012 17:36 #48
S. je hebt helemaal gelijk, ik loop nu bij de ggz om mijzelf te laten "behandelen" om te voorkomen dat ik er voor een derde keer intrap, hoe groot mijn verdriet ook is om zijn zelfdoding. Hij zag in dat het niet goed was wat hij deed, maar kon/wilde er gewoon niets aan doen. Ik moet nu mijzelf helpen en ik raad dat ook iedereen aan.

S., 23-01-2012 22:21 #47
Ik denk niet dat een narsist in staat is zich met zichzelf te confronteren. Ik heb net een verschrikkelijke ervaring achter de rug. Heb de persoon in kwestie via internet leren kennen "toevallig" en heb hem 2 keer gezien, maar was er verliefd op. In totaal 2 maanden contact en " maanden verdriet en verwarring. Ik heb net de woedefase achter de rug. Als ik ondanks de verliefdheid niet goed had doorgedacht dan was het allemaal veel erger kunnen worden. Ik prijs me nog gelukkig. Het meest moeilijke vind ik dat de narsisten on onweerstaanbare uitdaging geven om voor hen te vechten en ze toch maar voor je te winnen. Dit is echter een valkuil, ik heb ingezien dat ik er niet in moest trappen anders zou het verloren energie zijn. De schade die ik heb opgelopen is enorm maar ik kom er wel bovenop. Bij alle artikelen die ik lees over narsisten wordt er bijna niets gezegd over de gemeenschappelijke persoonlijksheidskenmerken van de slachtoffers. Ik denk dat het vel belangrijker is om te weten wat er mis met de slachtoffers dan de narsisten zelf te analyseren. Ik heb gezien dat het meestal gaat om mensen, mezelf inbegrepen, om gevoelige mensen die denken dat ze liefde niet waard zijn, gemakkelijk last hebben van schuldgevoelens zels minderwaardigheidsgevoelens, kortom mensen met een grote pijnlichaam. Blijkbaar hebben de narsisten zo mensen nodig en trekken deze mensen aan. Hoe komt het dat we ons laten doen, dit vind ik een veel belangrijkere vraag dan of we de narsisten kunnen veranderen.

M., 20-01-2012 07:39 #46
Wat erg dat zoveel mensen hiermee te maken moeten hebben.
maar ik vraag me af: als je de narcist nou confronteerd met de feiten: laat hem het stukje tekst op wikipedia lezen, waarin is uitgelegd wat een narcist is. hij leest alle kenmerken en zal zichzelf (neem ik toch aan) meteen herkennen. hij weet als geen ander hoe kut het is om hemzelf te zijn (niemand begrijpt hem), dus is hij dan niet gemotiveerd om aan zichzelf te werken? hoe gaat hij met zijn probleem -zichzelf- om? dan kan hij eindelijk leren. hij moet tot de realiteit worden gebracht, dit begrijpen en beseffen. dan pas kan hij veranderen. wat denken jullie?

Miepje, 18-01-2012 13:28 #45
Hoe red ik mijn zoon uit de klauwen van een Narcist? Hij trapt er al drie jaar met open ogen in en wij staan machteloos aan de kant te kijken. We zijn nu bang dat hij ons binnenkort de rug zal toekeren! Wat kunnen we doen… HELP

Janneke, 08-01-2012 14:19 #44
Ik heb op 2-11-11 een bericht hierop geplaatst. Ik ben inderdaad weggegaan met mijn dochter. Mijn man wilde ons heel graag terug, hij ging helemaal kapot zonder ons. Ik moet zeggen, ondanks alles, kon ik eigenlijk ook niet zonder hem. Ik heb toen als voorwaarde gesteld dat hij in therapie zou gaan bij de psychiater waar hij na zijn eerste zelfmoordpoging contact mee had en dat we samen een relatietherapie zouden doen.
Daar ging hij mee akkoord en maakte diezelfde middag afspraken bij de psychiater en de relatietherapeut. Ik ben een week later teruggegaan. Hij had het idee dat nu hij in de gaten had dat hij toch last had van een soort woedeaanvallen, hij dit beter onder controle zou kunnen houden. Ik dacht dat het best nog wel zou gebeuren, maar, dat het met de behandeling die wij zouden krijgen over zou kunnen gaan of in ieder geval minder zou kunnen gaan voorkomen. We waren echt allebei vol goede moed. Hij ging naar de psychiater en was met een half uurtje weer terug. Hij mankeerde niets, het lag aan mij. Hij hoefde niet meer terug te komen. Dat viel tegen. Ik vestigde mijn hoop op de relatietherapeut. Zover is het niet gekomen. Hij kreeg weer een enorme woedeaanval, veel geschreeuw en gedoe. Wij hadden afgesproken dat als hij dit toch weer kreeg hij naar familie zou gaan. Hij ging dus weg. Niet naar familie. Hij heeft toch een eind aan zijn leven gemaakt. Hij is een dag later door de politie met speurhonden gevonden. Dood. Hij was zo vol goede wil, maar het lukte hem niet hulp te aanvaarden. Dan vraag je je ook af: wat doet zo'n ggz, zo'n psychiater en zo'n therapeut? Kon hij niet gedwongen worden opgenomen. Had al twee keer eerder een poging gedaan een eind aan zijn leven te maken, dreigde daar ook steeds mee. Hij had een enorm probleem, moet je hulp dan niet een beetje doordrukken. Zoveel vragen, want uiteindelijk wil toch niemand dood, alleen een beetje geluk in het leven. Hoewel het het laatste jaar echt niet meer te doen was, mis ik hem toch heel erg. We zijn toch een hele tijd heel gelukkig geweest. Hij had ook heel veel goede kanten en ik hou wel van die man.

F., 04-01-2012 18:31 #43
Hallo Moniek,

Heel herkenbaar je verhaal. Mijn ex heeft mij op een nacht gewoon buiten gezet en ik kon er niet meer in. Ik ben weggegaan zonder kleren zonder mijn spullen zonder niks. Ik ben opgenomen geweest en had na twee maanden een huurhuis. Na 8 jaar alleen gewoond te hebben en mezelf weer opgekrikt heb ik nu een scheiding aangevraagd. Waarom hij dat niet deed? Omdat ik weet dat ie dacht dat ie mij geestelijk zo kapot had gekregen dat ik mezelf de dood in zou jagen. Is niet gebeurd. Nu schrijft hij brieven (een heel pakket) dat ik de advocaat weg moet doen en het met hem onderling regelen. Ook schreef hij dat ik hem helemaal kapot had gemaakt en dat ik hulp moet zoeken en terugkomen bij hem. Nu pas zie je hoe gek ie is. Eerder zouden zijn brieven veel geraffineerder zijn, maar ik zie dat hij data door elkaar haalt en volgens mij Korsakof. Mijn twee dochters zie ik niet meer. Zij steunen hem in zn gestoordheid. ik vraag me nog steeds af of het erfelijk is. Maar ik zie hier ook verhalen van kinderen die zon ouder hadden en wel ontzettende pijn ervan hebben, maar geen gestoord gedrag vertonen.
Mijn jongste dochter zie dat ik terug moet gaan naar haar vader. Ze weet dat hij me geregeld in elkaar sloeg. Ik weet werkelijk niet meer wat er nog aan de hand is. Ik dacht dat ik van hem af was, maar nu ik zelf weer gezond kan denken merk ik tot mijn verbijstering dat mijn beide dochters ook dat gedrag vertonen. Ik zag al wel dat ze heel egoiistisch waren, maar langzamerhand begon ik steeds meer te zien. Nu zie ik mijn kleindochter ook niet meer. Ik vraag me af wat voor soort leven ze krijgt. Haar moeder heeft niets voor anderen over. Iedereen moet doen wat zij wil en zo niet dan straft ze je op een vreselijke manier. Het is te lang om hier te schrijven maar Moniek je bent niet de enige. Het stikt hier van de verhalen en als ik ze lees dan voel ik dit kan je niet verzinnen. Dit maken dus veel mensen mee net als ik. Maar buiten op straat zie je niets. Mijn ex was ook zo aardig buitenshuis. Nu zie je pas aan de brieven hoe gestoord ie is. Ik bewaar ze daarom en nergens anders om. Voor mij eindelijk bewijs wat ik aan iedereen kan laten zien. Die woedeuitbarstingen ken ik ook. Ze kwamen zomaar ineende. Ik wist nooit waarom ik zoveel woede over me heen kreeg. Er was totaal geen aanleiding voofr. Mijn dochter verbrak het contact en gaat nu rondvertellen dat ik niet eens op haar bruiloft was. Zo gaan ze te werk. Ik moet me dan verdedigen wat nooit lukt en ik weet nu dat ik nergens meer op moet reageren, want je word stapelgek van deze mensen. het zijn mijn kinderen, maar ze doen net zo eng als mn ex. Ik leef door een andere mogelijkheid is er niet voor mij. Ik weet totaal niet wat ik hiermee moet.Een nachtmerrie is het.


sterkte Moniek
groeten f

Miepie, 30-12-2011 12:43 #42
Na jaren mijzelf af te vragen wat er toch allemaal gebeurt in mijn relatie (jaloezie, charmeoffensief vs compleet afbranden, stiltebehandeling, woedeuitbarstingen etc.) en veel lezen op het internet ben ik er een tijd geleden achtergekomen dat mijn partner naar alle waarschijnlijkheid ook een narcist is. Alle verhalen gelezen en ook bij mij vallen er heel veel puzzelstukjes op zijn plaats. Toch twijfel ik, ben ik diegene die dit steeds weer veroorzaak net als mijn partner zegt? Ben ik de narcist in dit verhaal, de gestoorde, zoals mijn partner claimt. Ik ga te makkelijk mee in zijn projectie en lever heftig strijd en ben ook echt niet altijd een lieverdje. Het is moeilijk… ik wijs nu ook naar de ander en zoek niet de schuld bij mijzelf. Stel dat hij gelijk heeft.

