Hoe je je ex terugkrijgt

Iemand verliezen waar je van houdt is een pijnlijke gebeurtenis met een levenslange nasleep. Ware liefde is altijd onderhuids aanwezig. Je hart schreeuwt om een verzoening. Het gemis is ondraaglijk. Hoe kun je de klok terugdraaien en je ex terug winnen? Vergeet de gedachte dat er vele redenen kunnen zijn voor een breuk. Alle verbroken relaties zijn terug te voeren op basale behoeften waarin niet werd voorzien. Lees het recept om je ex te ontdooien en ongewapend in je armen te sluiten...

"Don't ever give up if you still want to try
Don't ever wipe your tears if you still want to cry
Don't ever settle for an answer if you still want to know
Don't ever say you don't love if you can't let go."

Gedumpt, en dan?

"Sometimes we tend to be in despair when the person we love leaves us, but the truth is, it's not our loss, but theirs, for they left the only person who wouldn't give up on them"
Gat in je ziel
Velen zijn je voor gegaan. Als je partner het huis heeft verlaten, je vriend of vriendin je de bons heeft gegeven, of je hebt spijt van het einde van je relatie, dan is het alsof een stuk van je ziel is meegenomen. Zoals jij was, met je ex, zo ben je bij geen ander. En als die kant van jezelf je beviel, zul je de littekens van de verbroken relatie steeds weer voelen. Als een relatie is gestopt, kun je alleen nog denken aan de goede tijden die je gehad hebt. Idealisering van het verleden. Je kunt je eigen aandeel in de zaak onder de loep nemen, onderzoeken waarom het fout ging, maar de hamvraag die opkomt na beeindiging van een relatie is bij maar liefst 35% van de geliefden: 'Hoe krijg ik mijn ex terug?'. Want een leven zonder je ex lijkt verspilde tijd, en de dagen vullen zich met een tergend gemis.

Onbeantwoorde behoeften
Niemand staat 's morgens op met het besluit de partner te dumpen. Er gaat altijd een proces van gedachten aan vooraf. Hoe veel tijd dat was, dat weet alleen je ex. Misschien dagen, weken of zelfs jaren. In elk geval is het besluit de relatie te verbreken al langer geleden genomen. Lang voordat je de woorden "Het is uit" te horen kreeg. Deze vlieger gaat ook op in het geval van een vreselijke ruzie. Er is veel meer voor nodig dan wat ruzies om echte liefde te vernietigen. Niet de ruzie veroorzaakte de breuk, maar de ruzie fungeerde als de druppel die de emmer van onbeantwoorde basale behoeften deed overlopen. Geen reden om te wanhopen, want als liefde 'meant to be' is, komen jullie vroeg of laat weer bij elkaar terug.

Echte liefde verdwijnt niet
Wat je nodig hebt is een hoop geduld en het overwinnen van eventuele trots. Echte liefde kan niet in een flits verdwijnen en elke dag wordt oude relaties weer nieuw leven in geblazen. Geef na een breuk in eerste instantie de weglopende partij de ruimte die hij of zij nodig heeft. Bedelen, smeken, achtervolgen door telefoontjes, e-mail, sms, visites en lastig vallen werkt allemaal averechts. Houd wel in gedachten dat de ander net zo eenzaam en gekwetst kan zijn als jij, en zich afvraagt of hij/zij een fout heeft gemaakt, je misschien net zo goed terug wil. Men zegt dan ook dat als je van iemand houdt, je voor de ander vecht. Vechten voor een ex kan een teken zijn van grote liefde, daarbij komt dat je jezelf bevrijdt van schuldgevoel op de lange termijn als je voor je gevoel alles hebt gedaan om de ander terug te winnen. Jou treft geen blaam meer. Maar voordat je actie onderneemt, bedenk dan altijd of je de ander echt terug wilt, of enkel kwaad bent omdat je eer is aangetast.

Do's

Krachtig: Er mee instemmen dat de breuk een goed idee was, hetgeen de ex nieuwsgierig maakt naar je nieuwe ik.
Omdat de kans bestaat dat hij of zij je mogelijk toch niet terug wil, houd je je hoop altijd realistisch.
Vergeet nooit de reden waarom je relatie eerder uit ging.
Neem liever niet een man terug die na jou een andere vriendin nam, tenzij je zeker weet dat het een fout was (rebound relatie).
Blijf uit de buurt van een ex die inmiddels is getrouwd, omdat je de kans loopt enkel te worden gekwetst.
Als je beste vrienden zeggen dat hij of zij geen partij voor je was, geloof hen dan.

Tekenen dat je ex nog om je geeft

De goede tijden herdenken
Een van de tekenen dat je ex nog aan je denkt en om je geeft is het gegeven dat hij of zij nog graag terugdenkt aan gouden tijden van weleer. Heb je nog contact met je ex, dan kun je dit eenvoudig testen door een wederzijdse positieve ervaring te benoemen en te zien wat de reactie is. Is er onverschilligheid, of zijn er signalen van affectie? Hoe meer emoties er getoond worden, hoe beter. Het maakt niet uit of deze emoties goed of slecht zijn, zelfs boosheid is in dit kader positief. Herinneringen die graag worden opgerakeld, kunnen de passie van toen stap voor stap weer doen opbloeien.

Er wordt over je gepraat, dus aan je gedacht
Veel mensen gaan zich na een verbroken relatie op zichzelf richten, maar dat betekent niet dat er geen hoop meer is. Zelfs als je ex dag en nacht aan je blijft denken is de kans groot dat ze dat niet laten zien of je ooit de waarheid vertellen. Heb je gemeenschappelijke vrienden, dan kun je bij deze nagaan of je ex nog aan jou denkt. Heeft je ex bijvoorbeeld recentelijk over je gepraat, of gevraagd hoe het met je gaat? Zelfs als ze nog zo hun best doen om een nieuw leven zonder jou te beginnen, dan moeten ze wel bovenmenselijk zijn om niet iets over jou los te laten in een gesprek.

Je ex is woedend, van streek, of teleurgesteld
Een goed teken als je ex emoties laat zien. Onverschilligheid is de grote relatie-killer, terwijl emoties juist een signaal zijn dat de liefde niet over is. Zolang iemand emotioneel reageert, goed of kwaad, dan wordt er om je gegeven. Het werkt zo eenvoudig, immers, als het ze echt niets kon schelen, zou er van gevoelens ook geen sprake zijn. Haat is niet het tegenovergestelde van liefde, integendeel, ze gaan hand in hand. We 'haten' enkel een ex omdat we nog met een hart vol onbeantwoorde liefde blijven zitten. Mensen maskeren hun gevoelens omdat ze praten over wat ze willen voelen en denken, niet wat ze eigenlijk voelen en denken. Nu is het zaak voor jou om je ex te laten realizeren dat hij of zij beter af is door de gevoelens te accepteren in plaats van er tegen te vechten.

Emoties door gebroken hart

"Sometimes goodbye is a painful way to say: I love you"
'We moeten praten' is de uitgesproken nachtmerrie van menig koppel. Het einde is nabij. Ruzies, meningsverschillen, verwijten, gekrenkte trots en een gekwetste ziel... hoe komt dit nog goed? Het komt voor dat je best weet dat je niet de goede dingen tegen je ex hebt gezegd, en de ex enkel verder van je vandaan hebt gedreven. Dit komt omdat je met een gebroken hart al gauw te emotioneel wordt en de zaak verder kan verknallen. Je ex krijgt immers redenen in handen om de relatie vooral maar 'uit' te laten blijven. De ex gaat zelfs de emoties als bewijs zien dat het toch niks wordt met zo'n drama king of queen. Na kalmering probeer je vervolgens door redenaties de ander te overtuigen vooral bij jou te blijven of je terug te nemen. Maar dan komt het tere punt: Je kunt een ander niet overtuigen om iets te voelen, dus met rationele argumenten kom je er ook al niet. Of heb jij zo'n ex die voor jou viel omdat je uitblonk in logisch nadenken? Wellicht niet. Het is waarschijnlijker dat je ex ooit op je viel omdat hij of zij zich geweldig voelde bij jou.

Je ex terug, maar niet door overtuigen!

"A million words wouldn't bring you back, I know because I've tried. Neither would a million tears, I know because I've cried"
Maar nu komt het vreemde. Hoewel je ex dus ooit verliefd werd op jou wegens een match tussen ieders emotionele kant van het brein, is het de logisch denkende kant van de hersenen dat heeft 'besloten' je niet langer te willen. Wanneer je dus je ex' logische denkwereld voedt door hem of haar te zeggen dat jullie bij elkaar horen, dat alles wel weer goed komt, hoe je de relatie wilt verbeteren, hoe dingen zullen veranderen, enz... ben je eigenlijk bezig zijn of haar gedachten te activeren, precies die gedachten die zeiden dat de relatie tot een eind moest komen. Met andere woorden, je bereikt de emoties van de ander niet. In plaats hiervan, moet je het emotionele brein van de ander zien te activeren, want een sterke liefde kan niet zo gauw om zeep worden gebracht. Houd altijd in gedachten dat een mens meestal wil wat hij of zij niet of moeilijk kan krijgen, niet wat op een dienblad wordt aangereikt. Doe dus het omgekeerde van wat je meent te moeten doen: Maak jezelf in eerste instantie aantrekkelijk, maar moeilijk bereikbaar.

Tactieken om direct te vermijden

Keer op keer vertellen hoeveel je van hem/haar houdt
Eindeloos oefenen wat je gezegd zou moeten hebben of nog gaat zeggen
Verontschuldigingen maken en zeggen dat alles anders zal worden
De ex beschuldigen van wat dan ook
Geld, kinderen of andere manipulatieve manieren gebruiken om de ander te forceren terug te keren
Depressief en zielig doen om de ander een schuldgevoel te geven en terug te laten komen
De ander ervan verzekeren dat je veranderd bent, en dat dat een nieuwe start kan zijn
Bloemen of kado's sturen
Hem of haar zeggen dat je alles doet wat de ander verlangt
Dreigen jezelf iets aan te doen als hij/zij niet terug komt
Ruzieen, beredeneren, overtuigen dat de relatie een tweede kans verdient
Dingen beloven wetende dat je ze niet kunt nakomen
De ander vertellen dat het jouw schuld niet was
Kwaad worden omdat de ex een relatie met een ander is begonnen
De ex jaloers maken met een nieuwe vriend(in) met als doel hem of haar terug te winnen
Seks hebben met je ex om verlangen weer aan te wakkeren

Rebound relaties

"If you can't be with the one you love, then love the one you're with..."
Wanneer je je ex terug wilt en hij of zij heeft inmiddels al weer een nieuwe partner, raak dan niet in paniek. De kans is groot dat het gaat om een zogeheten 'rebound relatie'. Dit is een relatie die is gebaseerd op het invullen van een leegte. Een leegte die zo akelig was dat het moest worden opgevuld met een nieuwe vlam. Zulke relaties, vaak ontstaan binnen korte tijd na een echt grote liefde, houden doorgaans geen stand. Het is ook mogelijk dat zelfs na maanden of jaren zo'n relatie opbloeit, omdat het gevoel van liefde op zich wordt gemist. En als de 'one and only' niet voor handen is, dan maar een pseudo-vriend of vriendinnetje, om het gemis op te heffen. Krijg je te horen dat je ex er met een nieuwe vandoor is en je krijgt hem/haar te spreken dan is een gelukwens de enig juiste uitspraak. Dit zal bij je ex tot grote verwarring leiden, omdat het in strijd is met de wens je ex terug te willen. En dat maakt je per direct weer aantrekkelijk. Want onthoud: Wat iemand niet kan krijgen, wordt mettertijd steeds aanlokkelijker.

Waarom mannen hun relatie stoppen

"A table, a chair, a bowl of fruit and a violin; what else does a man need to be happy?"
Ben je een vrouw, dan is de volgende informatie een krachtig hulpmiddel, want het is nogal wat: Het hart van een man terugwinnen door hem te laten begrijpen wat hij nodig heeft. Soms omdat hij het zelf niet goed snapt. Hoewel het waar is dat mannen een vrouw verlaten om uiteenlopende redenen, is het zo dat het uiteindelijk terug te voeren is op slechts een ding: Het mannelijk ego. Men zegt dat het mannelijk ego maar liefst zeven keer groter is dan het vrouwelijk ego, misschien zelfs meer. Zoals een moeder een natuurlijke drang voelt om haar kind te voeden, voelt de man een sterke, natuurlijke drang om zijn ego te voeden. Voorbeeld: Je zou een leeuwin en haar welpje niet durven te bedreigen, toch? Dat zou gekkenwerk zijn, want het betekent je ondergang. Zo ook bij de man. Om hem niet het gevoel te geven dat zijn ego wordt bedreigd, is het zaak zijn ego juist te voeden. Dat is de basis. En dit is precies de reden waarom minnaressen een getrouwde man aan de haak slaan en hun loyale en liefhebbende echtgenotes het nakijken hebben. De sluwe indringsters voeden het ego van de man en doen er hun voordeel mee.

Wanneer verlaat een man nou zijn vriendin of vrouw? Mannen blijven ook bij vrouwen die hen slecht behandelen, zo lang hun ego maar goed wordt verzorgd. Ze verlaten pas de relatie als de vrouw niet langer meer tegen hen opkijkt, en het respect voor de man tanende is en wegvalt. De man voelt zich vervolgens onnodig, niet gerespecteerd, een mislukkeling, iemand die niet in staat bleek zijn vrouw of vriendin gelukkig te maken, zichzelf gelukkig te maken. De grootste vernedering voor een man is het gevoel te hebben gefaald. Niet langer meer de held in het hart van zijn vrouw. Op dat moment dumpt hij de vrouw, soms koelbloedig, soms met aarzeling, of met wrok. Hij heeft zichzelf wijsgemaakt dat de relatie geen bestaansrecht meer heeft en handelt daarnaar. Maar de eerstvolgende vrouw die zijn ego zal voeden en hem op een voetstuk plaatst, hoe onbewust ook, is zijn nieuwe vlam. Tot de geschiedenis zich herhaalt...

Vrouwen onthouden alles maar pas op

"Men forget but never forgive, women forgive but never forget"
Om het hart van een man terug te winnen kun je het beste je bagage van gekwetste gevoelens, frustratie, teleurstelling en woede opzij schuiven. Vrouwen staan er om bekend oud zeer naar boven te halen, vooral als ze het gevoel hebben verkeerd te zijn behandeld. Maar hiermee duw je je man of vriend nog verder weg. Hij gaat zich ellendig voelen of schuldig, gevoelens die hij niet wil voelen. Voel je dus dat je bitterheid zal ontaarden in overemotioneel reageren, neem dan een pauze. Je hoeft het verleden niet te vergeten - want dat gaat toch niet - maar je kunt wel proberen tot een punt van vergeven te komen. Hiermee bevrijd je ook jezelf en open je de deur naar herstel. Wat je verder moet doen is zijn omver gevallen ego strelen, zonder ongeloofwaardig over te komen. Respecteer dus zijn 'man zijn' en zorg dat je hem straks nodig hebt voor alles waar mannen nu eenmaal beter in zijn.

Om hem terug te winnen maak je jezelf geheimzinnig, positief en gezellig, met een sausje van humor en elegantie. Laat je ex denken dat je je leven helemaal op orde hebt, en prima zonder hem kunt. Maak jezelf weer 'hard to get', maar met de deur op een kier. Alleen jij kent je ex het beste. Voorbeeldjes: Is hij intelligent, nodig hem dan na verloop van tijd uit voor een rendez-vous of schrijf hem een eerlijke brief 'sealed with a kiss'. Is hij meer het fysieke type, bel dan bij hem aan in een regenjas met eronder een zwart setje. Is hij meer de alltime-botterik, maak dan zijn lievelingsgerecht en daag hem uit het te weerstaan.

Voor vrouwen dus in het kort deze werkwijze:

1. Ruimte geven zodat hij je gaat missen
2. Je ex vergeven om jezelf te bevrijden
3. Zijn ego strelen door een beroep te doen op zijn mannelijkheid
4. Je beste eigenschappen consequent ten toon spreiden
5. Hem verrassen

Waarom vrouwen hun relatie stoppen

"The deepest principle in human nature is the craving to be appreciated"
Heb je je wel eens afgevraagd waarom casanova's en Don Juan's zo succesvol zijn in de liefde? Ze overladen een vrouw met waardering. Veel mannen denken dat een vriendin of vrouw hebben betekent dat ze levenslang aan relatie-onderhoud moeten doen omdat vrouwen voortdurend om aandacht lijken te zeuren. Maar eigenlijk gaat het niet om aandacht, maar om waardering. Ze houden ervan gewaardeerd te worden en om complimenten te krijgen. Vrouwen willen in geen geval als vanzelfsprekend worden gezien. Ben je dus als man je vrouw of vriendin kwijt en wil je haar terug, bedenk dan eerst of je haar wel hebt gewaardeerd om wat ze voor je deed, of je het wel hebt gezien als ze een nieuw kapsel had of een nieuwe jurk. Hoewel mannen er vaak bekend om staan naar vrouwen te kijken, hebben verrassend veel mannen geen idee hoe hun eigen vrouw of vriendin haar best heeft gedaan. En een leugentje om bestwil is altijd nog veel beter dan niets.

Wanneer verlaat een vrouw nu haar vriend of man? Om een relatie duurzaam te laten zijn, moet er een constante factor zijn die romantiek, liefde en echte emoties omvat. Tenminste, dat vinden vrouwen belangrijk. Alle relaties beginnen zo, maar na verloop van tijd komt de klad erin, vooral als de man haar niet langer meer het gevoel geeft dat ze speciaal en uniek is en de vrouw zich niet langer meer bemind voelt. Een vrouw negeren is haar diep kwetsen. Als de vrouw voelt dat er niet meer van haar wordt gehouden, zal ze nog wel lang loyaal blijven aan de man die haar ooit had uitverkoren, maar haar antenne staat gericht op affectie van andere mannen. De op losse schroeven staande relatie heeft dan enkel nog een zetje nodig om haar te laten vertrekken. Kortom: Een vrouw gaat weg als ze emotioneel wordt verwaarloosd.

Toon je hart, daarna je charmes

"Charm is a way of getting the answer yes without having asked any clear question"
Bedenk bovenal dat de ergste verzoening beter is dan de beste scheiding. Dit geeft zelfvertrouwen werk te maken van je teleurgestelde of gekwetste ex. Wil je je vrouw of vriendin terug, geef haar dan eerst de ruimte je te gaan missen. Win daarna haar vertrouwen terug. Doe als in het begin van jullie relatie. Schrijf haar vanuit je hart - uiteraard ook over hoe jij je voelt - , nodig haar uit voor een diner of de film, of misschien iets dat creatiever is dan dit. Een vrouw wil begrepen worden, en hoeft helemaal niet gelijk te hebben. Zorg er dus voor dat je haar werkelijk begrijpt. Wees er zeker van dat alles is uitgepraat en er geen verborgen woede achterblijft die je later weer op je bord kunt krijgen. Bespreek dus elke emotie, ook al is het geheel tegen je natuur. Laat haar daarnaast zien dat jij de man bent waar ze ooit op was gevallen. Wees de meest romantische persoon die ze ooit heeft ontmoet en ga hier mee door als je haar hart hebt terug veroverd.

Voor mannen dus in het kort deze werkwijze:

1. Ruimte geven zodat zij je gaat missen
2. Win vertrouwen terug door te laten zien dat je een hart hebt
3. Probeer haar werkelijk te begrijpen
4. Laat vervolgens zien dat je haar sterke arm wilt zijn
5. Houd de romantiek levendig

Veel succes met het veroveren van je ex!
Meer lezen: Bindingsangst blootgelegd, Repareer je gebroken hart en Bitterzoete wraak

"Love that we can not have is the one that lasts the longest, hurts the deepest and feels the strongest"

© 2009 - 2012 Astrid-d-g, gepubliceerd in Man en vrouw (Mens en Samenleving) op . Het auteursrecht van dit artikel en antwoorden op reacties ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.

Gerelateerde links

Singles Verzamelgids, Relatie Start Be en B9 Relatiebemiddeling.

Gerelateerde artikelen

Echte liefde is Wat is echte liefde? Tijdens de periode van verliefdheid is iedereen blind van de liefde. Hoe kunnen we e…
Het hart - Het universele symbool voor de liefde Het universele symbool voor de liefde is een hart. Denk maar eens aan ui…
Gebroken hart syndroom Het gebroken hart syndroom komt voor bij mensen met groot liefdesverdriet, het verlies van een die…
Kan ik mijn ex terugwinnen met een zelfverzekerde houding? Wilt u uw ex weer terugwinnen na een scheiding of nadat u uit…
Je ex terugkrijgen. Hoe krijg je je ex terug? Je ex terugkrijgen. Hoe krijg je je ex terug? Is het mogelijk om je ex teru…

Reageer op het artikel "Hoe je je ex terugkrijgt"

Reacties

Help, 16-05-2012 11:38 #1.576
Hoi Astrid,

Ik heb vraagje: Ik heb in de telefoon van mijn vriend gekeken, en zag daar berichtjes in van een ander meisje. Hoe pak ik het beste aan, gewoon zeggen dat ik in zijn telefoon heb gekeken?

Alvast bedankt! Reactie infoteur, 16-05-2012
Hi Help, ja, altijd mee confronteren. Bereid je vervolgens voor. Groetjes, A.

Anoniempje, 15-05-2012 23:06 #1.575
Hoi Hoopvol,

Ja die laatste zin is helemaal goed :). Het vergt wel veel energie he zo bezig blijven met je ex. Althans dat deed het bij mij heel erg. Uiteindelijk ben ik heel erg blij dat hij niet meer in mijn leven is en ik ook ''van binnen'' klaar met hem ben. Je komt er met de tijd inderdaad achter of het gaat werken, maar als een ex vaag zal blijven doen dan is mijn advies: weg wezen! ;). Trouwens supergoed dat je ook regelmatig niet ingaat op zijn voorstellen, ik denk dat ik dat zelf helemaal verkeerd heb aangepakt vorig jaar (ik ging er gelijk altijd op in.). De touwtjes in handen hebben, of in ieder geval dat het zo lijkt, is zo belangrijk! Nou nogmaals, veel succes en ik blijf de verhalen wel volgen :).

Groet, Anoniempje

Hoopvol, 15-05-2012 16:04 #1.574
Hoi Anoniempje,

Bedankt voor je reactie. Mijn ex heeft zeker zijn minpunten, maar ik ook :).
Ikzelf ben nogal afstandelijk naar hem toe, daar waar hij steeds oogcontact zocht of steeds naar mij keek deed ik dat helemaal niet. Ik was vrolijk en ging met hem om alsof het een gewone vriend is, ik denk dat hij hierdoor verward is en niet zo goed weet of ik nog wel liefdesgevoelens voor hem heb. En bij het afscheid nemen merkte ik aan hem dat hij eigenlijk niet wilde dat ik wegging.

Ook de manier waarop ik reageerde toen hij een keer over een date vertelde zal hem hebben verbaasd. Ergens ben ik ook bang dat hij door mijn tactiek gaat denken dat ik niks meer in hem zie.

Ik vraag hem niet om af te spreken en als ik al wat vraag/sms gaat het over mijn geld en dan ben ik heel zakelijk. Hij heeft wel eerder gevraagd wat te gaan doen samen maar daar zei ik dan nee op, waardoor hij zich dan weer voor even terugtrok. Hij is zelfs een keer naar een van onze favoriete plekken gegaan en had mij van te voren gesmst of hij mij daar kon zien, hij zou sowieso gaan, ik ben niet gegaan (nam het ook niet serieus, omdat we net daarvoor soort van ruzie hadden gehad) en hij dus wel. Hij werd niet boos maar was teleurgesteld dat ik niet was komen opdagen toen.

Het is wel een man van zijn woord (komt zijn afspraken wel na, nooit eerder verslapen haha), soms maakt hij het mij moeilijk maar dan is hij boos en gaat dan kinderachtig doen, tjah mannen :).

Hij betaald mijn geld netjes terug (daar waar de meesten allang verdwenen zouden zijn, we hebben immers niks op papier staan) en gebruikt het tegelijkertijd ook om het contact te behouden (doe ik overigens ook haha), eerst wilde hij het niet persoonlijk geven en nu ik hem vraag het via via te geven of te storten reageert hij daar negatief op en wilt het nu weer persoonlijk geven en plakt er daarna gelijk een afspraakje aan vast.

Ik geloof wel dat hij nog van mij houdt, maar dat het momenteel lastig is om daar echt iets mee te doen, of het ooit weer goedkomt weet niemand, ik dus ook niet. Als we voor elkaar bestemd zijn dan komt het vast weer goed en anders staat mij iets beters te wachten :).

Anoniempje, 15-05-2012 15:00 #1.573
Hi Hoopvol!
Ik volg al een tijdje de website en ook het verhaal over jouw ex. Het laatste verhaal, over dat jullie samen wat leuks hebben gedaan en hoe dat verliep (zowel tijdens als na de 'date') kwam mij zo vreselijk bekend voor… mijn ex, toen ik hem ook nog zag, was tijdens 'dates' ook precies zo als die van jou, 'vol' van je, flirterig (soort van), helemaal enthousiast… en dan dag erna onwijs verslapen. Ik praatte dit soort gedrag altijd goed, mijn ex deed altijd zijn eigen ding, hoe hij het wilde en wanneer… inclusief slordig omgaan met afspraken (en zeg nou zelf; als je iemand vreselijk leuk vindt en voor iemand wil gaan, ga je niet slordig om met afspraken). Ik weet ook niet precies waarom ik reageer omdat ik jouw ex ook helemaal niet persoonlijk ken en het misschien helemaal niet kenmerkend voor hem is hoor, maar hoop gewoon niet dat het zo loopt als bij mij en mijn ex uiteindelijk. Bij mijn ex ging het zelfs zo ver dat ie op een dag doordeweeks 's nachts aanbelde en mij de liefde verklaarde (net nadat hij de week ervoor duidelijk NEE gezegd had) en mij helemaal terugwilde enzovoort, en 2 dagen erna smste "Sorry had ik nooit moeten doen en meende ik niet''. In ieder geval, mijn ex bleef altijd in de twijfelstand staan, hierdoor heb ik me laten meeslepen omdat ik geen nee tegen hem kon zeggen en heeft het een jaar geduurd totdat de bom barstte en ik hem nu ook eigenlijk nooit meer echt wil zien of spreken (door drama). Het werkt enorm om helemaal geen contact meer te hebben om over iemand heen te komen, maar ja mijn ex was dan ook echt een lul… dus maakt dat het uiteindelijk ''makkelijker''… maar ik heb het zelf ook laten gebeuren. Naja, zie dit berichtje meer als een soort iets wat voor mij bekend in de oren klinkt, en als dat soort gedrag vaker voorkomt in de toekomst (verslapen, vaag met afspraken etc) dat dat geen goed teken is. Succes en hoop dat het uiteindelijk allemaal voor jou goed verloopt! Groet, Anoniempje.

Verward, 15-05-2012 12:05 #1.572
Hallo,

Ik kwam bij toeval op deze website en voor het eerst in mijn al week durende zoektocht naar antwoorden, heb ik eindelijk wat aan deze site.

Ik ben 29 en mijn vriend is 23 en komt van de andere kant van de wereld. Hij studeerde hier en zo hebben we elkaar leren kennen. Ik kwam net uit een relatie, en hij had liefdesverdriet. We waren elkaars rebound. Helaas kwamen er gevoelens bij kijken en toen ik hem dat vertelde was eigenlijk de keus: elkaar niet meer zien of kijken of er een relatie uit voort zou kunnen komen. Het gewoon friends with benifits werkten niet meer voor mij. Hij koos voor de relatie en hij was werkelijk head over heels. Maandenlang was ik zijn droomvrouw en elke dag vertelde hij me dat. Ik herken dit van de roze wolk maar ik was zijn eerste echte relatie en hij wist niet wat hem overkwam. Wat een liefde, wat een geluk. We waren een team, maatjes voor het leven en het leek wel alsof we in alles gelijk dachten, inclusief toekomst. Mijn ex is een schrijver en ik zijn muse. Ik vond het ook geen probleem en heb hem gesteund tot in de puntjes. Andersom was hij er voor mij. Ik heb in mijn leven nog nooit zo'n perfecte relatie meegemaakt.

Na 8 maanden moest ik helaas uit mijn huis. Hij woonde op studentenkamer en stelde voor te gaan samenwonen. Rationeel wisten we wel dat het te vroeg was maar qua geld was het makkelijk en onze relatie was toch echt super. Keer op keer vertelden we elkaar hoe bijzonder het was zo'n goede relatie te hebben. Zoveel lol en liefde en eigenlijk nooit een misverstand omdat we elkaar zo goed begrepen.

De eerste maanden waren super. Hij leerde mijn ouders kennen en de rest van m'n familie. Zijn familie kon ik natuurlijk nog niet leren kennen maar langzaam aan leerde ik was vrienden kennen die overkwamen en later ook zijn broers.

Nooit een vuiltje aan de lucht. NOOIT. Tot 2 weken geleden. Meneer had twijfels, al een maand. Hij wist niet of hij al in een relatie wilde zitten en voelde ook minder voor me. Uit ervaring weet IK dat het normaal is dat je op een gegeven moment je roze bril afzet en je wat dingetjes irriteren of dat je de ander aankijkt en denkt: is dit het nu?
Hij keek weer naar andere vrouwen (nou en, ik kijk zo vaak met vunzige gedachtes naar andere mannen) etc. Helemaal in de war. Daar komt nog bij dat hij gestopt was met zijn studie, zijn ouders in extreme vormen druk op hem legden en hij wilde verhuizen naar zijn geboorteland. Dat was helemaal prima, want ik kon daar ook werken. Na een poosje plannen etc. kwamen die twijfels. Wil ik wel bij haar blijven, wat als de twijfels erger worden en ik dump haar daar? Etc. etc. helemaal in de war.

Om het even weer wat aan te wakkeren zijn we weekendje weg geweest. Maar ja, als er twijfels in mijn ex zijn hoofd zitten, dan zitten die daar. Hij is een enorme twijfelaar, over alles. Maar, en nu komt het rare. Zijn woorden spraken niet met zijn daden. Hij was echt all over me. Kussen, aanhalen, hand in hand, me lief aankijken. Als iemand minder voor je voelt dan neem je toch wat afstand? Hij was ook nog steeds wat jaloers en soms zaten we op de bank, uren ons ding te doen en dan zei ik opeens: "oh ja shit, ik was even vergeten dat we problemen hebben". Zei hij: "shit, ik ook". Hoe kun je dat nou vergeten?

In elk geval trok ik het niet meer. De hele normale liefdevolle omgang met elkaar (ook seksueel, sorry) maar wel het gegeven dat hij twijfels had. Hoewel ik veel met hem gepraat heb, dat we stap terug konden doen etc. en we zo'n goed team waren, heb ik toen besloten week naar mijn moeder te gaan. Een week vol vrees en angst. Mijn ex is een meester in het wegstoppen van emoties. Hij richt zich gewoon op z'n boek en dan is het er gewoon niet. Heb ik me menig keer over verbaasd w.b. reactie op zijn ouders. Dus hij heeft me die week niet gemist. Nee duh, logisch. Je moet nadenken, zit in negatieve flow en je moet een keuze maken.

Toen ik terug kwam was zijn keuze: uitmaken. Hij dacht ruimte nodig te hebben, waarschijnlijk een fout te maken maar dat dit het beste was. WTF? Ik stond echt met mijn mond vol tanden. En het was niet zo dat hij de relatie anders beleefde hoor, dat heeft hij ook toegegeven. Maar hij moest zich eerst richten op andere zaken in zijn leven, hij vond zichzelf te jong en als we meant to be waren, komen we wel weer bij elkaar.

Maar hij gooit dus alles zomaar weg! Ik snap er zo weinig van. Hij heeft elke dag contact met me gezocht over facebook (ja, wij zijn van die generatie facebook chatters), benoemd dat hij heus nog veel van me houdt en dat hij me ook mist. Gezamenlijke vrienden zeggen dat hij het ook niet meer weet, superverward is en zichzelf bezig probeert te houden om er niet aan te denken. Hij woont nu in ons oude huis want ik ga kapot van verdriet. Nooit heeft het leeftijdsverschil tussen ons ingestaan en nu wel? Of niet? Wat is er nou? Hij blokkeert helemaal. In elk geval zijn gevoelens.

Nu zit ik al weer week bij mijn vader, na de breuk. Ik ben echt kapot, ik herken mezelf gewoon niet eens meer. Kijk, als we ruzie hadden of afstand of vreemdgaan, kan ik er nog inkomen. Maar we hadden toch ook stap terug kunnen doen? Wel bij elkaar maar dat hij wat meer ruimte had. In eerste instantie alleen terug naar het land van herkomst. Maar zelfs dit gooit hij weg. Hij weet dat ik eind dit jaar van plan was jaartje door zijn land te reizen, ongeacht of we samen bleven of niet en daar houdt hij zich aan vast. "dan zie ik haar dan wel en wie weet komt het dan goed". Hij snapt niet hoe moeilijk het is een 'soulmate' te vinden. (ik heb hekel aan woord soulmate maar nou ja, past het beste). Intussen gaat het beide niet goed met ons. Dat kan toch niet de bedoeling zijn?

Ik laat hem met rust, al zoekt hij steeds contact. Ik doe alle goede dingen die geadviseerd worden. Maar ik snap de wereld even niet meer. Reactie infoteur, 16-05-2012
Hi Verward, je verwarring is goed te begrijpen. Wie twijfels over de relatie uitspreekt is bezig de relatie af te breken, zo simpel is het. In je hele verhaal mis ik een zeer belangrijk gegeven, namelijk de praktische kant. Je zegt dat hij van de andere kant van de wereld komt. Welnu, als je de wereldbol bekijkt is er weinig hoop, of een van de twee moet zijn leven gigantisch wijzigen. Het lijkt erop dat hij terug wil naar zijn wortels, en het niet op zijn geweten wil hebben jou hierin mee te sleuren en je straks daar in de steek te laten. Ondertussen kwelt hij je door met liefdesuitingen en voel jijzelf heel sterk dat ie je soulmate is. Je moet nu kritisch naar de relatie en jezelf kijken. Jouw vriend doet dat ook, maar dan in erg negatieve zin. Hij pepert zichzelf in dat ie te jong is, dat ie zich eerst op andere zaken moet richten, dat ie ruimte nodig heeft, bla bla. Bindingsangst kan een rol spelen, maar wellicht heeft hij altijd al met de gedeelte gespeeld dat jullie relatie tijdelijk was. En probeert hij zich hier nu uit te werken, op een voor hem zo bevredigend mogelijke manier. En hij ziet hoeveel moeite je hiermee hebt, hoe emotioneel je wordt. Met het gevolg dat hij dichtklapt en er helemaal niet meer over wil praten. Omdat bij dit type relatie de praktische kant een enorme rol speelt komt de keus vroeg of laat toch op je dak. Blijft hij hier, blijf jij hier, gaat hij weg en/of neemt ie je mee? Allemaal vragen waar een antwoord op moet komen. Omdat jullie dit cruciale punt nu bereikt hebben staat alles op zijn grondvesten te schudden. Want hij wil wel terug naar zijn land, maar hij wil jou m.i. ook niet kwijt. En jij moet goed overwegen of je het er echt voor over hebt om huis en haard te verlaten voor iets onbekends aan de andere kant van de globe. Misschien heeft hij de beste beslissing allang voor je genomen, en weet je dat ergens wel. Het is een zeer pijnlijke situatie, die inherent is aan relaties die opbloeien tussen twee werelden. Juist om de latere pijn voor jou te verzachten, raad ik je aan om nu eens goed na te gaan of je je een leven zonder hem kunt voorstellen. Hij moet hetzelfde doen. Ik hoop dat jullie eruit komen op een manier die niet al teveel liefdesverdriet zal opleveren. Sterkte, A.

Hoopvol, 15-05-2012 09:57 #1.571
Ter aanvulling:

Hij had trouwens ook geen plannen die avond, hij gaat vaak wat eten en drinken bij een cafetje van vrienden, dit heeft hij dus later ook gedaan en is daar andere vrienden tegen gekomen en is dus blijven hangen.

Hij nam zelfs de moeite mij te vertellen waar hij was (had er niet om gevraagd, dit smste hij mij). Om mij later weer te smsen toen hij thuis was (had hier ook niet om gevraagd), waarom hij dit doet? Hij is mij geen enkele verantwoording schuldig en ik hem natuurlijk ook niet.

Dat hij zich verslapen heeft vind ook ik een blunder, maar dit soort dingen gebeuren nou eenmaal daarom vond ik mijn reactie (via sms) te ver gaan en had er ook gelijk spijt van, vind het dus apart dat hij nog wel de moeite heeft genomen te bellen en te smsen en zich meerdere keren te verontschuldigen, hij baalde echt, dat hoorde ik aan zijn stem.

Onze afspraak was leuk, gezellig en vertrouwd, ik had eigenlijk verwacht dat er veel spanning zou zijn maar dat was niet het geval. Wat mij ook opviel dat hij mij meerdere prive zaken toevertrouwde. Hij vroeg mij ook meer details naar mijn vakantie, toen ik de steden had verteld vroeg hij wel wat moet je daar dan en wat ga je daar doen? Hij vind het volgens mij maar niks dat ik daarheen ga :)

Wat ik ook was vergeten te melden, we kwamen iemand tegen die hij kent, we zouden toen net gaan wegrijden en daar maakte hij een babbeltje mee en die persoon vroeg toen is dat jouw vrouwtje en mijn ex antwoorde met een JA. ik deed alsof ik druk was met mijn telefoon en dit niet heb gehoord.

De dag dat we zouden afspreken en hij zich heeft verslapen heb ik mij prima vermaakt met mijn vrienden en dit hem ook verteld, nou hij baalde nogmaals dat hij zich had verslapen.

Ach waar dit heen gaat en hoe het zal lopen weet niemand. Mijn ex doet momenteel wel zijn best en verder is het aankijken hoe en wat.

En ik zal het prijskaartje zeker hoog inzetten. Reactie infoteur, 16-05-2012
Hi Hoopvol, tja, dit is zijn manier. Iedere man doet het weer een beetje anders. Of je de echte vertrouwdheid waarin je openlijk over je onzekerheden kunt praten ooit (weer) kunt oproepen is natuurlijk wel de vraag. Tot op heden kan hij je verwarring niet wegnemen, maar misschien komt daar verbetering in als je preciezer op de hoogte wordt gehouden van zijn handel en wandel. De sms'jes die hij dus stuurde zijn goed. Hij wilde niet dat je vertwijfeld alleen zou zitten. Zou hij wat lessen geleerd hebben? ;) Groetjes, A.

Hoopvol, 15-05-2012 09:24 #1.570
Hoi Astrid,

Hij is enkel met vrienden weggeweest omdat ik niet iets wilde gaan doen die avond, hij stelde eerst voor samen wat te gaan doen en toen ik daar negatief op reageerde heeft hij mij direct gevraagd of we de volgende dag wat konden afspreken.

Hij wilde dus in eerste instantie met mij wat doen, maar omdat ik niet kon is hij dus wat anders gaan doen. Hij vroeg mij toen nog wel wat ik dan ging doen, of ik naar huis ging maar daar heb ik vaag op gereageerd.

Hij heeft onze afspraak zo lang mogelijk proberen uit te rekken, want iedere keer als ik weer richting de auto liep wilde hij weer wat gaan doen, daarna toen we weer in de auto zaten wilde hij nog ergens anders heengaan en zijn we met een omweg teruggereden. Eenmaal bij mijn auto bleven we nog even napraten in de auto totdat ik was uitgestapt, hij is met mij meegelopen naar mijn auto en de blik in zijn ogen hoe hij mij aankeek zei wel veel. Dat deed hij trouwens de hele tijd door.

Hij voelde zich ook enorm schuldig over het verslapen en dat heeft hij mij meerdere keren laten weten.

Ik laat een 2e afspraak nog even op zich wachten en laat het contact ook helemaal bij hem vandaan komen, ik bel en sms hem dus niet.

En wat betreft het terugbetalen doet hij wel zijn best, dat is dus postief. Reactie infoteur, 16-05-2012
Hi Hoopvol, hardlopers zijn doodlopers, en hij loopt nu ineens wel heel erg hard van stapel. Bij zulk gedrag moet je echt heel erg uitkijken. Misschien heeft hij wel een tijdelijke ruzie met die ander, en mag jij nu zijn tijd invullen. Niet doen dus. Het is goed dat je zelf geen contact met hem opneemt. Zorg ervoor dat je voor wat betreft je eigen agenda een hele reeks smoezen klaar hebt. Zo kun je hem netjes op de lange baan schuiven. Precies die baan waar hij op past ;). Groetjes, A.

Hoopvol, 14-05-2012 12:50 #1.569
Ter aanvulling.

Hij heeft mij alweer gebeld en gsmst (had dit niet verwacht, dacht dat hij wel weer een lange tijd boos zou blijven), in de sms stond wanneer ik tijd heb om weer wat leuks te gaan doen.

Een beetje verwarrend allemaal. Reactie infoteur, 15-05-2012
Hi Hoopvol, juist. Nu hij vraagt wanneer jij tijd hebt, moet je dus niet meteen toehappen. Zet die afspraak over enkele weken en stel zijn geduld op de proef. Veel mannen moeten het gevoel hebben gehad echt voor een relatie te hebben gevochten. Maak het dus niet te makkelijk voor hem. Doe je dat toch, dan riskeer je dat hij al snel weer verdwenen is. Zet de prijs op je prijskaart mega-hoog! Succes, A.

Hoopvol, 14-05-2012 09:49 #1.568
Hoi Astrid,
Nou we hebben elkaar gezien, mijn intentie was het kort te houden, maar hij had het zo ingepland dat ik geen keus had. Welnu, hij had een leuke sportieve auto (een van mijn favorieten) geleend bij een vriend en ik mocht van hem achter het stuur. We zijn toen een stukje gaan rijden en hij stelde toen voor ergens heen te gaan, zo gezegd zo gedaan. Eenmaal aangekomen op plaats van bestemming wat gelopen en toen samen geluncht. Ik betrapte hem er meerdere keren op dat hij mij zat aan te staren. En als hij mij iets aangaf raakte hij mijn hand opvallend lang aan, we stonden een keer ergens naar te kijken en hij kwam verdacht dichtbij staan maar deed verder niks.

Na het lunchen nog verderop wat lekker verse stroopwafel gegeten en daarna wat winkels afgegaan. Toen we weer richting de auto liepen paseerden wij een leuk cafetje en riep hij laten we hier even wat gaan drinken, zo gezegd zo gedaan.

Het was erg gezellig, hij haalde oude herinneringen op en we hebben er veel om moeten lachen. En weer zag ik hem zo nu en dan kijken als hij dacht dat ik niet keek. Daarna naar de auto gegaan en teruggereden (inmiddels uren verder!), hij vroeg mij wat ik zou gaan doen of ik naar huis zou gaan, ik reageerde daar een beetje vaag op . Hij wilde de volgende dag weer afspreken, voor ik het wist zei ik JA is goed.

Hij is zelf nog met vrienden weggeweest en smste mij laat in de avond nog waar hij was en dat het morgen wat later zou worden, vervolgens stuurde hij mij later weer een sms waarin hij aangaf net te gaan slapen.

Ik hoorde de hele tijd niks, pas veel later (toen hij net wakker was), hij had zich zwaar verslapen en verontschuldigde zich hiervoor dat het hem spijt en dat hij door de wekker heen is geslapen. Ik was natuurlijk boos/teleurgesteld. Hij had zelf voorgesteld af te spraken en verslaapt zich vervolgens uren! Dit heb ik hem ook duidelijk laten weten via een sms, ik was boos en dat liet ik blijken! Heb hiervan erg spijt, ik heb mij laten meeslepen door mijn emoties en hij heeft niet meer gereageerd, wellicht boos door mijn smsjes, deze waren niet zo aardig!
Hij deed de dag dat we hadden afgesproken erg zijn best om het mij naar mijn zin te maken. Ik heb hem wel even naar zijn ‘vriendin’ gevraagd, maar daar sprak hij niet lovend over, ze hadden ruzie gekregen en elkaar niet meer gesproken, hij wist weinig van haar en sprak ook niet echt enthousiast over haar hij noemde haar zelfs gek. Verder heb ik niks gevraagd, dus blijkbaar is dat alweer over.

Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik nu moet, ik laat het nu rusten en wacht af wanneer hij zelf weer contact opneemt! Wat denk jij naar aanleiding van bovenstaande en wat adviseer je nu? Reactie infoteur, 15-05-2012
Hi Hoopvol, zoals ik al een beetje voorspelde regeert hij nu over het contact. Dat is niet zo gunstig omdat dit jou veel te afhankelijk maakt van wat hij nu eigenlijk wil. Je had de boot dus moeten afhouden. Nu dit niet gebeurd is en je elkaar echt uren hebt gesproken weet je nog steeds niet waar je aan toe bent. Hij spreekt dan wel niet zo lovend over zijn vriendin, maar dat betekent niet dat hij haar niet achter de hand zou houden. Zolang daar geen duidelijkheid over is, zou ik me niet laten meeslepen. Dat ie zich verslapen had is waardeloos. Een grote blunder. Maar erger is dat hij na een leuke dag met jou nog de behoefte voelde om met vrienden uit te gaan. Een heel slecht signaal dat aangeeft dat hij niet bepaald 'vol' van jou is. Wil je hem blijven ontmoeten, dan moet je niet stiekem hopen op een relatie, maar eerst eens inzetten op vriendschap. Zo kun je testen of hij voldoende van jouw aanwezigheid geniet, of dat hij misschien toch andere motieven heeft. Groetjes, A.

Ferahnaz, 13-05-2012 21:24 #1.567
Hoi Astrid,
Het is weer een tijd geleden, intussen is er veel gebeurd tussen mij en mijjn ex nadat ik afstand had genomen begon hij vaker naar mijn werk te komen ik ben serveerster in een restaurant, dan kwam hij afhalen dan weer eten, wat ik niet begrijp is dat hij dan constant nog steeds praat over leuke dingen die hij met een vriendin heeft gedaan, of gaat doen zoals samen op vakantie, naar concerten, film uit eten enz.
Ik heb hem duidelijk gemaakt dat ik dat allemaal niet hoeft te weten omdat ik dat desbetreffende vriendin niet ken. Maar wat ik niet begrijp is dat zij een relatie heeft en dat mijn ex haar vriend geen eens heeft ontmoet, ook beweerd hij dat zij alleen maar een goede vriendin is en dat ze geen sex met elkaar hebben, en ze weten van elkaar zeker dat ze geen relatie willen met elkaar, en daarom met een gerust hart samen met de kinderen (van haar en van mijn ex) op vakantie kunnen gaan, sorry maar dit gaat er bij mij niet in ze hebben degelijk een relatie al dan niet sexueel, vind jij het normaal dat ze samen op reis gaan ook al heeft zij een relatie, en mijn ex kent hem geen eens?

Ten tweede begrijp ik niet waarom hij naar mij toekomt om het mij te vertellen? Hij beweerd nog steeds van mij te houden maar bang is dat ik hem weer verlaat we zijn nl anderhalf jaar uitelkaar geweest omdat ik aan mezelf moest werken zat destijds niet lekker in mijn vel, dit heeft hem destijds veel pijn en verdriet gedaan Toch is hij na anderhalf jaar uit zich zelf naar mij toegekomen timing was perfect nu was ik wel klaar voor een relatie maar na een maand begon hij weer afstand te nemen, hij is toen hij 8 jaar oud was door zijn moeder verlaten zonder een briefje tot nu toe weet hij niet waar ze is of dat ze nog leeft, hij praat er ook weinig over dit verklaart wel zijn angst. Ik weet zeker dat hij nog steeds van mij houd en hij weet donders goed dat ik veel van hem hou!
Dus ik begrijp niet waarom hij toch naar mij toekomt met verhalen van leuke dingen die hij met andere doet?! Ik bel hem niet ik sms hem niet, hij komt gewoon uitzich zelf naar mijn werk toe, laatste keer ben ik tegen hem uitgevallen heb hem duidelijk gemaakt dat ik zijn relatie met haar niet goedkeur en dat hij mij niet meer moet lastig vallen, dat hij moet doen waar hij zin in heeft maar dat ik dat allemaal niet hoeft te weten dit is nu een maand geleden en ik heb niks meer van hem gehoord. Wat vind jij Astrid ik kan zijn gedrag niet helemaal verklaren moet ik wachten of? Alvast bedankt voor je antwoord! Reactie infoteur, 14-05-2012
Hi Ferahnaz, ik kan je oude bericht helaas niet terugvinden dus doe ik het met deze informatie. Je spreekt over een ex met duidelijke kenmerken van verlatingsangst. Omdat hij bang is dat een partner toch weer wegloopt knoopt hij banden aan met iemand die al bezet is. Zo prent hij zichzelf in dat het toch enkel maar om vriendschap gaat, en hoeft hij er verder niet in te investeren. Jou zal hij ook niet terugwillen, want straks ga je er weer vandoor. Zijn huidige oplossing is dus niet ideaal, maar voor hem werkt het. Wat hij verder met die vriendin uitspookt weet ik niet. Ongetwijfeld zal hij uit zijn op dingen die hij jou niet vertelt, maar hij wil dat geen 'relatie' noemen. Geen bindingen, geen verplichtingen… lekker makkelijk zo. En zolang zijn vriendin dat aanvaardt, gaat alles goed. Waarom jij dit alles dan vervolgens moet aanhoren is me niet duidelijk. Vaak zeggen mensen dit soort dingen om uit te vinden hoe de ander hierop reageert. Welnu, je reactie was helder. Daarom moet hij het nu ook maar uitzoeken. Als ik jou was zou ik deze man niet terugwillen, want van 'houden van' naar jou toe is m.i. geen sprake. Ongeacht wat hij je allemaal wijsmaakt. Iemand die van jou houdt, zou jou niet pijnigen met de mededelingen die jij van hem krijgt. Hij zou rekening houden met je gevoelens, je op een voetstuk plaatsen en het niet in zijn hoofd halen om met een ander vakantie te gaan vieren, terwijl die ander ook nog eens gebonden is. Laat hem links liggen! Groetjes, A.

Hij Weet Niet Hoe, 12-05-2012 15:33 #1.566
Dag Astrrid,
Begin van het jaar heb ik hier de nodige antwoorden van je gekregen. Mijn ex heeft het toen uitgemaakt om redenen die mij een heel onbevredigend gevoel gaven. Al met al een hoop verwijten aan mijn adres zonder haar eigen aandeel daarin te betrekken. Dat deed me en doet me nog heel veel pijn. Nu na 3 maanden afstand genomen te hebben, denk ik dat ze problemen met haar zelf heeft (mogelijk overgang, ze is 43 geworden), wie zal het zeggen). Toen ze het uit maakte was ze onverbiddelijk. Er viel niet over te praten. Ze gaf toen aan dat de relatie niet een week langer stand had moeten houden of ze was doorgedraaid. NU terugkijkend kan ik me niet in alles vinden wat ze me terug heeft gegeven aan kritiek. Dat frustreert me, maakt me boos en verdrietig. Ik probeer de breuk een plek te geven. Al gaat het moeizaam. Het zijn tenslotte mijn gevoelens dus ik ben daar zelf verantwoordelijk voor om daarmee in het reinen te komen. Ik heb je tips ten harte genomen door afstand te nemen (in alle opzichten). Je voelt hem al aankomen. Vorige week kreeg ik uit het niets een smsje van haar: Hi, hoe gaat het? Ik moet je bekennen dat het me raakte (8baan van tegenstrijdige emoties), te meer omdat ik zielsveel van haar hou en haar mis en dan zo'n kil en afstandelijk smsje krijgen. Ik was zo boos dat ik was begonnen met een smsje terug vol verwijten (de aanklagersrol). Echter was ik helder van geest genoeg om dit smsje te deleten. Ik betrapte mezelf erop dat ik reageerde als een muppet aan een string. Toen heb ik de site weer geraadpleegd en daar vervolgens een aantal dagen over heen laten gaan voordat ik haar smsje zou beantwoorden ondanks dat ik haar tot niets verplicht ben,. UIteindelijk heb ik haar vraag beantwoord met: goed. Kort en bondig antwoord zonder te informeren hoe het met haar gaat. Ik moet zeggen dat dit heel tegenstrijdig aan voelt om op deze manier op haar te reageren maar het is zelfbescherming c.q. grenzen stellen. Ze heeft er tot nu toe niet op gereageerd Ik ben van mening dat er meer gespeeld moet hebben al heeft ze daar niet openlijk en duidelijk over gecommuniceerd. Vraag me af wat je me verder in deze aanraad? (ik geef heel veel om haar en ben emotioneel nog niet los van haar). Ik mag dan man zijn maar voel me niet geroepen om banden aan te halen naar aanleiding van een nietzeggend smsje m.a.w. kan er niets mee. Daarbij hebben haar tegenstrijdige woorden en daden bij de breuk en ernaar mijn veiligheid en vertrouwen aangetast. Ik weet dat het nog allemaal vers is, vraag me alleen af of ik het ook ten alle tijden in mijn geval van haar af moetn laten komen?

Bedankt voor deze rubriek en je antwoorden

Gr. Reactie infoteur, 14-05-2012
Hi Hij Weet Niet Hoe, met zo'n sms'je kun je inderdaad niet veel. Kennelijk is het een warmhoudertje en een beetje polsen of je al of niet kwaad op haar bent. Je eerste reactie was dan ook begrijpelijk. Neutrale of koude teksten van iemand van wie je houdt zijn immers moeilijk te verteren. Gelukkig raapte je je jezelf op tijd bij elkaar en besloot je je bericht met verwijten niet te verzenden. Zoals je het gedaan hebt is goed. Verder hangt het er vanaf wat jij wilt. Ik heb je geadviseerd deze ex te laten voor wat ze was, maar wil je haar terughebben, dan zul je niet moeten wachten tot zij jou schrijft. Een man moet altijd zelf de initiatieven nemen. Hoe ouderwetser, hoe beter het werkt ;). Maar tot op heden is er onvoldoende tijd verstreken, en gezien haar manier van doen lijkt het me ook niet zinnig om haar weer te veroveren. Van de overgang is op haar leeftijd doorgaans geen sprake, dat neemt niet weg dat ze last kan hebben van hormonale schommelingen en stemmingswisselingen. Dit is m.i. tevens de reden waarom veel mannen gek worden van hun vrouw, vrouwen niet begrijpen, of vrouwen een 'bitch' noemen ;D. Houd je niet vast aan je ex, maar kijk om je heen! Groetjes, A.

Hoopvol, 11-05-2012 11:26 #1.565
Ter aanvulling:
Hij wilt het geld dus persoonlijk geven, dat heeft hij mij laten weten via een sms. De dag waarop hij mij dit smste zat helemaal vol bij mij, maar ergens voelt het ook raar om hem weer te gaan zien! Daarnaast vroeg hij mij ook om iets waarbij we elkaar dan wel moeten zien, alsof hij zich ervan wil verzekeren dat hij mij toch zal gaan zien.

Ik had hem ook gebeld (omdat hij het geld niet had gestort en niet reageerde op een sms van mij), alleen heeft hij niet opgenomen, nou weet ik niet of dat bewust was, kreeg later wel een sms van hem (dat hij het dus persoonlijk wilt geven). Tijdens het bellen wilde ik eigenlijk al gelijk ophangen, durfde opeens niet meer, heb hem dan ook al enige tijd niet meer gesproken, ik voelde mijn hart in mijn keel bonken en ben blij dat hij niet heeft opgenomen. Heel raar dit gevoel!

Hij had het ook weer over het afspreken en vroeg mij wat ik zou willen gaan doen.

Stel we gaan afspreken, hoe zou ik mij dan moeten gedragen?

Ik ken hem goed genoeg om te weten dat hij dan weer superlief zal doen en mij steeds zal vragen wat ik wil, waar ik heen wil, wat ik wil eten etcetera.
Mijn ex heeft via de sms altijd een grote mond, dit is via de telefoon al een stuk minder en wanneer wij bij elkaar zijn dan is die grote mond zo goed als verdwenen. Reactie infoteur, 11-05-2012
Hi Hoopvol, deze man moet niet denken dat als hij met zijn vingers knipt jij vervolgens klaar staat. Natuurlijk moet je dat geld wel terughebben. Zoals je weet ben ik geen voorstander van een afspraak. Ga je toch, dan moet je hem de indruk geven dat je amper ruimte in je agenda hebt, en dat je het helaas kort moet houden. Zo houd je hem in de greep, want anders gaat het andersom en gaat hij het contact regeren. Pak de flappen aan, geef hem een verfijnde glimlach, drink desnoods een drankje en stap dan op. Ga niet vragen wat hij vervolgens zal gaan doen (bellen, sms'en oid), maar zeg iets in de trant van: 'Ik hoor wel weer van je'. Het is natuurlijk het beste als hij laat merken je graag weer opnieuw te willen spreken. Laat hij dat in het midden, dan ben je wel de laatste om hem achter zijn vestje te zitten. Eens kijken of Cupido zijn pijlen nog ergens in het stof heeft liggen… ;). Groetjes, A.

Hoopvol, 10-05-2012 10:20 #1.564
Hoi Astrid, Het geld wat hij afgelopen weekend voor mij had heeft hij nog niet op mijn rekening gestort, begrijp niet waarom?! Is hij boos omdat ik heb voorgesteld het te storten ipv dat hij het eventueel persoonlijk had kunnen geven? Ik heb hem om een gunst gevraagd, hij reageerde hier direct op en heeft het ook direct voor mij geregeld, had het eerlijk gezegd niet verwacht, wat dit zegt weet ik niet? Hij is ook niet meer begonnen over het afspreken, waarom weet ik niet? Ben benieuwd wanneer ik dat geld ga ontvangen en hoe. Reactie infoteur, 11-05-2012
Hi Hoopvol, ik kan helaas niet in zijn hoofd kijken en alle antwoorden weten. Stel hem de vragen die je mij stelt! Grt, A.

F., 10-05-2012 08:45 #1.563
@Sonja: misschien kun je de controle over wat een ander zou kunnen denken eens loslaten. Het is niet gezond dat je alleen maar bezig bent met wat een ander denkt in plaats van wat je zelf denkt. Je komt over als iemand die continue aandacht van een ander nodig hebt om zelf kracht uit te halen en dat werkt niet.

Jochen, 10-05-2012 02:07 #1.562
Hoi Astrid,
Mijn ex-vriendin (E.) heeft 5 maanden geleden onze relatie verbroken. We zijn 5j samen geweest en hebben een zoontje van 1, 5j. Ik heb mijn ex (E.) leren kennen toen net een ander relatie van mij was fout gelopen en zij mij heeft gesteund toen ik het heel moeilijk had. Onze relatie was in het begin niet gemakkelijk omdat ik een aantal keren ben terug gegaan naar de ex van die vorige relatie maar uiteindelijk is het toch allemaal goed gekomen en ben ik mijn ex (E.) zeer dankbaar dat ze me heeft gesteund en ze heeft me altijd gezegd ik wacht wel op u. Je komt toch terug naar mij. Daar had ze inderdaad gelijk in en ben dan ook een mooie relatie met haar begonnen dit heeft helaas maar 5j geduurd en zou ze zo graag terug willen maar of dit nog lukt weet ik niet. Mijn ex (E. 26j.) is 13j jonger als ik (39j.) maar onze relatie heeft meestal wel altijd goed gezeten. Het is eigenlijk allemaal begonnen toen ze voor de eerste keer een misval heeft gehad. Ze was toen 3m zwanger de dag nadien heeft ze het gewoon uit gemaakt waarschijnlijk door de emoties heb uren met haar gepraat en het is uiteindelijk terug goed gekomen en ze had spijt dat ze het had uitgemaakt. Na een tijd is ze terug zwanger en waren we in de zevende hemel helaas is het weer uitgedraaid op een misval met als gevolg dat ze het weer uitmaakte en begon het verhaaltje terug opnieuw weer uren gepraat en onze relatie was terug prima. Na die 2 tegenslagen hadden we besloten om het rustig aan te doen en een hele tijd te wachten om terug te proberen om zwanger te worden. Uiteindelijk is het dan toch terug gelukt met als gevolg dat we nu een mooie zoon hebben van 1, 5j. We waren beide dolgelukkig en onze liefde kon niet stuk, er ging geen week voorbij of ze smeekte me om nooit bij haar weg te gaan. Ik zou dat ook nooit doen ook al zou het eens moeilijk gaan. Alles liep perfect een gezonde zoon bevalling goed verlopen wel met keizersnede maar alles was in orde. Omdat ik voorzitter ben van een pokerclub heb ik wel redelijk wat verplichtingen dat was zo ook al voor de bevalling en dat heeft altijd goed gegaan ze ging zelfs regelmatig mee voor de bevalling. Na de bevalling wou ze alleen maar bij onze zoon zijn wat ik uiteraard heel normaal vond. Om de 2 weken had ik verplichtingen met de pokerclub en in het begin was dat geen probleem maar na een tijd vond ze dat nimmer leuk terwijl het nochtans maar om de 2 weken was en ik dan bij mijn vrienden kon zijn. Ondertussen was onze zoon 6 maand oud en waren er al een paar ruzies geweest omdat ze nergens mee naartoe wou want ze wou onze zoon bij niemand laten ik snapte dat wel maar we deden niets meer samen en ze kwam zo goed als nimmer buiten en van vrijen was al helemaal geen sprake meer. Nadat onze zoon ongeveer 8 maand oud was begon ik mij ook meer en meer gefrustreerd te voelen omdat ze nog altijd niets samen wou doen en alleen maar thuis wou blijven bij onze zoon, van vrijen was er totaal geen sprake als ik aanstalten maakte om te vrijen zei ze dat ze daar geen goesting in had en dat het niet aan mij lag maar dat ze gewoon geen behoefte had. Door die frustratie bleef ik ook langer hangen op de pokerclub en durfde ik al eens flink te drinken om niet te moeten nadenken maar een paar keer is dit uitgedraaid op een flinke ruzie omdat ik mijn gedacht had gezegd. Uiteindelijk werd er nimmer gepraat en leefde we naast elkaar met als hoogtepunt dat mijn ex er een einde heeft aan gemaakt ongeveer een 5 maand geleden. Wij wonen nu apart en hebben onze zoon week om week ze ziet er enorm vanaf als ze haar zoon een week moet missen maar ze denk er niet aan om het terug te proberen. Natuurlijk heb ik de fout gemaakt door achter haar aan te lopen en te smeken en haar niet gerust te laten enz… Ze zei altijd ik blijf wel alleen dan hoef ik geen ruzie meer te hebben en hoef ik nimmer te vrijen enz… Ondertussen heeft ze sinds 2 weken toch een nieuw relatie en dan was een heel harde klap voor mij met als gevolg dat ik er bijna een eind had aan gemaakt. Ik moet wel zeggen mijn ex heeft wel veel meegemaakt ze was nog jong toen haar ouders uit elkaar gingen en op 15j heeft ze beslist om bij haar vader te gaan wonen omdat die nooit thuis was en dan kon ze doen en laten wat ze wou met als gevolg dat ze op 16j is verkracht. Ze heeft dit nooit met iemand besproken buiten mij omdat ik merkte in onze relatie dat als er iets op tv kwam waarbij vrouwen werden lastig gevallen ze ofwel niet naar tv keek of ze wegging na lang aandringen heb ik dan toch het verhaal te haren gekregen en heb haar daar altijd in gesteund en geholpen. Heb zoveel voor haar gedaan ( zoals elk weekend met haar naar voetbal gaan want ze voetbalt en dat waren soms verre verplaatsingen) dat ik eigenlijk zelf niet veel meer deed buiten werken en de laatste 2j bij de pokerclub zat mat de gekende gevolgen. Ze had voor mij ook altijd maar relaties van minimum een paar weken tot maximum 2j van het moment dat het haar nimmer aanstond gooide ze haar exen gewoon buiten en begon ze dadelijk een nieuw relatie zonder zich schuldig te voelen of emoties te hebben. Nu dat wij uit elkaar zijn kan ze ook heel koel zijn maar soms ook haar emoties tonen zeker als ze onze zoon brengt. Ik kon ook soms een week niks laten weten van mij maar dan belde ze zelf om te zeggen dat alles in orde was met onze zoon als die bij haar was of ze belde om te zeggen dat hij beetje ziek was dat heeft ze al wel een keer of 10 gedaan denk telkens als ik 3a4 dagen niks meer liet horen. Na mijn voorval om er een eind aan te maken heb ik besloten om geen contact meer te hebben en dat lukt nu bijna 2 weken met als resultaat dat ze iemand heeft en vorige week belde ze me weer op om te zeggen dat onze zoon beetje ziek was en later op de dag belde ze nog eens om te zeggen dat hij niets had ze had het telkens ingesproken op voicemail want wil voorlopig geen contact. Ik kan nog een hele boek schrijven over 5j relatie met haar. Dat ze nu na 5 maand al terug iemand heeft snap ik niet dat je dat zo snel kan? Ik weet echt niet hoe dit verder moet en zou ze graag terug willen maar vrees het ergste? Hoe kan ik dit het best aanpakken?
Alvast bedankt. Groeten Jochen Reactie infoteur, 11-05-2012
Hi Jochen, als je gezamenlijk een kind hebt zijn er grote verantwoordelijkheden. Jammer dat jullie niet bij machte waren om bepaalde afspraken te maken en dingen op te lossen. Zoals ik het lees was het een ongezonde relatie vol met angst, frustratie en miscommunicatie. Gezien jullie beider verleden is de kans dan ook groot dat de situatie zich met een ander zal herhalen. Je ziet het al aan haar nieuwe relatie. Eerst smeken dat jij nooit wegloopt, dan blij zijn nooit meer een man te hoeven en uiteindelijk een nieuwe vent nemen. Het slaat nergens op. Echter, heeft je ex een nieuwe partner dan kun je voorlopig niets beginnen. Het had nooit zo ver moeten komen want waar een kindje is, zijn twee ouders. En elk individu binnen het gezin heeft de ander hard nodig. Is dat niet het geval en gaan beide ouders hun eigen weg dan wordt het kind benadeeld. En zijn leventje is amper begonnen. Een heel slecht begin en tevens einde van het gezamenlijk ouderschap, waar voorlopig geen oplossing voor is. Kennelijk is er geen gemis, en dan is er ook geen zicht op herstel. Veel sterkte, A.

Sonja, 08-05-2012 22:17 #1.561
Hallo Astrid,
Ja dat spookt inderdaad wel eens door mijn hoofd. Er spookt van alles door mijn hoofd eigenlijk. We blijven maar springen en dansen. Laat de een de kop hangen dan voelt de ander zich weer "ongemakkelijk''. Maar goed wat betreft haar gedrag, ja ze voelt zich hoogstwaarschijnlijk vertrouwd genoeg. Of onze relatie een probeersel was, tja ik weet het niet. Dan duurde dit probeersel wel erg lang. Na een paar weken zou je zeggen dat het toch duidelijk moet zijn? Je intiem geven op allerlei vlakken aan een vrouw wat niet je voorkeur geniet, dat voelt op een gegeven moment toch als "lastig" of "onprettig"? Dan ga je toch niet over and over again gezellig eten oid? (zelfs als het uit is).
Ik geef het maar op denk ik, wat moet ik anders? Ze gaat trouwens voorlopig nog niet veranderen van baan, ook dat nog! Ik wil er eigenlijk dan ook radicaal van af…

Zucht. Reactie infoteur, 11-05-2012
Hi Sonja, ik heb geen idee hoelang iemand een relatie die niet helemaal goed voelt kan volhouden. Dat is zo individueel. Misschien heeft ze het voor zichzelf serieus geprobeerd, veel getwijfeld, en toch maar besloten dit niet te willen. Er moet toch iets zijn wat alles verklaart! Maar wat vervelend dat ze de baan houdt. Het liefst zou ik jullie per vandaag nog uit elkaar trekken namelijk ;). Want jij moet je niet langer door haar laten ringeloren, maar zelf besluiten dat je hier geen trek in hebt. Neem desnoods een rebound als je dat leuk vindt. Kun je meteen weer testen hoe je ex daarop reageert… zucht! :D. Groetjes, A.

Hoopvol, 07-05-2012 09:02 #1.560
Hoi Astrid,
Hij smste mij afgelopen weekend dat hij weer wat geld voor mij had, hij smste dat hij die dag wat kon regelen, dus ik heb hem netjes gevraagd of hij het wilde storten. Uit zijn sms was min of meer uit te halen dat hij het die dag kon regelen dus ook die dag wilde geven. Kort daarna krijg ik een sms waarin hij schrijft een van deze dagen te willen afspreken, samen wat doen, hij en ik alleen! Ik heb hier niet echt op gereageerd, smste hem wel waarom hij dat met mij wilde doen en daar reageerde hij niet echt op. Wat moet ik hier nou mee Astrid? Ik heb daarna ook niets meer gehoord, dus een specifieke datum niet echt doorgekregen, enkel een bepaalde dag die hij noemde in zijn sms waarop ik niet heb gereageerd. Wat haal jij uit dit gedrag? En hoe kan ik hier het beste op reageren? Ik wil niks liever dan dat het weer goed zit tussen ons, maar ik wil niet weer tegen hetzelfde aanlopen omdat de geldkwestie nog loopt. Wat adviseer jij mij? Hoe kan ik het beste reageren op zijn uitnodigingen? Vind het overigens wel grappig, eerst smst hij mij NOOIT meer te willen zien en dan komt hij zelf met het voorstel af te spreken? En wat zegt dit over zijn date van laatst? Als hij haar überhaupt nog aan het daten is, is het dan een duidelijke rebound? Iets om de leegte te vullen die ik heb veroorzaakt? En als het geen rebound was dan had hij mij toch niet gevraagd om wat te gaan doen samen? Alvast bedankt voor het antwoorden. Reactie infoteur, 08-05-2012
Hi Hoopvol, tja, hij kan jou duidelijk niet uit zijn hoofd zetten. Of die ander een rebound is zal later duidelijk worden. Want de eerste vraag die bij zo'n uitnodiging opkomt is natuurlijk wat hij in vredesnaam denkt te bereiken. Daarom moet je zeer terughoudend zijn en liefst zeggen dat je agenda helaas al barstensvol is. Wil je die smoes niet, dan kun je ook de waarheid melden, dus dat je het gezien de omstandigheden bizar vindt om af te spreken. Hij heeft immers iemand anders, dus laat hij zich daar maar mee vermaken. Verder heeft hij ook nogal wat tegenstrijdigheden in de lucht gegooid, dus dat zal hij eerst moeten uitleggen. Kortom, kijk uit dat het misschien enkel een test is. Om te zien hoe gretig jij toehapt. Zet hem in de wachtkamer totdat jij ooit zo goed bent om hem daaruit te halen ;). Een man die jou wil moet voor jou door het vuur gaan, en niet enkel een sms'je sturen in de wetenschap dat je al klaar staat. Zie dat verschil goed in! Groetjes, A.

Sonja, 06-05-2012 17:19 #1.559
Hallo Astrid,

Ik geloof dat het "spel" begonnen is, althans dat denk ik…
Ik houd mij ten eerste enorm aan de regel ''afstand'' houden. Donderdag j.l. hadden we een team uitje. Ik heb het idee dat mijn ex meer aan het spelen is. Ze zoekt meer contact als eerder. We hadden een BBQ en natuurlijk vroeg ze waar ik ging zitten en vervolgens ging ze naast mij zitten (iets wat eigenlijk al minder was geworden). Later ging ik bij andere collega''s zitten bij de terrashaard en hup even later schoof mijn ex weer naast me, terwijl er ruimte genoeg was. Ze zat bijna tegen me aan en vervolgens zaten we weer te kletsen over van alles. Ook raakte ze mijn haar weer aan. Ze vertelde dat ze een grote zak snoep voor me had gekocht als dank voor wat dingen. Deze zak was ze vergeten. Ik heb nu vanaf donderdag niks meer van haar gehoord, terwijl ze wel aan het werk was (ik was vrij). Ik snap dan niet dat ze die mega grote zak snoep niet even brengt? Want nu ben ik deze hele week afwezig ivm een reis. Had ze er soms op gehoopt dat ik haar uit zou nodigen om die zal snoep te brengen? Ik heb haar verder niet uitgenodigd. En nog steeds kan ze af en toe '' kattig'' tegen mij reageren, alsof ze iets af wil reageren. Nah ja, dat was het weer. Ik dacht ik meld het even :).
Smsen doen we totaal niet meer op dit moment.

Groetjes Sonja Reactie infoteur, 08-05-2012
Hi Sonja, je hebt vast wel eens aan de mogelijkheid gedacht dat je ex jullie relatie enkel als probeersel beschouwde. Een experiment, waarvan de uitkomst was dat ze niet met een vrouw wil zijn. En dat jou vervolgens niet durft te zeggen. Zou dat niet kunnen? Haar gedrag is onberekenbaar en je kunt er niets mee. Wel voelt ze zich bij jou genoeg vertrouwd om ook kattig te zijn. Ze rekent erop dat je dat gewoon accepteert. Wat als je dat vanaf nu niet meer doet? Als je aangeeft dat je je zo niet laat behandelen? Er is een regel die luidt dat je mensen 'leert' hoe ze zich tegenover jou moeten opstellen. Wil je dus een andere houding van haar, dan moet je eerst zelf ander gedrag vertonen. Je hebt er nu een begin mee gemaakt, maar gaat teveel mee in haar grillen. Doe het anders. Komt ze zo dichtbij je zitten, dan stap je gewoon op of schuift opzij. Raakt ze je aan, dan zeg je 'hou daarmee op'. Enzovoorts. Maar veel beter zou zijn als je voor haar geen enkele plek vrij houdt. Groetjes, A.

Broken Woman Again, 06-05-2012 09:26 #1.558
Hoe kan het zijn dat hij 4 dagen geleden nog zei Ik wil je nooit met een ander zien. En alles mijn schuld vond en zei als we uit elkaar zijn is dat wat jij wil.En 2 dagen geleden er voor een tweede keer een punt achter heeft gezet?
Door mijn gezeik(smsen naar anderen, niet naar mij, bellen met anderen, niet met mij, klussen bij anderen hier niet, niet hier slapen enz. Wonen 8 maanden apart.Ik met onze 3 kinderen en hij alleen. Eerste maanden vaak daar geslapen. Hi nooit hier. Nu is hij hard en zegt nee op dit moment zie ik het nooit meer goed komen. Wat moet ik hiermee? Hij is nu nog zekerder van zijn zaak zegt hij. Reactie infoteur, 07-05-2012
Hi Broken Woman Again, op basis van deze gegevens is dit niet een ex die je moet terugwillen. Al waar hij mee komt is: tegenstrijdige teksten, eisen, beschuldigingen aan jouw adres, relatief veel aandacht voor anderen, en nu alweer de tweede breuk waarbij hij je nog eens inpepert dat hij zoooo zeker van zijn zaak is. Bah. Delete deze man uit je hoofd en kijk eens rond. Voor iedereen is wel een geschikte partner te vinden. Voor jou ook ;). Sterkte, A.

Arnold, 03-05-2012 15:42 #1.557
Hartelijk bedankt voor de reactie en het voorhouden van een spiegel. De waarheid kan soms hard zijn! Met die laatste zin slaat u de spijker op zijn kop. Zo had ik het zelf nog niet bekeken. Maar ik begrijp de actie van mijn ex (lees: al heel snel weer een ander) enigszins ook wel. Daarvoor is enige toelichting noodzakelijk. Door haar jaloezie, controlegedrag en wantrouwen kreeg ik het steeds benauwender, en was ik sneller geprikkeld. Ik kon op een gegeven moment niet meer gewoon mijn eigen dingen doen! Dit is een sluimerend proces geweest. Ik heb dit overigens ook zelf veel te lang op z’n beloop gelaten. Maar dit terzijde. Ik leefde op een gegeven moment in een gouden kooi. Dit was niet vol te houden. Zeker geen leven lang! Het was dan ook een kwestie van tijd, voordat de spreekwoordelijke bom zou barsten. En dat moment kwam er dan ook…
Vrienden van mij hadden een lang weekend naar de Ardennen geboekt. Gewoon met de jongens er even op uit om lekker te gaan mountainbiken. U raadt het al…dit vond mijn ex weer helemaal niks. Omdat ik dit keer gewoon wilde gaan, zette ze mij voor een ultimatum. Als ik zou gaan, was de relatie over en uit! Ik heb toen wekenlang in dubio gezeten. Ik wilde haar niet kwijt, maar ik wilde ook gewoon met mijn vrienden weg. Ik heb er toen uiteindelijk voor gekozen om toch te gaan. Dit kwam voor haar best wel als een verrassing, omdat ik het eigenlijk tot net voor het weekend pas aan haar kenbaar maakte. Misschien ook niet echt handig van mij geweest om zo te handelen, maar ik wist dat overleggen en proberen tot een oplossing te komen toch niet tot de mogelijkheden behoorden. Concessies doen, kwam helaas niet in haar relatie-woordenboek voor. Zoals gezegd…ik ben dus gewoon meegegaan en de consequentie was dus dat het nu UIT was tussen ons. Eerlijk….ik voelde mij daar echt klote onder, maar toen ik eenmaal daar was, voelde ik me gaande weg steeds beter worden. De opgestapelde frustraties en ‘mentale ballast’ viel van mij af. Ik voelde me eindelijk weer vrij. Ik had mezelf bevrijd uit de gouden kooi en kon eindelijk weer vliegen en van mijn vrijheid genieten. Dat wil zeggen…de dingen doen die ik zelf leuk vind om te doen. (in een gezonde relatie zou dit geen issue moeten zijn toch?)
Tijdens dit weekend heb ik daar een meid ontmoet en heb daar 1 keertje mee gezoend. Ik had hier snel daarna vreselijk spijt van. Ik was weliswaar vrijgezel, en kon dus doen en laten wat ik wilde, maar ik had het gewoon niet moeten doen. Het voelde niet goed en ik begon mijn ex ook vreselijk te missen. Na thuiskomst heb ik weer contact met mijn ex opgenomen en het weer geprobeerd goed te maken met haar. Ik heb mijn ex toen uiteindelijk in al mijn eerlijkheid ook verteld dat ik met een ander meisje had gezoend. Maar dat ik daar vreselijk spijt van had! (Achteraf misschien niet zo handig geweest om te vertellen, maar ik ben wel gewoon eerlijk naar haar geweest. Zoals ik altijd heb gedaan.) Voor haar was het toen helemaal klaar. Ze kon niet meer met mij verder. Ze voelde zich ‘gepiepeld’. Laat ik voorop stellen dat ik nooit maar dan ook nooit iets zou hebben ondernomen, als we gewoon nog een relatie zouden hebben gemaakt. Want zo zit ik absoluut niet in elkaar! Ik wil mijn partner, bij thuiskomst, wel gewoon recht in haar ogen kunnen aankijken. Neemt u dat van mij aan. Mijn ex vertelde ook dat ze tijdens dat weekend heel veel verdriet had en door een hel was gegaan.
Maar goed…ik wilde haar terugwinnen. We hebben nog wel een paar keer afgesproken, waarbij de emoties (huilen, schreeuwen etc) soms hoog opliepen. Ik heb alles uit de kast gehaald om het goed met haar te maken, maar het mocht helaas niet zo zijn. U schreef in uw eerste reactie dat er hier geen sprake is van een rebound. Maar ik heb zelf het gevoel dat ze de ‘ellende’ die is veroorzaakt snel wilde vergeten en de leegte maar snel wilde opvullen met een nieuw vriendje aan haar zijde. Met een schone lei weer beginnen. Mijn ex kan ook moeilijk alleen zijn. Toch geen rebound?
Wat ik mezelf nu afvraag. Misschien dat u daar wat meer duidelijkheid in kunt verschaffen, want ik ben daar toch wel nieuwsgierig naar. Wat voor iemand zoekt zij nu in een relatie? Iemand die altijd en alleen voor haar klaar staat en haar overlaadt met aandacht, zodat haar eigen leven op de eerste plaatst komt te staan en die van haar partner op de tweede plaats? Een partner die niet meer zijn eigen leven mag leiden, maar alleen het leven wat zij wenselijk acht. Is dat waar ze naar opzoek is en denkt gelukkig van te worden?
Misschien vraagt u zich af. Waarom maak je je hier nog zo druk om. Dat zijn jouw problemen toch niet meer. Klopt! Maar ja…ik hou nog steeds van haar, wil haar het liefst terug, en – last but not least- heb ik ook gewoon met haar te doen! Ik heb ook sterk het gevoel dat ze met haar zelf in de knoop zit. Ze zoekt iets…wat er (volgens mij) niet is! En telkens volgt dan weer de teleurstelling, maar ook de valse hoop dat het bij de volgende persoon dit keer allemaal wel gaat lukken.
Het is geven en nemen in een relatie, compromissen sluiten en soms water bij de wijn moeten doen. Zal ze er ooit achter komen dat dat de manier is om een langdurige, duurzame relatie te onderhouden en tot een succes te maken? Reactie infoteur, 04-05-2012
Hi Arnold, of ze daar ooit achterkomt is natuurlijk de vraag. Dat je met vrienden een paar dagen op vakantie was zou geen punt moeten zijn. Maar ook hier zal haar gebrek aan vertrouwen de hoofdrol hebben gespeeld. Constant bang zijn dat je iemand anders tegenkomt is inderdaad foute boel. En haar angst werd ook nog eens waarheid, want je gaf aan haar toe met een ander te hebben gerommeld. Dit had je uiteraard nooit moeten zeggen, want hiermee was haar laatste sprankje vertrouwen voorgoed verdwenen. Over rebounds: ze vult de leegte meteen in met een nieuw vriendje, maar dat zal ze m.i. telkens weer doen. Dat bedoel ik met gefladder, waar geen liefde voor wie dan ook aan te pas komt. Van een reboundrelatie kun je pas spreken als iemand dus liefde voor de ex koestert, maar wegens omstandigheden (tijdelijk) een ander neemt om de pijn van het gemis te verzachten. Een rebound is dus een 'fill-in', en soms weet die rebound dat ook. Over wat ze misschien in een relatie zoekt: Voor veel vrouwen geldt dat ze zo'n reisje met vrienden alleen accepteren als ze zelf ook die aandacht krijgen, en op reis gaan met hun vriend! Waren die plannen er niet dan is het vrij logisch dat ze zich achtergesteld voelde. Je hebt niet voor niets een relatie, en wil - als het goed is - het liefst met je vriendin op pad. Neig je toch voortdurend naar allerlei uitstapjes en zelfs grotere reizen met vrienden, dan moet je je afvragen of de liefde wel zo diep zit. Zoals ik in mijn vorige bericht al schreef leek me daar niet eens sprake van. Jij hunkerde naar ontsnapping uit de kooi, zij probeerde wanhopig jouw leven te controleren. Vroeg of laat gaat zoiets dus mis. Wat ze m.i. zoekt is een man die volledig voor haar gaat. Het is een romantisch ideaalbeeld wat veel vrouwen hebben, en je kunt het haar niet eens kwalijk nemen als je haar bijv. in het begin van de relatie hebt overladen met liefdesbetuigingen etc. Verwachtingen gaan skyhigh als het allemaal zo geweldig is. Hoe dan ook: Jij zoekt vrijheid, zij gebondenheid. Op de gulden middenweg kwamen jullie elkaar helaas niet tegen! Groetjes, A.