Angelique, 27-12-2011 14:57 #41
Aan Moniek,
Ik lees je o zo herkenbare verhaal. Zelf ben ik ong. 3 jaar geleden letterlijk weggevlucht bij mijn ex samen met onze zoon. Vrienden had ik ook bijna niet meer, maar gelukkig had ik nog wel een beetje contact met mijn ouders. Mijn ouders hebben me meteen opgevangen, want die herkenden wel veel in mijn verhaal.
Min ex heeft me het laatste jaar van onze relatie ook bestookt met stilte-behandelingen en woede-aanvallen. Ik kon gewoon niet meer verder, ik ging kapot.
Ook ik kon mijn woning niet meer in en tot op de dag van vandaag heb ik maar weinig van boedel, financiën etc. gezien. Ik heb nu een advocaat in de arm genomen, want alleen redt je het niet. Alle communicatie met mijn ex gaat via de mail. Zo heb je enig "bewijs" van zijn reacties.
Mijn ex komt mijn huis niet in, dit is mijn veilige wereldje!
Twijfel niet aan jezelf, schrijf erge gebeurtenissen op. Lees die geregeld terug, dan weet je weer waar je voor knokt. Je ex probeert je telkens uit balans te halen om je weer in zijn macht te krijgen. Reageer zo min mogelijk en als je reageert, doe het zo zakelijk mogelijk.
Weet dat je het onverwachte kunt verwachten. Een narcist is niet voorspelbaar, want ze reageren anders.
Er komt een moment dat je je weer wat beter gaat voelen, maar het blijft een strijd!
Heel veel sterkte!

Moniek, 18-12-2011 09:01 #40
Lieve louise. Super bedankt voor je directe en eerlijk terug koppeling. Ik las het en heb er deze dagen goed over na gedacht. Vandaag is hij jarig, maar ik dwing me zelf af niets er op uit te doen. Wat je zegt, mijn kinderen meiden bijna 16, bijna 12 en 14 zijn mijn allesies. Hij heeft van de week nog post na gebracht. ik was gelukkig niet thuis. Stapt dus ongevraagd mijn wereld weer in. Had post neer gelegd bij een raam. Herinner je de wind en het achteraf leven op de boerderij. De volgende ochtend (donderdag) vind mijn dochter de post die overal in de het rond ligt. Ook is er post opengemaakt en een rekening van KPN betaald door hem (ongevraagd) Geen groetjes of dit heb ik voor jullie gedaan, nee een officiële handtekening van hem eronder. Afschuwelijke pijnlijke en afstandelijke en machteloos gevoel gaf het. Hij bepaald dus gewoon voor mij dat hij iets betaald, terwijl ik het 2 dagen ervoor al betaald had. Dit is toch waan zin. mijn collega die ik dit vertelde vond het toch ook wel aardig van hem en als ik dan de realiteit van het beslissen over mijn leven uit het oog verlies dan zou ik zo maar weer gaan twijfelen. IK DOE HET NIET MEER! Vandaag wil ik het eindelijk volhouden en lees anders nog wel een keer jouw reactie die me erg steunt. Ik weet hoe hij vanavond over me praat en de boel weer verdraaid en een ieder valt voor zijn sneu zijn en goede bedoelingen, want daar is hij zoooooo goed in. Ik blijf sterk voor mezelf en dan blijf ik sterk voor de meiden. Bedankt Louise. Ik dwing me zelf tot een potje monopolie met ze. Geniet dan van hun terwijl dat spel niet mijn favoriete spel is, maar doe het.
Zal zeker proberen, nee doen dus om mijn familie voorzichtig bij te spijkeren. Ik hoop dat ik daar al sterk genoeg voor ben, want dan zullen er toch ook weer momenten van verdriet intense pijn en het besef van over en uit, boven komen. Ik heb me inderdaad laten verleiden, gebruiken en misbruiken. BHAAAAAA. Ik ga ervoor en zal dit overwinnen. Hopen op gauw een huisje in het dorp, dat zal heel veel goed doen.
Dank je en misschien tot schrijfs. Laat je zus mijn en jouw reactie lezen, hoop dat ook zij er sterk van wordt en weer wil leven zonder genereer stilte dagen, twijfel, pijn, strijdt ect ect. Groetjes moniek

Louise, 15-12-2011 20:54 #39
Lieve Moniek,

Wat een ellende… Ik herken je verhaal in die van mijn zus. Zij zit er precies zo in. Het is als familielid en buitenstaander een marteling om toe te zien hoe een dierbaar iemand zo in de macht is van een gestoorde. Je MOET beseffen dat hij gestoord is, echt. Wat je zegt; je bent een volwassen, zelfredzame, gevoelige vrouw. Dat moet je beseffen. Je bent je eigen beste vriendin, je weet alles van jezelf. Wie is hij om jou zo te behandelen? Niemand verdient dit, niemand! Een narcis zal nooit, maar dan ook nooit veranderen. Je kan in je eigen levensonderhoud voorzien. Dat is prachtig, daar kan je trots op zijn. Laat hem, wacht niet op hem, onderneem iets waar je echt energie van krijgt zodat je de kracht vindt om hem te negeren. Het enige wat je kunt doen, is hem negeren. En niet meer terugdenken aan hoe lief en aardig hij was. Dat was allemaal nep, schijn, de grote misleiding. Helaas. De harde waarheid. Misschien jaren van je leven vergalt, maar denk daar niet meer aan hoe fijn het was. Het was niet echt, dus was het er niet. Denk aan de fijne en mooie momenten met je kinderen, dat wel. Dat is wel echt en herstel als de sodemieter het contact met je familie. Zij zijn de enigen die echt om je geven, dat voel je, dat weet je. Zij zullen je steunen als je hen om vergeving vraagt. Je bent misleidt, zo simpel is dat. Tegen een narcist kan niemand op als je niet weet hoe je een narcist herkent. Maar het gaat goedkomen zodra je hem negeert en jezelf dwingt niet meer aan hem te denken. Geen moment. Dat is misschien moeilijk, maar je moet wel. Het is je enige redding. Je hebt maar 1 leven en bent verantwoordelijk voor het leven van je kinderen. Wees een voorbeeld voor ze, dumpen die gast! Anders komen zij later ook in aanraking met zo iemand. Dat wil je toch zeker niet? Neem je verantwoordelijkheid, jij bent degene die volwassen is. En je kan het, ik weet het zeker. Heel veel sterkte!

Moniek, 10-12-2011 09:31 #38
3-de keer dat ik schrijf. Lieve lieve mensen. Ik dacht duidelijk te zijn naar mij zelf. Had zoveel gelezen en zelf gereageerd. Het is zo moeilijk zo zwaar. Zit nu alleen (gelukkig ook met regelmaat met mijn meiden) helemaal achteraf op een deel van een boerderijtje. Niets voor mij. Alles waar ik toch nog voor wilde vechten en het tot op de bodem heb bevochten ben ik kwijt. Het ergste mijn zelfrespect. Ik weet het, maar mijn gevoel, verlangen, verdriet, ongeloof, kwijt zijn van mijn dromen, in toekomst hebben geloofd, hem 100% vertrouwd hebben, de grote L van liefde voor hem gevoeld en gehoopt, zo gehoopt dat ik het allemaal niet goed had en zijn woorden ben blijven vertrouwen dat het goed komt GEDULD moest ik hebben. IK GELOOFDE HEM OPNIEUW. Kijk waar ik nu zit. Echt eenzaam. Financieel bedonderd en heb letterlijk niets meer op dat gebied. Knok en blijf ademen, in ieder geval voor mijn kinderen, maar dan houdt het op.
Hij heeft na een zware vernedering vooraf gaand aan dagen stilte behandeling, me zover gekregen even er tussen uit te gaan met mijn meiden. 4 dagen om even allemaal op adem te komen en een nieuwe start een 0-lijn te creëren en dan kwam alles goed… Toen we terug kwamen mochten we er niet meer in. Gelukkig konden mijn meiden bij hun biologische vader terecht en ik was zo van slag dat ik zelfs niet wist waarheen. Tenslotte waren al mijn vrienden en familie al wel zo ver van me vandaag, door hem omdat ze niet goed genoeg waren en ik hun heb verraden door niet meer met ze om te gaan. Hij gunde mij zelfs niet zijn schuur op in te slapen. Heb geslapen in de auto. Hallo ik, werkzaam in onderwijs, gezonde vrouw, bla bla bla totaal de weg verloren. 3 weken op mobiel geleefd om zaken op orde te krijgen voor een dak boven mijn hoofd. Kosten €1020.00 aan KPN. Gewoon door verslagenheid niet bij stil gestaan.5 weken niets van hem gehoord, geen enkele reactie van hem uit of reageren op mijn sms-en totaal negeren en zich geen zorgen makend om mij of mijn meiden.
Nu de 8-ste week in gaand, leef ik dus in het donkeren eenzame buitengebied. Hij geweest onverwacht om te schoren met een bed. Slaap met de 3 meiden op een kamertje van 2 bij 2.
Weer beloftes en uitnodigingen en zichzelf voordoen alsof het hem wat doet. Zelfs van de week er nog ingetrapt, maar ook via anderen weer te horen hoe min hij over me praat. Vanavond heeft hij een feestje van zijn eigen dochter. Uitgenodigd door zijn ex. Ik denk dat ik bezwijk. Hoe moet ik dit aan. Wil graag, maar de eenzaamheid gaat me parten spelen. Wil zo graag sterk zijn, zo graag, maar ben volgens mij zo gemangeld dat ik verslaafd ben geworden aan zijn intense aandacht die telkens fataal is. HOE WORDT IK WAKKER en kan ik mijn GEVOEL eindelijk aan de kant zetten of in ieder geval onder controle krijgen en plaats maken voor verstand.
Ik heb me echt echt waar 100% voor hem ingezet, in opdracht van hem, Heb 100% in hem geloofd met Hoofdletter V van vertrouwen en hoofdletter L van liefde.
Niets niets heb ik meer over. De vernedering blijft. Ik vecht me nu dus ook nog een ongeluk naar de omgeveing want die windt hij met zijn gelieg en bedrieg om zijn vinger.
Please wie geeft mij even een steuntje in de rug en zegt dat het ook met mij goed komt.
Ben het zelfvertrouwen dromen ect ect verloren.
Ps na 5 jaar relatie, door hem overgehaald samen te gaan wonen, ik heb hem geloofd en gaan samen wonen. 2 maand, het leek waarheid, geluk en alles, daarna vernedering ect ect na die twee maand ging het bergafwaards. en na 6 maand konden we vertrekken want meneer had zich vergist en mensen maken nu eenmaal fouten. nu nog weer 2 maand verder leeft hij verder en heb ik letterijk niets niets en dan ook niets meer.
Graag een ondersteunende reactie.
Liefs aan allen die mij geloven.

Kar, 06-12-2011 16:49 #37
Ik ben erg blij dat dit soort websites bestaan. Ook ik heb een relatie gehad met een narcist. Hoewel moeilijk te zien, omdat hij overkomt als een zeer charmante, grappige succesvolle man.
Ik kan alleen maar zeggen: wegwezen! Dat is de enige manier om zelf weer gelukkig te worden. Ga vooral niet WEER met hem in gesprek, want hij zal je wederom proberen in te pakken, Ik heb uit deze relatie vooral geleerd om heel duidelijk je eigen grenzen te stellen en daar vasthoudend in te blijven. Trek er dus vooral ook je eigen lessen uit!

Maurice, 03-12-2011 16:51 #36
In reactie op LYS - 10-10-2011: Ontzettend moedig dat je zoveel zelfreflectie hebt dat je in staat bent eigenschappen bij jezelf te herkennen en daarin wil groeien. Ik raad je aan een gestalttherapeut in je omgeving op te zoeken. Kost wel wat tijd om gedrag wat over lange tijd zijn plek heeft gevonden, te laten groeien naar een voor jou beter passende vorm.
Succes.

Damaris, 15-11-2011 11:22 #35
Al maanden lees ik informatie over dit onderwerp, en nu wil ik toch een keer zelf reageren. Zo'n 8 maanden geleden ben ik bij mijn partner weggegaan van wie ik nu zeker durf te zeggen dat het een narcist is. Jammergenoeg kwam ik daar pas achter toen ik al bevallen was van ons dochtertje. Ik ben samen met haar vertrokken toen ze 7 maanden was.
Het was een ontzettend moeilijke en emotionele stap, en soms kan ik nog steeds niet geloven dat ik het gedaan heb. Ik was een emotioneel en fysiek wrak, inclusief een blauw oog, maar nu, 8 maanden later, voel ik me sterker dan ooit! I am still standing! Ik leef harmonieus samen met mijn dochtertje, zonder woede-uitbarstingen, stiltebehandelingen, op eieren lopen, etc. En wat een heerlijk gevoel is het om daar geen rekening meer mee te hoeven houden! Ik raad het dan ook iedereen aan die in zo'n relatie zit: beter gaat het niet worden, alleen maar erger. Het hebben van een kind gaf voor mij de doorslag dat ik moest gaan, om haar die toestanden te besparen en niet op te groeien met het beeld dat het normaal is dat een man zo met vrouwen omgaat.

Angelique, 03-11-2011 15:56 #34
Janneke, we kunnen je wel raad geven, maar zo lang jij van je man houdt en bij hem wilt blijven om hem te helpen, heeft dat weinig zin.
Als je man, ondanks de vorige pogingen, nog steeds zelfmoord wil plegen dan is dat zijnkeus. Hij gaat elke keer niet dood, maar oefent op die manier macht over je uit. Als hij echt dood wilde, dan had hij het wel anders aangepakt. Als hij niet met jou en je dochter kan leven, zoals je zegt, dan zou ik snel mijn biezen pakken. Dit is ook een uitzichtloze situatie voor jullie dochter en die kan helemaal niets doen! Kijk uit dat jij en ook je dochter niet kapot gemaakt worden door je man. Als jij kapot gaat, heeft je dochter helemaal niets!
Dat was voor mij de stap om weg te gaan. En… die zelfmoordpoging… ach, het zou de eerste keer niet zijn hè! Denk om jezelf en helemaal om je dochter. Heel veel sterkte!

Janneke, 02-11-2011 20:24 #33
Helaas moet ik me nu na 6 jaar realiseren dat ik met een narcsit getrouwd ben. Wat ik hier lees is zo herkenbaar. Ik weet op dit moment niet wat ik moet doen. Hij geeft mij voortdurend van alles de schuld, ik behandel hem als een beest, zo kan hij niet leven, ik moet naar een psycholoog want ik ben niet goed bij mijn hoofd, vind hij. Een paar weken geleden heeft hij een zelfmoord poging gedaan met 10 jaar oude pillen. Een paar dagen later is hij weer thuis. Nu volstrekt onhandelbaar. In zijn vorige huwelijk hetzelfde probleem gehad, ook toen een zelfmoordpoging. Veel woede uitbarstingen om niets etc. Ondanks alles hou ik van hem en zou hem zo graag helpen dit probleem op te lossen. Ik vrees dat ik dat niet kan. Ik zou zo graag met iemand hierover praten, iemand die me raad kan geven, maar ik ben samen met mijn dochter alleen op de wereld, geen famielie of vrienden die ons helpen of adviseren kunnen. wie heeft/geeft raad?

Jj, 23-10-2011 19:08 #32
Ik heb het vandaag 'uitgemaakt' met mijn narcistische vriend. Na zoveel kwetsende opmerkingen, leugens en vooral de stilte behandelingen. Ik probeerde al twee dagen contact met hem te krijgen, Blackberry messenger berichten wel lezen, maar niet reageren. Zegt gisteren nog naar een festival te moeten, terwijl die al was afgelopen. Wanneer ik bij hem aankom, wordt ik weer compleet genegeerd. Wil nog net flauwtjes gedag zeggen en een keer reageren op mijn vraag. Vanmorgen eerder opgestaan en gedouched, dacht zoek het uit, ik ga naar huis. Komt meneertje aan mij vragen, waarom ik eigenlijk gekomen ben. Ja hoor eens even, JIJ geeft mij toch die stilte behandeling? Ben opgestaan, niet eens gedag gezegd en ben weggegaan. Heb hem nog wel goed de waarheid gezegd! Hij heeft mij verwijderd van Facebook en van de Blackberry messenger. Mooi. Betekent dit nu dat ik er voorgoed vanaf ben? Dat hij daadwerkelijk mij met rust laat?

Lieke, 19-10-2011 08:59 #31
Ik kreeg dit van mijn dochter over een narcist volgens haar is mijn vriend zo, waar ik niet
mee samen woon, zie zoveel herkenbaren punte, nou weet ik ook dat het niet aan mij ligt
dat klop ook alles wat je in vertrouwen vertel dat wordt tegen je gebruikt, je wordt vernedert
gekleineert, uit gescholden noem maar op als ik weer het weekend thuis komt ben ik leeg
en op om dat het maar door gaat, wat ik het ergste vind dat ik niet werd geloof dat ik op mij
kleinkinderen paste en kreeg alles weer naar je kop om dat hij dacht dat ik niet thuis was
en dat ik bij een ander was, dat ik er al een paar maanden er een ander op na hou waar ik
mee het bed in duik, hoe haal hij het in zijn hoofd, het is weer even geleden ik kom er
weer, ben op mij hoede om dat ik het niet vertrouw, ook om dat hij nou zooo lief en aardig is.maar hij praat nergens meer over, ik heb wel alles op papier gezet wat hij heb gezeg, maar klop het ook vaak alsje wordt beschuldig van vreemd gaan dat soort mensen vaak zelf vreemd gaan

Doris, 16-10-2011 16:44 #30
Iemand in je omgeving te hebben (gehad) die een NPS heeft, is een vreselijke ervaring. Wat ik vooral ook kenmerkend vind:
- twee gezichten; uitermate charmant naar nieuwe mensen, "inpakken", de "smart" en maatschappelijk succesvolle man uithangen en ontzettend hulpvaardig zijn. Maar ook buitengewoon gastvrij zijn voor nieuwe mensen, vooral ook in zakelijke omstandigheden, zonder dat er een redelijke bijzondere aanleiding voor is. En "zwijgen" is de ultieme straf voor familieleden. Niet voor 1 maand maar voor een halfjaar of langer.
- totaal gebrek aan inlevingsvermogen (emphatie). Ze zijn niet in staat om aan te voelen hoe een ander zich voelt door zijn doen, laten of uitspraken… of zwijgen.
-zeer onregelmatig dagritme; zeg maar meer nachtleven dan dagleven.
-volstrekt gebrek aan gevoel voor humor. Naar anderen toe proberen ze grappig te zijn. Maar ga ze niet een grapje vertellen, ze begrijpen er niets van. Of ze doen alsof.
-ze denken de "lieve heer" te zijn. Op alle gebieden! Dat er anderen zijn die door opleiding of ervaring beter gekwalificeerd (zouden kunnen) zijn, komt niet in hun hoofd op.
-de wereld is vergeven van ongelooflijk stomme lieden. Ook toplui of stafmensen, verkopers bij grote concerns uit Silicon Valley of die daarmee verwant zijn.
-verschrikkelijke woedeuitbarstingen, waarbij een ander werkelijk de grond ingeboord word. En wel op een wijze die als zware mishandelijk gekwalificeerd kan worden. Dusdanig kwetsende uitlatingen, waarbij je bijna zou denken dat je uitgeroeid zou moeten worden.
-en ze hebben geen geweten en schuldgevoel. Ze zijn in staat te stelen, zonder morren.