Hoopvol, 03-05-2012 12:29 #1.556
Ik reageer er ook niet meer op, hij smste als laatst dat hij zeker weet dat ik erachter zit en dat hij wilt weten waarom ik dat doe. Ik heb hierop niet geantwoord. Wellicht wilt hij horen dat ik het was en dat ik dat doe omdat ik hem niet kan vergeten :)

Het is inderdaad kinderachtig, maar het geeft toch wel weer aan dat hij aan mij "denkt". Om de zoveel tijd neemt hij weer contact op (via sms) met een andere smoes, misschien wordt hij wel helemaal niet gebeld, maar was dit een smoes om weer contact te gaan zoeken of mij te laten denken dat hij wordt lastiggevallen door een anonieme beller om mij zo weer jaloers te maken. ach het kan van alles zijn :)

Hij stuurde mij laatst wel een sms met de vraag waar ik naartoe ga (ik denk als antwoord op mijn sms dat ik naar meerdere steden ga de komende maanden), ik heb daarop geantwoord en kreeg daarna geen reactie, volgens mij vindt hij het maar niks dat ik mij zo vermaak en dat zonder hem :)

Iets zegt mij dat hij nog lang niet klaar is met mij maar dat de verhoudingen zo scheef zijn dat hij nu niks kan, dus eigenlijk wat jij al die tijd al tegen mij hebt gezegd. Reactie infoteur, 04-05-2012
Hi Hoopvol, ja. Je ex vindt zichzelf nogal belangrijk en denkt dat jij dat ook vindt. Hij krijgt immers een geheimzinnig berichtje en meent met volle overtuiging dat jij de enige bent die tot zoiets in staat is. Dat is nu altijd zo grappig aan sms- en belverkeer: mensen associeren 'anoniem' met exact diegene waar ze dag en nacht mee bezig zijn. En dat ben jij. In gedachten is hij dus voortdurend met jou bezig en daarmee verraadt hij enkel zichzelf. Heel frustrerend als je niet wordt geloofd, maar hij kan op dit moment niet anders dan zijn eigen hersenspinsels voor waar aan te zien. Triest! Op een dag zal hij wel beseffen dat hij hard bezig is een begerenswaardige vrouw ;) te verliezen. Vanaf dat punt krijg je een versterking van de hersenspinsels: hij zal zichzelf duizend maal inpeperen dat jij echt niet de juiste persoon voor hem bent. En ontkent daarmee dat hij eigenlijk gek op je is. Groetjes, A.

Eddy1 (infoteur), 02-05-2012 10:49 #1.555
Hey, tja ik kan mij maar 1 reden voor ogen zien, we zijn een samengesteld gezin met 3 kinderen van 16 jaar. Mijn vrouw heeft een tweeling en ik heb een zoon. Mijn zoon wordt rot verwend door de familie van mijn ex-vrouw, en daar was redelijk wat jaloezie om, en nijd, omdat haar kinderen niet kregen wat mijn zoon kreeg, maar daar breek je toch geen huwelijk voor uit elkaar? Ik kreeg 3 weken geleden van haar dochter een sms, eindelijk heb ik mijn zin en was het de mooiste dag uit mijn leven dat we vertrokken zijn bij je. Nu hoop ik echt dat mijn vrouw haar ogen zouden open gaan met de tijd, en de juiste beslissing neemt, of toch op zijn minst contact opneemt, want zoals ik al zei hebben wij nooit 1 woord ruzie gehad als koppel, bedankt. Reactie infoteur, 03-05-2012
Hi Eddy, oei, die dochter is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken! Jammer dat je ex zich zo enorm liet beinvloeden door haar dochter, maar dat is bijna inherent aan een scheiding waar kinderen bij betrokken zijn. Je krijgt de kinderen er 'gratis' bij en het is zaak om een goede band met ze op te bouwen. Daar is kennelijk al veel misgegaan. Ook lijkt het erop dat de kinderen onderling het niet met elkaar konden vinden. Verschillende opvattingen over de opvoeding van kinderen kan een stel vervolgens uiteen drijven. Groetjes, A.

Hoopvol, 02-05-2012 10:39 #1.554
Hoi Astrid,

Hij maakt er een sport van om boos te zijn op mij en eigenlijk om helemaal niks. Iemand had hem blijkbaar anoniem gebeld en hij smste mij of ik dat was. Dus ik reageerde daarop dat ik hem niet had gebeld.

Hij smste dat het wel vaker gebeurde en of ik daarachter zat, ik reageerde daar niet op (want ik had al antwoord gegeven en ik blijf niet aan de gang). Omdat ik niet reageerde stuurde hij dus nog een paar smsjes, waarop ik uiteindelijk wel op reageerde met dat ik het niet ben en als hij daarom boos is dan moet hij dat zelf weten en wenste hem nog een fijne dag!

Wat haal jij uit dit gedrag? Waarom denkt hij dat ik erachter zit? En wat zou hem dat moeten uitmaken (gewoon negeren toch) ook ik word weleens anoniem gebeld zonder dat er iets gezegd wordt of ik heb een gemiste oproep van een anonieme beller. Ik dacht toen ook dat hij erachter zat maar heb hem dit niet gevraagd! Maar nu weet ik vrijwel zeker dat hij het was, want als hij mij verdenkt van anoniem bellen naar hem dan is het dus iets wat hij zou doen?

Aan het aantal smsjes wat hij stuurde, zowat achter elkaar, waarin hij steeds vroeg of ik het was ga ik bijna denken dat hij graag wilt dat ik erachter zit. Omdat ik mij heel afstandelijk en beleefd gedraag hoopt hij op die toch nog bevestigd te krijgen dat ik nog wat voor hem voel?

Ach mannen en vooral mijn ex, het zijn maar rare wezens :) Reactie infoteur, 03-05-2012
Hi Hoopvol, een enkele ex is ronduit arrogant en denkt dat er zo naar hem gesmacht wordt dat een oude vriendin ertoe gedreven is om hem zelfs 'anoniem' te gaan bellen, schrijven of wat dan ook. Je zult de eerste niet zijn en dat is dus tevens mijn verklaring. Of hij jou omgekeerd wel met anonieme berichten bestookt weet ik niet, maar dat zou best eens kunnen. Want waarom komt hij anders op dat rare idee!? Misschien wilde hij ook zeker weten dat jij het in elk geval NIET was, zodat hij zich kan richten op zijn andere contacten. En hoopt hij bijvoorbeeld dat het iemand anders was! Ga niet mee in zijn sms-gestalk want je moet je in geen geval verlagen tot het niveau waar hij zich klaarblijkelijk op begeeft. Groetjes, A.

Arnold, 01-05-2012 19:01 #1.553
Hoi Astrid,
Sinds 1, 5 maand is mijn relatie, die bijna 2 jaar duurde, ten einde. Hoe heeft het bij ons zover kunnen komen? Waar ging het mis? Wel…eigenlijk hadden wij een hele leuke relatie met elkaar. Dat wil zeggen…als we bij elkaar waren! Samen een weekendje weg, je op je gemak voelen bij elkaar, je zelf kunnen zijn, elkaar verassen, lekker samen eten of een filmpje kijken, praten over de toekomst, goede gesprekken voeren, goede sex. Eigenlijk was deze relatie gewoon TOP te noemen. Ik had eigenlijk alles wat mijn hartje begeerde en wat ik zocht in een relatie. Er waren echter een paar problemen die deze relatie uiteindelijk deed doen ‘knappen’.
Wat ik hierboven al schreef…alles verliep goed als we BIJ ELKAAR waren, het ging echter mis als we NIET bij elkaar waren. Een voorbeeld….als er een verjaardag of een feestje was (waar zij niet bij kon zijn), dan merkte ik dat ze dit eigenlijk niet prettig vond dat ik daar dan in mijn ‘eentje’ naartoe ging. Ze had dan geen controle meer over mij en ze was dan (klaarblijkelijk) bang dat ik dan met andere vrouwen zou gaan kletsen en er met een van hen vandoor zou gaan. Mijn ex was dus heel wantrouwig. Daarnaast had mijn ex vriendin last van (ziekelijke) jaloezie. Ze was constant bang dat ik wellicht iets met een andere vrouw zou doen, achter haar rug om. Ook zag zij iedere vrouw (die er een beetje leuk uitzag) als gevaar. Een zeer ongezonde en onhoudbare situatie natuurlijk.
Nu vraagt u zich natuurlijk af….waar komt dit controlerende, wantrouwige, jaloerse gedrag bij mijn ex vandaan? Wel, ik heb hier zelf ook even over nagedacht. Ik heb er een paar redenen voor kunnen bedenken. 1) Haar toenmalige vriend heeft haar flink bedonderd door achter haar rug om met andere vrouwen te daten etc. 2) Ik vermoed (maar wellicht dat u daar meer duidelijkheid over kunt geven) dat dit ook gewoon vervelende karaktereigenschappen van haar zijn? 3) Ik heb ook niet altijd even goed gehandeld. Laat ik voorop stellen dat ik een goudeerlijk, lief en betrouwbaar persoon ben. Echter doordat mijn ex altijd zo achterdochtig was, heb ik (in het belang van onze relatie) niet verteld dat ik een project (werk) leidde met andere vrouwen. Puur om haar niet ongerust te maken! Later kwam mijn ex er toch achter (via mail correspondentie) dat er andere vrouwen in het spel waren, en toen was het kwaad natuurlijk geschiedt. Zo zijn er wel meer van dit soort kleine dingetjes gebeurd, die het vertrouwen in de relatie geen goed hebben gedaan.
Maar goed…inmiddels heeft mijn ex alweer een nieuwe vriend. Dus een verzoening zit er sowieso op korte termijn tussen ons niet in. En toch…ik baal hier verschrikkelijk van. Want we hadden het echt super leuk samen. Op die ‘probleempjes’ na dan. En dat is soms best moeilijk te accepteren.
Nu heb ik toch een paar brandende vraagjes. Ik hoop dat je daar antwoord op zou kunnen geven.
1) Haar jaloerse, wantrouwige, controlerende gedrag…is dat iets wat altijd al in haar heeft gezeten? Of is dit ontstaan door wat haar ex haar heeft aangedaan?
2) Loopt ze in haar nieuwe relatie nu weer tegen deze zelfde problemen aan?
3) Wat kun je nu het beste doen als je iemand treft die zo wantrouwend/jaloers is? Professionele hulp zoeken?
4) Is haar nieuwe relatie een rebound?
5) Om eerlijk te zijn…ik wil haar het liefst terug. Ik hou verschrikkelijk veel van haar. Nu weet ik dat dat op korte termijn niet gaat lukken omdat ze dus een nieuwe vriend heeft. Maar wat kan ik nu het beste doen? Haar helemaal met rust laten nu? Maar hoe lang moet ik dan niks van mij laten horen? Of af en toe toch een berichtje sturen naar haar om te vragen hoe het gaat.

Mijn complimenten voor het stuk hierboven trouwens. En bedankt voor je reactie alvast! Reactie infoteur, 03-05-2012
Hi Arnold, hartelijk dank. In jullie relatie was je ex degene die jou claimde en beslag op je wilde leggen. Alsof je haar bezit was. Het frappante is dat ze voor zichzelf heel andere normen heeft bedacht. Zo is ze binnen zes weken al met een andere vriend, wat bewijst dat de liefde voor jou niet veel voorstelde. Het was bezitsdrang, en dat is helaas iets heel anders. Je vragen:
1. Dit gedrag zie je in respons op gebeurtenissen in het verleden, daarnaast zijn sommige mensen van nature 'jaloerser' dan andere. Als derde zijn sommige mensen met dit probleem zelf niet te vertrouwen!
2. Ja.
3. De relatie laten lopen, omdat pogingen om veiligheid en vertrouwen te wekken toch stuklopen. Niet iedereen is geschikt voor een relatie!
4. Van een rebound is alleen sprake als ze het gevoel heeft dat jij de man van haar leven bent. Omdat dat niet het geval is, denk ik dat ze gewoon van de ene persoon naar de andere fladdert.
5. Haar met rust laten en na een half tot heel jaar weer iets laten horen: een vriendschappelijke benadering waarbij je vraagt hoe het met haar gaat.

Je zult in je leven nog honderden vrouwen tegenkomen. Het kan niet zo zijn dat je partner bij elke passerende vrouw angstig is dat je wegloopt. Is deze angst er toch dan zijn er grote issues met vertrouwen. Liefde is vertrouwen hebben. Niet omdat iemand zegt dat ie te vertrouwen is, maar omdat het wederzijds gevoeld en 'begrepen' wordt. Hoe ironisch dat ze jou niet vertrouwde, maar binnen enkele weken na de breuk al aantoonde dat haar betrouwbaarheid ver te zoeken is. Bekijk het eens zo? Sterkte, A.

Sonja, 01-05-2012 11:57 #1.552
Dag Astrid,

Bedankt voor je reactie.

Waarom ze steeds zo belangstellend is naar mijn prive blijf ik gewoon raadselachtig vinden. Dat ik het vraag ok, ik ben gewoon nieuwsgierig wat ze doet en met wie, puur omdat ik haar terug wil etc. Maar vanuit haar snap ik het niet. Mijn vrienden vragen nooit wat ik in mijn prive doe en visa versa. Alleen in tijd van nood houden we elkaar in de gaten.
Ja en die taart, ik dacht hetzelfde als jou… Anders zeg je het toch niet op zo'n manier? Zeg dan niks of zeg bv dat je het weg hebt gegeven aan je ouders ofzo.
Wat ik nog niet vermeld had maar wat vrijdag j.l. is gebeurd (niks groots hoor). Mijn ex had het weer met een collega over een oude herinnering van ons. Waarom steeds oude koeien?
Maar goed ik blijf op mijn hoede en ik zal nog beter mijn best gaan doen, als het maar niet te laat is… :(
Tot over een tijdje maar weer!

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 02-05-2012
Hi Sonja, je vraagt naar haar priveleven om nog enige controle over haar te bewaren, hoe weinig ook. Maar het werkt niet behalve dat ze omgekeerd hetzelfde doet. Vraag haar NIET wat ze doet en met wie. Afstand bewaren betekent ook dat je je eigen priveleven moet afschermen. Elkaar uitgebreid informeren is geen afstand nemen. Het is wanhopig in elkaars leven blijven om de verkeerde redenen. Groetjes, A.

Eddy1 (infoteur), 01-05-2012 10:24 #1.551
Het enige wat ik me kan voorstellen is de kinderen, voor de rest was hier niets anders dan een gelukkig huishouden, ik weet echt niet wat eraan de hand is, ik ben vrachtwagenchauffeur internationaal, en mijn vrouw heeft een handicap, maar haar dochter en haar moeder waren tegen ons huwelijk, en denk dat daar het probleem zit, nogmaals wij hebben persoonlijk nooit 1 woord ruzie gehad, en ze wil echt niet praten, dus weet ik eigelijk ook niet waar het over gaat, en dat is wel frustrerend met momenten Reactie infoteur, 02-05-2012
Hi Eddy1, zeker. De twee belangrijkste mensen in haar leven (moeder en dochter) waren tegen jullie huwelijk, maar je vertelt er niet bij waarom. In elk geval is het een sterke aanwijzing dat daar een groot deel van het probleem zit. Het zwijgen is haar manier van 'ruzie maken'. Ze wil je hiermee wellicht iets laten voelen of straffen, maar het is doelloos. Vrouwelijke schepsels zijn moeilijk te begrijpen! ;) Groetjes, A.

Sonja, 30-04-2012 18:43 #1.550
Hallo Astrid,

Je zei eens dat als ik het moeilijk had ik mocht schrijven. :) Wel ik heb het moeilijk. Ben gewoon zat van alles. Voel me eenzaam, vooral nu het heerlijke weer er weer aankomt. Ik laat dit natuurlijk niet blijken aan mijn ex.

Tja mijn ex.
Prive contact via sms is gedaald tot nul. Ik houd dapper afstand, zo ook vandaag op het werk. Mijn ex was weer nieuwsgierig naar mijn weekend. Ik vertelde dat ik de stad was ingeweest. Mijn ex reageerde nogal vreemd ze zei " jij?" Naar de stad? Ik zei nogal verontwaardigd "ja!", liet haar blijken dat ik deze reactie raar vond. Waarom ze zo reageerde geen idee?! Ben er verder niet op in gegaan.
Voorts laat ze me steeds blijken hoe goed ze bezig is met afvallen en hardlopen. Vervolgens zeg ik dat ze er goed uit ziet en staar haar aan, kijkt ze me strak aan! Terwijl ze zelf eigenlijk op om een compliment loopt te vissen. Ze had gisteren een taart gebakken, ze zei dat ze eens zal zien met wie ze die allemaal gaat delen… Het enige wat ik zei was "leuk, moet je doen". Heb mezelf uitgenodigd tot niets.
Het gaat me niet snel genoeg, maar ik merk wel Astrid dat nu ik meer en meer afstand houd, mijn ex lijkt te veranderen. Ze raakt me zelfs af en toe weer aan, wat weken niet zo is geweest vanuit haarzelf.
Ben ik op de goede weg zo?

Dit schrijven lucht wel even op Astrid.

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 01-05-2012
Hi Sonja, het zal haar zijn opgevallen dat je afstand houd, maar die afstand is m.i. nog lang niet genoeg. Wees zuinig met complimenten en maak jezelf veel geheimzinniger. Vraagt ze bijvoorbeeld wat je in het weekend gedaan hebt, houd het dan vaag of zeg 'niets bijzonders'. Je bent haar in geen geval verklaringen verschuldigd, houd dat steeds voor ogen! Wat ze zei over die taart is denk ik een nogal omslachtige test geweest om te zien hoe gretig jij bent om bij haar te zijn. Goed dat je je afzijdig hield :). Eventuele veranderingen in je ex ontstaan doordat ze geen hoogte meer van je krijgt. En dat werd tijd, na al die keren waarin jij het was die haar gedrag niet begreep. De goede weg is een lange weg, waarbij heel wat obstakels uit de weg moeten geruimd. Of je ex ooit zo ver komt is zeer de vraag. Groetjes! A.

Eddy, 30-04-2012 08:17 #1.549
Hoi, ik heb een relatie van 2 jaar, we zijn 5 maand getrouwd, maar toen ik 6 weken geleden thuis kwam was mijn vrouw vertrokken met de noorder zon. de week voor ze vertrokken was zijn we op restaurant met andere mensen gaan eten, en er kwam een gesprek aan tafel over liegen en bedriegen in een relatie, in mijn 1st huwelijk heeft men ex mij altijd bedrogen en me voor jaren in de schulden gezet, waar ik niets vanaf wist toen, dus ik antwoord in het gesprek van als er ooit nog 1 vrouw mij zo zou flikken die maal ik kapot denk, gewoon onder mensen en niet tegen mijn vrouw. een paar dagen later kwam mijn zoon thuis van school en men vrouw was met haar kinderen vertrokken naar haar moeder, dit is nu 6 weken geleden. ze zegt dat ik haar bedreigde en dat ze wil scheiden. verder wil ze totaal geen contact met me, ik heb de eerste weken het proberen te forceren om contact te leggen, omdat ik eigelijk niet weet wat eraan de hand is en dat ze met alle papieren weg was zodat ik van niets wist wat er allemaal betaald moest worden en noem maar op, tot op heden wil ze nog steeds geen contact, gisteren had een vriendin met haar gebeld, om te vragen hoe het was en ze gaf als antwoord ik wil er niet over praten, hij heeft me het leven zuur gemaakt en wil verder met mijn leven maar zonder, hem, mijn vraag is nu hoe ik het vertrouwen van men vrouw zou kunnen terug winnen, want eigelijk hebben we nooit 1 woord ruzie gehad als koppel, soms wel meningsverschillen ivm de kinderen. valt dit nog te redden met de tijd
bedankt Reactie infoteur, 01-05-2012
Hi Eddy, zonder te weten waarom ze weggelopen is, kan ik er geen zinvolle uitspraak over doen. Wat er gezegd is, is dat ze zich bedreigd voelt, geen contact wil, wil scheiden en dat je haar leven zuur gemaakt zou hebben. Dat zijn geen beste conclusies. Vertrouwen terugwinnen is dan ook nu niet aan de orde. Een vrouw vertrekt nooit zomaar, dus er moeten dingen zijn gebeurd die absoluut niet door de beugel kunnen. Ik kan er vooralsnog niet anders van maken. Wacht af wat ze gaat doen! Sterkte, A.

Radenloos, 26-04-2012 12:36 #1.548
Hoi Astrid, twee maanden geleden heb ik het uit gemaakt met mijn vriendin die ik vijf jaar een relatie had en drie jaar samen heb gewoond. We hadden ruzie en ik was heel kwaad en zonder nadenken heb ik haar geslagen en ik heb er heel veel spijt van sinds dien negeert ze me. Ik heb alles geprobeerd, maar ze wil me niet zien of horen. Ik heb nu vijf weken geen contact met haar omdat ze zei dat als ik haar nog een keer lastig val gaat ze naar politie om aangifte te doen. Ik hou heel veel van haar en zij ook van mij want daar voor had ik het uit gemaakt. Zij blijft me stalken tot dat weer goed was tussen ons en laatste keer dat ik haar heb gesproken zei ze dat ze nog van me houd maar zij is bang dat ik haar weer ga slaan. Hoe kan ik haar duidelijk maken dat ik zoiets nooit meer zou doen en hoe kan ik er voor zorgen dat we weer contact met elkaar hebben en is er nog kans dat ze me terug neemt? Hoop dat je wat tips voor me hebt. Alvast bedankt. Reactie infoteur, 27-04-2012
Hi Rade(n)loos, de tips staan in het artikel. Hierbij in jullie geval wel een kanttekening: slaan, stalken, dreigementen en angst zijn geen uitingen van liefde. In een relatie moet je geven en nemen, compromissen sluiten en conflicten op een volwassen manier aanpakken. Het lijkt erop dat daar van alles is misgegaan. Je kunt een ex van helemaal niets overtuigen, laat staan dat ze overtuigd zou moeten worden dat je niet meer gaat slaan. Zo werkt dat helemaal niet. Wat jij moet doen is jezelf opkalefateren zodat je je driften en agressie in toom kunt houden, en ophouden met achter haar aan lopen. Een vrouw wier veiligheid en vertrouwen is aangetast heeft zeer veel tijd nodig om dit weer te hervinden. Een jaar pauze zou je dus goed doen. Sterkte, A.

P., 25-04-2012 20:25 #1.547
Hallo Astrid,
Het is even geleden dat ik hier geschreven heb. Inmiddels heeft mijn vrouw de scheiding in gang gezet. Mijn vrouw heeft mijn broertje gebeld om door te geven dat ik de papieren binnenkort zou ontvangen (verleden week dus). Ik heb haar proberen te spreken, maar haar zus laat dat niet toe. Zij nam de telefoon op (nummerherkenning). Haar zus gaf aan dat mijn vrouw de scheiding heeft uitgesteld om mij eerst wat sterker te laten worden. Zelf kon ze mij niet bellen, want ze is er zelf te emotioneel voor (na bijna 5 maanden nog?) en volgens haar zus is het beter dat wij voorlopig geen contact hebben. Ik heb besloten de scheiding niet aan te vechten. Ik heb het idee dat ik er op dit moment toch niets mee opschiet. Wat ik wel doe? Ik stort mij op mijn werk en vrienden. Voor de rest heb ik geen idee hoe alles gaat verlopen. Het probleem is, dat ik, ondanks alles, nog steeds van mijn vrouw hou en ik kan haar maar niet uit mijn gedachten krijgen. Wat ik ook probeer. Reactie infoteur, 27-04-2012
Hi P., is er eenmaal een echtscheiding, dan is de kans om je ex terug te krijgen gedaald tot vrijwel nul. Het komt wel vaak voor dat er spijt is na een scheiding, maar trots weerhoudt mensen ervan om dit toe te geven. Men houdt dan stellig vast aan het idee dat een echtscheiding het allerbeste is, terwijl dat niet zo hoeft te zijn. Je bent met de verwerking van alles nog niet zo ver dat je haar ook geestelijk kan loslaten. En als je voelt dat de partner een fout heeft begaan, kun je levenslang met die gedachte worstelen. Probeer uit alle macht te begrijpen waarom ze die scheiding wil, en doe een poging het te rechtvaardigen. Misschien heeft ze wel groot gelijk?! ;) Sterkte, A.

Franceska, 25-04-2012 11:41 #1.546
Hoi Astrid,
Vorig jaar heb ik een paar maanden iets gehad met een man die ik al wat langer kende. Hij was toen net een half jaar gescheiden en daardoor is het uiteindelijk tussen ons ook over gegaan. Hij had nog geen bevredigende omgangsregeling met de kids, mocht ze zelfs uiteindelijk een tijdje helemaal niet zien en was hij ook met een nieuwe baan begonnen, dus veel energie nodig voor andere dingen. Ik vond het heel jammer, want we kennen elkaar al een tijdje en toen we gingen daten nam hij alle initiatief. Het voelde heel goed, maar toen ik enthousiaster begon te worden en hem meer ging smsen en dergelijke werd het minder. Hij zei toen ook dat hij bij mij te veel druk voelde omdat ik er klaar voor ben en zo enthousiast was. Hij wilde mij wel blijven zien, maar niet toe aan relatie (pff story of my life geloof ik…).
We hebben daarna vriendschappelijk nog wel een paar keer afgesproken, maar initiatief kwam vooral van mij en ik ben daar op gegeven moment mee gestopt.

Nu is er wat tijd overheen gegaan. Ik ben op reis geweest en sinds kort zien we elkaar weer op onze sportverenging. Zomerseizoen is weer begonnen. Dat gaat heel goed. Ik merk dat hij het leuk vindt mij weer te zien, zoekt mij uit zichzelf ook op en we hebben afgelopen weekend zelfs een uur samen zitten kletsen op het terras, over hem, waarmee het veel beter gaat en hij was ook geïnteresseerd in mijn dingen, over mijn sollicitaties gesproken en zo.
Nu wat wordt de volgende stap. Moet ik het voorlopig zo laten en maar zien wanneer we elkaar op de club zien en hoe dat gaat en zo veel mogelijk initiatief bij hem laten? Zou het liefst hem vragen of we weer een keer iets leuks samen kunnen doen, maar dat is wellicht te veel initiatief…? Groetjes van een ongeduldige :-) Reactie infoteur, 26-04-2012
Hi Franceska, jij wilt zijn jagersrol op je nemen maar dat moet je vooral niet doen. Het is aan hem om jouw belangstelling weer te wekken, maar zoals de kaarten geschud zijn lijkt het er niet op dat er meer in zit. De man heeft waarschijnlijk teveel bagage om zich wederom in een relatie te storten, daar is het eerder ook op stuk gelopen. Hij wilde gewoon niet. Mensen herhalen altijd hun oude gedrag, dus de kans is megagroot dat als jullie wederom in een soort relatie belanden, hij weer de benen neemt omdat hij 'teveel druk voelt'. Kortom, hij is niet klaar voor een relatie en wanneer hij dat wel is, is onbekend. In elk geval moet je daar als vrouw niet op gaan zitten wachten. Wil je hem toch een beetje uit de tent lokken, praat dan in zijn bijzijn over andere mannen (of een enkele andere man). Zo kom je aan de weet hoe hij dat ziet: jij met een vriend. Vindt hij dat allemaal leuk en aardig voor je, dan weet je dat je bij hem uit de buurt moet blijven. Maar haalt Cupido eindelijk zijn pijlen tevoorschijn, dan weet je dat hij voldoende uitgedaagd is om jou niet zomaar te laten lopen. Succes, A.

Hoopvol, 24-04-2012 10:43 #1.545
Hoi Astrid,
Of het iets betekend weet ik niet, of het uberhaupt waar is? Toen het net uit was, was hij ook gaan daten met een meid, daar is het niks mee geworden, hij had haar zelfs over mij verteld :). En zij kregen veel ruzie om mij en dat was al gauw weer over, dus een duidelijk rebound. Kan een man meerdere rebounds hebben? Omdat hij niet kan zijn bij de vrouw die hij wilt dus steeds van de een naar de ander? Hij probeerde mij toen jaloers te maken met dingen die zij volgens hem voor hem had gedaan, dit bleek allemaal een leugen te zijn, zij heeft zelfs nooit geweten van zijn problemen/verleden. Hij vertelde mij ook dat ik de enige vrouw was/ben die zoveel van zijn situatie afweet.

Ik merk soms aan zijn smsjes dat hij mij aan het uittesten is, hij smste mij bijvoorbeeld laatst dat hij uitgenodigd is om mee te gaan op vakantie, ik heb hierop gereageerd met: leuk moet je doen. Dus niet gevraagd door wie of wat dan ook, ook zijn sms toen waarin hij zei een date te hebben heb ik hem een fijne avond toegewenst.

Heb hem ook verteld over mijn vakantie plannen voor de komende maanden en die zijn niet verkeerd! Ik ga een beetje de wereld rond naar steden waar een man zijn vriendin niet gauw naartoe zou laten gaan haha! Het stomme is dat hij niet hierop niet heeft gereageerd, helemaal NIKS! Ik reageerde nog leuk bij hem, hij helemaal niet bij mij, wat dit betekend?

Tijdens onze relatie zei hij weleens dat hij niet begreep wat ik in hem zag, dat ik iedereen kon krijgen, dat ik succesvol ben, mijn leven in orde heb en nergens naar hoef om te kijken, dat hij baalt dat hij mij niet veel kan geven op financieel gebied.

Het geld overmaken gaat helaas niet, hij heeft momenteel een regeling waarbij hij lopende schulden aan het aflossen is, het geld waarmee hij mij terugbetaald zijn klussen tussen door die hij cash uitbetaald krijgt.

Ik blijf gewoon netjes en aardig tegen hem maar wel met de nodige afstand en ik denk dat hij dat ook heeft opgemerkt, ik ga met hem om als een gewone kennis en dat is hij niet gewend.

Hoe luidt jouw advies nog naar aanleiding van mijn laatste berichten? Nog steeds tegen de laatste betaling(en) hem laten weten dat zodra alles is terugbetaald wij dit samen kunnen gaan vieren?

En ohja, het klinkt misschien raar, maar toen ik laatst dacht dat hij eventueel het geld persoonlijk zou geven wilde ik dit liever niet (dit heb ik niet tegen hem gezegd) Ik wil hem liever nu niet zien, heeft toch geen zin en ik wil hem liever niet zien zodat hij mij gaat missen.

Nogmaals bedankt. Reactie infoteur, 26-04-2012
Hi Hoopvol, meerdere rebounds zijn mogelijk. Zoals je op zijn berichtjes reageerde is goed, maar wat je hem ook schrijft, doe het nooit meteen. Hij moet goed beseffen dat hij de laatste op jouw lijstje is. Dat hij geen enkele reactie gaf op je wereldreisplannen is natuurlijk waardeloos. Misschien was ie overdonderd! ;). Het vieren van de laatste terugbetaling zou een mooi voorstel van jouw kant zijn, maar het is tevens een test. Want hoe gaat hij daar straks op reageren? 1. Gewillig en onderdanig, 2. enthousiast en gretig, 3. mat en lauw, 4. boos en afkerig, of 5. bangelijk en vermijdend? Dit zijn zomaar wat mogelijkheden, maar bovenal staat dat jij de beste indruk achterlaat, gewoon door het voorstel alleen al. Doet hij het niet, dan rest hem spijt. Doet hij het wel, dan zal hij van heel goede huize moeten komen om jouw interesse op liefdesvlak weer op te roepen. Zo moet je het zien. Groetjes, A.

Sonja, 23-04-2012 20:38 #1.544
Hallo Astrid,
Je hebt gelijk, absoluut! Maar zoals ik eerder schreef was die "domme uitnodiging" van mij in mijn vorige niet werkende strategie :). Het ging mij er nu eigenlijk ook om dat ik nu eindelijk het roer probeer om te gooien door nee te verkopen (toen ze mij vroeg of ik kon), vervolgens gaf ik bij haar toen aan dat ik het druk had… Dit resulteerde er dus in dat ze mij donderdag j.l. nog een keer vroeg of ik voor een afspraak beschikbaar was. En ja het gaf (nog) niet het gewenste resultaat, maar ze kwam nu wel wat meer achter mij aan. Maar zeker ga ik door met deze manier en jou tips neem ik zeker met me mee, ook op het werk :)

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 24-04-2012
Hi Sonja, je moet niet afwachten wat je ex van jou wil of van je vraagt. Gaat ze achter je aan omdat je herhaaldelijk nee zou verkopen, dan moet je dat vooral doorzetten en geen moment 'buigen'. Laat haar idee dat je op bestelling klaar staat een grote illusie zijn. Alleen dan word je interessant voor een ex, die doorgaans veel te verwend is geweest. Ga dus niet door met verwennerij en open plekken in je agenda. Zou ze het op een gegeven moment opgeven omdat je toch altijd maar nee zegt, dan is dat het omslagpunt waarbij ze geleerd heeft dat zij geen heer en meester is over jullie contact. Dwing respect af door haar een toon lager te laten zingen. Als de ommekeer tot je ex is doorgedrongen en langdurig een vaststaand feit lijkt, kun je omgekeerd eens toeslaan en je ex geheel out of the blue verrassen met iets waarvan je zeker weet dat ze het leuk vindt. Vanaf dat moment regeer jij en eet zij uit je hand. Voorlopig is die situatie nog niet aan de orde. Succes, A.

Help Me, 23-04-2012 14:40 #1.543
Hallo, 13 februari heeft mijn ex onze relatie beëindigt na bijna samen zijn van 2 jaar en week later zag ik dat hij een ander had. Ik heb hier zoveel verdriet van, want wil hem terug. Heb nog wel contact met hem en hij komt af en toe langs, vorige week zaterdag zaten we samen en nog een vriend beetje wat drinken en muziek luisteren en op een gegeven moment ging hij steeds in mijn zij prikken en dubbelzinnige opmerkingen maken. Later op de avond hebben we het gedaan. Het was heel fijn en dag erna vroeg ik aan hem waarom hij het wou omdat hij die andere vriendin had maar daar kon hij geen antwoord opgeven (misschien erg stom van mezelf ). Pas vroeg hij ook of ik een ander had en als ik dat had moest oppassen dat ik niet word pijn gedaan en gister op msn wou ik praten, maar hij zei truste. Dacht dat hij boos was en even later stond hij op offline en vroeg hoe het met me ging. Ik zei je ging toch slapen en hij zei ja wou graag weten hoe het met je ging, hij kan ook best jaloers overkomen. Wat moet ik hier nou van denken? Ik wil hem zo graag terug, maar hij zeg dat hij nu met die ander is, maar hij wil toch nog dingen van me weten en dan dat hij met me naar bed wou. Help me! Reactie infoteur, 23-04-2012
Hi Help Me, deze ex is er eentje om direct door te spoelen. Hij neemt zowel die andere vriendin als jou in de maling, en heeft er geen enkele moeite mee om je nog even te gebruiken als de gelegenheid zich voordoet. Heb je het artikel wel gelezen vraag ik me af, want daar staat duidelijk in dat je je ex niet terugkrijgt via het bed. Voor jou een wanhoopspoging om hem terug te krijgen, voor hem een leuk tussendoortje tot hij zijn nieuwe liefje weer aantreft. Vandaar dat je ook geen zinnig antwoord van hem kreeg. Bouw je eigenwaarde op en wijs deze ex voorgoed de deur. Je moet jezelf overtuigen dat je beter verdient. En eigenlijk is vrijwel iedereen beter ;). Groetjes, A.

Sonja, 23-04-2012 11:38 #1.542
Hallo Astrid, Nog even een kleine aanvulling van de afgelopen week. Ik had mijn ex gevraagd om een patatje te gaan eten, zij kon toen niet. Zij vroeg mij vervolgens vorige week zondag terug. Ik had dit toen op de lange baan geschoven met het antwoord dat ik het nog niet wist, druk etc. Welnu, donderdag j.l. vroeg mijn ex ineens, toen we alleen waren op het werk, of ik die vrijdag j.l. nog plannen had. Ik gaf gereserveerd aan niet echt iets te hebben. Vroeg haar en jij? Ook niet, kwam hier dus op neer dat ze iets wilde doen. Misschien met meerdere mensen vroeg ze. Ik zei kijk maar. Uiteindelijk zijn we met z'n tweeën gegaan en kwam ze mij na het werk zelf oppikken. Ik weet Astrid dat privé uitstapjes eigenlijk uit den boze zijn, maar ik zag dit als een test. Ik had namelijk niet verwacht dat ze op onderwerp "patatje eten", terug zou komen. De avond zelf was weer gezellig en vol plezier. Alleen is er altijd een 'gespannen sfeer' kan daar niet echt een vinger opleggen.
Ook heb ik mijn ex aangesproken op het feit dat ze zo vreemd deed over mijn babyfoto etc etc. Ze heeft hier erg veel last van gehad en gaf mij dit terug als feedback, dat ik matjes overkwam nadat ik dit gezegd zou hebben. Het deed haar wat. Ik zie nu dat zij de macht in handen heeft en dat irriteert mij enorm, dus ik trek mij steeds verder terug in mijn schulp.
Tot later. Groet Sonja. Reactie infoteur, 23-04-2012
Hi Sonja, zoals je begrijpt is het voor mij niet goed mogelijk om adviezen te geven als eerdere adviezen in de wind worden geslagen. Het hoofdadvies luidt: Afstand houden. Het schamele resultaat van de tegenovergestelde aanpak zie je herhaaldelijk: je ex heeft de touwtjes in handen, maar je hebt haar niet terug zoals jij wilt. En was het dan dat je enkel ingaat op haar voorstellen, maar het is zelfs een graad erger omdat je zelf ook initiatieven neemt en haar uitnodigt voor van alles en nog wat. Ik heb ook geadviseerd je agenda - althans voor je ex - propvol te houden, zodat je zult overkomen als iemand die helemaal geen tijd heeft om zich met een ex bezig te houden. Helaas laat je je ex juist weten dat er genoeg ruimte is in je agenda. Als gevolg van een 'test' zoals je zegt, maar dan wel eentje waar je niets aan hebt. Pak die ex toch eens keihard aan! Groetjes, A.

Hoopvol, 22-04-2012 20:50 #1.541
Ter aanvulling:
Naar aanleiding van wat hij mij als laatst had gesmst dacht ik (heel stom!) hem leuk te kunnen smsen of het leuk was. Kreeg ik een sms terug dat hij bij mij in de buurt was.
Dus ik reageerde daarop met dat hij toch ergens anders zou zijn, waarop hij weer reageerde dat hij dat hij hier was om naar de film te gaan.
Dit voelde gelijk niet goed aan, wat doet hij helemaal hier voor een film, kan niet anders dan een date zijn toch. Dus ik reageerde daarop met dat hij dan toch dat geld had kunnen mee nemen als hij toch deze kant was gekomen en eindigde met of heb je een date?
Waarop hij antwoorde met een ja.
Wat moet ik hier nou mee Astrid? Blijkbaar is hij er leuk op aan het los daten en is hij mij allang vergeten en was zijn boosheid niets meer dan dat. Als hij mij nog zou terugwillen gaat hij mij toch niet vertellen dat hij op een date is?!
Ik heb hem maar teruggestuurd dat hij het geld maar anders moet storten en wenste hem veel plezier. Hier heeft hij niet meer op gereageerd.
Ik weet echt niet wat ik hiermee aan moet, al die tijd dacht ik die is boos juist omdat hij gevoelens voor mij heeft en na zijn smsjes van laatst begon ik dat steeds meer te denken.
Waarom smste hij mij als hij al iemand anders heeft leren kennen en zelfs nu hij met haar is op een date neemt hij de moeite mij te smsen? Hij had mijn eerste sms toch ook gewoon kunnen reageren en zich lekker kunnen bezighouden met zijn date?
Weet het niet meer. Reactie infoteur, 23-04-2012
Hi Hoopvol, sommige mannen houden meerdere wegen open. Mogelijk is het met zijn 'date' nu zo gelopen dat de situatie met jou hem momenteel minder kan schelen. De concentratie ligt dan eenvoudigweg op die ander. Hij had er zelfs geen moeite mee om gewoon te zeggen dat hij met die ander is. Of dat veel voorstelt is natuurlijk nog maar de vraag. Misschien houdt ie je gewoon achter de hand, of denkt ie dat het met jou toch niks meer wordt. Mannen lopen weg voor moeilijkheden en trammelant, ook al hebben ze dat zelf veroorzaakt. En met die nieuwe vriendin is natuurlijk alles pais en vree. Groetjes, A.

Hoopvol, 22-04-2012 14:00 #1.540
Hoi Astrid,

Hij mag dan niet onverschillig zijn maar meer doet hij ook niet, maar je schreef al dat onderstaande het maximale is wat ik nu van hem kan en mag verwachten, waarom eigenlijk?

En wat ik niet begrijp is dat hij het geld ook nu niet persoonlijk wil komen geven, hij heeft het niet in zoveel woorden gezegd, maar heeft mij wel gevraagd waar ik het geld eventueel zou willen ophalen dan laat hij dat daar voor mij achter.

Ik heb er normaal op gereageerd en heb hem gevraagd waar hij het op een bepaalde dag zou kunnen laten, kreeg een sms terug waar ik niet veel mee kan, namelijk dat hij op die dag op een bepaalde plek moet zijn voor iets. Ik heb hier op gereageerd met leuk dat je dat nog doet maar meer ook niet.

Wat wilt hij nou daarmee, dat ik dan zeg dat ik wel daarheen kom? Maar ja hij gaf ook eerder aan waar hij het naartoe kon brengen zodat ik het daar zou kunnen ophalen?

Maar is het niet raar dat hij mij de afgelopen dagen de smsjes heeft gestuurd zoals ik in mijn eerdere berichten hier heb vermeld, maar vervolgens niet de kans grijpt mij te zien en dat geld daarvoor te gebruiken?

Wat kan ik hieruit concluderen?
Is hij gewoon klaar met mij en wilt hij mij niet zien. Of 'durft' hij nu nog niet de confrontatie aan?

Ik heb hoe dan ook heel normaal en best positief gereageerd en ben dus niet tegen hem uitgevallen net als de laatste keer, ik handelde dus zoals hij wellicht niet zou verwachten. Dit doe ik ook omdat ik niet weer ruzie wil, om de weg naar een eventuele herstel open te houden.

Zou graag willen lezen wat jij van zijn gedrag vindt. Reactie infoteur, 23-04-2012
Hi Hoopvol, de geldkwestie zit ertussen en kennelijk heeft hij zo zijn redenen om je niet live te zien. Welke dat zijn weet ik niet, maar kan te maken hebben met schaamte, angst voor confrontatie, angst om het verleden weer op te rakelen, enz. Verschuldigd geld kan beter worden overgemaakt, het is te gek voor woorden dat jij het zou moeten ophalen. Uiteraard kun je voorlopig niets van hem verwachten als de geldzaak ertussen staat. Zoals ik al vele malen aan je heb geschreven is de relatie (of wat er over is) momenteel niet gelijkwaardig en dan trekt een man zich terug. Hem nu aan zijn vest trekken om jou weer te veroveren is dus zinloos. Groetjes, A.

Hoopvol, 19-04-2012 10:24 #1.539
Hoi Astrid,

Had hem weer vanwege het geld gesmst en ook gevraagd hoe het met hem en zijn familie gaat, waarop hij best snel had geantwoord dat het beter kon (met hem) en verder wat over zijn familie en hij vroeg mij hoe het met mij gaat.

Ik had hierop niet geantwoord, had het even druk en was er niet aan toegekomen, waarop hij later weer een sms stuurde waarin hij weer vroeg hoe het ging. Ik heb hierop geantwoord (wel uren later, weer vanwege drukte en niet zozeer bewust hoor) dat het goed gaat. ------ Is dit een goed teken, doordat ik eerder niet had geantwoord hoe het met mij ging heeft hij hier nogmaals om gevraagd?

Verder smste ik hem later dat als hij door mij een bepaald bedrag te betalen hij zonder geld zou komen te zitten het wel wat minder mocht zijn, waarop hij toch antwoordde dat bedrag te zullen betalen. ------- is ook dit een goed teken? Was eerlijk gezegd ook een test vanuit mijn kant, om te kijken of hij er gebruik van zou maken, maar hij gaat mij toch het afgesproken bedrag terugbetalen. Dit bewijst toch wel weer dat hij echt zijn best doet, of zie ik het te rooskleurig?

Ik heb hem uiteraard hiervoor bedankt. Ik merk dat zijn boosheid inmiddels gezakt is, of is zijn gedrag juist een vorm van onverschilligheid?

Alvast bedankt voor het antwoorden. Reactie infoteur, 20-04-2012
Hi Hoopvol, onverschillig is hij niet, en de boosheid is gelukkig minder. Alle signalen die hij nu gegeven heeft (tav het geld) zijn goed en hoopgevend. Hij doet duidelijk zijn best om geen slechte indruk te wekken, ook voor de lange termijn. Dat hij daar waarde aan hecht is wel het maximale wat je momenteel kunt verwachten. Daarom is het wel zo aardig als je hem iets leuks in het vooruitzicht stelt, wanneer de laatste betaling(en) in zicht zijn. Dat gezamenlijk vieren is het beste. Je hebt dan schoon schip gemaakt en zo is er alle ruimte voor definitief herstel. Groetjes, A.

D', 18-04-2012 23:12 #1.538
Een paar maanden terug ben ik op deze site geweest om mijn verhaal te doen.

Het is nu bijna 4 maanden terug dat ik haar voor het laatst gesproken heb, en eerlijk gezegd bevalt me dat prima. Ik heb mijn zelfvertrouwen weer terug (die ik door haar verloren heb) en zit een stuk lekkerder in mijn vel. Ik heb nu ongeveer 3 maanden een eigen huis, 45 km van mijn ouderlijke huis. In een volledig onbekend dorp, met mensen die ik bijna niet ken. Een erg grote en enge stap als je het de meeste mensen vraagt, een hoop mensen verklaarde me voor gek dat ik dat deed. Ik heb nu een hele nieuwe vrienden groep en ik heb al verschillende leuke meiden leren kennen, en doordat ik verhuist was naar een onbekende buurt heb ik enorm veel zelfvertrouwen gekregen.

Af en toe denk ik nog wel eens aan mijn ex, dan denk ik aan hoe ik haar zal aanspreken als ik haar toevallig een keer ergens tegen kom of hoe ik me zou gedragen. Het blijft raar als je haar tegenkomt.

Ik geniet enorm van het vrijgezellen leven, ik kan doen en laten wat ik wil. Ik raad mensen aan om dingen te doen die je van je ex nooit mocht doen en alles van haar weg te gooien of te verbergen zodat je niet aan hem/haar herinnerd wordt, dat heeft mij enorm geholpen.

Iedereen hartstikke bedankt! Reactie infoteur, 19-04-2012
Hi D', wat een mooi nieuws!
Hier nog een quote van Anais Nin: 'Love never dies a natural death. It dies because we don't know how to replenish its source. It dies of blindness and errors and betrayals. It dies of illness and wounds; it dies of weariness, of withering, of tarnishing.'
Voor jou heeft het goed uitgepakt :). Groetjes, A.

Richard, 16-04-2012 15:50 #1.537
Hoi Hoi Astrid,
Dat het een gedoe is vind ik niet zo erg. Hopelijk jij ook niet. Het is jammer omdat het voor mijn idee in 5 minuten uitgesproken had kunnen worden. Ik begrijp ook echt wel dat ze zo geschrokken is. Heb me daar ruim vier maanden zeer zeer schuldig over gevoeld. En dat doe ik nog steeds. Ik begrijp ook echt dat ze die conclusie trok, ze kon niet anders. En dat heb ik dan ook echt aan mezelf te danken. Echter hoop ik op een kans om weer inderdaad vriendschappelijk met haar te worden. Als zij die behoefte nog heeft. Als ik haar op de hoogte kon brengen van mijn reilen en zeilen zou ze blij verrast zijn. Die behoefte heeft ze niet, of durft uit zelfbescherming daar zich niet aan te wagen. Begrijp ook dat elke ex schreeuwt het is een misverstand. maar wat als het echt zo is?

Hoe kan ik die vriendschap proberen te herstellen? Hoe kan ik vertrouwen en veiligheid geven nu? Wat zou ik dan kunnen vragen/zeggen in die mail? Bijvoorbeeld dat ik graag de vriendschap met haar wil behouden? Of dat zij als persoon belangrijk is? En zou ik haar uit kunnen nodigen voor een bijzonder diner of iets van die strekking? Of meer als dat briefje wat ik laatst postte? Begrijp dat ik mijn eigen verwachting moet managen. Dat kan voor mij ook nu pas. Was er tot een maand geleden nog veel te veel emotioneel mee bezig. Zou er graag moeite voor doen, voor die vriendschap. Ik mocht haar namelijk heel heel graag. Het is een mooi mens. Buiten de kwaliteiten die ze had als partner mocht ik haar als persoon graag. T is een vreemde snuiter:-). We zeiden altijd dat we nog nooit zoveel van iemand gepikt hadden als van elkaar.;-) Ze was mn maatje. En zou t graag goed willen maken.

Groetje Richard Reactie infoteur, 17-04-2012
Hi Richard, ja. Omdat ze binnenkort verhuist kun je haar gewoon de vraag stellen waar ze nu naar toe gaat. En dat ze in je gedachten is. Veel meer zou ik er echt niet aan toevoegen, maar het kan natuurlijk wel. In dat geval krijg je het soort brief waar je eerder een voorbeeld van gaf. Gewaagd en sympathiek tegelijk. Maar een tussenweg kan ook en is wellicht het beste. Qua inhoud: vriendschap kun je niet afdwingen of vragen, dat moet vanzelf gaan. Een diner is hoog gegrepen en kan afschrikken. Probeer het luchtig te houden en zorg ervoor dat er geen enkele zin in staat die haar ergens van moet overtuigen. Dat is de kern. Speel liever op safe en houd je schrijven kort. Succes hoor, A.

Sonja, 16-04-2012 11:16 #1.536
Hallo Astrid, Bedankt voor je reactie, ben al begonnen met het doorlezen van de oudere berichten. Er moet me toch nog 1 dingetje van het hart en dan ga ik echt! Maar ik moet nog even wat delen over gisteren. Vorige week donderdag (in mijn oude foute strategie) had ik mijn ex gevraagd of ze misschien zin had om even te winkelen en een patatje te eten. Ze had al een afspraak met haar moeder. Prima. Gisteren zag ik mijn ex pas weer op het werk. Mijn ex kwam het kantoor binnen en keek weer eens matjes naar mij. Ik groette haar vriendelijk maar gereserveerd en deed mijn ding. Toen ik op keek, stond ze mij nog aan te kijken. Ik vroeg haar wat er was. Niks hoor zei ze. Ineens vroeg ze vrolijk wanneer we deze week patat gaan eten… Ik zei dat ik dat nog niet wist en dat ik het druk heb met afspraken deze week. Mijn ex vond ik wat vertwijfeld antwoorden met oh en ging zitten. Vervolgens wel 10 minuten later, na wat gekletst te hebben, vroeg ze ineens wat ik dan wel niet deze week allemaal ga doen (omdat ik geen tijd voor patat heb). Ik zei hoezo? Ze was nieuwsgierig zei ze. Ik krijg eters bla bla gaf ik aan… Ik zei we zien wel even deze week, ok? Mijn ex keek weer matjes (wat is dat toch?). Mijn maatje R had een armband voor mij gemaakt (mijn ex wist dat) die had ik gisteren om, mijn ex zei dat ze hem leuk vond. Ik zei toen expres "ja mooi he! Vind het lief van R". Welnu mijn ex deed erg kort en m.i. nukkig :) Trok een ietwat geïrriteerd gezicht. Ik maakte het nog bonter en vertelde dat R eten zou komen brengen. Nou mijn ex reageerde erg explosief en vreemd. Of mijn eten ook nog voorgekauwd zou worden!? Waarom doet ze zo Astrid? Toen uiteindelijk begon ze ook nog af te reageren op een babyfoto van mij die een collega voor de grap uitvergroot op het kantoor en toilet had gehangen, of die lelijke foto wel weg kon want het stoorde haar etc etc, wel met een lach erbij maar toch…? Ik zei doe niet zo raar, je meent er niks van. Toen was ze stil en glimlachte. Desondanks ook nog gewoon gekletst over haar banentocht en therapie, gewoon zoals altijd. Wat die mannelijke vriend betreft, die heeft ze dit weekend volgens mij alweer gezien… Dat vind ik nog het vervelende eraan! Bah. Ze hebben in ieder geval sms contact gehad en gebeld. Dit is een stil issue tussen ons, we hebben het niet over ons liefdesleven. Wil dat toch open gaan breken. Want het is wel zo dat als zij wel iets met hem ontwikkeld, ik weg ben. Misschien zie ik spoken. Wat vind denk jij van haar 'gedrag' en tot over een tijdje ;). Bedankt. Sonja. Reactie infoteur, 17-04-2012
Hi Sonja, stop met de analyses! Je ex is niet te peilen, wat voor een groot deel komt omdat ze rammelt van de persoonlijke problemen die niets met jou te maken hebben. Ditzelfde zorgt er ook voor dat ze niet bij machte is een relatie te beginnen en/of te handhaven. Je zult dit dan ook terugzien als ze toch een volgende relatie aangaat. Bij voorbaat is het al broos! Maar dat zijn jouw zorgen niet. Het zou goed voor je zijn als jullie niet meer met elkaar hoeven werken, en die prive-uitstapjes zijn wat mij betreft uit den boze. Je ex meent jou allang te 'hebben', dwz ze weet dat ze op elk gewenst moment bij jou kan aankloppen omdat je toch wel klaar staat. Precies daar zit de sleutel die jij per heden kunt omdraaien. Tot later! A.

Angel, 13-04-2012 23:42 #1.535
Ik wil ook graag advies vragen. Mijn vriendin heeft het gister met mij uitgemaakt. De druppel die de emmer deed overlopen was dat mijn moeder haar, voor de zoveelste keer, alweer via de telefoon uitgescholden had. Mijn moeder respecteert onze relatie niet. Al 1, 5 jaar lang niet. Dit komt omdat mijn vriendin een gescheiden vrouw met kind is en bovendien een bordeline probleem heeft waarvoor zij in therapie is. Nu had ze een homosexuele relatie met mij sinds 1, 5 jaar. Gister was mijn vriendin op haar therapie en is toen zij overstuur geworden door het gescheld van mijn moeder dat zij in een isoleercel terecht is gekomen van woede. Nu zegt ze dat ik dit had kunnen voorkomen en dat ik nooit voor haar opgekomen ben. Nu wil ze geen enkel contact meer met mij. Ik moet haar met rust laten. Haar vergeten en ze hoop dat ik een ander tegen ga komen. Het is meerdere keren uitgeweest tussen ons maar ik denk dat het deze keer voorgoed is omdat haar reactie erg rationeel is naar mij toe. Ze komt erg overtuigend over. Wat kan ik doen om haar terug te krijgen? Want ondanks haar problemen hou ik toch echt van haar. Ik hoop op advies. Want ik ben radeloos nu. Groetjes, Angel Reactie infoteur, 16-04-2012
Hi Angel, deze situatie is erg moeilijk. Je moeder zit er kennelijk bovenop, waardoor je wordt gedwongen te kiezen voor je moeder of je vriendin. Je moet voor jezelf nagaan aan welke relatie je nu meer waarde hecht. Uiteraard hoef je het gescheld van je moeder niet te accepteren. Is de liefde tussen jou en je vriendin serieus, dan moet je onvoorwaardelijk voor je vriendin kiezen en je moeder uitleggen dat dit jouw keus is. Echter, gezien de onderliggende problemen (borderline, gescheiden met kind, isoleercel en herhaalde breuken) denk ik dat je er goed aan doet om eens te bedenken of je moeder's woorden - hoewel ze zich niet goed uit - een kern van waarheid hebben. Moeders hebben altijd het beste met hun dochter voor! Sterkte, A.

Sonja, 13-04-2012 18:51 #1.534
Hallo Astrid,

Ik schaam mij erg diep. Jouw tips en adviezen hoor ik van iedereen… Afstand houden, niet achteraan lopen, etc… Maar ja ik wil het echt zo graag, maar het feit dat we samenwerken maakt het voor mij zo idioot moeilijk! Elke keer weer die confrontatie en als het contact dan best leuk en gezellig is, word ik overmoedig en gok op een etentje o.i.d. samen, fout! Het zou voor mij een zegen zijn als mijn ex inderdaad een andere baan zou vinden, dat alleen al brengt meer rust en hopelijk de ruimte om elkaar te gaan missen… Ik ben er zo klaar mee! Die mannelijke vriend van haar reageert soms dagen niet op haar sms of belt niet terug. Toen mijn ex ging verhuizen was ik haar druk aan het helpen en waar was deze zogenaamde vriend? Die kwam pas toen het klaar was! Enorme oekel die ik ben! Maar ja ik ben zo bang dat ze er misschien inderdaad met een ander vandoor gaat, dat ik elk leuk contact probeer aan te halen en iets leuks te gaan organiseren of als ze een keer een sms stuurt, gelijk reageer. Ben constant bang dat het gewoon te laat is.
Ja het moet anders Astrid en ik ga nu echt drastisch maatrfegelen treffen! hoe lastig ook!

Ik kom verlopig niet op de site, niet eerder dan dat ik enigzins iets 'positief' te melden heb. Bedankt voor zover, dat je mijn gemiep doorstaan hebt.

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 16-04-2012
Hi Sonja, tot je dienst ;). Lees alle antwoorden eens rustig door, vanaf het allereerste begin. Combineer dit met de adviezen uit je omgeving, en ook wat mijn artikel zegt. Steeds wordt aangegeven dat je je ex niet terugkrijgt door er achteraan te lopen, maar juist door afstand te houden. Ook jij kunt dit uitvoeren ook al ben je elkaars collega. Mocht je ondanks de uitgevoerde raad je ex niet terugkrijgen, dan zou je die nooit hebben teruggekregen. Dit is iets dat je echt voor ogen moet houden. Het artikel, maar ook de adviezen, bieden uiteraard geen garanties. Onderzoek verder waar je nu precies zo bang voor bent. Veelal gaat het om de angst afgewezen te worden. Die onderliggende angst kan zo groot zijn, dat iemand maar blijft vasthouden aan de ex. Laat na verloop van tijd gerust wat horen, vooral als je ex elders werkt en de situatie dus wezenlijk anders is geworden. Succes! A.

Sonja, 12-04-2012 14:23 #1.533
D, Luister eens. Ik snap jullie bedoelingen en tips. Mag ik misschien even wat dingen vragen en overleggen? Ik begrijp heus wel dat Astrid geen helderziende is o.i.d. Maar even je hart luchten helpt mij gewoon. Dit is mijn issue en ja ik post hier nu weer. Maar maak je niet druk hoor, ben alweer weg.

Hoopvol, 12-04-2012 09:05 #1.532
Hoi Astrid, Alsof hij het kan aanvoelen. Ik heb gisteren een sms van hem gekregen waarin hij schrijft nog niet zeker te weten hoeveel hij deze maand maximaal kan missen maar dat het in ieder geval een bepaald bedrag zou zijn (hetzelfde als wat hij vorige maand ook al heeft betaald). Ik heb hierop gereageerd dat hij het mij maar moest laten weten als het meer kon zijn. Een uurtje later kreeg ik weer een sms van hem, dit keer een sms waarin hij vraagt hoe het met mij gaat. Ik had dit smsje zeker niet verwacht, vooral na zijn sms van dat ik het heb verpest enzovoort. Ik heb een paar uur gewacht voordat ik antwoordde met dat het goed gaat met mij en vroeg hem hoe het gaat met hem, hij antwoordde dat het ook goed ging. Verder niks. Wat concludeer jij hieruit, eerst een sms waarin ik bij wijze van moet verdwijnen en dan nu zoiets? Bevestigd enkel wat jij dacht, dat hij dat vorige boze smsje uit verdriet heeft gestuurd en er dus zeker nog sprake is van gevoel naar/voor mij?

Kan ik dit als iets positiefs zien? Iedere keer als ik het bijna helemaal opgeef dan doet hij weer iets waardoor ik denk hij is toch nog niet klaar met mij. Als ik hem niets kon interesseren zou hij deze sms niet hebben gestuurd toch?

En dat van het geld, uit zijn sms blijkt toch dat hij zijn best doet. Ik heb tot nu toe iedere maand betaald gekregen, van een goede vriendin kreeg ik te horen dat als hij echt klaar was met mij hij zou zijn verdwenen en ik naar mijn geld had kunnen fluiten!

Ook sprak ik laatst een vrouw die nu al een paar maanden uit elkaar is met haar man, nog niet officieel gescheiden, haar man neemt niet eens de moeite geld te geven voor de kinderen! Als ik dit soort verhalen hoor dan vind ik dat mijn ex zich goed gedraagt met betrekking tot de geldkwestie. Reactie infoteur, 13-04-2012
Hi Hoopvol, het is duidelijk dat hij wel degelijk met gevoel voor jou rondloopt, een goed teken. Je conclusies lijken mij dus juist. Het is enkel die stomme geldzaak die er tussen staat, waardoor hij met zijn houding geen raad weet. Hij voelt aan dat de verstandhouding scheef is, en dat hij daar de oorzaak van is. Gelukkig begrijpt hij dat dit opgelost moet worden, en wel zo snel mogelijk. Daar werkt hij aan. Nogmaals, als de eindbetaling in zicht is kun je hem voorstellen dit te vieren! :) Groetjes, A.

D., 11-04-2012 20:07 #1.531
Sonja, We hadden gedacht dat je nu wel eindelijk ging inzien dat je verkeerd bezig bent. Maar in tegendeel. Je post hier nu nog meer dan tevoren. Wat betekent dit, waarom doet ze dat… denk je soms dat Astrid helderziende is en in haar hoofd kan kijken? Ziekelijk gewoon.

Cikke, 11-04-2012 19:42 #1.530
Goeiavond iedereen, Vorig jaar ben ik een aantal keren op deze site geweest. Mijn man had mij toen verlaten voor een ander, een impulsieve zet. Ondertussen is hij bijna 10 maanden terug en alles loop vlotjes. Ik wou via deze weg toch even iedereen een beetje steun geven en zeggen dat je niet mag opgeven. De tips die ik hier gekregen heb, hebben zeker geholpen. Jullie hebben t volgende mss al veel gehoord maar het klopt wel. Als iets voor je voorbestemd is, komt t terug. Zoniet, is hij of zij niet de ware. Zeker niet pushen, heel belangrijk. Vanaf t moment dat je hen loslaat, zijn ze daar. Iedereen veel sterkte en kop op. T komt sowieso goed, met of zonder ex. Reactie infoteur, 13-04-2012
Hi Cikke, wat een fantastisch nieuws!
"True love is not how you forgive, but how you forget, not what you see but what you feel, not how you listen but how you understand, and not how you let go but how you hold on."
Groetjes, A.

Sonja, 11-04-2012 18:39 #1.529
Hoi Astrid,

Ik weet niet of ik haar heb, ik denk van niet. Al waardeer ik jouw visie wel en lijkt het ook alsof ik haar heb door die dubbele verhalen. Eigenlijk zou je ons eens moeten zien en hoe we tegen elkaar doen, hoe ze soms naar me staart.
Wat betreft haar hebben, ons prive contact staat op een laag pitje, dus van haar kant "lijkt" er geen "gemis". Ook heb ik via een kennis vernomen dat het contact met die mannelijke vriend opgeschroeft is, tenminste deze week heeft ze hem al 3 keer gezien (ook een keer met andere vrienden erbij). Het hoeft niks te betekenen want in pricipe ziet ze al haar vrienden veel… Hij had zelfs gebeld toen ik met pasen bij haar was, alleen hoorden we de telefoon niet en ze heeft hem pas de volgende dag (24 uur later) terug gebeld (had ik ff gecheckt). We hebben ooit wel eens een pittge gesprek gehad over ons en iedere keer zegt ze er niet klaar voor te zijn, stabiel te willen zijn, niet te weten of het een vrouw of toch een man word… Maar ja als ik dan kijk naar pasen en hoe gezellig het in principe was, niet dat we aan elkaar zaten te plukken ofzo, het was gewoon gezellig.
Ook vanmiddag weer begon ze over kerst 2010 en dat ik toen in slaap viel, waarom? Dit zei ze tegen mijn maatje R. In je artikel staat ook iets over oude herinneringen ophalen goed of kwaad…

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 13-04-2012
Hi Sonja, ja. Maar kijk nu eens naar wat je in het afgelopen half jaar hebt geprobeerd. Werkte je strategie (= gewoon prive contact houden) om haar terug te krijgen? Nee. Je hebt er haar vriendschap mee, maar dat wil je niet. Je blijft hopen op een verzoening, ondanks haar persoonlijke problematiek, de mannelijke vriend die misschien meer wordt, en haar pogingen om je enigszins op een afstand te houden. Verschillende dingen hebben we besproken, zoals het faken van een derde persoon, haar prive niet meer zien of spreken, en je onbeschikbaar houden voor eventuele initiatieven van haar kant. Kennelijk zijn deze mogelijkheden voor jou niet goed uitvoerbaar of je wilt dat gewoon niet. Maar dan moet je tegen jezelf zeggen: oke, ik vind die vriendschap (hoewel op een laag pitje) gewoon leuk en heb er vrede mee. Stop dan de hoop en focus je eventueel op andere mogelijke partners. Want trek je conclusie: Al wat er nu gebeurd is in de afgelopen maanden heeft haar niet bij jou teruggebracht op de manier zoals jij wil. Verander je strategie dus als je vindt dat het anders moet! Groetjes van A.

Richard, 11-04-2012 18:19 #1.528
Hoi beste A,

Bedankt voor je raad, ik heb er zeker wat aan en goed over nagedacht. Daarom ook nog geen bericht gestuurd. Inmiddels een half jaar uit en bijna drie maand geen contact meer. Ik vraag me oprecht af of ik t moet willen zoeken. Heb haar zo vreselijk laten schrikken dat ik wel denk dat ze op een gegeven moment de hoop heeft opgegeven in de laatste periode. Misschien had ik in t begin er beter mn best voor moeten doen. Inmiddels heeft alles bij mij wel redelijk zn plekje. Echter voelt t ook nog enorm ergens onaf. Zo onnodig allemaal. Had zo vaak gehoopt ze me de kans gaf om even te praten. Of dat ze zelf die behoefte voelt. Maar vanuit haar gezin weet ik dat ze niet praten, Over niks. Het gebeurde ging uiteindelijk nergens over en dat doet zeer. Het was dom, maar ze over reageerde er wel een beetje op. Na stevige knuffels en zeggen dat ik altijd in haar hart was zei ze als laatste woorden dat ze zielsveel van me hield, terwijl ze huilend de trap afliep. Meegenomen door haar moeder, die wou perse met haar mee, vind t nog steeds idioot. We hebben elkaar nooit meer gesproken.

Ze had nog wel dat briefje in december, 2 maand na dato stuurde:

Hoi Richard,
Vandaag zag ik je berichtje. Ik zeg maar gelijk, ik vind enorm moeilijk wat te doen. En veel te laat, maar toch alsnog een briefje van mijn kant zoals beloofd. Sorry dat het zo lang duurde, heb het honderd keer herschreven en er tegenop gezien het te versturen. Natuurlijk is de mail niet het beste medium, omdat deze woorden geen nadere toelichting kunnen krijgen waardoor het misschien verkeerd opgevat kan worden. Ik hoop dat dat niet het geval zal zijn. En per mail, omdat persoonlijk contact mij op dit moment niet goed lijkt.
Nogmaals wil ik je graag laten weten dat ik blij ben dat je me hebt laten weten hoe het met je gaat. Het was voor mij echt een enorme opluchting. Ik was zo erg geschrokken en maakte me zoveel zorgen. Jouw bericht gaf me een stukje rust, al maak ik me nog steeds zorgen.
Nooit eerder dan vanaf die zaterdag heb ik ingezien hoe erg je nog vecht met je verleden en wat dat met je doet. Het spijt me zo dat ik dat niet eerder in heb kunnen zien.
Ik weet niet hoe ik dit moet zeggen en ook niet wat de juiste woorden zijn, dus vergeef me als het niet de juiste zijn, maar ik denk dat jij eerst voor jezelf hier je weg in moet zien te vinden. En ik weet misschien een heel klein beetje wat voor ellende je hebt meegemaakt, toch weet ik gewoon dat jij ook dit kunt. Ook al zal het soms heel moeilijk zijn. Je bent een mooi en sterk mens.
Hoop echt heel erg dat het goed met je gaat!
J.
Mn broek zakte af, ze zat er naast.Kan r begrijpen, ook haar keus., Maar dat had ik je al eerder geschreven. Voelde me met al die mensen gedwongen een verklaring af te geven die ik niet had. Heb t maar gegooid op ‘vroeger’. Dom. na ontvangst van die brief gevraagd of we konden praten en die uitnodiging op onze speciale dag voorgesteld, omdat ik r graag wou zien, Ze sloeg m af en bood aan wel een keer af te willen spreken als ik dat nodig had om door te gaan maar verder voorlopig dan geen contact wou, Ik denk dat dit voor haar achteraf wel een escape was om toch elkaar te zien onder het voor haar ‘correcte’ label. Toen niet gedaan en gezegd dat ik de keus respecteerde,. Paar dagen later alsnog gevraagd of dat kon onder mom van haar idee. (slap ja, ik weet t, wou het zo graag uitpraten) Schreef ze terug dat ze had nagedacht en t niet op dat moment kon. En contact voorlopig niet goed leek. Dit was eind dec. Ondanks dat je t afraadde heb ik enkele weken later toch een brief gestuurd. Een soort klaar de lucht deel twee. Immers we hadden elkaar niet meer gesproken. En dat was verstikkend. Heb verteld dat ze bepaalde dingen niet zo hoefde te zien en dat ik eraan werkte en graag een streep onder het gebeurde te zetten voor dat moment omdat er al genoeg over gezegd en vooral gezwegen was. Verteld hoe het met me ging. Dat was fout denk ik, toch bewijzen. Het niet rechtzetten doet zeer, maar Inmiddels heb ik de klap en de paar zaken die er waren wel verwerkt cq opgelost en ik denk door dit gebeurde zeker versneld is. Verder aangegeven hoe ik een toekomst zag, met haar en dat die zonder haar er dan iets anders uit zou zien. En dat ik vertrouwen had. Geen reactie helaas. Heb toen besloten het ook maar af te sluiten bijna drie maand terug, hoe graag ik dat ook niet wou.

Omdat ik inmiddels voor mezelf heb gekozen merk ik dat t ook zn goede kanten heeft. Al voelt t toch alsof ik bij haar gefaald heb. In één klap alles verpest, Ik heb wel geleerd. Kan er verder niets meer aan doen. Zou zo graag een gesprek willen, het artikel klopt. Mn hart vraagt nog steeds om een soort van verzoening. Ik zou graag willen praten en zij misschien helemaal niet.Denk wel dat haar vertrouwen vreselijk weg is. Mss is dat gezakt in de tijd of niet en misschien herinnert ze zich alleen slechte zaken. In elk geval is ze ook koppig en een controle freak, maar wel een leuke. Een beslissing maken vind ze dan lastig, en ze kan enorm twijfelen en geen actie ondernemen en afwachten. Eindeloos afwachten. Daarom hakte haar moeder destijds denk ik ook de knoop door (ja, ze is 31) De eerste keer dat ze twijfelde had ik toch echt aangedrongen op een gesprek, ze kwam terug, Dat deed ik deze keer niet. Zij ook niet.

Goed t is een lang verhaal. Maar het is belangrijk voor me. Wil haar gelukkig zien, en mezelf ook. Weet niet of dat samen is. Doe daar liever geen uitspraak over. Wat ik wel wens, is dat ik met een voor mij zo dierbaar persoon en mooi mens de zaak uitgesproken heb. Immers we hadden geen ruzie en we gingen lief met elkaar om. Ook de manier hoe ze wegging laat me dat ik t als mens zijnde toch goed wil doen.Het goedmaken. En misschien doe ik dat juist wel door te verdwijnen, Maar voor mn gevoel word hier nog steeds een grove fout gemaakt.

Ook nu ik dit schrijf voelt t onaf. Zowel mentaal als qua spulletjes. Deze week loop ik die 1e marathon, trainen duurde slechts 9 weken. Niet normaal. Heb daar naartoe gewerkt en ben ook daarin fysiek als mentaal nog meer gegroeid. Ben nu gelukkiger dan met haar en voor haar. Vraag me af hoe dit gevoel zou zijn als we weer opnieuw contact zouden hebben. Als, en ik zeg echt als, ik toch contact zoek. Want ik kijk er niet naar uit weer teleurgesteld/afgewezen te zijn. Hoe kan ik het best en zo licht mogelijk haar benaderen? Direct voor een uitje, zoals in mn brief. Boeket met een uitnodiging? Ze verhuist 1 mei, einde contract. Waarheen weet ik namelijk niet. Of een simpel sms’je met hoe het gaat? Het liefst zou ik sturen dat t nu wel lang genoeg geduurd heeft en dat we maar gauw iets leuks moeten doen.

Beste A, het is een heel verhaal. En ben je dankbaar als je, wederom, in de adviespen kruipt. Ik begrijp dat een deel vanuit haar moet komen. Maar ik ken haar, dat doet ze niet. Schulp, en prinses in de toren. En zelfs als ze wil, twijfelt ze nog… Het maakte me gelukkig, haar gelukkig te zien. En samen leuke dingetjes doen. Het is een goed mens, al is ze ook hard. Ook voor zichzelf. T voelt enorm rot als man zijnde machteloos te zijn. Het spijt me allemaal zo, en ik zou me juist dolgraag bewijzen. Nog steeds zou ik zo graag hemel en aarde bewegen voor een gesprek van 5 minuten. Immers we waren zo dicht met elkaar. Al was ze maar weer een gewone vriend. Maar niet meer ten koste van mezelf

Sorry voor als dit bericht wanhopig overkomt. 99% vd tijd sluit ik haar uit en ben ik er niet (bewust) mee bezig. Maar denk je moet een volledig beeld hebben. Immers wie niet waagt wie niet wint.

Groet, Richard Reactie infoteur, 13-04-2012
Hi Richard, mij heb je allang overtuigd, maar je ex is iemand anders. Je moet haar op het einde toch enorm hebben hebben afgeschrikt. Op een relatie gokken moet je nu niet doen, want eerst moet het vertrouwen terug. Het is goed dat je een tijd niets gedaan hebt, juist omdat je een aantal overigens begrijpelijke fouten hebt gemaakt. Het is jammer dat je de nieuwe dingen in je leven niet met haar kunt delen. En het is frustrerend dat de relatie 'onaf' voelt. Je vraagt je dan terecht af of je ex niet met hetzelfde 'onaffe' gevoel zit. Mogelijk is de invloed van haar omgeving groot en doet ze niet wat ze in haar hart werkelijk wil. In zo'n geval krijg je het bekende getwijfel, wat elke relatie vroeg of laat kapot maakt. Je moet dus niet denken dat alles aan jezelf te wijten is, want de kans is groot dat ze slechts onjuiste conclusies heeft getrokken. Dat zie je vaak bij een breuk: een reeks misverstanden stapelt zich op, en verdriet en woede is een muur die herstel onmogelijk maakt. Of zij die zware, negatieve emoties heeft valt te betwijfelen, want al wat ze zei is dat ze zielsveel van je hield. En ik garandeer je dat als een vrouw dat uitspreekt het serious business is. Maar angst is een slechte raadgever. Het is mogelijk dat haar gevoel van veiligheid en vertrouwen is aangetast, en ze daarom bang is voor de confrontatie. Verhuist ze 1 mei, dan kun je daar gebruik van maken en haar eind april vragen waar ze naar toe gaat. Een boeket en een uitnodiging zou ik niet doen, en een sms is wat simpeltjes. Schrijf in geen geval dat het nu wel lang geduurd heeft en dat jullie wat leuks moeten doen. Zwijg over je intenties, maar je hebt het volste recht om de vriendschap proberen te herstellen. Een email volstaat, maar houd het kort en probeer enkel wat informatie los te peuteren. Krijg je die, dan moet je niet meteen weer reageren maar wederom wachten en er later eens wat inhoudelijker op in gaan. Reageert ze totaal niet op je mail, laat het dan wederom voor lange tijd zitten. Wat een gedoe he? Groetjes, A.