Uiteindelijk denk ik dat zij aan zo'n groot minderwaardigheidsprobleem lijden, dat ze misschien eigenlijk alleen maar (steeds) willen horen: ik houd van je, blijf bij me, asjeblieft. Geen idee of dit enige soelaas kan bieden voor jezelf met een NPS'er in je direkte omgeving.

Ik las ergens hier nog een reactie van een burgemeestersvrouw. De betreffende dame had beter onder haar meisjesnaam (of nog beter: een "alias") kunnen reageren. Iedereen zal haar woede en teleurstelling kunnen begrijpen. Maar de identiteit van de burgemeester is nu wel heel erg gemakkelijk te achterhalen.

Lys, 10-10-2011 20:54 #29
Ik kwam hierop doordat ik over het gedrag van mijn zoon wat wilde weten. Maar ik ben nu heel wat over mezelf te weten gekomen. Wat ik hier allemaal lees zijn dingen die ik terug zie in mijn eigen gedrag. Ik heb er echter nooit bij stil gestaan dat ik een narcist zou zijn. Mijn gedrag is er gewoon, het is niet dat ik met voorbedachte rade dit gedrag vertoon.

Ik heb regelmatig ruzies met mijn vrouw over mijn gedrag, ze somt dan dingen op waar ik van verschiet hoe zij het ziet, maar blijkbaar zijn het allemaal dingen die een narcist doet.

Over de oorzaak zijn veel dingen geschreven en gezegd, maar ik weet nu niet hoe "het" er is geraakt. Mijn vader en stiefvader zijn duidelijk ook twee narcisten. Niet te geloven bijna, maar nu ik het las viel mijn mond open. Is het dan erfelijk? Of is het gewoon de opvoeding? Als je heel je leven met zo'n persoon hebt geleefd is het soms maar normaal dat je dat gedrag gaat kopieêren. En is elke man niet een beetje een narcist? Want eigenlijk zijn heel wat symptomen typische mannengedrag.

Ik wil ook weten wat ik hieraan kan doen. Is het gewoon proberen opletten wat ik doe, of bestaan er pilletjes voor.

Marcel, 19-09-2011 12:06 #28
Mijn enige vraag is kan je deze mensen strafrechtelijk vervolgen. Ik heb namelijk een vrouwelijk varriant ontmoet die nu nog steeds geen halt weet. Ze is een relatie begonnen met een vriend van mij ik heb alle contacten verbroken, zelfs met de kinderen van hem. Het is ronduit schandalig wat ze heeft gedaan volkomen gestoord. Manipuleren, stoken, veel geld uitgeven personen, vrienden, familie en kennissen vernederen, seks en drankverslaafd. Ze gaat over lijken en ze ziet het zelf niet in. Deze mensen zijn een gevaar voor de maatschappij. Het verleden met drugsvriendjes en alcohollist als vader en sterk gelovige opvoeding is haar niet ten goede gekomen in haar volwassenheid. 43 jaar en dan nog als een klein kind gedragen! Iedereen krijgt er wel eens mee te maken, ontlopen dat is het allerbeste ook al is het familie!

Merel, 31-08-2011 18:11 #27
Ik ben nu 5 jaar alleen, en kom er nu achter met wat voor man ik getrouwd ben geweest,
veel dingen kloppen met wat ik hier lees.
Nu kan ik veel dingen begrijpen, en ben blij dat ik nu alles een plaatsje kan geveven.
Ik heb nog wel goed contact met me ex, ook omdat we samen een zoon hebben.
Mijn vraag is wel zoals hier onder, is narcisme erfelijk?

Hj, 29-08-2011 13:08 #26
Wat fijn deze informatie over NPS. Wat ik een beetje mis in info, is de schade die een NPS ouder overbrengt op zijn kinderen. Is hier informatie over?

Evs, 08-08-2011 10:03 #25
Ik zocht toevallig de betekenis van narcist. toeval bestaat niet. ik had liefdesverdriet om iemand die me bijna mijn hele leven kostte, vrienden familie alles en iedereen wat en wie me dierbaar is. nu zie ik in wat voor persoon hij is.

Betty Heijman van der Zee, 05-08-2011 23:19 #24
Het is verschrikkelijk. Na 21 jaar veel voegen in deze relatie wordt ik als een vuilniszak aan de kant gezet Het is zo bizar dat iedereen om de tuin geleid wordt. Mijn man had een een eigen bedrijf. Hij gaf onverantwoord veel geld uit. Het bedrijf liep stuk. Ik kwam erachter dat hij een relatie met een collega had. Er kwam een anoniem telefoontje. Zij had hem achteraf gezien aan zijn baan als burgemeester geholpen. Ik heb haar uitgenodigd voor een gesprek. Mijn man zat er bij als een klein kind. Zij zei wij zijn allebei slachtoffer geworden van zijn gedrag. Het drong toen nog niet goed tot mij door. Mijnheer kwam in een burn-out. Ik heb hem alles vergeven. Hem financieel weer op de been geholpen. Hij beweerde dat hij mij zo bewijzen dat hij van mij hield! Dit alles speelde de afgelopen drie jaar. Ik heb mijn schouders er weer onder gezet. Zijn baan als burgemeester -ongelooflijk- weet hij zijn rol goed te spelen. Zie de info op de website! Het afgelopen jaar begon hij mij zes keer op een dag te zeggen dat hij niets meer voor mij voelde. Hij had een allergie voor me. Als ik niet weg zou gaan zouden er ongelukken gebeuren. Ik begreep het niet. Er was geen ruzie. Zonder enige aanleiding ging hij tegen me tekeer. Ik hield me rustig maar hij zei dat ik schreeuwde! Ik begon steeds nerveuzer te worden. Op een keer ben ik weggegaan naar ons huis in Frankrijk. Opgevangen door vrienden die me weer wat hebben opgelapt. Inmiddels wil hij scheiden. Financieel is het een puinhoop. Hij sluit mij buiten alles. Hij heeft me geslagen toen ik wilde weten waar het geld naar toe ging ieder maand. Alles wordt omgedraaid. Manipuleren is een dagtaak geworden. Dit is maar een kort stukje van alles wat ik heb meegemaakt. Deze mensen kunnen heel aardig doen. Zodra je ze confronteert met hun gedrag en de gevolgen dan ben je aan de beurt. Alles wat hier geschreven wordt op de site is wat ik aan al mijn vrienden steeds heb gezegd. Ik wist toen nog niet welke naam je er aan kon geven.
Deze man is 61 jaar! Onverbeterlijk. Ziek. Maar nog steeds n.b. actief in een publieke functie. Ook met een wethouder is een vreselijk spel gespeeld. Hij vernederd mensen.
Het is een kwestie van *breng een gerucht in de wereld, het gerucht wordt een fenomeen, dan splitsen zich voor en tegenstanders en dan doe je je voordeel er mee*. Ik kan nog uren schrijven. Ja, ik heb het nu door. Ja, ik kies voor integriteit Ja, ik zal mijn best doen om deze man uit mijn leven te verwijderen. Mijn kind is er door beschadigd. Maar ook geweldig gemanipuleerd. Het zal nog even duren voor dat ik hem kan uitleggen hoe het zit.
Ik wens iedereen sterkte in deze situatie. Waar is een psychiater te vinden die hier door heen kan prikken?

Ingrid, 05-08-2011 18:25 #23
Hoi allemaal,
nu, 2 jaar nadat ik mijn relatie heb verbroken met een narcist, lees ik nog steeds de artikelen op internet.Overal lees ik dat het beste is om niet om te gaan met een narcist.uit de buurt blijven is nog steeds de beste keus.
ik heb 12 jaar met een narcist geleefd en alles wat ik lees is zo herkenbaar.
Maar het probleem is dat ik een kind met hem heb en dus altijd met hem verbonden zal zijn.de problemen blijven, is het niet om alimentatie, dan is het wel om kleine dingen, vakanties regelen, kleding (waar hij zich mee bemoeid, alles.!
emoties niet laten zien en apatisch reageren lukt steeds beter, maar omdat we samen een kind hebben is ons kind natuurlijk DE manier om toch een emotie los te krijgen.
hoe ik hier het beste mee om moet gaan kan ik nergens lezen.
waar kan ik hierover meer info krijgen en wat ik merk (ons kind is nu 11 jar) is dat onze zoon ook steeds meer dezelfde eigenschappen vertoond als zijn vader.is narcisme erfelijk? groetjes ingrid

Ivan, 04-08-2011 13:34 #22
Ik sluit me bij al deze verhalen aan. Enkel dit klein verschil ; had te maken met een vrouwelijke narcist.
Wat ik heb meegemaakt en nog meemaak is met geen woorden te beschrijven. Achter het beginplaatje van charmante, vrolijke en zelfverzekerde vrouwtje schuilt een boosaardig monster dat alle zin voor redelijkheid, normaliteit en respect niet kent…

-manipuleren : verdeel en heers, hits mensen tegen mekaar op… liegen tegen de sterren over alles
-stelen (laatst nog mijn bankcontact kaart)
-liegen : tegen iedereen en met als enig doel ; jezelf op een voetstuk plaatsen en indien nodig zelf het slachtoffer spelen
- hovaardigheid (ik ben de mooiste, verstandigste, …) en al de rest is inferieur vergeleken met mezelf…
-ontbreken van elke vorm van verantwoordelijkheidsgevoel.ik doe waar ik zin in heb.'t is aan anderen om de brokken te lijmen
-agressiviteit : vechten… als ze zich om één of andere reden in het nauw gedreven voelen (zonder dat je zelf begint of agressief uit de hoek komt)
-straffen ; bij het minste voorval worden mensen uit haar omgeving ; haar dochter, familie, ikzelf onredelijk zwaar gestraft voor een kleinigheid. De koningin regeert met onverbiddelijke hand.
-ontbreken van elk normbesef en zelf geloven dat je gelijk hebt.