Sonja, 10-04-2012 17:45 #1.527
Hoi Astrid,

Nog even een kleine aanvulling en dan duik ik weer onder voor een tijd :). Ik zag mijn ex vandaag weer op het werk. Op zich was ze ok, maar toch weer (in tegenstelling tot 1e paasdag) gereserveerd… wel vroeg ze vrolijk hoe mijn paasbrunch gisteren was geweest etc etc. Ik was jolig en gewoon geinterreseerd en vroeg ook naar haar dag gisteren. Ze had gisteren film gekeken met die mannelijke vriend van haar (dit wist ik weer via via) maar hier is ze niet open over tegen mij. Op zich weet ik ook dat daar niks zit qua relatie.
Wel was ze open over haar therapie van vrijdag en dat een andere goede vriend meegaat. Prima zo. Ze krijgt EMDR vrijdag, een best wel heftige therapie. Ken je het?

Ik houd me verder maar weer afzijdig en kalm. Beviel me verder wel.

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 11-04-2012
Hi Sonja, ik kende het niet maar heb er inmiddels over gelezen. Het gaat om traumaverwerking waarbij verschillende elementen van therapieen worden gecombineerd. Net zoals cognitieve therapie lijkt ook dit een dubieuze aangelegenheid. Bij het woord therapie gaan bij mij sowieso al alarmbellen rinkelen. Zie een treffend fragment uit 'Filosofische praktijk: een alternatief voor counseling en psychotherapie': "Dat het woord 'therapie' min of meer betekenisloos is geworden is iets dat niet alleen maar het 'medisch imperialisme' kan worden verweten. De therapiegekte kan worden gezien als een ongelukkige samenloop van sociale ontwikkelingen en wetenschappelijke vooruitgang." Therapeuten proberen deze therapiegekte op allerlei manieren te rechtvaardigen. Kortom, overschat nooit een therapie! Wees kritisch of sceptisch. Oke, dat hoef je haar natuurlijk niet te zeggen, daar moet ze zelf achterkomen. Hou je je haaks? ;) Groetjes, A.

Sonja, 10-04-2012 09:56 #1.526
Hallo Astrid, In wat voor context mijn ex en die therapeut het verder over "ons" hebben gehad, weet ik niet. Maar net wat je zegt, het is een vreemde uitlating. "lastig een relatie op de werkvloer en dus 'grappig' dat ik dan mee zoukomen om haar vrijdag naar die therapeut te brengen"… Hmm. Zoals ik dan altijd maar zeg whatever! Ik ga trouwens niet mee, moet werken en iemand anders brengt haar. Ze stond er niet negatief tegenover dát ík eventueel wel mee zou gaan. M.i. nog vreemder. Want het is niet alleen even brengen, ik moet er dan ook wachten. Wat haar therapie verder betreft; ik heb ooit eens vermeld over haar jeugd en het misbruik. Daar is in feite de therapie op gericht. Mijn ex heeft ook last van stemmingstoornissen. Maar ik ga proberen bij mijn ex te achterhalen wat nu precies het doel is. Bv bij mindfullness leert ze haar negatieve gedachten te balanseren. Ik weet wel dat ze opdrachten meekrijgt vanuit haar therapie; bv vorige week moest ze dus 4 vrienden vragen wat zij van mijn ex vinden. Ik denk ook dat mijn ex teveel meegaat in wat de therapeuten zeggen (bv over ons, over een relatie). Mijn ex hield zich altijd bezig met wat anderen van ons denken bla bla.
Ons etentje 1e paasdag was gezellig. Niks nieuws eigenlijk. Net een getrouwd stel. Ze vroeg me weer het hemd van het lijf over vanalles, ook wat ik deze week ga doen allemaal. Ik gedroeg me enorm zelfverkered en cool, zo cool dat mijn ex het benoemde. Mijn ex haalt vaak herinneringen naar boven (ik let hier speciaal op), nu met ons etentje weer, een negatieve dat ik met kerst 2010 in slaap viel tijdens het kijken van een film… Ik weer verder. Es kijken wat er gebeurd. Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 11-04-2012
Hi Sonja, je hebt daar dus met Pasen gezien en jullie waren een soort 'getrouwd stel'. Welnu, je hebt haar dus al, zou ik zo zeggen. Er valt in deze geen ex meer terug te krijgen, of zie ik dat verkeerd? Dat ze geen intimiteiten wil of niet met jou officieel als stel gezien wil worden, zijn eigenlijk twee andere verhalen. Als je niet met een partner wilt zijn die hier een probleem mee heeft, moet je de discussie openen en/of je biezen pakken. Kun je, of durf je niet goed over haar persoonlijke problematiek aangaande relaties te praten, dan zit er iets groots tussen jullie in, wat de beste therapeut nog niet weg kan krijgen. Stap je op, dan kun je de boel afsluiten en later een andere partner hebben die geen issues heeft. Waarschijnlijk is dat veel gemakkelijker en prettiger voor je. Want jouw welzijn moet toch meetellen! Cijfer jezelf dus niet weg in die oneindige hoop, tenzij je de communicatie hierover drastisch hebt kunnen openbreken. Vooralsnog zit dat er niet in als je ex zich laat beinvloeden door een therapeut die haar merkwaardige opdrachtjes meegeeft. Groetjes, A.

Hoopvol, 10-04-2012 09:08 #1.525
Hoi Astrid,

Dat risico loop ik inderdaad, dat het helemaal niet meer goedkomt en ik nu onterecht hoop op een goede afloop. Ik vraag me dan ook af hoe hij erover denkt, denkt hij uberhaupt weleens aan mij, mist hij mij, houdt hij wel echt van mij?

Misschien was zijn boze sms wel gewoon echt zijn gevoel en wilt hij mij echt nooit meer zien en zijn de zakelijke sms niks meer en niks minder.

Zonder die geldkwestie was dit een stuk makkelijker geweest, dan had ik het echt kunnen afsluiten en hadden wij geen contact meer hoeven hebben. Ik weet gewoon niet meer wat te doen of te denken, is mijn hoop vals?

Hoe kan ik erachter komen of hij nog wel gevoel voor mij heeft en ook hoopt dat het ooit goedkomt, wat voor signalen zou hij dan kunnen afgeven?

Ik weet het gewoon echt niet meer. Reactie infoteur, 11-04-2012
Hi Hoopvol, hij heeft zijn emoties al laten zien, ook al was dat voornamelijk woede. Achter woede schuilt altijd iets anders: verdriet, wanhoop, frustratie. Een man die helemaal niet kwaad om je wordt zou een man zijn die geen donder om je geeft, en je weet dat onverschilligheid het slechtste teken is. Wat hij nu doet is waarschijnlijk zelf die pauze inlassen, omdat doorgaan op deze manier niet goed mogelijk was. Geeft hij werkelijk om je, dan zal hij je met de grootste spoed terugbetalen en er alles aan doen om op goede voet met je te staan. Vooralsnog zit hij zo dik in de financiele ellende dat hij aan dat tweede niet eens toekomt. Daarom krijg je helemaal geen signaal meer. Twijfel je, blijf dan niet hangen in het verleden, maar ga door. Hij is degene die hoop moet hebben, en als gevolg daarvan moet handelen. Of jij dan wel of niet beschikbaar bent, en eigenlijk nog wel met hem verder wilt, is het risico dat hij loopt. Groetjes, A.

Hoopvol, 09-04-2012 09:48 #1.524
Hoi Astrid,

Natuurlijk lopen er vast veel leukere mannen rond met veel minder bagage als hij, maar mijn gevoel is op dit moment enkel voor hem en dat maakt dus dat ik in andere mannen geen interesse heb of kan hebben.

Ik weet niet waarom, maar iets zegt mij dat het laatste woord hierover nog niet uitgesproken is, ik hoop dan ook dat de pauze die wij nu hebben ervoor zal zorgen dat wij weer samen kunnen zijn, dat wij hier sterker uitkomen en dat dit onze liefde voor elkaar enkel doet groeien. Reactie infoteur, 10-04-2012
Hi Hoopvol, ja, het is vervelend als er nog onafgemaakte issues rondwaren, of dat nu praktische of emotionele zaken zijn. Hierdoor ben je 'gevangen' in het verleden, maar ook in de hoop. En of dat goed voor je is valt te betwijfelen. De kans is namelijk heel reeel dat je over een paar jaar iemand anders vindt en je afvraagt hoe je in hemelsnaam zoveel tijd hebt kunnen vergooien aan een ex die dit helemaal niet waard was. Blijf je denken dat jullie bij elkaar horen, weet dan dat je het risico neemt dat het allemaal voor niets kan zijn en je straks met dubbel verdriet kan zitten. Bekijk altijd of een man je liefde of affectie wel waard is, want in een relatie is het altijd een optel- en aftreksom van 'geven en nemen'. Geef in de huidige situatie geen millimeter te veel. Aandacht en aan hem denken zijn allemaal 'cadeaus' waar hij waarschijnlijk geen raad mee weet. Groetjes, A.

Sonja, 06-04-2012 18:30 #1.523
Hallo Astrid,

Bedankt voor je laatste reactie, waardeer ik zeer.
Ben eerder terug dan verwacht, gewoon om even iets te melden, wat misschien niet interessant of belangrijk is. Ik heb vanaf 25 maart j.l. niks meer prive van mijn ex vernomen. Vandaag voor het eerst weer samen een volle dag gewerkt. Ik moet zeggen dat ik het redelijk naast me neer kan leggen allemaal. Maar ik vraag me dan toch weer dingen af wat mij bezig houd (ja sorry). Mijn ex vertelde dat ze vrijdag a.s. vervoer nodig is naar haar therapeut, rund die ik ben bied het aan. Mijn ex begint ineens te lachen en vertelde dat haar therapeut had gezegd dat het niet handig is om iets met een collega te beginnen (er was dus weer over ons gesproken) de mop was dan dat ik dan volgende week vrijdag met haar meekom naar die therapeut. Terwijl diezelfde therapeut contact dus afraad tussen ons. Snap je waar ik heen wil? M.i. lijkt het alsof mijn ex de tips van die therapeut "volgt". Alsof ze geen contact Mág zoeken met mij.
We hadden het over samen eten, mijn ex leek dat wel gezellig. Prima, maar nadat ik uitgenodigd was bedenkt mijn ex ineens of collega C misschien ook wel meewil? (dat is dus niet mijn maatje R). Net alsof ze niet alleen met mij in een situatie wil zijn. Telkens is er iemand bij. Wat voor gedrag zal dit zijn? Ze hoeft mij niet te vrezen hoor, ik heb haar in weken al niet verkeerd aangeraakt o.i.d. Eerder als het uit was, keken we rustig film samen of zaten we gezellig te eten. Dus waarom nu die vreemde benadering?
Mijn ex gaat op zoek naar een andere baan, misschien is dat ook wel beter zo.
Zeg eens eerlijk Astrid, naast het feit dat ik nu echt verder ga met jouw advies, zal er nog wel een kans zijn? Ik vind het zo'n typische situatie?

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 08-04-2012
Hi Sonja, er zal binnenkort veel veranderen als je ex elders gaat werken, dus vermoedelijk wordt je onzekerheid straks vanzelf opgelost. Blijf niet piekeren over het gedrag van je ex, want de kans is groot dat ze beinvloed is door die therapeut, en daar doe je toch niks aan. Wel zou het plezierig zijn als je meer weet over die therapie, wat het doel is, en waarom jij daar eigenlijk een rol in speelt. Haar persoonlijke besognes hoeft ze niet op jou af te wentelen, en als de therapeut vindt dat ze beter niets met een collega kan beginnen, dan is dat diens eigen mening en niets meer. Sowieso is het gek dat als je aanbiedt om haar chauffeur te zijn, zij dan reageert met een eventuele 'relatie'. Een lift krijgen is in mijn woordenboek geen relatie. En ja, een verhouding op de zaak kent zo zijn eigen moeilijkheden, maar het komt zo vaak voor dat niemand zich in bochten hoeft te wringen om zoiets maar te voorkomen. 'Geniet ervan', zou al een veel beter advies geweest zijn. Kortom, wat voor een therapie is dat, en waarom betrekt zij jou daarbij. Wil je blijven prakkizeren, dan heb je dus genoeg stof om over na te denken ;). En of de kans nog steeds aanwezig is? Jazeker. Maar het zou zo leuk zijn als jij dan tegen haar zegt: 'Zo zo, wil jij een relatie met mij? Droom lekker verder ;). Groetjes, A.

J. R., 05-04-2012 15:08 #1.522
Beste A, We zijn nu een aantal weken verder en heb haar een brief gestuurd met daarin mijn gevoelens en visie wat betreft onze verbroken relatie (geen verwijten overigens).
Vorige week maandag had ik die door haar brievenbus gedaan, want ze woont een paar huizen verderop. Vrijwel een uur later reageerde ze hier op. Ze zei dat ze het lief vond van me dat ik de situatie begreep (wat dus niet duidelijk overkwam waarschijnlijk, want dan had ze wel geweten dat met goede communicatie het verholpen kon worden), maar ik moest haar loslaten en verder gaan met mijn leven en de dingen doen die ik wil. Daarbij ook nog dat ze ons al had afgesloten. Beetje raar dat dat zo snel kan naar mijn mening, aangezien ze het twee maanden geleden nog over kinderen had etc. Verder niet op terug gereageerd en heb haar 5 dagen later nog een mail gestuurd om mijn woorden te bekrachtigen. Heb hierin ook gezet dat ik `waardig` afscheid had gewild in plaats van ruzie…
Waarschijnlijk een domme zet en ze belde me boos op of ik haar alsjeblieft met rust wilde laten en dat ze mijn brief en mail niet meer leest. Werd hier ook weer boos om omdat ze gemene dingen zei over de telefoon en dat ze niet meer van me hield etc. Als dat echt zo is, tja heb ik pech. Hierop zei ik tegen haar dat ik haar zou loslaten en of ze mijn geld (niet zo veel trouwens) over wilde maken en mijn foto`s nog wilde geven. Die krijg ik wel zei ze.
We zijn nu al een paar dagen verder en ze heeft me nog niks gegeven. Probeer normaal tegen haar te doen, maar ik krijg alleen maar te horen dat ik haar met rust moet laten als ik haar formeel wat vraag. Nu is mijn vraag, ze schreeuwt nu wel al die dingen en zoekt verder ook geen contact. Maar waarom wacht iemand ermee die zegt niks meer te willen en/of horen met het teruggeven van mijn spullen? Heb haar gezegd dat ze dan van me af was…
Is dit pesterij? Of een stukje macht? Als je er klaar mee bent dan zorg je toch dat het ook echt klaar is? Dus geen dingen behouden om te treiteren of wat het ook maar mag zijn.
Of durft ze me nog niet los te laten en probeert ze me nog onbewust aan het lijntje te houden? De brief en mail was waarschijnlijk te vroeg, maar ik dacht heb toch niks meer te verliezen dan wat ik al verloren heb. Ik heb verder ook niks meer laten horen van me en ben dat ook niet van plan, aangezien zij aan zet is. Ik doe verder ook mijn dingen weer en ben weer `back on track` maar wat ze hiermee wil bereiken weet ik niet. Ze zegt dat het over is, maar aan haar gedrag te zien is ze of heel kinderachtig of heeft me nog niet losgelaten…
Wat denkt U? Is dit het gedrag van iemand die niks meer wil? Vind dit moeilijk in te schatten… Hopelijk heeft U een passend antwoord voor me, zo niet dan alsnog bedankt voor Uw moeite… Reactie infoteur, 08-04-2012
Hi J.R., de dingen die ze aan je gezegd heeft zijn geen beste signalen, maar je kunt niet anders dan de gedane uitspraken respecteren. Een te vroege poging tot herstel van de relatie leidt vrijwel zeker tot niets, omdat de ex er geirriteerd op kan reageren. Dit is dus ook gebeurd. Ze vraagt nu bij voortduring om rust, dus kennelijk voelt ze zich achterna gezeten of opgejaagd. Dit is heel kwalijk en betekent dat je echt te ver bent gegaan, althans, in haar ogen. Of ze je aan een lijn wil houden of van macht gebruik maakt is niet zeker, de kans is wellicht groter dat ze je onderschat heeft. Veel exen hebben in een relatie alles gegeven, maar hebben gewoon niet meer in huis. Dat je dan kwaad wordt is heel begrijpelijk. Immers, jij zou veel meer voor haar hebben gedaan dan zij ooit zal begrijpen. Ze had jullie al 'afgesloten', wat aangeeft dat haar liefde voor jou niets betekend heeft. Een harde les, maar later zul je weten dat het goed was dat ze niet in je toekomst thuis hoorde. Groetjes, A.

Hoopvol, 05-04-2012 09:54 #1.521
Mijn prioriteit ligt momenteel bij het terugkrijgen van mijn geld, ook omdat een verzoening eerder dan niet mogelijk is. Hij moet inderdaad zelf over de brug komen met dat geld, maar ik vind het lastig om af te wachten.

Bij de eerste betaling is hij er zelf mee gekomen, hij had toen onverwachts extra geld en heeft mij dit toen laten weten en ook aan mij gegeven. Daarna heb ik hem er steeds aan herinnerd, op de momenten dat ik dacht dat hij van dat vast project weer geld zou krijgen, ik was altijd te vroeg en hij zat dan nog op dat geld te wachten.

Ik zal het nu even afwachten, maar ik ken mezelf, als het mij te lang duurt zal ik hem wel een reminder sturen, is dit zo slecht? Kan het zijn dat hij juist wacht op zo'n sms, omdat het toch een teken van leven is, aandacht? Want betalen doet hij tot nu toe wel, daar gaat het gelukkig wel goed.

Ik had misschien inderdaad niet moeten reageren op dat smsje over de lege ruimte, maar heb dit toch gedaan, ook omdat er anderen bij betrokken zijn die dan snel een antwoord hebben en dus opzoek kunnen gaan naar een andere ruimte. Ik heb dan ook zeer kort gereageerd met dat het niet kan, dus niet een hele lange sms met uitleg, gewoon een sms die meer dan 24 uur daarna kwam en zeer kortaf.

Oh Astrid, het is allemaal zo ingewikkeld, soms wil ik dat het allemaal maar een nare droom is, maar helaas! Ik moet zeggen dat het verder wel goed gaat met mij, ik zorg goed voor mezelf, ga nooit als een sloddervos de deur uit, niet om hem, maar zo ben ik altijd geweest, erg ijdel! En concentreer mij op andere leuke dingen in mijn leven.

Het is de onzekerheid die het zo lastig maakt, als iemand mij kon vertellen dat het nooit meer goed zou komen zou ik dit kunnen accepteren en dit achter mij kunnen laten. Maar ondanks (of juist daarom) dat de emoties zo hoog zijn opgelopen geloof ik nog steeds dat hij van mij houdt en dat er dus nog kans is.

Nog even een andere vraag, hoe komt het dat jij zoveel afweet van dit onderwerp, zijn het bepaalde studies, onderzoeken etc die jou van informatie hebben voorzien?

Bedankt weer voor je luisterend 'oog' :) en alvast een fijne pasen. Reactie infoteur, 08-04-2012
Hi Hoopvol, het is niet verkeerd dat je om je geld vraagt, maar je kunt je ex best eens testen door te bekijken of hij uit zichzelf met geld komt, of helemaal niks doet. Dit is ook een stuk vertrouwen dat je hem dan geeft: je vertrouwt er op dat hij je betaalt. Blijkt hij dat toch niet te doen, stuur dan alsnog die sms. Gebeurt het een volgende keer weer zo, zeg hem dan dat je rente gaat heffen ;). Eens zien of meneer dan wat harder loopt. Word nooit afhankelijk van je ex, maar verbreed je horizon en kijk serieus of er geen leukere mannen zijn. Je moet jezelf bevrijden van die onzekerheid, want die blijft staan. Probeer dat te accepteren maar verdoe geen tijd aan je verleden. De toekomst is onbekend, dus al wat je hebt is NU. Prettige pasen! A.

Hoopvol, 04-04-2012 16:58 #1.520
Hoi Astrid,

Het betreft de verhuur van een ruimte die ik bezit, deze staat momenteel leeg en hij kent iemand die het tijdelijk wil huren. Ik heb hier inmiddels al op geantwoord, ik heb gezegd dat ik het niet doe. (Heb namelijk ook een aanvraag van iemand anders, maar dat heb ik hem niet gezegd, heb enkel gezegd dat het niet kan).

Wellicht heb je mij verkeerd begrepen, maar ik kom al tijden niet meer bij die uitgaansgelegenheid waar ik hem zou kunnen tegenkomen, dat heb ik bewust gedaan zodat hij mij niet ziet en dus echt kan gaan missen. De laatste keer dat ik hem heb gezien was ook daar en dat is nu alweer bijna 6 weken geleden.

Volgens mij doe ik momenteel alle stappen die jij mij heb geadviseerd, ik bel niet, ik sms niet en ga dus ook niet naar plekken waar ik hem kan tegenkomen. De enige keren dat ik heb gsmst had het met mijn geld te maken en dus puur 'zakeijk'.

Ik weet dat ik geduld moet hebben en moet afwachten en heb nu ook wel door dat zijn 'maniertjes' en zijn 'woede' juist aangeven dat er bij hem nog heel veel gevoel zit voor mij.

Alleen soms doet hij weer iets en weet ik niet wat ik ermee moet, vandaar dat ik dan hier plaats. Reactie infoteur, 05-04-2012
Hi Hoopvol, je reageert op zijn berichtjes, dat is het hele punt. De zakelijke sms'jes zou ik ook niet meer doen, want hij moet zelf over de brug komen met dat geld. Je moet doen zoals hij niet verwacht. Dus stuurt hij een sms met iets dat niet te maken heeft met jullie geldkwestie, reageer dan niet. Een absolute relatiepauze moet minimaal enkele maanden duren, maar als je elkaar nog spreekt of schrijft, in welke hoedanigheid ook, is er geen sprake van een pauze. En dus ook geen gemis. De 'pauze' zal in zo'n geval langer moeten zijn. Groetjes, A.

Anne, 03-04-2012 15:58 #1.519
Hallo, Hier mijn verhaal. Mijn ex-vriend heeft nu 6 week geleden onze relatie verbroken. We zijn 2, 5 jaar samen geweest.Vier maanden terug heb ik gevoelens voor een andere jongen gekregen. Hij ook voor mij. Ik wist niet wat ik met de situatie aan moest. We zagen elkaar alleen op feestjes en waren dan ook wel wat aan het flirten, ook hadden we af en toe contact via hyves. Ik vroeg mij steeds af : Waarom heb ik gevoelens voor een ander? Maar ik durfde er niet over te praten. Totdat mijn 'nu dan ex-vriend' dat door kreeg, hij was woedend en hebben erge ruzie gekregen. Op dat moment was ik er klaar mee en dacht bij mezelf het is beter zo, ik heb niets voor niets gevoelens voor een ander. Ik heb het hele weekend dan ook niets van hem gehoord en dacht dat het voor hem ook over was, dat had hij ook te kennen gegeven in de ruzie. Ik heb 2 dagen daarna afgesproken met diegene waar ik gevoelens voor had. Ik zat wel met mijn ''ex-vriend'' in mijn hoofd maar het voelde op dat moment wel goed. Die dag er naar kreeg ik ineens een smsje van mijn ''ex-vriend'', waarom ik niet eerlijk ben geweest, dat ik gevoelens heb gekregen voor een ander. Ik heb hierop gereageerd en voorgesteld om te gaan praten 's avonds. Hij heeft me opgehaald en hebben een heel goed gesprek gehad, ik zag dat hij spijt had van de manier hoe hij me heeft behandeld en dat hij nu pas inzag wat hij mist. We hebben het opnieuw geprobeerd. Ik heb de persoon waar ik gevoelens voor had gekregen dit ook uitgelegd waar ik mij best schuldig onder voelde, want hij zag het wel zitten met mij. Ik zag niet echt verbetering en ik ben 4 week later weer de mist in gegaan, door met die persoon waar ik gevoelens voor had af te spreken. We hebben kusjes gegeven. Ik was zo in de war en had zo'n enorme spijt ervan dat ik het ook niet durfde te vertellen aan mijn ''ex-vriend''. Twee weken later is hij er achter gekomen en heb het toegegeven, Ik was hem nu kwijt dacht ik. Ik heb hem gesmeekt om te blijven en dat ik er gruwelijke spijt van had! Hij bleef toch bij me, maar hij was beschadigd en wist niet of het ooit goed komen zal. Nu 6 week geleden hadden we een feestje, hij was al een beetje narig op mij, we zijn samen naar huis gegaan en kregen daar enorme ruzie om niets. Hij heeft mij vervolgens op de grond gesmeten waar ik erg van geschrokken ben. Ik bedacht me niet, pakte me schoenen en ging weg. Hij kwam me achter na en zei dat het hem speet, vervolgens hield hij mij tegen en ik heb me los gewurgd, hij heeft me toen nog is 6 keer op de grond gesmeten, bij mijn keel gegrepen, ik was verdrietig kwaad en teleurgesteld. Ik heb zelf nog met de politie gebeld. De volgende dag was ik diegene die hem belde, maar kreeg te horen dat het beter was om bij elkaar weg te gaan. (dit snapte ik toen ook maar moet dat via de telefoon?). Vervolgens heeft hij me er gewoon mee laten zitten, en toch ging ik nog achter hem aan, smsen, bellen, noem maar op, Ik was er helemaal kapot van. Ik kreeg niet veel reacties terug en iets zei in mij dat hij een ander had. Ik heb hem toch zover gekregen om met me te gaan praten 3 dagen later. Hij heeft mij opgehaald en hebben een goed gesprek gehad, dat het beter is zo, maar ik kon niet echt merken aan hem dat hij er mee zat. Hij wou mij weer thuis afzetten en ik vroeg aan hem, mag ik je telefoon even zien, waarop hij antwoordde : Nee er staat niets in. Als er niets instaat dan kun je het wel laten zien. Hij antwoordde : Oke ik ben eerlijk er staan berichtjes in van haar. Ik was woedend en wou die sms’jes perse lezen!, Er stonden met name dingen in: Ik wou dat ik naast je lag, ik had nooit met haar (ik) verder moeten gaan, Ik had altijd verder met jou moeten gaan, Jij bent het eerste meisje waar ik gek op ben geweest, zullen we morgen afspreken. Ik was kwaad en verdrietig. En op dat moment kon hij wel huilen want hij wou me niet ''kwetsen''. Ik was er van in de war. Hij stuurde me later die dag dan ook dat hij niets van haar wou en dat dit uitvlucht was. Hij overtuigde me maar had een raar gevoel bij. En ja hoor, ik ben er via via achter gekomen dat zij die week erna er geslapen had! Ik was zo verdrietig. Ik was hem kwijt. Ik wou hem nooit meer zien, ook mijn schoonouders niet want zij hebben hier gewoon aan mee gewerkt (zo zie ik dat ). Ik heb hem met rust gelaten maar merk aan mezelf dat ik hem vreselijk mis, ik kan geen plezier meer maken, ik zet een masker op, ik ben er gewoon kapot van, jank er elke dag wel om! Ik heb hem vorige week een laatste smsje gestuurd, dat ik hem toch bedanken wil ondanks alles wat er is gebeurt, en dat ik hem veel geluk wens met zijn nieuwe liefde. Waarop ik een netjes bericht terug kreeg. De volgende dag vroeg ik of ik hem even kon bellen, en dat vond hij goed. We hebben 2 uur gebeld! Een goed gesprek gehad en ik voelde me ook stukken beter en had stiekem weer een beetje hoop. Verder laat hij niets van hem horen. Ik kwam hem vorig weekend tegen op feestje. Ik heb hem ontweken maar wel in de gaten gehouden. Later op de avond liep ik achter hem en vroeg dan ook of die even mee lopen wou. We hebben weer gepraat! En zelfs gezoend!. Hij stuurde me daarna ook smsjes dat hij me miste en dat hij me volgende week wel even komt ophalen. Waar ik mijn twijfels over heb. Nu vandaag heb ik weer contact gezocht en hem gebeld, dit omdat ik zekerheid wil of hij me wel of niet komt halen. Ik was op school en vroeg of die even langs kwam een sigaretje roken. Dit vond hij goed, hij was er dan ook gelijk omdat hij in de buurt was. Weer gepraat, ook over ons, en haar waar hij nu bij is. Hij zegt dat het niets tussen hun wordt en dat ze dom is dat ze het zelf niet door heeft. Hij is liever bij zijn vrienden. Hij zegt dat hij mij wel mist, maar hij weet niet goed wat hij er mee aan moet. Hij is bang dat het weer gebeurt als we samen verder gaan. Wat ik ook begrijp. Het contact zoeken komt dus wel telkens van mijn kant. Hij zei nu dan ook dat hij me volgende week woensdag komt halen. Maar ik heb mijn twijfels. Ik wil hem super graag terug en ik zie dan ook hoe verkeerd ik ben geweest!. Wat moet ik hier mee? Reactie infoteur, 05-04-2012
Hi Anne, het enige wat jij verkeerd hebt gedaan is contact blijven zoeken met deze knul. Ik kan geen medewerking verlenen aan het terugkrijgen van een ex die je zeven keer op de grond smijt, je in een wurggreep houdt en je bij de keel grijpt. Zelfs de politie moest er aan te pas komen. Waar jij aan moet werken is het kweken van zelfrespect, want daar heb je nog geen sprankje van in huis. De experimentele tienerrelaties waar je je mee bezig hield maakten je ongelukkig, en hebben met liefde geen snars te maken. Sterkte, A.

Sonja, 02-04-2012 21:51 #1.518
Hallo Astrid,

Bedankt voor je reactie. Ik laat het nu voor eerst los en zie wel wat er van komt. Ik neem afstand als nooit tevoren en neem je woorden ter harte. Ik heb trouwens al met collega R gesproken (al meerdere keren), zij is absoluut niet van plan zich op wat voor manier dan ook, in te laten met mijn ex. Dit omdat ze niks voelt, niks wil en mij zeker als maatje niet wil kwetsen. Dus ik ga in de test zone en ik zie wel of mijn ex toehapt! Voor eerst bedankt en ik zal niet over 2 dagen weer schrijven haha :). Hooguit over een week ;)

Hoi B,

Klopt inderdaad wat je zegt, eerlijk gezegd gaan mijn ogen meer en meer open. Al is mijn gevoel nog niet weg. Ik heb eerlijk gezegd het idee dat ik niet gewadeerd word in mijn goedheid. Helpen verhuizen, er zijn als ze in de put zat/zit, voor haar koken noem maar op… Maar goed ik ga verder en neem afstand. Bedankt :)

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 03-04-2012
Hi Sonja, reacties van anderen hebben je al laten inzien dat het echt anders moet. Het is goed te horen dat je nu ook de wil hebt om de vicieuze cirkel van hopen, analyseren en achterna lopen te doorbreken. Je ziet ook dat R helemaal geen interesse heeft in jouw ex, dus dat moet toch voldoende voor je zijn. Dus ophouden met spoken zien, en je ex laten voor wat ze is: een moeilijk persoon die eigenlijk nooit eerlijk tegen je geweest is. Sterkte en je kunt altijd bij me aankloppen als je het moeilijk hebt. A.

Hoopvol, 02-04-2012 19:48 #1.517
Hoi Astrid,

Ik kreeg weer een sms van hem waarin hij mij vraagt om iets, iets wat niet direct met hem te maken heeft maar hij zal wel de contact- tussenpersoon zijn. Ik heb hier niet op geantwoord omdat ik niet zo goed weet wat ik met deze smsjes moet. Hij gaat er met dit verzoek zelf niet op vooruit, ik wel, mij zal het geld opbrengen.

Een soortgelijk verzoek heeft hij enige weken ook al gedaan, maar daar heb ik toen nee op geantwoord, toen had het wel direct met hem te maken.

Blijf het wel raar vinden, voor iemand die niks met mij te maken wilt hebben :)
Als ik echt niks meer met iemand wat te maken wil hebben dan zal ik ook totaal geen contact opnemen maakt niet uit waarom.
Je zult dus wel gelijk hebben met dat hij die uitingen uit woede heeft gedaan. Ik heb na die dank sms (waarop hij wel had gereageerd) helemaal niks meer van mij laten horen, geen sms, geen telefoon en ga ook bewust niet meer naar een uitgaansgelegenheid waar ik hem dan zou kunnen tegenkomen (dit moet hem zeker zijn opgevallen).

Wat adviseer jij mij te doen? Ikzelf wil dat hij mij gaat missen, dat hij zijn gevoelens voor mij niet langer achter zijn woede verbergt, ik wil dat hij zich gaat afvragen wat ik doe en met wie :)

Hoor graag van je Reactie infoteur, 03-04-2012
Hi Hoopvol, hij heeft door de geldkwestie nog steeds met je te maken, dat is een feit. Ik heb je in vorige berichten al heel concreet aangegeven wat je moet doen, lees die dus grondig. Een gemis kan er natuurlijk niet zijn als je nog gewoon naar de gelegenheden gaat waar hij ook is. Wat je met zijn sms'jes over andere zaken moet weet ik niet, omdat niet helder is waar dat over gaat. Groetjes, A.

Onelastchance, 02-04-2012 18:00 #1.516
Dank voor je reactie Astrid.

Ik heb de brief uiteindelijk die vrijdag gestuurd en zij reageerde zondag al per mail terug waar ik haar erg dankbaar voor ben. Ik heb de brief overigens weinig aangepast omdat ik hem al handgeschreven had en dacht ik moet mezelf blijven en het zij zo als zij dit negatief oppakt want dat wil zeggen dat wij echt niet bij elkaar horen.
Ze reageerde desondanks snel maar het kwartje (zoals ik verwachte) viel toch de verkeerde kant op. Maar ik heb nu wel een helder en transparant antwoord. Dat het de juiste beslissing was omdat zij zich niet volledig kon geven doordat ze geen rust had en voorlopig geen tijd in een relatie wil steken. so be it. ik leg mij erbij neer en zie wel wat de toekomst brengt. Heb haar daarna aangegeven dat ik for the time being haar nummer verwijder uit mijn telefoon zodat we nu even niet doorblijven praten en ik mezelf anders gek maak. ze had hier meteen begrip voor al ging ze even in de tegenaanval maar zei ik dat ik het niet negatief bedoelde.
Ik zal als het zo mocht zijn dat wanneer de tijd daar rijp voor is een poging nemen om contact op te nemen wanneer ik denk dat mijn gevoel het aankan. Denk dat ik hier juist aangedaan heb om het te verwerken. Misschien is het maar beter zo.

Groeten en nogmaals bedankt OneLastChance. Reactie infoteur, 03-04-2012
Hi Onelastchance, je hebt je nicknaam de eer gegeven die het toekomt ;). In het kort is het eigenlijk zo: Schrijf je een brief terwijl er nog contact is met de ex, dan wordt dit doorgaans gelezen alsof het gaat om een afscheidsbrief. Schrijf je een brief terwijl er al maanden of jaren geen contact is, dan kan dit als een verzoening of herstel worden opgevat. Dus te vroege pogingen om iets te lijmen terwijl er van beide kanten nog geen daadwerkelijk gemis is, kan enkel verkeerd aflopen. Je hebt nu wel het voordeel dat je het kunt afsluiten. Groetjes, A.

B., 02-04-2012 10:40 #1.515
@Sonja: Mensen die (te)veel aandacht krijgen (van een ex) worden vaak heel vervelend in de omgang. Je kunt je energie beter richten op mensen die je wel zien zitten dan op mensen die je niet ziet zitten. En deze neemt een loopje met je, dat moge wel duidelijk zijn inmiddels. Zonde van je tijd.

Sonja, 01-04-2012 11:28 #1.514
Thnx! Het is moeilijk, maar zoals Astrid ook al eens gezegd heeft; mijn ex is verwend met zoveel aandacht. Hoop dat ik haar op deze manier in kan laten zien dat mensen (ik dus) weg kunnen gaan. Als ik echt zo belangrijk ben als dat ze toen zei, komt ze wel. Ik ga nu echt verder, zal wel moeten :). Al betwijfel ik of ze daadwerkelijk mij gaat missen. Nah ja whatever, life goed on! En ja spring is in the air! :)

Miranda, 31-03-2012 16:28 #1.513
Kijk eens Sonja, dat klinkt sterk!
Tuurlijk kan je het, als je maar Wilt… ;-)
en been there done, that, ik weet hoe moeilijk het is, maar het zal elke dag wat beter gaan en wat zul je trots zijn op jezelf elke dag als je het gaat volhouden. Elkaar blijven zien op het werk lijkt mij ook moeilijk hoor. Maar wat zul jij je straks sterk en stoer voelen als zij eens achter jou aan gaat lopen ipv andersom. Of iemand anders… als zij het niet gaat doen, weet je ook genoeg, maar… hoe dan ook,
spring is in the air :-)

Sonja, 31-03-2012 11:36 #1.512
Hoi D, W en Miranda,

Jullie hebben gelijk, ik weet het. En eigenlijk ben ik er klaar mee. Klaar met het feit dat ik mezelf presenteer als een slappe dweil! Te zot voor woorden. Inderdaad W, ik moet veranderen en genieten van wat ik wél heb! Een goede gezondheid, lieve familie, een goede baan, een HBO opleiding, een mooi huis en veel lieve vrienden die mijn getier al maanden aanhoren. Zelfs jullie, voor mij wild vreemden geven mij tips. Ik schaam me diep! Ja Miranda, ik moet niet meer door haar hoepels springen, het wordt tijd dat ze mij eens écht gaat waarderen!
Ik doe wel degelijk wat met Astrid haar raad, alleen gaat het me moeilijk af omdat de hele situatie me aan het hart gaat en dat we ook nog eens collega's zijn, maar ja.
Lieve mensen bedankt! Enne jullie ook heel veel succes met alles, komt wel in orde.

Groetjes Sonja.

Miranda, 30-03-2012 19:38 #1.511
Hoi Sonja,
Ik was ook al eens van plan om iets naar je te schrijven en D was mij nu voor. Ik ben het helemaal eens met D. Je draait in een cirkel en komt niet verder, want de adviezen van Astrid sla je eigenlijk in de wind. Astrid raadt jou aan om bij jouw ex uit de buurt te blijven en haar het initiatief te laten nemen en steeds doe je het niet.
Laat haar voor jou werken. Houdt je ook niet meer bezig met haar "problematiek", want dat wil ze kennelijk anders was ze nog wel bij jou… Je bent toch meer dan een "hondje die steeds weer door een hoepel springt " Sorry als het misschien hard overkomt maar je moet toch verder met je leven? succes!

W., 30-03-2012 16:31 #1.510
A. Bedankt voor je reactie. Ik kan niets anders dan je volkomen gelijk geven. Dezelfde woorden hoor ik al een poos van vrienden en familie maar het is fijn als een onbekend, objectief iemand, je ook eens met de neus op de feiten drukt.
@ Sonja: Ik las je reactie op het berichtje van D. en herken mezelf een beetje in jouw situatie. Ook ik vond altijd dat ik in de war was door hoe mijn ex zich gedroeg. Maar uiteindelijk heb ik geleerd dat er maar één iemand verantwoordelijk is voor hoe je jezelf voelt en dat ben je zelf. Je kan een ander toch niet veranderen. Het enige dat je kan veranderen is hoe jij er mee om gaat! Als ze je echt zo leuk vindt komt ze vanzelf wel terug en anders is ze jou niet waard. Dus geniet van wat je wél hebt, doe je eigen ding maar maak wel subtiel duidelijk dat jouw deur voor haar open staat als ze je mist. Weer genieten van het leven maakt je aantrekkelijker voor haar, maar ook voor andere mensen. Succes ermee! Reactie infoteur, 01-04-2012
Hi W., tot je dienst, en het toont aan dat je je verhaal goed verwoord had. Groet, A.

Sonja, 30-03-2012 10:49 #1.509
Hallo D, Bedankt voor je reactie. Je hebt feitelijk gelijk, dat begrijp ik. Ik denk dat ik ook in de war ben door hoe mijn ex zich gedraagd. Door haar 'problematiek' weet ik soms niet hoe en wat ik moet doen. Hier is het inderdaad zo dat ik om de 2 dagen hier een bericht achterlaat, puur uit frustratie en om het te delen. Hoe benauwend ik hier misschien ben, zo doe ik dus wel degelijk niet bij mijn ex! Maar goed de een gaat anders met deze frustraties om als de ander, en ik vind dat als mijn berichten jou storen, je ze niet moet lezen. Ik begrijp heel goed de adviezen van Astrid en ik werk daar ook aan, maar zoals ik al zei mijn ex is soms zo niet te peilen in haar omgang/gedrag, dat het verwarrend is.

Richard, 30-03-2012 10:41 #1.508
Hoi Astrid, bedankt maar weer wederom. Het zegt eigenlijk alles wat er te zeggen valt (denk dat melden dat ze me zo afhoudt ik enorm hard vind en me pijn doet/deed geen toegevoegde waarde biedt). Maar graag had ik er ook aan toegevoegd als ps.: "op sommige zaken die je aangaf heb je gelijk, die heb ik écht aangepakt, laat me je dat bewijzen. Op andere zaken zijn er misverstanden die we eenvoudig uit de wereld kunnen helpen. Laten we dat alsjeblieft uitspreken. Vind het zó enorm jammer als de verstandhouding zo blijft als het nu is.,. Jij was mijn vriend en had een hapje uit mijn hart genomen, beste maatjes. De wereld mag ontdekt worden en ik kan en wil jou gelukkig maken."

Wat denk je van die zin, nog toevoegen? ik wil ook niet te eager overkomen., Dat deed ik al en dat had haar vast benauwd. Denk je dat langer wachten zaken niet onnodig rekken? kan een vrouw niet besluiten door te gaan, als ze uberhaupt nog hoop had? In haar laatste brief 3mnd terug schreef ze dat ik in bepaalde zaken eerst zelf mn weg moest vinden. Dat ze geloofde dat ik dat kon omdat ik een mooi en sterk mens was… Kan ik dat niet benutten om aan te geven dat ik daar daadwerkelijk iets écht aan gedaan heb? En dat nu graag laat zien? Zij houd doorgaans wel van een uitdaging. ( het is echt een bijzondere dame, ze heeft een puurheid over zich, wat me echt diep raakte.) En ik vrees dat ik die voor haar nu niet ben. (voor andere vrouwen inmiddels wel, daar geen gebrek aan, maar de goede zit daar nog niet tussen.) En een hartenbreker wil ik niet zijn… Waarom je al deze gebroken hartjes helpt, weet ik niet,. Hoop dat de goedheid van je hart terugbetaalt word door de rekening des levens. Groet, Richard

Ps; nog steeds heeft ze mn huissleutel en staan hier nog spulletjes. Boekhouding, afschriften pensioendingen en kleren. Wellicht als ze niet reageert vraag ik of ze die dan wel komt afhalen. (en anders zet ik ze aan de straat, maar dat hoeft ze nit te weten;_) Reactie infoteur, 01-04-2012
Hi Richard, opgepast met pogingen om je ex te overtuigen! Vermijd dus teksten waarin je aangeeft iets te willen bewijzen, zeg ook niet dat misverstanden uit de wereld kunnen, of dat er gesproken moet worden. Het is allemaal goedbedoeld, maar een ex kan het opvatten als te lastig of negatief. Verder wil de gemiddelde ex zelf bepalen wat ze doet, en wil zich niet laten vertellen wat er moet gebeuren. Laat de p.s. dus liever achterwege. Langer wachten is overigens niet onnodig rekken. Je weet niet hoe ver ze is gevorderd in de fase van het grote gemis. Iemand kan zich na jaren nog slecht voelen over het gebeurene, en totaal niet over het gemis heen zijn. Er is dus geen limiet, maar minimaal drie maanden is beslist nodig om niet het risico te lopen dat ze denkt 'daar heb je hem weer' en gelijk al in de 'nee ik wil niet'- stand gaat staan. Dat ze ooit schreef dat je zelf je weg moest vinden betekent niet dat je daar op terug moet komen. Het zou slaafs zijn, en man-onwaardig. Zij moet zelf ondervinden dat je ten positieve veranderd bent, niet omdat jij dat zegt. Hopelijk heb je wat aan deze raad! Groetjes en veel succes, A.

D., 29-03-2012 20:32 #1.507
Lieve help Sonja,
Wat ben jij een zeur!
Iedereen die hier komt heeft issues met een ex, worstelt met verdriet en wanhoop. Maar zoals jij bezig bent! Dat is nu reeds maanden aan een stuk dat je om de 2 à 3 dagen steeds hetzelfde verhaal komt vertellen. Iedere keer geeft Astrid je een duidelijk antwoord, wat je moet doen en laten en wat iedere keer eigenlijk op hetzelfde neerkomt. En 2 dagen later sta je daar alweer met weer identiek dezelfde vragen. Ik snap echt niet waar ze het geduld blijft halen. Zo vermoeiend. Het is toch duidelijk dat je ex geen relatie meer met je wil. Dit is gewoon benauwelijk.

Hoopvol, 29-03-2012 12:53 #1.506
Hoi Astrid, Als mannen direct communiceren wat houdt het dan in toen hij mij smste dat hij mij nooit meer wilt zien, ik alles verpest heb en hij de goede dingen niet meer ziet wat ik voor hem heb gedaan.Ik dacht dat dit uit woede (verdriet) voortkwam, maar als het bij mannen niet zo werkt als bij vrouwen, dus direct communiceren, betekend dat dan dat hij dit wel meent? Ben een beetje in de war en weet nu weer niet wat ik moet denken. Reactie infoteur, 01-04-2012
Hi Hoopvol, directe communicatie waar mannen zich van bedienen betreft het gegeven dat ze er slecht in zijn om 'signalen' en onderliggende motieven van vrouwen te begrijpen. Die maniertjes van vrouwen zijn dus eigenlijk een 'indirecte' vorm van communicatie. Dat hij zei je nooit meer te willen zien en dat je alles verpest hebt, is heel iets anders. Als iemand razend is, roept hij allemaal dingen die hij niet meent. Dat doen vrouwen eveneens en heeft niet te maken met directe of indirecte communicatie die er normaal gesproken is als als de gemoederen niet verhit zijn. Groetjes, A.

Sonja, 29-03-2012 11:19 #1.505
Hoi Astrid,

U heeft ook gelijk, ik moet mezelf oppakken. Opzich voel ik me wel stukken beter en sterker hoor. Maar goed het is grappig dat u het zegt over mijn 'gevulde agenda'. Toen mijn ex zondag j.l. dus bij mij was, stond ze nota bene uitgebreid mijn kalender te bestuderen! Ik had er inderdaad wat afspraken op staan, maar toch het idee! Ook vertelde ik dat ik was wezen winkelen, ze vroeg gelijk "met wie dan?". Ik ben dan ook zo'n hampel die verteld met wie. Ik wil zeker meer dan vriendschap en ga daar nog steeds voor. Ik probeer echt afstand te houden, maar tegelijk ben ik dan bang dat er niks meer gebeurd en dat het doodbloed.
Ook vraag ik mij af wat mijn ex nu eigenlijk voor heeft met mijn maatje/collega R? Denkt ze nu echt dat ik ookkleppen op heb? Ze weet dat wij, R en ik, een hechte band hebben, dus waarom nu ineens die "switch"? Is het treiteren? Misschien onbewust?
Om uw vraag nog te beantwoorden over haar therapie; er zijn wat dingen in haar jeugd gebeurd waaraan ze werkt. Ze heeft moeite met hechten en vertrouwen. Dat zegt niet veel maar ik wil ook niet alles vertellen. Ik weet wel dat haar moeder ook erg instabiel is. Mijn ex haar zus heeft ook therapie. Ik weet wel dat haar vorige therapeut altijd zei dat ze niet geschikt is voor een relatie. Mijn ex is op dit moment met 3 dingen bezig; psycholoog, mindfullness en haptotherapie (met de laatste gaat ze stoppen)
In januari, toen mijn ex en ik nog een heftig gesprek hebben gehad met al die emoties, zei ze dat ze zich veilig bij mij wil voelen… Ook heeft ze in december nog gezegd eerst "stabiel" te willen zijn alvorens ze een relatie wil. Waarom veilig voelen bij mij als er toch geen relatie is? Als je je niet 'veilig' voelt bij iemand, stap je toch op? Door dit gedoe en het feit dat ze mij waarschijnlijk ook niet kwijt wil, maakt dat ik "op haar blijf wachten". Ik kan nog wel uren doorgaan met feiten en voorbeelden en vragen die ik niet snap, maar dat doe ik maar niet.
Ik houd afstand.

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 01-04-2012
Hi Sonja, probeer te bedenken waarom je ex ooit gezegd is dat ze voor een relatie ongeschikt is. Zit daar niet een kern van waarheid in? Maak die agenda van jou nog veel voller met allerlei dingen die niets met je ex te maken hebben. Wat ze met je collega R wil weet ik natuurlijk niet, maar misschien kun je het met R zelf bespreken. Mogelijk ziet zij het wel heel anders dan jij. Wees niet bang dat het 'doodbloedt' als je uit je ex' gezichtsveld verdwijnt. Angst is nooit de manier om iemand terug te krijgen, onafhankelijkheid en kracht zijn dat wel. Doe alsof je leven nog nooit zo geweldig geweest is, zo zonder haar. Wil je ex met je afspreken, zeg dan dat je daar helaas geen tijd voor hebt. Maar dat er misschien in juni een plek vrij is in je agenda. Alleen op die manier kun jij de regie over de situatie terugkrijgen. Groetjes, A.

Onelastchance, 29-03-2012 10:16 #1.504
Heb nog even nagedacht op mijn laatste reactie. Maar misschien is het beter om minder mijn gevoel te uitten in de brief waar ik mee doelde op het weer samen komen en dat ipv bekrachtigen dat het de juiste beslissing is geweest om uit elkaar te gaan omdat zij juist geen rust kon vinden en de relatie haar veel energie koste omdat zij nogal veel aan haar hoofd had. Zij woont bij haar ouders en is op zoek naar een woning en is met haar werk ook al vrij druk, misschien dat alles ook wat te snel is gegaan en ik haar zo even kan loslaten zodat zij de tijden uiteindelijk weer kan terug denken. Zij beklemtoonde toen ook dat wij later weer wat konden afspreken maar dat de tijd daar nu niet goed voor is omdat zij eerst dingen op een rijtje wil zetten in haar hoofd.

De afstand tussen ons is voor haar misschien ook even teveel wat zo'n uur rijden is.
Misschien kan ik een deel vervangen door het bekrachtigen hiervan en zeggen dat "het zij zo als de wegen weer kruisen" we weten nu nog niet wat de toekomst in petto heeft.

Natuurlijk wil ik nog samen komen maar kan ik beter mijn gevoel met mijn verstand op papier zetten om zo elkaar niet verder uit elkaar te drijven. Reactie infoteur, 01-04-2012
Hi Onelastchance, pas ervoor op dat je brief een soort afscheidsbrief wordt met vooral verstandelijke dingen. Tja, het is moeilijk om de juiste toon te vinden, en het hangt er ook een beetje vanaf wat je ex voor type is. Je kunt meedelen dat het een juiste beslissing geweest is om uiteen te gaan, maar zeg het dan wat geloofwaardiger door bijv. te schrijven dat je heel goed begrijpt dat ze het op dat moment gedaan heeft. Zeg niet dat je niet weet hoe de toekomst eruit ziet, maar dat je erop vertrouwt dat het contact tussen jullie weer hersteld wordt. Het geheim van zo'n regel is dat je niet verklapt dat het dan om een relatie moet gaan, maar dat vriendschap voor jou ook al heel mooi is. Dit haalt de druk van de ketel, en werkt aan optimaal en duurzaam herstel van jullie band. Groetjes, A.

Onelastchance, 28-03-2012 14:41 #1.503
Hoi Astrid, Even een vraag omtrent de brief en de inhoud. Tegenwoordig is email voor de hand liggend natuurlijk, maar waarderen vrouwen het op de dag van vandaag alsnog meer wanneer deze handgeschreven is? Gewoon wit papier met zwarte inkt? hoe cliché.
Nu is de brief al af en kan ik het op papier zetten al is mijn handschrift nou niet de mooiste in het heelal! Hopelijk kan ze hiërogliefen lezen… Is er een limiet aan de grootte? ik wilde namelijk niet te kort met een paar zinnen alsof het niet meer waard is, maar ook geen boekwerk zodat ze er al snel de brei aan geeft. Heb het bij 2 volle A4tjes gelaten. Ik heb de brief vanuit mijn hart geschreven, een 2 weken terug en steeds aangepast totdat het naar mijn idee goed was ( je kunt het nog 1000 keer aanpassen maar zo blijf je aan de gang). Ik leid de brief in met dat ik wil laten weten hoe ik de situatie beleef en erover denk. en dat ik dit rustig van mij af schrijf zodat ook zij dit rustig kan lezen en erover na kan denken en wij zo niet in een discussie kunnen komen wat nog wrijvingen kan opleveren.
Vervolgens een korte uitleg dat ik na de relatie wat emotioneel beladen was en daardoor niet mijzelf was en daardoor anders overkwam op haar, ik trachtte natuurlijk contact te houden en haar terug te willen krijgen. ( ik weet dat het fout is geweest en dat je beter los kunt laten maar dat is nou eenmaal gebeurt ). Hierna een korte samenvatting over hoe onze eerste ontmoeting was en wat mij vooral aan haar opviel en wat mij is bijgebleven aan die ontmoeting qua uiterlijk en vooral qua innerlijk. Vervolgens wat mij vooral is bijgebleven wat wij samen hebben meegemaakt en wat kleine details benoemd en dat ik mij steeds meer vertrouwd met haar voelde en dat het eigenlijk als een donderslag bij heldere hemel insloeg dat zij het uitmaakte. Een Kleine levensles dat geen relatie perfect is en dat je nooit ver in de toekomst kunt kijken of iets goed blijft gaan. Dit zal je bij elke relatie hebben maar dat betekend niet dat je geen intentie moet hebben om voor een langdurige relatie moet gaan. Tenslotte met dat het vrijblijvend is voor haar om te antwoorden en dat ze hiervoor de tijd mag nemen om het tot zich te nemen en over na te denken. Maar dat ik mijn schouders eronder wil zetten, het beste wil geven en ervan maken. Natuurlijk wat uitgebreider, maar niet meteen zo expliciet aangegeven om weer in een relatie te komen (al kan je dat uit de laatste zin wel opmaken). Het is nu 2 maanden geleden sinds zij het uitmaakte en ik had vd week nog even kort contact met haar via de telefoon met texten. Naja een half uur gesproken over van alles en nog wat, heb juist geen beladen dingen gezegd over de relatie of wat dan ook en het luchtig gelaten. Al was zij degene die het gesprek afkapte en ik eigenlijk het gesprek begon! (i know bad… maar nu wil ik het dus laten rusten zodat zij de brief kan lezen waarin ik dit ook uitleg "ik wil je de rust geven die je vraagt en je per brief het e.e.a. uitleggen). Over de brief dus mijn vraag of jij nog advies hebt om dingen toe te voegen of om weg te laten. Alvast mijn dank! en voor je vorige reacties. (Heeft mij echt een stuk geholpen namelijk) Reactie infoteur, 01-04-2012
Hi Onelastchance, een paar kanttekeningen. Twee volle a4-tjes is erg veel, en zou ik proberen in te korten. Het kan inderdaad een gewone brief zijn (geen mail), wat duidelijk maakt dat je er echt moeite in gestoken hebt. Maar het hoeft in deze tijd natuurlijk niet. Vertel in een brief nooit wat de ander moet doen, omdat dit compleet averechts werkt. Zeg dus niet dat zij het rustig kan lezen en dat het vrijblijvend voor haar is om te antwoorden, want dat is het sowieso al. Zeg ook niet dat ze de tijd moet nemen om het tot zich te nemen en erover na te denken. Liefde moet niet overdacht worden, maar gevoeld worden! Je kunt dit niet aan een ander opdragen. Verder moet je 'levenslessen' - hoe verleidelijk - achterwege laten, omdat het helaas pedant overkomt, en de ontvanger zo'n brief dan geirriteerd naast zich neerlegt. Ook zou ik geen geschiedenis geven over hoe de hele relatie was, omdat zij dat zelf al weet of in elk geval haar eigen interpretatie daar aan gegeven heeft. Wat m.i. wel goed is, is dat je bereid bent om het beste te geven en ervan te maken. 'Schouders eronder' klinkt weer wat zwaar, want dat betekent dat jullie relatie een hopeloos iets is wat veel werk vraagt. Niet doen dus. Houd het luchtig, maak gerust een grapje, een kleine flirt kan ook. En vergeet nooit en te nimmer de regel dat ze veel in je gedachten is. Hopelijk heb je hier iets aan… Succes, A.

W., 27-03-2012 20:18 #1.502
Hallo, Hierbij in het "kort" mijn verhaal. Lijkt me fijn om het even van me af te schrijven en wie weet komt er nog een reactie waar ik iets mee kan. Zo'n drie jaar geleden begon ik aan een nieuwe klus en kwam ik in contact met een vrouw waarvan ik direct wist dat we ooit iets met elkaar zouden krijgen. Achteraf dacht dat zij bij de eerste kennismaking precies hetzelfde. Ze was alleen 15 jaar ouder (ik toen 24) en was nog getrouwd. Scheiding zat er echter wel aan te komen - zij trok het niet meer - en heb tijdens het roken veel met haar gepraat en haar er van overtuigd dat ze ook vooral plezier moest hebben. Uiteindelijk werd ze verliefd op me en zijn we in bed beland. Ik hield de boot met het oog op het leeftijdsverschil, het feit dat ze drie kinderen heeft en dat ik geen zin had aan ingewikkelde toestanden echter wel behoorlijk af en was daar ook duidelijk over: plezier hebben met elkaar maar geen relatie. Ondertussen hadden we het hartstikke leuk en was ze vaak bij mij om van elkaar te genieten. Ze was vaak emotioneel en dan troostte ik haar en kon ze lekker tot rust komen. Ik kwam echter bijna nooit bij haar. Deed ik stoer over - ik wilde gewoon lekker genieten en geen relatiedingen - maar stiekem was ik gewoon bang. Bang over hoe dat moest met haar kinderen, bang hoe onze omgeving zou reageren etc. Bangheid had ik overigens mijn hele leven al last van maar dat wist ik altijd prima te verbloemen. Nadat we een hele leuke tijd hebben gehad (ongeveer een jaar) begon ze toch wat onzeker te worden. Achteraf volkomen terecht. Ze wou dat ik meer voor haar koos en meer commitment toonde. Dat kwam echter zeer beperkt van de grond waardoor het uiteindelijk uit ging. We waren echter nog collega's en gingen gewoon leuk met elkaar om. Begonnen zelfs weer te flirten maar ik hield de boot een beetje af. Totdat ze na 3 maand vertelde dat ze een nieuw vriendje had. Ineens voelde voelde ik hoe ontzettend stom ik was geweest en hoeveel ik van haar hield. Merkte aan haar dat dat vriendje niet iemand was waar ze veel mee had maar hij was wel elke dag bij haar en de kinderen vonden 'em geweldig. Dus heb ik haar een brief geschreven waarin ik mijn gevoelens heb beschreven. Dat zette haar aan het denken en uiteindelijk maakte ze de relatie met haar nieuwe vriend uit. Ze zei echter ook dat ik niet direct naar haar toe kon want dat zou gek zijn voor de kinderen. Dus dat gerespecteert maar 2 dagen later mailde ze mij om uit te leggen dat ze toch met hem verder ging. Hij was stiekem wel weer bij haar geweest - hoewel ik dat niet mocht - en dat voelde toch beter dan iemand (ik dus) die alleen maar smsde dat hij haar miste. Tijdje daarna mijn spullen naar haar toe gebracht en toen wou ze me ineens weer terug. Klein drama want die vriend zou een uur later ook op de stoep staan. Uiteindelijk heeft ze de kinderen uitgelegd dat ze toch haar hart wou volgen en voor mij koos. Dus verder een leuke dag gehad (5 mei 2011, lekker de stad in geweest) met haar en de kinderen. Ik voelde me de koning te rijk en de volgende dag was ik meteen weer bij haar om te helpen in de tuin. Ze was echter afstandig en ik voelde dat er iets was. Uiteindelijk drie dagen later weer de bons gekregen en ingeruild voor die ander. Hij had een click met de kinderen en ik niet. Hij had echter ook schulden en agressie-probleempjes maar dat mocht de pret kennelijk niet drukken. Totdat die agressie toch wat te veel werd en ze hem - zonder er ooit nog aan terug te denken - de deur heeft gewezen.
Ondertussen werd ik weer close met mijn ex en nam ik mezelf voor dat ik moest bewijzen dat ik er voor haar was. Flirten begon ook weer en langzaam leek het weer iets te worden. Toen ze jaloers reageerde op dat ik naar Milaan zou gaan - ze dacht dat ik met een ex zou gaan - heb ik haar mee op vakantie gevraagd naar Frankrijk. Kamer in een kasteel gehuurd en zin aan een romantische vakantie. De dagen ervoor noemde ze me zelfs haar "vriendje" in het bijzijn van kennissen van haar en sprak ze uit dat ze vertrouwen in ons had. Op vakantie werd ze ineens echter weer terughoudend en kwam de aap uit de mouw: ze wou geen seks en wou op dit moment gewoon een soort van vriendje plus. Daar was ik wel wat gefrustreerd over en dat heeft de vakantie enigzins doen verpesten. Na afloop bleven we echter veel contact houden en af en toe fantaseerden we weer over een leven samen. Het kwam er echter maar nooit van, wat ik ook deed (haar helpen in huis en met andere dingen, cadeautjes, haar bellen als ze het moeilijk had etc). Ondertussen werd ik door al die afwijzing onzeker wat me soms wat deed hunkeren om bevestiging. En om een lang verhaal kort te maken: ik werd er zo onzeker door dat ik ging twijfelen aan mezelf en lang niet meer altijd de leuke, zelfverzekerde en enthousiaste kerel was die ze 2, 5 jaar terug had leren kennen. Uiteindelijk zelfs bij de psycholoog terecht gekomen omdat ik aan mezelf en mijn angst wou werken. Dat heb ik haar ook verteld maar daar kwam weinig begrip of een luisterend oor voor. Terwijl ik wel vaak - meerdere avonden per week - naar haar en haar problemen luisterde. Een leven als alleenstaande, werkende moeder is zwaar dus daar vond ik op zich niets mee en daar had ik begrip voor. Ik liet echter ook wel eens merken dat ik het wel jammer vond dat er voor mij weinig aandacht was. En ik liet ook merken dat ik helemaal voor een toekomst met haar wou gaan. Ondertussen bleef ze af en toe aangeven dat ze soms wel nadacht over een toekomst samen. Zo gaf ze me bijvoorbeeld een plaatje van een woonboerderij. Deze had zij thuis ook hangen en dat zou onze droom worden. Kwam ook veel meer bij haar en omdat ze kinderen inmiddels ook zo'n beetje fulltime in huis had was ze nooit meer bij mij. En als de kinderen er bij waren had ik het gevoel dat ze zich voor me afsloot. Desondanks toch wel plannen gemaakt voor een weekendje met haar en de kinderen en haar ouders nodigden me zelfs uit voor een etentje op 2e kerstdag (2011). Maar de afwijzing en mijn eigen onzekerheid maakten me kapot waardoor ik me een steeds grotere zeurzak voelde. Uiteindelijk heeft dat op 30 december tot een ruzie geleid waarbij ik haar heb verteld dat ik het rustiger aan wou doen. Ik trok het gewoon niet meer. In al mijn negativiteit heb ik echter ook gemene dingen geroepen. Dat ik me soms gebruikt voelde, dat ik het gevoel had dat ik gekke Gerrit was als ik weer naar haar toe reed om vervolgens weinig aandacht te krijgen en er om 22:00 uur weer uitgeschopt te worden etc. Dat maakte haar erg boos. Sinsdien hebben we eigenlijk geen contact meer gehad. Zij deed er in elk geval niets meer voor en wou wel een keer laten blijken dat het ook wel eens van een andere kant mocht komen. In januari en februari heb ik een aantal keer geprobeerd om via smjes of mailtjes te laten blijken dat ik wel wat contact wou. Maar stom als ik was heb ik daarbij ook proberen uit te leggen hoe ik me onder alles voelde, waarom ik zo reageerde en hoe onzeker alles me maakte. Was gewoon eens in de twee weken ofzo en naar mijn idee niet bij het gekke af. Daar kwam echter zelden reactie op. Dus daarom heb ik ons weekendje weg maar via een lange sms - en zonder haar iets kwalijk te nemen - afgezegd. Weer stom want ze vindt sms en mail e.d. geen volwaardig communicatiemiddel en ik zelf ook niet. Zij ging wel - we hadden apparte kamers - dus heb ik via de sms nog aangeboden dat ik mijn kamer wel wou overboeken zodat ze eventueel iemand anders kon meenemen. Daar was ze te druk voor dus vroeg ik haar waarmee dan. "te veel om op noemen" was het antwoord. Dus weer iets geantwoord in de trant dat ik het jammer vind dat ze zo reageert waarop volgde of ik aub haar nummer wou wissen omdat anders "mensen uit haar omgeving zich er mee gingen bemoeien". Direct gedaan evenals alle social media verbindingen. Op het werk kwam ik haar ook nergens meer tegen en een tijdje geen contact gehad. Uiteindelijk na een maand toch maar gemaild dat mijn deur altijd voor haar open staat waarop een reactie volgende dat ze nooit heeft gezegd dat ze geen contact wou. Ze wou alleen geen "psycho-analytisch" gedoe van mijn kant. Vervolgens paar keer kort gesproken en ik heb haar een paar keer zien huilen op het werk, hetgeen ik erg vervelend vond, vooral omdat ze er tegen mij niets over wou zeggen. Uiteindelijk vier weken terug twee uur met haar aan de telefoon gehangen. Ze was heel hard en koel en zei dat ze mij niet meer nodig had en dat ze me de afgelopen 14 maand ook nooit heeft willen hebben (ondanks al die fantasieen, aantal keer zoenen, mij haar vriendje noemen etc). Ze zocht mensen om zich heen waar ze wel wat aan had en ik moest het leven maar nemen zoals het was. Ik moest ook niet weten wat haar kinderen van me vonden en zij vond me "een beetje eng". Waarop ik aangaf dat ik haar heb beschouwd als een goede vriend, dat ik goede vrienden niet zomaar laat vallen, dat ik accepteer dat we geen stelletje worden, dat ik alleen maar wou uitleggen waarom ik gemene dingen heb gezegd en daarom contact opnam. En dat ik een fantastisch leven heb. Waarom ik vervolgens weer "verder moest gaan met mijn fantastische leven en haar lekker met haar kutleven moest achterlaten". Kortom een hopeloze situatie waarbij ik heb besloten om geen energie meer in te steken.De afgelopen week kom ik haar op het werk echter ineens de hele tijd tegen en ziet ze er supergoed en blij uit. Dat laat mijn gevoelens eerlijk gezegd niet onbelet en brengt spanning bij me teweeg. Ik ben vaak met andere mensen in gesprek en meer dan "hoi" hebben we nog niet gezegd. Ze lacht echter wel weer naar me en soms ervaar ik gevoelens van verliefdheid. Ik ga er niet vanuit maar als de kans bestaat dat ze me terug wil, zou ik het volgens mij nog in overweging nemen ook. Ik hield zielsveel van haar en wou 100% voor haar gaan. Zit inmiddels weer beter in mijn vel en heb niet het gevoel dat ik haar zou willen omdat ik bang ben dat ik niemand anders kan krijgen. Heb ook een leuk sociaal leven, goede baan, veel hobbies dus daar ligt het allemaal niet aan. Volgens mij houd ik gewoon nog steeds van haar maar is de situatie volkomen uitzichtloos. Ik ben echter wel eens benieuwd hoe buitenstaanders tegen deze situatie aankijken. Zou hier uberhaupt nog perspectief inzitten of heb ik het met al mijn gedram, gezeur en onzekerheid echt verpest? Ook vind ik soms dat ik terecht heb gevoeld dat ik aan het lijntje gehouden ben maar denk ik dat dat komt omdat ze het gewoon niet aandurfde en ze maar meer bleef testen - waardoor ik soms juist weer wat afstand inbouwde. Ze hecht heel waarde aan de mening van haar kids en weet zich uit zelfbescherming - ze is er van overtuigd dat mannen haar toch verlaten - heel goed af te sluiten van mensen. Tot slot, stel dat ik het nog één keer wil proberen, is er dan ook maar iets wat ik kan doen?
Pff, lang verhaal hoewel de werkelijkheid nog veel langer is. Alvast bedankt voor een eventuele reactie. Reactie infoteur, 30-03-2012
Hi W., als ik je verhaal samenvat zie ik dat deze relatie je geen goed heeft gedaan. Daar heeft het leeftijdsverschil voor een groot deel mee te maken. Een vrouw die vijftien jaar ouder is, getrouwd geweest is en kinderen heeft, staat totaal anders in het leven dan een jongeman van vierentwintig die alles nog voor de boeg heeft. Daarom kon jullie relatie ook geen naam hebben. Waar zij zich al die tijd mee bezig heeft gehouden is een fantasie. Jij paste in dat plaatje, de vlucht uit haar werkelijkheid. Maar een gezamenlijke toekomst is op de lange termijn ondenkbaar gebleken. En daarin zijn jullie echt geen uitzondering. Een leeftijdsverschil van vijftien jaar lijkt nu geen probleem, maar zou in de toekomst steeds harder op de relatie drukken. Want als jij een dertiger bent in de bloei van je leven, is zij met de overgang bezig. Ben jij een veertiger die zijn leven onder de loep neemt, dan is zij rond de zestig en worstelt ze met de ouderdom. Kortom, dit kan nooit goed gaan en godzijdank ben je er nu vanaf. Omdat je er echter zo ontzettend veel emoties in hebt gestoken ben je er geestelijk helaas nog niet klaar mee. Dat heeft tijd nodig. Mijn advies luidt dan ook dat je je ver van haar moet houden, ook als ze geneigd is om weer met jou aan te pappen. Dit omdat ze je niet gelukkig maakt, hooguit voor korte duur, totdat je weer zielsalleen achterblijft. Misschien was jij wel haar perfecte rebound totdat ze doorhad dat ook zoiets niet werkt. Gun jezelf een beter leven met iemand van je eigen leeftijd. Denk eens in wat je dan allemaal nog kunt doen met je leven, in plaats van je te hechten aan iemand die in jou niet veel meer zag dan een gezellig tussendoortje. Het ga je goed en sterkte, A.

Sonja, 27-03-2012 18:27 #1.501
Hallo Astrid. Ik weet het niet hoor, ik weet niet wat ik moet. Neem vandaag, we zagen elkaar op het werk. Mijn ex was prima te spreken en af en toe zie ik toch weer dat ze me aankijkt. Mijn 'maatje' R was er ook en ook die zoekt ze op. Ik deed mijn ding en mijn ex het hare op het werk. Tegen 17:00 was ze een van de laatste collega's die wegging en ze vertelde dat ze het druk had, moest nog naar haar oude adres post ophalen, ze heeft het de hele week druk. Ok dat kan. Bij het weggaan lijkt het net alsof ze dan weer omdraait qua "mood", stiller, gereserveerder. Ze vroeg of ik morgen ook moet werken. Ik zei nee ben vrij en donderdag ook. Oh zei ze, dan zie ik je volgende week… Ik begrijp er helemaal niets van hoor. Zondag j.l. nog gezellig eten en nu weer "gepast" contact. Ik weet wel dat ze niet goed in haar vel zit etc, maar ja. :(. Wat denk jij hier nu van Astrid? Komt het door mijn maatje R? Maar mijn ex was verder opzich prima te pas verder vandaag zoals ik al zei… Komt het dan dat het voor haar zondag te gezellig was? Ik bedoel het is toch vreemd dat we zondag gezellig zitten te kletsen en eten en nu krijg ik ijskoud "zie ik je volgende week" te horen! Is het een spel? Ik bedoel ze had toch ook kunnen zeggen we bellen of smsen nog wel.? Misschien ben ik onnozel hoor maar wat bedoel je precies met "is zij wel je ex?". Reactie infoteur, 29-03-2012
Hi Sonja, daarmee bedoel ik dat jullie nog steeds in contact zijn, en ook nog eens heel vriendschappelijk. De meeste exen hebben geen enkel contact met elkaar en vragen zich af hoe ze dat moeten herstellen, kortom, exen zijn meestal buiten beeld. Die van jou niet. Maar haar gedrag is inderdaad niet te peilen, en jij bent zo langzamerhand een slaaf van haar emoties en gedragingen. Kap daar toch mee, is alles wat ik nu zeg. Wil je haar vriendschappelijk nog wel, praat dan over (eventuele) nieuwe partners in jullie leven, zoals vriendinnen onder elkaar doen. Zoek je meer dan vriendschap, maak jezelf dan onbereikbaar en onvoorspelbaar, juist omdat ze er nu veel te veel op rekent dat het zo allemaal wel best is. Verkoop het woordje 'nee' tot vervelens toe, en doe alsof je agenda gevuld is met allerlei dingen waar zij niets mee te maken heeft. Zorg ervoor dat je ex gaat beseffen dat jij er met een ander vandoor kan gaan. Nu. Of morgen. Of voor altijd. Vul maar in! Maar sta niet meer voor haar klaar. Groetjes, A.

Hoopvol, 27-03-2012 11:25 #1.500
Hoi Astrid, Ik heb geen keus dan afwachten, ik kan momenteel niks, hij is boos op mij!
Ik heb zoveel voor hem gedaan, waarom ziet hij dat nu niet (meer), ja ik heb tegen hem gezegd dat ik niks meer met hem te maken wil hebben, dat ik enkel mijn geld wil en dat hij dan uit mijn leven moet verdwijnen. Ziet hij dan niet dat dit uitingen zijn die voortkomen uit pijn, heel veel pijn? Je doet zoveel voor iemand en dit is wat je terugkrijgt? We leven in het jaar 2012, vrouwen verdienen steeds vaker meer dan de man, studeren, hebben hoge functies, waarom moet een man zich dan een nul voelen wanneer hij zo'n vrouw tegenkomt en zij hem een helpende hand toereikt? Zou hij mij juist niet heel erg dankbaar moeten zijn voor alles? Waar ik gewoon bang voor ben is dat ik mijn tijd aan het verdoen ben, ik wil hem loslaten maar ergens voelt het nog niet als klaar, afgesloten. En door die geldkwestie is het voor mij moeilijker om het los te laten, omdat je met elkaar blijft te maken hebben. Een echte man die niks meer van een vrouw wilt zal er toch alles aan doen om haar geld in 1 keer terug te kunnen betalen zodat hij ook niks meer met haar te maken heeft? Ook vraag ik mij af hoe het nu echt met hem gaat, maar ook hier kan ik momenteel niks mee. Reactie infoteur, 29-03-2012
Hi Hoopvol, mannen willen zich mannelijk voelen. Mannen werken er steeds aan om financieel onafhankelijk te zijn, maar in jullie geval zit het door die stomme lening totaal scheef. Hij voelt zich dus vrijwel zeker minderwaardig bij jou, niet capabel om zijn eigen bonen te doppen. In zo'n geval trekt een man zich terug. Dat je daarbij roept niets meer met hem te maken willen hebben, helpt natuurlijk niet mee. Dat je dit riep uit pijn, is iets dat vrouwen helemaal begrijpen, maar mannen zien dit doorgaans niet. Ze communiceren direct, en niet tussen de regels door. Laat staan dat ze ook nog eens het vrouwelijk gevoelsleven moeten begrijpen. Daar heeft een vent gewoon geen zin in. In mijn vorige berichten heb ik al uitgelegd dat het tijd kost om de leuke dingen te gaan herinneren, en zo ver is hij nog niet. Hij weet heus wel dat jij veel voor hem gedaan hebt, maar op dit moment overheersen de emoties nog. En reken maar dat zo lang iemand boos op je is, er nog steeds sprake is van gevoel. De vijand van liefde is niet de haat, maar de onverschilligheid. Of dit bij jullie ooit ontstaat is gezien de hoog opgelopen gevoelens nog maar de vraag. Beschouw dat als positief! Groetjes, A.

Richard, 26-03-2012 19:29 #1.499
Hoi hoi beste A,

Als nog steeds trouw volger van deze pagina, zie ik mensen met behoefte om contact op te nemen met hun ex. Die behoefte heb ik ook nog steeds. Al is de “pijn” uit mn hart, ze is nog wel veelvuldig in mn gedachte. Na het gebeurde nu een half jaar geleden waarbij ze huilend verkondigde zielsveel van me te houden maar geen contact mochten/wou hebben (moeder van haar en mijn blunder als oorzaak)

De laatste keer dat ik wat van haar hoorde is eind december geweest. Heb 1x contact gezocht, sindsdie tijd maar geen respons (2, 5 mnd geleden) haar laatste reactie was destijds dat ze (nu) niet kon afspreken en het beter vond voorlopig geen contact te hebben. (reden onduidelijk) Het is natuurlijk allemaal een raar gebeuren geweest en daarom heb ik iig van mijn kant toch de behoefte om in ieder geval toch elkaar een keer te spreken. Maar daar heb je er twee voor nodig. Deze week wil ik haar een mailtje sturen met verzoek om iets af te spreken. (Persoonlijke verwachtingen heb ik niet meer) Wat vind jij van onderstaande brief? Zou je iets toevoegen, weglaten? Ik wil graag mn kansen maximaliseren.

Ze heeft haar gevoel in de ijskast gestopt, en ik denk dat ze zegt “nooit meer” Al hebben we niet de kans gehad zaken uit te spreken of te kijken welke aannames nu wel of niet kloppen. Vanuit haar ouders kant zal vast benadrukt zijn dat ik t niet benJ Ikzelf heb ontzettend hard gewerkt aan mezelf. Heb 36 boeken gelezen betreffende dit onderwerp, en zie nu in dat ik zaken anders had moeten doen. Al waren we elkaars eerste echte relatie (ik 29 zij 31 altijd carrière gericht en beide niet zo toegankelijk in de liefde) en waren, in elk geval ik, onervaren over hoe dingen te doen.

Ik heb zo’n spijt gehad van alles wat ik anders had moeten doen. Dat zou ik toch zo graag haar meedelen. Want fouten heb ik zeker gemaakt. Dat kan ik niet terugdraaien. Wel kan ik zeggen dat ik emotioneel enorm gegroeid ben op relationeel vlak, het concept liefde, ben ik breder gaan zien. Dat verwoord zich niet, maar is iets wat ik voel in mn hart. Op ander vlak ben ik inmiddels maar hele marathons gaan lopen en zijn de stressfactoren van destijds uit beeld,. Had ik maar een tijdmachine

Volgens mij heeft ze nu geen nieuw vriendje. Maar zeker weten doe ik het niet.

Hallo charmant zonnestraaltje,

Deze week zat ik zo lekker in de zon te genieten, kijkend naar het water. M’n oog viel op twee kuifeenden die lekker zaten te zonnebaden en duikjes namen. Het viel me op dat ze echt ‘duiken’ en niet gondelen! Dat zag er zo mooi en grappig uit, een heerlijk moment. Moest erdoor aan je denken. Je bent, om openhartig naar je te zijn, de laatste tijd veelvuldig in mn gedachten. Dat we nu geruime tijd geen contact hebben gehad is denk ik goed geweest.

Gaat het goed met jou? Hoe gaat het met jou op je werk, bevalt je nieuwe baan? Hoe zijn de creatieve vorderingen, ben je al volleerd goudknutselaar? (en zijn alle vingertjes nog heel?) Wil je graag gelukkig zien.

Mag ik je uitnodigen voor, of heb je zin in, een theetje in de zon een lekkere wandeling een bijzondere lunch of diner? Een operabezoek, of een boerenlunch in een weiland naar keuze al dan niet met camping. Of misschien iets creatievers. We moeten elkaar nog wel een keer spreken, en ik verras je graag.

Liefs, R.

Beste A, ik waardeerde en waardeer je hulp en adviezen nog altijd ten zeerste. Heb je nog adviezen deze keer voor mij? Alvast dank voor je tijd en hulp

Groetjes Richard Reactie infoteur, 29-03-2012
Hi Richard, wow, dit is het soort brief dat elke vrouw graag krijgt! Nu is het punt natuurlijk dat het moment te vroeg kan zijn, maar dat is het risico dat je dan neemt. Verstuur de brief liever aan het eind van de week dan aan het begin, dit omdat mensen rond de vrijdag beter gestemd zijn dan bijvoorbeeld op maandagmorgen ;). Aan de inhoud heb ik niets toe te voegen of te wijzigen, het is helemaal prima en hopelijk precies conform je gevoel. Wie niet waagt, die niet wint! Laat ze niets horen, dan heb jij je best gedaan en kun je eraan werken om het definitief af te sluiten. En emailt ze terug, dan hangt het er vanaf wat ze schrijft. Spannende dagen, maar je moet er doorheen om later tegen jezelf te kunnen zeggen dat je alles gedaan hebt wat in je vermogen lag. Succes Richard! A.

Hoopvol, 26-03-2012 17:45 #1.498
Hoi Astrid,

Als hij het inderdaad zo hopeloos in ziet, wat wel blijkt uit zijn gedrag omdat hij geen enkele stap onderneemt om het contact te herstellen, kan ik het dan maar beter opgeven?

Eerst gaf je aan dat hij momenteel woedend is en dat ik hem daarom met rust moet laten, zodat zijn woede kan zakken. Ik weet eerlijk gezegd niet meer wat te doen, ja achter mijn geld aan en dat doe ik ook.

Maar wat kan ik doen om mijn kansen te vergroten, zodat hij het niet meer zo hopeloos inziet en langzaam weer toenadering gaat zoeken? Ik weet het gewoon niet meer. Reactie infoteur, 27-03-2012
Hi Hoopvol, in de loop van twee jaar kan veel gebeuren! Emoties worden getemperd tot zero en langzaamaan komen de leuke dingen (die er toch ook waren), in de herinnering op de voorgrond. Dit kost veel tijd en die tijd krijgen jullie, juist door die geldkwestie. Profiteer daar dus van. Wat je na een paar maanden bijvoorbeeld kunt doen is gebruik maken van de terugbetalingsregeling door te vragen of hij het geld letterlijk wil brengen. Doe dan vervolgens een beroep op zijn mannelijkheid (zie artikel), en vraag of hij je wil helpen met een bepaald probleem. Bedenk in de tussentijd wat dat kan zijn, en waar hij goed in is! Bijvoorbeeld een klus in huis, een computerprobleem, defect aan fiets of auto, noem maar op. Het moet iets zijn waar hij zijn man-zijn op kan botvieren zonder het idee te hebben dat je meer van hem wilt. Dus zet hem goed aan het werk. Wil hij niet komen, dan weet je voor dat komende jaar helaas weer genoeg… 'nee' heb je, en 'ja' kun je krijgen. Maar de tijd is nu nog niet rijp hiervoor! Groetjes, A.

Sonja, 26-03-2012 11:09 #1.497
Ik had een plan; aangezien het etentje van vorige week bij mijn ex samen met mijn 'maatje' verder wel gezellig was, had ik besloten mijn ex bij mij uit te nodigen voor een kop koffie (dinsdag j.l.). Mijn ex moest die dag werken maar kon niet komen. Wel bood ze gelijk aan dit afgelopen weekend te kunnen. Gisteren is ze dus geweest. Ze was goed te spreken en bood aan de stad even in te gaan want het was koop zondag en prachtig weer om wat te drinken. Zo gezegd zo gedaan. We hebben wat gedronken en een leuk gesprek gehad, zoals het hoort. Gelachen en serieus gedaan. Afgelopen week vroeg ze al een keer hoe het met mijn maag ging en gisteren vroeg ze alweer! Ze werd zelfs enorm boos dat ik nog niet weer bij de dokter ben geweest. Zo lief! Ze vroeg of ik al vakantie plannen had, zij gaat weer met haar reisgenootje… Ik zei dat ik misschien met mijn maatje R ga, hier reageerde ze verder prima op. Maatje R kwam ook nog even aanwaaien op het terras, mijn ex was vriendelijk tegen haar en keek haar wel weer aan. Maar ja kan dat nog steeds niet peilen. Wel vroeg mijn ex aan mij of maatje R misschien ook mee wilde eten, maar zij had al wat gepland. Bij mij thuis bood ik aan gezellig de vuurkorf aan te doen en hapjes buiten te eten, was gezellig. Later lekker gekookt en samen op de bank gegeten voor de tv (hoe simpel :) )… Ik had nieuwe kleding gekocht en aan gedaan, ze vond ze mooi. Ik deed vrolijk en blij, gewoon relaxed. Luisterde naar wat mijn ex te vertellen had. Ze had een soort van opdracht vanuit haar therapie die we samen gedaan hebben. Puur om dichter bij haar te komen en haar te begrijpen. Weet je wat ik soms zo vreemd vind Astrid, dan voel ik dat ze naar me kijkt en als ik dan kijk kijkt zij weer weg. Vervolgens gelijk daarop keek ze weer en visa versa… Waarom? Ik vraag me dan wel eens af wat er door haar hoofd gaat? Voelt ze dan nog voor mij? Liegt ze tegen mij? Ik weet het niet. Ik laat de bal nu weer bij haar liggen. Zoek verder geen contact. Mijn doel was/is om goed over te komen, te luisteren en gezellig te zijn en er goed uit te zien. Oh ja we hebben gelijk ons agenda van de hele week door genomen, ik vroeg haar gewoon of ze een dezer dagen nog wat leuks ging doen? Heb haar laten merken dat ik het druk heb met afspraken. We smsen trouwens niet veel op dit moment, ik houd de boot wat af daarin. Nou ja, ik zie wel weer… Reactie infoteur, 27-03-2012
Hi Sonja, is zij wel je ex? Zoals ik het lees is ze je beste vriendin, en viceversa. Jullie ontmoeten elkaar geregeld, kunnen goed praten en hebben het gezellig. Mensen doen altijd wat werkt. Voor haar werkt dit prima. Ze heeft voldoende vertrouwen dat je er momenteel niets 'meer' van verwacht en kan zich dus eindelijk ontspannen. Dit geeft toch wel heel sterk de indruk dat het wat haar betreft gaat om vriendschap, en niets meer. Het kan te maken hebben met haar identiteitscrisis waar we een tijd geleden over spraken, maar ook met die therapie van nu. Want wat houdt dat precies in, en wat is het doel daarvan, en wie weet wat die therapeut haar allemaal inpepert ;). Zorg ervoor dat de volgende iniatieven niet van jou komen, en als je dit echt niet trekt, zeg het haar dan eerlijk en snij desnoods de banden door. Het gaat erom hoe jij je erover voelt, bovendien heb je het volste recht om je liefdesleven met een ander te continueren. Als jullie echt vriendinnen zijn in de ware zin des woords, dan kunnen jullie ook elkaars partners bespreken… Probeer het gerust en test die vriendschap maar eens uit. Groetjes, A.

Hoopvol, 25-03-2012 19:31 #1.496
Hoi Astrid,

Hij heeft 1 vast project waarvan hij maandelijks rond dezelfde termijn geld van ontvangt, ik stuur hem dan rond die periode een sms ter herinnering, de keren dat ik ernaar vroeg zat hij nog op dat geld te wachten. Dus wellicht dat ik te snel ben en hem niet eens de kans geef een betaling uit zichzelf te doen, hij heeft wel toegezegd iedere maand minimaal een bepaald bedrag te betalen en mocht hij meer kunnen missen dan zal hij meer betalen.

2 jaar is inderdaad erg lang, soms vraag ik mij af of hij echt niet meer kan missen of dat hij de betalingen uitrekt omdat hij bang is dat ik dan uit zijn leven verdwijn, maar aan de andere kant vraag ik mij dan weer af waarom hij geen stappen onderneemt, voelt hij zich echt een nul omdat ik (een vrouw) geld van hem moet krijgen?

Ik zal om te kijken of hij een keer een betaling uit zichzelf zal doen geen sms ter herinnering sturen en afwachten wat er dan gebeurd, alleen al om te kijken of hij dan wel zelf het initiatief neemt om mij weer een deel terug te betalen.

Je schreef laatst dat hij verdrietig is en daarom zo boos reageert en dat hij gevoelsmatig ook zal proberen van mij af te komen, maar dat zal dan een lange weg zijn. Als je echt van iemand houdt dan gaat dat toch niet zo makkelijk, ook al hebben ze je boos gemaakt? Anders was het mij toch ook wel gelukt, al zou ik het willen het zou mij nu niet lukken.

Ik dacht dat ik er goed aan deed hem financieel bij te staan door geld te lenen, dit had ik dus niet verwacht en mijn lesje heb ik wel geleerd. Reactie infoteur, 26-03-2012
Hi Hoopvol, ik schreef dat hij 'MISSCHIEN' probeert om gevoelsmatig van je af te komen. Dit weet niemand zeker. Als dat aan de orde is kan hij inderdaad veel beter zorgen dat hij zsm aan geld komt, zodat hij de lening definitief kan afronden. Zoals het nu gaat blijven jullie financieel aan elkaar verbonden. En het komt over alsof het naar zijn mening niet anders kan dan op deze manier. De positie waarin hij jou gebracht heeft is dan ook ongemakkelijk, schandalig en vrouw-onwaardig. Je hebt daar natuurlijk zelf ooit toestemming voor gegeven, dus zit je nu in de ellende. En hij weet drommels goed dat het een hopeloos contact is. Wat sommige mannen dan doen is het opgeven. Ze weten dat ze toch niets meer te halen hebben, dat het toch al verziekt is, en proberen je dan ook uit hun hoofd te zetten. De kans is dus groot dat hij het zo ziet. Je bent niet langer zijn vriendin, maar zijn deurwaarder! ;D. Zonder gekheid, liefde alleen is nooit genoeg, dat zie je bij jullie maar weer. En geld uitlenen is vrijwel altijd een dom besluit, bovendien voor jou een hard gelag. Groetjes, A.

Hoopvol, 23-03-2012 10:04 #1.495
Gezien het feit dat maar een selectief groepje dit nummer heeft en ik niet echt zou weten wie mij anoniem zou kunnen bellen om vervolgens niks te zeggen en dan weer op te hangen ben ik er vrijwel zeker van dat hij het was. Op zijn sms heb ik trouwens niet meer gereageerd, ik zou niet weten wat ik had moeten terugsturen? Dus heb ik het maar zo gelaten, zoals ik al eerder zei laat ik nu weer even niks van mij horen totdat het weer tijd is om te betalen. Helaas moet ik er dan wel telkens weer achteraan gaan, weet niet waarom hij niet gewoon uit zichzelf stappen onderneemt voor de deelbetalingen. Je schrijft dat het pas goed kan komen als het financiële is opgelost, zoals hij nu betaalt kan dit nog wel enige tijd gaan duren, zeker 2 jr! Is dit niet erg lang? Ik blijf hem wel bedanken voor iedere betaling die hij zal doen ook al gaat dit via iemand anders. Reactie infoteur, 24-03-2012
Hi Hoopvol, veel mensen denken dat een anonieme beller een ex is, maar je zult de eerste niet zijn die bespeurt dat het helemaal niet om een ex gaat. Hoe dan ook, het maakt geen snars meer uit, want je lust hem rauw ;). Dat hij niet uit zichzelf terugbetaalt is kwalijk, want dat maakt hem meteen onaantrekkelijker. Op een vent moet je gewoon kunnen bouwen, zo niet, dan heb je niks bij hem te zoeken. Helaas zit dat geld er bij jullie tussen, dus ben je verplicht om het contact te bewaren. Twee jaar is inderdaad lang, en als hij een beetje kerel was zou hij je niet zo'n tijd aan een financiele lijn houden, maar je per direct het hele bedrag vergoeden inclusief een schadevergoeding. Daarnaast een romantische brief vol excuses! Toch? Helaas zal hij zich nu een grote nul vinden, waardoor hij het niet kan opbrengen om je te herveroveren enz. Daarom heb je geen keus dan afwachten. En natuurlijk gebruik maken van het overig mannelijk schoon op de wereld. Want hey, er is meer te halen dan een ex die al tegenstribbelend hier en daar wat fooi terugstort. Neem de volgende keer een vent met een dikke beurs! ;). Groetjes, A.

Onelastchance, 22-03-2012 16:29 #1.494
Ik las het gedeelte dat de vrouwen een brief kunnen schrijven om eerlijk het boekje open te doen en hem tot aandenken te zetten. Geld dit andersom ook? ik heb zelf namelijk ook een brief geschreven, zeer open maar niet te beladen met hoe ik over de situatie denk en erin sta. Alleen weet ik niet goed wanneer ik dit moet sturen, ik heb namelijk nog steeds contact met haar, al is dat wel op een laag pitje gezet en spreken we elkaar alleen via de telefoon maar zo blijft het verder sudderen wat eigenlijk niet mijn bedoeling is omdat ik het gevoel krijg dat ze verder en verder van me af komt te staan.

ps. is het mogelijk deze brief persoonlijk te laten beoordelen toevallig? ook al heb je het zelf geschreven en is het persoonlijk, dat wil nog niet zeggen dat iemand zoals U het even bekijkt en ik er baat bij heb. :) Reactie infoteur, 23-03-2012
Hi Onelastchance, een brief schrijven kan een uitglijder zijn, vooral als er nog contact is. Beter is om pas te schrijven als er een lange stilte is geweest. Wil je het toch nu al doen, zorg er dan voor dat de brief uit je hart geschreven is, dus zo oprecht en openhartig mogelijk. Dit kan elke vrouw waarderen, ook de vrouw die jou misschien een 'sealed with a kiss' brief had moeten sturen ;). Zo staat het in het artikel, maar is natuurlijk geen algemeen advies, het is slechts een voorbeeld. Schriftelijk contact moet liefst van de man uitgaan, dat geldt overigens voor elk denkbaar initiatief. En een brief schrijven doe je nooit omdat je je ex aan het denken wil zetten, maar om haar hart te bereiken! Succes, A. (p.s. nee, ik beoordeel geen brieven achter de schermen).

Hoopvol, 21-03-2012 11:37 #1.493
Ik heb hem alsnog bedankt voor de deelbetaling, via sms, een sms waarop geen antwoord nodig was, kort daarna werd ik anoniem gebeld, er werd niks gezegd, iets zegt mij dat hij het was. Paar uur later kreeg ik een sms van hem terug, kwam erop neer dat hij inderdaad zijn best doet om mij terug te betalen ondanks het feit dat hij weinig kan missen. Had eerlijk gezegd geen antwoord verwacht, na zijn sms van laatst. Ik voelde mij zwaar beledigd, toen hij het geld via aan ander gaf, maar als ik jouw reactie lees en zijn gedrag weer nu (reageren op een bedank sms wat niet nodig was) kijk ik er weer een beetje positief naar…, maar hoe moet dit ooit goedkomen, ik laat hem voor nu weer met rust tot de volgende deelbetaling weer plaats moet vinden. Reactie infoteur, 22-03-2012
Hi Hoopvol, de gedachte kan opkomen dat een anonieme beller je ex is, maar dat hoeft natuurlijk niet zo te zijn. Het kan weer goedkomen als jullie geldzaak opgelost is. Je kunt zelf uitrekenen op welke termijn dat ongeveer is. Tegen die tijd kun je hem zeggen dat hem na de laatste betaling een beloning (!) wacht. Zo houdt je zijn aandacht vast, wek je zijn nieuwsgierigheid op en werk je ook aan herstel. De beloning kan natuurlijk van alles zijn, dat bepaal jij helemaal zelf en hoeft helemaal niets te maken te hebben met wat hij daar straks allemaal over gaat fantaseren… ;). Bedank hem in de tussentijd heel consequent voor elke betaling. Groetjes, A.

Sonja, 20-03-2012 10:16 #1.492
U heeft gelijk, ik had niet moeten gaan, maar je ik wilde er bovenop zitten puur om te zien hoe of wat. Ik heb wel met mezelf afgesproken dat ik niet meer met z'n drieën wil afspreken. Ik kan wel zeggen dat ik nu het idee heb dat mijn ex haar pijlen gaat richten op mijn maatje, misschien niet zozeer voor een relatie, maar ik denk wel als klankbord (wat ik altijd voor haar was.). Ik ben gewoon zo verontrust dat mijn ex me meer en meer gaat ontwijken, ondanks dat ik zelf geen prive contact zoek en dus "geduldig" afwacht totdat zij mijn opzoekt/ uitnodigt etc… Wat kan ik in hemelsnaam nog doen? Sorry dat ik zo 'zeur' hoor, ben af en toe radeloos. Vraag me gewoon af of het allemaal nog wel zin heeft. Reactie infoteur, 22-03-2012
Hi Sonja, ze nodigt je nog steeds uit, dus is het niet zo dat ze probeert om van je af te komen. De verleiding is groot om je vast te klampen aan elke strohalm, bijvoorbeeld zo'n gelegenheid om elkaar weer te zien, maar je kunt beter het soort gedrag vertonen wat je ex niet van jou verwacht. Spreek haar niet meer in privetijd. Op het werk kun je je voordoen (met die mobiele telefoon) als iemand die erg gewild is en moeilijk te bereiken. Wil ze je spreken, stel het dan uit en laat andere dingen voorgaan. Laat je ex goed voelen dat jij voor geen meter op haar zit te wachten, en ze niet de illusie moet hebben dat jij een verzoening wilt. Want dat was waar ze de hele tijd zo bang voor was: dat jij meer wilt dan zij kan geven. Draai de boel dus om en zorg ervoor dat zij straks dingen van jou wil, die JIJ haar niet kan geven… wie de touwtjes in handen heeft kan alle kanten op! ;) Groetjes, A.

Anoniem, 19-03-2012 19:35 #1.491
Hallo Astrid,

Onlangs kwam ik jouw artikel tegen en ik heb deze herhalende keren gelezen. Ik vind het artikel zeer informatief en heb er veel aan gehad. Ook jouw reacties op de individuele berichten vind ik zeer oprecht.

Om die reden wil ik graag op wat enkele punten om jouw advies vragen.

Na een relatie van 3, 5 jaar heeft mijn ex vriendin drie maanden geleden onze relatie verbroken. Onze relatie heeft zij eerder verbroken. Dat is ongeveer 1, 5 jaar geleden geweest. De breuk kwam toen voort uit een impulsiviteit en het duurde nog geen enkele dagen dat ze tot de conclusie was gekomen dat ze een fout had begaan en we weer bij elkaar kwamen.

Maar nu heeft ze wederom een punt achter onze relatie gezet. Ze vertelde me dat ze geen toekomst meer ziet met mij, dat de relatie voelt als een verplichting en dat ze daarom de keuze had gemaakt onze relatie maar op stop moet zetten. Ze zei dat ze denkt dat dit het beste is en ze bij haar standpunt blijft, maar vulde daarbij aan dat ze wel heel graag vrienden wil blijven. En dat is geen zachte klap in je gezicht want we hadden wel zeker concrete toekomst plannen voor ons samen gemaakt.

Wat overigens opvallend gedrag van mijn ex was is dat in de maand vóór dat het uit ging ze emotioneel kon worden en begon met huilen. Ze vertelde mij dan dat ze bang was dat ik het zou gaan uitmaken. We hadden nog wel eens ruzies etc. Hoe dan ook, haar gedrag is mij vooralsnog onduidelijk aangezien het feit dat ze rond die periode al zelf had besloten een punt achter onze relatie te zetten.

Ik heb met de beëindiging van onze relatie veel moeite gehad. Ik wil haar namelijk helemaal niet verliezen. Ik mis haar tot op de dag van vandaag nog met heel mijn hart. Ze heeft een bijzonder persoonlijkheid waar ik erg op gesteld was en we hadden een zeer hechte band met elkaar.

De laatste keer dat we met elkaar gesproken hadden heb ik haar verteld dat ik heb kunnen nadenken en dat ik het een goed idee van haar vond om de relatie te beëindigen. Hierop reageerde ze verbaasd. Daarnaast stelde ik voor om een pauze in te lassen van enkele maanden. Ze stemde er mee akkoord te gaan om voor drie maanden het contact stil te leggen. “Tot over drie maanden” was het laatste wat ze tegen me zei toen we beide onze eigen weg in gingen.

In de weken die daarna volgde heeft mijn ex meerdere keren contact gezocht per sms. Voornamelijk oppervlakkige dingen zoals vragen van wat ik aan het doen ben. Op deze toenaderingen heb ik geen reactie gegeven en ik heb de afgelopen maanden geen enkele keer contact met haar gezocht. Ik heb mezelf consequent aan onze afspraak gehouden. Toch kreeg ik in die periode zelfs nog een sms van één van haar vriendinnen. En dat vond ik opmerkelijk omdat die vriendin tijdens onze relatie infrequent contact met mij had.

Sindsdien heb ik niets meer van mijn ex gehoord. Daarnaast hebben we elkaar ook niet meer gezien omdat we niet in de zelfde stad wonen.

Op dit moment gaat het goed met mij. Ondanks de breuk heb ik me niet uit het veld laten slaan en ben gewoon verder gegaan met mijn leven. Ik heb me gericht op de dingen die ik belangrijk vind en ben niet als een huilend hondje op de stoep van mijn ex gaan zitten.

Nu wil ik graag weer iets van me laten horen en geleidelijk aan het contact weer proberen te herstellen. Ik heb daarover nagedacht hoe ik dat zou kunnen doen. Maar momenteel zou ik niet goed weten op welke manier dit effectief is en wat ik zou kunnen zeggen? En wanneer is het juiste moment om haar weer eens uit te nodigen om ergens wat te gaan drinken? Hierover zou ik dus graag om jouw advies en om enkele tips willen vragen die mij kunnen helpen.

Alvast bedankt voor jouw reactie. Reactie infoteur, 22-03-2012
Hi Anoniem, het is een grote stap om na een aantal maanden stilte weer contact op te nemen. Jullie hebben hier een afspraak over, dus laat haar zien dat ze op jou kan bouwen. Hernieuwd contact kan het best via e-mail. Dit geeft haar wat bedenktijd over hoe ze je het best kan antwoorden. Misschien kiest ze er wel voor om helemaal niets te doen. Zorg dat de mail vriendschappelijk en vrijblijvend is. Schrijf dat ze veel in je gedachten is geweest en dat je benieuwd bent hoe het met haar gaat. Praat niet over de breuk of over dingen die verkeerd zijn gegaan, en strooi ook niet met 'sorry's'. Een gedoseerde grap kan weer wel. Een vraag stellen is goed, omdat dit haar met zachte hand dwingt om je te antwoorden, en dan komt er dus een conversatie op gang. Zo'n vraag zou kunnen zijn: 'Gaat het goed met jou zelf, je werk/studie, je familie?' (of vul maar in). Dit toont meteen aan dat je belangstelling hebt in brede zin, en erop vertrouwt dat een normaal contact mogelijk moet zijn. Succes! A.

Lotusje, 19-03-2012 14:50 #1.490
Hallo Astrid, We zijn nu alweer een tijdje verder… echt veel is er niet veranderd… mijn man komt nog een paar dagen per week op mijn dochter passen en in 't weekend doen we nog dingen samen. Vorige zaterdag zijn we nog naar de bioscoop geweest, hebben we daarna een flesje cava leeggedronken… Uiteindelijk is hij blijven overnachten (maar niet bij mij). Ik weet dat hij zijn 'vriendin' een ultimatum gegeven heeft, ze krijgt nog vier weken om bij haar man weg te gaan… anders is het gedaan met hun relatie… zijn vriendin heeft nog niets gezegd tegen haar man, ook haar vriendinnen, familie, … weten van niets… zij smst als het haar uitkomt, maar hij mag niets terugsturen als ze thuis is… afspreken na het werk kan max een kwartiertje, want daarna moet ze naar huis… en zij moet binnen de vier weken een beslissing nemen in zijn richting? Hun relatie duurt nu vier maanden… maar er is nog geen verschil met de eerste dagen… Mijn man woont nu op een appartement… hij weet dat ik open sta voor een eventuele lat - relatie als zijn vriendin zou beslissen om haar man niet te verlaten. Ik zie hem nog graag en ben bereid zijn misstap te vergeven (ik ben ook niet altijd heilig geweest…). Hij zegt dat hij mij ook nog graag ziet, als zijn beste vriendin en als moeder van zijn dochtertje… wij hebben nog regelmatig intiem contact… maar dat weet zijn vriendin uiteraard niet… Hoe gedraag ik mij nu het beste de volgende weken? Ik ben er voor hem als hij wil praten, maar bel hem zelf niet op… Zal ik voorlopig verder gaan met mijn leven of moet ik altijd bereikbaar zijn (lees: als hij samen dingen wil doen.). Ik sta momenteel stil en wacht op een doorbraak de komende weken… Hopelijk een positieve… mijn dochtertje heeft mij gisteren nog verteld dat zij zo graag wil dat ons gezinnetje terug verenigd zou zijn… Reactie infoteur, 20-03-2012
Hi Lotusje, lees mijn vorige antwoorden! Je haalt jezelf verschrikkelijk naar beneden door hem proberen te behouden of terug te krijgen door intiem contact. Want dat doe je. Hij bedondert zowel jou als zijn vriendin, en hij vindt het allemaal wel best! Sterker nog, hij wil dat zijn vriendin binnen vier weken haar man verlaat en zo niet, dan is het afgelopen. Waarom laat jij je dit allemaal welgevallen? Niet die vriendin moet een ultimatum hebben, maar hijzelf. En wel van jou! Natuurlijk moet je niet bereikbaar voor hem zijn of je beschikbaar stellen voor zijn pleziertjes wanneer het hem schikt. Dat zou eens even fraai zijn. Twee vrouwen er op na houden en hij neemt gewoon degene waar hij zin in heeft. Alsof jullie zelf niets te vertellen hebben. Nogmaals (ik heb het in vorige reacties steeds gezegd), stop dus met jezelf afhankelijk opstellen en te wachten tot hij tot inkeer komt. Stel dat ultimatum: De vriendin of jij. Zo breng je jezelf in een veel sterkere positie. Wil je hem ondanks alles kost wat kost behouden en desnoods verder in een lat-relatie, maak dan duidelijke afspraken en stel regels op. Voor zijn vriendin hoop ik dat ze haar hersens bijeen raapt en hem als de gesmeerde bliksem afdankt. Sterkte, A.

Hoopvol, 19-03-2012 10:16 #1.489
Afgelopen weekend heb ik weer een betaling ontvangen, hij wilde dit niet zelf geven, ik had hem gsmst dat ik het niet via iemand anders wilde krijgen! Krijg ik als antwoord dat hij mij nooit meer wilt zien, dat ik alles heb verpest. Er zit zoveel woede in hem naar mij toe, waarom is hij (nog steeds) zo boos? Wat jij zelf laatst zei, zijn woorden waren ook niet veel beter dan de mijne. Is hij nu gewoon echt klaar met mij? Is dat smsje een vorm van emotie (woede) en kan ik dat ondanks dat het zo negatief is als iets positief opvatten? Ik heb hem uiteraard niet bedankt voor de betaling omdat het niet is gegaan zoals ik dat wilde, hij heeft het via een ander aan mij laten geven. Wat moet ik hiervan denken? Het heeft mij heel erg boos gemaakt en dat heb ik hem kenbaar gemaakt via sms! Hij durft mij niet eens te woord te staan! Is hij gewoon boos op mij om het boos zijn? Heeft het te maken met zijn depressie? Ik weet het gewoon niet meer. Wat denk en vind jij? Reactie infoteur, 20-03-2012
Hi Hoopvol, ruzies verzieken de sfeer, maar de essentie blijft hetzelfde. Het tegenovergestelde van liefde is namelijk niet haat, maar onverschilligheid. En onverschilig is ie niet bepaald. Hij peperde je zelfs nog in dat hij je 'nooit' meer wil zien, en dat je alles hebt verpest. Pats. Woede is overigens een emotie die voortvloeit uit verdriet. Veel mensen zien dit niet, en denken dat woede een slecht signaal is. Maar het geeft enkel aan dat je de ander de moeite waard vindt om een strijd voor te leveren. Iemand waar je niets in ziet, zal je koud laten. Zijn woede (lees: verdriet) is dan ook niet verkeerd en betekent dat hij niet klaar met je is. Nog niet. Hij zal misschien proberen ook gevoelsmatig van je af te komen, maar dat is een lange weg te gaan. Waarom hij dat geld via een ander gaf is mij wel duidelijk. Hij wilde je hiermee 'straffen', zo'n uiting dat hij eigenlijk zielsveel om je geeft maar verdrietig is dat het allemaal zo gegaan is. Zijn woede zal bekoelen als je hem met rust laat. En bedanken voor dat geld had je beter wel kunnen doen, omdat hij daarmee immers een stap in de goede richting zette. Precies waar jij belang bij hebt. Kijk dus niet naar zijn 'maniertjes', maar naar wat hij daadwerkelijk doet. En dat waren twee dingen: Jou betalen, en boos zijn. Je bent pas vergeten als hij geen van die dingen zou doen! Groetjes, A.

Sonja, 18-03-2012 17:26 #1.488
Hallo Astrid,

Wilde u even laten weten hoe het etentje en het verloop er naar toe ging.
Mijn ex en had nog gevraagd aan mijn maatje R hoe laat wij wilden komen en had ze gevraagd "of komt Sonja niet?". Ben natuurlijk wel mee geweest en op zich was het gezellig. Alleen zie ik toch dat mijn ex "veel" naar mijn maatje R toe trekt… Niet dat ik geheel ontweken werd, maar toch.
Nu heb ik natuurlijk alweer van alles bij het hoofd gehad: doet ze dit omdat ik haar "jaloers" heb proberen te maken met 'fictieve Iris', doet ze dit omdat ze jaloers is op mijn sterke band met mijn maatje R… Of wil ze nu gewoon keihard mijn maatje inpikken, wat ik overigens, als het zo zou zijn vreselijk onbeschoft zou vinden! Mijn vrienden steunen mij en vinden dit gedrag (als het zo is natuurlijk), totaal ongepast en uiterst "asociaal". Dat ze onze relatie uit heeft gemaakt ok, maar je gaat niet in een vriendschapsband lopen wroeten, toch? Ik wacht af eerst.
De avond was verder wel gezellig en ik heb mijn best gedaan vrolijk te zijn, dit lukte en dit werd ook door mijn ex goed ontvangen, veel gelachen (borrelt bij mij weer de vraag, deed ze dit om indruk te maken op maatje R?). Anderzijds zag ik dat ze een cadeautje van mij van veel eerder (toen het nog goed was), een raamhanger, leuk opgehangen was in haar kamer en ze had speciaal olijven voor mij opgehaald omdat ik daar van hou… Haar houding ten opzichte van mij was gereserveerd en ze raakt me niet aan. Wel zag ik dat ze vaak naar maatje R keek, dat stoorde mij.
Toen we uiteindelijk weggingen keerde ik mijn hoofd bij het afscheid naar mijn ex en ze gaf me zonder tegensputteren o.i.d. een zoen op mijn wang, een test van mij.

Ik ga met mezelf aan de slag, dat als eerste. Ik moet weer die vrouw worden waar ze ooit op viel (als ik al niet te laat ben.)
Ben ik op de goede weg Astrid en wat denkt u van deze avond?

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 19-03-2012
Hi Sonja, je ex kan niet in haar eentje een nieuwe relatie beginnen, want daar zou je maatje toch op zijn minst ook een stem in hebben! Een afspraak tussen drie mensen is altijd moeilijk. Eentje zal zich vroeg of laat buitengesloten voelen, en zo te horen was jij diegene. Door dat rottige gevoel gaat de interpretatie van alles wat je ziet ook de negatieve kant op, en denk je nu dat je ex er straks met die ander vandoor gaat. Maar wat je meent te zien hoeft niet altijd op waarheid hoeft te berusten. Er zit natuurlijk een hoop angst bij: Wat als…?! Als twee personen elkaar zien zitten, zullen zij moeite doen om met zijn tweetjes te zijn. En zou jij nooit zijn uitgenodigd. Wat ik denk? Dat je beter niet had kunnen gaan! Zie mijn vorige antwoord :). Groetjes, A.

M., 16-03-2012 19:20 #1.487
Hallo.

ik heb sinds 6 jaar een vriend. ook heb ik 2 kinderen van 14 en 8
(wel zelfde vader hoor)
maar ik maak een heleboel mee.
ik heb bijv een chronische ziekte waar ik niet alles meer super kan.
maar red me prima. en hij wil steeds voor mij op de rem trappen.
dit moet je niet ddoen. we nemen de rolstoel wel mee ect. heel zorgzaam. TE zorgzaam.
hij wou alles doen. want stel je voor dat het met mij niet goedgaat.
maar mij boeit het niet het hoort bij mij. ik ben niet zo moeilijk.
mijn vriend ahum blijkbaar ineens ex is een zeer rustig persoon.
ik ben natuurlijk dan het tegenovergestelde.
zijn glas is altijd half leeg, en de mijne standaard halfvol.
maar toch zijn we zo gelukkig geweest.
de laatste tijd werd hij was sjaggie. en best wel erg depri. maar dat heeft hij altijd die periode
en ik stelde wat afstand voor. daar wou hij niks van hebben.
en out of the blue zegt hij dat hji er niet meer tegen kan (heb weer nieuw symptoom dus weer ff dokteren) hij is bang dat ik vroegtijdig doodga. ja kan maar hij ook.
dat hij teveel moeite heeft met mijn ziekte en de drukte in huis. ja duuh afstand?
terwijl ik 4 weken geleden bij de gyneacoloog ben geweest met de vraag of ik een 3de kindje zou mogen en kunnen krijgen. aangezien het niet erfelijk is. dat stond nog op de lange baan hoor. maar we wouden wel graag weten of het kon. en ik hierna zou herstellen, anders doe ik het zowiezo mijn eigen kinderen niet aan.
het is allemaal zo dubbel. diezelfde dag heeft hij al zijn spullen gepakt en de sleutels in te leveren.
savonds kreeg ik een smsje. dat het het zo speet, maar dat hij dacht dat het beter was. omdat wi op onze tenen liepen en hij daar niet de veroorzaker van wou zijn. en dat het hem pijn deed dat ik zei dat hij dus nooit van me gehouden heeft en ik deze jaren als verloren jaren beschouw. ( ja ik had het ook anders in kunnen delen. dan had ik me nu niet zo gevoeld.)
dat hij nooit van zichzelf verwacht had dat hij zo zwak zou zijn
en dat hij nog steeds heel veel van mij houd.

heb teruggestuurd dat ik me verraden voelde maar hij duidelijk is.

5 dagen later krijgen we een kaart. met onze namen erop. een sorry kaart. hoe erg het hem spijt maar dat hij het gewoon niet kan, dat het niet aan ons ligt en hij ontzettend veel van ons houd en hoopt betrokken te mogen blijven in ons leven.
en nog veel meer stond erop.

heb een kaart terug gekocht met vanuit mijn hart wens ik je. veel geluk goeie vrienden een goede gezondgeid en meer van dat gezwijmel.
de kinderen wouden ook graag op de kaart schrijven want daar hadden ze recht op. aangezien hij ons een kaart stuurde. ik dacht prima doe maar. nou ze hebben geschreven dat ze hem missen.
mijn brief heb ik maar uitgetypt was nogal lang. daarin ben ik heel eerlijk geweest dat ik het heel jammer vind en dat ik vind dat we iets hadden waarvoor gevochten kan worden.
ook dat ik blij was dat hij inziet hoe hij de laatste maandjes op zijn teentjes getrapt was.
dat ik hem mis. maar ook heea open gelaten. en dat ik geen zin heb om "vrienden" te zijn aangezien dat toch nooit werkt.
die moet ik nog op de bus doen haha. laat hem ook maar wachten.

de bal ligt dus bij mij. ik schop hem zondag terug. dinsddag zal hij de brief wel krijgen.
en dan heeft hij de bal weer.

hij heeft met mijn vriendin gesmst ze vroeg hoe het ging en het ging heel klote maar hij dacht dat dit de beste oplossing was. dat hij nog heel veel van me houd en nog meer van die onzin.

niemand in mijn omgeving gelooft het. "wat! vorige week kon hij nog niet van je afblijven! hij kijkt je overal na. die jongen houd zoveel van je dat kan niet!"

ik ben gewoon nog steeds ontzettend verliefd en hou zo veel van hem, ik mis hem ook enorm. maar heb wel gewoon mijn eigen leuke leven hoor.
ik heb dit dus nog nooit eerder meegemaakt luddevedu. heeft zijn goeie kanten. ben al 7 kilo kwijt was niet overbodig haha.

wat zijn mijn kansen? Reactie infoteur, 19-03-2012
Hi M., het is onmogelijk om voorspellingen te doen op grond van deze informatie. Je ex geeft als reden op dat hij jouw ziekte niet meer aankan maar je vertelt niet om welke ziekte het gaat. Zoals ik het lees geeft hij wel degelijk veel om je, maar heeft hij gemerkt dat hij veel van zichzelf (en dus zijn toekomst) heeft moeten inleveren. Mede om de angst voor jouw toekomst (dus ook de zijne) vond hij het wellicht veiliger om er maar helemaal mee te kappen. Nogmaals, van hieruit niet te beoordelen of hij hier goed aan doet of niet. Iedereen heeft een grens, en ik vermoed dat hij daar - juist omdat hij van jou houdt - die grens lange tijd genegeerd heeft. Zit iemand dan wat minder goed in zijn vel, dan wordt vervolgens alles negatief bekeken, waardoor de drempel om de partner te verlaten lager wordt. Hij zal ongetwijfeld al lange tijd met het idee hebben gespeeld, maar gedacht hebben dat hij het niet kon maken om je zomaar te laten vallen. Probeer zijn eerlijkheid dus te waarderen, hoewel het allemaal aan de late kant komt. Kansen om hem terug te krijgen kan ik niet inschatten. Lees voor de richtlijnen het artikel. Sterkte, A.

E., 14-03-2012 23:20 #1.486
Hey allemaal,
Ik heb een vraagje. Ik ben ondertussen twee jaar uit elkaar met mijn man, de vader van mijn drrie kinderen. Hij is sinds die tijd samen met zijn collega waar hij me mee bedrogen heeft een half jaar voor ik het ontdekte. Wij waren elkaars eerste lief en ik had begrip voor zijn ontrouw maar hij koos voor haar en vooral voor zijn vrijheid wat ik niet verwacht had. Mijn schoonfamilie steunt me nog steeds heel erg. De vriendin is nog maar sinds kort bij onze gemeenschappelijke vrienden geweest. ik heb net met hem de communie van onze dochter voorbereid. We gaan dat samen doen hier bij mij en zijn vriendin zal er niet bij zijn. We kunnen de laatste tijd heel erg moelijk met elkaar praten en ik merk dat dat komt doordat ik hem een schuldgevoel geef door bijvoorbeeld te zeggen dat ik niet begrijp dat hij zijn vriendin en zijn vrijheid boven het verdriet van onze kinderen stelt. Nu hebben we het heel zakelijk gehouden, over niets gepraat waar emoties aan te pas komen, we kunnen dan herinneringen ophalen en zelfs terug wat lachen samen maar hij blijft heel afstandelijk, Hij doet gewoon tegen me als tegen een gewone vriendin. Ik ben blijven hopen dat hij spijt zou krijgen. Ik heb lang gedacht dat hij vooral uit koppigheid de scheiding doorzet, eens vertrokken kijk je niet meer achterom. Dat heeft hij me ook al letterlijk gezegd. En toch heb ik het gevoel dat hij niet echt gelukkig is. Mag ik nog hoop hebben dat zijn relatie met haar nog stukloopt na nu al twee jaar waarvan ongeveer een jaar zo goed als samenwonen (zij heeft nog haar eigen appartement maar is bijna altijd bij hem). Hij maakt plannen met haar naar de toekomst toe maar ik weet wel dat er een half jaar geleden wat problemen waren tussen hen maar nu lijkt alles helemaal in orde. Denk je dat ik door zo zakelijk te blijven hem terug korter bij mij krijg? Ik denk altijd dat de vriendin een heel sterk karakter heeft en nog heel verliefd is om bij iemand te blijven met drie kinderen; zij heeft zelf geen kinderen en hij wil er eigenlijk geen meer; ze is niet welkom bij zijn ouders, we hebben nog en gemeenschappelijke vriendenkring waar zij tot hiertoe zelden bij was omdat ik er steeds was en hij dus alleen kwam. Wat denken jullie? Reactie infoteur, 16-03-2012
Hi E., deze website gaat over hoe je je ex terugkrijgt. Daarbij wordt natuurlijk uitgegaan van een situatie waarin geen sprake is van echtscheiding of zelfs maar het begin van een nieuwe relatie. In jouw geval staan de kaarten er dus beroerd voor. Je kunt dat natuurlijk ook omdraaien, want hij is zo stom geweest om zijn hele gezin met de voddenman mee te geven en zijn verliefdheid (lees: derde been) na te hollen. Zijn positie is dus minstens zo waardeloos, en logischerwijs is hij dan ook niet happy. Bedrog heeft altijd een prijskaart! Wie een nieuwe relatie begint terwijl er nog een oude loopt, krijgt vroeg of laat wroeging. Uiteraard wordt dit onder het tapijt geschoven als zijnde een gevoel dat je niet mag voelen. Ook koppigheid (inderdaad!) komt daarbij kijken. Die van jou is ook nog eens zo koud als een vrieskast met zijn tekst dat als je eenmaal weg bent je niet meer achterom kijkt. Pats! Een verbale klap in je gezicht is wat je meekreeg, als moeder van zijn drie kinderen. Wie zijn kinderen wil tonen dat hij van ze houdt, zorgt ervoor dat hij hun moeder liefheeft. Kortom, jouw ex moet je niet terugwillen. Je kwelt jezelf met valse hoop, de omstandigheden zijn er niet naar om hem terug te krijgen omdat er veel te veel verknald is. En zijn vriendinnetje is duidelijk geen rebound. Zet hem uit je hoofd! Groetjes, A.

M., 14-03-2012 12:51 #1.485
2 week geleden heeft mijn vriendin het uitgemaakt. dit omdat de gevoelens bij haar minder werden en ze wist zeker dat het niet meer terug kon komen. ik ben van mening dat dat wel kan. We zijn 3 jaar bij elkaar geweest, en we hebben altijd oprecht van elkaar gehouden. zij zit momenteel ook in een depressie, en ik denk dat haar gevoelens naar de achtergrond zijn verdrongen door die depressieve gevoelens. Ik wil haar heel graag weer terug. omdat ik weet dat er wel meer zit! Wat kan ik op dit moment het beste doen? Reactie infoteur, 15-03-2012
Hi M., het artikel lezen! Daarna de stap voor stap handleiding opvolgen. Succes, A.

P., 14-03-2012 10:53 #1.484
Hallo Astrid,

Wat moet ik ervan begrijpen. Het enige dat ze steeds maar herhaald is; "ik hou niet meer van je, accepteer dat en ga door met je leven en probeer mij te vergeten". Echter, ik neem geen contact met haar op en probeer haar (voor nu) los te laten, maar zij komt iedere 2 weken naar ons huis om 'wat' spullen te halen. Welke grillen moet ik doorzien en hoe?
Welke stappen zijn voor mij nu van belang? Ik wil niet 'nog' meer kapot maken dan al is.

Afstand houd ik nu heel bewust. Ik bel niet, mail niet en sms niet.

Ze heeft me gezegd dat ze me niet geheel kwijt wil en ik 'mag' haar van de zomer eens bellen om iets 'leuks' te gaan doen. Wat moet ik ermee? Reactie infoteur, 15-03-2012
Hi P., zorg ervoor dat ze die zin niet steeds hoeft uit te spreken. Het geeft nu de indruk dat je telkens bij haar informeert hoe de zaak ervoor staat, en of er nog hoop is. Met grillen doorzien bedoel ik dat die ondoorgrondelijk zijn. Er valt dus niets te begrijpen van haar gedrag, maar ik weet dan ook alleen datgene wat jij hier schrijft. Niet wat er nog meer speelt, gespeeld heeft, of wat de visie van je vrouw is (als ik haar zou horen). Het afstand houden moet je verder doorvoeren, zodat ze je kan gaan missen. Geen tweewekelijkse bezoekjes meer om zogenaamd spullen te halen. Zeg haar dat ze in 1 keer de hele boel maar haalt, niet in delen. Haar 'van de zomer bellen om wat leuks te gaan doen' lijkt erop alsof ze je in de wachtkamer heeft gezet omdat ze met wat anders bezig is, bijvoorbeeld een andere man. Ook al zegt iemand dat het niet zo is, dat hoeft dan nog niet waar te zijn. Zeg haar dat je van de zomer zelf wel bepaalt wat je doet. Normaal is het een doodzonde om een vrouw jaloers te maken, maar met deze zou ik het beslist doen. 'Plenty vrouwen!' kun je roepen. Gewoon als test. De uitkomst zou van grote betekenis zijn. Kijk maar of je het aandurft… Groetjes, A.

Sonja, 13-03-2012 22:09 #1.483
Hallo Astrid,

Kom toch nog even zeuren hoor ;)
Ik weet niet wat ik moet doen ivm vrijdag (die uitnodiging van mijn ex), moet ik nu wel of niet heen gaan? Ergens wil ik wel omdat ik nieuwsgierig ben (naar mijn ex haar omgang met mijn andere eerdere ex en natuurlijk haar nieuwe ingerichte huis waar ik ook aan meegeholpen heb). Anderzijds ben ik bang dat ik mezelf onnodig pijnig, maar dan denk ik weer mijn ex vraagt me niet voor niets dus zal het wel "ok" zijn ofzo.
Ik gaf vanmiddag bij mijn ex aan dat ik het nog niet zeker wist of ik vrijdag wel kom, heb gezegd dat ik dacht wat anders te hebben. Mijn ex reageerde niet echt zei alleen dat ik maar even moest kijken en anders gingen mijn exen wel samen eten… Nah ja!
Kijk ik wil wel graag de 'ik houd afstand tactiek' gebruiken, maar ik denk dan ook weer dat als ik nu gezellig heen ga en leuk en relaxed probeer te doen, ze dit misschien wel heel leuk vind… Moeilijk, moeilijk! Maar feit is natuurlijk wel dat de uitnodiging van háár komt en niet zozeer van mij… Dus kan ik na deze avond weer in de "ik houd afstand" modus gaan staan.
Ook heb ik het idee dat mijn ex haar issues en gedoe meer op mijn andere ex gaat richten, laten voelend dat ik vervangbaar ben. Ik baal gewoon dat mijn eerdere ex er zo in meegaat, had liever gezien dat mijn ex nergens met haar issues heen kon en uiteindelijk mij zou gaan missen, of klinkt dat onnozel?

Wat betreft haar nieuwsgierigheid, die is er ook nog wel. Ik vertelde dat ik gisteravond (waar gebeurd) zeer laat op bed lag 1.30. Oh zei mijn ex film gekeken? Ik zei nee een borrel gedronken. Even later staarde ik wezenloos voor me uit en ineens zei mijn ex "wat zit je te staren? Ben je op stap geweest?" En moest even lachen. Ik lachte ook en zei nee heb een borrel gedronken ja met een kennis… Verder kwam het gesprek helaas niet want er kwam een andere collega aan.

Ik heb wel eens het idee dat ik wat meer op de goede weg zit, nu ik inderdaad wat meer afstand hou, voel ik toch ietwat meer rust.

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 15-03-2012
Hi Sonja, omdat vriendschap voor jou niet genoeg is, heb je op dat etentje natuurlijk niet veel te zoeken. En het is nog een graad erger, want je moet aanzien hoe ze met die ander omgaat en dat zou je kunnen irriteren. Je moet doen wat ze niet verwacht. Verwacht ze naar jouw idee dat je gewoon komt, doe het dan vooral NIET. Zeg dat je wat anders hebt (en wees daar vaag over), en dat je agenda de komende tijd bomvol is. Zorg er dan ook voor dat je die - in gedachten - helemaal gevuld hebt. Verwacht je ex dat je juist niet komt of twijfelt ze eraan, dan kun je onverwacht komen. Bijvoorbeeld na het voorgerecht ;). Zo kun je zien hoe de sfeer inmiddels is, zo zonder jou. Ik vind haar overigens wel wat laks wat betreft de uitnodiging. Of je nu wel of niet komt, het lijkt haar niet veel uit te maken. Dit zou voor mij de doorslag zijn om niet te gaan. Graag of niet, toch? Jou kennende sta je morgen weer bij haar op de stoep… ;). Groetjes, A.

Hoopvol, 13-03-2012 12:47 #1.482
Wanneer je van iemand houdt en bij diegene wilt zijn dan houdt niks je toch tegen, ook geen financiele rompslomp? Of zie ik dit helemaal verkeerd? Nog niet zo lang geleden probeerde hij nog wel eens wat, mij te zien, mij te spreken en toen was de situatie ook niet anders. Wat is er nu dan anders? Reactie infoteur, 14-03-2012
Hi Hoopvol, het is moeilijk om in iemands hoofd te kijken ;). Een man die jou wil zal terugkeren, daar moet je op vertrouwen. Het advies om je ex terug te krijgen is dat je een lange pauze in moet lassen. Jij wilt dat niet, maar hij doet dat nu wel. Zo moet je het maar zien. Nogmaals, waarschijnlijk voelt hij wel aan dat jullie contact door financiele zaken enigszins verpest is. Dat hij rust inlast is dus niet verkeerd. Groetjes, A.

P., 12-03-2012 17:17 #1.481
Hallo Astrid,

Die 'iemand' is een oud-cleint van mijn vrouw uit haar toenmalige praktijk. Die belde om haar te feliciteren met mijn vrouw haar verjaardag. Toen heb ik deze persoon gemeld dat mijn vrouw niet langer bij mij woont. En heb haar het telefoonnummer van mijn vrouw gegeven.
Deze persoon, wil juist mijn vrouw van haar plannen afhouden. Want, krap 2 jaar geleden, was mijn vrouw vol lof over mij, kan zich geen betere man wensen, hij staat altijd voor me klaar. Dat riep mijn vrouw destijds in haar praktijk over mij. Die persoon vind het ook heel vreemd dat het van zo'n lofzang, naar absoluut nulpunt is gegaan in relatief zo'n korte periode.
Die persoon is ervan overtuigd dat het met haar hormonen (mid-life) ofzo te maken heeft.
Maar mijn vrouw ontkent in alle toonaarde. "Met mij is niets aan de hand, ik weet wat ik doe en zet door".

Ja, er zijn problemen op ons pad gekomen. Depressie, geldzorgen, werk etc…, maar tussen ons, leek alles juist gaan. Ik heb dingen waarschijnlijk niet gezien, maar de feiten zijn dat we gewoon sex hadden, ze kwam bij me op schoot etc…

Ook nu nog, MOET ze perse 1x per 2 weken langskomen. Geen post? Dan maar iets persoonlijks ophalen (1 broek ofzo)

Controle, zeggen mijn vrienden en familie.

Controle waarom? Als ze klaar met me is, waarom dan een soort sociale controle.

Ik begrijp er werkelijk helemaal niets van. Reactie infoteur, 13-03-2012
Hi P., van lofzang naar nulpunt komt vaak voor. Liefde hoef je niet van de daken te schreeuwen. Wie dat wel doet wil verbloemen dat het echt niet zo ideaal is als het lijkt. Is ze ouder dan veertig, lees dan: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/psychologie/11573-de-midlifecrisis-nader-bekeken.html
In mijn eerste reactie schreef ik je al dat hormonale schommelingen ook een rol kunnen spelen. Je ziet dan grote veranderingen in de geestestoestand, van lief en leuk naar chagrijning en vernielend, en weer terug. Je vrouw zou dit dan ook zelf moeten doorhebben. Waarom je gecontroleerd wordt is me niet duidelijk. Vrouwen controleren hun (ex)man als er iets te controleren valt. Als er argwaan is, of als ze de man in kwestie onbewust of bewust willen testen. Daarom houd ik er rekening mee dat haar gedrag een noodkreet is. Een uiting van onvrede met aan jou de eer om haar grillen te doorzien. Indirecte communicatie, waar zij zich van bedient, is slecht voor elke relatie. Daarom gaan veel huwelijken stuk. En die van jou wil van een gesprek al helemaal niets weten. In al die jaren heeft ze nooit blijk gegeven dat bepaalde dingen haar niet bevielen. 'Ik weet wat ik doe en ik zet door' zonder dat jij er iets van begrijpt, is het merkwaardigste wat ik ooit op deze site gelezen heb. Wat bij jullie de das omdoet is alles wat onbesproken bleef. En dat moet ongelooflijk veel zijn. Sterkte, A.

Hoopvol, 12-03-2012 11:11 #1.480
Hallo Astrid,

Het contact tussen ons gaat enkel over het geld wat ik van hem moet krijgen, vaak reageert hij daar ook niet op, pas nadat ik er meerdere keren naar heb gevraagd via sms stuurt hij dan weer een keer wat terug.

Hij onderneemt NIKS om het contact te herstellen, helemaal NIKS! Ik weet niet zo goed wat ik hiermee aanmoet, geld terugbetalen doet hij wel maar omdat hij maar weinig kan missen kan het nog erg lang gaan duren voordat hij alles heeft terugbetaald.

Wat denk jij? Nog steeds niks doen, totdat hij zelf iets onderneemt? Ik ben gewoon bang dat hij zo boos is en mijn woorden het hebben verpest. Reactie infoteur, 13-03-2012
Hi Hoopvol, zijn woorden waren geen haar beter dan die van jou, dus jullie staan wat dat betreft helemaal quitte. Je moet niets doen, behalve wat je al doet. Hij voelt ook wel aan dat jullie door die financiele rompslomp niet gelijkwaardig zijn en het is bijna man-onwaardig om met een vrouw om te gaan waar hij bij in het krijt staat. Dit zal dus onderhuids steeds opspelen. Daarom kun je niet anders dan wachten tot hij alle achterstanden heeft ingehaald. Een wijze les verder, want iemand geld lenen zonder prompte terugbetaling maakt een bestaande relatie zeer scheef. Groetjes, A.

Sonja, 12-03-2012 10:45 #1.479
Hallo Astrid,

Mijn ex smste mij gisteren of ik ook thuis was, ze wilde wat geleende spullen van de verhuizing terugbrengen en even een kop koffie drinken. Ze is ongeveer een half uurtje a 45 minuten geweest.
Ik vind haar veranderd, ze zoekt minder oogcontact en raakt me niet aan o.i.d. Ik ben bang dat iemand anders haar interesse gewekt heeft. Dat zegt mijn gevoel althans. Niet zo zeer in 'relatie' vorm misschien?
Ik doe echt mijn best om mijn afstand te bewaren. Efin haar bezoek was opzich wel gezellig. We hebben gelachen en een goed gesprek gehad over haar therapie. Ze vroeg ook hoe het met mij is en maakt zich zorgen dat ik constant moe ben. Mijn ex vroeg weer wat ik zatderdag allemaal nog meer gedaan had, na mijn handbal wedstrijd en wat ik gisteravond nog allemaal ging doen… Zij ging weer naar die mannelijke vriend ook even voor een borrel meer niet. Ze praat gewoon over hem, niet op een bepaalde manier, gewoon alsof het een "broer' is.

Mijn ex had mijn camera geleend voor de verhuizing, we hebben samen op de bank de foto's bekeken, ik gaf aan erg benieuwd te zijn en toen zei ze dat ik van de week maar moet komen eten! Ik dacht joepie :), toen kwam erachteraan dat we dat met z'n drieeen zouden doen, mijn andere collega (ook mijn ex) gaat ook mee… Hmm nah ok. Ik heb het gevoel dat daar iets zit, bij mijn andere ex dus en mijn beste maatje… Het zou toch wat zijn dat mijn ex waar ik nu dus voor knok er vandoor gaat met met mijn ex cq beste maatje! Misschien ook niet hoor en ze hebben verder ook geen prive contact, mijn maatje/ex heeft mijn huidige ex alleen wat geholpen met de verhuizing net als ik. Zoals ik al eerder vertelde tijdens ons wintersport uitje, voelde ik me ook al een derde wiel aan de wagen. Ik ben bang dat dit nu weer zo gaat voelen als we met z'n drieeen gaan eten. En dan kan ik wel zeggen dat ik niet mee wil, maar ik wil eigenlijk zien wat er allemaal gebeurd.

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 13-03-2012
Hi Sonja, de meeste exen zijn halsstarrige types ;). Of die van jou er daadwerkelijk met je andere ex vandoor gaat is nog maar de vraag. Jullie hebben geholpen met de verhuizing, dus wil ze iets terug doen met dat etentje. Je kunt natuurlijk roet in het eten gooien door te zeggen dat je niet komt, maar dit is wel de uitgelezen gelegenheid om - inderdaad - te bekijken wat die twee hebben. Houd je je jouw denkbeeldige nieuwe vriend(in) ook nog in de lucht? Aantonen dat je geen hoop meer koestert maakt aantrekkelijk, want mensen willen altijd wat ze niet of moeilijk kunnen krijgen. Verder is er nog een idee voor als je je straks buitengesloten gaat voelen: Pap aan met die andere vriendin, en laat je ex eens dat derde wiel worden… zou dat lukken? Succes met alles, A.

Petra, 11-03-2012 19:24 #1.478
Hallo, ik heb een halfjaar met mijn vriend een relatie gehad, maar sinds een maand is het uit. Hij zegt constant dat hij het niet zeker weet. Hij werkt ook bij mij, en moet mij vertellen wat ik moet doen op het werk. Gister gingen we met wat vrienden wat drinken bij hem thuis, het was heel erg gezellig, hij sloeg een arm om me heen, hebben ontzettend gelachen samen, en nu zijn we alweer de hele dag aan het praten samen. Ik weet niet zo goed wat hij nou precies van me wilt… Wanneer we nu samen zijn is het echt precies als vanouds, heel erg gezellig. Ik snap zelf ook niet heel goed waarom het uit was gegaan. Op het laatste hadden we nog wel is een ruzie'tje, maar voor de rest was het allemaal wel gezellig. Ik weet gewoon echt niet wat hij nou wilt. Het klopt gewoon niet dat het uit is. We schelen 5 jaar van leeftijd, dat maakte nooit wat uit. Hij zei dat het allebei niet goed voelde voor hem, zowel wel als niet doorgaan in de relatie, maar dat hij het echt niet meer wist. Kunnen jullie me advies geven, wat ik moet doen? Ik heb tegen hem gezegd dat ik hem miste, maar voor de rest heb ik het daarbij gelaten. Elke keer als ik hem zie, mis ik hem weer. Iemand advies? Reactie infoteur, 12-03-2012
Hi Petra, lees het artikel! Wat je beschrijft is het oude concept van 'vrouw met bepaalde verwachtingen' versus 'man die vrijheid wil bewaren'. Hij is waarschijnlijk geschrokken van zijn eigen gevoelens, want je hebt ongetwijfeld de terechte indruk gekregen dat hij het serieus met je meende. Misschien schetste hij zelfs wel een gezamenlijk toekomstbeeld, geen wonder dat je nu duidelijkheid wilt als dat allemaal verleden tijd blijkt te zijn. Wie een relatie ingaat moet rekening houden met de gevoelens die bij de partner worden opgewekt. Hij doet dat niet en jij moet aanhoren dat hij 'het echt niet meer weet'. Wegwezen bij deze twijfelkont, schep een pauze van nu tot de herfst en check in de tussentijd wat hij doet. Neemt ie geen contact meer met je op? Dan kan hij meteen naar het grofvuil. Laat hij tzt weer horen dat ie nog leeft, wees dan zeer op je hoede maar geef hem dan het idee dat hij nog een klein kansje maakt… Draai dus de rol keihard om! Sterkte, A.

P., 09-03-2012 17:35 #1.477
Hallo Astrid,

Ik weet het op dit moment ook allemaal even niet meer.

2 weken geleden heeft ze met iemand contact gehad met iemand. Diegene heeft mij daarna gebeld en gezegd dat ze nog volledig achter haar beslissing staat en de scheiding wil doorzetten.
Ze heeft tegen die persoon gezegd dat het al 2 jaar niet meer 'lekker' ging.
Ik heb daar helaas, misschien door mijn depressie, niets van kunnen merken en de buitenwereld ook niet.
"Ze klonk vrolijk, standvastig en vastberaden", zo zei die persoon.
In januari, ons laatste gesprek, heb ik haar gevraagd of ze zich ergens aan is gaan irriteren (mijn gedrag) of dat er iets anders aan de hand was.
"Nee, was haar antwoord. Ik geef nog om je, je bent een goede vent, staat altijd voor me klaart etc…, maar het "houden van" is gewoon weg en dat komt niet meer terug".
Mijn vrouw is een 'emotie' mens, staat altijd voor iedereen klaar en is erg zorgzaam.
Maar nu… lijkt ze keihard. Een kant die ik van haar in die bijna 25 jaar niet eerder heb gezien.

Als zij de scheiding door wil zetten, dan kan ik daar toch niets tegen doen? Dat kan toch ook eenzijdig?

Wanneer ze met z'n tweeen hier komen, dan sla ik volkomen dicht (en dat heb ik niet zo snel), weet mezelf geen houding te geven, alleen omdat haar zus geen meter van haar zijde wijkt.

Kan ze het 2 jaar allemaal 'gespeeld' hebben, zonder dat ik iets heb kunnen merken? Reactie infoteur, 12-03-2012
Hi P., zie: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/psychologie/11815-red-je-huwelijk-van-de-ondergang.html
Je kunt een scheiding wel tegenwerken waardoor het allemaal langer duurt en je tijd wint, juist omdat je het er niet mee eens bent. Het is akelig dat die zus steeds mee komt, maar nogmaals, die moet het veld ruimen als ze enig respect heeft voor je wens om je ex zonder haar erbij te spreken. Twee jaar acteerwerk is niet mogelijk, wel kan het zo zijn dat ze recentelijk beinvloed is door anderen. Want wie is die 'iemand' die kennelijk tussenpersoon is tussen jou en haar? Sommige vrouwen hollen een echtscheiding in, juist omdat ze een vriendinnenkring hebben met allemaal gescheiden vrouwen. Zo stoken ze elkaar op. Bedenk maar eens of dat mogelijk is. Want 'wel om je geven', maar 'niet van je houden' zijn twee onverenigbare mededelingen. Groetjes, A.

Sonja, 08-03-2012 12:25 #1.476
Hallo Astrid,

U heeft gelijk, ik maak mezelf onnodig onrustig door alles te analyseren. Maar ik ben alleen zo bang dat ze er misschien met een ander vandoor gaat of dat, als ik mij onbereikbaar opstel, zij ook de knuppel in het hoenderhok gooit…
Voor mij is het gewoon moeilijk in te schatten tot "hoever" ik die onbereikbaarheid in kan zetten, dat maakt dat ik door elk stukje contact van haar kant, in de war raak en denk "oh jee wat nu? wat wil ze? Wat bedoelt ze?". Ook ben ik bang doordat ik vorige week tegen haar heb gezegd dat vriendschap voor mij niet werkt, dit de 'band' heeft verslechtert…

Ik wil nu echt mijn best doen om afstand te houden, al doe ik dat al meer als eerder. Ik wil gewoon zo graag resultaat zien! Vurige boogschutter als ik ben, ben ik natuurlijk weer te ongeduldig :(

Maar goed, ik ga het proberen!

Bedankt voor uw advies weer!

Groetjes sonja. Reactie infoteur, 12-03-2012
Hi Sonja, je vastklampen aan een ex in de hoop dat er geen ander tussenkomt, of contacten met anderen niet verdiepen ook weer uit angst dat je daarmee de zaak erger maakt, zijn beide geen beste ideeen. Angst is een slechte raadgever en je krijgt er je ex niet mee terug. Je moet echt de moed bijeenrapen en je ex eens wat onvoorspelbaarder gedrag presenteren, dus 'nee' zeggen bij een hulpvraag, en zeggen dat je ergens anders druk mee bent. Je bent haar geen uitleg verschuldigd over de dingen die je tegenwoordig doet. Want waar je nu op hoopt is dat ze op een dag overstag gaat, meer om jou te plezieren of uit een of ander moment van zwakte… maar daarmee krijg je geen duurzaamheid en enkel een herhaling van de hele toestand. Groetjes van een gedegen maagd ;). A.

P., 07-03-2012 18:17 #1.475
Hallo Astrid,

Bedankt voor je reactie.

De scheidingsprocedure loopt 'nog' niet. Ik heb er in ieder geval nog niets van vernomen.
Volgens 'bronnen' en haarzelf is er geen ander in het spel.
Praten wil ze op dit moment in het geheel niet. Ze komt eenmaal per 2 weken langs om haar post op te halen, maar is dan nooit alleen. Altijd neemt ze haar zus mee. Zodat er geen 'gesprek' kan plaatsvinden.
Ze is de baan die ze eind 2011 heeft gevonden inmiddels kwijtgeraakt, doordat ze, volgens haar werkgever, 'overspannen' is. Alleen wil ze dit niet toegeven. Er waren tussen ons geen persoonlijke spanningen. We hebben in januari ons laatste gesprek gehad en toen was ze zeer emotioneel (wij beide).
Op een gegeven moment heeft ze zelfs gezegd: "Er is 'ergens' nog wel een houden van, maar ik kan het niet meer, ik ben moe".
Sinsdien hebben we geen contact meer. Bang voor haar eigen emoties? Bang om weer toe te geven? Ik weet het niet.
Ze zegt dat ze het boek uit heeft, maar een reden heeft ze niet echt.
Haar enige verklaring van is: "Er is veel gebeurd en het houden van is weggeëbt".
Waar ik moeite mee heb is dit allemaal te geloven. In 1.5 jaar tijd, terwijl er niets wezelijks is gebeurd. En dan doel ik op bijvoorbeeld vreemdgaan, ruzies etc…
Er was, ook in de laatste maanden, geen enkel teken van 'verwijderingsgedrag. Ze kwam gewoon op mijn schoot zitten, armen om me heen. Een week (of 2) voor de aankondiging waren we zelfs nog intiem, op haar initiatief.
Een paar dagen later… alles weg?

Ik kan haar niet 'loslaten', omdat ik nog steeds veel van haar hou. Ik wil haar terug, maar heb tot op heden geen mogelijkheden gevonden om tot haar door te dringen. Reactie infoteur, 09-03-2012
Hi P., je vrouw lijkt inderdaad een probleem met zichzelf te hebben. Eerst was er nog intimiteit op haar initiatief, en twee weken later een echtscheidingswens. Dit doet volledig denken aan sterke hormonale schommelingen met psychische gevolgen. Omdat het natuurlijk totaal niet te rijmen is. Eerst poeslief, daarna een kattekop ;), zo kunnen hormonaal ontregelde vrouwen zijn. En nu zegt ze moe te zijn, na allerlei emoties in januari, en wil ze ook nog eens geen gesprek. "Ergens" zou er nog liefde zijn, maar tja, waar ook weer… Voor jou is het allemaal hopeloos, omdat dit communicatie vraagt, waar ze duidelijk geen zin in heeft. Komt ze de volgende keer weer met haar zus, zeg die zus dan dat je je vrouw even alleen wilt spreken. Daarna kun je alsnog concreet vragen wat jouw aandeel in dit geheel is geweest. Je moet exact weten wat je in haar ogen fout zou hebben gedaan, zodat je dit ook kunt verbeteren. Praat ze over een scheidingsprocedure, zeg haar dan dat je daar niet mee akkoord kunt gaan. En al helemaal niet op deze belachelijke manier. Zeg er dan ook meteen bij dat je er alle vertrouwen in hebt dat het goed komt. Dat je daar persoonlijk voor in de bres springt. Zo komt ze tot het besef wat ze weggooit. Je moet er achteraan! Hou je goed, A.

J. R., 07-03-2012 15:30 #1.474
Beste Astrid,

Ik heb nog een paar vragen aan U omtrent mijn ex.
Ongeveer een week geleden heb ik besloten om haar niet meer uit eigen initiatief contact op te nemen en had haar ook nog een afscheidsmail gestuurd, met daarin een bedankje voor de goede tijden die we wel hadden en verder dat ze gelukkig word…
Plots in de avond sprak ze me zo aan op MSN. Ik was er nog geen 5sec op. Ze vroeg hoe het met me ging en heb hierop formeel gereageert. Na deze mail heeft ze geheel elke dag uit eigen initiatief contact met mij gezocht via MSN en sms. De gespreken gingen vrijwel nergens over en een paar dagen later vroeg ze of ik langs wilde komen. Ben er een paar uren later naar toegegaan en heb er heel even gesproken en ben weer weggegaan.
Weer ging het vrijwel nergens over. De dag erop vroeg ze me of ik een film wilde kijken… Dit heb ik dus ook weer gedaan. We hadden film gekeken en ondertussen krop ze me aan en ik streelde haar.
Na de film vroeg ze me of ik wilde blijven slapen… Naief dat ik was en zei hierop dat het wel kon. Ze begon meteen weer met het verhaal dat ik hier niks van moest denken etc. Ook hierop heb ik heel formeel gereageert terwijl ik me wel weer klote voelde.

De dagen erop stuurde ze ook weer formele vragen via sms die vrijwel nergens over gingen. Af en toe zei ze dat ze me miste en eigenlijk sex met me wilde. Hierop gaf ik geen gehoor. Maar kreeg stiekem toch weer hoop…
Afgelopen zondag vroeg ze of ik weer zin had om een film te kijken bij haar. Zo gezegd zo gedaan en ik ging weer heen. Na de film vroeg ze weer of ik wilde blijven slapen… Weer zei ik ja, maar dan nu… 5minuten later zei ze dat het toch misschien geen goed idee was, omdat ik anders hoop zou kunnen krijgen. Ditmaal werd ik kwaad, en vroeg waar het op sloeg om mij uit te nodigen en continu mij te contacten op wat voor manier dan ook. Zij werd weer boos op mij en beschuldigde mij weer voor van alles en nog wat…
Nadien ben ik boos naar huis gegaan en ze stuurde mij alweer wat ze 2 weken geleden ook stuurde… Dat ik geen contact met haar moest opzoeken. Dit deed ik dus ook niet en ze zocht toen mij weer op. Werd hier zo boos om en stuurde haar terug dat er 1000 andere voor haar waren en dat ik me niet meer zo laat behandelen.
Hierop kreeg ik nog wat scheldwoorden terug en na die tijd geen contact gehad tot nu toe…
Haar wispelturigheid wat woorden en daden betreft snap ik gewoon niet… Heb ik het fout aangepakt? Ze stuurde ook nog dat het een fout was mij uit te nodigen, maar ze spreekt haarzelf in veel dingen tegen.
Zie mijn eerdere mail van eind februari maar…
Is ze nog steeds een twijfelaar? Of gebruikt ze me gewoon keihard? Heb nu 3 dagen niks van haar gehoord. Gewoon laten zo en verder gaan met mn leven? Of moet ik de boel een tijd laten sussen, en na een paar weken kijken hoe het is? Ze betekende veel voor mij, maar haar twijfels maken me gek en boos van verdriet… Ze is zo onduidelijk.
Hopelijk heeft U weer een passend antwoord hierop…

Mvg, J.R Reactie infoteur, 09-03-2012
Hi J.R., zij is geen vrouw die jou gelukkig maakt, daarom moet je er voorlopig helemaal vanaf. Het was een fout om op haar uitnodigingen in te gaan, want het bracht je helemaal nergens behalve nog meer frustratie, twijfels en verdriet. En die situatie zal zich herhalen als je wederom afspreekt. Spreekt ze je online aan, zeg dan dat je haar niet wenst te spreken omdat je je gebruikt voelt. En ga verder niet in discussie of gebruik een blokkeerknop. Ook sms'jes zijn verleidelijk om op te reageren, maar laat ze voor wat het is: spam! De pauze die in het artikel 'Hoe je je ex terugkrijgt' moet niet slechts enkele dagen of weekjes duren, maar minimaal een hele hoop maanden, zo niet jaren. Echte liefde komt als een boemerang terug, omdat het 'meant to be' is. Daar komt geen rebound aan te pas. In jullie geval denk ik dat jullie beter geen gezamenlijke toekomst kunnen hebben. Accepteer dat zij het niet is (of ze moet veel ouder en wijzer zijn) en richt je op andere mensen. Een ex sms'en omdat ze seks wil kan nooit de toekomstige moeder van je kinderen zijn. Denk daar maar eens over. Groetjes, A.

Sonja, 07-03-2012 11:53 #1.473
Hallo Astrid,

Bedankt voor uw reactie! :)
Is het de strijd echt nog wel waard Astrid? Mensen in mijn omgeving zeggen laat het gaan en en weer anderen zeggen het is nog niet "over"… Pffff. Verwarring!

Neem nu deze laatste 2 dagen. Ik zag mijn ex tijdens een vergadering, ze is dan zo mat (oververmoeid), tegen anderen doet ze 'leuk' en tegen mij doet ze zoals ze zich voelt, afgemat en onrustig door alles. Wederom bood ik haar maandag j.l. aan of ik haar nog moest helpen vandaag (woensdag) met klussen etc. Ze was te moe en te onrustig om helder te kunnen denken, ze zou me nog smsen. Gisteren zag ik haar weer even op het werk, het lijkt alsof ze mij "negeerd", er kwam bijna geen woord uit. Ze vroeg alleen naar een zaag die nog in mijn auto lag en die ze nog even nodig was. Ik ben naar huis gegaan en heb haar een sms gestuurd dat ze de zaag op kan halen en of ze nog koffie wilde. Via een andere collega hoorde ik dat ze in bespreking zat en laat vrij zou zijn, deze collega had wel tegen mijn ex gezegd dat ik een sms had gestuurd, mijn ex zou mij terug smsen had ze gezegd. Mijn ex wist dat ik naar een vriendin toe zou te eten en prompt belt mijn ex natuurlijk net op het moment dat ik bij die vriendin ben… Wat ze te zeggen had, had ze ook via de sms kunnen doen… Dus waarom belde ze? Ik nam vrolijk de telefoon op met "met Sonja" en het eerste wat mijn ex zegt is "zag je niet dat ik het was?"… Wat moet ik hiermee Astrid? Ik neem wel vaker de telefoon op deze manier op bij "VRIENDEN" en ik krijg van hen nooit commentaar, behalve van mijn ex… Hahaha :)
Nou ja ik hoefde in ieder geval niet te komen klussen, want ik had haar al zo goed geholpen. Verder vertelde ze wat ze nog gekocht had (zelfde laminaatvloer als die van mij. ;) ). Vanmorgen kreeg ik alweer een sms van haar om me te bedanken voor de kaart die ik gestuurd had voor haar nieuwe huis… Stuurt ze iedereen een sms die een kaart stuurt?

Mijn actie is nu dat ik absoluut niks meer van me laat horen via sms of anderzijds.

Maar ja net wat u zegt is dit bestand tegen de druk van het verleden? En ik vind het toch vreemd dat als ik al meerdere keren aan heb gegeven dat vriendschap niet werkt voor mij, zij toch ook net zo goed aan mij blijft hangen. Ze heeft allerlei spullen van mij te leen (bv camera), die had ik niet eens willen lenen als ik wist dat iemand nog "gek" op me is. Ik had gisteren alles weer netjes ingeleverd als ik haar was en klaar. Toch? En nu dan weer dat smsje om me te bedanken voor die kaart, je kunt mij niet wijs maken dat ze iedereen die een kaart stuurt, bedankt via een smsje.

Ik hoop het even uit te zingen nu en anders schrijf ik wel weer… :)

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 08-03-2012
Hi Sonja, je maakt jezelf helemaal gek door elk stukje gedrag van haar kant proberen te interpreteren en er van alles achter te zoeken. Niet doen! Je ex bestuurt nu het contact. Ze heeft haar grenzen bepaald en zal die ook angstvallig bewaken. Je hebt met jezelf nu afgesproken om absoluut niets meer van je te laten horen, maar we weten allebei dat je dat niet zult volhouden. Vroeg of laat is er weer iets waarbij je je hulp wilt aanbieden, en daar komt de herhaling van zetten weer… Zoals je van het artikel weet moet je om je kansen zo groot mogelijk te maken je ex maandenlang niet zien. Dit is niet goed uitvoerbaar bij jullie, maar wat er nu gebeurt is het tegenovergestelde. Het kan toch niet zo moeilijk zijn om afstand te houden en haar gewoon 'nee' te verkopen! Vriendschap werkt voor jou niet, zeg je zelf, dus zoek haar prive dan ook niet op. Waar je nu aan bouwt is een gedegen vriendschapsband. Leuk, maar dan moet je ook niets meer verwachten. Het komt dus op jezelf aan wat je wel en niet accepteert. Jarenlang wachten op een ex die misschien ooit weer bij je terugwil, is je eigen leven in de gracht gooien. Jij moet verder, en hoe eerder je daar aan begint hoe beter. En dat betekent niet dat je de kans op een verzoening verkleint, integendeel. je maakt jezelf er enkel aantrekkelijker mee als je onbereikbaar wordt en niets meer van haar verwacht. Groetjes, A.

Meid, 06-03-2012 23:27 #1.472
Hallo!

Ik heb 1, 5 jaar een relatie gehad en dat is sinds 1, 5 maand uit! We zouden gaan samenwonen en hadden al allemaal spulletjes gehaald! Hij heeft een jaar lang bij mij en mijn ouders ingewoond, omdat hij het bij oma thuis fijner vond! Hij was degene die elke keer aandrong dat het tijd werd een huisje voor ons zelf te zoeken! Toen we eenmaal bezig waren met reageren merkte ik dat hij begon te twijfelen!dan wilde hij het wel dan weer niet! Uiteindelijk zijn we bij een huisje wezen kijken! Van te voren zei hij al als het niks is dan ga ik weer naar mijn eigen huis! En een week later is dit gebeurd! Hij verzekerde mij dat het tussen ons hetzelfde zou blijven. Maar hij werd steeds afstandelijker liet alleen wat van zich horen als het hem uit kwam en had weinig tijd om met mij af te spreken! Ik heb hem vaker gevraagd wat hij wilde en hoe het allemaal zover heeft kunnen komen! Ik heb hem geconfronteerd met zijn gedrag. Hij heeft namelijk een moeilijke jeugd gehad en ik merkte dat als ik te dicht bij hem kwam hij mij afstootte! Hij wil en kam niet praten over zijn gevoelens dat zegt hij zelf ook! Na die confrontatie heeft hij de relatie beëindigd! Hij is nu opzoek naar wat hij wil! Vorige week zei hij dat hij zijn vrijheid wil maar mij ook niet kwijt wil! Hij is nu al 1, 5 maand bezig om er achter te komen! Hij wil contact houden en het liefst mij ook nog zien! Hij zegt dat hij super wel van mij houdt en niet snapt waar dit vandaan komt! Ik wordt er
gek van en wil duidelijkheid! Heb het contact al een antal keer verbroken zodat hij kon nadenken over wat hij wilde en zo hoopte ik dat hij zou inzien dat hij miste! Maar hij houdt het dan al geen dag vol! Nu hebben we weer
contact maar hij weet nog niet wat hij wil en vraagt wel vaker of ik kom slapen! Maar ik wol dat niet tot ik zeker weet wat hij wil! Wat zegt dit en wat moet ik hier mee? Hij zegt dat hij mij echt niet kwijt wil hij weet dat Ilse perfect vrouw ben voor hem en is heel bang om de verkeerde keuze te maken! Terwijl ik hem al vaker heb aangeven dt er een middenweg is tussen vrijheid en een relatie het is niet het een of het ander! Reactie infoteur, 07-03-2012
Hi Meid, normale zinnen eindigen met een punt, niet met uitroeptekens. Wat betreft je verhaal verwijs ik je naar: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/man-en-vrouw/54239-bindingsangst-blootgelegd.html
Iemand met bindingsangst kun je nooit over de streep trekken, omdat ze allerlei smoezen zullen hebben om maar niet te hoeven. Wat je ex wil is een regelmatig bedcontact, maar geen vastigheid. Misschien heeft zijn leeftijd er ook mee te maken. Trap er niet langer meer in, maar ga voor een man die geen moeite heeft met keuzes maken. Aan twijfelaars en figuren die nog 'moeten uitzoeken wat ze willen' heb je als begerenswaardige vrouw ;) helemaal niets. Laat hem in zijn sop gaar koken en zeg dat je beter verdient. Daarmee basta. Eens kijken of hij dat begrijpt en het waardeert, of dat hij toch gaat inzien dat hij niet aan de normale verwachtingen kan voldoen. Sterkte, A.