Eigenlijk zou k hier nog uren kunnen vertellen en anekdotes vertellen. Momenteel zitten we in een keiharde vechtscheiding en soms stel ik me de vraag; was het gewoon een bedriegster of een mentaal ziek persoon. Voor mezelf heb ik uitgemaakt dat het hier gaat om mentaal heel zwaar zieke personen die voor zichzelf en vooral voor mensen rond die persoon een gevaar zijn. Soms denk ik dat mensen die het hele plaatje zouden kennen en alle en volledige informatie, zulke mensen niet zouden opsluiten in een instelling of zelfs de gevangenis.

Angel, 01-08-2011 17:06 #21
Je kunt wel degelijk veranderen ik ben een narcist geweest het heeft met je zelfvertrouwen en jeugd te maken. doordat je thuis je altijd minderwaardig hebt gevoel is het zo dat je op een of andere vreemde manier de macht/erkenning die je thuis niet hebt gehad gaat zoeken in je partner en dan wel om te zien hoe ver je kunt gaan bij iemand. eigelijk is het stiekem gewoon vragen om grenzen aan te geven. en stop te zeggen wanneer het genoeg is. en wat vooral een narcist wil is dat je zijn of haar onzekerheid aangeeft. maar dan moet je sterk in je schoenen staan. een narcist wil gewoon iemand die hem ziet en wil helpen sterker te worden emotioneel gezien. een narcist is eigelijk als een klein kind die gewoon erkenning en liefde wil en iemand wil die hem of haar erop wijst. Reactie infoteur, 02-08-2011
Angel
ben je gediagnostiseerd als narcist?
En, ben je nu genezen verklaard?
Of heb je dit bedacht?
Je kunt namelijk niet eerst een echte narcist zijn en dan ineens niet meer.

Narcisme is namelijk niet te genezen. Het is ongeveer hetzelfde als je zou zeggen, dat homo's kunnen genezen en hetero kunnen worden.

Een narcist kan hooguit het gedag soms iets aanpassen, meer niet.

M. Toebes, 26-07-2011 09:31 #20
Een tijdje geleden (19-04) hier onder mijn verhaal geschreven. Nu ruim 3 maand verder gaat het nog slechter met me. Waarom? De verleiding te blijven waar ik zit was zo mooi en groot. Van alles is me voorgehouden, heb kei en kei hard meegewerkt, zelfs in de zaak (stratenmaker) Hij is niet een stoere uitziende vent die je dit beroep toe zou schrijven, maar de ranke, mooie man met eigen bedrijf en kundigheid en anderen laat zwoegen. Alles alles heb ik weer geloofd. Op liefdes gebied, financieel, dromen laten uitkomen. En meneer is weer uit de shitt gehaald en wat denk je, gisteren geeft hij mij de bons. Ben alles kwijt geraakt door hem. Moet 3 kinderen achterlaten (van hem) en met 3 eigen kinderen verder die hier zo gelukkig zijn. hij is de beggerde vader die achter de schermen mij terug pakt en zij geen idee hebben wat er speelt)
We hebben 2 lieve honden die ook hier zijn samengekomen en ook die moeten elkaar loslaten, terwijl ze samen zijn opgegroeit. Ik ga kapot, durf niet weer opnieuw te beginnen (47) Ik ben niet onaantrekkelijk, ben niet gek, ben niet debiel. Ben in de ziektewet gegaan (onderwijs) op zijn liefdevolle advies, (moest eens tijd nemen voor mijn zelf) ben in therapie en dat gaat goed. (Informeert daar nooit naar) Nu ik daardoor mezelf weer wordt, die spontane zorgzame humoristische lieve vrouw, voelt hij denk ik dat er wat staat te gebeuren en de controle over mij verliest. Hij vernederd me, wil me niet meer begeren, maakt me bij de grond af en zegt dus gisteren avond, IK GA HET NIET MEER DOEN JE MOET WEG! Vorige week nog voor as week "onze" welverdiende vakantie besproken, met allerlei mooie plaatjes, beelden en verlangens. Nu zegt hij gisteren avond dat ik dus weg moet en hij nooit de intensie had gehad om met mij op vakantie te gaan. Ik moet het alle kinderen nog gaan vertellen en voor hun allen zal de wereld ook even in elkaar storten. Ben ik in al mijn intense verdriet in staat ze dit te gaan vertellen of op te vangen. Ik moet en wil dat.
Herkenbaar dat een narcist (want inmiddels is echt duidelijk dat hij dat is) zelf initiatief tot beeindiging van de relatie neemt. Ik hoop zo op een snelle reactie, steun, want anders gaat dit mijn ondergang worden, ben weer bij af… Reactie infoteur, 26-07-2011
Via deze website kunnen we geen persoonlijke noodsituaties ondersteunen.

Wij zijn niet uitgerust om op nood-situaties te reageren en hebben niet de mogelijkheden om iemand tijdens een crisis persoonlijk te begeleiden. Als je in een emotionele crisis verkeert of je fysiek onveilig voelt, moet je hulp en dienstverlening in je naaste omgeving zoeken. Benader z.s.m je huisarts met deze problemen of consulteer je therapeut.

Angel, 20-07-2011 12:17 #19
Had nog nooit van een Narcist gehoord tot gisteren mijn vriendin zei dat ik eens moest google en idd het klopt helemaal 100%. Heb 23 jaar een realtie gehad met zo iemand en het enige wat je kunt doen om weer van het leven te kunnen genieten is weg gaan bij deze mensen hoe moeilijk, zwaar, ellendig dit ook moet gaan het lukt. Toi toi toi

Adriaan, 12-07-2011 10:40 #18
Ben 2 maanden uit elkaar geweest met mij zeer dominante egoistische manipulerende ''vriendin'', nu ze weer ''terug'' is heeft ze aangegeven dat ze het rustig aan wil doen, maar het ''gewoon'' wel o.k. vind, hoewel ze mij verleden week heeft gezegd dat ze nu reeds weet dat ik niet de man ben met wie ze oud wilt worden, mij wederom het hoofd op hol te bengen door bijzonder geil met me te vrijen. Dit uiteraard met de bedoeling mijn zelfvertrouwen te ondermijnen…

Monica, 17-06-2011 12:45 #17
Afgelopen 2 juni helemaal in elkaar gestort! Sinds gisteravond definitief de knoop doorgehakt! Mijn hart gaat uit naar iedereen die in een cirkel van een paar meter met een narcist moet zien te leven. Gelukkig voor mij woonden wij niet samen en ben ik financieel onafhankelijk! Een traan en een lach wisselen elkaar af. Hoe heb ik zo stom kunnen zijn! Mijn vorige relatie was nog even een tikkeltje erger en toen ben ik al wat over narcisme gaan lezen! Mijnheer de Wolf in Schaapskleren! De ene keer een klein verwend kind, de andere keer de Hulk die groen en geel ziet van woede en vervolgens een heel klein lief zacht en teer vogeltje en wat al niet meer. Eigenlijk kan ik het niet bevatten dat iemand zo monsterlijk en dan weer heel lief kan zijn tegen, waarvan hij zegt, de vrouw en liefde van zijn leven. Gisteravond stuurde hij mij een heel lelijk smsje nadat hij mijn NEE duidelijk door had laten dringen (paniek!) en even daarna te schreeuwen tegen mij over de telefoon. Vanmorgen kreeg ik een sms waarin staat dat hij graag zou willen dat ik voor hem een tekening maak voor een tatouage, ter herinnering aan mij? Ik ben in de war en verdrietig en heb heel veel twijfels en bedenkingen over mijn aandeel in deze relatie. Aan de andere kant, om het voor mijzelf zachter te maken, ik kon niet anders als harder worden. In het begin was ik zo maar toen ik doorkreeg dat mijn gevoelens niet werden gehoord, 'van tafel werden geveegd' en werden afgedaan als gezeur ben ik daar ook mee gestopt! Ik zit als een dood vogeltje op de bank met de laptop op mijn schoot allemaal zaken te lezen over narcisme en relatieverslaafdheid. Vanmorgen, met pijn in mijn hart en dikke tranen die over mijn wangen liepen, onze vakantie geannuleerd. Ik voel mij leeg, heel erg moe, vreselijk in de war en ben de weg kwijt. Heel veel sterkte aan iedereen die hiermee te maken heeft, ik duik weer in mijn dagboek. Het wordt tijd dat ik weer tijd krijg voor ik en mijn kinderen en dat ik mij mijzelf weer terug ga geven.

Famke, 30-05-2011 10:55 #16
Vanochtend terecht gekomen op deze site… ik ben stil… van alles wat ik lees aan herkenning!
Heb 4 weken geleden een punt gezet achter een (wat ik dacht gepassioneerde) relatie van 4 maanden. Vanaf moment 1 gedacht een man te hebben ontmoet die me begreep, me adoreerde, me het mooiste meisje vond, nog nooit zoveel liefde voelde en heeft gevoeld als voor mij. Zijn meisje, zijn toekomst. Oh, wat was ik snel verliefd…
Een man met een 'groot' verleden: 2 kinderen bij 2 vrouwen met wie hij geen contact heeft (mag hebben), net een huwelijk van 10 jaar achter de rug, die in zijn ogen wat liefde betreft niets voorstelde (broer/zus relatie…) In het verleden met politie en justitie in aanraking geweest van wege escalaties in de relationele sfeer…