P., 06-03-2012 17:44 #1.471
Hallo Astrid,

Na een relatie van 23 jaar, waarvan 12 jaar getrouwd, heeft mijn vrouw besloten te willen scheiden. Ze is mijn eerste en enige echte liefde. We hebben altijd een goede relatie gehad en ondernamen veel leuke dingen.
Een paar jaar geleden ben ik door omstandigheden in een depressie geraakt. Echter ik had hier zelf geen weet van. Totdat er 2 jaar geleden het een en ander gebeurde op het gebied van werk en geld. We kwamen beide zonder werk te zitten en hadden geen inkomsten. Geen inkomsten, dus de schulden liepen op.
Daardoor ben ik dieper weggezakt in mijn depressie en keerde steeds meer in mezelf.
Op mijn werk deed ik ‘normaal’, maar eenmaal thuis dan sloot ik mezelf af en dook ik weg voor alle verantwoordelijkheden. Ik was constant bezig met mezelf, als man, te moeten bewijzen.
Mijn vrouw had het ook zwaar. Ze had geen werk en wat ze kon vinden was voor 2 dagen in de week.
In augustus 2010 vond ik weer werk, maar we hadden te weinig inkomsten om de schuldenlast te verlagen. Ik hield mezelf voor, dat komt ooit wel weer goed. Dat heb ik ook meerdere malen tegen mijn vrouw gezegd. Als ik weer een goede baan vind en zij ook, dan kunnen we die lasten verminderen.
Echter, we sukkelde op die manier 2011 door. Ik kon niet meer ‘genieten’ van het leven en ondernam geen leuke dingen meer.
We praatte nog wel, over onder andere de schulden. Mijn vrouw wilde dat ik een betere baan ging zoeken, omdat zo zei ze steeds, ik daar de capaciteiten voor heb. Ik had hiervoor inderdaad een goede baan, maar ik kon het niet meer. Mijn hoofd maakte overuren en ik kon de druk van een andere baan niet aan. Dat heb ik haar ook gezegd. “ik weet dat ik het kan, maar het gaat nu niet, mijn hoofd, het kan niet in mijn hoofd” riep ik dan huilend. Ik wist echter niet waardoor.
Ze heeft gezien dat er “iets” met me aan de hand was, maar heeft geen actie ondernomen.
Totdat ze begin december 2011, ze wilde praten. Ze kon het niet langer, ze wilde scheiden.
“Ik hou niet meer van je. Je moet dit accepteren en een nieuw leven beginnen”.
Ik ben daardoor geknapt. Opgenomen geweest en heb mijn depressie kunnen inzien. Ik ben er nog niet geheel vanaf, maar dat duurt even.
Eenmaal uit het ziekenhuis gekomen ben ik naar huis gegaan en heeft mijn vrouw het huis verlaten en woont nu bij familie.
Ze wil helemaal geen contact, maar wil me ook niet helemaal uit haar leven kwijt, zo zegt ze.
Mijn vrouw heeft nooit iets laten merken. Er was geen teken van verwijdering het laatste jaar. Alles leek normaal. Niemand heeft iets aan haar gemerkt. Als we buiten een wandeling maakte dan wilde ze perse mijn hand vasthouden of me een arm geven. Zelfs de laatste week waren we nog intiem, op elk gebied. En toen ineens ……. Niets meer.
Op dit moment hebben we helemaal geen contact. Ik laat het zo en geef haar de ruimte en rust.
Echter, ze wil de scheiding doorzetten. Dat heb ik via via vernomen. Nog niet van haar zelf, maar ik besef dat ze doorzetten wil.
Ik heb nu de professionele hulp die ik al eerder nodig had. Dat gaat goed.
Maar de scheiding, daar heb ik erg veel moeite mee. Ik hou nog steeds van haar. Net zoveel, misschien wel meer dan toen we elkaar leerde kennen. Ik wil haar niet kwijt.
We hebben nooit ruzies of meningsverschillen gehad. We zaten met alles eigenlijk op 1 lijn.
In amper 1, 5jaar is haar liefde totaal verdwenen. Ze geeft nog om me, dat wel, maar ze kan het niet meer, zijn haar woorden.

Wat moet of kan ik doen? Reactie infoteur, 07-03-2012
Hi P., financiele problemen leggen grote druk op een huwelijk en soms leidt het zelfs tot echtscheiding. Zie: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/man-en-vrouw/84450-oorzaken-van-echtscheiding.html
Je ex terugkrijgen terwijl er al een echtscheidingsprocedure loopt is zo goed als ondoenlijk. Haar redenen zijn wel wat bevreemdend, want haar woorden en haar daden zijn in geen geval te rijmen. En nu zegt ze zelfs dat ze 'het niet meer kan'. Het is begrijpelijk dat je met zulke vage leuzen niet vooruit kunt, daarom heb je ook recht op complete uitleg. Het kan niet zo zijn dat je zo lang samen bent en dan op deze droevige manier uit elkaar gaat. De kans is dan ook aanwezig dat er een ander in het spel is, of dat er dingen spelen die in je verhaal niet naar voren komen. Wat je kunt doen is met haar praten. Zeg haar dat je je verplicht voelt om er alles aan te doen wat in je vermogen ligt om te herstellen wat er maar te herstellen valt. Dat zij jou daarvoor de kans moet geven. Vraag haar wat haar dwars zat, wat er anders moest, wat er volgens haar niet is gebeurd wat wel had moeten gebeuren. Of wat er volgens haar gebeurd is wat nooit had mogen gebeuren. Enzovoorts. Een huwelijk is iets van twee personen, niet van eentje. En zij handelt en redeneert nu alsof ze de enige was, en ook als enige persoon het recht heeft om de boel kapot te maken. Jij verdient m.i. wel een veel eerlijker benadering. Mocht ze er toch niet toe bereid zijn, dan heb je het in elk geval geprobeerd. Hopelijk geeft ze dan ook meer inzage in haar besluitvorming, omdat ze inziet dat je op deze rare manier niet verder kunt. Sterkte! A.

Pieneke, 04-03-2012 20:04 #1.470
Na ruim 2, 5 jaar een onstuimige relatie te hebben gehad is mijn relatie "over" Toen ik mijn vriend leerde kennen lag ik nog in scheiding met mijn ex man na 15 jaar. Deze relatie was al heel lang niet meer je van het dus ik stelde mezelf al heel snel open voor iemand anders. maar dat ik zo verliefd zou worden had ik nooit kunnen bedenken. Deze man is mijn grote liefde. We hebben allebei 1 kind en alles klikte geweldig goed. ik zou in de zomer van 2011 verhuizen naar zijn woonplaats 80 km van de mijne. Echter mijn ex man wilde niet dat zijn kind zou verhuizen en ik heb drie keer voor de rechter gestaan in dat jaar en verschillende gesprekken moeten voeren met de kinderbescherming. Hele vervelende tijd was dat en daar kwam ook nog bij dat ik een half jaar bij mijn ouders moest wonen, vriend had geen baan, ik raakte mijn baan kwijt. In die twee en half jaar en die twee en half jaar daarvoor, heb ik zoveel nare dingen moeten verwerken en dat is bij ons denk ik het middelpunt in de relatie geweest. Het ene probleem was opgelost en het andere kondigde zich weer aan. Gelukkig losten we alles samen op en we waren nog steeds heel erg verliefd. Uiteindelijk hadden we de woning opgeknapt waar mijn vriend al woonde met zijn kind en toch voelde het voor mij niet als thuis. Ik liep op mijn tenen en mijn kind ook. Daar komt nog bij dat wij nooit eens een weekend samen waren want mijn vriend heeft zijn kind ieder weekend. Dat begon mij te storen, ik had behoefte om ook wel eens een weekend lekker samen te zijn. Gewoon heerlijk met zijn tweeën. Mijn vriend heeft een ernstige drang om alles in het leven opzij te zetten voor zijn kind en dat is iets wat ik niet begrijp. Ik heb ook een kind maar ben ook nog vrouw. Uiteindelijk heb ik besloten niet bij hem te gaan wonen en dat kwam hard aan. Ook voor mij. We wilden het telkens weer proberen om dan maar een lat relatie aan te gaan maar de emoties zaten bij allebei heel hoog dat er telkens weer iets anders was om ruzie over te maken. Inmiddels heb ik nu een eigen huisje samen met mijn kind. Twee weken geleden hebben we afscheid willen nemen van elkaar in een hotel met een kop koffie. We hebben allebei rustig gepraat en een dikke streep onder het verleden gezet. Uiteindelijk kwam dan het moment dat we afscheid wilde nemen bij de auto maar daar begonnen we allebei verschrikkelijk te huilen. We wilden dit allebei niet. Maar we moeten allebei tot rust komen. Ik ga over een paar weken met mijn vriendin een weekend weg en heb afgesproken om daarna contact op te nemen en dan willen we samen uit eten en helemaal bij 0 beginnen. We willen dit aan niemand laten weten en het helemaal zelf uitzoeken en ook geen kinderen voorlopig. Hier kwam mijn vriend mee toen we op de parkeerplaats in elkaar gestrengeld stonden. Hij vertelde ook dat ik niet bang moest zijn dat hij op zijn beslissing terug zou komen want 'als de liefde zo diep zit dan komt het wel goed' Je bent een prachtig, lief wijf zei hij nog. Waarom voel ik me dan nu toch zo leeg en verdrietig, bang om toch nog alles te verliezen. Ik ben me ervan bewust dat ik moet zorgen dat ik weer in mezelf ga geloven na 5 heftige jaren en daarom heeft mijn vriend ook gezegd dat ik rust moet nemen. Af en toe stuur ik hem dan toch een berichtje om niet helemaal verwijderd van hem te zijn maar dan krijg ik niet dat ene berichtje waar ik op hoop. Daarom voelt het allemaal zo dubbel. Is het nu zo dat ik echt alles aan het verwerken ben wat er is gebeurd of ben ik aan het vechten tegen een gebroken hart. Reactie infoteur, 07-03-2012
Hi Pieneke, niet elke liefde is bestand tegen een samenvoeging van twee gezinnen. Je wilde hem voor jou alleen, maar kreeg zijn kind er gratis bij. En dan blijkt de droom om samen te zijn ineens een (harde) realiteit. Je voelde je niet thuis en keerde hem de rug toe. Maar je wist dat hij een man met bagage was, en jij hebt die ook. Misschien wilde je - onbewust - helemaal niet zo ver weg wonen, ook al had je ervoor geknokt om het gedaan te krijgen. Praktische problemen moeten altijd in overleg worden opgelost. Jullie hebben al veel opgelost, dus waarom dan ook niet de woonlocatie oplossen. Hoe dan ook, dat is van latere orde. Je wilt zijn aandacht, maar niet zijn kind. Je wilt hem exclusief voor jou alleen. En ik denk dat daar de kern van het probleem zit. Wil je hem als man, dan zul je ook vrede moeten sluiten met zijn verleden, en zijn kind moeten accepteren. Zonder die drang om hem hele weekends voor jezelf te hebben. Het is hem te prijzen dat hij zijn kind het allerbelangrijkst vindt. Ook de vader van jouw kind vocht in het belang van zijn kind. In relaties waar kinderen zijn, kun je de kinderen niet 'wegdenken'. Ze zijn er, en daar moet je dankbaar voor zijn. Groetjes, A.

An, 04-03-2012 19:30 #1.469
Hallo Astrid,

Ik ben echt super blij dat ik je artikel heb gevonden en ik hoop dat ik wat persoonlijk advies van je kan krijgen. Twee weken geleden is het uitgegaan met mijn vriend. We waren een half jaar aan het daten en we hadden officieel 3 maanden. We hadden de laatste maand van de relatie veel ruzie. De een na laatste ruzie kwam door hem, waarbij hij huilend in de auto zat en zei hij dat hij zo veel van mij hield en me absoluut niet kwijt wilde voor niemand en niets. Daarna was het valentijn en dat was ook helemaal geweldig, maar toch. diezelfde week maakte hij het uit en ik weet zelf ook dat dit mijn schuld is, wat ook in jou artikel vermeld staat, streelde ik zijn mannelijke ego hélemaal niet meer en gaf ik hem te weinig of de verkeerde aandacht. Ik heb hier zo'n spijt van en wil hem zo graag terug. Na de breuk hadden we dezelfde dag nog even contact en daarna een week niet (behalve dat ik hem nog een smsje had gestuurd met 'ik mis je' waarop hij antwoorde: :( ). Ik ging daarna een week naar spanje en ik huilde van geluk dat hij mij een berichtje had gestuurd waarin hij vroeg hoe het met me ging en dat hij hoopte dat ik een goeie reis zou hebben en veel plezier moest maken. Daar heb ik heel netjes op geantwoond dat het goed met me ging en dankjewel :)! Diezelfde dag moest ik wachten bij mijn gate en heb ik iets gedaan waar ik achteraf gelijk spijt van had, ik ging met hem praten via whatsapp (sms). Het was een leuk kort gesprekje maar van zijn kant leek het alsof we nooit iets bijzonders hadden gehad. Nu ben ik terug en is de breuk dus twee weken geleden. Had erg gehoopt op een smsje van hem hoe ik het heb gehad maar wie weet komt dat nog. Ik heb met mezelf afgesproken sowieso nog twee weken geen contact van mijn kant te laten komen. Als hij nog niets had gezegd wilde ik hem netjes vragen om gezellig een half uurtje wat te gaan drinken. Wat vind jij hiervan? en hoe groot is de kans dat hij ja zegt? Ook hebben verschillende andere jongens interesse in mij (onder andere zijn collega) en is het slim om daarmee in deze nog twee weken rust mee af te spreken en dat via twitter ook te laten weten en dat mijn ex dit kan lezen? Voor de rest ben ik bezig om mijn oude hobby's op te pakken, mn school goed te doen en weer een baan te zoeken en aan mezelf te werken. Ik hoorde gister alleen dat hij met een avondje uit de hele avond met een ander meisje heeft staan praten (en wie weet meer). Dit breekt mij opnieuw.

Ik hoop dat je wat advies voor me hebt!

Groetjes, Reactie infoteur, 07-03-2012
Hi An, zoals het artikel aangeeft moet je niet achter je ex aan gaan zitten. Een voorstel voor een afspraak moet je al helemaal niet doen. Hij heeft niet eens gevraagd hoe je vakantie was dus verdient hij je affectie helemaal niet. Verder deed hij tijdens die chat ijskoud, alsof jullie nooit iets gehad hadden. Waardeloos dus. Waarom moet het contact van jou komen? Hij is mans genoeg en weet je te vinden. Al wat hij doet is niets, en ondertussen zal hij ongetwijfeld met andere meisjes aanpappen. Nu al uitgaan met anderen zou ik in jouw geval niet doen, maar als het je helpt om eroverheen te komen kan het weer wel. Laat via Twitter dan in elk geval niets weten. Hij moet zich afvragen wat je doet, maar de antwoorden niet op een dienblad krijgen! Doe dus helemaal niets en test of hij jou benadert. Hij heeft om je gehuild dus dat is hoopgevend. Doet hij echter helemaal niks meer, dan is het een eerste klas nul die je beter kwijt kan zijn dan rijk. Een beetje vent zoekt altijd weer contact met de liefde van zijn leven, ook al is ze tijdelijk een ex. Denk er maar over. Sterkte, A.

Sonja, 03-03-2012 12:48 #1.468
Hallo Astrid,

Het volgende. Zoals ik verteld had, heeft mijn ex vorige week donderdag (23 feb) bij mij gegeten. Dat weekend erop samengewerkt. Mijn ex was wederom vaak "nieuwsgierig"naar mijn prive. De stemming was gezellig verder. Af en toe vind ik haar toch wat 'nerveus', als dit het goede woord is. Maar goed dit vragen naar mijn prive ging beide dagen van het weekend door. Ik vroeg haar op een gegeven moment (ik staarde serieus voor me uit) of ze voor die dinsdag genoeg verhuizers had. Ze zei "ja die en die bla bla… Hoezo? Je komt toch wel?" en ze keek hier een beetje beteuterd bij… Later zei ze dat als ik niet wilde komen ze dit begreep… Ik zei "tuurlijk kom ik". Dinsdag dus aan het verhuizen geweest en tja… Het was gezellig en uiteraard kreeg ik weer smsjes en 1 keer werd ik gebeld, dan vangt ze dan toch even op.
Later die dag gaf ik aan dat ik mijn auto even zou verplaatsten voor haar auto, ze begreep me verkeerd en dacht dat ik naar huis ging. "Je gaat toch nu al niet weg?" vroeg ze en weer keek ze wat 'sneu'… Wat moet ik nu met zulke boodschappen Astrid? Ik begrijp het niet of ben ik nu naïef? De dag was voorbij en mijn ex trakteerde alle verhuizers op patat. Ik zat naast een vriend van haar en ik zat even met hem te kletsen, ik vertelde dat ik nog "bij iemand" op koffie visite moest… Later toen we weggingen stonden we nog even buiten en ineens vraagt mijn ex bij wie ik nog op visite ging? En maakte ze zich wat druk omdat ik er erg moe uitzag… Wat kan haar dat nou schelen?
Mijn ex is op dit moment erg moe en kortaf, de verhuizing en al het gedoe eromheen is teveel af en toe, naar mij toe doet ze dan wel eens kortaf en tegen een ander "vrolijk". Basis van vertrouwen of ben ik teveel voor haar? Donderdag j.l. nog weer geholpen met verhuizen. Ik doe teveel voor haar ik weet het, ben weer te overmoedig! We reden samen donderdagavond en ineens vroeg ze hoe ik er nu in stond met "ons", of vrienden zijn werkt voor mij. Ik heb aangegven dat het voor mij niet werkt, voor haar wel. :(
Ben gisteren met opgeheven hoofd weer naar haar toegegaan om te helpen en ik moet zeggen ze was opzich "ok", maar met afstand en ik voelde me af en toe wat overbodig. Wel gaf ze aan doodop te zijn en zat van al het gedoe. Ik complimenteerde haar voor het feit dat ze alles goed voor elkaar heeft en ook om ons denkt qua eten en drinken etc. Dit vond ze fijn.

Wat moet ik nu?

Groetjes Sonja.

Vandaag zou ik weer naar haar toe, maar ik dacht aan jouw woorden en heb vanochtend besloten om niet te gaan. Ik heb haar net gebeld en gezegd dat ik moe ben. Het werken en bij haar constant klussen, breekt me nu op. Dit begreep ze natuurlijk. Feitelijk doe ik het ook om haar en mij weer ruimte te geven… Reactie infoteur, 07-03-2012
Hi Sonja, je zei haar dat vriendschap voor jou niet werkt, maar ondertussen houd je de vriendschap aan en geniet er ook van. Dit geeft haar natuurlijk de indruk dat jullie vriendinnen zijn, en dat je het prima vindt. Af en toe test ze je door te informeren naar je priveleven en nu dus door te vragen of het je op deze manier bevalt. Want in haar achterhoofd speelt de gedachte dat het jou enkel om 'hoop' te doen is, waar ze dan ook gelijk in heeft. De tijd zal leren of deze vriendschap bestand is tegen de druk van het verleden, of dat het op den duur toch onbevredigend is. Haar visie heb je al, want ze wil je aanhouden als vriendin, maar een relatie zoals het was, ziet ze niet (meer) zitten. Dat neemt niet weg dat ze wil weten hoe je dit verlies verder aanpakt, of je contact zoekt met anderen, of dat je knokt om haar terug te krijgen. Het was goed om verwarring te zaaien en net te doen alsof je een andere vriendin hebt of binnenkort gaat krijgen. Zij moet beseffen wat ze wegdoet. Niet goedschiks, dan maar 'kwaadschiks'… Wat een klus! Groetjes, A.

Dennis, 03-03-2012 12:18 #1.467
Beste infoteur,

Ik ben 20 jaar en heb twee en een half jaar verkering gehad met mijn ex. We hebben er veel van elkaar gehouden en ook erg veel meegemaakt. Zij is 16 jaar en is dus nog afhankelijk van haar ouders. We waren in de weekenden bij elkaar. Tijdens onze relatie hebben we een aantal ruzies gehad, om dingen waar geen ruzie over gemaakt hoefde te worden. Onze band werd wel sterker door de ruzies. Na deze periode ging het een half jaar heel erg goed, maar daarna hebben we weer één keer ruzie ergens over gehad en dat stapelde op bij de keren die we gehad hadden. Ze heeft daarna lang nagedacht en heeft besloten dat ze niet verder wilde, omdat ze merkte dat ze zo niet gelukkig kon zijn met mij. Maar ze zei ook dat ze nog van me hield, alleen niet genoeg. De breuk heeft veel met me gedaan en ik ben veel gaan lezen en me afvragen waarom het uit is gegaan. Hierbij kwam ik erachter dat haar vaak wilde overtuigen van mijn idee en mening, dat ik haar onbewust "kleineerde". Dit was immers niet de bedoeling maar zo kwam het wel aan. Dit droeg ook bij aan het opstapelen en de uiteindelijk keus voor het uit-maken. Ik bedenk nu dat ik zo eigenlijk niet wil zijn en ik heb er spijt van dat ik dat deed, het leek goed. Nu ik daarvan geleerd heb, ben ik er van overtuigd dat ik dat "kleineren" niet vaak meer zal doen (je kan het immers niet helemaal uitsluiten). en ik denk dat ik dan het probleem heb opgelost en dat ze dan wel weer gelukkig kan zijn met mij. De breuk is inmiddels een week geleden en heb haar in die tijd geen contact met haar gehad, sinds gisteren. Toen hebben we het niet over de breuk gehad, maar een klein gesprek gehad. Ik wil haar erg graag terug en afstand doen vind ik erg moeilijk, maar ik heb gelezen dat ik haar beter met rust kan laten, dus geen contact en over drie weken proberen om een persoonlijk gesprek met haar te voeren, over hoe het nu verder gaat.

Ik zou graag willen weten of dit een goede keuze is en of ik dit zo goed doe om mijn kans te vergroten.

Groeten,
Dennis Reactie infoteur, 05-03-2012
Hi Dennis, dit kun je wel zo doen, maar het risico is dat het na drie weken nog veel te vroeg is voor herstel. De wonden zijn te vers en ze zal hoogstwaarschijnlijk zeggen dat ze bij haar standpunt blijft. Je stimuleert er dus enkel zo'n vaak voorkomende hardnekkige houding mee. De ruzies die jullie hadden zeggen niets, omdat echte liefde de zwaarste ruzies aankan. Als je echt van elkaar houdt, vergeef je elkaar en ga je gewoon weer verder. Wie tijdens ruzies gaat twijfelen, heeft kennelijk onvoldoende fundament opgebouwd en voelt ook niet genoeg liefde voor de ander. Maar daar zal de jonge leeftijd mee te maken hebben. Dit vraagt dus eerst stilte, waarna je na een maand of wat weer eens contact kunt opnemen. Wil je niet zo drastisch verdwijnen, dan kun je het ook gewoon meedelen. Dat je haar eerst wat rust wil geven, maar vanzelfsprekend weer contact zal opnemen. Gewoon omdat je van haar houdt. Kijk hoe ze reageert! Sterkte, A.

Peter Ridderhof, 01-03-2012 19:05 #1.466
Hoi Astrid,

Graag zou ik jouw advies of menig horen over mijn verhaal.

Ik ben een man van 38 jaar vader van 3 prachtige jongens en sinds afgelopen januari gescheiden. Na een relatie van ruim 19 jaar, waarvan 15 jaar getrouwd. Deze scheiding was niet mijn keuze, maar de keuze van mijn ex.
Om maar bij het begin te beginnen. Precies een jaar geleden hebben mijn ex en ik geprobeerd om een huisje te kopen. Dit was echt het droomhuisje van mijn ex. Helaas is na 2 maanden proberen de koop niet door gegaan. Dit kwam door ons financieel verleden met een eigen bedrijf enz.( lang verhaal maar dat is nu al weer een 4 jaar geleden achter de rug). Ik zelf was behoorlijk teleurgesteld, maar mijn ex deed er verbazing wekkend luchtig over. Een maand daarna had ze op eens een andere vent. Hij was een collega van haar werk en ik heb hun daad werkelijk betrapt. Dit was voor mij een heel pijnlijk moment. Te meer, omdat het voor mij totaal onverwachts kwam. Natuurlijk kende onze relatie de normale diepte en hoogte punten net als ieder huwelijk. Wij hebben ongeveer 7 jaar geleden ook van wegen het failliet gaan van de eigen zaak. En diepte punt gehad in onze relatie. Beide waren we toen overspannen met alle gevolgen van dien. Toch zijn we er toe gelukkig weer goed uit gekomen. En hebben ons leven weer op kunnen pakken. De jaren die volgde waren de beste jaren uit ons huwelijk tot oktober 2010. Toen is mijn ex voor de 2de keer overspannen geworden.(vanwege dingen uit haar verleden voor mij enz). Ik heb toen een aantal maanden voor haar gezorgd. En alles leek weer beter te gaan tot het moment dat ik haar dus betrapte. Vanaf dat moment(ongeveer eind april 2011) zijn we met elkaar gaan praten waarom ze dit nu heeft gedaan en wat zij nou eigenlijk wilde. Alle bekende en klassieke verwijten kwamen naar voren, maar op de vraag of dat ze echt niet meer van mij houd heeft ze tot op heden nooit op geantwoord.(behalve op momenten dat ze heel erg boos deed en mij op alle mogelijke manieren pijn wilde doen). Ze was verliefd geworden op die andere vent en daar heb ik mijn maar verder niet mee te bemoeien. Er volgde een periode van ruim een half jaar dat zij het iedere keer weer met mij wilde proberen. Dat ging altijd 2 weken goed en de 3de week ging ze weer helemaal door het lint. Tevens heeft ze al die tijd toch stiekem per sms contact gehouden met die andere vent.(ook getrouwd en kinderen). Ik moet wel zeggen dat ik in de valkuil ben gelopen om alles zo goed mogelijk naar haar zin te maken in die periode. En dat heeft er niet aan bij gedragen denk ik. Ik heb echt alles geprobeerd, maar ze wilde niks geen therapie of wat dan ook. Uiteindelijk heeft zij toch besloten om bij mij weg te gaan door mijn kinderen te confronteren met die andere vent. Dit kreeg ik bij thuis komst uit mij werk natuurlijk te horen van de jongens. Zij heeft toen ook per direct besloten dat ze van mij wilde scheiden. Dit was eind november 2011. De scheiding en verdeling van de spullen zijn verder rustig verlopen net als de omgangsregeling met mijn kinderen. Ik mag hier totaal niet over klagen. Ze heeft mij ook niet financieel uit gekleed of zo. Per 1 januari heb ik een appartement betrokken en ze heeft mijn zelfs geholpen met het inruimen en verven enz. Ze wilde ook erg graag vrienden blijven enz. Echter toen ik eenmaal in mijn nieuwe huisje ingetrokken ben is mijn ex mij steeds meer gaan bellen en of smssen enz. Ze komt ook regelmatig op de koffie of blijft bij mij eten. En al die dingen begrijp ik niet. Ze heeft nu wat met die ander( ik weet dat hij regelmatig bij haar langs gaat heb ik van haar zelf). En toch zoekt ze iedere keer contact met mij. Ik bel haar niet op en zoek geen contact. Het komt elke keer bij haar vandaan. Ze belt zeker minimaal om de dag. Telkens met een vage vraag of smoes. Om vervolgens dood leuk een uur aan de telefoon te hangen. En als ik een keer niet echt enthousiast ben dan is ze gelijk boos en beledigd. Ik snap het allemaal niet. Tuurlijk zou ik haar het liefst terug willen ik hou echt zielsveel van haar, maar zij wilde dit. Toch laat ze iedere keer veel tegenstijdige signalen zien. Het ene moment is ze heel boos op mij en dan vliegt ze weer in mijn armen en kust me vol op de mond. Ik probeer afstand te houden, maar als ik die afstand heb gemaakt haalt zij me weer terug. Hoe moet ik dit zien? En hoe kan ik hier het beste mee omgaan? Wat wilt ze eigenlijk of wat laat ze nu blijken? Ik wil haar wel terug, want mijn gevoel zegt dat het nog niet over is tussen ons(ben ik trouwens niet de enige in die dat denkt uit onze omgeving). Ik heb alleen geen zin om hals over kop weer overnieuw te beginnen. Hoe pak ik dit het beste aan? Reactie infoteur, 05-03-2012
Hi P., je verhaal gaat over een ex die geen ex wil zijn. De scheiding was dan ook een grote fout en dat ziet ze zelf ook wel in. Achter verliefdheid aan hollen loopt vrijwel altijd uit op dikke ellende, en is op geen enkele manier te vergelijken met een langlopende relatie waarbij de dingen van alledag nu niet bepaald passievol of romantisch zijn. Je ex zag dit niet in, en houdt zich angstvallig vast aan zowel de collega van de zaak (die uiteraard zijn huwelijk niet opgeeft), en jou, omdat ze er vanuit gaat dat jij de bons hebt gekregen, dus waarschijnlijk bereidwillig genoeg om met haar koffie te drinken en een hapje te eten. Maar zoals de situatie nu is, is er natuurlijk geen sprake van een scheiding, dit in tegenstelling tot wat de papieren zeggen. Wat je moet doen is stoppen met de gezellige onderonsjes, en haar erop attenderen dat ze gescheiden is. Van jou! Dat betekent dus dat ze haar heil maar bij die ander moet zoeken, of in haar eentje moet gaan tobben. Haar keuze. Niet die van jou. Wordt ze boos, dan trek je je daar niets van aan. Je kunt niet werken aan herstel van iets dat recentelijk tot de bodem is afgebroken. Wil ze jou terug, dan zullen hier jaren overheen moeten gaan en moet ze aantonen dat ze niet langer in contact is met die ander… en je begrijpt dat dat slechts hopen is op een wonder. Die ander is namelijk de collega die ze dagelijks ziet… Sterkte, A.

Efkes77, 01-03-2012 17:46 #1.465
Beste infoteur,

Dat hou ik mij ook steeds voor dat het maar excuses zijn om er maar een punt achter te kunnen zetten.
Het laat mij echter niet los wanneer zei zegt misschien moet je achter je gevoel aangaan? en ook nu zoekt zij nog steeds contact elke dag met vragen alsof ik hier dan wel op moet reageren.
Ik stel verder geen vragen terug en antwoord vrij kortaf omdat ik voor mijzelf ook meer ruimte wil creëren omdat het gevoel mij gek maakt dat ik bij haar wil zijn.
Het blijft lastig, maar ik weet niet of het averechts werkt door te zeggen misschien moeten we maar even geen contact houden? misschien dat het beter is als ik zelf niks van me laat horen en me bezig hou met mijn eigen leven… (zucht! was het maar gewoon een aan/uit knop…)
Kortom hoe kan je hier nou het beste op inspelen als zij nog wel steeds contact zoekt? vooral na het weekend alsof er dan wat gebeurt zou kunnen zijn.
Toch geeft mij dit wel het gevoel dat het niet helemaal over is maar ondertussen maakt het je wel gek.

Met vriendelijke groet,

E Reactie infoteur, 02-03-2012
Hi Efkes77, 'achter gevoel aan gaan' zegt me weinig en ik beschouw dat dan ook maar als een van de moderne, inhoudloze leuzen om eventuele pijn te verzachten. Het is vreemd dat ze desondanks contact wil houden, alsof je nog even een tijd aan de halsband moet zodat ze in de tussentijd wat kan rommelen met haar vrijheid en misschien wel anderen. Het is begrijpelijk dat je in grote verwarring bent, maar die kun je wel zelf doorbreken. Zeg zoals het is. Dat je het niet trekt zoals het contact nu is. Dat dit geen optie voor jou is, en dat als het zo moet, je haar dan liever een tijd echt niet spreekt. Ze zal hier waarschijnlijk dan wel gehoor aan geven, en dat geeft jou de gelegenheid om de lange pauze in te lassen. En je weet dat die weer nodig is om een gemis te triggeren. Vooralsnog mist ze jou niet, omdat ze de band nog niet definitief heeft verbroken. En de grote vraag is nu of ze uit een soort meelij nog aan je kop zeurt, of omdat ze de mogelijkheid open wil houden om gewoon weer bij jou terug te komen wanneer het haar schikt. Pas altijd op voor mensen die geen rekening met je gevoelens houden! Groetjes, A.

Efkes77, 29-02-2012 01:38 #1.464
Hi,
Na 1, 5 jaar relatie heeft zij er een einde aangemaakt.
Allereerst wilde zij even rust om te kijken wat dit met haar deed. We hadden hierdoor een stuk minder contact gedurende 3 weken.
Uiteindelijk wilde ik duidelijkheid en heb ik haar gevraagd een keuze te maken, verder of stoppen.
Ik wilde natuurlijk verder maar wil ook niet aan het lijntje gehouden worden natuurlijk.
Zij heeft toen gezegd dat het dan beter was als we beide verder gingen met ons leven en dat er genoeg vrouwen zijn en blablabla noem het maar op.
Zij was namelijk nog erg druk met het zoeken naar een nieuwe baan en opzoek naar een eigen woning en vond dat dit geen goede toevoeging was aan de relatie en dit dus veel op het spel zette.
Zij woont in Rotterdam en ik in Amersfoort dus ga maar na dat wij elkaar voornamelijk in het weekend zagen en dat dit ook veel tijd kosten met reizen voor haar (voor mij echter geen probleem).
Nu wil ik haar nog steeds terug, ongeacht wat ze allemaal gezegd heeft. Ook vanwege de vele tegenstrijdige dingen die ze zei.
Het ligt niet aan jou maar het ligt aan mij. ( wat zegt dit? hier kan je toch niks mee?)
Ik ga er misschien niet volledig voor waar jij er wel volledig voor gaat, dit voelt voor haar oneerlijk ten opzichte van mij.
Ik weet niet wat het precies is maar ik denk dat dit de juiste beslissing is op dit moment.
Ze wilt dat ik dan wel gezellig wat kom drinken als ze verhuist is naar haar nieuwe woning en haar baan weer op de baan heeft ( je weet nooit hoelang dat kan duren maar wil niks forceren uiteraard).
En als ik dan zeg dan zullen we uiteindelijk uit elkaar groeien want ik zal niet op vriendschap verder kunnen, en dan zegt ze weer maar dat klinkt weer zo definitief.
Ook het feit dat ze later zegt misschien moet je maar achter je gevoel aan zegt mij dat zij gewoon niet weet wat ze wilt.
Echter nu na 2 maanden word ik toch wel gek en weet ik dat afstand bewaren het beste is om haar zo haar rust te gunnen, maarja wie weet hoelang dat moet duren.
Het maakt je gek om haar niet te bellen of een bericht te sturen.
Ik heb haar in het begin toen het uitwas misschien ook te graag terug gewild en ben erg oprecht naar haar geweest maar misschien is dat teveel aan positieve aandacht.
Wat kan ik nu het beste doen? wachten tot zij contact opneemt? of andere opties?

Met vriendelijke groet,

E. Reactie infoteur, 01-03-2012
Hi Efkes77, ze heeft geprobeerd van je af te komen, en liet geen one-liner onbenut, want de hele reeks kwam weer eens voorbij: 'het ligt niet aan jou, maar aan mij'. 'ik ga misschien niet volledig voor jou' en 'beter dat we allebei verder gaan met ons leven' en 'ik denk dat het de juiste beslissing is op dit moment'. Kortom, ze wil je niet. En zo ijskoud zit het. Haar pogingen om erom heen te draaien zijn dan ook doorzichtig en beledigend. Natuurlijk schaadt het jullie contact, en dat is ook precies wat ze wil. Je kreeg zelf nog een valse hint na: 'er zijn vrouwen genoeg'. Tja, wat moet je met een ex als dit, van wie je ondanks alle ellende nog blijft houden ook. Ga eerst eens na of je haar daadwerkelijk terugwil, of dat je het gevoel hebt dat je eigenwaarde is aangetast. Het is namelijk niet niks om door de persoon van wie je houdt, met het rioolwater te worden weggespoeld. Doe wat het artikel aangeeft, dus houd een lange pauze aan (i know i know), en neem tzt contact met haar op. Wacht dus niet tot zij dat doet, want dat zal niet gebeuren. Houd er vervolgens rekening mee dat haar halsstarrige houding niet verdwenen zal zijn, want wie niet rijp is voor een relatie, zelfs als het gaat om 'marriage material', zal zich in alle bochten wringen om er onderuit te komen. Sterkte, A.

Lotusje, 25-02-2012 14:13 #1.463
Hallokes,
Wij hebben gisteren een fijn uitstapje gemaakt met ons 'gezinnetje'. het leek net alsof er niets gebeurd was. we genoten met z'n allen met volle teugen… Toch kwam 's avonds alweer de ontnuchtering toen mijn man vertrok… altijd weer ff slikken…
Vandaag gaat hij zijn appartementje verder in orde zetten, meubels kopen, inrichten…
Ik begrijp het toch niet allemaal hoor. de ene dag geniet hij van ons, de andere dag werkt hij weer aan zijn andere leven verder…
Zijn 'vriendin' van op 't werk heeft nog geen verdere stappen ondernomen in haar huwelijk… zij is nog steeds bij haar man…
Als ik aan mijn man vraag of onze relatie toch nog een toekomst zou kunnen hebben, zegt hij altijd dat hij geen glazen bol heeft en dus niet kan zien wat er kan gebeuren… Ik weet dat ik een ultimatum moet stellen, maar ben zo bang dat hij dan voorgoed uit mijn leven zal verdwijnen… enerzijds geniet ik van zijn aanwezigheid… anderzijds wil ik ook duidelijkheid… maar als ik die vraag zegt hij dat hij zelf niet weet hoe het gaat lopen…
Mijn hart zegt dat ik op hem moet wachten… dat ik hem de ruimte moet geven die hij nodig heeft… ik geef hem de mogelijkheid om te ondervinden dat het gras aan de andere kant echt niet groener is…
Is het echt zo dat iemand sneller terug toenadering zoekt als je er koel en afstandelijk tegen doet? Ik vind dat zo verdomd moeilijk… maar idd, laten zien dat je hem nog graag ziet en dat je hem mist werkt omgekeerd… dat heb ik al ondervonden…
En hem jaloers maken, welk effect heeft dat dan? Reactie infoteur, 28-02-2012
Hi Lotusje, je man kan geen geen 'gezinnetje' meer spelen, maar dat heeft hij met het uitstapje dus wel gedaan. Sterker nog, hij HEEFT een gezin en is dus verantwoordelijk. Jouw gevoelens zullen hem helemaal worst zijn, dus daar zit iets goed mis. Dit is nu typisch zo'n man die helemaal niet van jou houdt, maar wel van zichzelf. Zijn nieuwe relatie is gefundeerd op een moeras, want beiden zijn gebonden en kunnen dus helemaal niks nieuws starten. Doen ze dit toch - en wie zegt dat dat liefje uiteindelijk nog steeds zo onnozel is - dan zal hun relatie tot niets leiden. Eerst moet je de lopende relatie compleet hebben afgemaakt, alles uit de kast getrokken om zaken te herstellen… en pas dan, na jarenlange pogingen kun je het misschien afsluiten. Je kunt je ex en je kind dan recht in de ogen kijken, omdat je weet dat je alles geprobeerd hebt. Jouw man echter, doet helemaal niets, behalve van twee wallen eten en mompelen dat hij geen glazen bol heeft. Weg met die malligheid, dus zeg hem dat hij zijn keus nu kan maken. Doet hij dat wederom niet omdat hij je natuurlijk aan een lijn wil houden, zeg dan dat JIJ de keus voor hem maakt. En dat die niet positief voor hem zal uitvallen. Een naar spelletje, maar noodzakelijk voor jou om verder te kunnen. Want het lijkt er beslist niet op dat hij ook maar iets om je geeft. Ben je nog niet toe aan die stap, dan kun je zijn eventuele jaloezie testen. Zeg dat de wereld stikt van de mannen, en dat er momenteel twee om je heen dartelen. Dat je verdorie maar niet kunt kiezen. Kijk naar zijn reactie. Interesseert het hem niets, dan weet je genoeg. Wil hij meer weten, dan gooi je nog meer peper in de 'wond'. Speel het keihard! Sterkte, A.

Sonja, 24-02-2012 18:54 #1.462
Hallo Astrid,
Wilde even laten weten hoe ik de "test" gisteravond met mijn ex heb doorstaan. Ik wist niet dat ik het kon maar ik heb me aan jou instructies gehouden, waarvan voor mij de belangrijkste was om haar niet aan te raken. Dat heb ik niet gedaan al was het moeilijk omdat mijn ex een aanvaring op het werk had gehad met een collega en zij hier erg ontdaan over was, ze huilde zelfs… Normaal knuffel ik haar, maar ik bleef gereserveerd. Wel begrijpend naar haar geweest en gewoon met haar hierover gesproken. Later zei ze dat ze zich stukken beter voelde :). Maar goed ik wilde ook niet de therapeut uithangen en ik zei "kom op we gaan wat leuks doen". We hebben even gewinkeld en boodschappen gedaan, en vervolgens hebben we samen gekookt. Het was zo gezellig! Net als altijd eigenlijk, we hebben gelachen en gesprekken gevoerd over vanalles en nog wat. We hadden best vaak oogcontact!
Op een gegeven moment was mijn ex wel nieuwsgierig of ik ook was wezen 'stappen' (ik denk dat dit op Iris sloeg). Ik versprak mij bijna, maar het ging goed. Ik heb het verder mysterieus gehouden… Mijn ex is 5 uren gebleven. Normaal gesproken vraag ik altijd of ze even een sms stuurt als ze thuis is. Dit had ik nu bewust niet gevraagd en ik had het niet verwacht maar ze stuurde toch een sms en dat ze het gezellig had gevonden… :)
Maar goed, we hebben wel afgesproken dat ik dinsdag a.s. haar even help met verhuizen (er zijn dan meerdere vrienden) en daarna laat ik het voor wat het is, dan laat ik de intiatieven van haar kant komen! Ik heb een goede indruk achtergelaten door cool en vrolijk over te komen heb ik het idee, dus ik ben benieuwd.
Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 27-02-2012
Hi Sonja, ja zo is het precies goed en het resultaat was er dan ook naar, want ze vond het gezellig en vast voor herhaling vatbaar. Verspeel het dus niet weer, want je weet nu hoe je het moet aanpakken om haar aandacht op een positieve manier vast te houden. Je kunt misschien denken dat je nu louter op vriendschap gokt (dat is het natuurlijk al), maar het is dan ook een meteen een liefdestest voor jullie allebei. Als er liefde in het spel is - en geef die macht gerust uit handen - dan is vriendschap op den duur niet genoeg. Dat kun je niet forceren, dat gaat vanzelf. Ga gerust door met haar uit de tent lokken, en verkoop haar ook eens een 'nee'… ;) Groetjes, A.

Dietje81, 24-02-2012 18:35 #1.461
Ik (26 jaar) en mijn vrouw (24) zijn sinds begin januari uit elkaar. Ze zag het niet meer zitten met mij en ik heb haar nog maar 3 keer gezien sinds het uit is. De eerste keer was ik een wrak en zij ook en telkens we mekaar zagen begon ze te wenen. We zijn reeds 7 jaar samen, wonen al 3 jaar tesamen en zijn reeds 20 maanden getrouwd. Er waren nooit echt serieuze relatieproblemen en in het begin van de relatie had ze haar grenzen gesteld en heb ik die nooit overschreden. Het laatste 1, 5 jaar zijn we beginnen bouwen en dit bracht enorm veel stress, frustratie, woede en geldzorgen teweeg. Ik had haar hier op voorhand allemaal voor gewaarschuwd en ze nam het met de glimlach op. Ik heb veel gezaagd over geld, liep geregeld vies en gefrustreerd en ons sociaal leven stond ook op een laag pitje. Nu zei ze me toen ze vertrok dat ze het niet meer kon om steeds aan iedereen zijn verwachtingen te voldoen, altijd zich gelukkig willen voordoen naar de buitenwereld toe alsof we de perfecte relatie hadden, ze loopt al ongelukkig sinds een maand na de huwelijksreis en voelt zich gevangen. Ze wil weer van het leven genieten, gelukkig zijn, uitgaan, reizen maken, zich geen zorgen moeten maken, concerten bezoeken. 5, 5 jaar deden we al deze dingen die ze opsomde. Het laatste 1, 5 jaar zat dit er niet in door de bouw en daar had ik haar op voorhand voor gewaarschuwd. Ik wou minder weggaan en eens rustig in de zetel zitten om uit te rusten van de bouw en van mijn werk (waar het niet goed ging). Ik liet haar wel geregeld uitgaan met vriendinnen en naar concerten gaan omdat ik haar niet wou gevangen zetten. Dit moest ze wel met een beperkt budget doen. Ze zei me de laatste keer dat ik haar zag dat ik te dominant was en dat ze zich gekleineerd voelde naast mij. Ik zaagde inderdaad veel de laatste tijd over geld omdat we een plan hadden en ze zich daar aan moest houden. Ik heb me ook enkele keren kwaad gemaakt. Normale zaken in een volwassen relatie naar mijn mening maar zij vindt van niet. Het was allemaal te perfect en ze wilt niet in het nieuwe huis. Het is een vreemd huis voor haar en ze wil een ander leven. Ze draagt haar trouwring al een tijd niet meer en wil zo snel mogelijk scheiden en heeft dit al aan iedereen verteld, zelf voor ik het wist.
Van thuis uit is ze altijd al beschermd geweest en ik beschermde haar ook aan de ene kant, ze is niet zo stressbestendig en als het haar te lastig wordt of ze zou met de waarheid worden geconfronteerd ontwijkt ze dit. Ze is nog jong en naïef. Ze wou trouwen en bouwen en later kinderen zei ze me vroeger. Voor mij moest dit nog niet direct maar als ze iets wou moest het snel gebeuren en spontaan net zoals ze nu wil scheiden. Ik vraag me af wat ik nu het best doe. Ik heb haar nu al 20 dagen niet meer gezien of gesproken en als we contact opnemen is het enkel over praktische zaken. Ze is zeer kort en sec in haar mails en zelfs groeten of een kus kan er niet meer af. Het lijkt wel alsof ze me volledig wil vergeten terwijl we 7 prachtige jaren hadden tesamen en het afgelopen jaar ze geregeld opschepte bij vriendinnen over me en dat ze me zei dat zij me het liefst zag en ik haar minder volgens haar. Niemand verstaat zich eraan en staat achter haar besluit behalve haar vrouwelijke collega die vrijgezel is en constant uitgaat en zich telkens zat drinkt. Voor mezelf ben ik naar een therapeut geweest want ik zat niet goed in mijn vel maar nu gaat het beter. Ik ontwijk haar facebook en probeer mijn leven weer op te bouwen en aan mijn eigen toekomst te denken. Kan dit nog goedkomen later en welke stappen volg ik het best? Reactie infoteur, 27-02-2012
Hi Dietje81, wat een bedroevenswaardig verhaal, maar ook wel weer uit het leven gegrepen! Want zo zie je maar weer hoe weinig vrolijk en lollig een huwelijk is, het is vooral een praktische aangelegenheid waar jouw ex niet van doordrongen is. Ik vraag me af waarom ze in hemelsnaam met jou ging trouwen, want al snel na de huwelijksreis wilde ze niet meer. Wat is er dan gebeurd dat ze er zo anders over ging denken! De geldzorgen zouden niet hebben moeten bestaan, want een huis bouwen is geen must en moet je alleen doen als je dit kunt betalen. Zij had over financien heel andere ideeen, wilde het geld anders besteden (uitgaan) en wilde zelfs niet eens in dat huis wonen. Kortom, in de communicatie tussen jullie was zeer veel mis. Ze heeft ingestemd met de bouw, en daar moeten dan ook financiele afspraken over zijn, waardoor ze dus mede verantwoordelijkheid draagt. De trouwring afgooien helpt niet, en is gewoon een makkelijke poging om van je af te komen. Dat merk je ook aan de mails die zijn behangen met ijspegels. Het is wonderlijk hoe sommige mensen kunnen draaien in de liefde! Wat je nu moet doen is de pauze inlassen, dus een aantal maanden niets laten horen. Ze komt zichzelf nog wel tegen, maar voorlopig nog niet. Want die vrijgezelle, ladderzatte vrouwelijke collega zal haar wel vertellen dat ze de juiste beslissing heeft genomen. En mensen luisteren altijd enkel naar wat ze willen horen… Veel sterkte, A.

J. R., 23-02-2012 11:29 #1.460
Beste Astrid,

Bedankt voor U reactie… Ik heb haar gisteravond het dekbed teruggegeven. Ze had gevraagd of ik het aan haar nicht wilde geven, want die was wel thuis. Ik heb haar dus niet meer persoonlijk gezien…
Dit durft ze waarschijnlijk ook niet, omdat ze bang is voor een confrontatie denk ik. Ik heb haar nog wel gevraagd hoe het verder was met haar (formeel), ze zei dat ze erg moe was en slecht kon slapen.
Verder heb ik haar het beste en veel geluk toegewenst… Hier heeft ze niet op gereageerd, maar wel op mn vraag hoe het met haar oma was. Haar andere oma is zwaar dement en kan elk moment heengaan omdat ze niks meer wil eten etc. Ze zit hier erg mee, en heb haar verder sterkte toegewenst…
Ik zal geen contact meer zoeken, en gok op het lot. Ik moet er wel bij zeggen dat de liefde die we voor die tijd voelde voor elkaar heel intens was. Misschien heb ik haar ook wel teveel verwend en is het een gewoonte geworden waardoor ik op een gegeven moment niet meer voldeed aan haar behoeftes. Kan dat kloppen? Ik ben trouwens 29 en zij is 25…
De reden dat ik een avondstudie wil doen is omdat ik mijn kennis wil vergroten en een andere baan wil, dus groeien…
Kan en mag ik haar uit eigen initiatief na een tijdje zelf contact zoeken om te vragen hoe het met haar gaat? Of is dit ook een don`t? Op een formele manier dan…
Aangezien ik de man ben en een vrouw graag verovert wil worden. Plus het feit dat ik dan interesse blijf tonen. En ik zit met haar oma in de maag.
Verder heeft ze nog een sleutel van mijn vaders huis en haar sportschoenen staan er ook nog. Die zou ze nog ophalen en de sleutel teruggeven. Dit heeft ze tot nu toe nog niet gedaan. Durft ze niet? Of is dit een statement? Ze kon goed met mn vader, dus verder heeft ze niets te maken met mij wat de sleutel en schoenen betreft.
Dat ze schreeuwt ik wil geen relatie meer en sta achter mn besluit. Meent iemand zoiets? Of is dat meer boosheid? Je zou zeggen als ze het echt wil, dat ze dan zonder wat te roepen `stilletjes` bij me weg zou gaan en helemaal niks meer zou laten horen. Ze was nog wel boos volgens mij…
Als ik helemaal niks meer laat horen en ze word boos omdat ik niet vraag hoe het met haar gaat en/of haar oma. Wat betekent dat dan? Einde?
Ik weet dat ik me low profile moet houden, maar tot hoever?
Verliest ze mij dan niet uit het oog? Verder wil ik ook gezelligheid en ontspanning, dus ik zal ook weleens in gezelschap zijn van een vrouw (zonder bijbedoeling overigens) is dit ook een don`t? Ze is best jaloers aangelegd. Vraag me dus af of dat ook averechts werkt in dit geval.
Verder komen we elkaar toch niet tegen, ook al wonen we vlak bijelkaar. Dus last hebben we niet van elkaar…
Maar is het dan niet, uit het oog uit het hart bij haar…? Verder wil ik U bedanken voor hetgeen wat U kan betekenen voor mij en andere mensen met soortgelijke problemen…

Mvg, J.R Reactie infoteur, 27-02-2012
Hi J.R., volg de raad in het artikel op, dus na een aantal maanden kun je inderdaad contact opnemen om te vragen hoe het gaat. Je kunt dan meteen informeren naar haar oma. Niet bang zijn dat ze in de tussentijd kwaad wordt omdat je niets doet, want je voldoet immers enkel aan haar wens. Je kunt gerust met anderen afspreken, maar je moet je ex (let wel: een vrouwelijke ex!), daar niet jaloers mee maken. Houd daar dus je mond over. Waarom ze dat met de schoenen en sleutel nog niet gedaan heeft weet ik niet, maar daar kom je tzt wel achter. Verder een belangrijk iets: Een ex die zegt 'Ik sta achter mijn besluit', en dit almaar herhaalt wil enkel zichzelf inpeperen dat een breuk het beste is, maar is daar in haar hoofd nog helemaal niet klaar mee. Verder is het natuurlijk volstrekt harteloos om dergelijke teksten de ruimte in te gooien, maar zo was jullie relatie dan ook: Vlammend en verwijtend tegelijk. Je moet je verder goed afvragen of je nog wel wilt investeren in zo'n knipperlichtrelatie, omdat het op de lange termijn niet goed is. Een stabiele basis is noodzakelijk om toekomstplannen te maken, maar jouw ex wilde al bouwen op drijfzand. Goed dat het lot jou nu een handje heeft geholpen. Niets is voor niets in het leven! Groetjes, A.

Hoopvol, 21-02-2012 11:40 #1.459
Hoi Astrid,

Inmiddels weer een paar dagen verder en niet echt contact gehad, enkel via sms. Ik ben weer terug naar het zakelijk doen, sms enkel nog als het om mijn geld gaat. Ik had hem laatst nog een reminder van onze afspraak gestuurd, een sms waarop geen reactie nodig was, enkel als er iets zou veranderen en hij dus nog meer zou kunnen aflossen.

Een uur of 2 na dat smsje vraagt hij mij om iets wat buiten het geld omgaat, min of meer om een gunst, ik heb hier pas de volgende dag op gereageerd, met een duidelijke NEE. Als ik hiermee akkoord was gegaan zou dat betekenen dat wij veel met elkaar te maken zou den hebben.

Is het niet raar dat hij eerst aangeeft mij niet meer te willen zien of spreken, dus niks met mij te maken wilt hebben en vervolgens om een gunst gaat vragen die ons alleen maar nog meer in contact met elkaar zal brengen?

Hij is inmiddels ook alweer een betaling nagekomen, wel later dan afgesproken, 1 dag later, valt dus mee :) Hij smste mij wel dat hij de afgelopen dagen emotioneel was doordat hij een dierbare heeft verloren (en dat hij daarom wat later was met het betalen), ik weet dat dit gevoelig bij hem ligt, heb hem gecondoleerd maar meer ook niet. Wat ik wel raar vind is dat hij het uberhaupt smst, was niet nodig geweest, dus wederom weer de vraag waarom smst hij dit? Ik had hem wel gevraagd waar het geld blijft, ben daar heel streng in, als ik het niet ontvang op de afgesproken dag dan ga ik er direct achteraan. Maar goed, als ik echt niets met iemand te maken wil hebben dan zou ik zoiets ook niet smsen. En als reactie op mijn vraag waar het geld bleef had hij ook niks kunnen smsen en ik had het dan de volgende dag gezien of hij had kunnen smsen dat het eraan komt.

Ben hem trouwens afgelopen weekend bij een drukke gelegenheid tegengekomen, maar we hebben elkaar niet aangesproken, wel zag ik hem later opvallend kijken toen ik ergens liep (zag hem een stapje opzij nemen en op zijn tenen staan omdat anderen voor hem stonden).

Zijn signalen zijn dus dubbel, verder onderneemt hij niks om het contact te herstellen, geen duidelijke stappen in ieder geval. Waar ik bang voor ben is dat hij dit gewend gaat raken en mij zal laten gaan, hij heeft in het leven meer verloren, misschien dat hij dit dan ook zo ziet, als iets wat hem ook wordt ontnomen.

Ik wil gewoon weer gelukkig zijn met hem… Reactie infoteur, 23-02-2012
Hi Hoopvol, hij gedraagt zich precies zoals jij, dus neem die noodkreten die af en toe geslaakt worden maar niet zo serieus. De geldzaak wordt nu door beiden gebruikt om met elkaar in contact te blijven, wat eigenlijk nog niet zo gek is. Ik denk dat hij met de situatie niet goed raad weet omdat je hebt laten zien een sterke vrouw te zijn die als het nodig is knokt voor de laatste cent. Dat moet hem verrast hebben. Wel is het jammer dat jullie elkaar bij die gelegenheid niet hebben gesproken, wat ik beschouw als een gemiste kans voor hem. Het is een enorme uitdaging om een terneergeslagen, verwarde man weer in de jagerspositie te krijgen, daarom moet je hem t.z.t. een handje helpen. Komt hij weer met een terugbetaling, maak er dan gebruik van door hem hartelijk te bedanken en te hopen dat hij ook de rest van de schuld zo snel mogelijk aflost. Zodat jullie weer op gelijke voet staan en weer eens gezellig kunnen afspreken. Zo weet hij dat als hij trouw is met terugbetalen, hem straks iets leuks wacht. Voordat het zo ver is, niets doen! Groetjes, A.

Sonja, 21-02-2012 11:28 #1.458
Hallo Astrid,

Bedankt voor uw hulp, ben er echt blij mee! Ik doe erg hard mn best om "afstand" te houden en cool over te komen ;) maar inderdaad lukt dat niet altijd. Dat we nog een "relatie" hebben, had ik nog niet zo bekeken op die manier, al voel ik wel dat er veel meer is tussen ons. M.i. is dat als mijn ex er echt 'zat' van zou zijn of van me af wil, (helemaal omdat ik de laatste periode niet altijd het zonnetje in huis was op het werk), dan komt ze hier niet! Dan komt ze niet gezellig eten, ook omdat ze ietwat geirriteerd over kan komen. Als ik in haar weg sta o.i.d. dan lijkt het me dat ze mijn deur overslaat, toch? Ze heeft "vrienden" zat. Dat maakt dat ik strijdlustig blijf.
Maar goed, das oud nieuws :)

Dat ik haar uitgenodigd heb, doe ik ook om mijn vrolijke ik weer te laten zien (omdat ik zoals ik al schreef, wat nors was de vorige week), om te laten zien dat ik door ga met leven! Ik wil er voor zorgen dat ik donderdag niet needy overkom, maar vol zelfvertrouwen en bovenal humor… Na deze uitnodiging hoop ik een positieve indruk achter te laten en dan laat ik eventuele intiatieven van haar kant komen. Maar ja het vervelende is dat we aanstaand weekend alweer samenwerken.

Ik houd het zeker in mijn achterhoofd dat het misschien niet meer goedkomt, maar ja we zien wel.

Groetjes sonja. Reactie infoteur, 23-02-2012
Hi Sonja, ja. Je kiest er natuurlijk zelf steeds voor om haar prive te zien, en je ex doet dat van haar kant ook. Wie helemaal niets meer met de ex te maken wil hebben gaat inderdaad niet gezellig bij die ex op visite ;). Denk niet dat jij de enige bent die aan het testen is, want dat doet zij waarschijnlijk ook. Door naar je toe te komen bekijkt ook zij hoe het gaat en hoe ze jou moet zien. Doorsta haar 'test' dan ook met vlag en wimpel: Blijf van haar af, wees de allerbeste collega, maar ook degene die het meest gewild is. Je maakt jezelf gewild door moeilijk te bereiken te zijn. Althans, voor degenen die jij juist wil bereiken. Je zet nu weer de deur wagenwijd voor haar open, maar er is niets op tegen om haar juist geen voorrang meer te geven. Zeg de volgende keer dat je andere afspraken hebt, dat een andere keer misschien schikt. Stel het vervolgens uit en kijk hoeveel geduld ze met jou heeft. Ondertussen laten weten dat je met meerdere vrouwen in contact bent, en dat je de tijd van je leven hebt. Groetjes, A.

J. R., 20-02-2012 23:00 #1.457
Hoi Astrid,

Ik weet niet waar ik moet beginnen… Ik heb nu een knipperlicht relatie met mn ex. Het begon na een halfjaar dat het goed ging met mn toenmalige baan bij defensie. Ze kon er niet tegen dat ik lang van huis was. Hierom veel ruzie gemaakt, en na veel nadenken ben ik gestopt bij defensie om mijn relatie te redden! We gingen toen een halfjaar met elkaar… Na deze beslissing kwam er veel wrijving tussen ons en bij elke ruzie kwam dit ter sprake. Na 3maanden met veel ruzie had ik er een punt achtergezet. Vervolgens miste ik haar weer en zij mij ook. We kwamen weer bijelkaar na een week of wat. Vervolgens had ze weer veel schuldgevoelens over defensie en kregen we woorden over andere dingen die er niet toe deden. Na een leuk weekend met etentje etc zei ze op de maandagavond daarna dat ze even met me wilde praten. Ze maakte het nu met mij uit! Ik heb er veel verdriet van gehad, en bleef vrijwel nog bijna elke avond bij haar slapen omdat ze het vroeg… Dom van me maarja… Ik trok dit niet meer, en zei dat ik het niet meer wilde. Ben me vervolgens gaan richten op mijzelf en lol gaan maken met de buurt. we woonde vlak bijelkaar. Ze zag dat ik veel omging met andere dames en werd erg jaloers… een paar weken later overleed haar oma en opeens kwamen haar gevoelens weer naar boven voor mij zei ze… Dit wilde ik eerst niet aannemen maar stond wel voor d`r klaar. Afijn, na deze gebeurtenis twijfelde ze nog wel. Weer gaf ik aan hier niet gediend van te zijn en vertrok. Na een poosje hadden we weer eens afgesproken en zodoende hadden we een goed gesprek en hadden we op een ongelooflijke manier alles uitgepraat. We zijn na een korte tijd weer verhuist omdat de woningen gesloopt werden. Ik wilde samenwonen met haar, maar dat wilde ze nog niet… ik kreeg een woning aangeboden en zei ging naar haar nicht… Nu wonen we zelfs schuin tegenover elkaar, dus dat was stom toeval. De relatie verliep weer een beetje stroef omdat ze toch weer twijfelde of ik wel genoeg van haar hield. Ik deed alles voor d`r: masseerde haar, knuffelen, koken etc, nu vond ze dat ik te weinig ik hou van je zei tegen haar! Ik werd hier zo boos om en zei dat dat nergens op sloeg… Ze kreeg zoveel genegenheid en liefde en dan nog twijfelen? Haar frustratie werd steeds erger omdat ze zich druk begon te maken om haar nicht… Haar nicht heeft borderline en gaat naar therapie, maar als ze thuis komt doet ze geen flikker… Mn ex reageerde dit op mij af! Ik heb nog een koophuis met mn ex, maar die kunnen we noodgedwongen nog niet verkopen omdat we anders een flinke rest schuld overhouden. Ze zei opeens dat ik niet meer met `onze` toekomst bezig was en wilde goed nadenken over wat ze nou wilde… Ben zelf flink bezig geweest om een baan te vinden, maar vaak voor kortere tijd… Ik zit dus veel thuis omdat er weinig werk is in mijn gebied. Heb hierna besloten een opleiding te willen doen om verder te groeien. Ook op zoek naar een goedkopere woning! Nu had mn ex dus een pauze ingelast van een week… Maar smste me continu dat ze me miste… Ze kwam weer bij me terug… Ze begon meteen erover dat ze kinderen wilde en samenwonen. ik zei goed, dat wil ik ook! Na een week had ik haar verteld dat een dagopleiding er niet in zat en een avondopleiding handiger was… Ze werd meteen boos en begon weer over dat ik niet bezig was met `onze ` toekomst! Hierna bleven we weer kleine discussies hebben, totdat ze na anderhalve week na een achterlijke discussie om niks mij weer aan de kant zette… Ik heb heel af en toe nog wat van haar gehoord, maar dit waren meer verdere discussies dat ze niet meer wilde, maar ik wel! Het had zo mooi kunnen wezen, als we eens normaal konden praten en geen oude koeien uit de sloot zouden halen en geen irritaties vanwege haar nicht op mij te botvieren… vanwege haar humeur… Ze wilde haar spulletjes terug en heeft ze ook gekregen wat van haar was. Ik wil haar nog zo graag terug ondanks alles! We hebben veel overwonnen, wat niet altijd direct met ons te maken had. De discussies gingen soms nergens over, maar waren wel de druppel voor haar om niet meer te willen zegt ze… Ze stuurt ook geen ik hou van je of ik mis je… Terwijl 2 weken geleden met hetzelfde gebeuren ze mij nog wel smste… Nu staan er weer veel mensen voor haar klaar! En heeft ze weer veel contact met oude bekenden. Ze zegt dat ze nu definitief wil stoppen en staat achter haar besluit. Na een week stuurde ze in haar dronken bui… Ik ben ook maar alleen verder. Ik vroeg haar wat ze bedoelde, maar antwoordde pas later met: sorry had je niet moeten smsen, je hebt visite… Ik had haar verteld dat ik druk was en haar niet zou contacten als ze haar verjaardag aan het vieren was met vrienden… Ze dacht dat ik in vrouwelijk gezelschap was vandaar… De volgende dag was t weer stil. De dag daarop smste heel formeel: wanneer geef je me nog het dekbed, die zou je brengen… Waarop ik weer heel gefrustreerd reageerde waar het zaterdagnacht nou weer op sloeg. Ik kreeg te horen dat ze even emotioneel was en dronken en dat ze het niet had moetenn doen… Ik heb haar toen weer tig smsjes gestuurd dat ik haar niet kwijt wilde, en of ze ons nog een kans wilde geven en erover konden praten. Ze zei hierop dat ze weer achter haar besluit stond en dat vrienden zijn ook geen optie is. Wat moet ik hier nou mee? Ze smst mij dat ze ook alleen is in haar dronken bui. En vervolgens laat ze niks van haar horen en doet heel afstandelijk… Ze zei ook de hele week niet dat ze me miste, misschien omdat we elke dag nog smste. Ze is wel bang dat ik met een ander ga, maar zegt ook weer dat ze me iemand gunt die mij accepteert en achter mij kan staan… Lekker tegenstrijdig, nietwaar? Is hier nog hoop na zo`n relatie op verzoening? Haar gevoelens vind ik tegenstrijdig en heel wisselvallig… Ik breng haar morgen het dekbed wat nog van haar is, en heb haar gezegd dat ik haar keuze zal respecteren maar het verder heel spijtig vind… Is er nog hoop? Reactie infoteur, 23-02-2012
Hi J.R., deze relatie gaat veel te moeizaam. Kennelijk zit het op veel punten wel goed, maar vriendschappelijk wil het maar niet lukken. En precies dat is nodig voor het fundament. Daarbij is ze nogal veeleisend geweest, wilde telkens horen dat jij van haar houdt, en vond dat je niet met jullie toekomst bezig was. Je vertelt helaas jullie leeftijden niet, maar wat betreft opleiding/beroep was er nog geen vastigheid. Eerst moet iemand zichzelf op orde hebben voordat een relatie kans van slagen heeft. Als dat niet het geval is, krijg je allerlei wrijvingen en irritaties omdat de hele basis er nog niet staat. Dat speelde jullie parten. Verder zijn er nog een aantal kinderachtige dingetjes zoals telkenmale willen horen dat jullie elkaar missen, maar een echt gemis kan er pas zijn als er minimaal een aantal maanden stilte overheen gaat. Ik heb de indruk dat ze niet van jou afwil, maar voortdurend noodkreten de ruimte instuurt. S.O.S.! Wat ze dan vervolgens van je verlangt is niet geheel duidelijk. Je hebt veel gegeven, maar het was nooit genoeg. 'Kinderen en samenwonen' is al wat ze riep, maar de tijd is daar nog lang niet rijp voor. Veel te hard van stapel lopen leidt meestal tot niets, dat laat het verleden wel zien. Je hebt haar nu weer gezien dus weet je misschien al iets meer. Het beste is om haar lange tijd niet te spreken, en te gokken op de kracht van liefde. Drijft een terugtrekking jullie uiteen, dan was het helaas bij voorbaal al niets. Riskeer het en geef het lot uit handen. Sterkte, A.

Lotusje, 20-02-2012 14:32 #1.456
Bedankt voor de reactie! Ik denk ook eerder in de richting van een midlife, mijn man is nu 42jaar… dé leeftijd natuurlijk, maar ja, wat doe ik eraan? Hij zei inderdaad dat ons leven saai geworden was, dat het allemaal maar een beetje z'n gangetje ging… ik heb gisteren nog een paar uren met hem gechat en hij gaf toe dat hij mij nog aantrekkelijk vond en dat hij graag met mij vrijt… maar gezinnetje spelen kan hij niet meer… Wij hebben een dochtertje van bijna 13 jaar, zij heeft hier gemengde gevoelens bij… enerzijds ziet ze dat wij uitstekend overeen komen, anderzijds ziet zij ook dat ik veel verdriet heb als hij er niet is…
Goh ja, ik zie wel wat het wordt… hij zei gisteren ook nog dat ik nie zo aan hem mocht trekken, dan had hij nog meer zin om hard weg te lopen… Dat was trouwens één van de redenen waarom hij vertrokken is, het feit dat ik té goed voor hem zorgde (kan je dat nu geloven?), dat ik teveel rekening hield met hem en dat ik mezelf wegcijferde. ik was mijn eigenwaarde en zelfvertrouwen kwijt. ik zette hem op een verhoogje…
ik moet me meer onafhankelijk opstellen, laten zien dat ik hem eigenlijk niet nodig heb… denk ik…
Ik weet soms niet meer wat ik moet denken… ik hoop met heel mijn hart dat hij op een dag beseft dat het hier toch niet zo slecht was… Mijn deur blijft alleszins openstaan voor hem… ik kan die nog niet sluiten… ik zie hem nog veel te graag… Reactie infoteur, 21-02-2012
Hi Lotusje, je man heeft verantwoordelijkheden die hij ontloopt. Je hebt jezelf opgeofferd voor zijn geluk en bent daarin misschien best wel ver gegaan, maar als hij weg is, garandeer ik je dat hij dat verschrikkelijk zal missen. Verwennerij went! ;) En dat hij het al mist, blijkt sneller dan we konden denken, want in je vorige bericht schreef je dat hij regelmatig langskomt en dat jullie zelfs lichamelijk contact hadden. In mijn vorige reactie schreef ik hoe je dit kunt aanpakken. Niet als een doetje die de deur voor hem openhoudt, maar streng en voortvarend. Precies zoals hij stiekem hoopt dat jij zult reageren. Stel dus gerust dat ultimatum. Hij zal nog opkijken! Groetjes, A.

Sonja, 20-02-2012 10:47 #1.455
Hallo Astrid,

Bedankt voor uw reactie.

Is uw antwoord nog steeds in het kader om mijn ex (uiteindelijk) terug te winnen of moet ik het afsluiten? Ik vind het enorm moeilijk om steeds met haar geconfronteerd te worden en we houden elkaar vast heb ik het idee, ik weet het niet.

In ieder geval nog even dit. Zoals ik eerder schreef ben ik vrijdag j.l. met mijn ex en die collega wezen winkelen. Mijn ex trok veel naar die collega (collega waar ik ook ooit iets mee heb gehad en nu zijn we gewoon echte vrienden, niks meer dan dat). Ik had het gevoel dat "ik er een beetje bij hing" zeg maar. We hebben best plezier gehad, maar ik voel iets onderhuids. We zijn nog even wat wezen drinken bij mijn ex thuis en ik ben bewust gaan klieren met mijn collega cq vriendschappelijke vriendin. Mijn ex keek een paar keer erg geirriteerd en keek mij een keer stak aan. Waarom doet ze dit? Daar ben ik zo benieuwd naar! Mijn gevoel zegt dat mijn ex dit gedrag vertoont naar aanleiding van mijn zogenaamde "borrel date met fictief Iris". Zou dat kunnen? Ook omdat ze zo bitchie is af en toe, zo kort aangebonden. Snapt u?
Verder begrijp ik niet waarom ze zo geirriteerd kijkt (ok collega is ook een ex van me, maar dat is al zolang geleden afgesloten) verder is het zo dat ik die collega al 8 jaar ken inmiddels en mijn ex nu ruim 1 1/2 jaar. Probeert ze mij nu jaloers te maken?
Ik heb hard mijn best gedaan om vrolijk te zijn deze avond en dat ging prima, het was verder gezellig! Zo gezellig dat ik mijn ex toch wilde testen en haar (ik weet het, moet eigenlijk niet) een sms stuurde de volgende dag, met de vraag of ze zin heeft om donderdag a.s. samen te gaan kringlopen en wat eten. Ik ging er van uit dat ze dit niet wilde maar ze komt en het lijkt haar gezellig… Ik had het niet verwacht, ook omdat ik vorige week te kennen gaf dat vriendschap niet werkt en omdat ze zo heel af en toe "bitchie" doet…

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 21-02-2012
Hi Sonja, in het artikel is beschreven dat je een lange pauze moet inlassen zodat er ruimte komt voor gemis. In jullie geval kan dat niet, waardoor de hele situatie dus anders is. En dan moeten er alternatieve ideeen worden bedacht. MIjn antwoorden zijn steeds bedoeld om haar terug te krijgen (na lange tijd), tegelijk moet er rekening gehouden worden met de mogelijkheid dat dit nooit zal gebeuren. Ook dan moet jij verder, en dat probeer ik niet uit het oog te verliezen. Waarom ze soms geirriteerd lijkt weet ik niet, maar het is in elk geval niet nieuw. Dat met de fictieve Iris zou ik sowieso handhaven, zodat ze goed doorheeft dat jouw leven gewoon doorgaat. Daarom is het jammer dat je die uitnodiging stuurde, want daarmee houd je de huidige toestand gewoon in stand. Beter is om de initiatieven volledig bij haar te leggen en eventuele uitnodigingen van haar kant ook eens te weigeren. Zoals het nu is zijn julliie elkaars ex helemaal niet. Jullie hebben gewoon een relatie minus wat fysieke intimiteiten. Maar er zijn zoveel relaties die dat ontberen! ;) Groetjes, A.

D', 19-02-2012 20:55 #1.454
Goedeavond,

Ik heb laatst een paar berichten hier gestuurd en ik wou even laten weten hoe het gaat.

Ik heb haar al bijna 2 maanden niet meer gesproken, alleen werk gerelateerd, voelt eigenlijk best goed want ik werd alleen maar door haar gekwetst. Ik heb vorige week een paar x met haar gewerkt, ik heb mezelf voor genomen om me gewoon te gedragen en niet teveel naar haar kijken. 1x keek ik haar wel aan, op dat moment keek ze me ook aan en toen glimlachte ze. Ik glimlachte maar terug, ondanks dat ik het niet wou. Ik heb mezelf voor genomen om totaal geen contact met haar te zoeken, als zij mij mist moet ze maar contact met mij opzoeken. Het klinkt bot en arrogant, maar zij is degene die ermee wou stoppen dus zij is ook degene die weer contact moet zoeken vind ik

Na al die maanden dat ik haar nu "kwijt" ben is het beeld, hoe zij was heel erg vervaagt en kan ik haar maar moeilijk voor de geest halen, best raar eigenlijk. Ik heb nog wel goede herineringen aan haar en dat zal ik niet vergeten.

Ik ga nu lekker mijn eigen gang, ik doe wat ik zelf wil en ik geniet van het vrij zijn. Ik woon nu ongeveer een maand op mn eigen en heb al heel veel mensen leren kennen en heb al een paar leuke meiden ontmoet. Ik ben weer lekker met mijn hobby verder gegaan, iets wat mijn ex "zonde van het geld" vond, voelt heerlijk!

Afgelopen vrijdag trouwens iets raars meegemaakt. Toen ik met een maatje van me in de auto zat reed ik op een weg waar ik een x met mn ex reed. Op dat moment had ik de grootste lol met mijn ex door een nummer op de radio. Laat nou net op dat moment precies dat nummer op de radio komen dat ik met mn maatje daar reed, de wereld is vreemd!

Nu maar lekker verder genieten van mijn vrije leven! Reactie infoteur, 20-02-2012
Hi D', muziek heeft veel herinneringskracht en haalt van alles boven. Gelukkig blijf je positief, wat ook weer ruimte geeft om straks een nieuwe relatie aan te gaan. Samen met jou vind ik ook dat wie een relatie kapot maakt zelf over de brug moet komen voor een eventueel herstel. Helaas is de praktijk van andere orde. Wie iemand dumpt verdwijnt het liefst in het niets, opdat schuldgevoel geen kans krijgt, en de ex zo snel mogelijk kan worden vergeten. Een relatie uitmaken vereist dan ook egoisme. Op dat moment kiest iemand voor zichzelf en heeft dat waarschijnlijk altijd al gedaan. Partners die om elkaar geven blijven bij elkaar omdat ze elkaars gevoelens respecteren. Succes! A.

Lotusje, 17-02-2012 09:49 #1.453
Na een relatie van 27 jaar (waarvan 16 jaar getrouwd) heeft mijn man drie maanden geleden beslist om er een einde aan te maken… Ik ben er nog steeds het hart van in…
Hij gaf toe dat hij een goed contact had op het werk met een meisje, dat zij al eens iets gingen eten 's middags en voortdurend mailtjes stuurden nr elkaar… Nu, drie maanden later zou dat nog steeds het geval zijn, want dat meisje is nog steeds bij haar man en belooft wel van weg te gaan, maar tot hier toe is dat nog niet gebeurd… Mijn man woont nu bij zijn ouders maar volgende week verhuist hij nr een appartement. Sinds een paar weken komt hij weer vaker langs bij mij, praten we weer urenlang en hebben we zelfs gevrijt… toch blijft hij beweren dat hij voor zichzelf kiest en dus geen relatie meer wil met mij… het lijkt allemaal zo tegenstrijdig… er gaat geen dag voorbij of ik hoor of zie hem…
Vorig weekend hebben we lang gepraat over een eventuele lat-relatie, ik zag terug wat licht in mijn leven, maar gisteren kwam hij dan met het verhaal dat dat meisje vandaag of morgen een gesprek ging voeren met haar man over een eventuele breuk en daar ging mijn hoop weer… het woord notaris werd weer uitgesproken… ik viel alweer in een donkerzwart gat… Wij hebben elkaar beloofd van vrienden te blijven en er te zijn voor elkaar… Hij praat met mij over zijn problemen, over zijn 'vriendin', ook al doet dat pijn… ik blijf echter hopen dat hij inziet dat wij het toch niet slecht hadden… wij hadden nooit ruzie, kwamen heel goed overeen op elk gebied… en toch… Hoop doet leven zegt men… maar op dit moment maakt het me kapot… Hij weet dat ik hem nog doodgraag zie en dat hij terug mag komen… maar hoe krijg ik hem nu ook nog zover? Reactie infoteur, 20-02-2012
Hi Lotusje, je vertelt zijn leeftijd niet, maar het lijkt wel een midlifecrisis, zie: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/psychologie/11573-de-midlifecrisis-nader-bekeken.html
Het is gekkigheid van hem om je zo voor het blok te zetten en een scheiding te willen forceren. De ene relatie voor de andere verruilen werkt nooit. Daarbij heb jij het recht om het huwelijk te herstellen op de punten die hem minder bevallen. Helaas lijkt dit allemaal niet van toepassing, omdat hij al 'besloten' heeft, en ook omdat er natuurlijk nauwelijks minpunten waren. En dat weet hij maar al te goed. Verblind door verliefdheid gelooft hij ook nog daadwerkelijk dat zijn 'meisje' (lieve help) haar huwelijk gaat opgeven voor hem, notabene ook een getrouwde man. Loze beloftes want tot op heden heeft ze uiteraard niets gedaan. Wat je moet doen is de deur niet meer open houden, maar hem voor de keus stellen. Die meid of jij. Wil hij niet kiezen dan verbind je er een ultimatum aan. Want als er niets gebeurt zul jij zelf moeten ingrijpen, alleen al om je eigenwaarde te redden. En stap je dus zelf op. Want wat heb je aan een man die geen enkel respect toont voor jouw gevoelens, en gewoon door blijft gaan met zijn vriendinnetje van de zaak? Dan zijn er wel duizenden betere mannen te krijgen, lijkt mij. Het is heel wrang, maar je weet nu wel wie je voor je hebt. Sterkte, A.

Sonja, 16-02-2012 22:36 #1.452
Hallo Astrid,

Ik wilde je eigenlijk een paar weken niet storen en inderdaad mijn ex gaan testen, maar ik heb haar vandaag gezien op het werk en ik ben alweer op de hobbel.
Toen ik arriveerde vanmiddag was mijn ex zoals altijd gereserveerd. Ik was opzich wel vrolijk en kletste gewoon wat met iedereen. Heel bewust deed ik ook gereserveerd naar mijn ex toe en ik zag dat zij dan toch wat 'geïrriteerd' lijkt… Alleen weet ik niet waarom.? Op andere momenten was ze weer heel 'collegiaal', omdat het, het werk betrof zeg maar. Mijn ex zou morgen met diezelfde collega als van het skieën, gaan winkelen. Nu kan ik onverwachts ook mee (collega vroeg mij mee), ik twijfelde eerst omdat ik niet voor mijn ex haar voeten wil lopen. Mijn collega zei 'joh maakt niet uit'. Mijn ex begon te glimlachen toen de andere collega de situatie uitlegde dat ik ineens zei "oh gezellig kan ik mee winkelen". Ik vroeg aan mijn ex of het ok is dat ik meega. Ze zei "Tuurlijk!… " en "als je een goed humeur meeneemt wel" en liep weg… Dit naar aanleiding van mijn niet zo opgewekte humeur van het ski tripje. Ik kreeg tijdens het werk een paar keer een sms en ik las het "vrolijk". Mijn ex liep meteen weg, ik weet dat zij het vervelend vind onder werktijd. Later ging weer mijn telefoon en zei mijn ex "he wat lastig". Maar goed ik vertelde aan een andere collega dat ik zaterdag naar de stad, waar mijn ex woont, ga "alweer?" zei de collega. Mijn ex nam het gesprek in zich op (nieuwsgierig). Later zaten we op kantoor en zoals altijd bleef mijn ex toch weer rondhangen in mijn buurt. Ik vroeg haar of ze nog wat ging doen vanavond "ja, ik ga naar Jeremy" (dat is die mannelijke vriend waar ik me druk over maak :) ). Ik zei oh ok.
Kort gezegd vind ik haar gereserveerd en ik kan haar moeilijk peilen, het lijkt net soms alsof ze boos is ofzo…? Als ik dan vrolijk doe of grapjes maak kan ze zo ineens zo kortaf reageren… :(
Maar waarom? Terwijl ze wel haar wasmachine bij mij in de garage stalt… Ik voel me soms zo radeloos…

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 20-02-2012
Hi Sonja, mijn complimenten dat je je zo goed houdt in zo'n zenuwslopende situatie. Ik doe je dat niet na. Je ziet al dat vriendschap na een relatie nogal moeilijk is, in de meeste gevallen werkt het dan ook niet. Er zit een grote berg bagage tussen jullie in, en er wordt over alles gesproken, maar niet daarover. Dat hoeft ook niet, want je weet dat ze in de 'nee ik wil niet' - stand staat, dus is het verder niet zinnig om een poging tot verzoening te doen. Het gevolg is pijnlijke situaties op kantoor, waarbij jij herhaaldelijk in de verleiding komt om over prive dingen te praten ('wat ga je doen vanavond', e.d.), wat je m.i. vooral niet moet doen. Houd het volledig zakelijk en geef haar geen inzage in jouw privetijd. Omgekeerd moet je ook niet willen weten wat zij doet. Helaas is dit nu steeds wel het geval. Zij houdt jou in de gaten, jij haar. Terwijl jij echt op een punt moet komen dat het je geen barst meer interesseert hoe zij haar leven indeelt. Verder is het goed mogelijk dat die vriend van haar van grotere betekenis is dan jij denkt. Hoe dan ook, dat is allemaal haar zaak. Probeer werk en prive dus gescheiden te houden en laat haar zien dat het je niets kan schelen wat zij prive uitvoert, dat je er niet eens naar wil luisteren. Groetjes, A.

Cc, 16-02-2012 08:52 #1.451
Hallo.
ik en mijn vrouw hebben nu een relatie an 8 jaar.een mooie dochter samen en ook en gezellig huis.mijn vrouw zijn al een tijdje niet goed in haar vel.een drukke baan die veel van haar eist en waar ze zich op toespitst.ze had al een paar keer gezegd dat ze minder gevoelens had voor mij en ik naam aan dat het een dipje was.we hadden geen ruzie en dan ging het weer een tijdje goed.een drietal maanden terug ging het helemaal fout.ze had een paar gesprekken had met verschillende personen over dat ze niks meer voelde voor me.ze hield wel van me, maar ze ziet me als haar beste maatje en niet meer als liefdesrelatie.ze zei ook dat ze hier al een tijdje mee worstelde en dat ze nu eindelijk haar gevoel wilde volgen.ze wil meer vrijheid.meer op zichzelf zijn.en ze wil scheiden.we hebben zoals ik daarnet al zei een prachtige dochter en een mooi huis.het huis wil ik graag behouden maar ik kan het niet hiouden zonder haar.dus heeft ze beslist zoals zij het benoemt om samen te blijven wonen in hetzelfde huis maar ieder zijn verdieping zodat ze toch haar prive heeft.ze heeft ook heel veel moeite met haar beslissing dat ze van me gaat scheiden.ze huilt ook heel vaak en we huilen ook veel samen.ik hou zielsveel van haar en wil feitelijk ook niet scheiden van haar.ik tast op dit ogenblik in het duister.ik heb een gevoel dat ze de verkeerde beslissing neemt door van mij te scheiden en apart te gaan wonen in hetzelfde huis.kunt u mij vertellen wat ik hier mee moet Reactie infoteur, 17-02-2012
Hi Cc, wat een belachelijke situatie. Je vrouw is eerst moreel verplicht (voor jullie dochter en voor jou) om te proberen het huwelijk weer volledig op de rails te krijgen, voordat ze besluit tot drastische stappen. Helaas kent ze haar verantwoordelijkheden niet, en komt ze niet verder dan een reeks idiote besluiten. En jouw stem is je geheel ontnomen. Daar komt nog eens bij dat jullie geregeld samen aan het huilen zijjn, wat al helemaal aangeeft dat een scheiding natuurlijk uit den boze is. Eerst moeten ALLE emotionele issues opgeruimd zijn, voordat je al aan een scheiding begint. Alles moet uit de kast zijn getrokken, eventueel hulp van buitenaf, maar in elk geval samen bespreken hoe het huwelijk weer leuker kan zijn. Dat ze 'niks meer voor je voelt' is klinkklare lariekoek. Een vrouw die tranen met tuiten huilt voelt zoveel voor je, dat het met geen pen te beschrijven is. Het omgekeerde dus. Ook zal 'haar gevoel volgen' niets dan ellende brengen, want haar gevoelens liggen duidelijk thuis. Bij jou en jullie kind, in jullie gezellige huis. Wat je moet doen is haar op haar verantwoordelijkheden wijzen, evenals op jouw rechten. Dat jij het recht hebt om de relatie te helpen herstellen, zodat het weer naar haar zin is. Dus praten over wat de wederzijdse wensen zijn, wat er anders kan en moet, en hoe jullie dat gaan aanpakken. Ieder op een etage zitten maakt de problemen nog veel erger, en het lijkt zelfs wel op een vlucht. Ik krijg natuurlijk maar 1 kant van het verhaal te horen, maar vooralsnog moet jij nu alles in de strijd gooien. Bedenk wat jij kunt bijdragen aan haar geluk, wees de ideale vader en zeg dat je niet akkoord gaat met deze wilde plannen. Sterkte, A.

Hoopvol, 14-02-2012 09:26 #1.450
Ik ben te veel bezig geweest met hem ervan te overtuigen dat ik niks meer van hem wil (terwijl dit niet waar is), ben daarin een beetje te ver gegaan, hij wilt mij nu niet spreken, noch zien, reageert zelden op mijn smsjes, kortom het is goed mis!

Je schreef een tijd geleden dat zelfs bij woede en “haat” het weer goed kan komen, maar dat er dan wel een lange pauze tussen moet zitten. Ik zal hem daarom niet meer bellen of smsen, alleen als het gaat om mijn geld, dan zal ik hem enkel smsen.

Ik heb hem gisteren nog wel laten weten dat ik van hem hou (heb gewoon geen zin meer in het spelletje dat ik niks van hem moet) en verder niets aan toegevoegd, hij reageerde daar niet op, enkel op mijn sms die ik kort erna had gestuurd over mijn geld, hij negeerde die smsjes (over mijn geld) ook al een paar dagen dus wel apart dat hij daar nu wel op reageerde, kan het iets te maken hebben met mijn sms waarin ik aangeef van hem te houden?

Nu ik hem heb aangegeven nog van hem te houden (ergens moet hij dit wel geweten hebben) laat ik het aan hem over, als hij genoeg van mij houdt (dat gevoel heb ik wel) dan zal hij er werk van moeten maken.

Ik voel me nu wel rot over de periode waarin hij mij graag wilde zien, hij zelfs naar een van ons favoriete plekje is gegaan en mij daarover had gsmst, ik ben niet komen opdagen. Daarna bleef hij het nog een aantal keren proberen, maar nu lijkt het wel of hij echt niet meer wilt, ben bang dat ik te ver ben gegaan en hem misschien echt kwijt ben.

Wat denk jij? Reactie infoteur, 16-02-2012
Hi Hoopvol, een man heeft ook zijn trots. Maar waarom zou je hem bestoken met sms'jes als je hem hebt gezegd niets meer van hem te willen? Dat is tegenstrijdig en dat weet hij maar al te goed. Dat hij uiteindelijk een reactie gaf zal zeker te maken hebben gehad met jouw woorden dat je van hem houdt, maar je had dat natuurlijk beter niet kunnen zeggen. Door dat 'gebedel' verraad je veel te veel van jezelf, en geef je hem helaas ook nog eens de teugels in handen. En kan hij nu doen wat hij wil, met jou, maar ook met het zakelijke geschil. In hoeverre hij je kan vergeven weet ik niet, wel staat hij nog in het krijt bij jou, en dat moet hij oplossen. Daarom moet je nog steeds achter je geld aan, en niets loslaten over je gevoelens. Als hij jou daadwerkelijk terugwil, zal hij zijn trots moeten laten varen en je na een lange of korte pauze weer moeten contacteren. Afhankelijk van hoe die teksten dan klinken kun je bepalen wat je ermee doet. Lukraak roepen dat je van hem houdt of niks meer met hem te maken wil hebben zijn wanhoopskreten die tot niets leiden. Stop daar dus mee. Groetjes, A.

J., 13-02-2012 19:52 #1.449
Ik heb mijn ex leren kennen via een dating site. In de eerste instantie was het gewoon gezellig als we elkaar s`avonds tegen kwamen op de chat, en naarmate ik haar beter leerde kennen raakte ik toch wel geinteresseerd in haar. Puntje bij paaltje, we kregen een relatie. Hoe meer ik me in haar ging verdiepen, hoe meer ik erachter kwam dat ze een gesloten boek is, en niet over haar emoties kon praten. Ik heb uiteindelijk besloten om er een punt achter te zetten, want werd er zelf erg onzeker van. Ik dacht dat we vrienden konden blijven, maar niets was minder waar. Ze deed alsof we bevriend waren, maar ze gebruikte me enkelt voor de sex. Omdat ik verliefd bij haar wegging leek het mij beter om het contact te verbreken. Ik hoorde maanden niets van haar, tot ik eergister een berichtje van dr kreeg met de vraag wat ik aan het doen was. Uiteindelijk wilde ze met me naar bed. Ik ben er niet op in gegaan, maar voelde wel oude gevoelens omhoog komen. Vandaag is ze jarig, en heb ik dr een bos bloemen laten bezorgen. Ik weet nu niet wat ik moet doen. Ze vond het geloof ik lief dat ze bloemen kreeg, maar aan de andere kant had ik ook het gevoel dat ik het totaal niet had moeten doen. Speelt ze een spelletje met me? Reactie infoteur, 15-02-2012
Hi J., ja. Het is een wat ongebruikelijke situatie, maar in jullie geval de realiteit. Of je je laat gebruiken is iets dat je zelf moet bepalen. Misschien is ze een vrouw die een hoop scharrels wil proberen zonder er al te veel emoties in te stoppen. Bedenk dus goed wat ze verder nog zou kunnen uitspoken. Want je weet: de maandenlange stilte werd verbroken omdat er wat oude lusten opborrelden. Waren haar andere vriendjes soms niet beschikbaar? ;) Stuur haar de volgende keer naar een gigolo en lach haar vierkant uit. Jullie zijn veel te verschillend, en iets duurzaams opbouwen kan zo niet. Groetjes, A.

Josje, 13-02-2012 09:36 #1.448
Beste Astrid, juli verleden jaar stuurde ik u een laatste berichtje. Mijn ex is inmiddels nog bij zijn huidige vriendin. Ik heb hem sedert februari vorig jaar niet meer gesproken of gezien, maar zie heel sporadisch een vriend van hem waardoor ik dit weet. Deze vriend laat zich niet uit in details maar zegt dat mijn ex heel positief staat tov mij. Ik contacteerde hem zelf totaal niet, tot hij me op een gegeven ogenblik groeten liet overmaken via die vriend en ik hem "groeten terug" heb verzonden. Verder niks. Enkele weken later, verleden zomer, is hij dan langsgeweest in een drankgelegenheid waarvan hij wist dat de papa van mijn dochter er werkte en heeft die daar ook aangesproken. Naar mijn gevoel om te weten te komen hoe het met ons ging, daar hij zich anders nooit in dat soort gelegenheden ophoudt. Naar aanleiding hiervan kreeg ik opeens een berichtje om mij goede reis te wensen en bij een paar over en weer berichtjes later op reis stelde hij dat ik de persoon ben in zijn leven waarvan hij het meest heeft geleerd. Op mijn antwoord hierop dat ik toch enkel kon concluderen dat ik de "in-between" was geweest kreeg ik uiteraard weer geen reactie. Hij stuurde me enkele maanden later een sms op de verjaardag van mijn dochter om haar te feliciteren. Dit vond ik toch wel opmerkelijk voor een man om dat te onthouden en naar gelegenheid hiervan iets te sturen. Ik was eigenlijk niet van plan om nog iets te laten horen, maar door deze wensen voor mijn dochter heb ik dan toch ook nog ter gelegenheid van zijn verjaardag heel kort felicitaties gestuurd, wat hij heel lief vond. Verder is er enkel nog een berichtje geweest met kerst toen hij ons beste wensen stuurde en waarop ik ook kort gereageerd heb. De sms'jes zijn zeer bondig en hij vertelt niks over zichzelf en vraagt ook niet hoe het met mij gaat (volgens die vriend durft hij dat waarschijnlijk niet). Ik laat dit omgekeerd ook niet weten. Nu is mijn probleem dat ik niet weet hoe best op deze (zeldzame) sms' en te reageren, Astrid. Waarom stuurt hij überhaupt nog iets, ondanks het feit dat ik geen contact zoek? Moet ik er helemaal niet meer op antwoorden? Maar dan denkt hij misschien dat hij mij inmiddels totaal onverschillig laat, wat niet het geval is. Moet ik laten blijken dat het mij allemaal geraakt heeft (en nog doet) of enkel zeer kort bedanken? Ik weet het niet en hoor graag uw idee hierover. Reactie infoteur, 15-02-2012
Hi Josje, hij zal inmiddels een beetje uitgekeken te zijn op zijn nieuwe vriendin, vandaar dat hij de banden met jou wat aanhaalt. Toch heeft het niets om het lijf, omdat hij blijft waar hij is. Misschien zit hij stiekem wel op een teken van jouw belangstelling te wachten, maar je zou wel knots zijn om daar op in te gaan. Laat hem eerst maar eens bewijzen dat hij geen relatie meer heeft, en je weet al dat hij dat wel heeft. Reageren op hem kun je doen, maar doe het dan grillig. De ene keer wel, de andere keer niet. Soms snel, soms uiterst langzaam. Maak jezelf volkomen onberekenbaar, laat nooit merken dat je hem mist, en meld hem dat je bestaan wat te druk is om hem er nog bij te hebben. Maar dat je hem alle geluk van de wereld gunt met zijn liefje. Reageert hij niet of waardeloos? Dan weet je dat je to-the-point was en dat je ver van hem vandaan moet blijven. Want het enig juiste antwoord wat hij zou moeten geven is: 'Ik heb allang geen liefje meer, ik ben alleen en ik mis je oprecht.' Pas dan is er een mogelijkheid om serieus weer met elkaar in contact te staan. Vooralsnog wil hij van twee wallen eten, of gewoon de beleefde ex uithangen. Groetjes, A.

Sonja, 12-02-2012 16:06 #1.447
Hallo Astrid,

Zoals ik schreef wilde mijn ex haar wasmachine bij mij stallen, welnu dat heeft ze gedaan met een vriend van haar. Ze kwam donderdag j.l. het ding brengen. Ze was erg blue (eigenlijk zoals ze vaker doet) gereserveerd zeg maar… Keek vaak naar me en begon gelijk weer honderduit te kletsen alsof ze me jaren niet had gezien (privédingetjes, therapie etc etc), ook waar die vriend van haar bij was (kent ze al jaren). Maar goed, ze is voorzichtig lijkt het wel, terwijl ik mijn best doe om vrolijk en zelfbewust over te komen (wat ook wel lukt).

Gisteren (zaterdag) heb ik met haar gewerkt. Ze was in het begin weer wat gereserveerd maar uiteindelijk toch weer gezellig zitten kletsen. Ze vertelde dat ze ging eten met haar reisgenoot/vriendin en dat ze vandaag (zondag) tijdelijk bij haar zus gaat wonen. Ze vroeg weer hoe het met mij ging en of ik genoten had van mijn vrije dag op vrijdag j.l., heb wat verteld wat ik gedaan had. Ik hoopte dat ze naar mijn afspraak met Iris zou vragen (waar ik zaterdag een borrel mee zou drinken fictief), dit deed ze niet…

Vandaag (zondag) weer samengewerkt, mijn ex was weer gereserveerd (probeert ze). Uiteindelijk lijkt het alsof ze bij draait en verteld ze van alles en weer vaak naar me kijken en weer oogcontact. Heb haar gevraagd hoe het eten gisteren was met haar reisgenoot. Ineens vroeg mijn ex of ik gisteren dus nog naar de kroeg was geweest! (met Iris)… Bingo! Ik zei ja ook nog. Oh zei ze. Ik zei even maar hoor en het was gezellig… Hier reageerde ze niet op (dat het gezellig was geweest). Zegt dit iets Astrid? Vervolgens vroeg ze waar we waren geweest? ik zei daar en daar… Weer zei ik dat het gezellig was geweest, weer geen reactie… M.i. heeft ze er toch aan gedacht de hele week, aangezien ik het haar tijdens het skieën al had verteld vorig weekend en ze nu ineens vroeg. Ook vroeg ze nog of ik vanvond de stad nog in ging naar de kroeg. Ik zei weet ik nog niet, misschien wel, ik zie wel (met een grijns.). Mijn ex grijnsde wel, verder niet. Ik vroeg nog wel wat zij ging doen naast het verhuizen naar zus. Misschien nog ff naar Peter (die mee hielp met de wasmachine), maar misschien ga ik ook wel lekker niks doen. Toen ze weging vroeg ze wanneer ik weer werk, ik zei donderdag. Zie ik je dan zei ze. En weg was ze weer :(

Wat denkt u? Doet het haar wat?

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 13-02-2012
Hi Sonja, ze heeft het in elk geval onthouden, maar zoals ze reageert is niet voldoende. Daarom moet je wat meer testen uitvoeren en het verzinsel over die ander dus nog even volhouden. Zorg er dan wel voor dat je eventuele vragen van haar kunt beantwoorden, zodat je er niet in vastloopt. Nog beter is de boel geheimzinnig te houden en zichtbaar te genieten van elke sms die je krijgt (in haar bijzijn), ook al zijn die berichtjes dus van anderen. Om nog meer verwarring te zaaien kun je er ook een denkbeeldige man aan toevoegen ;). In alle gevallen moet je laten doorschemeren dat dit niet zomaar vrienden zijn, maar dat je hart een sprongetje maakt als je aan haar/hem denkt. Je ex heeft jou nu waar ze je hebben wil, maar de kunst is om haar te laten inzien dat jij daar geen bezwaar tegen hebt. Vrouwen zat! ;). Zet haar in de testzone en trek je conclusie pas na verloop van tijd. Groetjes en suc6, A.

Saskia, 10-02-2012 10:37 #1.446
Beste A., Dankjewel voor je helder antwoord Had al het idee dat meneer me liever kwijt dan rijk was, maar gewoon te laf om het eerlijk te zeggen. Vind het triest dat het op deze kinderachtige manier moet eindigen. Wie weet ontmoet ik t.z.t. een man die wel voor me wil gaan. En zodra ik ontdek dat hij me verbergt voor zijn directe omgeving, dan ben ik gevlogen. Een ezel stoot zich niet twee maal aan dezelfde steen. Reactie infoteur, 13-02-2012
Hi Saskia, precies :). Voel je niet slecht, want er zijn heel veel vrouwen in jouw positie. Het is een alarmsignaal als de relatie geheim moet blijven, en als de man in kwestie geen initiatieven meer neemt. Snelle wegwezers voor een vrouw dus. Je ex had veel te veel bagage, dat ook nog eens vers is. Groetjes, A.

Peter, 10-02-2012 09:39 #1.445
Beste A,
Allemaal goed en wel, maar ik lees dat je juist geen druk mag zetten en ik heb een zeer furieuze vrouw, in het verleden heb ik al dingen gemerkt als ik haar onder druk zet ze hellemaal over de rooie gaat! Wel heeft ze ook voorgesteld om naar een relatietherapeut te gaan. Omdat ze vindt dat er met haar zelf iets mis is en omdat telkens haar relatie's eindigen na een tijd! Ze heeft het nog niet met zoveel woorden gezegd maar ik weet dat ze me nog ergens diep van binnen graag ziet. Ik wil haar laten voelen en merken dat als ze weg gaat, zal missen en ik moet wel toegeven ze heeft me nu bepaalde dingen doen inzien. Zoals gisteren heb ik gekookt iets speciaal, en voor het eerst in een paar weken kwam er terug een glimlach op haar gezicht, ik kookte soms wel maar liet het haar meestal doen, maar ik doe dit graag en blijkbaar nog niet zo slecht! Aan haar oudste dochter heeft ze niets te zeggen, nu heb ik hier het heft in handen genomen en afspraken gemaakt met de dochter en de afgelopen week heb ik met haar al meer bereikt met haar dan m'n vrouw het afgelopen jaar. Sorry A maar ik zie mijn vrouw doodgraag vroeger was ik de meest ontrouwe persoon maar bij haar had ik die behoefte niet. Ik wil haar echt laten voelen wat ze gaat missen en ze zo proberen terug voor mij te winnen en dat dan ook zo houden! Is dat verkeerd of…? Is dit een goed plan? Want als ik op mijn werk ben of ergens zonder haar voelt alles slecht vanbinnen en is zij nog maar in de buurt dan… voel ik me beter! Misschien terug beginnen daten met haar? Veel mensen gaan vreemd in een relatie en vele daarvan wordt dat uitgepraat en vinden elkaar terug op de 1 of ander manier toch? Reactie infoteur, 13-02-2012
Hi Peter, jouw verhaal is fundamenteel anders dan dat van anderen die hun ex terugwillen, omdat je vrouw er een andere man op nahoudt. Dat hoef je uiteraard niet te accepteren, en moet je ook niet doen als je je huwelijk wilt redden. Zie verder: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/psychologie/11815-red-je-huwelijk-van-de-ondergang.html
Een gemis kan pas ontstaan als er geen contact meer is. In jouw geval is dat pas van toepassing als je vertrekt omdat zij geen keus wil maken. Dan maak jij die. Opnieuw gaan daten kan niet zolang die ander er tussen staat. Die moet dus eerst weg! Als je dat niet durft te eisen omdat ze furieus zou zijn, dan moet je je afvragen of zij wel de juiste partner voor je is. Jij bent dat in elk geval niet voor haar. Vreemdgaan wat opgebiecht wordt of gemerkt wordt geeft altijd een barst in het porselein, een verzoening doet daar niets aan af. Wil je haar dus terug, dan moet je de juiste volgorde aanhouden. Eerst die derde persoon de laan uit (en als ze dat niet wil dan wijst ze jou dus af), dan pas werken aan herstel. Een huwelijk kun je niet redden door er een andere persoon in te mengen! Groetjes, A.

Peter, 09-02-2012 15:36 #1.444
Ik ben een man al 8 jaar samen met mijn vrouw wij kennen elkaar al veel langer maar onze wegen werden gescheiden en hebben beide een kind bij een andere partner en samen een pracht van een zoon.Nu het laatste jaar is onze relatie bergaf gegaan via facebook heeft ze terug vrienden van vroeger gevonden en ze gaat terug veel uit op zich maakte ik hier geen probleem van. Ze studeerd terug en ik steun haar ontzettend hier in, maar nu komt het we groeien wat uit elkaar en zij spreekt af met een vriend van vroeger. Hij helpt haar bij een project voor school. Ondertussen kan zij met hem goed praten en ondertussen bijna een jaar later heeft ze me vertelt dat ze gevoelens heeft voor hem en is er al mee naar bed geweest. Dat doet z'on pijn bij me maar ik zie haar doodgraag en zelf zegt ze het niet goed meer te weten. Haar reden is dat ik te weinig initiatief nam bv we gaan naar de winkel en ze vraagt wat eten we en ik zeg kies maar.Het huis waar we in wonen woont ze niet graag enz… Ikzelf heb voor haar alles over van mij mag ze zelfs blijven aanhouden met die gast zolang ze maar niet weg gaat van me, het huis verkopen enz… Ik begrijpt het allemaal niet goed want een dikke week geleden wou ze nog een sauna'tje doen en stuurde me nog berichten met zie je graag. Ik slaap niet meer naast haar maar toch gaan we van de week samen naar de bioscoop en volgende week een overnachting doen in een welness en sauna resort.
Hoe moet ik het aanpakken en haar terug winnen? Wat doe ik? Wie kan mij hier raad geven? Aub ben ten einde en geraak uitgeblust want zie haar doodgraag…! Reactie infoteur, 10-02-2012
Hi Peter, wat haar niet beviel is jouw afhankelijkheid van haar. Je vindt het nu zelfs best dat ze die man aanhoudt zolang ze ook maar bij jou blijft. Dat neemt niet weg dat ze die kritiek op jou of de relatie veel eerder had moeten uitspreken. Ik verdenk haar er dan ook van dat ze dit soort 'redenen' pas achteraf is gaan zoeken. Ze had die ander al, en om die relatie voor zichzelf te rechtvaardigen had ze het nodig om jou naar beneden te halen. Zie haar besluiteloosheid niet langer aan, maar stel een ultimatum. Die kerel… of jij. En hecht er een datum aan vast. Ga dus niet naar bioscoop of sauna, want gezamenlijke uitjes zijn gezien de omstandigheden niet aan de orde. Dwing haar tot een keus, en wil ze die keus niet maken, dan stap je zelf op. Maar dit moet je haar vooralsnog niet verklappen, want als je je vertrek aankondigt, zal ze het uiteindelijk zo draaien dat jij degene bent die de relatie verbrak. Terwijl zij dat natuurlijk heeft gedaan, hoewel nog niet officieel. Wees geen derde wiel aan de wagen! Sterkte, A.

Saskia, 09-02-2012 15:23 #1.443
Heb de afgelopen dagen op deze site meegelezen en zou ook graag je advies willen vragen. Ik vertel even in grote lijnen wat er speelt omdat ik geen zin heb in detail te treden en me nog slechter te voelen dan ik al doe. Ik heb (had?) sinds anderhalf jaar een lange-afstandsrelatie en de laatste tijd gaat het niet goed. Alles wat er wordt gezegd/gedaan wordt verkeerd uitgelegd en we hebben daardoor vaak ruzie om niets.

Het was van mijn kant was het liefde op eerste gezicht al deden we rustig aan omdat hij de scheiding met zijn ex nog moest verwerken. Daarna zat hij een poosje wat minder goed in zijn vel en hield ik daar rekening mee. Hierna kwam nog een moeilijke periode omdat zijn ex dreigde zijn kinderen mee terug te nemen naar het buitenland, wat natuurlijk ontzettend zwaar voor hem was. Gelukkig heeft zijn ex zich in de tussentijd bedacht en blijft toch hier in Nederland.

Ik hoopte dat het vanaf toen de goede kant op zou gaan, maar het lijkt wel alsof hij alleen maar op zoek is naar excuses om onze relatie maar niet te hoeven verdiepen.
Er is gewoon altijd wel wat! Dan had hij geen geld. Dan had hij geen auto. Nu is hij weer bezig met een andere baan. Hij zet mij constant op een zijspoor (wat op zich een grappige wooordspeling is omdat hij tramchauffeur is ). Ik ben het eigenlijk wel zat om altijd rekening met zijn situatie te moeten houden en mezelf weg te cijferen. Het lijkt wel alsof alles van mijn kant moet komen en er nooit iets spontaans van hem uit gaat. Daarnaast is ook niemand van zijn vrienden/collega´s van mijn bestaan op de hoogte wat ook al geen goed teken is als ik je reacties op de site lees. (Oke dit begint wel heel erg op de overbekende rebound te lijken….)

Vorige week zouden we eindelijk na lange tijd weer eens afspreken. We hadden nog niet echt details vastgelegd maar wel op welke dagen ik naar hem toe zou komen. Toen ik op de avond voor onze afspraak nog niets van hem had gehoord (wat wel zo handig was aangezien ik vrij moest nemen van mijn werk) stuurde ik hem een sarcastisch berichtje waar we ruzie over kregen.

Het resultaat is dus dat we elkaar niet hebben gezien en dat ik sindsdien één berichtje heb gehad waarin hij meedeelde dat hij het de komende tijd te druk heeft om af te spreken. Dit in combinatie met zijn uitspraak dat hij na lange tijd eindelijk weer zin heeft om leuke dingen te ondernemen, plus het feit dat ik zijn foto laatst op een datingsite ben tegengekomen, doen toch wel wat alarmbelletjes rinkelen. (Ja ik heb inderdaad speciaal een nepprofiel aangemaakt omdat ik al zo mijn bedenkingen had. Hij verklaarde dat dit profiel al heel oud was en niet eens meer wist dat ie nog ingeschreven stond.)

Oke het is uiteindelijk nog een lang verhaal geworden. Het komt erop neer dat ik het te kinderachtig en te makkelijk vind om het maar dood te laten bloeden. Zit zelf aan een luchtig berichtje te denken en als hij daar dan niet op reageert het er maar bij te laten. Wat adviseer jij? Reactie infoteur, 10-02-2012
Hi Saskia, hij trekt zich terug om de doodeenvoudige reden dat hij je niet wil. En natuurlijk te laf is om dat te zeggen. Mensen die niet direct communiceren proberen hun doel dan met omwegen te bereiken. Hij doet dit door geen initiatieven meer te nemen, en je geregeld in het ongewisse te laten. Daarbij zal hij ongetwijfeld verwachten dat jij het allemaal maar moet begrijpen. Een extra klap in je gezicht zijn daarbij de uitspraken dat hij het te druk heeft om af te spreken en - ironisch genoeg - eindelijk weer zin heeft om leuke dingen te doen. Waar jij vooral niet aan mag deelnemen. Wat ik je adviseer is deze man ofwel rebound te laten voor wat hij is. Reageer eens helemaal nergens op en test wat hij doet. Laat hij niets meer horen? Dan zou het je eer te na zijn om hem aan zijn vestje te trekken. Gaat hij toch achter je aan, laat hem dan peulen zweten en bewijzen dat jij 'the one' bent. Vooralsnog doet hij helemaal niks in die richting, zelfs zijn vrienden en collega's mogen van jouw bestaan niet horen. Laat dat luchtige berichtje maar zitten. Hij verdient dat niet eens! ;) Sterkte, A.

Joeri, 08-02-2012 17:05 #1.442
Hoi
ik heb je artikel gelezen en vond het zeer leerzaam, toch wil ik hier even mijn situatie uitleggen

Ik had een relatie van 7 jaar met wat voor mij het ideale meisje was en nog steeds is. wij waren 7 jaar bijna elke dag samen, konden alles tegen elkaar zeggen, waren 2 handen op 1 buik, soulmates, ik moet er mischien ook bijzeggen dat we al van jongs af aan samen zijn, zij was 13 ik 15, onze relaties kende zoals elke relaties ups en downs maar niet meer dan bij elke relatie, nu de laatste week van onze relatie waren er wel wat spanningen, ik had bang dat ze een ander had omdat ze me nog maar weinig aandacht gaf ( nu besef ik dat dat mijn eigen schuld was ) nu die week waren er spanningen maar onze relatie ging steeds beter en beter. Nu 2de kerstdag waren we bij mij thuis gaan eten, daarna hebben we beiden wel erg veel gedronken, maar het was leuk, maar eens boven is er ruzie onstaan die uit de hand is gelopen alle frustraties van de voorbije week kwamen ineens boven ik weet niet wat me bezielde… na de ruzie heeft ze mij laten weten dat ze haar gsm nummer ging veranderen. dat heeft ze ook gedaan alsook haar mailadres. ik heb haar nog 1 brief kunnen schrijven. maar daar is het ook bij gebleven.
Nu meer dan een maand later heb ik vernomen dat ze naar een psychiater gaat om over de breuk heen te komen. Nu weet ik niet of dat men kansen om haar terug te krijgen gaat verstevigen ( mischien wilt het zeggen dat ze het moeilijk heeft om me te vergeten en nog steeds gevoelens voor me heeft) anderzijds denkik ook dat hoe meer ze daar naartoe gaat gaan mijn kansen kleiner en keiner gaan worden en dat ze zo beter gaat leren leven zonder mij. We hebben elkaar onze jeugde gegeven en ik weet dat zij ook ng gevoelens voor mij moet hebben. Onze relatie ging namelijk nog goed voor die ruzie. Ik zou haar nog 1 x willen zien gewoon om mijn gevoelens te tonen.Om nog een keer met haar te praten maar ik weet nie hoe… Reactie infoteur, 09-02-2012
Hi Joeri, het beste is een brief schrijven (gewone post). Betuig je spijt over wat er gebeurd is, vraag hoe het met haar gaat en stel voor om elkaar nog eens te zien. Laat weten dat je er vertrouwen in hebt dat het goed kan komen. Dat je niet wilt dat ze door jou in moeilijkheden zit. Dat je er veel voor hebt om elkaar op zijn minst weer in de ogen te kijken. Dat soort dingen dus! En beeindig de tekst met 'ik denk aan je', o.i.d. Bedenk wel dat ze waarschijnlijk tijd nodig heeft om je brief te verwerken, maar als ze ook maar een beetje om je geeft zal ze reageren, hopelijk positief. Wil ze niets van je weten of laat ze niks horen, dan weet je dat je minstens een half jaar een flink aantal passen achteruit moet zetten. Ik help je hopen! Succes, A.

Lady1978, 08-02-2012 10:09 #1.441
Een update. ben inmiddels al een paar weken verder met trekken en duwen, we hebben vorige week sex gehad maar het leverde alleen meer verwarring en teleurstelling op, want nog steeds kan hij niet volledig voor mij gaan. Dus heb ik maar van vorige week het contact verbroken. Ik heb aangegeven een man te willen die volledig voor mij gaat en hij niet de man wil en kan zijn. Ik heb nu spijt van mijn mail, want ik had gehoopt dat hij contact zou opnemen, maar dat heeft hij niet gedaan… nu staat er niets op dan mijn liefdesverdriet te verwerken en geen contact op te nemen… maar ik wil hem wel terug… wat kan ik het beste doen? loslaten? of toch nog een poging tot contact proberen… Reactie infoteur, 09-02-2012
Hi Lady1978, je klampt je helemaal aan je ex vast. Trekken en duwen is helemaal niet de bedoeling, dat geeft het artikel duidelijk aan. Met seks probeerde je hem wederom aan je te binden. De slimmerik maakte er nog gebruik van ook, om je vervolgens weer ijskoud te laten vallen. Waarom houd je je bezig met een man als hij, die geen barst geeft om jouw gevoelens? Vraag niet aan mij hoe je je ex terugkrijgt, want daarvoor heb ik nu juist het artikel geschreven. Het is vrouwonwaardig om als een hondje achter je ex aan te lopen, en door niet op je mail te reageren wees hij je nogmaals op grove wijze af. Hier past enkel de exit. Stuur hem voor seks naar een callgirl en kies een betere man. Sterkte, A.

Sonja, 07-02-2012 11:07 #1.440
Hallo Astrid,

We zijn afgelopen weekend dus op skiuitje geweest met het bedrijf, waarvan een collega, mijn ex en ik van onze afdeling met z'n drieën waren. Ik vernam dat mijn ex inderdaad weer wat veranderd is, ze was wel vrolijk hoor, maar ik had het idee dat ze wat meer naar die andere collega toe trok. Ik op mijn beurt ben bewust wat meer op de achtergrond gebleven, soms was ik echt wat stiller. Vooral als die andere collega even weg was en wij met zijn tweeën waren, was er een voelbare spanning (bijna niks tegen elkaar zeggen.). Ik weet niet of ik het goed doe zo Astrid? Ik voelde me eerlijk gezegd af en toe een derde wiel aan de wagen (ook omdat ik mezelf wat meer afgesloten opstelde). We hadden we vaak oogcontact en soms voelde ik dat ze naar mij keek en dan weer wegkijken en visa versa. Op een gegeven moment waren we alleen in de hotelkamer en was mijn ex me een beetje aan het "pesten" en keek ik express sneu (als geintje), ze sloeg haar armen om mij heen en we hielden elkaar weer stevig vast. Vervolgens gaf ik haar gewoon een zoen op de wang, mijn ex stapte naar achteren en vroeg of ik haar los wilde laten…? Ik zeg hallo jij raakt mij toch aan? Snap jij het Astrid? Vervolgens weer die rare onprettige spanning. We zijn naar beneden gegaan want die andere collega stond te wachten voor het diner. Na het diner weer naar onze kamer, om te overleggen of we het dorp nog in zouden gaan o.i.d. Uiteindelijk ontstond er een kussen gevecht, waarbij mijn ex ineens bovenop mij lag, het was even leuk maar ook vreemd… S'avonds ben ik even bij haar op bed gaan zitten, ik gaf haar een zoen op haar voorhoofd en een snel kleine zoen op haar mond (1/2 seconde). Mijn ex was boos, maar niet heftig geïrriteerd o.i.d. Weer die vreemde blikken naar elkaar de hele tijd. Ze gaf wel aan er minder moeite mee te hebben als ik (dat het uit is). We hebben onze excuses aangeboden, maar ik heb wel gezegd dat dit niet werkt bij mij (vriendschap), zij beaamde dit en vervolgens gaan we vrolijk verder! En wat ik nog meer vreemd vind Astrid, ze is nooit echt boos op mij, altijd weer vergeeft ze me (ook al was dit totaal niks bijzonders). Ik vind dat zo vreemd? Even daarna lopen we gearmd in de gladde straten en geeft ze aan donderdag bij mij even een wasmachine te willen stallen ivm haar verhuizing? Alsof er niks is… ze noemt zelfs "lieverd" af en toe, maar dat zal dan meer vriendschappelijk zijn denk ik. Mijn valkuil is dat ik me soms te gesloten opstel, dat ik te nors overkom. maar dit komt uit frustratie om haar en niet weten hoe te reageren.

Wel opvallend is dat ze soms ze kan klieren naar mij toe, niet in negatieve zin, maar gewoon plezierig klieren. Wat zegt dit? Zelfs na dit gedoe tijdens het ski uitje, blijft ze positief richting mij en kunnen we lachen. Wel ging ze vaak naast me zitten, dat is wel grappig. Ook is ze omdenkend om mij (en ik om haar), ze is bezorgd als ik me pijn doe o.i.d. Gisteren vroeg ze of ik mee ging naar buiten even roken (ik rook niet).

Ik heb haar gezegd dat ik zaterdag een borrel ga drinken met Iris, een vriendin van een vriend van mij (ook lesbisch). Ik heb gezegd dat het een leuk mens is en dat ze iets jonger is als mij. Mijn ex keek een beetje raar, grotere ogen. Wel vroeg ze waar we heen gingen, ik zei dat ik dat nog niet weet. Oh zeg ze, fijn dat je late diensten hebt, kun je uitslapen… Daarna was ze wel stil… Maar ja, of dit invloed heeft. Ons later gedrag van naar elkaar staren af en toe en lachen gieren brullen ging gewoon door. Trouwens Iris was een verzinsel, puur om mijn ex te testen. Mijn ex klonk niet vrolijk van oh leuk joh! Is ze knap o.i.d… Zegt dit iets Astrid?

Op de terugreis in de bus, wel nog weer wat oude herinneringen opgehaald uit onze "verkeringstijd", leuke dingen… We praten erover alsof het gewoon is, alsof het nog zo is o.i.d., snap wat ik bedoel?

Nah ja, weer veel gedoe en eerlijk gezegd weet ik het niet allemaal meer. Ik ga maar verder met de lijn die jij aangeeft: afstand, geen contact.

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 09-02-2012
Hi Sonja, gezien al de gebeurtenissen is er nauwelijks afstand en gaat het contact vrolijk door. Zo bekeken heb je al een relatie met haar, ook al is het jou niet lichamelijk genoeg. En precies dat laatste is wat haar stoort. Zij wil niet de dingen die jij wil, en laat dat op allerlei manieren weten. Dat betekent verder niet dat ze niet om je zou geven. Het is vervelend dat je de algemeen aanbevolen lange pauze (dus echt uit elkaar gezichtsveld) niet kunt uitvoeren. Nu blijf jij alsmaar hopen, terwijl je je bij elk gebaar of uitspraak van haar kant afvraagt wat ze ermee bedoelt. Toch ben je haar niet daadwerkelijk kwijt. Kun je er geen genoegen mee nemen zoals het nu is, dus puur vriendschappelijk zonder te weten hoe het later gaat? Dit moet je jezelf afvragen, juist omdat de onzekerheid voorlopig blijft. Het was goed van je dat je die denkbeeldige ander erbij haalde, dit kun je best nog eens doen. Haar reactie geeft aan dat ze je liever niet wil delen, maar niet anders kon doen dan het 'gewoon' vinden. Het zal nog wat meer testen vergen. Groetjes, A.

Butterfly88, 06-02-2012 12:21 #1.439
Na het lezen van bovenstaande en vele andere artikelen hierbij een internetpost voor wat objectief advies. De relatie met mijn ex is nu zo'n drie maanden voorbij en beëindigd van zijn kant vanwege twijfel. Het gevoel was er niet meer, we waren allebei ontzettend druk, maakten geen tijd meer voor elkaar, hij zonderde zich steeds meer af en uitte zijn gevoelens niet, ik ging daar steeds meer over zeuren. Langzaamaan is het daardoor stukje bij beetje afgebrokkeld, terwijl er eigenlijk nog wel passie etc. aanwezig was. We zaten duidelijk allebei niet lekker in ons eigen vel, waren ontevreden en onzeker over onszelf en we communiceerden niet goed. We zijn twee jaar samen geweest, waarvan een jaar samengewoond, wat ook veel spanning met zich heeft meegebracht. Alles bij elkaar is het teveel geworden.

In de weken daarna was ik een groot wrak en heb alles fout gedaan. Hem niet met rust gelaten, gepusht, geprobeerd terug te winnen, terwijl ik hem gewoon de ruimte had moeten geven. Nu drie maanden verder gaat het met mij heel goed en heb ik heel veel aan mezelf gewerkt en veel energie in me eigen ik gestoken. Het is goed om op die manier even lekker zelfstandig en onafhankelijk door het leven te gaan. Rond de jaarwisseling heb ik echt de knop omgezet en ben ik me op mezelf gaan concentreren.

Het rare is dat mijn ex en ik op de een of andere manier elkaar nooit hebben losgelaten. Bijna elke week hadden we nog contact en van het een komt het ander. Als ik hem echter vroeg of we wat leuks konden doen samen, trok hij zich terug. Zodra ik hem een paar dagen niet opzocht, stuurde hij mij ineens berichtjes. We geven allebei nog heel veel om elkaar, maar ik denk dat hij bang is dat het bij een tweede poging weer fout zou gaan. Hij heeft ook een paar keer gezegd dat hij me wel mist en nog veel om me geeft.

Nu hebben we elkaar vorige week voor het laatst gesproken en ik heb hem om duidelijkheid gevraagd, want ik wilde niet meer in onzekerheid blijven zitten. Of loslaten, of niet. Hij gaf daarbij aan dat hij wel met mij om wil blijven gaan, maar eerst op een leuke vriendschappelijke en gezellige manier, zonder telkens weer over onze relatie etc. te discussiëren. Dat was namelijk volgens hem de reden wat hem tegenhoudt om met mij af te spreken: dat ik hem nog steeds teveel pushte. Daarna wil hij het rustig opbouwen, wat leuks gaan doen en het weer langzaam laten groeien. Hij heeft ook tegen mij gezegd dat hij weet dat ik het liever allemaal wat sneller zie gaan, maar dat hij niet te overhaast en te snel weer in een relatie wil stappen.

Ik wil graag weten hoe ik hier het beste mee om kan gaan? Moet ik hem juist heel veel ruimte en rust geven of af en toe zelf het initiatief nemen? Ik vind het uiteindelijk het belangrijkste dat we beiden weer helemaal lekker in het leven staan, het liefste samen. Sommige mensen kunnen beter niet opnieuw een relatie aangaan, maar voor mijn gevoel zijn wij zo'n stel dat er juist sterker uit zal komen. We zijn allebei nog jong (begin 20) en moeten nog veel leren, ook over relaties. Ik ben benieuwd wat u hier over te zeggen heeft. Reactie infoteur, 08-02-2012
Hi Butterfly88, omdat hij je onzeker gemaakt heeft zoek je voortdurend naar duidelijkheid, wat je vervolgens niet krijgt. Integendeel, hij wil eigenlijk helemaal niet over de relatie praten. Zoals je inmiddels gemerkt hebt werkt het beter als je niets van je laat horen. Hij komt dan vanzelf naar je toe. Vanwaar al die haast? Hij ziet je pogingen de boel te herstellen als gepush, en als je kritisch naar jezelf kijkt zou hij daar best gelijk in kunnen hebben. Dat neemt niet weg dat hij de situatie zelf verziekt heeft door twijfels uit te spreken. Wie dat doet, neemt de snelweg richting relatiebreuk, vandaar dat dit soms opzettelijk wordt gedaan. Het lijkt een soort 'beleefde' vorm van het uitmaken van een relatie, maar feitelijk is het puur gif. Want de achterblijvende partner krijgt een deuk in haar zelfvertrouwen en kan niets meer beginnen. En de relatie is meteen morsdood. Jouw ex is gelukkig nog goedgezind en mist jou echt. Neem nu geen enkel initiatief, maar ga ook niet op elk initiatief van hem in. Zeg gerust een keer dat iets je niet schikt of dat je andere afspraken hebt lopen. Een man (ook een ex) die jou wil zal hierdoor niet van de wijs gebracht worden en er absoluut op terugkomen. HIJ is degene geweest die de breuk wilde, dan mag hij nu alle moeite doen om tot een verzoening te komen. Hij zal je er des te meer om waarderen dat je het jaaggedeelte aan hem overlaat. Laat hem dus begaan! Doet hij niets of nauwelijks nog iets… maak hem dan eens jaloers met een (denkbeeldige) man die wel alle tijd voor jou neemt ;). Je zult zien dat hij dan heel wat harder loopt dan hij nu doet. Succes, A.

Sonja, 04-02-2012 16:48 #1.438
Hallo Astrid,

Ik wil je toch bedanken voor je tips, ik houd me er meer en meer aan en ik zie toch een soort van ommekeer.
Donderdag bijvoorbeeld was ik even op het werk, mijn ex zag me en "straalde", keek me aan en lachte. Niet veel aandacht aan besteed verder en ben weer naar huis gegaan. Paar uur later ging mijn telefoon, mijn ex. Ze vertelde dat ze gehoord had dat ik vrijdagmiddag voor ons skitripje wat boodschapjes ging halen, "ik wil wel even met je mee" zei ze. Nou prima. Vervolgens vrijdag samengewerkt. Ben op de zelfde tour verder gegaan; vriendelijk maar wel met afstand zeg maar. Af en toe stil en "mysterieus"… Mijn ex liep vaak achter me aan kreeg ik de indruk. Vroeg me vaak iets etc etc. Ze vroeg wat er nog gebeuren moest anders, ik zei nou ik ga ff op zolder wat troep wegruimen… Oh zei ze dan ga ik je wel even helpen! Heb nu toch niets te doen… Op zolder vroeg ze mij of ik boos was omdat ze mee wilde boodschappen doen en ik nogal stil ben. Ik zei nee hoor. Keek mij tijdens het werk ook vaker aan als normaal, net alsof ze toch verneemt dat ik afstand houd. Ze zei tijdens het werk dat ze de stad nog in wilde, ik zei oh moet je doen… Mijn ex zag ik wat sneu kijken, alsof ze gehoopt had dat ik mee had gewild. Vroeg haar wat ze dan met eten ging doen, oh zei ze we kunnen wel in de stad even eten!
Na het werk naar mijn huis gegaan, weer die spanning en om elkaar heen draaien. Koffie gedronken en gezellig gekletst. Mijn ex begon ineens over de dag dat we net verkering hadden, dat ze doodmoe in de trein zat. we moesten wel even lachen. We hebben dus gegeten in de stad (verzoek weer van mijn ex :) ). Het was glad en koud en mijn ex sloeg een paar keer haar arm door die van mij voor ondersteuning en warmte…
Toen ze naar huis ging, was het weer 'gewoon', gereserveerd en kalm…
Ik gaf aan dat ik nog met iemand in de stad zou gaan borrelen. Met wie? Vroeg mijn ex en waar? Ik zei eerst niks en weer vroeg ze het. :) Uiteindelijk wel verteld dat het met Chris was (ken ik al jaren). Oh zei ze, gezellig. Maar anders doe je dat volgende week?
Wat denk Astrid? Is het gewoon "niets" of ben ik op de goede weg…? Ik kan het moeilijk schatten.

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 06-02-2012
Hi Sonja, dit werkt goed zo. Meer en meer initiatieven komen van haar kant, en jij wacht gewoon af wat er komt ;). Wel opgepast, want misschien is het enkel haar verbeterde stemming die haar de zin geeft om dingen te ondernemen en is het tij volgende week weer omgekeerd. Houd het vol en trap niet in de val om zelf het heft weer in handen te nemen, want je weet dat ze dan weer wegholt. Zij moet zelf aangeven wat ze nu eigenlijk van je wil, en dat lijkt een onderzoek te zijn waar ze nogal veel tijd voor nodig heeft. Blijft het verder vriendschappelijk omdat zij dat zo wil, dan is het aan jou om te bepalen of je dat wel best vindt, of liever je tijd in iemand steekt die wel een relatie wil. Tot die tijd kun je het 'spelletje' best mee spelen. Misschien komt ze tot het besef dat jij toch veel meer voor haar betekent dan een 'ex'. Maar de sleutel is dat zij daar zelf moet achterkomen. Groetjes, A.

C., 02-02-2012 17:25 #1.437
Beste Astrid,

Sinds mijn laatste reactie heb ik alle contact met mijn ex vriendin verbroken, het waren 3 harde weken omdat ik constant aan haar moest denken, ookal probeerde ik zoveel mogelijk mijn gedachten te verzetten.
Maar vorige week liet zij zelf terug van haar horen.
Ze heeft me onder andere laten weten dat ze me mist en dat ze blij was van me te zien de week ervoor (enkel even oogcontact gehad, maar ik probeerde aan te tonen dat het me niet veel deed. Ik stond daar ook met een ander meisje te praten).
Ik dacht eerst dat ze terug contact zocht omdat ze merkte dat ik niet meer ging wachten op haar en daarom ook geen moeite meer deed.

Ik had mezelf voorgenomen om op te letten met valse hoop, maar toch kwam het terug allemaal op.
Uiteindelijk ben ik nu terug bij af want ze liet nog maar eens weten dat ze met iemand anders samen was…
Dit zei ze toen ik na een aantal dagen vroeg waarom ze me dit allemaal zei, want iedere dag liet ze iets uit haarzelf weten (gisteren ook nog, vandaag niet). Ik snap niet hoe ze met iemand anders samen kan zijn, maar dat ze me toch laat weten dat ze me mist…

Zondag heb ik haar ook uit de nood geholpen door stakingen van het openbaar vervoer en ze kon op 'niemand' anders rekenen die moment dus ik ben om haar gereden.
Toen ik daar toekwam gaf ze me een behoorlijk intense knuffel en heeft ze mijn arm vastgehouden op weg naar de auto. Ze wou me ook een kus geven en ging richting mijn mond, maar we twijfelden beide.
Maar wanneer we aan haar huis stonden heeft ze me toch een kus gegeven op de mond, waarop ze direct zei dat het een reflex was, zogezegd per ongeluk…
Waarop ik zei dat ik het niet geloofde want had er bekend volk rond gestaan was dit niet gebeurd.

Ze heeft me ook gezegd dat ze een leeg gevoel had sinds nieuwjaar (rond die periode ben ik het contact beginnen afbouwen), dus al deze dingen gaven me natuurlijk wel terug wat valse hoop.

Ik snap haar niet meer, volgens mij is ze zelf volledig in de war, maar toch blijft ze doorgaan met de andere…
Het lijkt alsof ze niet wil dat ik haar loslaat, terwijl ze erzelf voor gezorgd heeft.
Ik probeer door te gaan, maar toch hoop ik nog op die ene dag…
Zelf laat ik ook niks weten aan haar, en als ze een gesprek start hou ik het ook zo normaal mogelijk.

Ik weet dat het het beste is om haar volledig los te laten, maar toch ben ik in mijn gedachten nog constant bezig met haar, hoe gelukkig we waren met elkaar, hoe ik mij het best gedraag tegenover haar en hoe ik haar het best terug mijn kant opstuur…

Ze weet nu ook wel van mij dat ik er niet meer kapot van ben, dat ik blij ben met wat we gehad hebben, maar dat ik het loslaat.

Bedankt,

C. Reactie infoteur, 06-02-2012
Hi C., ze mist je, maar niet heus. Die ander gaat voor en daar herinnerde ze je ook nog eens aan. De 'per ongeluk'-kus was naast de vele lieve woordjes de zoveelste poging om je als reserve te behouden. Zo kan ze altijd naar je terug als het met die ander misloopt. Maar daar moet je je natuurlijk niet voor lenen. Fysiek contact en haar chauffeur spelen moet je dus ook niet doen. Het is haar keuze geweest om jou voor die ander te laten vallen, terwijl ze weet wat jij allemaal voor haar voelt. Haar gedrag doet dan ook weinig serieus aan, en daar ben jij de dupe van geworden. Beter is om lange tijd uit haar gezichtsveld te verdwijnen en niet of nauwelijks op haar berichtjes te reageren. Zo kweek je verwarring en mogelijk een echt gemis. Maar ik zou er maar niet al te veel op rekenen. Sterkte, A.

Sonja, 02-02-2012 11:11 #1.436
Hoi Astrid,

Wilde je even laten weten hoe ons etentje was afgelopen dinsdag. Toen ik bij haar arriveerde kwam mijn ex weer gereserveerd over, haar ouders gingen net weg en ik weet dat dit contact niet altijd soepel verloopt. Ik vind mijn ex te gereserveerd, te houterig in haar omgang met mij, ik bedoel dit op het fysieke vlak. Ik raak haar niet aan, zoals jij ook aangeeft. Mijn ex wilde wel even winkelen om wat leuke dingetjes te kopen voor haar nieuwe huis, prima. Die mannelijke vriend van haar wist iemand die haar huidige studio wel over wil nemen, dus ze was druk aan het smsen in de auto en benoemde dat deze eventuele huurder "een leuke jongen is", ik zei er niet veel op alleen zoiets als " oh ok leuk". Misschien bedoelde ze er niets mee hoor. Maar goed zelfs in de winkel was ze nog even bezig met smsen naar een andere vriendin. Ineens kreeg ik natuurlijk ook een sms, dit ging wel 5 keer door (gewoon mijn nichtje van 15 jaar), mijn ex reageerde "oh, wat ben je weer populair." Ik glimlachte en zei niet wie het was. We gingen verder met winkelen en ineens bedacht ik mij dat ik kaarsen mee moest nemen voor iemand, ik zei "ik moet even bellen hoor", Astrid, je had het gezicht van mijn ex moeten zien! Ze zei niks maar ze keek geïrriteerd! Zo vreemd… Snap jij het? Ik deed toch niks raars? Toen ik klaar was met bellen, vroeg ze of ik mijn moeder belde? Stommerd dat ik ben, dat was een strikvraag denk ik, dus ik leg ook nog uit dat het voor Linda was. Wat me wel opviel is dat we af en toe 'onbewust' dichter bij elkaar stonden als we iets bekeken in de winkel. We hebben verder best een gezellige avond gehad en gesproken over mijn ex haar issues en ze vroeg hoe het verder met mij ging, ik zei goed hoor!
Later nog naar haar huis gegaan om wat te drinken, mijn ex keek tv en af en toe spraken we wat. De spanning blijft voelbaar vind ik, we weten allebei niet goed hoe te gedragen, zo lastig en natuurlijk het feit dat het niet goed gaat met mijn ex, maakt het dubbel lastig qua omgang.
Ben uit eigen beweging om 22:00 naar huis gegaan, mijn ex was ook moe en bedankte me voor de gezellige avond!

Gisteren (woensdag) hebben we gewerkt samen, mijn ex was iets beter te spreken. oogcontact zoekt ze niet echt deze afgelopen dagen, maar we praten wel gewoon. Ze was wel ietwat gespannen omdat we een vergadering hadden en ook haar 'issues' werden besproken, ze had het moeilijk. Toen ik haar vroeg hoe het gesprek ging met ons locatiehoofd, bleef ze weer matjes. Ik vroeg haar tenslotte gewoon spontaan of ze nog iets leuks ging doen gisteravond ( ik wist via via namelijk al dat ze naar een goede vriend van haar ging), ze zei een beetje verward "euh, nee weet niet mischien… Oh ik ga naar Peter zei ze". Ik zei oh leuk! Doe hem de groetjes. Ik weet dat ze niets met hem heeft hoor, in het verleden wel, maar ze zijn maatjes meer niet.
Dit weekend is dus een ski uitje van het werk, mijn ex komt niet over alsof ze baalt dat ik alsnog mee ga, ze was eigenlijk wel vrolijk gisteren, vroeg nog of we lekkere hapjes meenemen in de bus. :)
Ik begrijp het niet Astrid en ik weet soms niet wat te doen. Ik houd me aan je recept; afstand, geen fysiek contact (al heb ik haar gisteren even een dikke kus op haar wang gegeven omdat ze eenzaam overkwam en verdrietig), hier blijft het bij hoor!
Kun jij nog iets uit mijn verhaal halen of strijd ik voor niets?

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 06-02-2012
Hi Sonja, uit alles blijkt dat ze ergens wel wil, maar dat er andere issues spelen. Zie daarvoor de voorgaande antwoorden. Een ex proberen terug te krijgen is de moeilijkste strijd die er is (w.b. relaties), maar wel een die je soms gevoelsmatig moet doen. Jij trekt iets te veel uit de kast, want behalve het afkappen van fysiek contact moet je m.i. ook niet meer prive afspreken. Wil je dat niet zo keihard doen, verzin dan smoezen. Maar neem in geen geval zelf het initiatief voor wat dan ook. Zij moet zelf de wil tonen om met jou te zijn, dus niet op jouw voorstel of verzoek. De spanning en afstandelijkheid die je nu soms ervaart is het gevolg van onuitgesproken zaken. Spelen er dingen die niet grondig zijn 'behandeld', dan krijg je een soort fake contact waarbij zelfs 'eerlijkheid' geveinsd wordt. Dit lijkt bij haar het geval. Geen strijd voor niets, want wel eentje waar je in elk geval van leert, ook al loopt het op niets uit. Groetjes, A.

Jane, 02-02-2012 11:01 #1.435
Hallo Astrid,

Ik zou ook graag jouw advies willen horen. Mijn relatie van 6 jaar is sinds 2 maanden voorbij. We hebben altijd een heftige relatie gehad, met vele ups en downs. Maar we waren nog heel vaak ontzettend gek op elkaar, echt verliefd, dit hield ons denk ik bij elkaar. We woonden ook samen sinds een jaar en dit ging echt super goed. We hadden niet vaak ruzie. Hij zei heel vaak tegen me hoe gelukkig hij wel niet was met mij en dat hij mij nooit kwijt wilde.

Totdat ik opeens voelde dat hij afstandelijker deed. Hij ontkende eerst dat er iets was, maar na aandringen van mij, kwam het hoge woord er uit. Hij had gevoelens voor een collega en zij ook voor hem. Wat deze gevoelens inhielden wist hij niet precies, hij zei niet verliefd te zijn. Goed, na uren te hebben gepraat, wou ik ons natuurlijk een kans geven. Gevoelens kan iedereen overkomen. Maar hij wist het niet, wilde zijn gevoelens uitzoeken.

Ik wilde natuurlijk niet afwachten wie hij zou gaan kiezen, ben niet gek! Ik ben dus weggegaan en hij heeft mij laten gaan, zei dat dit dan het beste was. Ik leefde in een roes. Mijn relatie was van de 1 op de andere dag over, en hij vocht niet eens voor me!
We hebben nog telefonisch contact gehad. Hij zei dat hij het er heel erg moeilijk mee had en mij natuurlijk miste. Dit gaf mij weer hoop.

Maar dan kom ik erachter dat hij met die andere meid had afgesproken. Ze hebben samen gekookt en gegeten en weet ik veel wat nog meer. Hier heb ik hem mee geconfronteerd, maar hij ontkende het eerst. Later gaf hij het toe, omdat hij er niet onderuit kon. Ik wilde geen contact meer, want vond het te verwarrend.

Hij bleef mij wekelijks smsen. Dat hij het er zo moeilijk mee had, dat hij elke dag wel kon huilen. En dat hij wil weten of ik al met iemand anders ga. Dat ik er nog wel achter kom wat voor geweldig man hij is *ahum*… Maar hij heeft ondertussen gewoon al een relatie met die andere meid. Hij heeft mij gewoon ingeruild na al die jaren. Wil mij blijkbaar niet terug (want anders deed hij wel zijn best) maar stuurt me wel deze smsjes. Ik snap dit werkelijk niet! Waar is hij mee bezig? Reactie infoteur, 03-02-2012
Hi Jane, hij is bezig met jou aan een lijn houden. Vandaar de sms'jes die jou aan het twijfelen moeten brengen. Niet doen dus! Want een man die jou echt wil, behandelt jou niet zo, en dat weet je natuurlijk best. Het is schrijnend om te bespeuren dat je gewoon ingeruild bent, omdat meneer zijn 'gevoelens moest uitzoeken' en geen enkele moeite wilde doen om jou te behouden. Dat je opstapte was logisch. Dat hij zei 'dat dit dan het beste was', is typerend voor een man die van je afwil. Een extra klap. Want opeens kwam het niet goed uit dat hij al in een relatie met jou was. Hij wilde vrij zijn, zodat hij die collega naar hartelust kon veroveren. Een 'geweldige man' zoals hij zichzelf beschrijft is hij niet, dus hoef je ook helemaal niets te doen om hem terug te krijgen. Wil je hem toch terug en ik waarschuw je daar echt voor, verdwijn dan en antwoord hem niet. Houd dit lang vol en wacht tot het moment dat hij jou een brief vol verontschuldigingen stuurt en hij er alles aan wil doen om je hart terug te winnen. Ik vrees echter dat dat nooit zal gebeuren… Sterkte, A.

Lh, 01-02-2012 21:55 #1.434
Hi Astrid,

na een beetje rondgekeken te hebben op deze site, zou ik graag je visie op mijn situatie horen.
4 weken geleden (na een relatie van 6 maanden) kwam mijn ex bij me, dat hij twijfels had, voornamelijk wat betreft zijn gevoel voor mij. Hij kon (wilde) niet zeggen waar het aan lag, hij zegt dat hij het echt niet weet en zelf ook niet snapt, maar dat hij ineens niet meer zeker wist of hij wel een toekomst zag met mij. Tot min of meer week voor dat bericht hadden we een geweldige relatie. We waren echt beide knettergek op elkaar, en ik weet dat hij iets voor mij voelde wat hij nog niet vaak had gevoeld. We waren erg veel bij elkaar, zijn samen op vakantie geweest, hadden nauwelijks ruzie, nooit serieus in elk geval, gingen helemaal in elkaar op. Hadden veel gemeen, konden het allebei goed met elkaars familie en vrienden vinden, de toekomst was rooskleurig. We gingen natuurlijk dus ook veel te snel, dat zie ik achteraf wel in.
In dat gesprek hebben we afgesproken (op mijn initiatief) om elkaar 2 weken niet te zien, zodat hij tijd had om na te denken. We hadden toen nog wel contact. Uiteindelijk hebben we elkaar na 1.5 week toch even gezien, omdat hij iets op kwam halen en hebben we gepraat. De sfeer was heel relaxed, ik heb geprobeerd niet emotioneel of paniekerig over te komen; ik wilde hem de tijd en ruimte geven die hij nodig had om erachter te komen dat het een idioot is en dat hij iets heel moois weggooit. 2 dagen later heb ik de stekker eruit getrokken, middels een brief. Ik realiseerde me dat ik liever de eer aan mezelf hield door er een punt achter te zetten. Inmiddels een week verder, hij is nu op vakantie. Ik heb 0 reactie gekregen op die brief, ik heb hem ook gevraagd niet met twijfel weer bij me terug te komen, maar hoopte natuurlijk dat hij dat wel zou doen. Hij heeft een aantal keer aangegeven dat hij wist dat ie me weer 'terug zal moeten winnen', alsof ie daar wel zin in had. Toen we elkaar net leerden kennen heeft hij eerst ook een tijdje achter mij aangezeten voordat ik verliefd werd. Ik vermoed dus dat hij wil wat hij niet kan krijgen, maar dat is niet de realiteit natuurlijk, en onze relatie was zo leuk! Ik snap er niets van, hoe heeft het zo snel om kunnen slaan en wat raad je me aan om nu te doen? Als hij wil wat hij niet kan krijgen, moet ik onbereikbaar zijn, dat snap ik wel.
Ik wil hem natuurlijk heel graag terug, ik ben stapelverliefd nog op hem, maar ik wil niet het risico lopen dat hij er weer vandoor gaat als het serieus wordt.

help.

dankjewel Reactie infoteur, 02-02-2012
Hi Lh, zie voor de zekerheid: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/man-en-vrouw/54239-bindingsangst-blootgelegd.html Een nieuwe relatie blijft niet nieuw. Na verloop van tijd merk je dat er minder verliefdheid is, dat het 'gewoner' wordt en dat je ook minpunten aan de ander ziet. Je ex heeft dit alles helaas vertaald in het idee dat de relatie voorbij moet zijn, vandaar de twijfels. Wie twijfels gaat uitspreken ontketent een wirwar aan emoties bij beide partijen, niet in het minst bij de partner die vaak als donderslag bij heldere hemel werd getroffen. Zo begrijp ik goed dat je je eigenwaarde wilde bewaren en de relatie dan maar uitmaakte. Aan een twijfelende partner heb je inderdaad niets. Het punt is alleen dat hij jou mogelijk precies daar wilde hebben waar je nu bent. Nu hoeft hij de knoop niet meer door te hakken, het is immers al gedaan. En laat hij niks meer horen. Met als gevolg dat hij vrij is om te doen wat ie wil, en dat is geen vaste relatie aanknopen. Integendeel, hij wil weer kunnen jagen, veroveren, een vrouw kunnen inpakken. Bij jou had hij alles al. En ja, dat heet pure verwennerij, je moet een geweldige vrouw voor hem geweest zijn, maar er viel voor hem geen eer meer te behalen. Bij de gedachte aan een gezamenlijke toekomst moet hij het benauwd hebben gekregen. Was zijn leventje dan nu al 'om'? Want ja, zo zien sommige mensen dat. Als veroveren, verliefdheid en vrijblijvend samenwonen ten einde lijkt te zijn gekomen, denken ze dat ze het diepe in moeten. Maar niets moet. En je moet beslist niet verdergaan met een man die niet wil. Of hij nog wat zal laten horen betwijfel ik, en als hij dat doet, is het te hopen dat hij begrijpt dat jij hem helemaal niet kwijt wilde, maar gewoon radeloos was. Doe voorlopig niets, maar geef hem maandenlang de tijd en ruimte die hij voor zichzelf opeiste. Daarna kun je voor jezelf bepalen of je nog contact opneemt, maar eigenlijk wordt de komende tijd de ultieme test: Houdt hij nu echt van jou, of speelde hij een spel? Twijfels vermorzelen elke relatie! Sterkte, A.

Sonja, 30-01-2012 18:53 #1.433
Bedankt voor je reactie. Ik weet van haar contacten dat die nu bij haar op een laag pitje staan, ze spreekt niet veel af. Die mannelijke vriend bijvoorbeeld zag ze 2 weken geleden voor het laatst en nu dus gisteravond pas weer. Met mij heeft ze deze week al 2 keer sms contact gezocht en is ze al 2 keer langs geweest, uit feitenlijk eigen beweging :)
Gisteren toen ze bij mij was, was ze eerst erg stil en afwachtend. Ik ben in feite het gesprek een beetje begonnen. Uiteraard over haar therapie gehad etc etc. Wat mij toch weer opviel is dat ze toch steeds vraagt wat ik doe in mijn prive, wat ik nog ging doen gisteravond en wat ik volgende week in Utrecht ga doen (ga ik met een vriend heen). Ik ben verder afstandelijk en een tikkeltje zakelijk gebleven, niks fysieks geprobeerd. Ik vraag me gewoon af waarom ze mij "met alle geweld" dit weekend wilde zien?
We gaan morgen samen eten, dat wel… Ben benieuwd.
Groetjes Sonja Reactie infoteur, 31-01-2012
Hi Sonja, ze neemt zelf de initiatieven om de eenvoudige reden dat jij ze veel minder neemt. Zo heb je haar als het ware gelokt om uit haarzelf het contact te bewaren, niet omdat jij dat zou willen. Je merkt ook dat ze je priveleven in de gaten houdt. Ik zou daar geen pasklare antwoorden meer op geven. Zeg dat je 'wel zult zien' wat je gaat doen. Doe er een knipoog bij en breng haar in de waan dat je met mogelijke andere partners bezig bent. Want maak je van jezelf een mysterie, dan wordt de aantrekkingskracht nog eens verdubbeld. Ze wil je zien omdat je altijd voor haar klaar staat. Verander dat af en toe eens. Zeg dat je geen tijd voor haar hebt. Helaas! En kijk hoe ze dan reageert. Play it cool! ;) Groetjes, A.

D', 30-01-2012 18:30 #1.432
Het ging zo goed, ik heb haar een hele maand niet gezien en gesproken en ik voelde me de laatste weken erg goed en in zat lekker in m'n vel. Ik begon steeds anders over haar te denken, en ik was aan de ene kant wel blij dat het over was want het vrat al m'n energie op en ik was al mijn zelfvertrouwen kwijt.

Maar nu zag ik net dat ze opgehaald werd door mn collega, haar nieuwe vriend, iets wat ze bij mij nooit wou. Het gaf me eigenlijk een heel erg kutgevoel om die auto daar te zien staan, het was maar 1 blik die genoeg was om me weer terug bij af te brengen:( waarom kan ik haar nou niet in 1x vergeten en gewoon voor altijd tussen mn oren te knopen dat ze eigenlijk nooit van me gehouden heeft, pfff!

Sonja, mag ik je mischien een tip geven? Ik zocht zelf ook de hele tijd achter elk klein dingetje iets, een oogblik naar mij was al genoeg om de hele dag na te denken of ze daar iets mee bedoelde. Eigenlijk moet je gewoon van steen zijn en niet nadenken als ze iets doet waardoor jij weer de hele dag gaat nadenken. Het is een tip, hopelijk doe je er wat mee want ikdenk dat je je daardoor wel iets beterder gaat voelen;) Reactie infoteur, 31-01-2012
Hi D', het is bekend dat er soms maar iets kleins nodig is om alle pijn weer open te halen. Het is in jouw geval vervelend dat je geconfronteerd blijft met je ex en haar nieuwe liefde. Zo wordt 'vergeten' vrijwel ondoenlijk. Je ziet wel dat je na een voorbije relatie veel meer tijd over hebt. Sommige relaties vreten energie omdat ze niet vanzelf gaan. In dat soort gevallen kun je beter wat anders zoeken. Een goeie relatie is er een waarbij de ander jou juist energie geeft. Niet alleen eventjes in het begin, maar altijd. Groetjes, A.

Sonja, 29-01-2012 10:43 #1.431
Hallo Astrid,

Sorry, ik moet je nog even iets laten weten. Zoals ik al eerder beschreef is mijn ex erg stil en zeer afstandelijk, dus geen hoop in verder privecontact eigenlijk. ik doe zelf ook niks in die richting! Nu is het zo dat mijn ex mij gisteren ineens 10 minuten voor het einde van haar dienst, een sms stuurde of ik zin en tijd had om een kop koffie te drinken… Ik had deze sms niet gezien want ik was aan het winkelen met mijn zus. 20 minuten na haar bericht heb ik haar gebeld, geen gehoor (ze zat natuurlijk al in de auto naar haar stad) toen een sms gestuurd of ze anders morgen (zondag) kan komen? Even later belt mijn ex op, ik nam zakelijk de telefoon op met "met Sonja", mijn ex klonk wat 'vrolijker' als eerder en zei met "… ", ik zei oh hallo. Mijn ex vroeg verbaast of ik niet gezien had dat zij me belde (omdat ik zo zakelijk opnam), ik zei "jawel dat zag ik". Oh zei ze zacht…
We hebben even gekletst en ik vroeg haar spontaan wat ze dan met het eten doet zondag (vandaag dus), nou ze had ook nog een afspraak met die mannelijke vriend van haar en als ze dan blijft eten bij mij moest ze zich zo haasten en dat vind ze niet leuk. We doen alleen even een bak koffie.
Ik vind het vreemd Astrid, eigenlijk vraag ik me af waarom ze ineens wil komen? Ze gaat ja naar haar andere vrienden (die mannelijke in dit geval) waar ze ook haar ei kwijt kan en wat we eigenlijk ook afgesproken hebben… Waarom wil ze mij nu zien? Aangezien we nou niet echt een leuk contact hebben gehad op het werk de afgelopen week, je zou toch denken dat ze voor de rust kiest? Ik bedoel dat wil ze toch?

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 30-01-2012
Hi Sonja, ja. In eerste instantie zou je denken 'de eenzaamheid druipt ervan af', maar ze heeft ook elders contacten lopen. Ik weet niet in hoeverre ze die ander(en) in vertrouwen neemt over haar persoonlijke sores, want als ze ergens anders mooi weer speelt dan is het niet verwonderlijk dat ze af en toe bij jou aanklopt om haar onbestendige gevoelens weer eens te delen. Jij bepaalt zelf hoeveel je hiervan accepteert. Heb je er geen zin in om altijd maar met die onzekerheid te zitten, en haar treurige cq negatieve verhalen aan te horen, dan sluit je gewoon de deur. Je bent ten slotte geen hulpverlener… ;D. Klaarblijkelijk probeert ze de vriendschap angstvallig vast te houden, misschien omdat ze verder niet zoveel mensen meer heeft, of omdat ze toch nog een mogelijkheid wil openhouden. Maar dat laatste zou betekenen dat zij de touwen in handen heeft. Jouw leven gaat verder, en je kunt haar dus best eens triggeren door een denkbeeldige ander te noemen. Dat je in trek bent! Zo begrijpt ze beter wat ze laat liggen, want behalve een emotioneel wrak is ze ook wel een tikje verwend met zoveel aandacht van de partner die ze gewoon had moeten behouden. Jij dus. Groetjes, A.

Sonja, 27-01-2012 20:06 #1.430
Het gaat erg slecht met mijn ex, op het werk is ze erg 'apatisch', ze zegt eigenlijk weinig tot niets tegen mij (en andere collega's). Ik moet zeggen dat ik dit erg verevelend vind. Ik op mijn beurt ben afstandelijk naar haar toe… Ook om maar geen druk te leggen. Ik nodig haar ook zeker niet uit tot iets.

Zoals je benoemde moet ik ook letten op haar daden en niet zozeer op haar woorden. Welnu, we gaan via het werk skiëen en ik was uitgeloot om mee te gaan, mijn ex was terleurgesteld want zij zou wel. Nu hoorde ik vandaag dat ik wel meekan en mijn ex had een glimlach op haar gezicht en keek naar mij… Nu was het ook zo dat een andere collega een grapje maakte dus weet ik niet of ze daarom moest lachen (denk het niet)… ;) Verder deed ik gewoon collegiaal, maar ben ik wat moeilijker bereilbaar en Astrid ik doe echt mijn best ;), vind haar gewoon zo moeilijk te peilen nu. en ik weet niet hoe het binnen komt.
Ook was ik zo vriendelijk om een late dienst te ruilen met mijn ex ivm haar verhuizing, weer keek ze vluchtig naar mij maar praten nee dat doet ze niet…
Een andere collega heeft mijn ex vanmiddag naar huis gestuurd en had gezegd gewoon stilletjes weg te gaan, ze heeft dus geen gedag gezegd naar mij toe. Het is voor mij duidelijk dat het niet goed gaat met haar en dat baat me zorgen. Ik laat haar maar en verwacht niks…

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 30-01-2012
Hi Sonja, tja. Als ze alleen al zoveel problemen heeft, hoe met dat dan wel niet binnen een relatie ;). Voor een relatie moet je op een of andere manier 'klaar' zijn, ervoor open willen staan, enz. en dat doet ze duidelijk niet. Ik weet zeker dat ze wel ziet dat je erg je best doet, maar daar blijft het dan bij. Mensen met individuele problemen gedijen ook niet in een relatie, en het is maar goed dat een dergelijke teleurstelling je nu bespaard blijft. Groetjes, A.