Al na een paar dagen liep ik tegen zijn onvoorpselbare gedrag aan. We hadden het fijn, kletsende over ons leven, ineens een omslag in de stemming… stil… naar buiten lopen, roken… ik er achter aan… wat is er aan de hand… geen antwoord… "laat me maar even" Vervolgens met bonkend ahrt binnen blijven zitten en zoekende naar de oorrzaak: wat heb ik dan gezegd, heb ik iets verkeerd gezegd. In het 'gesprek' wat uiteindelijk wel volgde ineens de waterval aan zaken dat hij zich zo voelde door mij, maar niets aanwijsbaars had. Ik, iemand die graag wil begrijpen, maar ook openstaat voor eigen mankementen, en wil blijven praten. Er werd me psychologiche spelletjes verweten…
Dan… de spijt… 'het zal nooit meer gebeuren, ik begrijp het ook niet, het is de communicatie tussen ons… komt wel weer goed' Dan de kadootjes, alles had ie er voor over… Ik zwicht. Na een aantal weken komt hij bij mij en verteld zomaar dat hij zijn baan heeft opgezegd, hij had het er al een poos niet naar zijn zin. Hij ging voor zichzelf beginnen en kon zo meer bij mij zijn… Had het vaak over wanneer we zouden gaan samenwonen, hier in mij eigen huis, hij had zelf een zolderruimte… Afijn zo volgden er meer situaties waar ik toen al buikpijn van kreeg maar niet wist wat er gebeurde. nu begrijp ik alles, na vandaag, en ik ben zo opgelucht. Nu volgen alleen nog maar de mailtjes waarin hij Bikkelhard uithaalt naar mij en iedereen om me heen(mijn dierbaren en vrienden en ex). Ze deugen allemaal niet en ik gaat er verkeerd mee om. Deze mailtjes lees ik niet meer, heb de account op laten heffen, want ik las ook weer de mails met zoveeeel spijtbetuigingen, kansen die hij weer wil hebben, dan komt het allemaal goed. De neiging om te zwichten was zo groot, ben zo blij dat ik dat niet gedaan heb! Ik weet nu zeker dat het niet alleen aan mezelf ligt… Het begint me allemaal duidelijk te worden, pfff wat een energie, druk, manipulatie, verdriet, onzekerheid, slapeloze nachten. En wat fijn om te weten dat dat nu, hopenlijk snel, verleden tijd is.

Adriaan, 30-05-2011 10:11 #15
De stiltebehandeling… Voor mij heb ik dit herkend als stilzwijgen of niet reageren wanneer ik een opmerking had m.b.t. het gedrag van mijn partner, gevoelszaken wilde bespreken met haar, of haar op een leugentje had betrapt. Ze reageerde dan gewoon niet, haalde nog niet eens haar schouders op, maar bleef haar blik op de tv houden of begon over een ander onderwerp. Als ik aanhield werd ze geirriteerd of boos en liet ze mij weten dat ik gewoon leuk moest zijn en gezellig moest doen, want ze had b.v. geen zin in gezeur om niets of een zware dag gehad op haar werk. Manipulatie uiteraard, en het werkte, ik wilde haar niet boosmaken dus ik hield op en gegeven moment maar helemaal mijn mond en ging zoveel mogelijk gezellig en leuk doen. Over de leugentjes: die heeft ze nooit toegegeven, ze heeft nog wat gedraait met ''verklaringen'' die nergens over gingen, en ik ben maar opgehouden met mij af te vragen waarom ze zulke onnodige dingen aan mij had verteld. Ik ben nog steeds stapelgek op haar maar zie in dat het egoistische en dominante [ze vind dat ze egoistisch moet zijn, gezien haar moeilijk jeugd en levenservaringen] gedrag van mijn ex geen enkel perspectief geeft. Hoewel het al sinds eind februari uit is [ik heb er zelf een punt achter moeten zetten, ik was door spanningen 7 kilo afgevallen], wil ze mij naar eigen zeggen toch niet helemaal kwijt, ze houdt een ''deurtje open'' door te menen dat ze mij bij tijd en wijle mist en nog steeds gevoelens voor mij heeft. Donderdag a.s. komt ze naar mij toe [we wonen 150 kilometer uit elkaar], ze meent dat ze komt om iets af te ronden of om iets voort te zetten… en ik ga daar ''in mee''… Ondertussen ben ik mij ook raar gaan gedragen, daar moet ik eerlijk in zijn. Ik ga iedere dag kijken op haar facebook, waar ik gedurende de 14 maanden dat ik met haar heb omgegaan nooit op mocht komen [ze had haar profiel dicht staan, naar eigen zeggen had ik er niets mee te maken wat ze daar uitvoerde, het was ''haar ding'' [hoewel ik wel kon - of mocht - zien dat ze tussen november en eind februari 42 -bijna allemaal single - mannelijke vrienden had gemaakt]. Toen het uit was heeft ze direct haar facebook opengezet en nu mag ik dus wel kijken wat ze daar doet… niet veel bijzonders dus… er staan wat sfeervol belichte glam-achtge schaars geklede posefoto'tjes van haar op [die heeft ze zelf gemaakt], en haar berichtjes blijven voor mijn gevoel binnen de perken. Toen ik haar daar naar vroeg zei ze dat ze met de ''echte intimi'' via persoonlijk bericht communiceerde, en over de inhoud daavan daar had ik naar haar zeggen geen zak me te maken. 2 weken later stond er een muziekclipje op van één van haar langharige hardrock-vrienden met als onderschrift ''Mij wicked friend Bobby… ''

Ssssst, 27-05-2011 16:19 #14
Zo toevallig: op de avond dat bij mij EINDELIJK na 5 jaar mijn grens was bereikt ( zoveelste onredelijke ruzie om niks en beledigingen als: Jij bent niet leuk. Jij bent niet knap. Enz.) en ik hem MIJN huisje uitzette, kwam ik op internet een artikel over Narcisten tegen. Zooooooo herkenbaar! Het zal mijn karma wel zijn. Mijn moeder was ook een narciste/ Hij heeft mij depressies en een psychose bezorgd, dus wat ben ik blij dat het kwartje is gevallen. Ik heb er ( nog? ) geen verdriet van, juist heel veel opluchting en een bevrijd gevoel. Jippie ik heb hem ontmaskerd! NU begrijp ik onze relatie pas. Het lag allemaal aan hem. Ik lees me suf op internet, het gaat over mijn leven met die narcist. Alle puzzelstukjes vallen op hun plek! Het enige waar ik van baal: wij hebben samen een kindje gekregen, hij is nu 1 jaar. Moet dus wel contact met hem blijven houden. Probeer nu slimmer te zijn dan hij, immers: ik weet nu wie en hoe hij is, maar hij kan mij niet goed plaatsen ( teveel met zichzelf bezig ). Heeft er iemand tips over hoe om te gaan met een narcistische ex die de vader is van je kind? Ik walg van deze vent en ik hou weer van mezelf. Ik ben WEL leuk, mooi, grappig, slim, enz. en veeeeeeeel te leuk voor zo'n eikel. Voorlopig even genoeg van mannen, kan eindelijk mijn energie weer aan mijn 3 kindjes geven, heerlijk, dat verdienen zij. Ik vertrouw erop dat het wel goed komt met mij. Ik hoop dat ie zichzelf ophangt, maar daarvoor is ie te vol van zichzelf. Onkruid vergaat juist niet. Ooit noemde hij mij zijn Bloemetje, leek echt mijn Ware, dacht al die tijd dat het wel goed zou komen met ons, maar het komt alleen goed met mij. Vind hem niet zielig, narcisten zijn waardeloze mensen, BAH! Iemand tips over hoe om te gaan met een Narcistische Ex als het de vader is van je kind? Zou hem het liefst uit mijn zoontjes leven houden en denk misschien dat hij ons kind wil gaan gebruiken om mij nog te zien en te krenken.

Toebes, 19-04-2011 18:11 #13
Ik (moeder van 3 meiden en 47 jaar) heb vandaag de ontdekking gedaan van mijn leven, omdat ik helemaal kapot zat en vannacht zelfs de huisartsenpost moest bellen, omdat ik er van overtuigd was dat ik het niet langer zou trekken en een gevoel van grote paniek mij wilde gaan overmeesteren. Om 08.00 uur, zonder slaap, toch naar mijn werk. Daar werd ik eindelijk "betrapt" door mijn collega, die zich afvroeg of het wel goed met me ging. Toen knaptte ik en deed mijn verhaal uit de doeken. In overleg met het hoofd en zelf overtuigd dat het niet goed met me zit en ik meen dat ik moet worden opgeneomen omdat ik zoveel te horen krijg van mijn partner, uit het niets, hoe waardeloos ik ben, dat hij niets meer wil weten over hoe ik leef en me maar eens moet afvragen waar ik mee bezig ben en dat hij bepaald wat er moet gebeuren en ik me of kan aanpassen of nokken, de huisarts gebeld en om 10.50 kon ik terecht. Echt waar. Ik zit in de wachtkamer, de tijd tikt langzaam verder. Ik pak een tijdschrift en sla deze argeloos open. De inhoud van het artiekel gaat over NARCISME. Verbaast over de eerste regels van herkenning lees ik een stuk verder en mijn hard begint heel hard te bonken. Na het gesprek met mijn huisarts, waarin ik samen met hem tot de conclusie was gekomen om wat hulp te krijgen, om mijn leven weer op het rit te krijgen, ga ik naar huis. Internet op en lezen over narcime. Nu na uren van lezen en heel veel te hebben uitgeprint omdat het ongeloof me parten gaat spelen, is het kwartje gevallen. Ik ben ontzettend bang, verdrietig, paniekerig en een heel heel heel klein beetje opgelucht, ik weet bijna zeker dat ik leef met een narcist. Alles wat ik las, had op mijn leven betrekking. Alle reactie's die ik tot nu toe gelezen heb, lijken geschreven door mijzelf. Ik wil het niet bedenken, maar ik ben bang dat ik leef met een narcist. Zaak nu om heel veel te gaan lezen en ben ontzettend bang wat ik allemaal nog meer te lezen krijg. Want een ding weet ik al wel. Ik ben mij zelf al behoorlijk kwijt.
Groet m

Nel, 08-04-2011 17:31 #12
Melod, wel naief om de narcist nu een soort van zielig te gaan vinden omdat het een stoornis is. Meestal heeft iedereen behalve die narcist er last van en laat hij/zij dus een spoor van vernielingen achter zonder daar ook maar enige spijt van te hebben. Stoornis of opzet: in dit geval bijna een synoniem… Die mensen veranderen niet en willen dat niet, dus doe geen moeite, je maakt alleen jezelf kapot door in zo'n persoon te investeren.