Sonja, 26-01-2012 19:02 #1.429
De situatie tot nu toe. Ik heb zoals ik eerder beschreef vrijdag j.l. sms contact gehad met mijn ex, we hebben s'avonds laat even gebeld. Vervolgens niks weer gehoord en uiteindelijk dinsdag j.l. van haar kant een sms gehad hoe met mij is en hoelaat ons teamdag begon (woensdag), weer wat over en weer gesmst. Ik vroeg haar of ze zin had vóór het team uitje samen met een collega even te gaan lunchen, dat wilde ze wel. Efin, ben toen ze kwam, gereserveerd gebleven. Ik zag dat mijn ex zich toch wel 'ongemakkelijk' voelde (ik weet niet of dat door mij kwam of de situatie omdat het niet goed gaat met haar). Ik was in het algemeen wat aan het kletsen, mijn ex zat er een beetje verloren bij voor mijn gevoel. Toen de andere collega even weg was, begon ze zelf contact te zoeken door te vertellen dat ze een eettafel heeft gekocht, ik zei oh, leuk. De manier hoe ik het zei deed ik bewust matjes, mijn ex zag ik toch wat verwondelijk en ongemakkelijk kijken. Maar ja Astrid, ik weet niet hoe dat binnenkomt bij haar…? Aan de andere kant is ze ook erg gereserveerd naar mij toe en dus kan ze dit verwachten, toch? Zo een beetje gekletst. Vroeg haar nog wel even hoe de therapie was geweest, het ging zei ze etc etc.
We zijn met z'n drieën naar het teamdagje gereden, daar aangekomen had ik mijn jas en tas al op een stoel gelegd, er zaten al meerdere collega's waar ook zitplek was. Ik was benieuwd waar mijn ex zou gaan zitten, aangezien er meerdere collega's waren. Ze ging pal naast mij zitten… Vreemd toch? Verder blijft ze naar mij toe afstandelijk, ze leeft momenteel in haar eigen wereldje en ze gaf ook aan dat een klein iets haar al aan het huilen maakt… Wat moet ik nu precies doen? Ik houd afstand dat wel en eigenlijk wil ik haar te eten vragen maar iedereen raad me dat af…
Nu heb ik nog een vraag, misschien wel een vreemde vraag: Ik zag toevallig (ik keek mee toen mijn ex aan het smsen was) dat ze al mijn berichten nog in de telefoon heeft staan en dat ze als haar inbox vol is wat berichten van "kennissen" verwijderd. Als je inbox toch telkens vol is, gooi je die van je ex er toch eens uit om weer ruimte te hebben voor die van iedereen? Reactie infoteur, 27-01-2012
Hi Sonja, ja, maar iedereen gaat weer anders met zijn inbox om ;). Andere mensen raden je af om haar uit eten te vragen, waar ze m.i. gelijk in hebben. Je moet nu echt doorzetten met het voor jouw doen 'afstandelijke gedrag', wat naar mijn smaak nog lang niet afstandelijk genoeg is ;D. Zo geef je haar een koek van eigen deeg, terwijl je tegelijkertijd doet wat ze van jou wil. Dat je dus niet zo enthousiast reageerde op die eettafel is goed, en je moet er niet over inzitten hoe zij dat verder vindt. Dat ze naast je ging zitten is verder niet zo gek, want jij kent haar vast beter dan wie dan ook, wat natuurlijk vertrouwd voelt. Mocht je er helemaal crazy van worden dan kun je haar altijd nog eens onder vier ogen vragen wat ze ervan zou vinden als jij een nieuwe partner vindt. Eigenlijk zou ik daar zelf al het antwoord op willen weten. Of liever: haar reactie. Want een eerlijk antwoord op zo'n vraag wordt zelden gegeven… Denk erover. Groetjes, A.

Lara, 26-01-2012 08:12 #1.428
Hallo Astrid, soms adviseer je een vrouw om na een lange pauzeperiode contact op te nemen om een gunst (wat voor gunst?) te vragen aan diegene door wie ze gedumpt is om weer contact tot stand te brengen. Soms adviseer je dit niet te doen om je zelfrespect te behouden. Welke kies je nu als vrouw? Reactie infoteur, 27-01-2012
Hi Lara, dat hangt natuurlijk van de situatie af. Een poging tot contact kan alleen succes hebben als de kans op een verzoening gemiddeld tot groot is. Is de zaak te verziekt, dan rest er nog een ander doel, namelijk herstel van eigenwaarde. In het artikel staat de handelwijze voor zowel man als vrouw uitgebreid beschreven. Groetjes, A.

Joke, 24-01-2012 17:41 #1.427
Hallo, ik ben een vrouw/meisje van 24 jaar en heb een dochter van 2, 5 jaar haar vader en ik zijn uit elkaar en ik heb 17 maanden geleden een nieuwe man ontmoet, hij woont 100km verderop, na 3 maanden begon t uit want hij kont niet met mijn dochter maar hij kon me nie los laten na een paar dagen hoorde ik hem weer en hij wou verder ik ook natuurlijk op een gegeven moment kwam dat steeds vaker uit paar dagen niks laten horen en dan toch mij niet kunnen loslaten, ik ben veel weken bij hem geweest maar als het hem teveel werd moest ik terug naar huis met mijn dochter, hij heeft ook een moeilijk verleden geen liefde gekend en voor mij was hij 5 jaar alleen, ik heb hem alle liefde gegeven alles geaccepteerd wat hij nog deed voorheen, hij zei steeds jij bent de enige die van me houd je betekent veel voor me nu is het sinds 14 jan uit hij zei je hoort van me ik hoorde maar niks 4 dagen later hem gesmst hij zei morgen avond op msn oke ik wachten hij kwam en zei het echt niet te kunnen met mijn dochter hij kon er nie mee omgaan en hij weet zich er geen weg in maar hij wou alles laten bezinken omdat hij toch heel veel van me houd en ik veel voor hem beteken hij zei maandag praten we verder gisteren maandag sprak ik hem hij was erg bot zei wel van me te houden maar het niet te kunnen en t moest maar zo, ik heb steeds voor hem geknokt en t lijkt ook of hij bindingsangst heeft hij heeft een muur opgetrokken is stiller praat niet over die mij tegen die vriend van wie ik t hoor en hij zegt ook mij niet los te laten ik heb er altijd voor geknokt en nog steeds heb ik hoop en geloof ik er in dat hij t kan, ik weet nu niet meer wat ik moet doen hij wou contact houden op msn maar ik vind dat erg onpersoonlijk ik wil hem graag terug winnen want hij kwam altijd terug nu issie erg bot en afstandelijk begrijpen doe ik er niks van want ook zei hij gister t mooiste in mijn leven gooi ik weg en dat is waarschijnlijk erg dom, in mijn ogen knok je dan voor iemand ik weet t gewoon niet meer wat te doen want ik wil hem erg graag terug en face too face spreken maar ik weet niet hoe heb je tips voor mij hoe ik hem terug kan winnen? xxx Reactie infoteur, 25-01-2012
Hi Joke, iemand die echt van je houdt zal ook je dochter accepteren. Je ex vindt dat je kind tussen jullie instaat en kan er niet mee omgaan. Daardoor vindt hij het een stuk onaantrekkelijker om met jou contact te blijven houden. En doet hij nu bot en afstandelijk. Ik denk dat hij zijn toekomst heel anders ziet dan met een vrouw die al een kind van een ander heeft. Meestal worden herinneringen aan het verleden pas aanvaard als mensen al veel ouder zijn, en beiden hun 'bagage' hebben. Hij zal m.i. dus jong zijn en in die zin is het begrijpelijk dat hij op dit moment geen trek heeft in de rol van stiefvader met alle verantwoordelijkheid die daar bij zit. Jammer, maar de relatie heeft pas toekomst als hij in het reine is gekomen met jouw verleden. Vooralsnog is dat niet het geval en het lijkt er niet op dat het ooit zal gebeuren. Veel mannen willen niet leven met het idee dat er ooit een andere man was die zelfs een kind bij hun vriendin had verwekt. Gewoon omdat zij de 'eerste' willen zijn die dit doet. Lees verder het artikel voor de tips hem eventueel terug te winnen. Sterkte, A.

S., 23-01-2012 22:08 #1.426
Hallo, ben gast van 23 en mijn vriendin 17 heeft het vorige week uitgemaakt, geen gevoelens meer zegt ze… De situatie is wel dat dit de zus is van vriend van mij dat jaren in mijn klas gezeten heeft, het mocht dus nie, iedereen was er tegen juist haar pa niet en nog een broer van haar… We hebben altijd afgesproken zonder ze het wisten maar dat is dan eens uitgekomen en ik mocht haar niet meer zien… Na veel zagen hebben ze mij drie dagen gegeven dat ik mocht komen… Ik mocht haar dus drie dagen zien maar niet aankomen… Ik wou dit niet ik zei dan hoeft het voor mij niet meer. Mijn vriendin is blijven zagen da ik moest wachten op haar… Heb dat dan ook gedaan omdat ik ze doodgraag zag!. Ze hebben mij altijd belooft als ze achttien is mag je dan doet ze wat ze wilt! Het is nu nog twee maand voor ze achttien is en ze maakt het uit! Kan iemand mij zeggen wat ik moet doen? Wil ze gewoon terug en bewijzen dat ik nog altijd ben wie ik vroeger was! Pffff weet nie wa te doen… Reactie infoteur, 24-01-2012
Hi S., je moet voorlopig niets doen. Ze heeft aangegeven niet verder te willen, en dat is geen wonder na alle toestanden. Heb dus respect voor die beslissing en houd je lange tijd stil. Na een half jaar of zo kun je eens contact opnemen en vragen hoe het gaat. Niet met het oog op een relatie maar vriendschappelijk. Wie voor elkaar gemaakt zijn, zullen elkaar altijd vinden. Ook al zitten er allemaal andere mensen tussen… Sterkte, A.

Sonja, 23-01-2012 15:50 #1.425
Hallo Astrid,

Ik houd me vanaf nu inderdaad op de vlakte, zoals jij ook benoemd. Ik weet dat er nu niks inzit qua relatie (en misschien wel nooit). Ik weet ook niet goed wat nu eigenlijk te doen? Ook omdat onze emoties zoals vorige week zondag, zo intens zijn en ze aangaf zich veilig bij mij te willen voelen… Waarom wil ze zich veilig voelen als er "toch niks is"? Veiligheid kan ze toch ook bij andere 'vrienden' zoeken? Dat maakt dat ik toch "hoop" houdt. En waarom maatjes blijven als ze daarnaast aangeeft dat onze band "toch al kapot is"?
Ik weet het niet hoor, ik zal in ieder geval mijn best doen om geen fysieke toenadering te zoeken (ook al is het even een arm om haar heen) en ik zal proberen geen druk te leggen. Ze heeft het nu lastig genoeg. Ik heb het idee dat ze mij weg drukt (qua 'relatie') omdat ik inderdaad misschien te veel druk heb gelegd af en toe.? Bedankt voor je feedback.

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 24-01-2012
Hi Sonja, veiligheid is een basisgevoel. Zonder veiligheid en vertrouwen is er niets blijvends, en het pleit voor haar dat ze dat dus belangrijk vindt. Ik denk dat ze de vriendschap tussen jullie minstens zoveel waardeert als jij, en bang is om dat kwijt te raken. Sommige partners willen wel, maar zijn zo angstig voor het woord 'relatie' dat ze maar liever helemaal niks hebben dan zich in het 'onbekende' te begeven. En als je dan vervolgens pusht, haar fysiek benadert, enz., dan krijg je een situatie dat ze zich of direct van je afkeert, of dat ze wel eventjes meedoet, maar dat je dan achteraf te horen krijgt dat 'er niets meer in zit'. Het heeft met jou als persoon denk ik niets te maken, deels wel met je benadering hierin, maar dat zou best een andere uitwerking gehad kunnen hebben als je ex niet met zoveel blokkades zat. De band is niet kapot, maar door haar negatieve kijk op alles ervaart zij dat zo. Bij twijfel altijd kijken naar wat mensen doen, nooit naar wat ze zeggen. Wat zij doet is zich aan jou 'vasthouden', maar niets meer dan dat. Misschien wel omdat ze bang is voor haar eigen gedrag binnen zo'n relatie met jou. Voor veel mensen is de confrontatie met hun eigen gevoelens teveel om te bevatten, weglopen is dan de gemakkelijke uitweg. Zie ook mijn vorige berichten. Keer je van haar af en kijk hoe ze dan doet. Groetjes, A.

Rachel, 23-01-2012 09:45 #1.424
Het geeft me troost om je artikel te lezen. Ik heb zelf 1 jaar een relatie met een man gehad. Ik begon zelf de laatste maand te twijfelen aan mijn gevoelens voor hem. We hadden beide een nieuwe studie opgepakt en onze levens veranderden daardoor hevig. Ik heb het hier met hem over gehad toen, maar volgens mij wist hij niet goed wat hij ermee aanmoest, wat hij moest doen. Uiteindelijk hadden we besloten eind november uit elkaar te gaan. Na dit besluit kreeg hij vrij snel spijt van zijn beslissing en ik mistte hem ook, maar de twijfel was er nog. Ik besloot hem toch een kans te geven. We spraken af, zoenden hadden seks. Maar op een gegeven moment begon ik weer meer voor hem te voelen en wilde ik duidelijkheid. Maar nu was hij juist degene die was gaan twijfelen. Hij vertelde me hoe mooi ik was en dat hij het fijn vond om met me te spreken, maar toch zette hij er een week geleden een punt achter. Nu ben ik ontzettend verdrietig omdat ik weer de hoop had gekregen en de liefde voor hem. In het begin zocht ik nog contact maar daar ben ik een paar dagen geleden mee gestopt. Op mijn smsjes kreeg ik reacties als; ik hoop dat het ooit weer bijdraait want een relatie met jou is het helemaal waard.' Ik had ook een sms gestuurd vlak nadat hij er een punt achter had gezet met daarin de vraag of hij ooit nog wou afspreken. Daarop antwoordde hij dat hij dat graag wou omdat hij me niet nooit meer wilde zien en omdat het de keren dat we nog hadden afgesproken leuk was. Maar blijkbaar had hij toch te veel twijfel en heeft hij het uitgemaakt. Wat kan ik het beste doen nu? Ik zoek geen contact meer en ik probeer ook niet meer op zijn facebook te kijken. Ik mis hem ontzettend. Reactie infoteur, 24-01-2012
Hi Rachel, wat je kunt doen staat in het artikel. Maar wederzijdse twijfels zijn geen best teken. Met jou afspreken wil je ex wel, maar je weet waar dat op uitdraait: toekomstloze seks. Een man die om jou geeft zou je niet in een dergelijke positie hebben gebracht, omgekeerd eveneens. Waarschijnlijk waren jullie een tijdelijk verschijnsel in elkaars levens, maar zeg nooit 'nooit'. Ik verwijs je dus naar mijn stuk 'Hoe je je ex terugkrijgt'. Sterkte, A.

Sonja, 20-01-2012 15:47 #1.423
Hallo Astrid,

Hier ben ik nog eventjes weer. Het zal wel weer niet een slimme actie zijn van mijn kant, maar ik heb mijn ex vanmorgen een sms gestuurd, gewoon met de vraag hoe het gaat? Een uur later kreeg ik bericht terug dat het niet fantastisch is etc. Ik heb laten blijken puur 'vriendschappelijk' het smsje gestuurd te hebben en dat ik me zorgen maak om haar. Ze smste terug ook graag maatjes te willen zijn, maar meer ook niet… Ik op mijn beurt smste dat ik dat wel weet en dat ze dat niet steeds moet benoemen… En dat ik haar alleen een "veilig" gevoel wil geven maar dat dit niet betekend dat ik haar niet mis als maatje. Efin, we hebben even over en weer gesmst en ze vertelde inderdaad dat ze of opgenomen moet worden of naar een dagopname, ze trekt het niet meer op het werk en hangt tegen ziekmelding aan. Heb haar een hart onder de riem gestoken, mijn respect uitgesproken en bovenal laten voelen dat ik er ben voor haar. Ze waardeerd dit wel want ze bedankte me 2 keer en ze laat horen hoe het gesprek met ons locatiehoofd verlopen is vanmiddag.

Misschien had ik geen contact moeten zoeken, maar mijn omdenken om haar en mijn zorg is te groot. Ik weet niet wat ik verder moet doen dan accepteren dat er geen relatie (meer) inzit… Denk ik. Maar haar uittingen dat het niks is en niks voorstelde, veeg ik van tafel dat geloof ik niet! Ik krijg allerlei tips van mensen om mij heen, dat ze waarschijnlijk niks voor me voelt en stop ermee etc etc, maar mijn intuitie zegt toch wat anders. Ik blijf bij het standpunt dat ze nu niet in staat is tot een relatie (misschien wel nooit), maar die heftige emoties die we hebben, het omdenken om, het plezier etc etc, dat zegt mij genoeg.
Bijvoorbeeld een paar dagen na mijn verjaardag (de 23ste december), zijn we intiem geweest. Er was wat twijfel bij haar, maar de passie die het voortbracht, het elkaar vasthouden, straalt m.i. liefde en respect uit. Niet even vlug vlug en klaar weer, snap je?

Ik kan me gewoon niet voorstellen dat iemand 1 1/2 jaar doet alsof… Dat kan toch niet? En dan maatjes willen blijven? Das dan toch absurt? Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 23-01-2012
Hi Sonja, ja. Haar beeld van die anderhalf jaar lijkt anders dan jouw beeld ervan, maar wat is er van waar? Iemand die down is of depressief bekijkt alles in het leven negatief, ook wat geweest is. Ze zal er ergens wel op vertrouwen dat je 'beschikbaar' blijft, maar kan het in elk geval momenteel niet opbrengen om blijvend leuke dingen te doen, een relatie te handhaven en haar sombere gevoelens achter zich te laten. Omdat ze behandeld gaat worden is het nu afwachten hoe het daarmee gaat. Natuurlijk kun je uit collegialiteit/vriendschap je zorgen uitspreken, haar steunen, haar moed inpraten enz., maar daarmee is niet gezegd dat dan alles straks weer goed is. Houd daar dus rekening mee. Ik denk dat ze in haar hart wel wil, maar er staan teveel zaken tussen. Angst, borderline, problemen op het werk, opgenomen worden… het is nogal wat. Vraag je spiegelbeeld of je echt op haar wilt wachten en hopen op betere tijden, of dat je het los gaat laten. Want je hoeft je jaren echt niet te spenderen aan iets dat misschien enkel een illusie is. Denk erover hoor. Groetjes, A.

Hij Weet Niet Hoe, 20-01-2012 15:35 #1.422
Je adviseerde me niets meer te doen. Dit is waar ik me aan heb geconformeerd.
Toch steekt het me als ze zelf zegt het op een goede manier af te willen handelen. en dan mijn vraag of ze de huissleutel die ze van mij nog in bezit had, op te sturen. Nu blijkt ze deze naar mijn moeder haar huis oggestuurd te hebben. De strekking ontgaat me totaal van haar handel en wandel. Wat probeert ze me duidelijk te maken met deze acties? Love hurts Reactie infoteur, 23-01-2012
Hi Hij Weet Niet Hoe, daar heb ik geen idee van. Vraag het haar zelf? Groetjes, A.

Hoopvol, 20-01-2012 12:15 #1.421
Iedere keer als ik denk dat ik het totaal heb verpest weet hij mij weer te verassen. Na onze laatste ruzie, waarin ik vooral de leiding had :) en ik hem min of meer heb duidelijk gemaakt dat ik NIKS meer met hem te maken wil hebben (op verschillende manieren), heeft hij mij na 24 uur stilte toch weer gebeld.

Hij begon het gesprek vrolijk en we hebben zo een halfuur aan de telefoon gezeten, waarin hij ook vroeg of ik het niet erg vond dat hij zijn telefoon na onze ruzie voornamelijk uit had staan, waarop ik uiteraard nee antwoorde en hij verbaast reageerde en het nog een keer of 3 vroeg waarop ik met nee bleef antwoorden (maar natuurlijk vond ik dit wel erg!). Ook hebben wij onze ruzie globaal besproken, het kwam erop neer dat zijn gedrag een reactie was op het mijn en andersom.

We hebben inmiddels redelijk contact (weinig ruzie) en hij heeft mij zelfs geholpen een goed prijsje te krijgen voor iets wat ik moest aanschaffen, heb hem hier ook voor bedankt.

De basis voor een goede relatie is er momenteel niet en dat heeft voornamelijk te maken met zijn financiele situatie, hij is een man die graag voor zijn vrouw wilt zorgen, ook al komt deze niks te kort. Zijn schuld bij mij is ook mijn fout geweest, wanneer hij iets direct moest betalen en ik daar achter kwam ging ik het voorschieten zonder dat hij hierom had gevraagd. Hij heeft mij 1 keer gevraagd geld te lenen, al de overige keren kwam dat van mij kant, vaak wilde hij het niet eens maar bleef ik volhouden.

Waarom deed ik dit? Omdat ik van hem hou, wij een relatie hadden en ik het makkelijk kon missen. Nu besef ik dat ik dat beter niet had kunnen doen, hierdoor voelt hij zich minder man bij mij. Maar wat moest ik anders Astrid, enkel toekijken? Dat zit niet in mijn aard, ik heb altijd iedereen willen helpen die mij dierbaar is en die dat nodig had.

Ik bevind mij momenteel in een situatie die niet enkel door hem komt, maar waarin ik zeker een groot aandeel heb. Wanneer wij rustig met elkaar praten, voel ik de liefde en het gemis van beide kanten maar veel verder komen we niet.

In jouw reactie aan Stefan, schrijf jij dat velen hier met een ongonstige uitgangspositie komen, is dat ook wat je van mijn situatie denkt, als je kijkt naar wat ik allemaal heb geschreven? Is de hoop die ik heb op herstel niet terecht? Reactie infoteur, 23-01-2012
Hi Hoopvol, het is moeilijk om een relatie die chronisch in de ruziesfeer is gekomen, weer te krijgen zoals het ooit was. Dit lukt meestal niet door er uitgebreid over te praten (welles, nietes), maar door op een gegeven ogenblik te zeggen 'zand erover'. Dit kan natuurlijk niet out of the blue, dus je zult toch eerst een lange pauze moeten hanteren. Dit lukt bij jullie niet, omdat er steeds weer iets tussenkomt en zowel jij als hij het contact steeds weer oprakelen. En het zakelijke element zit er ook nog eens tussen. Het gevolg laat zich raden: veel irritaties, frustraties en wanhopige pogingen om dingen te redden. Dat jullie dat beiden proberen vind ik overigens een goed signaal. Je hoop op herstel is dan ook terecht, want je positie is uiteraard niet zo gunstig, maar toch heb je niet zo'n ex die je compleet laat barsten waardoor je eigenlijk niks meer kunt. Integendeel, hij zoekt je steeds weer op :). Reageer enkel nog op leuke dingen, neutrale dingen of zakelijke dingen. Merk je wrijvingen, irriteer je je aan hem, etc. probeer dan tot drie te tellen en het contact tijdelijk af te breken. Dit kun je hem ook gewoon zeggen. Je voorkomt daarmee escalaties en laat nog steeds je goede wil zien. Hopelijk komt hij tot het inzicht dat hij beter zsm op gelijke voet met jou moet staan, zodat hij je over een tijd eens kan uitnodigen om een hapje te gaan eten (bijvoorbeeld) en dan het enig juiste 'zand erover' uit te spreken. Succes met deze man! ;) Groetjes, A.

Sonja, 20-01-2012 11:59 #1.420
Hallo Astrid,

Bedankt voor je reactie.
Mijn ex gaf ook in het gesprek aan inderdaad niet goed grenzen aan te kunnen geven, m.i. is dat onzin, ze weet dit drommels goed en ze weet ook drommels goed waar ze mee bezig is. Maar ja, ze heeft natuurlijk een soort van aanverwante Borderline persoonlijkheidsstoornis. Het is net of ze dan die grensen opzoekt ofzo. Maar ja, ze weet hoe ik ben, ze weet wat ik voel. Als zij er echt "klaar" mee zou zijn dan ontwijk je toch elk contact? Wel gaf ze aan geen relatie te willen met mij, wel vriendschap/ maatjes. Ook op mijn vraag of ik op haar zal wachten, zei ze nee… Ze wil mij niet in haar gedoe (therapie, angsten etc ) meetrekken.

We hebben zelfs nog grapjes gemaakt tussen de emoties door, ik bedoel maar wat is dit?

Woensdag j.l. hebben we samengewerkt, ik heb haar bewust met rust gelaten. Heb niet veel tegen haar gezegd, wel even gevraagd of ze dat apartement ook neemt. Ik heb haar af en toe ontweken. Het viel mij op dat mijn ex erg stil was. Ik hoorde van een collega dat het totaal niet goed met haar gaat en dat ze waarschijnlijk dagbehandeling moet krijgen. Vandaar haar afkeer van een relatie, ze kan het nu niet.
Tijdens het werken afgelopen woensdag, zag ik mijn ex weer vaker naar mij staren. Onze ogen zoeken elkaar dan toch om vervolgens weer weg te kijken. Ik was gewoon mezelf, vrolijk en spontaan. Ik vroeg aan mijn ex of ze meeging koffiedrinken, dat wilde ze wel. Al lopend vroeg ik haar wat er was, ze kwam nerveus over. Ik ben gespannen zei ze. Ik heb het hier bij gelaten, maar haar wel laten blijken dat ik "er ben en het zie".

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 23-01-2012
Hi Sonja, borderline vertroebelt de zaak nog veel meer, omdat borderliners helemaal niet in staat zijn om een relatie te handhaven. Relaties zijn dan vaak instabiel en heftig, maar hechting is niet goed mogelijk. Je moet er rekening mee houden dat je die zekerheid die jij natuurlijk wilt, met haar nooit zult krijgen. Ze heeft teveel problemen met zichzelf. En hoe meer je haar onder druk zet of aangeeft met haar verder te willen, hoe meer ze zich in haar schulp terugtrekt. Vaak wordt partners van borderliners aanbevolen om geen hoop te koesteren. Daar zit wel wat in! Groetjes, A.

Stefan, 19-01-2012 19:12 #1.419
Beste A
u geeft allemaal geweldige tips aan iedereen waardoor ze allemaal beter gaan voelen enzovoort mag heeft u ooit een feedback gehad dat er een relatie weer bij mekaar terug is gekomen want ik lees dat hier nooit terug en dat vraag ik me af Reactie infoteur, 20-01-2012
Hi Stefan, de uitgangspositie van veel mensen die hier om raad vragen is ongunstig. Er is vaak al teveel kapotgemaakt om de relatie te herstellen. Desondanks haal ik alles uit de kast. Soms blijkt het helemaal niet te gaan om het terugkrijgen van een ex, maar om het terugkrijgen van eigenwaarde. Dat laatste krijgt een enorme deuk als je gedumpt wordt of als de relatie anderszins fout liep. Omdat velen niet begrijpen dat daar de schoen wringt, vertel ik ze dat. In die zin werkt de site goed. Maar ja, een positief bericht wat betreft een daadwerkelijke verzoening zou inderdaad welkom zijn, want dat schort er aan hier. Je stelt een goeie vraag Stefan! Groetjes, A.

Katrien, 18-01-2012 16:53 #1.418
Hey,

Ik heb een relatie van 2 jaar gehad. Sinds een half jaar is deze relatie eigenlijk gedaan. We woonden wel al 1 jaar samen. Hij had twijfels over on, er waren wel wat spanningen ivm met het samenwonen, maar niets echt abnormaa, maar in combinatie met zijn drukke werk werd hem dat te veel, heeft dan de knoop doorgehakt en beslist om met me te breken. Hij heeft even daarna een rebound gehad maar dat duurde niet lang, want dat was niet wat hij wou… daarna zijn we nog samen op vakantie geweest. hij zei me nog steeds graag te zien en tijd nodig te hebben zodat dan alles wel terug goed zou komen… alles ging ook beter. tot ik na een tijdje weer druk begon te zetten. en hem steeds naar een relatie bleef vragen, dan bekoelde het even, maar hij kwam steeds terug. zo hebben we no enkele hele leuke weekendjes samen doorgebracht, waarbij ik toch steeds merkte dat hij me graag zag (in de dingen die hij voor mij deed en het plezier van gewoon samen te zijn). Maar voor mij duurde die periode dat we geen relatie hadden te lang en heb ik hem weer onder druk gezet. Hij kon niet kiezen, maar door niet te kiezen was dat voor mij ook een keuze, namelijk dat hij niet kiest om terug een relatie te beginnen met mij. toen heb ik gezegd alles te kappen (geen enkel contact meer). Hij vond dat drastisch en zei dat hij me moeilijk kon loslaten… We hebben nu ongeveer al 3 weken geen contact meer, buiten 1 sms die hij me nog gestuurd had waarin stond dat hij er altijd voor mij zou zijn, daar heb ik uiteraard niet op gereageerd. Denk jij dat er nog een kans in zit op herstel of is er al teveel tijd overheen gegaan? We hebben elkaar eigenlijk nooit echt losgelaten… Is het goed dat ik hem voorlopig negeer? Alvast bedankt voor de raad. Reactie infoteur, 20-01-2012
Hi Katrien, natuurlijk moet je hem negeren. Je hebt veel verprutst door hem 'steeds naar een relatie te vragen'. De arme man kon niet anders dan keihard wegrennen en het is eigenlijk nog een wonder dat ie er soms nog voor je was. Of was het voor hemzelf? Want hij wilde alles met jou, maar een relatie mocht het niet heten. Verder moet jij je afvragen waarom je zo wanhopig een relatie wil. Een man die zich geclaimd voelt trekt aan de noodrem en verdwijnt met stille trom. Maar in jullie geval was jij boos omdat het geen relatie was en kapte je het contact. Sommige mannen volgen helaas die strategie om van een vrouw af te komen. Het deert ze niet dat ze gedumpt worden, om de eenvoudige reden dat ze de vrouw in kwestie allang zelf hadden gedumpt. Volg de adviezen in het artikel op, dus vraag hem na een paar maanden eens om een gunst. Sterkte, A.

Lady1978, 18-01-2012 09:52 #1.417
Hallo,
Even bijpraten. Er is geen echt contact geweest meer met mijn ex. Hij heeft vanuit buitenland wat boze smsjes gestuurd en daarna was het klaar. Afgelopen maandag heb ik contact opgenomen en hem gevraagd om een gesprek. Hij vond dat alles al uitgepraat was en dat ik er maar niet te veel van moest verwachten. Ik wil donderdag hem wel zien, om te kijken of ik nog veel gevoel heb of er misschien nog een kans is. Ik wil hem zo graag terug. En ergens weet ik dat hij mij ook nog wil of niet. Ik weet het allemaal niet meer en daarom wil ik in zijn ogen kijken, maar aan de andere kant ben ik bang voor de afwijzing. Wat moet ik doen?het laten en hem zelf tot toenadering te laten zoeken? of toch donderdag gaan. Reactie infoteur, 20-01-2012
Hi Lady1978, inmiddels is die dag geweest dus weet je alvast meer. Verstandig is het niet om als vrouw achter een man (of ex) aan te gaan zitten, en voor een gesprek zijn de meeste mannen allergisch. Het is wel zo dat elkaar in de ogen kijken kan helpen, maar dan moet hij wel bereid zijn om dat daadwerkelijk te doen ;). Zoals hij zich gedraagt houdt hij zich afkerig van jou, dus de kans op een verzoening is veel te klein. Houd je toch vol, dan ben je behalve hem straks ook nog eens je zelfrespect kwijt. Niet doen dus. Let him be. Groetjes, A.

Sonja, 17-01-2012 21:21 #1.416
Hallo Astrid,

Bedankt wederom voor je tips. Zoals ik al schreef, is mijn ex zondag geweest te lunchen. De sfeer was gespannen. Het was opzich wel gezellig, maar we ontkwamen niet aan een pittig gesprek.
Mijn ex gaf aan er een punt achter te willen zetten. Ze zegt niet dat voor mij te voelen wat ik voel. Alleen op de vraag waarom we dan steeds weer contact zoeken met elkaar, weet ze geen antwoord. Ze gaf aan zich enorm schuldig te voelen ten opzichte van mij en dat, dat de reden is dat ze mij nog opzoekt. Ik werd enorm boos en ik verzocht haar vriendelijk te vertrekken (ik was beledigd en terleurgesteld). Mijn ex bond gelijk in en gaf aan dat dit niet de enige reden is, ze wil me af en toe ook gewoon zien. Ik wreef onder haar neus dat ons contact van de afgelopen weken (het winkelen bv etc) een wassen neus was? Dat het allemaal maar niks voorstelde? Ik heb geuit dat ik mij enorm gebruikt voel het afgelopen 1 1/2 jaar, dit gaf ze toe. Ze geeft toe aan iets wat zij niet kan geven (op dit moment). Wel wil ze enorm graag maatjes blijven. Ik heb gezegd dat ik dit niet kan. Mijn ex huilde enorm hard, ik ook. Ook hadden we ruzie en we hebben zelfs gelachen. Allerlei emoties door elkaar heen. Ik weet niet wat ik moet Astrid. Ik wil het afsluiten en haar eigenlijk niet meer zien, maar iets in mij zegt dat dat niet kan, ik denk dat ze mij nodig heeft.

Ze gaf aan dat ze iemand zoekt die haar onder zijn/haar vleugels neemt, "zoals jij" zei ze. Ze zoekt me op als het niet goed gaat, ze zei dat ik het oppik als ze iemand nodig is. Ik heb gezegd dat ze hier maar een ander voor moet zoeken. Ik kan dat niet geven als ik het gevoel heb dat ik alleen daarvoor gebruikt wordt. We hebben elkaar geknuffeld, vastgehouden, gejankt… Het leek net alsof we het eigenlijjk niet wilden… Nogmaals haar woorden vind ik niet overeen komen met haar daden. Ik zag net als in je artikel, allerlei emoties en dus tekenen van gevoel; huilen, woede, lachen, elkaar vastklampen.

Het is toch vreemd dat als mijn ex er "zo klaar" mee is, ze doodleuk aangeeft vrienden te willen zijn.? Ik vroeg haar hoe ze het ziet? Een maand geen prive contact? En dan als vrienden verder? Ik begon te lachen en mijn ex ook. Ik gaf aan dat we het nog geen maand vol houden en we zitten alweer aan de kofiie of lunch samen, dit gaf mijn ex eigenlijk wel toe. Mijn ex wil zich veilig voelen bij mij (dus geen gezoen etc, ik snap dat).

Ik probeer voor nu afstand te houden. Maar wat moet ik nu Astrid?

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 19-01-2012
Hi Sonja, tjonge. Dat ze zei het contact nog vast te houden uit schuldgevoel geloof ik niet helemaal. Of ze moet wel heel zwak zijn in het bewaken van haar grenzen, want het zoenen e.d. liet ze zich allemaal welgevallen. Dat je boos werd vind ik heel begrijpelijk! Je voelt je gebruikt en hebt het gevoel dat ze al die tijd toneelspeelde. Het is wonderlijk hoe iemand een relatie kan laten doorsudderen door twijfels zoveel kans te geven, en geen duidelijkheid te scheppen. Angst speelt een grote rol. Angst om gewoon haarzelf te zijn. Jullie hebben het leuk samen, kunnen praten, lachen, uitgaan, en voelen dezelfde emoties voor elkaar. Daarin zie ik tussen jou en haar geen enkel verschil. En toch trekt ze de muur op als ze zich geconfronteerd ziet met iets dat in haar beleving 'te groot' is: Liefde voor een vrouw. Mijn vorige antwoorden zijn steeds van toepassing, dus kijk ze nog eens door. Niets is zo zonde als een liefde die verloren gaat omdat een van de twee een misplaatst verstand aanspreekt. Liefde is gevoel. Kiezen voor je gevoel. En die stap durft ze nu niet te nemen. Houd je op de vlakte, zoals haar wens is. En laat haar zelf maar over de brug komen, zonder dat je je gebruikt voelt. Probeer niets wat fysiek is, en voer dit zo consequent uit dat ze het gaat missen. Als bijkomstigheid zal ze merken dat ze bij jou veilig is, wat voor haar een voorwaarde is. Uiteindelijk komt het allemaal aan op jouw geduld. En omdat totaal onbekend is wanneer je ex eindelijk toe is aan meer, kan ik goed begrijpen dat je haar op een dag vaarwel zegt. Groetjes, A.

Hij Weet Niet Hoe, 16-01-2012 16:45 #1.415
Hi Astrid, Bedankt voor je laatste input. Ik heb het nog eens bij mijn ex onder de aandacht gebracht over het zien van haar dochter. Ze zou het aan haar dochtertje vragen. Vandaag heeft ze me laten weten dat haar dochter geen face tot face gesprek te willen en via de telefoon hoeft ook niet echt van maar als ik het zou willen is dat ok (wel als mijn ex thuis).Ik had de reactie van haar dochter niet verwacht (auw). Heb me ex laten weten dat ik het ffe op me in laat werken de dochter van haar dochter. Dat ik erop terug kom. Kan me de houding van haar dochter ergens wel begrijpen (ze neemt duidelijk afstand/had al moeite met zich openstellen aan het begin van de relatie). Dus de verwarring die je in je vorige replyt voorzag is duidelijk gezien haar antworod. Ik wil haar wel opzoeken (wel respect tonen voor haar persoontje) ook al kom ik mijn eigen pijn en verdriet in dit stuk tegen. Ben zelf ook van gescheiden ouders. Heb je nog tips om dit gesprek niet al te emotioneel te laten verlopen, maar wat wel recht doet aan wat ik voor haar voel, rekening houdende met haar? Reactie infoteur, 17-01-2012
Hi Hij Weet Niet Hoe, het is me onduidelijk of je nu de dochter bedoelt of je ex. Uitgaande van haar dochter: nee, ik zou niets doen. Contact moet van de dochter zelf komen (via de moeder), en zo te horen heeft ze er geen behoefte aan. Wat betreft je ex: er zijn er in de nabije toekomst geen kansen voor herstel, omdat ze de relatie niet eens erkende. Groetjes, A.

Laura, 14-01-2012 22:26 #1.414
Hallo,
ik ben een halfjaar samen geweest met mijn ex tot en met maart 2011, en toen begon de miserie. Hij zei ineens helemaal niét meer 'ik zie u graag' wat wel een beetje opvalt. Als ik daar rustig op inging en het hem gewoon vroeg, wist hij niet goed wat te zeggen, dan krijg ik toch na het weekend een berichtje 'ik zie u graag'. Daarna wou hij precies niet meer afspreken, en als ik hem na een paar weken (!) stilte daarmee weer rustig en rationeel mee probeerde te confronteren, kwam hij mij wel zelf tegemoet en zei hij dat hij mij wel graag zag maar dat hij het zo gewend was om alleen te wonen en zijn eigen leven te hebben opgebouwd. Dat hij het wou uitmaken en tegelijkertijd zei hij dat hij wel terug wil daten en elkaar wel opnieuw wil leren kennen omdat het veel te snel was gegaan. Toen gingen er 2 weken over waarin ik niets liet weten omdat het allemaal wel een beetje moeilijk was en ik precies in mijn trots gekrenkt was. Maar toen was ik vrijwilliger op een festival waar hij natuurlijk ook was. Toen zag ik hem en besefte ik mezelf dat ik hem wel echt graag zag dus besloot ik een berichtje te sturen met een voorstel om eens iets te doen, waarop ik een overstuur smsje kreeg dat het te druk was en tijdens de maand mei niet meer ging lukken. Toen ging de eerste week van juni voorbij en besloot ik hem te vragen om erover te praten. Een hele uitleg dat het echt heel druk was op het werk en dat er mensen zijn ontslagen en hij daarvoor moest opdraaien (verpleger is hij). Ik heb hem een knuffel gegeven waar hij veel deugd van had zei hij, en ik heb hem gezegd dat ik tijd had voor hem. Begin juli ging hij op een soort vakantie en daarna zag ik hem in het jeugdhuis, en kwam spontaan naar mij en zei dat hij mij ging bellen.dus ik weer wachten.voor niks. Mijn gsm heeft een week op luid gestaan. Ik heb zelf nog eens een poging gedaan om met hem contact te zoeken (ik had een postkaartje gevonden van zijn gemeente in de eerste wereldoorlog en ik wou daar graag eens samen naar kijken, ik zei hem wel dat het enkel zou zijn als het hem eens uitkwam, zodat hij zich niet te veel onder druk zou voelen. Hij reageerde enthousiast maar zei dat hij niet direct wist wanneer hij nog eens in het jeugdhuis ging geraken. Ik stuurde hem terug dat ik het snapte en dat ik ook niet goed wist wanneer ik er zou geraken… maar daarna ontplofte de bom precies en stuurde ik hem dat hij mij maar moest laten gaan want dat ik ondertussen weeral 3 maand op hem wachtte om maar eens af te spreken. Hij zei dat hij niet goed wist waarover ik het had :(. Waarop ik terugstuurde dat hij altijd maar zei dat hij nog graag wou afspreken maar als puntje bij paaltje komt hij mij nooit iets laat weten, en dat ik nu al 3 maand had gewacht op hem. Daarna had ik een mailtje gestuurd sorry te zeggen dat ik kwaad was geworden maar dat het mij beter leek om afstand te nemen, niet omdat ik dat wou maar omdat ik niet anders meer wist wat te doen en dat ik een beetje zot werd van de ik wil wel maar tegelijkertijd doe ik niets - attitude :s. Ik had ook in de mail gezet dat ik hoopte dat hij zich gerespecteerd voelde op deze manier en dat ik probeerde om voor ons allebei goed te doen, en als er iets niet geod was of hij over iets nog wou praten of zo dat hij dan maar zeker het nog moest laten weten. Ik heb hem sinds dien nog gezien in het jeugdhuis maar hij maakt zich altijd snel uit de voeten als ik er ben, hij lijkt ook wel wat gekwetst. Aan de hand daarvan denk ik van zie hij zag me inderdaad wel graag zoals hij altijd zei, maar soms denk ik ook dat hij gewoon in zijn trots is gekrenkt. Ik krijg hem moeilijk uit mijn hoofd gezet, hij was echt heel speciaal voor mij en ik begrijp nog steeds niet hoe ik moet omgaan of had moeten omgaan met heel het 'ik heb ruimte nodig - ding'. Want de suggestie van dat ik hem niet de ruimte geef is voor mij ook kwetsend, ik wil ook alleen maar het beste voor hem en ik zou nooit tussen hem en zijn hond of zijn activiteiten willen komen, zoals waar hij wel mij al van beschuldigd heeft :s. Reactie infoteur, 16-01-2012
Hi Laura, 'ik heb ruimte nodig' betekent gewoon 'donder op, ik moet je niet meer'. Trap er dus niet in, en zeg nooit aan een man dat je drie maanden op hem gewacht hebt (en nog erger: dat hij je maar moest laten gaan), want dat is totaal geen uitdaging. Nu is je uitgangspositie natuurlijk beroerd, want waarom zou een man met zijn ex moeten gaan praten, terwijl hij je in alle toonaarden heeft laten 'voelen' (ja, een rotmanier is dat) dat hij helemaal geen vastigheid wil, en in elk geval al helemaal niet met jou. Dat hij moeite had met de tekst 'ik hou van jou' en dergelijke is niet bijzonder. De meeste mannen zijn niet in staat dit soort woorden uit te spreken. Maar jij maakte het nog een graadje erger, omdat je letterlijk vroeg of hij nog van je hield. Hij zal de rillingen over zijn rug hebben voelen lopen. Dat ie zich vervolgens in allerlei bochten draaide zegt genoeg. Hij wilde je ook niet meer zien en probeerde op diverse manieren van je af te komen. Waar is je eigenwaarde gebleven om stelselmatig achter hem aan te zitten? Het enige wat je nu bereikt hebt is dat hij je letterlijk ontwijkt. Als mensen iets anders doen dan wat ze zeggen, dan moet je altijd kijken naar wat ze doen! Woorden zijn maar al te vaak leugens, beleefdheidsdingetjes of zoethoudertjes. Pas daar dus voor. Vooralsnog zie ik geen hoop op herstel. Sterkte, A.

Sonja, 13-01-2012 10:32 #1.413
Nou ik heb gisteravond dus met mijn ex gewerkt. Ikzelf was eerst stil en deed een beetje mijn eigen ding. Mijn ex vroeg me of ik ook een kopje koffie wilde en zo was het "ijs weer wat gebroken". Mijn ex begon te stralen en vertelde dat ze een huis aangeboden had gekregen, aangezien ik wat kortaf was eerst, reageerde ik oprecht blij en gaf haar een knuffel. Op een gegeven moment heb ik haar toch gevraagd wat ze nu precies bedoelde met die ene sms "als ik iets wilde bespreken etc, maar dat wil ik niet op het werk". Mijn ex glimlachte en zei dat ze er niets mee bedoelde en dat het uit voorzorg was…? Ik gaf aan haar totaal niet te begrijpen en waarover ze dan wilde praten. Nou gewoon zei ze. Ik hoef niet te praten gaf ze als antwoord…?
Zondag a.s. komt ze wel lunchen bij mij. Ik wil haar dan wel vragen waarom ze ineens die afstand nam vorige week, zonder een sms of een uitleg o.i.d… Ik blijf dat vreemd en een beetje egoistisch vinden. Ik vroeg haar gisteravond nogmaals of ze na haar dienst (ze was een uur later vrij als mij) nog even langs kwam, nee zei ze ik ben moe. Ik vroeg haar waarom niet en of dat iets met mij te maken had. Nee ze zei, ik wil de rust bewaren in veel dingen en mensen. Het had niet specifiek met mij te maken… Maar wat dat over ons zegt van die week daarvoor (elkaar weer wat meer zien, flirten en zoenen) weet ik niet, dat onderwerp word niet aangesneden. Dit wil ik zondag eigenlijk wel bespreken.
Vanavond gaat ze naar die mannelijke vriend, waar ze ook alweer een tijdje niet geweest was. Ik geloof niet dat er iets is tussen hen.

Heb jij nog tips, na aanleiding van dit verhaal? Reactie infoteur, 16-01-2012
Hi Sonja, bij je ex heb ik voortdurend het beeld dat ze doodsbenauwd is voor jou. Bang dat ze verwachtingen wekt die ze niet wil waarmaken. Een nogal omslachtige manier om zowel jou als zichzelf te beschermen. Daarom zou ik haar nooit vragen waarom ze afstandelijk doet, maar juist het omgekeerde. Ik zou zelf die afstandelijkheid inlassen, zodat je haar uit de tent lokt. Doet ze dan nog steeds helemaal niets om het contact te verdiepen, dan weet je al veel meer dan nu. Zoals het nu is wil zij niet de prooi zijn van jouw jacht. Soms zit het 'm in kleine dingetjes, bijvoorbeeld gewoon de manier waarop. Verander daar wat aan! Groetjes, A.

Hij Weet Niet Hoe, 12-01-2012 11:41 #1.412
Hi,
Het is een week geledem dat mijn ex het telefonisch heeft uitgemaakt.
Als ik heel diep in mijn hart kijk wil ik haar graag terug. Je had me in eerder beriicht geadviseerd het te laten rusten. In dat opzicht heb ik je advies ten harte genomen.
Gisteren kreeg ik een nietzeggend mailtje van mijn ex of ik haar het telefoonnummer wilde geven en de datum dat wij samen naar de sauna zijn geweest. Ik heb haar de naam en telefoonnummer gesmst. Wat betreft datum was ik niet in de gelegenheid te achterhalen op dat moment liet ik haar weten. Het geeft mij onrust dit soort berichtjes, wat kan ik daar in het vervolg het beste mee doen? Daarnaast heeft mijn ex in het begin van onze relatie op eigen titel een gezamenlijk facebook account aangemaakt. Ik deed er niets mee en zij zichtbaar verder ook niet. Ik betrap me er zelf op dat ik toch ga kijken of ze hem al heeft verwijderd. Ik zie de noodzaak niet om de account aan te houden gezien de status van de relatie. Vraag me af wat voor signaal ze af wil geven? Ik zou haar een smsje willen sturen dat het me onrstu geeft om ons gezamenlijk op facebook te zien terwijl de relatie over is met het verzoek het profiel te verwijderen. Hoe kijk jij hier tegenaan en hoe zou jij dat oplossen?
Mijn ex heeft een dochtertje van 11. Daar heb ik een goede band mee, echter heb ik haar niet meer gezien of gesproken na de breuk. Ik zou haar graag nog willen spreken telefonisch dan wel in het echt. Heb haar moeder gevraagd of daar ruimte voor is en wannneer dat dan het beste zou kunnen. Echter geen reactie van moeder. Moet ik dit laten rusten of toch gewoon bellen? Een hoop vragen, wellilcht kan jij me anders laten kijken naar deze situatie… want ik heb de neiging impulsief te reageren op wat ze doet of juist nalaat omdat ze allebei veel voor mij betekenen. Thanks voor je antwoorden Reactie infoteur, 16-01-2012
Hi Hij Weet Niet Hoe, telefonisch een relatie uitmaken is uit den boze en getuigt van bijzonder weinig respect naar jou toe. Dat allereerst. Ten tweede zou ik niet reageren op berichtjes van algemene aard, immers, je hoeft haar niet op haar wenken te bedienen. De facebook account is haar zaak, maar als jouw naam en/of foto er tegen je zin opstaat, moet je er achteraan. Dat kan ik dus niet voor je beoordelen. Ten derde wil je haar dochter graag nog eens zien, maar je zult begrijpen dat het voor haar verwarrend gaat worden als je doorgaat met contact. Ik denk dat je ex daarom niet reageerde, wat overigens wederom getuigt van weinig inleving in jouw situatie. Ik denk serieus dat je helemaal niets moet doen. Groetjes, A.

Sonja, 12-01-2012 11:08 #1.411
Hallo Astrid,

Het zijn best wel 3 turbulente weken geweest, eigenlijk voor en na mijn verjaardag elkaar redelijk vaak gezien. In het weekend van oud en nieuwe elkaar nog gezien, flirte ze nog met mij en hebben we gezoend. Vanaf 2 januari was het contact ineens weer stil. 4 januari mijn ex nog een sms gestuurd of ze zin had in een lunch, nee ze had gaan tijd (want ze ging weg). Ze is het afgelopen weekend weggeweest met vriendinnen. Maandag j.l haar een sms gestuurd hoe haar weekend was geweest en of ze zin had om dinsdag (de 10e j.l. dus) te komen eten. Ze kon niet dinsdagavond maar wilde wel woensdag lunchen, ik kon niet en toen bood ze dit weekend aan. Ik dacht ok gezellig! Gisteren zag ik haar weer op het werk en weer was ze gereserveerd naar mij, stilletjes… Ik heb haar nu al meerdere keren gevraagd vanaf 2 januari of er iets is en hoe het gaat. Steeds hoor ik dat ze stabiel wil blijven en moe is… Maar mij duwt ze weer weg.

Ik werk vanavond weer met haar en eerlijk gezegd ben ik er wel klaar mee, ondanks dat ik nog steeds gek op haar ben. Ik heb het gevoel dat ze niet eerlijk is. Ik vroeg haar gisteren of ze nog wat kwam drinken na haar dienst om gelijk dan die lunch afspraak te maken die gistermiddag niet door kon gaan. Nee ze kwam niet smste ze me later, ik zei we hebben het er morgen wel over, doei xx. ze smste terug dat als ik wilde praten we elkaar nog even zouden zien gisteravond, omdat ze niet wil praten op het werk. Ik zei nee joh het gaat toch alleen om de lunch afspraak? Ik denk dat ze nattigheid voelt Astrid, zij vraagt of ik wil praten maar volgens mij wil zij praten… Maar als ik haar dan uitnodig komt ze niet. Wat moet ik doen? Ik heb gisteren meer afstand gehouden. Het voelt gewoon zo vervelend. Het ene moment denk ik och we hebben het leuk, gezellig contact en ineens weer die afstand en vervolgens legt ze niet uit waarom. Denkt ze soms dat ik een gevoelloze robot ben?

Ik ben er wel klaar mee denk ik. Reactie infoteur, 16-01-2012
Hi Sonja, ja zoals ik eerder schreef kunnen jouw gevoelens haar veel minder schelen dan die van haar. In zo'n geval ben jij het die moet bepalen of je zo verder wilt of niet. Mensen doen altijd wat werkt. Zij houdt liever de boot wat af, zodat ze misschien nog alle kanten op kan. Jij blijft het proberen, omdat je hoop haalt uit die weinige momenten dat er toch meer in zit. Omdat jullie geen gezamenlijk doel of gezamenlijke belangen hebben, gaat het steeds verkeerd. Denk erover, groetjes, A.

Richard, 11-01-2012 20:10 #1.410
Hoi Astrid.

Hopelijk heb je een goede wisseling gehad. En je bent welkom om mee te gaan! Heb zelf even een paar weken rust gehouden, voor mezelf en voor alles even.

Ze heeft uiteindelijk nog wel gereageerd op 28-12. Ze zei: "dat ze erover had nagedacht en aangevoeld maar ze kon t niet. Ze kon nu niet afspreken." (had gevraagd of in de week voor oud en nieuw kon.) en ze dacht dat het beter was in elk geval voorlopig geen contact te hebben. Dat speet haar en ze wenste me alle goeds. ( dat had ik haar ook gewenst) Heb er niet op gereageerd. Om te voorkomen dat ik iets zeg waar ik later van baal. Nu ben ik benieuwd wat jij vind. Had haar graag gevraagd waarom ze dat niet kon en waarom ze dat denkt. Ben misschien voornemens om toch dan een briefje te sturen. Waarin ik reageer op die van haar, nu zes weken geleden, omdat ze daarin een beeld aangaf wat niet klopt. Al begrijp ik dat ze dat zo gezien heeft. Echter de soep word in dit geval namelijk niet zo warm gegeten. Ze maakte zich zorgen en er is een misverstand mi. Dat zou ik toch zo graag rechtzetten. Bij voorkeur in een gesprek maar daar is dit het moment nog niet voor. Anders wellicht voor nu toch laten gaan. Maar als ik diep in m'n hart kijk, dan mis ik haar en weet dat m'n liefde voor haar oprecht is. Ik heb verder mezelf verbetert in de afgelopen drie maanden. Voor mij zou t kunnen. Met frisse blik. Echter daar zijn er twee voor nodig.

Groetjes Richard Reactie infoteur, 12-01-2012
Hi Richard, je hebt al teveel gedaan. Een keertje willen afspreken is goed en je had daar in december best goede redenen voor, maar als ze dan 'nee' zegt moet je er niet aan blijven trekken. Zo ook met het rechtzetten van de misverstanden. Ze heeft er helaas geen behoefte aan en dat zal voorlopig zo blijven. Neem haar maar gewoon letterlijk: 'voorlopig geen contact', en laten we hopen dat we het woordje 'voorlopig' niet een beleefdheidswoord is, maar een gemeend woord. Ik raad je aan nu echt een aantal maanden helemaal niets te doen, alleen al als test. Als zij in de tussentijd een ander vindt, dan was dat haar bedoeling en moet je je conclusie trekken. Mocht na al die tijd blijken dat ze nog steeds alleen is, sla dan nogmaals toe. Tot het zo ver is, moet ze in de 'testroom'. En hopelijk doorstaat ze de proef met glans ;). Groetjes van A.

Ik Leef Weer!, 10-01-2012 23:56 #1.409
Heb hier weken terug al mijn verhaal gedaan. Had 4.5 jaar verkering en dat was 3 maand geleden uit doordat zij geen gevoel meer erbij had, misschien kwamen we later weer bij mekaar zei ze. Heb me depresief gevoeld, ik wou het liefst niet meer leven, wou alleen bij haar zijn. Gelukkig weet ik nu hoe het zit, hoe ze is, dacht dat ze alles voor me was, maar nee. Mij smsen en me hoop geven, me op de mond zoenen als we elkaar zagen bij het uitgaan, maar ondertussen haar ander pleziertjes hebben, en mij aan het lijntje houden net zoals iedereen in mijn omgeving al zag, maar ik was te dom te blind, te verliefd, te jong om het te zien. Ik heb mijn les geleerd en wat ben ik er een stuk wijzer en volwassener van geworden. Ik hoop dat ze er eens achter komt hoe goed ik voor haar was en hoe trouw, maar dan is het te laat… Reactie infoteur, 11-01-2012
Hi Ik Leef Weer!, natuurlijk voelde je je teleurgesteld. Maar probeer dit een eventuele volgende relatie niet te laten beinvloeden. Mocht je ex erachter komen dat ze beter zuinig op je had kunnen zijn, dan is dat ook voor haar een leerschool. Het is uitermate kwellend als iemand je hoop geeft, je zoent… en ondertussen elders bezig is. Vage zaken zoals 'geen gevoel meer' en relatietwijfels zijn nog eens extra kwetsend. Het lijkt erop dat je ex een grondige cursus 'hoe behandel ik mijn geliefde' nodig heeft. En dan met name les 1 ;). Groetjes, A.

Ferah, 10-01-2012 13:49 #1.408
Hoi Astrid!
Je heb gelijk ik kap ermee, echte liefde hoef je niet voor te vechten of jezelf te verwaardelozen genoeg tijd verpruts aan deze man, heb mijn hobbys weer opgepakt ga verder met mijn leven :) hij is mij kwijt ik niet hem! Ik heb veel van hem geleerd en hij van mij…

Het is dus niet voor niks geweest leuke dagen samen doorgebracht, minder leuke dingen hebben mij sterker gemaakt! Ik heb genoeg zelfvertrouwen en ben zeker niet afhankelijk van een man!

Ik ga weer lekker uit met vrienden en vriendinnen wie weet wat er allemaal op mijn pad komt, ik wacht het rustig af als ik toch moet wachten doe ik dit liever op een prettige manier dan zielig in een hoekje kruipen, geen enkel man valt op een zielig vrouw.

Je kan niet eeuwig je best doen voor een man eens houd het op! Loslaten is ook liefde ik heb het een plekje kunnen geven hoop voor jullie allen dat het goed komt maar geef niet teveel van jezelf, je leeft maar een keer geniet ervan met of zonder hen! Succes allemaal! Reactie infoteur, 11-01-2012
Hi Ferah, precies. Geef nooit meer dan je je kunt permitteren om te verliezen! Een doordenker, maar wel eentje die laat zien dat je - zeker als vrouw - gedoseerd te werk moet gaan. Wie (te) snel toehapt houdt uiteindelijk niets over. Onbewust kennen mannen dit spel van aantrekken en afstoten, en een jaaginstinct krijg je alleen in werking als je jezelf moeilijk bereikbaar maakt. Plenty mannen, en jij vindt echt weer iemand! Groetjes, A.

Hoopvol, 10-01-2012 11:41 #1.407
Hoi Astrid,

Tijdens de laatste ruzie is het goed mis gegaan, hij was ook niet echt in de gelegenheid te praten maar reageerde ook niet op mijn smsjes maar belde mij steeds, hij is zelfs weggegaan van waar hij was om met mij te kunnen praten.

Ik heb hem blijkbaar zo erg geraakt (boos gekregen) dat hij zelfs naar huis is gegaan om even te kalmeren. Daarna weer gesproken (verder gegaan met ruzie maken), waarna ik het zo zat werd en (weer) heb gezegd dat ik hem niks meer te zeggen had en dat ik enkel mijn spullen en geld wilde. Waarop hij reageerde dat hij ook niks meer met mij te maken wilt hebben en sindsdien heeft hij zijn telefoon voornamelijk uit staan, soms zet hij deze aan (dat merk ik door ontvangsbevestigingen) en zet deze weer uit.

Het is dus goed mis en ik ben bang dat het definitief verpest is, terwijl ik zeker weet dat er van beide kanten genoeg liefde is en dat vind ik zo jammer. Ik merkte de afgelopen tijd in veel dingen dat hij nog van mij houdt, zoals hij jaloers kon reageren en hoe lief hij soms sprak, ook de ruzies geven dit weer (te heftig).

Mijn laatste sms aan hem is dat hij het geld kan storten op mijn rekening. Verder weet ik niet wat ik kan doen, ik moet het voor nu laten rusten. Ben alleen bang dat hij zo boos is dat hij echt niks meer met mij te maken wilt hebben :(

Ik had gewoon nooit moeten reageren op hem, had streng moeten blijven en enkel contact moeten houden over mijn geld. Is het nu echt verpest? Kan dit nog hersteld worden, heeft het gewoon tijd nodig? Reactie infoteur, 11-01-2012
Hi Hoopvol, liefde is soms een strijd, en jullie zijn daarvan het bewijs. De zakelijke kant vertroebelt de boel nog eens extra. Je had inderdaad je hoofd koel moeten houden en niet moeten meegaan in zijn storm van emoties. Herstel is altijd mogelijk als er veel gevoel speelt, ook als het gaat om 'woede' of zelfs 'haat'. Wel moet er dan eerst een lange tijd overheen gaan, zodat jullie elkaar kunnen missen. En bedenk dan goed of je de ruzies mist of de liefde. Stormachtige relaties zijn spannend maar wel erg vermoeiend. En jullie zijn financieel bij lange na niet gelijkwaardig aan elkaar. Kansen zijn goed als de financien opgelost zijn, als er een lange pauze is geweest en als jullie heimelijk op elkaar hebben gewacht. Who knows? Groetjes, A.

Marian, 09-01-2012 16:33 #1.406
Je hebt helemaal gelijk, maar dat maakt helaas de pijn en het gemis niet minder. Alle vier zijn exen (incl ik) zouden hem ondanks dat we allemaal weten wat voor man het is hem terug nemen. Ex 3 weet dat hij haar bedonderd heeft met ex 2 en met mij maar neemt hem ook telkens terug. Waarom zijn wij (de exen) zo vergevingsgezind of te wel zo blind? Reactie infoteur, 10-01-2012
Hi Marian, sommige vrouwen zijn gevoelig voor mooie praatjes, uiterlijk vertoon en/of een zak geld. Jij weet beter dan ik waar hij zijn charmes vandaan haalt, maar dat betekent niet dat je emotioneel gezien zijn slavin moet zijn. Hij weet vrouwen op geraffineerde wijze aan zich te binden, maar toont geen sprankje respect voor ze. Wel is ie gespecialiseerd in knipperlichtrelaties. Wie zo iemand toch terugwil, heeft de wonderlijke behoefte zichzelf gewoon te kwellen. Zie ook: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/man-en-vrouw/11291-foute-mannen-onder-de-loep.html
Werk aan je zelfrespect! Groetjes, A.

Ferah, 09-01-2012 12:31 #1.405
Hoi Astrid,
Djw voor je reactie, even voor de duidelijkheid hij heeft geen relatie met die vriendin zij heeft al een relatie ze zijn alleen goede vrienden ik weet heel zeker dat als hij een relatie zou hebben zeker niet met mij het bed in zou duiken. Hij heeft echt anderhalf jaar bij iedereen gehuild en verteld dat hij mij echt terug wil ook heeft hij geen andere gehad 1 keer een blind date geregeld door die vriendin maar was op niks uitgelopen, waarom heeft hij anderhalf jaar op mij gewacht en juist toen ik heb besloten om het weer te proberen hij weer afstand neemt vind ik raar? Hij is niet iemand die met jan en alleman het bed in duikt, ook geen uitgaanstype is vaak thuis werkt 12 uur per dag buiten zijn beste vvriendin heeft hij weinig contact met het buiten wereld hij is erg lief en attent tegen over zijn vrienden zoals ik al eerder vertelde geen type om ruzie te maken wij hebben ook nooit ruzie gehad. Hij kan het niet verkroppen dat ik destijds niet over mijn problemen heb gepraat destijds dat ik hem heb buiten gesloten… maar ik had tijd voor mijn zelf nodig alles was destijds aanwezig, alleen de timing was verkeerd,

Hij hield echt heel veel van mij deed alles voor me zonder iets terug te verwachten en wat deed ik keihard uitmaken zonder hem echt uit te leggen of er over te praten ben ik gewoon voor anderhalf jaar uit zijn leven verdwenen. Ik kreeg weer hoop toen hij zelf weer naar mij toe kwam om mij uit eten te vragen en gelijk daarna maakte hij het uit. Eigenlijk ben ik hier de schuldige hij heeft echt alles gedaan om mij terug te winnen maar hij wil niet meer praten moet ik het echt opgeven? Reactie infoteur, 10-01-2012
Hi Ferah, ze hebben zogenaamd geen relatie maar hij 'praat constant over haar'. Toen zij zijn 'visite' was had jij het nakijken Ze gaan uit eten, naar de bios, hij past op haar kinderen… en dan meld jij heel wonderlijk dat zij al een relatie heeft. Waar die 'relatie' dan is gebleven is mij duister. Tussen jullie zie ik verder geen enkele hoop op herstel omdat er veel te veel verprutst is, niet in het minst door jouw toedoen. Zie mijn vorige antwoorden. Groetjes, A.

Hoopvol, 09-01-2012 08:42 #1.404
Hoi Astrid,

We maken de laatste tijd zoveel ruzie, we verwijten elkaar van alles, roepen naar elkaar dat we niks meer willen van elkaar. en dan belt hij weer alsof er niks aan de hand is, terwijl we een paar uur eerder flinke ruzie hebben gehad. Hij roept soms dat ik hem niet meer moet bellen en dan belt hij zelf. Dat hij mij niet meer wilt spreken, behalve over het geld en dan belt hij en gaat het over alles behalve over het geld. Vaak sms ik hem en dan belt hij en wordt het een lang gesprek, waarin we rustig praten, ruzie maken enzovoort.

Het is zo verwarrend allemaal, waarom doen we dit? Waarom kunnen we niet gewoon toegeven dat we elkaar vreselijk missen en van elkaar houden, waarom zoveel ruzies (en vaak om niks). Ik heb hem aangegeven dat hij mij aan het lijntje houdt en daarom het geld en mijn spullen niet snel teruggeeft, hier werd hij heel erg boos om en begon dit te ontkennen.

Het lijkt wel of we hier niet uit kunnen komen, ik voel dat er nog genoeg liefde is (de ruzies zijn te heftig/emotioneel, als er geen sprake was van gevoel had dit niet zo geweest). Maar we zijn beiden te koppig om dit toe te geven.

Komt dit nog goed en wat kan ik doen om dit nog goed te krijgen? Reactie infoteur, 10-01-2012
Hi Hoopvol, julie nemen elkaars gedrag over om maar niet de 'mindere partij' te zijn in deze afmattende strijd. Daarom zegt hij ook dat hij niets meer van je wil, terwijl hij daar niets van meent. Jij idem dito. Ik heb je al eerder geschreven wat je moet doen, namelijk hem links laten liggen totdat je je spullen terughebt. Zoals het nu is reageer je op alles van hem en is er voortdurend gesodemieter. Dit moet dus helemaal anders. Reageer enkel als hij je tegemoet komt, zich normaal of zelfs aardig gedraagt. Zodra hij ruzieachtige dingen roept verbreek je de lijnen. Alleen dan kun je hem duidelijk maken dat je niet gediend bent van dit kinderachtige gedoe. Want je houdt het zelf allemaal in stand, en dat weet je. Vermoedelijk doe je dit omdat je liever een slecht contact hebt dan helemaal geen contact. En dat is niet goed voor je eigenwaarde. Verander dat! Groetjes, A.

Marian, 09-01-2012 00:43 #1.403
Sinds 13 december zijn mijn ex en ik uit elkaar. Wij zijn al drie keer eerder uit elkaar geweest maar de aantrekkingskracht bleef en iedere keer kwamen wij na uiterlijk twee weken weer bij elkaar, meestal korter, en altijd van hem uit, zowel de breuk danwel de relatie herstel.

Wij schelen 15 jr, ik heb altijd oudere partners gehad, ik mis teveel bij partners van mijn eigen leeftijd. Mijn ex is al driemaal getrouwd geweest, met zijn eerste vrouw 12 jaar en heeft daar twee kinderen bij, met zijn tweede vrouw een jaar, met zijn derde vrouw ook een jaar en ligt hij nu al 16 maanden mee in scheiding. Wij hebben 14 maanden een relatie gehad. Mijn ex heeft al geprobeerd een relatie met mij te beginnen voor hij bij vrouw aangaf te willen scheiden maar heb altijd de boot afgehouden. Zeker omdat de geruchten al ging dat hij vrouw 1 voor vrouw 2 heeft ingewisseld en vrouw 2 met vrouw 3, en toen ook nog eens 12 x heeft gewisseld tussen vrouw 2 en vrouw 3.

Aangezien mijn ex partner mijn meerdere op mijn werk was, Moest ik ook geregeld naar beurzen ect met hem, daar het een ongelofelijke charmeur is, kwam de klik uiteindelijk toch ook, en zoals menig vrouw was ook ik uiteindelijk hopeloos verliefd, en na de liefde met hem bedreven te hebben was ik al was in zijn handen, en op zijn vraag wij blijven 80 jr samen kon ik niks meer dan gretig ja antwoorden. Zelfs toen later bleek dat ex vrouw gewoon nog in zijn huis woonde en ze zwanger was via IVF en bijna uitgerekend… bleef die roze bril maar op, kwam ik niet van die roze wolk af.

Tijdens onze breuken was hij bij haar, hij zegt dat hij twijfelde ivm de baby, nu hoorde ik gister van een ex collega ( ik heb zodra wij een relatie kregen een nieuwe baan gezocht en werk dus elders) dat hij een aantal maanden terug zoenend met een andere vrouw honderd meter van ons huis is gezien, (wij zijn in juni dit jaar gaan samenwonen), in juli, augustus en november waren wij een tot twee weken uit elkaar en dan weer bij elkaar. Het zoenen geloof ik niet, wel heb ik van hem vernomen dat hij contact weer heeft met vrouw twee, en de dochter van vrouw twee met zijn dochter mee is geweest toen hij met de kinderen uit eten ging.

Sinds de breuk hebben wij nog iedere dag contact gehad, van beide afwisselend uit, als ik teveel pushte richting herstel werd hij boos, ook hebben wij nog geregeld de liefde bedreven, van hem uit. Maar meer zit er nu niet in zegt hij. Hij wil eerst alles regelen, afhandelen, omdat het hem allemaal teveel wordt in zijn hoofd.

Hij gaat nu heel veel stappen met collega's, was nu niet bij ex 3 terug want hij had iedere dag contact met mij ook s' avonds. Gister hebben wij hooglopende ruzie gehad, hij is boos en jaloers dat ik het naar mijn zin heb, goed met nieuwe collega's kan en uit eten ben geweest en naar de bioscoop. Ik heb daarop gereageerd moet ik soms zielig in een hoekje liggen in de hoop dat jij mij ooit belt om weer meer te zijn dan jouw lust ding.daarop heeft hij aangegeven geen contact meer te willen en alles geblokkeerd. Ik heb de fout gemaakt om mijn frustratie en woede van aan het lijntje gehouden te worden gesmst en gemaild, vanochtend mijn excuses gemaakt maar hij reageert niet.

Nu weet ik dat jouw reactie gaat zijn vergeet hem, maar ik weet zeker dat hij mij lief had, het oprecht meende en met mij vele, maar ergens ben ik hem kwijt geraakt, had het moeilijk met de maar slepende scheiding en de onzekerheid hem weer kwijt te raken, dat zorgde voor een hoop discussies tussen ons. Waarin hij zo zijn best deed om mij te doen beseffen dat ik zijn leven was, zijn laatste levensavontuur, zijn ware.toen ik hem paar weken terug zei hem niet te vertrouwen heeft hij het uitgemaakt. Wat moet ik nu? Het is een man die van rust houdt, en wij hebben altijd contact gehad dus ruimte om mij te missen is er niet geweest, heb ik alles al kapot gemaakt door alle mails en sms? Alsjeblieft help… Ben geen naïef mens, ik wil hem terug om wie hij is met alle voors en tegens… Reactie infoteur, 09-01-2012
Hi Marian, je hebt helemaal niets kapot gemaakt om de doodeenvoudige reden dat er niets was. Hij is een man van twaalf ambachten en dertien ongelukken en is nooit bij machte gebleken een vrouw te behouden. Zelfs toen zijn vrouw hoogzwanger was sliep hij zonder blikken of blozen met jou. Hij zal een prachtige woordenschat gebruikt hebben om vrouwen het bed in te praten en hen 'tachtig jaar samen' aan te bieden. Maar wie in deze charmeur trapt is ronduit naief. Jullie relatie was uiteindelijk beeindigd, maar als minnares ging je gewoon door en ik vermoed dat dat was om hem weer aan je te binden. Hij heeft je duidelijk gemaakt dat hij geen relatie meer wil, maar nee zeggen tegen gratis seks ging hem te ver. Zijn hele verleden laat zien dat hij vrouwen belazert door op ze te jagen, ze in te wisselen en ze de bons te geven. Misschien zat er een vrouw bij die haar ego nog redde door zelf weg te lopen. En nu is de zet aan jou. Blijf je geloven in in zijn sprookje van 'laatste levensavontuur' en het idee dat jij 'zijn leven' bent… of ben je wijs genoeg om eens te werken aan je eigenwaarde. Pas als je inziet dat jij beter verdient dan de persoon die jij beschrijft, kun je hem loslaten. Je bent gewaarschuwd, en niet eens door mij, maar door al zijn exen… Sterkte, A.

Lady1978, 08-01-2012 14:21 #1.402
We zijn een paar dagen verder. Het gaat niet zo heel goed, heb rustgevende medicatie gekregen, omdat de pijn de heftig werd. We hebben wel contact met elkaar, alleen het initatitief komt steeds meer van mijn kant, het is geen wisselwerking meer. Hij heeft wel aangeven mij te missen en hij vindt mij nog steeds een prachtige vrouw. Maar hij geeft ook duidelijk aan niet meer te willen. Nu ben ik zelf op het punt om toch maar geen contact meer te zoeken, hij krijgt geen gelegenheid om mij te missen… want er is wel dagelijks contact. Maar loslaten van liefde is zo moeilijk, dat gaat bij mij gepaard met heel veel angsten… woe gaat hij naar milaan en gaat hij stappen met vrienden… dit beangstigd mij, zou hij iemand tegen komen…? hoe moet ik loslaten… en mij niet laten leiden door angsten… en dat hij naar mij toekomt omdat hij dat zelf wil… het is zo hard om de dagen door te komen. elke dag is voor mij een hel… maar ik wil mijzelf geen pijn meer doen en contact met hem is te pijnlijk, maar het lijkt erop dat ik dat liever heb dan helemaal geen contact… mijn vraag… ik weet dat ik hem ruimte en rust moet geven en dat ik dingen niet kan afdwingen. maar hoe zorg ik dat ik geen contact opneem zonder helemaal gek te worden. Reactie infoteur, 09-01-2012
Hi Lady1978, door je te concentreren op andere dingen. Ga nieuwe dingen in je leven aan, nieuwe hobby's, nieuwe vrienden, nieuwe bezigheden. Je krijgt een man niet terug door te treuren of achter hem aan te lopen. Integendeel zelfs. Jullie zijn destijds allebei gescheiden om bij elkaar te kunnen zijn, en dat is helaas geen goede basis. Vandaar jouw wantrouwen ten aanzien van zijn reis naar Milaan. Wie gaat hij daar ontmoeten en word je dan zonder pardon aan de kant geschoven? Je angst is terecht. Want ook om jou te kunnen krijgen heeft hij lukraak banden verbroken. 'The history book on the shelf is always repeating itself.' Veel sterkte, A.

Ferah, 08-01-2012 12:23 #1.401
Hallo Astrid
Even ter aanvulling we hebben 2 jaar een relatie gehad, nooit ruzie gehad zelfs niet met een hoge toon gepraat… Altijd elkaaar met respect behandeld ik weet dat hij in mij is teleurgesteld ook heeft hij tegen mij gezegt dat hij niet zoveel van mij houd als voorheen. Hij is wel veranderd ik ben pasgeleden geopereerd en dat wist hij, hij heeft mij niet gebeld om te vragen hoe het met me gaat zelfs geen sms… is dit een teken dat hij niet meer om me geeft en mij probeert mij te vergeten? Ik denk dat hij zijn gevoelens probeert weg te stoppen en dat zijn beste vriendin veel invloed op hem heeft. Ik weet me geen raad meer enige wat ik doe is geen contact opnemen en afwachten, of moet ik actie ondernemen zoja wat moet ik doen? alvast bedankt voor je reactie! Reactie infoteur, 09-01-2012
Hi Ferah, een man die geen gehoor geeft terwijl je geopereerd was, geeft geen barst om jou. Zo keihard is het. Je moet helemaal niets doen want je hebt het laatste restje hoop zelf verprutst door voortijdig met hem de koffer in te duiken. Remember: hij heeft een vriendin! Zie verder mijn vorige antwoord. Groetjes, A.

Ferah, 07-01-2012 19:39 #1.400
Ik heb het anderhalf jaar geleden uitgemaakt met mijn vriend omdat ik destijds niet lekker in mijn vel zat, ik heb hem hiermee heel veel verdriet gedaan hij heeft tot nu toe echt zijn best gedaan om mij terug te winnen en heeft voor zover ik weet geen ander gehad… Ik weet dat hij zielsveel van mij houd en nu weet ik dat ik zielsveel van hem hou. Ik heb in de anderhalf jaar dat het uit was tussen ons aan mezelf gewerkt en weet nu precies wat ik destijds fout heb gedaan, ik heb ook geen ander gehad in die anderhalf jaar, wel hebben we altijd contact gehouden voornamelijk telefonisch. 3 maanden geleden kwam hij zomaar bij mij langs om koffie te drinken voor het eerst in anderhalf jaar. we hebben wat bijgekletst en een afspraak gemaakt voor een etentje samen. Toen wist ik het zeker ik hield van deze man en zou er voor 100% gaan. We zijn naar ons favoriete restaurant geweest lekker gezellig gegeten daarna hebben we bij hem thuis koffie gedronken. Ik wilde het rustig aan doen we hebben wel gekust en hij heeft mij weer netjes naar huis gebracht en ook niet gevraagd of ik bij hem wilde slapen en ik heb het ook niet voorgesteld. Het viel mij op dat hij veel over een vriendin van hem praatte waar hij kennis mee had gemaakt in de tijd dat het uit was tussen ons zij heeft een relatie en 3 kinderen. Hij heeft heel veel met haar gepraat over mij en hoeveel hij om mee geeft en hoe moeilijk hij het heeft gehad zonder mij, ook zijn ze samen met haar kinderen en mijn vriend met zijn dochter op vakantie geweest er is niks tussen hen gebeurd verzekerde hij mij. ook heeft zij een blind date geregeld vor hem met haar vriendin maar hij vond het maar niks, Ik heb hem tijdens het etentje verteld dat ik aan mezelf heb gewerkt en dat ik nu precies weet wat ik wil en dat ik veranderd ben. een dag later belde ik hem op waarop hij zei dat hij visitie had ( desbetreffende vriendin) en dat hij geen relatie met mij wilde omdat het allemaal te lang had geduurd? Ik was er kapot van begreep het allemaal niet ik weet zeker dat hij erg veel van mij houd hij was degene die uit het niets weer in mijn leven kwam… We zijn daarna 3 keer met elkaar naar bed geweest elke keer maakte hij mij duidelijk dat het puur om seks ging omdat het met mij vertrouwd was en dat hij geen seks kan hebben met iemand puur om seks? en dat hij het prima vind zo en dat ik niet moet denken dat het weer goed komt tussen ons omdat hij mij niet meer vertrouwd ook liet hij een keer los dat die vriendin hem leuk vind? Als we elkaar toevallig tegenkomen kust hij mij zit hij aan mij maar daar blijkf het ook bij hij belt mij niet ook geen smsjes, ik bel hem ook al een maaand niet stuur ook geen smsjes en ga zeker niet meer met hem naar bed! Gisteren zag ik hem weer ik kuste hem gewoon 3 keer met de beste wensen en hij zei gelijk krijg ik geen kus meer op mijn mond en kuste mij op mijn mond? daarna ging het gesprek verder met verhalen over die vriendin dat hij het weekend met haar en haar kinderen naar de bios zou gaan en daarna uit eten, volgende dag zou hij op haar kinderen passen enz ik bleef kalm maar vind het wel raar dat hij contstant over haar heeft terwijl ik haar niet ken? is dit om mij jaloers te maken zoja waarom? Ik mis hem heel erg maar weet niet meer wat ik moet doen? Ik zie er beter uit als ooit tevoren verzorg me erg goed krijg veel aandacht maar iets in mij zegt dat ik hem nog tijd moet gunnen en dat hij terugkomt ik wil mezelf ook niet gek maken ik begrijp zijn houding niet tegen over mij? Wat moet ik doen? Reactie infoteur, 09-01-2012
Hi Ferah, een man als hij heeft geen respect voor een vrouw die zo gemakkelijk met hem naar bed gaat. En dat terwijl je wist dat je niet de enige in zijn leven was. Leuk vindt hij het wel, maar daar wil hij het vooral bij houden. Hij heeft een nieuwe vriendin waar hij kennelijk van alles voor voelt, maar deinst er niet voor terug om met jou ook nog wat bedplezier te delen. Dit komt vaak voor. Zo verzekert een man zich van seks. Wil de een niet, dan is er nog wel een ander… En daarom wil hij met jou ook niets meer beginnen. Waarom zou ie, hij heeft jou allang. En van 'houden van' is natuurlijk geen sprake. Het resultaat is dat hij hij je inpepert dat je niet moet denken dat het weer goed komt, hij belt je niet en schrijft je niet. Zodra hij je ziet gaat hij weer op de zoentoer. Kortom, een man die jou behandelt zoals je zelf hebt aangegeven dat je behandeld wilt worden. Als een stoeipoes. Gelukkig zie je nu ook wel in dat dit allemaal niet werkt. Kap er dus mee en vraag hem wanneer ie gaat trouwen met zijn liefje. Dat hij tegen die tijd een passende kaart krijgt! Zo behoud je nog enige waardigheid over… maar het zal te laat zijn. Sterkte, A.