Merle (infoteur), 03-04-2011 18:45 #11
Wij zijn een samengesteld gezin mijn partner heeft drie kinderen twee jongens 17 en 24 jaar en een meisje 11 jaar ik heb een zoon van 13 jaar. Mijn zoon gaat sinds ik samenwoon met mijn partner om de week naar zijn vader(deze woont ilegaal op een camping rookt wiet vanwege reumatische klachten heeft een probleem met alcohol en heeft financieel altijd problemen )mijn ex grijpt elke discussie of probleem die ik met mijn zoon heb aan om mij zwart te maken hij verdraait de waarheid en beschuldigd mij van leugens. Mijn partner heeft een ex die ooit bij hem weggegaan is omdat zij wilde leren een goede moeder te zijn. Na twee jaar hem alleen voor de kinderen te hebben laten opdraaien probeerde zij de jongste dochter bij zich te krijgen via rechter en jeugdzorg nu na 9 jaar is dat nog altijd aan de gang zij verteld aan haar advocaat allemaal leugens om mijn partner zwart te maken. Wij willen niets liever dan rust voor iedereen maar dat lukt op deze manier niet als mensen liegen om hun gelijk te krijgen krijgt het iets grilligs je zou verwachten dat rechters en jeugdhulpverlening wel graven tot zij de waarheid boven tafel krijgen maar dat is helaas een illusie, zodra het te ingewikkeld word trekken zij zich terug.Is dit een vorm van narcisme? Hoe krijgen wij voor onze kinderen een helder inzicht in deze situatie? Reactie infoteur, 13-04-2011
In de meeste gevallen kunnen kinderen vanaf de leeftijd van twaalf of dertien zelf bezoekrecht weigeren. Als een jonger kind zelf niet naar de narcistische ouder wilt gaan, dan zal je moeten uitvinden waarom en zal je alle informatie moeten verzamelen die je kunt.

Als je enige vorm van misbruik van de kinderen vermoed dan is het belangrijk om aan te kunnen tonen wat je observeert en deskundige te raadplegen. Als je denkt dat de omgangsregeling schaad, dan kun je een deskundige raadplegen en onder toezicht proberen om bezoekrecht te krijgen. Hierdoor kun je genoeg tijd krijgen om je kind door een expert te laten onderzoeken en bewijs te verzamelen zodat het kind niet meer gedwongen is tot verplichte omgang. Het is niet altijd de gemakkelijkste weg, maar het kan werken.

Een van de belangrijkste dingen om te doen wanneer je een ouderschapsplan hebt met een narcist is een hele goede documentatie bijhouden. Houd een dagboek bij en schrijf alles op, van inhoud tot de datum van het incident. Schrijf het elke keer op, als hij te laat is voor het ophalen van de kinderen, elke keer als hij te laat is met het terugbrengen, elke annulering, elk onderwerp, het gedrag van de kinderen, je vergaderingen met de hulpverlening en alle e-mail correspondentie.

Het is meestal het beste dat alle correspondentie over de kinderen wordt gedaan via e-mail, zodat je een overzicht hebt van alle lopende conversaties. Dit voorkomt ook eventuele emotionele telefoongesprekken.

Het bijhouden van een goede documentatie en het opslaan van de e-mails kan alles zijn dat je nodig hebt om een rechtszaak te voorkomen of te winnen!

Christiane, 01-04-2011 15:45 #10
Ik ben bang dat ik met een narcist ben maar ik me niet losmaken van hem en ik ben bang dat ik hulp moet hebben om mezelf los te maken van hem. Bij wie kan ik terecht? Reactie infoteur, 13-04-2011
Ga naar je huisarts en bespreek dit met hem/haar. Zoek, samen met je huisarts, deskundige hulp, voor jezelf en eventueel ook voor je kinderen. Dit alles gaat niet probleemloos voorbij.

Het is daarnaast erg belangrijk dat je begrijpt dat je door toedoen van deze gestoorde persoonlijkheden, jezelf volledig kunt verliezen. De controle, het misbruik en de manipulatie, zijn allemaal een vorm van hersenspoeling. Daarom is het 'herprogrammeren' van jezelf de enige effectieve manier om jezelf te bevrijden van deze destructieve invloed.

Terug naar Jezelf

De weg terug vinden naar jezelf, kan over hobbelige paden gaan, maar stapje voor stapje kom je er wel.

De volgende stappen kun je nemen om jezelf terug te vinden:

Het leven in eigen hand nemen
1. Bewustwording

Ontkenning kan je ergste aartsvijand zijn. Door het gebrek aan kennis en begrip van narcisme is het gemakkelijk om lang in de ontkenningsfase te blijven. Weigeren om de waarheid te erkennen is niet moeilijk als je geen kennis hebt. De meeste, mensen proberen zin te geven aan een gruwelijke nachtmerrie die zij doormaken dankzij de narcist. Ze vinden het in het begin moeilijk om ontwaken. Ze twijfelen of de persoon wel echt een narcist is. Dit is een normale en natuurlijke reactie als een mens. Dit is waardoor het vaak zo moeilijk is.

Aanvankelijk kunnen we tijdelijk worden verlamd van angst in ons nieuwe bewustzijn, maar de enige manier om vooruitgang te boeken is door het aanvaarden van onze werkelijkheid voor wat het is en je te realiseren dat je het recht hebt om je eigen keuzes en maatregelen te nemen.

2. Doe je huiswerk

Het belangrijkste wat je kunt doen is alles leren wat je kunt over narcisme. Lees alles over narcisme. Breng die kennis in praktijk. Omdat ze niet denken en voelen als wij dat doen, kun je ze niet behandelen zoals je dat met "normale" mensen doet. Ook medelijden met hen hebben heeft geen zin, omdat al je gevoelens gewoon tegen je gebruikt zullen worden. Je hebt het nodig om je hart te verharden, zodra het duidelijk is dat je te maken hebt met een narcist.

3. Ondersteuning

Wanneer je niet meer om de waarheid heen kunt is het verstandig om jouw waarheid te gaan delen met andere. Het eerste dat je moet gaan doen is praten met andere die begrijpen wat je doormaakt. Meestal heb je verschillende soorten hulp nodig om 'uit de ban' te komen van de narcist; hulp van experts, praktische hulp, emotionele ondersteuning en hulp van lotgenoten.

4. Zelf veranderen

Als je wilt weten hoe je het beste met narcisme kunt omgaan moet je bij jezelf beginnen. Je zal bij jezelf moet beginnen met het veranderen van jouw perspectief en vooral jouw reacties. Later zal blijken dat dit veel meer uitwerking zal hebben, dan al het andere dat je probeert te doen. Boven alles: blijf onder ogen zien dat narcisme onveranderlijk is en het in de meeste gevallen, steeds erger zal worden.

Mogelijkheden en Keuzes

Je kunt een narcist niet veranderen, maar je kunt wel maatregelen nemen om zelf veranderingen in je leven aan te gaan, die je gelukkiger te maken. Het is een mooi doel om, te aanvaarden wat we niet kunnen veranderen en veranderen wat we kunnen. Wij hebben de mogelijkheid om te groeien en te evolueren, dat is iets moois. Wij zijn zelf verantwoordelijk voor de keuzes die we maken in het leven en we kunnen kiezen om gelukkig te zijn of we kunnen ervoor kiezen om een slachtoffer te blijven.

5. Het leven in eigen hand nemen

Begin nu te leren om je kracht terug te nemen, grenzen stellen, je emoties te controleren en dit alles te blijven doen. Niets aan jezelf doen is het slechtste dat je doen kunt! Het opmerken en erkennen van de waarschuwingssignalen van de destructiviteit en het misbruik is de de eerste stap om dit te beëindigen.

Je kunt veel kracht putten uit het ontwaken en het terug nemen van de controle over je leven!

Peeters David, 26-09-2010 14:52 #9
Gewoon uit intersse… als hier over narcist word gesproken valt mij op vooral over de "mannelijke" persoon"hij" word gesproken is dit toevallig? Reactie infoteur, 27-09-2010
In de toelichting op de special; 'Narcisme nader bekeken' http://mjon.infoteur.nl/specials/kwaadaardig-narcisme.html schrijf ik hierover het volgende:

In de beschrijvingen van de persoon met de narcistische persoonlijkheidsstoornis, gebruik ik om het leesbaar te houden het voornaamwoord "hij", om het omslachtige "hij / zij" en "zijn / haar" te vermijden. Psychologische literatuur, concludeert namelijk dat mannelijke NPS-ers talrijker zijn dan vrouwen. De verklaring hiervoor ligt waarschijnlijk bij het feit dat vrouwen eerder een borderline persoonlijkheidsstoornis ontwikkelen.

Suus, 16-02-2010 15:32 #8
Wat een veelheid aan informatie en wat een verhelderend artikel… en wat eng, om te het te lezen en te herkennen in mijn omgeving. ik vraag me nog wel iets af, en die vraag is nog niet echt beantwoord: weet iemand die nps heeft, dat er iets mis is met hem? misschien diep in zijn hart? of is hij zo overtuigd van het feit dat hij het goed ziet, en dat zijn omgeving niet ok is? ik bedoel, als je zo leeft, dan laat je idd een spoor van vernieling achter in je leven, dus iemand die 45 jr of ouder is, dan moet dan toch bij zichzelf nagaan wat er mis kan zijn? ik heb hem gezegd, dat ik denk dat hij nps heeft. hij werd woedend en heeft alle contact verbroken. ik hoop, dat hij zich nu echt niet meer laat horen…

Mjon (infoteur), 15-02-2010 20:19 #7
Kijk voor ondersteuning en contact op het lotgenoten forum: http://nps.bbforum.nl/

Marie, 14-02-2010 23:04 #6
Een stilte behandeling je weet inderdaad wat het is als je het meemaakt, dan herken je de uitdrukking. Ik denk althans dat ik het herken. Bij mij gebeurd het als volgt: een normale dag, je bent iets standaards aan het doen en van het ene moment op het andere wordt de partner boos, gaat driftig heen en weer lopen, vertoont daarmee intimiderend gedrag gaat met deuren en deurkastjes hard dichtgooien. Je voelt de sfeer negatief worden. Je vraagt wat er is, een beker koffie wordt in de gootsteen gesmeten, alles zit onder, vloer muren etc en hij loopt weg. Je loopt erachter aan in paniek vragend wat is er, wat is er gebeurd? je krijgt geen antwoord, je wordt doodgezwegen. je wordt radeloos, hij loopt van je weg, geen antwoord slechts een gezicht als donderwolk, zuchten slakend vervolgens zomaar met de auto weg rijden, uren weg blijven bij terugkomst wordt er nog geen antwoord gegeven, je gaat vragen wat heb ik verkeerd gedaan doe ik iets fout? zeg toch wat er is. Je bent volop in de paniek, tranen wat is er in godsnaam aan de hand. Elke minuut ga je van de afgelopen uren aan je geest voorbij laten komen en bedenkt wat JIJ hebt fout gedaan. savonds verdwijnt hij zonder iets te zeggen naar bed. Vervolgens praat hij 3 dagen niet tegen je, niet 1 woord. Laat thuis komen, je volkomen negeren. Dan eindelijk daarna als je vraagt hoe lang het nog doorgaat of (bij een volgende keer! heb je misschien een brief geschreven over wat het met jou doet, jouw gevoel jouw pijn etc) dan komt er zoiets van ik had stress op het werk en ik ben soms een hork en dan krijg je weer een of ander cadeautje en omdat hij zo vol overtuiging zegt dat hij een hork is en dat je niet de oorzaak bent, vergeef je hem en de volgende dag als hij superlief is en een dagje normaal doet dan vraag je je af, waar heb ik mij zo druk om gemaakt het ligt aan mij. en dat is deel 1 van de cyclus en die komt elk half jaar terug en vervolgens na 5 mnd en dan na 4 maanden en langzaam aan wordt het opgevoerd. Je voelt je steeds kleiner worden, steeds banger voor zijn intimiderende gedrag zonder woorden… ook ik heb nog zoveel vragen ik zit momenteel in de scheidingsfase en weet dat er inmiddels een ander in het spel is, of eigenlijk is zij de oorzaak van de breuk, zijn nieuwe slachtoffer is in bereik. Ik ben zo snel mogelijk weg hoop ik, hij weet nog niet dat ik het weet. ik heb naam, adres gevens etc van de dame en eigenlijk wil ik haar waarschuwen, ook al is zij de oorzaak van nu al geen maanden tegen mij praten(3) ws weet ze niet beter, en eigenlijk diep in mijnhart ben ik haar dankbaar dat zij mij van hem verlost. doch die relatie kan niet lang doorgaan, zij heeft een kind en zijneigen kinderen(niet van mij) komen nu al niet vanwege hem… heeft iemand daar ervaring mee? ìk wil haar waarschuwen maar het zal wel als zwartmakerij worden gezien en gevoeld ben ik bang
over 2 mnd ben ik weg hier tot zolang moet ik volhouden want ik ben bang dat als hij weet dat ik van haar weet, ik eruit gegooid wordt, waar moet ik intussen naar toe en misschien dan wel fysiek geweld gebruikt ik ben bang, heel erg bang maar ik moet nog even volhouden er is nog zoveel te vertellen zoveel pijn zoveel verdriet en zoveel eenzaamheid in mij. wat ik overigens hier terug lees is dat de gemiddelde relatie tussen de 5 en 10 jr stand houdt het klopt exact met mij

Maud, 08-02-2010 17:21 #5
Kan iemand iets zeggen over wat een stilte behandeling inhoud?

En Micaela je schrijft, ineens van het ene op het andere moment werd hij afstandelijk… hoeveel tijd zat daar tussen?
Ik had het het afgelopen weekend, we zitten gezellig in een restaurant te eten, hebben een fijn gesprek, en in eens veranderd z'n blik, en zegt hij… dit gesprek is voor mij afgelopen, dit gaat heel vervelend worden eet je eten op dan kunnen we naar huis, waarop ik vraag wat er aan de hand is, wist al dat het weer zover was… heb dit dus vaker meegemaakt en dat is echt heel naar, hij wordt heel vervelend, zegt nare dingen en negeert je voorlopig!
Hij heeft zo op z'n tijd zo'n bui wat zomaar uit de lucht komt vallen, of als hij ziet dat ik het naar m'n zin heb mag dat niet ofzo, het lijkt wel of hij dat niet kan hebben.
Al jaren maak ik dit mee, het onverklaarbare gedrag… maar er is ook een andere kant, ik zeg wel eens ik heb twee mannen een nare en een hele lieve, want echt hij kan ook heel lief en zorgzaam zijn, je kent hem dan niet terug.
Hij haalt aan en trapt je vervolgens weer hard in de rug… en tja hoelang hou je dit vol?

Micaela, 24-01-2010 07:22 #4
Ow, wat herkenbaar! Ik heb een paar ( stuk of 6) dates gehad met iemand ( via datingsite). Hij prees me de hemel in. Ik voelde al wel dat dit raar was, maar wilde er gewoon in geloven. Maar het was overdreven! Traantjes wegpinken bij het afscheid, een leven zonder mij kon hij zich al niet meer voorstellen, ik was zn alles, hij wilde wel verhuizen voor mij, enz.
INEENS, van het ene op het andere moment werd hij afstandelijk, chagrijnig en had bergen commentaar op een paar nietszeggende opmerkingen die ik had gemaakt. Ik had net wat ergs mee gemaakt, en waar hij eerst erg begripvol leek, vond hij nu dat ik 'niet zo moest blijven hangen en gewoon door moest gaan' ( op dat moment was het pas 1,5 week geleden dat ik dat ergs had meegemaakt).
Ik heb gekapt met hem, en kreeg nog een lijst met commentaar waarom hij mij toch ook niet zag zitten (ronduit beledigende dingen). Al met al heeft hij zijn charmante, inpakkende gedrag anderhalve maand vol gehouden om echt van de ene op de andere minuut om te slaan!

Een vriendin van mij is met een narcist getrouwd geweest, zodoende wist ik er wel aardig wat vanaf. Ik ben zoooooo blij dat ik het zo snel herkende! Ik was teleurgesteld, maar voor echt liefdesverdriet was het nog te pril, gelukkig.

Melod (infoteur), 04-01-2010 20:28 #3
"Hun probleem is niet het gebrek aan zelfbeheersing, het is een gebrek aan geweten. Dus hij heeft geen geweten, maar kwetsen van anderen is niet iets wat narcisten per ongeluk doen. Het is hoe zij leven."

Maar hiermee zeg je het in mijn ogen zelf al: er ontbreekt iets waardoor zij niet kunnen functioneren als een ander, "normaal" persoon. Maar zij hebben er zelf niet om gevraagd geen geweten te hebben, dát bedoel ik te zeggen. Maargoed, we mogen er ook allebei anders tegenaan kijken, niets mis mee ;)

Mjon (infoteur), 04-01-2010 13:27 #2
Melod nog even dit;
het is gevaarlijk om zo te denken, zo naief te zijn… juist bij narcisten!

De narcistische persoonlijkheidsstoornis is geen geldig excuus ter verdediging in de rechtbank. Iemand met NPS is niet hetzelfde als 'gek' én wordt door de rechter niet als ontoerekeningsvatbaar gezien.
Iemand die ontoerekeningsvatbaar is:
weet niet wat hij doet
weet niet wat er fout is
kan zichzelf niet controleren om het niet te doen.
Een narcist is het tegenovergestelde van bovenstaande, hij heeft een verknipte geest, maar is niet gek! Daarom is NPS een karakter- stoornis en eigenlijk geen mentale- stoornis,

Zij narcisten dan gewoon slecht?
Narcisten zijn niet slecht, om slecht te zijn. Ze zijn slecht omdat het ze, goed doet voelen. Anderen pijn doen en degraderen heeft op hen dezelfde invloed als pijnstillers.

Het is gevaarlijk om deze feiten te ontkennen. Gevaarlijk om te denken dat narcisten van goede wil zijn en dat ze het slachtoffer zijn van NDP en het niet zo bedoelen. Het is gevaarlijk om naïef te zijn en te denken dat narcisten er geen idee van hebben dat ze anderen pijn doen. Dit is onzin! Dit is exact wat de narcist wilt dat je denkt! Voordat je het weet is hij het slachtoffer en voel je medelijden met hem.


Het is stompzinnige om te denken dat narcisten zich niet kunnen controleren, wanneer we zien dat ze zichzelf perfect beheersen als ze je willen inpakken of als er getuigen aanwezig zijn. Dus, wat? Hun probleem is niet het gebrek aan zelfbeheersing, het is een gebrek aan geweten. Dus hij heeft geen geweten, maar kwetsen van anderen is niet iets wat narcisten per ongeluk doen. Het is hoe zij leven.

Melod (infoteur), 02-01-2010 20:10 #1
Hoi Mjon,
ik vind de titel van je artikel ietwat vreemd overkomen, alsof iemand met een narcisstische persoonlijkheidsstoornis met opzet kwaad aanricht bij anderen, wat niet zo is. Het is niet voor niets een stoornis.
Groetjes Kim Reactie infoteur, 03-01-2010
Kim, misschien kun je eerst het artikel eens helemaal goed lezen en dan nogmaals een reactie geven op de kop? Misschien denk je er dan anders over?

Enne… een verklaring is geen excuus!

Infoteur: Mjon
Rubriek: Mens en Samenleving
Subrubriek: Psychologie
Reacties: 151
Schrijf mee!