Hij Weet Niet Hoe, 07-01-2012 13:08 #1.399
Sinds 2 dagen is het uit tussen mijn vriendin en mij. Ze heeft het uitgemaakt omdat ik vragen had over onze gezamenlijke facebook account en haar persoonlijke facebook. Hoelwel ik niets doe met onze gezamenlijke facebook is zij erg actief op haar eigen facebookaccount. Toch nieuwsgierig geworden, viel me op dat ze op onze gezamenlijke account duidelijk heb aangegeven dat ze een relatie heeft met een foto van ons samen. Op haar account niets van relatie of een gezamenlijke foto te vinden. Wel heel veel fotos waar ze op staat met vrienden, kennissen en andere (voor mij onbekende personen). En als ik haar vraag om samen op de foto te gaan dan geeft ze als antwoord ik ga niet graag op de foto of een wedervraag als waarom? Ze verwacht van mij eerlijkehdi alleen vraag ik me af of zei dat ook is of is het mijn eigen onzekerheid of zie ik iets over het hoofd? Reactie infoteur, 08-01-2012
Hi Hij Weet Niet Hoe, het is duidelijk dat ze op haar persoonlijke account niet met jou (als stel) gezien wilde worden. De conclusie die je daaruit mag trekken is dat ze niet bepaald zeker was van jullie. Dat blijkt ook uit het snelle uitmaken van de relatie enkel omdat je haar aan de tand vroeg over facebook. Verder moet je bij je jezelf te rade gaan waarom je zo graag wil dat ze de relatie bevestigde. Het was een wisselwerking. Zij maakte jou onzeker, omgekeerd was zij onzeker over jou. De breuk was niet nodig, maar wel veelzeggend. Laat het rusten. Sterkte, A.

D', 05-01-2012 22:57 #1.398
Het is nu ongeveer een 1, 5 over tussen mij en m'n ex. En eigenlijk ben ik nu een beetje over haar heen aan het komen. In het begin was het erg zwaar en had ik het er erg moeilijk mee, maar nu gaat het al een stuk beter.

Ze heeft me laatst gekwetst toen ik haar netjes aansprak op de fiets, ze vertrouwde me niet meer, dat kwetste me. Ze heeft me niet gefeliciteerd toen ik jarig was. Ik wacht nu net zolanga totdat ze naar mij toe komt om me de beste wensen voor het nieuwe jaar te wensen, ik verdom het om 30meter te lopen naar haar werk en haar de beste wensen te wensen. Het gaat me alleen om het gebaar. Nu zoekt ze het maar uit, ik ga nooit meer achter haar aan lopen. Ik heb gedaan wat ik kon en ik ga me niet meer laten kwetsen.

Het gemis is al een stuk minder, ik denk nog wel veel aan haar. Maar dan vraag ik me alleen af wat/hoe ze denkt, of ze me mist en of haar nieuwe "relatie" al gestrand is.

Gelukkig is er geen hand vol maar een land vol, en heb ik haar eigenlijk niet nodig om een mooi leven te lijden. Ik zit nu een stuk beterder in m'n vel en ik heb een stuk
meer energie. Ik ben voorlopig ff klaar met vrouwen, ik neem eerst eens lekker tijd voor mn zelf en ga er flink van genieten dat ik geen vriendin meer heb. Over 2 weken kan ik mn huisje in, mooi vooruitzicht.

Ik heb al de dingen die me aan mn ex in een doos gestopt, alle foto's en muziekjes die me aan haar herinneren verwijderd. Haar twitter en msn verwijderd, nu wordt ik lekker niet meer aan haar herrinerd. Als ik me nu verveel thuis ga lekker een filmpie kijken of lekker een rondje rijden met de auto, heerlijk om niet meer aan haar te denken! Ik hoop dat de mensen die dit lezen, die hun ex missen, dit ook gaan doen. Het heeft mij heel erg geholpen!

Als ik nu samen met haar overdag aan het werk ben doe ik er alles aan om maar niet bij haar in de buurt te komen, alleen maar om het feit dat ik nog geen houding weet te vinden tegenover haar. Je gevoel voor iemand kan niet zomaar van de 1 op andere dag weg zijn, ik kan dat in ieder geval niet.

Ik heb het gevoel dat het wel weer goed komt, dat we zoiezo vrienden kunnen blijven want dat ging altijd wel heel erg goed en konden over heel veel dingen goed praten.

Het was gewoon een "tijdbom" tussen haar en mij, het moest gewoon gebeuren dat het stuk ging. Het kon zo niet nog langer duren, in ieder geval nog een maand.

Sometimes love is letting go.

Stralende dagen, huil niet omdat ze voorbij zijn. Lach, omdat ze er waren!

Ik ga nu genieten van mijn vrijheid en ga niet meer nadenken over het verleden!

Ik wil iedereen bedanken die heeft gereageerd op deze website, ik heb er veel baat bij gehad! Reactie infoteur, 06-01-2012
Hi D', vrijheid heeft ook wel weer wat ;). Dank voor deze opsteker, die de mensen op deze site wel kunnen gebruiken. Het ga je goed! Groetjes, A.

C., 05-01-2012 14:07 #1.397
Bedankt voor je reactie Astrid.

Er zit waarheid in wat je zegt, maar ik vrees dat ik niet zomaar een half jaar, zelfs een paar maand het contact kan verbreken. Want we gaan alle 2 ongeveer ieder weekend naar dezelfde soort optredens dus ik ga haar sowieso nog tegenkomen en ook voor mezelf vrees ik dat dit moeilijk gaat zijn. Ik zou haar graag terug verliefd op mij maken, maar ik heb wel al ingezien dat dit moeilijk zal worden. In tussentijd ga ik wel voor een stuk verder kunnen gaan, ben ik ook met bezig de laatste 2 weken, maar ik wil haar sowieso kost wat kost terug voor mij winnen. Ik besef dat ze fouten heeft begaan, maar dat is van mijn kant net hetzelfde. En zoals ik al zei, haar thuisomgeving speelt ook een grote rol want daarwaren ze tegen onze relatie sinds de eerste maand (we zijn een jaar een half samen geweest en in die tussentijd heb ik mijn schoonouders geen 1 keer ontmoet, ookal deed mijn vriendin de moeite om mij eens te kunnen voorstellen…). En nu ze ziet dat haar relatie met haar ouders een pak verbetert is, zal dat mss ookwel de doorsteek gegeven hebben.

Het feit dat ze wil dat ik haar beste vriend blijf. Ik heb haar al duidelijk gemaakt dat dit nu heel moeilijk zal gaan dus van mijn aandacht zal ze een pak minder kunnen genieten.
Ik weet nu enkel niet als haar dat verder wegduwt richting de ander of dat ze haar terug zal aangetrokken voelen tot mij.

Het wanhopige gedeelte is al voorbij, maar ik zou haar nog altijd graag positieve aandacht geven, waardoor haar verliefdheid voor mij terug kan groeien, want het was er ooit dus ben ik er van overtuigd dat het ook kan terugkomen. Het is enkel het 'hoe' gedeelte waar ik me geen raad met weet.

Bedankt, C. Reactie infoteur, 06-01-2012
Hi C., je kunt iemand niet verliefd op je laten worden, want dit is hoofdzakelijk iets dat de natuur regelt. Het feit dat ze gewoon een ander heeft genomen, geeft al aan dat ze in de liefde niet zo serieus bezig is. Het is geen spelletje, maar voor haar is het dat wel. Waarom haar ouders tegen jullie relatie waren vertel je helaas niet, maar dit is inderdaad wel een factor van betekenis. Partners die door de omgeving eigenlijk niet samen 'mogen' zijn, hebben het heel wat moeilijker. Daarom zal ze zich ongetwijfeld een beetje opgelucht voelen. Maar waarom dan meteen aanpappen met man nummer twee? Jullie blijven elkaar zien dus is het moeilijk om de broodnodige pauze in te lassen. Sleutel is dat je niets kunt beginnen zolang ze die andere man toelaat. Zwicht ze namelijk wel voor jou, dan heeft ze meteen verklapt dat ze geen probleem heeft met het bedriegen van die ander. En als ze dat doet, doet ze dat wellicht de volgende keer bij jou. Pas op! Groetjes, A.

Hoopvol, 03-01-2012 10:15 #1.396
Hoi Astrid,

De deelbetaling heb ik inmiddels ontvangen, hij belde mij dus of ik het wilde komen ophalen :) Ik heb toen gezegd dat ik niet kon, ik had al wat anders staan (hij moet niet denken dat zodra hij belt ik klaar voor hem sta ook al ging het hier om mijn geld en ik had ook echt wat anders).

Met oud&nieuw kreeg ik een sms of ik naar hem wilde komen, ik smste toen dat ik al andere plannen had (dit wist hij natuurlijk ook), vervolgens vroeg hij of hij naar mij mocht komen en bij mij zou mogen zitten, ik heb daar negatief op gereageerd.

Niet veel later zag ik hem toch binnenkomen, we keken elkaar even aan en zeiden niks. Vervolgens zag ik hem ergen staan waar hij goed zicht had op mij, ik irriteerde mij daaraan en keek hem niet al te vriendelijk aan en heb hem daarna geen aandacht meer geschonken, niet veel later zag ik hem ook niet meer ik dacht dat hij weg was.

Zondag kreeg ik nog een sms van hem met de beste wensen, ik heb daar niet op gereageerd omdat ik daarvoor een sms over het geld had gestuurd waarop hij niet heeft geantwoord. Later belde ik hem en zei hij dat hij geen vervoer had en of ik het geld wilde komen halen. Ik ben toen gegaan, hij wilde wat drinken en toen ben ik ook even gebleven, ik heb hem verteld hoe leuk ik het had zaterdag en hij vroeg mij nog of ik hem niet had zien dansen waarop ik zei " oh was je niet al weg dan?" ik zag aan hem dat hij deze opmerking niet leuk vond (maar ik heb hem dan ook echt niet gezien).

Hij belde mij gisteren, we hebben een uur gesproken, was een raar gesprek, hij begon de mannen waarover ik had verteld af te kraken, een jongen die in mij geinteresseerd was begon hij ook af te kraken en hij zei ik vond het niet leuk toen je het zo vrolijk vertelde allemaal, ik wil niks van hun weten. Waarom doet hij zo?

Ik krijg niet echt hoogte van hem, hij spreekt zichzelf tegen, door te zeggen geen interesse te hebben (wat ik ook zeg en niks van meen), maar gedraagt zich vervolgens wel jaloers als ik vertel over andere mannen en heeft dan als excuus dat hij mij enkel wil beschermen en mij dus adviseert.

Toen ik hem weer zag toen ik mijn geld ging halen, was hij zo anders dan door de telefoon, hij was lief, luisterde en keek steeds naar mij als hij dacht dat ik niet keek. Ik zelf was vrolijk, vroeg wel een aantal vragen over het geld en mijn spullen. Maar later door de telefoon kreeg ik dus te horen dat hij niks van die andere jongens wil weten (ook gewone vrienden van vrienden wat dus helemaal niks betekend).

Waar ik bang voor ben is dat hij door mijn gedrag van nu echt gaat geloven dat ik niks meer van hem moet op liefdesgebied, loop ik dit risico? Of is een man die echt interesse heeft in een vrouw niet tegen te houden? We hebben ook vaak kleine ruzietjes/discussies, maar dan denk ik weer als hij niks om mij zou geven zouden mijn woorden, mijn gedrag hem niks moeten doen en dat geld ook voor mij natuurlijk, maar ik geef wel degelijk om hem alleen zeg ik dit niet tegen hem. Reactie infoteur, 05-01-2012
Hi Hoopvol, je hebt hem goed in verwarring gebracht, waardoor hij nu dus ook verwarrend gedrag vertoont. Een man die serieus interesse heeft, zal tot het uiterste gaan om je te vinden en je te veroveren. Dit lukt overigens alleen als de vrouwelijke signalen op 'groen' staan, wat in jouw geval door de omstandigheden niet het geval is. Hij heeft er dus zelf aan meegewerkt dat zijn 'veroverkansen' niet zo groot zijn. Daarom moeten eerst de praktische kwesties uit de lucht, zodat er weer een schone lei is en de relatie gelijkwaardiger. Maak gebruik van zijn 'lening': telkens als je geld of spullen terugkrijgt geef je hem je mooiste glimlach, een iets te lange blik en ben je licht uitdagend gekleed. De meeste mannen voelen dit wel aan als een gelegenheid om er werk van te maken. Doet hij dat ook, laat hem dan wel zweten tot hij scheel ziet. Van de verovering moet hij doodmoe worden, maar ja, dan wacht hem ook het beste ;). Zo bekeken verlies jij helemaal niks! Groetjes, A.

C., 03-01-2012 00:04 #1.395
Hallo Astrid, 2 maand geleden heeft mijn vriendin besloten om een pauze aan te gaan in onze relatie door het feit dat ze tijd nodig had voor haar eigen. Want ze voelde haar de laatste maanden in onze relatie niet gewaardeerd meer en we hadden meermaals per week ruzie. Mijn fout is geweest om keer op keer te denken dat het de dag erop terug in orde zou komen, maar er is natuurlijk een dag dat het te laat is en daarom kan ik er ook begrip voor opbrengen. De eerste paar weken ging het nog goed tussen ons, we hadden allebei nog immens veel gevoelens voor elkaar en uiteindelijk waren we er van overtuigd dat het terug goed ging komen. Tot de dag dat ik meer en meer begon te pushen en dat heeft haar verder weggeduwd.

Plots besefte ik dat ik er niet goed aan deed en begon ik gas terug te nemen door haar de tijd en de ruimte te geven die ze nodig had, waarop ze zei dat dit niet nodig was en ze nog altijd van mij wilde horen. Ik heb dit genegeerd omdat ik dacht dat dit de enige oplossing was en ik heb haar zeer weinig laten weten voor een week of 2. Op den duur ging het allemaal beetje per beetje terug komen, we hadden iedere dag terug meer en meer contact, we missen elkaar en de gevoelens waren er nog steeds volledig. Tot de dag dat ze zei dat ze met iemand anders naar bed geweest was in de periode dat ik haar genegeerd had. Dit kwam hard aan voor mij maar ik heb direct mijn knop kunnen omzetten en haar gezegd dat ik het haar vergeef (want ik denk dat ze toen een schouder nodig had en die kon/wou ze bij mij niet vinden).

De dagen erop hebben we iedere avond gechat met elkaar, maar zei ze steeds dat het moeilijk is om het terug goed te krijgen, waarop ik haar keer op keer heb duidelijk gemaakt dat ik geduld heb en dat ik ervan overtuigd ben dat het terug inorde kan komen.

Deze week was het zover, we hebben afgesproken met elkaar en het ging terug zoals toen we samen waren (zonder de kussen en knuffels), we gingen terug erg spontaan met elkaar om tot op het moment dat we over de serieuze dingen gingen praten. Toen heeft ze gezegd dat ze gevoelens had voor de persoon waarmee ze naar bed geweest was, maar dat ze nog altijd gevoelens heeft voor mij. Maar, ze zei dat ze nu gelukkig is (Haar thuissituatie is erg verbetert sinds onze breuk, omdat we toen altijd bij elkaar waren en geen tijd over hadden voor andere dingen in het leven). Dus ik denk dat ze haarzelf er bang van gemaakt heeft als we terug samen zouden zijn dat dit alles terug zou verslechten (en het zat helemaal niet goed, dit was een groot probleem in onze relatie).

De dag dat ik met haar afgesproken heb, hebben we gekust, behoorlijk hevig en 2 dagen erna opnieuw, tot 3 maal toe, iedere keer een stap verder. De 3de keer hebben we bijna sex gehad, maar van al die keren zei ze ''stop, ik mag niet, want ik ben geen bedriegster''.
Toch is het er iedere keer van gekomen en ik kan haar niet loslaten want ze betekent alles voor mij.

Zelf de dag dat ze zei dat er iemand anders was, hebben we nog wat rondgewandeld (armen rond elkaar) en ik heb er geen seconde aan moeten denken, want dit is altijd het geval geweest, vanaf ik haar zie, tot de seconde dat ze terug naar huis ging was alles weg en was het enkel ons 2.

Ze heeft ook al toegegeven dat ze niets volledig serieus zoekt bij de ander, maar dat ze haar er wel goed bijvoelt, dus ze heeft er iets met begonnen… Ik heb haar ook gezegd dat ik zeker weet dat we voor elkaar bestemd zijn, waarop ze antwoorde misschien en toen vroeg ik of ze dat wel voelde bij de ander, waarop ze 'nee' antwoordde. Dit betekent wel veel voor mij, volgens mij weet ze zelf niet waar haar hoofd staat en kan ze geen keuze nemen. Ik heb haar wel laten weten dat ik wil dat ze gelukkig is. Ik ben nu wat ten einde raad, ze zegt dat ik altijd haar beste vriend zal blijven en dat ze van niemand anders meer zal houden dan van mij, maar dat de verliefdheid voor de ander groter is. Ik heb haar ook laten weten dat ze mijn beste vriendin is en dat ze altijd terecht kan bij mij als er iets is, maar dat ik ook door moet gaan met mijn leven. Nu een paar dagen later vroeg ze als ik boos was en als we nog vrienden waren. Ik heb haar gezegd dat ik op een hele hoop boos ben en dat we nog vrienden zijn. Waarop ik terug ‘ik hou van je en je gaat altijd mijn beste vriend blijven’ als antwoord kreeg. Ik heb hier behoorlijk koel op gereageerd en gezegd dat we alle 2 fouten gemaakt hebben die er niet mochten zijn en dat we best even geen contact meer hebben voor ons eigen bestwil. Denk je dat dit terug goed kan komen? Ik denk eerder dat dit een rebound relatie is en dat ze hopelijk snel haar fouten zal inzien, maar hoe ik er voorlopig moet mee omgaan en hoe ik haar terug voor mij kan winnen in dit stadium, daar weet ik mij geen raad mee… Ik hoop dat je raad van pas kan komen. Reactie infoteur, 05-01-2012
Hi C., je ex beweert van niemand anders meer te houden dan van jou, maar de verliefdheid voor die ander is groter. Ofwel: 'het kan me geen donder schelen dat ik je kwets, want verliefdheid gaat nu eenmaal voor'. Daarom moet je die zogenaamde liefde van haar met een grote korrel zout nemen. Als er sprake is van oprechte liefde, dan doe je dit je partner niet aan. Ze vond verder dat ze in jullie relatie niet gewaardeerd werd, en de positieve aandacht die ze naar haar mening verdiende, vond ze bij die ander. Makkelijk opstapje voor hem, voor jou de nekslag. Want wat nu? Het feit dat ze zowel met hem als met jou zoent geeft al aan dat ze niet weet voor welke 'aandacht' ze kiest: dat van jou, of dat van hem. Maar het is allemaal kleuterspel. Ze lijkt niet bepaald volwassen, en kan beter eerst eens een tijd met helemaal niemand in zee gaan. De ene relatie voor de andere verruilen werkt nooit, dus wat dat betreft staan de zaken er voor jou goed voor. Maar omdat ze mannen als 'inwisselbaar' beschouwt en wel erg gemakkelijk met de 'ik hou van jou' strooit, kunnen we het helaas niet zo serieus nemen. Wacht jij gerust een half jaar af, en informeer dan nog eens naar haar. Zoals het nu is, moet je het afkappen. Want ze gaat enkel voor de verliefderige gevoelens die mannen haar kunnen geven. Of het nu Jan is, of Piet. Sterkte, A.

Lady1978, 02-01-2012 13:55 #1.394
Dit zijn hele donkere dagen voor mij. Na maandenlang ruzie over elkaar en om elkaar ( wij zijn allebei gescheiden voor elkaar en exen zorgden voor veel stress) heeft hij de stekker eruit getrokken. Wij hebben 3 jaar lang om elkaar gevochten en nu lijkt het op. Ik hou nog zielsveel van hem, mis hem oprecht, maar hij wil geen contact en lijkt resoluut. Ik heb hem voor het laatst met oud en nieuw gesproken over de ditjes/datjes… de volgende dag heb ik uren lang gwacht op een sms bericht… helaas. heb de longen uit mijn lijf gejankt. Ik ben vorige week uit emoties naar hem toegegaan en voor zijn duur gestaan… ik heb mij laten gaan… hij wilde niets met mij te maken hebben en heeft keiharde uitspraken gedaan… nu? ik wil hem terug, maar durf geen contact op te nemen omdat ik bang ben gekwetst te worden.
Maar de afstand wordt groter… de connectie wordt zwaker. Moet ik hem met rust laten? moet ik hem de ruimte geven of moet ik hem juist mijn liefde laten zien.
Op dit moment voel ik me leeg en eenzaam… ik mis hem zoo erg, maar ik mis de oude hem.
Help. Komt het ooit weer goed. Reactie infoteur, 03-01-2012
Hi Lady1978, zie mijn artikel 'Hoe je je ex terugkrijgt'. Daarin staat stap voor stap wat je kunt doen. Begin ermee dat je hem lange tijd links laat liggen zodat hij je kan gaan missen. Zonder gemis is er geen herstel. Want iemand verschrikkelijk missen is een signaal van liefde. Sterkte, A.

Hoopvol, 30-12-2011 08:52 #1.393
Nog een aanvulling. Krijg vandaag een deelbetaling, hij heeft onverwachts een meevallertje gekregen en belde mij direct om dit te melden, de winst gaat volledig mijn kant op! Dit is toch positief? Dan is zijn gedrag toch niet geweest om uitstel van betaling te krijgen of er vanaf te komen? Ik wist immers niets van dit af, hij had mij ook niks kunnen vertellen en het geld in eigen zak kunnen steken toch? Reactie infoteur, 02-01-2012
Hi Hoopvol, ja maar hij brengt het dan wel alsof het een mooi cadeau voor jou is, in feite is het gewoon een aflossing van zijn schuld. En je bent er nog niet. Hij ziet gelukkig wel in dat hij jou kwijt is als hij het financieel laat afweten. Dus ja, het pleit ervoor dat hij er toch alles aan wil doen om het contact goed te houden. En dat is mooi, want sommige mannen zouden er met een dijk van een ruzie vandoor zijn gegaan. Jou achterlatend met een half gevulde portemonnee… Grt, A.

Hoopvol, 29-12-2011 15:25 #1.392
Hoi Astrid,
Hij heeft mij de volgende dag gebeld, hij wilde de ruzie uitpraten (iets wat ik niet gewend ben van hem), ik merk wel dat hij zijn emoties niet echt onder controle heeft wanneer hij mij spreekt. Ik heb het idee dat hij toch geschrokken is van mijn gedrag, als hij mij voorheen vroeg om af te spreken deed ik altijd mijn best om tijd te maken voor hem.

Nu heb ik hem meerdere keren laten zitten, niet ingegaan op zijn uitnodigingen en dat maakt hem denk ik heel onzeker, dit is hij niet gewend van mij en volgens mij begint hij nu ook echt te beseffen dat hij mij kwijt is/kan zijn.

Ik moet wel eerlijk toegeven dat ik ook niet echt aardig ben geweest tegen hem, ik heb hem tijdens mijn boze momenten ook vaak laten weten dat ik helemaal klaar met hem was en niets meer met hem wilde te maken hebben, hem allang achter mij gelaten heb en dat zodra ik mijn geld en spullen ik niets meer van mij zal laten horen. Ik denk dat zijn woorden een reactie zijn op de mijne. Waarom deed ik dit, omdat ik mij dan onzeker voelde en hem dat niet wilde laten blijken.

Het klinkt raar, maar ik merk aan hem dat hij onzeker is als het om mij gaat, voorheen als we discussies hadden wilde hij vaak ophangen en het er niet meer over hebben, nu ben ik degene die aangeeft geen zin te hebben in dit gesprek en dan ophang.

Hij belde na de ruzie wel vaak en dan steeds met andere vragen en dan was hij ook boos, wat dat betreft hebben mijn woorden hem wel geraakt, immers als ik hem echt niks kon schelen dan had hij toch ook niet zo boos geweest? Ik merk dat hij erg gevoelig is voor mijn woorden, dit betkend toch wel iets goeds?

Hij heeft inderdaad zijn mindere kanten en een echte man hoort niet (financieel) te leunen op een vrouw, maar hij heeft door de crisis een eigen zaak moeten sluiten, faillisement meegemaakt en heeft het financieel momenteel erg moeilijk.

Ik merk weer in de afgelopen dagen dat hij druk bezig is met van alles en mij dan ook belt om op de hoogte te brengen en dan ook steeds aangeeft wat iets hem zal opbrengen en wat dan direct mij kant opgaat.

Wat betreft mijn spullen heb je denk ik wel gelijk, hij stelt het zoveel mogelijk uit, want aan de spullen zelf heeft hij zelf helemaal niks, diverse damesschoenen (hebben mij wel een fortuin gekost) en nog wat andere spullen. Ik denk dat hij ze wel terug wilt geven maar aan de andere kant geeft hem dat ook een bang gevoel, ja ik weet dat het nergens op slaat, maar op zijn manier houdt dat hem sterk, dan weet hij zeker dat hij mij nog een keer zal zien.

Het is moeilijk om het contact puur zakelijk te houden, dat gaat via de sms wel beter, maar hij belt vaak als reactie op mijn smsjes. Nog steeds ben ik degene die de gesprekken beeindigd.

Hij heeft mij de afgelopen dagen wel vaak gebeld, steeds om iets nieuws te melden maar vaak dacht ik wat moet ik met deze info?

Voornu wacht ik af hoe dat hele geld kwestie zal verlopen, ik zal op geen enkele uitnodiging ingaan.

Graag jouw visie hierop. Reactie infoteur, 02-01-2012
Hi Hoopvol, de relatie tussen jullie is door de financiele zorgen helemaal scheef. Dit geeft altijd frustraties, wrijving en geruzie. Mannen zijn er niet voor 'gemaakt' om een financieel zeer ondergeschikte rol te spelen. Gelukkig laat hij je niet volledig zitten maar meldt hij je dat er geld in aantocht is. Hij ziet dus ook wel in dat het beter is dat de financiele rompslomp zo snel mogelijk uit de lucht is. Dat ie onzeker is geworden is vrijwel altijd het logische gevolg van een vrouw die op haar strepen staat. Veel mannen zijn daar huiverig voor, terwijl ze niet begrijpen dat zij het zijn die de vrouwen juist onzeker hadden gemaakt. Een onzekere vrouw zoekt wanhopig naar zekerheid, en als ze dat niet vindt (en jij vond dat niet bij hem), dan roept ze allerlei dingen die ze niet meent. Wel je hem per se terug, dan kun je uiteindelijk voorstellen hem te ontmoeten als ALLE zakelijke dingen geregeld zijn. Gewoon om dat te vieren. Eens kijken hoe hard hij loopt om dat voor elkaar te krijgen… ;). Groetjes, A.

Liza, 29-12-2011 00:14 #1.391
Hallo allemaal
ik wil even wat kwijt wat me heel diep zit en hopelijk kunnen jullie mij helpen
ik hou zo veel van een jongen niet zomaar een jongen in mijn ogen is hij mijn man waar ik samen mee wil zijn voor altijd dat is yama
maar het probleem is we ebben samen een helle leuke tijd gehad en hij ook heel erg verliefd op mij maar hij is afghaans en hij heefd een vrouw dat heefd die ook eerlijk gezegd tegen mij maar onverwachs kom zijn vrouw terug naar nl omdat het van zijn famile moest en veel mensen zegen dat yama ook van mij hou maar kan geen beslising nemen omdat het echt van zijn famielie moet maar heb het gevoel dat hij me nu aan kant schop dat maak me gek en dat hij zeg dat hij vrienden wil blijven en heb gehoort dat hij bang is dat ik hem pijn zou doen omdst veel mens slecht over me praten maar mischien geloof hij dat ik weet echt niet wat ik met gevoel moet doen ik woord gek ik kan ik hier niet me leven ik hou van hem en ik wil hem terug en wat moet ik doen veel bellen of juist niet of hem met rust laten ik voel me vreeslijjk help Reactie infoteur, 02-01-2012
Hi Liza, het lijkt erop dat je mijn artikel 'Hoe je je ex terug krijgt' niet eens gelezen hebt, en dat is in jouw geval maar goed ook. Want de man die je beschrijft is getrouwd en had zich met jou ook niet moeten bemoeien. Heb je je ooit afgevraagd wat het voor zijn vrouw betekent als ze weet zou hebben van haar man's verliefdheid? Hij vertelde jou wel 'eerlijk' dat hij getrouwd is, maar is hij ook zo 'eerlijk' naar zijn vrouw toe? Een relatie die begint op basis van ontrouw is niet duurzaam want je weet van te voren al dat hij er geen moeite mee heeft zijn vrouw te bedriegen. En momenteel voel je je aan de kant gezet, de plek waar je hoort. Laat de man per direct gaan en als jullie echt voor elkaar bestemd zijn, dan zal hij ervoor zorgen dat hij zijn huwelijk eerst afwikkelt voordat hij met jou gaat rommelen. Tegen die tijd ben je al jaren verder. Ga je daar op wachten? Er valt niets te wachten. Hij heeft op tijd ingezien dat jullie geen toekomst hebben. Nu jij nog. Sterkte, A.

D', 28-12-2011 16:32 #1.390
Ik heb net een bericht gestuurd alleen ik wou nog even wat toevoegen.

Vanaf het begin af aan was zij degene die aanzet tot alles deed. Als we in bed lagen was zij degene die m'n hand vastpakte en tegen me aan kwam liggen.

Ze wou met mij nooit naar het strand/bios/uit eten omdat ze bang was dat er rare verhalen kwamen(we zijn samen wel een paar x wezen winkelen en rondjes wezen rijden). Ze gaat met haar nieuwe "vriend" wel naar het strand bios en uit eten, dat doet me veel pijn.

Is die nieuwe "vriend" nu een rebound van mij, of heeft ze mij juist gebruikt omdat hij "onbereikbaar" was?

Ik hou heel veel van haar, ondanks dat we soms wat ruzie's hadden was het eigenlijk perfect!

Ik wil haar terug want ik mis m'n lieve meid!

Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen, ik voel
me een beetje hopeloos worden.

Mijn dank zal zeer groot wezen! Reactie infoteur, 02-01-2012
Hi D., haar nieuwe vriend is geen rebound. Een relatie waarin niet over de toekomst wordt gesproken en waarbij andere mensen er geen weet van mogen hebben loopt altijd verkeerd af. Wat dat betreft stond je er dus al slecht voor. Het is te begrijpen dat je je wat gebruikt voelt, maar er moet desondanks toch iets tussen jullie zijn geweest. Mensen komen niet zomaar bij elkaar en ze heeft ook om je gehuild, wat een goed signaal is. Mocht het goed komen, dan moet je niet weer genoegen nemen met 'een geheime relatie'. In jullie situatie is dat niet nodig en ze heeft er bij jou enkel valse verwachtingen mee gewekt. Precies dat was haar fout. Trek het je niet persoonlijk aan hoor. Groetjes, A.

D', 28-12-2011 16:12 #1.389
Beste A,

Ik hoop dat u mij kan helpen met mijn probleem.

Ik kan me geen houding geven tegenover m'n ex, we zijn "collega's" van elkaar en zien elkaar daardoor best vaak op het werk. Aan de ene kant wil ik haar negeren maar aan de andere kant wil ik dat het weer wordt zoals het was tussen haar en mij. Wat is nu het beste om te doen? Het verhaal tussen haar en mij:
We gingen ongeveer een half jaar met elkaar, het was een beetje een geheime liefde tussen ons aangezien wij op het werk niet steeds wouden worden geconfronteerd met onze relatie, geen zin in rare domme reactie's van collega's. Zij is 29 en ik ben 22jaar. Tussen ons voelde het echt erg goed en het was echt super om bij haar te zijn. Ik was vaak bij haar aangezien zij al een eigen huisje heeft. Ik wou na een half jaar eigenlijk wel weten of we door moesten gaan samen omdat we officieel nog hadden samen. Zij wist het niet, aangezien ik in ploegendienst loop, we collega's zijn, nog bij m'n ouders thuis woon, het leeftijdsverschil en de afstand(40km). Na verloop ging het steeds beter en begonnen we elkaar steeds meer te waarderen en steeds meer van elkaar begonnen te houden.

Na verloop van tijd begon ik mijn vertrouwen in haar te verliezen omdat ze nog steeds niet wist wat ze wou. Ik begon mezelf allemaal rare dingen te verbeelden en durfde mijn emoties niet meer bij haar te vertellen. Ik begon alles via whatsapp aan haar te vertellen, ook mijn emoties. Ze begon het erg irritant te vinden, wat eigenlijk logisch is.

2 weken voordat het over ging bij ons kwam een collega kijken bij haar voetbal, ik was daar ook. Na afloop gingen we bij haar thuis eten en nog wat drinken. Aangezien zij de volgende dag moest werken vroeg ze ons of we naar huis wouden gaan, in eerste instantie wilde we niet, maar toen heb ik toch mijn jas aangedaan en ben weg gegaan. Die collega was nog bij haar thuis dus ik was erg boos en teleurgesteld aangezien mijn vertrouwen in haar weg was. Ik dacht allemaal rare dingen toen ik weg ging. Ik heb haar nog gebeld toen die collega weg was, ze was zeer teleurgesteld in mij aangezien ik hele foute dingen van haar dacht. We hebben toen 2dagen rust gehad, daarna ging het weer goed tussen ons.

Die week erop was ik helaas verhinderd om bij haar voetbal te kijken, die collega was er wel. Toen ik op de terug weg was waar ik geweest was(automeeting) begon ik me allemaal vreemde dingen voor te houden. Ik wist het niet meer of ik er mee door moest gaan of ik ermee moest stoppen, ik zat er helemaal niet meer bij met m'n hoofd en reed veelste hard om maar optijd bij haar te zijn om nog iets van het voetbal te zien. Opeens begon ik te denken waar ik nou helemaal mee bezig was, ik begon te huilen in de auto. Ik heb haar toen een whatsapp gestuurd dat ik er klaar mee was, ik trok het niet meer aangezien ze het nog steeds niet wist tussen ons. Als ik bij haar was was het echte liefde en deden alles voor elkaar, maar als ik niet bij haar was begon ik me allemaal rare dingen te bedenken. Ze wou dat ik s'avonds langs kwam om afscheid te nemen.

Toen ik s'avonds bij haar was barste ze in tranen uit, doordat zij moest huilen moest ik ook huilen. We wouden het allebei niet dat we "uitelkaar" gingen. Nadat het huilen klaar was hebben we nog wat nagepraat. Ze vertelde me dat die collega, die na de voetbal nog bij haar bleef om te eten, tegen haar vertelde dat hij haar wel leuk vond(hij is 37). Het deed me veel pijn. Die avond ervoor had ik een feesie, ik heb daar met een meisje gezoent die had precies dezelfde lach als haar, ik had erg veel gedronken en miste de goede relatie die ik met mijn moppie had. Zei vond dat ook niet leuk. We vonden dat we quite stonden en hebben er verder geen probleem meer van gemaakt.

Ik ben na die dag nog 3dagen bij haar geweest en dat waren de 3 mooiste dagen van onze "relatie", die dagen waren echt perfect! De dag na die 3dagen was zij vrij, ik moest wel naar m'n werk. Ze is helemaal s'ochtends vroeg, samen met mij, opgestaan om een ontbijt voor me te maken en wat drinken te maken, dat vond ik echt super lief van haar!

Overdag toen ik op het werk was kreeg ik weer allemaal rare ideen over wat zij aan het doen was en ik had het er steeds over op whatsapp. Zij vond het zeer storend en zei op een gegeven moment dat zij er mee wou stoppen, ze kon het niet meer opbrengen om steeds weer in de verdediging te gaan tegen mijn waanideeen.

Ik kreeg daarna de kans om nog een afscheidsknuffel van haar te krijgen, ik heb toen een kadobon voor haar gehaald bij de marskramer. Dat vond ze wel lief.

Wat daarna gebeurde weet ik niet meer zo goed, wel dat we weinig contact hadden alleen nog een beetje contact gehad via whatsapp en facebook.

Toen ik een x uit m'n werk naar huis ging zag ik haar op haar fiets bij de poort staan, ik deed het zij raampje van de auto open en vroeg haar of ze er morgen weer was. Ze had al 4dagen achter elkaar gewerkt en ze is altijd 1dag in de week vrij. We hebben toen samen een erg leuk praatje gehad, en ze reageerde erg leuk toen ik vertelde dat ik een huis had gekocht vlakbij mn werk en haar(niet vanwege haar maar omdat ik op de fiets te werk wil kunnen). Ze wou weten waar het ongeveer was en wou foto's zien, ze was zeer benieuwd. Dat vond ik erg leuk, en ik ook omdat ze zo leuk reageerde. De volgende dag hadden we alweer meer contact( eerst via wordfeud, daarna via facebookchat en daarna hadden we elkaar nummer weer en gingen we weer whatsappe) en die dag daarna ben ik s'middags bij haar een koppie koffie wezen halen. Dat was erg gezellig en we begrepen elkaar, we zijn samen op internet nog wezen kijken voor meubels voor m'n huis. Omdat s'middags haar moeder langs kwam ben ik optijd weer naar huis gegaan, best raar om bij haar weg te gaan en geen knuffel of kus te krijgen:( Toen ik op de terugweg naar huis was vroeg ik wat ze savonds ging doen, dat wist ze nog niet. S'avonds ben ik bij haar wezen film kijken, dat was ook erg leuk. Ze begon me op een gegeven ogenblik te verleiden en ik begon haar te masseren. Toen de film af was wou ze graag dat ik naar huis ging. Dit heb ik ook gedaan, maar toen ik eenmaal in de auto zat had ik het gevoel dat ze meer wou. Ik heb toen weer aangebeld, ze vond het raar en was er niet echt blij mee dat ik weer aanbelde. Eigenlijk was dat ook best logisch.

Ze heeft me die avond/middag ook verteld dat een collega niet meer met haar praatte en haar vriendinnen ook raar tegen haar deden. Ik dacht dat het door die ene collega kwam waar ze nu mee scharrelde(die collega was op dat moment voor een
maand in het buitenland), ik heb haar toen gesmst dat ze dan beter kon stoppen met scharrelen met die collega, aangezien ik vond dat vriendschap belangrijker is dan een vriendje te hebben. Zij reageerde daar heel erg boos over, en ze zei dat het nu helemaal klaar was. Ik ben 1 of 2 dagen later nog bij haar geweest omdat ik een afscheidsknuffel wou. Ik heb toen ik met haar knuffelde alleen maar gehuild, ik vond het echt niet leuk dat het zo moest. We hebben toen ook alles van elkaar verwijderd, whatsapps en de 06 nummers

Nadien heb ik in die dagen die volgde heb ik haar nog een paar facebook berichten gestuurd dat ik zoveel spijt had. Dat viel niet in goede aarde en ze had me geblokkeerd op facebook.

Een paar dagen later kwam ik haar op het werk tegen en heb haar krantjes gegeven(spits/metro) zoals we elke dag deden toen onze "relatie" nog goed was(ik ben zelfs een x langs haar huis gereden om een krantje te brengen toen ze een uur later moest beginnnen en ik uit mijn nachtdienst kwam) we hebben toen ff gepraat. Ze vertelde dat ze nu met die collega ging, ze keek heel erg gelukkig en dat deed me heel erg veel pijn. Ze vroeg me of ik jaloers was, dat deed me nog veel meer pijn. ze vertelde ook dat ze me geblokkeerd had op facebook omdat ze die berichten van mij zat was.

Ik heb haar sindsdien niet meer gesproken, wel een paar x gezien.

Na een week of 2 moest ik 2dagen met die collega aan het werk waar ze nu mee ging. Het deed me erg veel pijn om te horen hoe leuk ze het samen had, ik heb hem toen verteld dat ik eerst wat met haar had en dat het door hem stuk gelopen is. Hij was not amused, hij vond dat zij het de eerste x dat hij bij haar was(toen ik erbij was) had moeten vertelen. Als we dat verteld hadden was hij nooit achter haar aangegaan. Hij ging haar nadien bellen om verhaal te halen, het enigste wat hij aan mij vertelde na dat gesprek was dat ik het achter me moest laten.

Ik had een beetje schuld gevoel, aangezien we het eigenlijk niemand zouden vertellen dat ik wat met haar had. Ik heb haar 06 opgezocht en een sms gestuurd dat het me pijn deed dat ze het zo hadden samen en ik het niet meer aan kon. Ik heb haar ook verteld dat ik alleen dat van ons 2 aan hem verteld had en dat zij de rest zelf aan hem moest vertellen. Ik had in die sms gestuurd dat ik geen reactie terug wou. Dit heeft zij ook niet gedaan.

Ik heb haar in een gesprek(oog in oog) ook verteld dat ik geen onzin/rare verhalen over die collega ging vertelen, ik vind dat ze daar zelf achter moet komen. Dat vond ze erg lief van me.

Ik heb haar nu ongeveer een maand niet gesproken, wel een paar x gezien en toen zwaaide ze wel naar
Me als ze voorbij reed met de vrachtauto.

Ik weet nu totaal niet wat zij denkt en daarmee heb ik het erg moeilijk want ik kan nu geen houding zoeken hoe ik tegen haar moet doen.

Aan de ene kant voel ik me gebruikt, en ben ik boos. Maar aan de andere kant ben ik blij dat het over is en ik een stuk meer energie over heb. En weer aan de andere kant mis ik haar echt verschrikkelijk, ik wil er weer voor haar zijn en voor haar zorgen.
Ik droom de laatste 3 nachten van haar en het breekt me een beetje op.

Ik heb het nu een paar collega's verteld van mijn relatie met haar. Iedereen zegt dat het niks wordt met wie zij nu gaat. Ze laat nu al een paar collega's stikken(ze fietst liever door de regen dan dat ze met iemand mee rijd met de auto) en iedereen is een beetje klaar met haar. Het doet me pijn om dat te horen. Ze is helemaal hoteldebotel van hem.

Is nu het beste advies om het tijd te geven en wachten tot haar verliefdheid voor die ander overgaat? Ik kan ongeveer halverwege volgende maand dat huisje in, is het een goed idee om haar een x uit te nodigen voor een bakje koffie als ik het huisje heb? Welke houding moet ik nemen tegenover haar, moet ik haar negeren of moet ik weer leuk tegen haar gaan doen en haar krantjes geven.

Zij is echt een topvrouw, ze is in mijn ogen perfect en ik heb haar dat ook verteld. Ik hoop dat u mij kan helpen want ik weet het ff niet meer… Reactie infoteur, 02-01-2012
Hi D., je ex wilde met jou niet gezien worden, wat betekent dat ze de relatie tussen jullie voor de buitenwereld niet erkende. Een geheime relatie is moeilijk vast te houden, bovendien was ze ontvankelijk voor de affectie van een andere man, wat resulteerde in de breuk en een vervolg met die ander. Ik krijg niet de indruk dat ze jullie relatie ook maar een dag serieus nam. Natuurlijk, jullie hadden de mooie momenten, veel dingen die jullie met elkaar deelden. Maar ze wilde geen toekomstplannen maken, en had geen zin in praatjes van collega's. Die twee laatste zaken geven aan dat er wat haar betreft niets meer inzat dan er op dat moment was. Dat je vervolgens jaloers werd omdat ze toch wel erg vaak met die ander zat, is begrijpelijk. Omdat jullie collega's zijn is het niet gemakkelijk om de juiste houding nu te vinden. Gelukkig is er geen ruzie, en waardeert ze jullie vriendschap nog steeds. Zolang ze verliefd is op die ander kun je niets beginnen. Wacht af hoe die relatie tussen hen verdergaat en sla toe op het moment dat het tussen die twee uit is. Wees dan de troost en toeverlaat en laat haar huilend in je armen vallen ;). Verliefdheid duurt een aantal maanden tot een jaar dus reken maar uit wanneer je beste kansen zijn. Ik zou haar momenteel dus niet uitnodigen. En als ze vraagt of ze je huis mag zien, dan zeg je dat de omstandigheden te lastig vindt en vraagt daar begrip voor. Heeft ze enig gevoel voor jou, dan is er geen uitleg nodig. Sterkte, A.

Edwin, 28-12-2011 01:55 #1.388
Hoi Astrid,
Dank voor het artikel, ik breng ook graag in het kort mijn situatie naar voren en hoop dat je daar je visie over wilt geven. Na 3 jaar relatie met samenwonen zei mijn ex mij afgelopen oktober dat ze twijfelde over onze relatie, dit kwam voor mij uit het niets maar ze wilde het ook niet uitmaken. Pijnpunten waren dat ik te lang geen leuke dingen meer met haar had gedaan en ik bij haar familie en vrienden niet de sociale jongen ben die ik thuis altijd ben. Ik daaraan werken, naar haar zeggen deed ik dat goed, maar afgelopen november zei ze dat de twijfels nogsteeds niet weg waren en dat het niet goed ging, maar ze wilde het niet uitmaken. Door de onzekerheid die ik daardoor kreeg heb ik het uitgemaakt begin december, we zitten nu nog in 1 huis en aankomende februari zal ik eruit gaan. Per brief heb ik mijn excuses aangeboden voor dat ik haar alleen heb gelaten in de dingen die zij belangrijk vind, en toegelicht waar ik met mijn aandacht zat (slechte periode op werk), en zij heeft deze brief gewaardeerd. En nu komt het. Afgelopen week - een maand nadat het uit is gegaan - vroeg ik haar of er een ander was die tussen ons in was komen te staan ten tijde van onze relatie, dat was niet het geval, maar ze zei dat ze zichzelf lange tijd niet durfde te uiten naar mij toe, omdat ik op kritiek in de verdediging schiet, en dat dat de voornaamste reden was dat zij niet meer het gevoel had dat "wij het samen zijn". Ze verbaasde zich erover dat ik daarop aangaf dat ik dat nooit zo voor heb gewild, en dat als ze het had aangegeven ik het niet meer zou hebben gedaan, want ik wil niet dat een geliefde zich onprettig voelt bij mij. Desalniettemin, ondanks dat ze nog gevoelens voor me heeft, dat heeft ze gezegd, wil ze niets meer omdat ze niet het gevoel meer heeft dat "wij het samen zijn". Ik vind dat ze in de relatie had moeten aangeven wat haar dwars zat, als ook dat nu de pijnpunten op tafel liggen we er met een goed gesprek best uit zouden kunnen komen, maar zij wil niet meer praten omdat het uit is en ze "niet meer het gevoel heeft dat wij het samen zijn". We zijn "on speaking terms" en komende maand ga ik uit huis, ik heb het gevoel dat deze relatie mij door de vingers is geglipt (nooit iets gehoord over haar ontevredenheid, tot het te laat was) en op goedbedoelde actie en voorstellen mijnerzijds wordt niet gereageerd, is er iets dat ik kan doen om ervoor te zorgen dat zij weer voor mij gaat openstaan dan wel enig idee wat ik het beste in deze situatie kan doen? Dank! Reactie infoteur, 29-12-2011
Hi Edwin, twijfels in een relatie zijn vergiftigend. Het is eigenlijk een verkapte manier om te zeggen 'ik moet je niet meer'. De persoon die die twijfels uitspreekt durft dit niet rechtstreeks te zeggen, en komt dus maar met dit zwaktebod. De kritiek die je kreeg kwam te laat, want alles was al weer beslist met de woorden: 'ik voel dat wij het samen niet meer zijn'. Je kon logischerwijs niet veel anders dan het zelf uitmaken, om die cirkel van suffe twijfels te doorbreken. Ze heeft aangegeven dat je bij kritiek in de verdediging schoot, maar dat is natuurlijk niet zo verwonderlijk. Al met al lijkt het er wel op alsof ze wel erg veel minpunten over jou verzameld heeft, die overigens grotendeels nergens op slaan. 'Geen leuke dingen meer doen' en 'bij anderen niet de sociale jongen zijn' zijn vreemde verwachtingen waaruit blijkt dat ze kennelijk een vrolijke frans zoekt die haar bezighoudt en vooral voor de buitenwereld een toffe gozer is. Het pleit m.i. juist voor jou dat je jezelf was en je ook nog bereid was om haar tegemoet te komen. Het mocht allemaal niet baten, logisch ook, want jouw sociale kant was waarschijnlijk het hele punt niet. De situatie is nu onplezierig want jullie wonen nog bij elkaar. Het beste is de resterende tijd uitzitten, een lange pauze inlassen en daarna nog eens informeren hoe het haar zonder jou vergaat. De kans is groot dat je dan te horen krijgt dat ze (al) een ander heeft. Misschien is dat nu al het geval, want ook dan krijg je de welbekende 'twijfels' te horen… Sterkte, A.

Dromer, 27-12-2011 11:42 #1.387
Dank voor je reactie.

Ergens hoop ik dat je ongelijk hebt maar ik snap heel goed wat je bedoelt.

Ik moet wel eerlijk zeggen dat de communicatie vanaf het begin al stroef liep. Niet dat we niet met elkaar konden communiceren maar dat we beide een andere manier van communiceren hadden en die vorm omwille van de ander aangepast hebben. Ik ben het absoluut met je eens dat dit geen goede basis is voor een realtie.

Welk gevoel ze bedoelt weet ik niet. Ze zegt veel van me te houden en bang is me kwijt te raken. Maar ik vraag me af hoe ze dat dan zelf ziet, ze is immers zelf bij me weggegaan.

Als ik terugkijk is ook de situatie waarin ik mijn zorgen uitsprak over de toekomst voor haar een punt geweest waar de knop omging (wat ze er ook mee bedoelt) ook het feit dat ik haar niet genoeg betrok bij mijn plannen voor een huisje (we wilden nog lang niet samen wonen maar ik moest wel een nieuw huis) hebben ook voor haar een knop omgezet. Ik weet niet wat ze met die knop bedoelt. Ook dit is natuurlijk terug te brengen naar commmunicatie. Toch ben ik van mening dat als het gevoel er wel degelijk zit je kunt werken aan de communicatie.

Als we bellen dan gaat het in het begin ook niet goed, zij zit constant in de verdediging terwijl ik alleen mijn gevoel probeer uit te leggen. Zij kan daar moeilijk mee omgaan en ziet het denk ik als kritiek. Wat natuurlijk ook wel zo kan overkomen. Ze kan het verdedigende (afstandelijke) gedrag alleen niet volhouden want daarna gaat het gesprek goed en willen we beide niet ophangen.

Ik heb haar gezegd dat ik helemaal niet wil praten over waarom we niet bij elkaar zouden passen of waarom het fout liep. Haar reactie hierop was dat ze wel snel af wilde spreken om over leuke dingen te praten.

Soms denk ik dat ze zelf ook niet helemaal weet wat ze voelt. Ik laat haar in ieder geval contact opnemen en zie wel wat er gebeurt. Reactie infoteur, 29-12-2011
Hi Dromer, ja. Het is natuurlijk goed om over leuke dingen te praten, maar het gevaar dreigt dat de andere onderwerpen vroeg of laat toch aan bod komen. Met de bekende gevolgen. Communicatie is de sleutel, maar in relaties waar de communicatie minder is moet je het vooral van andere dingen hebben. Vaak komt dit dan neer op verliefdheid, passie, etc., wat helaas maar een beperkte levensduur heeft. Dat heb je natuurlijk ook al gemerkt met haar redenering dat 'het gevoel weg is'. Ik denk dat jullie relatie geen blijvertje is, en je dat later in je leven ook wel kunt vaststellen. Laat het maar even op zijn beloop. Groetjes, A.

Hoopvol, 27-12-2011 10:17 #1.386
Nog even een aanvulling op onderstaande.

Ik was afgelopen vrijdag op een feestje, toen ik hem de volgende dag sprak vroeg hij mij dus of ik nog wat had gedaan, dus vertelde ik dat ik daar geweest was. Toen vroeg hij waarom ik niet gebeld had, hij was thuis die avond en was vroeg naar bed gegaan, maar als ik had gebeld en had gezegd dat ik daarheen ging was hij direct gekomen. Ik had hem die avond wel gesproken, maar bewust niks gezegd.

Hij bleef maar herhalen waarom ik hem niet gebeld had! Vervolgens vroeg hij wie ik had gezien, gesproken, dus vertelde ik met wie ik was en gezeten heb, had mannelijke vrienden van vrienden leren kennen en dat vertelde ik hem ook :) En daar reageerde hij boos op, hij wilde weten wie tegen mij gesproken had en wat ze zeiden. Ik merkte dat hij heel jaloers reageerde.

Ik heb hem trouwens tijdens het laatste gesprek met hem gevraagd of hij zijn 1e plannen voor oud en nieuw wilde hanteren en niet moest komen waar ik zou zijn, hierop reageerde hij heel boos en zei dat hij zelf bepaalde waar hij heen ging. Waarop ik zei dat hij hele andere plannen had totdat hij wist dat ik er naartoe zou gaan, toen pas wilde hij daar ook heen. Hij reageerde boos en ontkennend en zei weer dat hij zelf bepaalt waar hij heen gaat. Dat ik niet zo belangrijk ben, dat ik niks voor hem ben. dit allemaal op een boze toon en ik reageerde best kalm (alsof het mij niks kon schelen).

Wat haal jij hieruit en uit onderstaande? Reactie infoteur, 28-12-2011
Hi Hoopvol, (negatieve) emoties geven aan dat jullie niet 'los' zijn van elkaar en je daar hoop uit kunt putten. De praktijk is echter dat je een relatie er ook definitief kapot mee kan maken. Maar omdat hij kwetsende dingen roept ('jij bent niet zo belangrijk', 'jij bent niks voor mij') kun je alleen al omwille van je zelfrespect niet terug. Door met zo'n man om te gaan verlaag je op den duur je zelfbeeld, iets dat de relatie (mits die hersteld zou zijn) veel meer ondermijnt dan je op het eerste gezicht misschien denkt. Het gevolg is dan dat je als vrouw straks 'ouwe koeien uit de sloot haalt' en er nog veel meer geruzie komt. Hij is een man waar je ver weg van moet blijven, ook al heb je hem helemaal in je zak. Het geld is er niet. De spullen ook niet. Waarschijnlijk wil hij dit bewust niet teruggeven opdat jij doorgaat met 'zeuren', zodat hij nog in contact met je is. Zo houdt hij je dus aan een financieel lijntje. Nu zakelijk blijven, en zodra je genoegen neemt met wat er terugkomt, moet je hem links laten liggen. Wil hij geld lenen, dan stuur je hem maar naar een bank ;). Zou hij daar wat euro's los kunnen peuteren? Vast niet. Groetjes, A.

Hoopvol, 27-12-2011 08:47 #1.385
Afgelopen dagen waren verwarrend, hij wilde steeds afspreken, waarop ik niet inging. Een keer stuurde hij mij zelfs een tijdstip en locatie en zei dat hij mij daar wilde zien, ik nam hem niet serieus dus heb er niet echt op gereageerd. Het was op een plek waar hij en ik vaak zijn geweest en waar we mooie tijden hebben gehad.

Ik werd dus rond het tijdstip waarop we volgens hem hadden afgesproken gebeld, ik had niet opgenomen waarna hij nog 2 keer belde, de 3e keer had ik opgenomen en kreeg ik de vraag waar ik was? Toen hij besefte dat ik echt niet was gekomen hoorde ik teleurstelling in zijn stem, waarna hij geirriteerd deed en ik daar bot op reageerde waardoor hij weer lief begon te doen.

We hebben elkaar meerdere keren gesproken waarop hij tijdens het laatste gesprek steeds herhaalde mij te willen zien, ik zou naar een feestje gaan (waar hij dus blijkbaar ook zou zijn) en hij vroeg mij of ik eerder die kant op wilde gaan zodat hij en ik wat tijd samen konden doorbrengen, hij bleef steeds herhalen dat ik hem moest bellen als ik die kant op kwam.

Dit heb ik niet gedaan en toen ik later op dat feestje aankwam stond hij bij de ingang te wachten, maakte een grap/opmerking waarop ik niet echt heb gereageerd. De rest van de avond negeerde hij mij opvallend, ik zag hem wel zo nu en dan kijken maar het was zo druk waardoor ik hem niet echt meer heb gezien. Ik zag hem later wel op de dansvloer met een aantal dames dansen (dat was zeker niet leuk om te zien).

Ik had hem later nog geprobeerd te bellen maar het was te luidruchtig (ik was zelf toen al weg), waardoor hij mij niet kon horen, ik heb toen maar opgehangen en hem gsmst waarom hij niet een paar schoenen (die bij hem lagen) had meegenomen terwijl ik er eerder die dag nog wel naar had gevraagd, dit was voor hem het moment om die mee te nemen omdat hij wist dat ik daar zou zijn (hij had ze in de auto kunnen laten liggen en dan aan mij geven). Ik raakte hierdoor zo geirriteerd waarop ik hem dus gebeld had, maar zoals ik zei door de muziek kon hij mij niet verstaan.

Hij belde mij later in de nacht, ik drukte hem weg en smste hem waarom bel jij mij! Waarna hij weer belde en de 2e keer had ik opgenomen, ik was geirriteerd omdat hij niet eerder op mijn sms had gereageerd en wilde hem niet spreken, dat zei ik ook, hij zelf klonk erg teleurgesteld en verdrietig in zijn stem, ik zei dat ik ging slapen en hing toen op en hoorde hem nog zeggen slaap lekker.

Later in de middag belde ik hem, smste ik hem maar hij reageerde niet (ik vroeg naar mijn spullen en geld), ik werd hierdoor boos en smste hem een boze sms. krijg ik een sms terug of ik samen met hem weg wilde. Ik heb hier niet op gereageerd en hem gebeld, hij was hierdoor boos geworden denk ik en zei dat hij mij al niet meer mee wilde, waarop ik zei dat ik nooit heb gezegd dat ik mee zou gaan.

Je raadt het al, het werd geen leuk gesprek en ik hing toen op, hij bleef maar bellen en na een aantal keer heb ik gezegd dat ik geen zin heb in zijn gezeik en dat als hij wil zeiken maar zijn andere vriendinnetjes moet bellen (hahah erg kinderachtig).

Later smste ik hem dat ik mijn spullen en geld terug wilde en hem verder niks meer te zeggen had. Waarna hij mij heeft geprobeerd te bellen (een keer of 10) maar ik heb niet opgenomen. Dit was gisteravond en sindsdien niets meer gehoord.

Wat moet ik hiermee, wat vind jij hiervan? Moet ik hem terugbellen? Of gewoon smsen en vragen naar de stand van zaken omtrent mijn geld en de rest aan hem overlaten? Reactie infoteur, 28-12-2011
Hi Hoopvol, het contact is al te ver verziekt omdat het niet louter zakelijk was. Als je probeerde zakelijk te zijn, wimpelde hij het af en zocht naar een uitweg. Door heel consequent en duidelijk te blijven (geld, spullen en meer niet) kun je hem wel blijven bestoken. Laat je vooral niet verleiden om te sms'en en te bellen over andere dingen. En 's nachts achter een vent aanlopen (lees: op hem reageren) moet je al helemaal niet doen. Ik krijg sterk de indruk dat hij niet van plan is zijn financiele schulden in de komende tijd af te lossen, maar dat hij door 'mooi weer' te spelen probeert om er vanaf te komen. Een beetje kerel had alles allang terugbetaald inclusief rente en een mooie bos rozen. Die van jou doet vrijwel alles fout ;). Ik raad je dringend aan om op te houden deze ex daadwerkelijk terug te willen. Er is betere waar op de relatiemarkt, en ergens weet je dat best ook wel. Groetjes, A.

Sonja, 26-12-2011 11:33 #1.384
Hallo Astrid,

Fijn kerstfeest!
Nou de situatie met mijn ex is weer eens 'apart' verlopen. We werkten vrijdag j.l. samen. Heel gezellig en eigenlijk geen 'vuiltje' aan de lucht. Ik voelde wel een soort van "spanning" (mijn ex gaf dit ook aan). Mijn ex was weer heel gezellig en vrolijk en af en toe kruisten onze ogen elkaar weer, kortom hetzelfde als de afgelopen week :). Op een geven moment begon mijn ex te "klagen" over haar vriendin (haar reismaatje) dat het allemaal niet soepel verloopt. Ook gaf mijn ex aan dat ze het best lastig vind dat haar vrienden ook met mij omgaan omdat ik haar ex ben. Even gesproken. De sfeer werd wat minder en we hebben het uitgepraat. Voor we het wisten stonden we te zoenen… We waren allebei wel wat ontdaan door dit gebeuren. Nadien veel omelkaar heen draaien en flirten. Mijn ex wilde het uitpraten en zodoende ging ze na onze dienst mee naar mijn huis, van praten is niks terecht gekomen (je begrijpt me wel). De volgende dag belde mijn ex dat ze erg in paniek was en in de war over ons, ze kan het niet aan (zelfde liedje). Ze geeft om me, weet dat er iets is maar kan het niet aan. Ik heb haar wederom gezegd dat het angst is en dat ze niet over de drempel durft te gaan. Het spijt haar dat ze mij er steeds in mee trekt. Maar we zijn wel tot de conclusie gekomen dat er iets "moet" zijn anders gaat dit niet zo door en door. Een vriend van mij was boos hierover, hij vind het niet eerlijk van mijn ex, want zegt hij ze weet wat jij voelt en laat eigenlijk het vuur weer op laaien (de hele week) en dit kwam tot een uitbarsting en vervolgens laat ze je weer "vallen". Heb mijn ex gezegd dat ik heus mijn ogen niet dicht heb zitten en dat ik drommels goed doorheb dat ze kijkt en zich nerveus gedraagt (zoals met het winkelen), dit gaf ze toe. We hebben afgesproken dat we wel zien hoe het loopt.

Nah ja, ik weet het niet meer hoor.

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 27-12-2011
Hi Sonja, jeetje! Het is aan jou om te bepalen of je je steeds zo wilt laten 'beetnemen' (eigenlijk letterlijk en figuurlijk he?), of dat je er niet langer van gediend bent. Je weet dat zoenen betekent dat haar angst weer terugkeert, en jij weer in onzekerheid moet zitten. Heb je dat er allemaal voor over? In de liefde is het zo dat je de ander niet in een ongelukkige positie wilt brengen. De ander overreden is ongepast, maar je terugtrekken terwijl er gezoend is, is ronduit kwellend. Ze roept dan wel dat ze het niet aankan, maar wat jij voelt kan haar een stuk minder schelen. Wil je die onzekerheid niet, zoen haar dan niet! En zoen je wel, dan blijf je voorlopig nog met deze toestanden zitten. Want voordat je ex haar geaardheid geaccepteerd heeft, ben je jaren verder. Als dat al gebeurt… Groetjes van A.

Kendra, 25-12-2011 17:13 #1.383
Hi astrid,
Wat pim schrijf geld ook voor mij. Mijn ex vriend zie ik nooit. We hebben wel een sms of mail contact. over ditjes en datjes, Ik heb een keer gevraagd of hij met mij een keer wil praten om alles een plek te geven, maar dat is tot nu toe niet van gekomen. Hij zegt wel ja, maar vervolgens kom hij er niet op terug.

hoe laat ik hem mij missen en hoe maak ik het duidelijk, dat ik met hem verder wil?
Ik wil hem niet afschrikken. wat kan ik doen, Welk plan of strategie kan ik gebruiken of volgen…
ik ben niet wanhopig, maar ik weet dat wij heel goed bij elkaar horen. Mijn leven is super, maar ik mis hem in mijn leven.

bedankt Reactie infoteur, 27-12-2011
Hi Kendra, een man uitnodigen om te praten om 'alles een plek te geven' is het laatste wat mannen willen, dus schrap die uitnodiging. Helaas vertel je niet hoe het mailcontact verloopt, want uit de inhoud van mails spreekt natuurlijk al een heleboel. Namelijk of er kans is op herstel van de relatie of niet. Het beste is om voorlopig niet meer (of heel laat) te reageren op zijn sms'en en mails zodat hij in verwarring wordt gebracht en hij het contact kan gaan missen. Dan is het eigenlijk aan hem om jou terug te veroveren, maar dan moet hij niets op een presenteerblad krijgen. Mensen willen doorgaans alleen datgene wat moeilijk te krijgen is, dus maak jezelf dus onbenaderbaar en onbereikbaar! En test hem uit… Succes, A.

Pim, 25-12-2011 13:22 #1.382
Hallo Astrid, super deze internetpagina. Heb er erg veel van geleerd!

Ik heb nog een vraag. Hoe kun je het beste je ex terugwinnen op afstand. Een meisje dat je nooit ziet maar alleen telefonisch contact mee kunt hebben of via social media (En dan kunnen we natuurlijk wel afspreken)

Als aanvulling: We zagen elkaar natuurlijk wel in het echt! We moesten veel reizen maar dat was het waart en nu zijn we uit elkaar. Hoe kan ik dit nu het beste aanpakken? Reactie infoteur, 27-12-2011
Hi Pim, dank je! Helaas zeg je niet waarom het uit is, maar wat geldt voor de echte wereld, geldt ook voor de onlinewereld. Na verloop van tijd kun je dus een mail sturen waarin je informeert hoe het met haar gaat. Dat ze niet uit je gedachten is. Dit zal het gevoelsleven van elke vrouw beroeren, dus ook dat van haar ;). Probeer het, maar je moet zelf bepalen wanneer… Succes, A.

Dromer, 24-12-2011 18:23 #1.381
Ik heb je artikel gelezen en ben heel verward over het feit of mensen bij elkaar horen en of het dan ook nog goed kan komen zelfs aan een van de twee hier niet in geloofd en zegt dat het gevoel niet meer veranderd.

Dat kom doordat zij diegene is die er een punt achter heeft gezet. Het gevoel voor haar kant was weg en op en ze verwacht niet dat het nog terug komt. Dit kwam nogal onverwacht voor mij. En voor mij is het helemaal nog niet over en moeilijk te accepteren.

Een jaar geleden werden we verliefd op elkaar. Ik kwam uit een lange relatie (4 jaar) die net 5 maanden uit was en ik had helemaal niet verwacht zo snel weer verliefd te worden. Maar ik werd het wel en zij ook op mij. Wat zaten we op een roze wolk.

Ik zal de relatie verder niet tot in detail vertellen maar war ik wel kwijt wil is dat we erg snel heel veel voor elkaar begonnen te voelen en ons leven met elkaar wilden delen. Voor beide voelde de soms moeilijk, om zo snel al zo veel voor iemand te voelen beangstigde ons beide. Mede hierdoor reageerden we ook heel sterk op elkaars buien. We wisten immers nog niet wat de ander precies bedoelde en raakte daar ook onzeker van. De wisselwerking die we op elkaar hadden was dan ook niet altijd makkelijk.

Deze wisselwerking wordt nu aangedragen als reden voor de breuk. Voor het niet bij elkaar passen enz.

Maar ze houdt nog wel van mij.

Onze communicatie was niet goed, dat weet ik nu ook wel maar ik ben van mening dat je jezelf daar niet in moet veranderen maar de ander moet leren accepteren en begrijpen daarin. Terwijl we beide voor de verandering in onszelf kozen. Daardoor lijkt het alsof we onszelf niet zijn geweest en hierdoor is haar gevoel weg zegt ze…

Is hier nog iets in te redden of denk je net als haar dat het nooit meer terugkomt? Reactie infoteur, 27-12-2011
Hi Dromer, ik denk dat jullie enkel een verliefdheid hebben doorgemaakt zonder het latere 'houden van'. Ze beweert nu dan wel van jou te houden, maar tegelijkertijd zegt ze dat het 'gevoel weg en op is' en dat het ook niet meer terugkomt. Wat voor gevoel bedoelt ze dan in hemelsnaam? Ik kan er met de beste wil van de wereld niets van maken. Verliefdheid is een gevoel, maar komt enkel voor in de eerste maanden. Daarna is er een omslagpunt. Op dat punt zal het bij jullie stuk zijn gegaan en kwamen er communicatieproblemen. Als de communicatie alleen goed is bij hevige verliefdheid, dan is dat een basis van niks. Immers, het leven is niet enkel de roze wolk, zoals je al merkte. Zoals ik het nu zie is er voorlopig geen kans op herstel, want communicatie is de sleutel en die zit bij jullie zoals je zelf al zegt, niet goed. Bovendien wekten jullie onzekerheid in elkaar op, ook al geen goede start. Mensen zijn soms inderdaad voor elkaar gemaakt, maar ik vrees dat jullie dat samen niet zijn. Desondanks kun je de lange pauze proberen. Sterkte, A.

Hoopvol, 23-12-2011 11:29 #1.380
Beste Astrid, Bedankt voor je reactie!

Ik blijf met beide benen op de grond, ik heb geleerd van mijn fout door achter hem aan te gaan, eigenlijk ben ik absoluut niet zo, ik ben nog nooit achter een man aangegaan en daarnaast nooit makkelijk ingegaan op de "versieracties' van mannen. Mijn ex heeft het echt maanden lang moeten proberen voordat ik eindelijk een keer wat wilde gaan drinken met hem.

De reden waarom ik denk ik zoveel heb getolereerd komt denk ik door zijn depressie en door alle ellende die hem is overkomen, ik kreeg van vrienden (sommigen zelf een depressie achter de rug) te horen dat ik hem niet te hard moest aanpakken, dat het niet hij was die zo deed maar zijn depressie, vanaf toen ben ik erg soft geweest naar hem toe.

Maar op den duur merkte ik dat ik aan mezelf voorbij ging, ik ben absoluut niet wanhopig al heb ik wel wanhopige momenten gekend, beetje dubbel haha. Ik ben een sterke vrouw die haar leven goed voor elkaar heeft, maar die sterke vrouw was de afgelopen tijd naar de achtergrond verdwenen.

Of het ooit nog goed komt tussen hem en mij weet ik niet, dat laat ik dan ook volledig aan hem over. We hebben de afgelopen dagen veel contact gehad, maar van mijn kant altijd met de insteek - terughalen wat van mij is - als hij mij belde was het wel altijd met vragen over iets wat dan weer betrekking had over mijn geld. Wel duurden de gesprekken altijd lang en gingen de gesprekken maar gedeeltelijk over het geld. Ook maakte ik zelf een eind aan de gesprekken. Iets wat hij altijd deed, die vorm van controle heb ik hem dan ook afgepakt. En het klinkt raar maar ik voel mij er goed bij, ook al wilde ik niet altijd ophangen, maar het moest om bij hem de twijfel aan te wakkeren.

Wat me opvalt is dat als ik nogal bot reageer hij "lief" blijft en er niet botter op ingaat, iets wat hij in het verleden wel deed, maar dan was mijn botte manier niet echt bot te noemen maar eerder vragend en daar kon hij dan soms best bot op reageren. Daarnaast zei ik ook tegen hem dat ik alles zat was, hem zat was en nu voorbij de fase was waarin ik alles zomaar aannam en dat ik het allemaal nog moet zien voordat ik het ga geloven. Ik had gedacht dat hij hier boos op zou reageren en zou willen ophangen, maar in tegendeel hij werd stil en zei niet veel, heel raar maar ik voelde dat ik hem raakte met die woorden.

Is dit het type dat wanneer hij denkt iets kwijt te raken pas moeite gaat doen? En wat adviseer je mij te doen, moet ik nadat ik het geld (of alvast een deel) heb ontvangen wat minder terughoudend zijn of juist helemaal verdwijnen voor een lange tijd? Ik heb het gevoel dat ik mij nooit helemaal moet geven bij hem omdat voor hem dan de uitdaging er niet meer is, of zie ik dat verkeerd?

En met oud en nieuw heb ik al plannen met vrienden en die ga ik niet voor hem wijzigen (heb dat TE vaak gedaan), dus oud en nieuw vieren we niet samen.

Alvast bedankt voor de reactie en fijne feestdagen. Reactie infoteur, 24-12-2011
Hi Hoopvol, je kunt je eigen gedrag afstemmen op zijn snelheid wat betreft het betalen van zijn schuld. Een nogal ongewone situatie, maar in deze goed bruikbaar. Hoe meer geld hij teruggeeft, hoe meer tijd je aan hem besteedt en hoe aardiger je wordt. Is alles binnen, dan moet je ervoor zorgen dat de relatie ook wat betreft bellen e.d. gelijkwaardig blijft. Zo beeindig je nu steeds het gesprek (wat heel goed is!), maar straks moet je een soort fifty-fifty situatie zien te hebben. Op elk vlak. Zodra je merkt dat hij alleen in beweging komt als jij je terugtrekt, moet je je afvragen of je dit eigenlijk wel wilt. Als hij zijn hele leven in de 'veroverstand' wil staan komt ie nergens. Jij ook niet. Daarom zijn toekomstplannen ook zo belangrijk, zelfs als de relatie nog maar pril is. Zonder gezamenlijk doel loopt een relatie vroeg of laat dood. Bedenk maar eens wat hij met jou nu eigenlijk zou willen. Blijft het twijfelend of vaag, maak je dan uit de voeten. Tenzij je het natuurlijk wel best vindt… Prettige kerst! A.

Richard, 23-12-2011 09:25 #1.379
Hoi Astrid,
nou heb haar ge-sms’t Heb haar bedankt voor haar vraag en zo gereageerd. Niks gehoord al kan dat wel even op zich laten wachten en t was natuurlijk ook niet echt een vraag mijnerzijds. Denk dat ik dan nu maar lange tijd pauze moet houden. Heb denk geen keus. Al zou ik zo graag reageren op wat ze schreef in haar briefje. Desalniettemin denk ik ook dat zij die interesse in mij moet tonen. Ben sinds die dag elke dag hard met mezelf aan de slag gegaan en zag ook echt wel in wat beter kon bij mij. Dit had niet gehoeven. Had dit zo graag met haar besproken. Heb het gebeuren aangegrepen om er daadwerkelijk iets van te leren. Niet alleen om mezelf naar een hoger plan te tillen maar ook meer te leren van de principes en wetten van de liefde. Maar nog altijd hoop en geloof ik diep van binnen dat als van haar de interesse er nog kan komen dat wij samen echt gelukkig oud kunnen worden. Hoe kan ik haar hartje toch bereiken. Voel diep van binnen dat als ze met me wil afspreken ik haar hartje wederom kan laten smelten. Nou ja, wellicht over een paar maand. Maar als ik 1 wens mocht doen dan was t samen met haar oud en nieuw vieren in Normandie met een glaasje champagne. Just the 2 of us. Weet dat zij dat soort dingetjes leuk vind, ze hoeft normaal gesproken niemand om zich heen met oud en nieuw. Kan ik nog iets, of is t nu pas op de plaats. Lieve Astrid, bedankt voor al je tips. Reactie infoteur, 24-12-2011
Lieve Richard, ik zie aan alles hoe het aan je vreet en hoeveel je ervoor over hebt om haar terug te winnen. Het zijn ook allemaal harde lessen geweest in de afgelopen maanden. Een vrouw die niet openstaat voor herstel is heel moeilijk terug te krijgen, daarom zou elkaar zien een doorbraak geweest kunnen zijn. Ze had je immers geschreven, en jullie 'kortste dag' diende zich aan. Ongetwijfeld is ze zich nu aan het beraden, maar teveel nadenken is natuurlijk ook weer niet goed. Wat je wilt bereiken is dat ze je mist, en de oude tijden wil herleven. Dit zal veel tijd vergen, want vooralsnog was je eigenlijk nog 'aanwezig' waardoor ze wel wist dat ze maar hoefde te kikken en je stond klaar. Je hebt als man naar mijn idee nu alles gedaan wat in je vermogen ligt om haar te bereiken. De volgende stap is aan haar, hoe verleidelijk het ook is om haar terug te schrijven. Doe het niet. Schrijf niets. Hopelijk reageert ze zelf nog voor het jaar om is, en zo niet, dan moet je je in het nieuwe jaar gaan herbezinnen op een nieuw leven waar zij geen rol meer in speelt. En dat is haar eigen keus, niet die van jou. Dwingen kan niet. Je hebt het goed gedaan, dus je hoeft jezelf nu niets te verwijten. Normandie? Als zij haar koffer niet pakt, doe ik het wel ;). Prettige kerst, ondanks alles. A.

Sonja, 22-12-2011 11:30 #1.378
Hallo Astrid,

Welnu, zoals ik schreef had ik mijn ex dinsdag even gebeld en nam ze niet op. Ze belde even later toch terug en we kletsten even gezellig. Mijn ex vroeg wat ik ging doen die dag, ik zei niks bijzonders. Ze gaf een inkoppertje (denk ik) door te zeggen dat zij even wilde gaan winkelen. Ik zei oh leuk moet je doen. Ik moet binnenkort ook weer voor nieuwe kleding. Mijn ex vroeg toen heel voorzichtig of ik niet met haar de stad in zou willen. Ik was eerst wat terughoudend en zei uiteindelijk 'ok gezellig, ook even lunchen of ben ik dan te vroeg?', ik mocht gelijk komen. Het winkelen was ok. Mijn ex vond ik wel wat "nerveus"overkomen af en toe. Ik ben vrolijk en gereserveerd gebleven, zoals je zei Astrid, haar niet verleiding etc. Mijn ex bekeek mij vaak en glimlachte daarbij, ik deed het zelfde. We hebben een leuke middag gehad… We liepen terug naar de auto toen mijn ex ineens zei "jij bent zo'n type die mooier worden namater ze ouder worden", ik kreeg af en toe die middag een opmerking over mijn haar wat goed zat, of mijn postuur etc etc… :)
Gisteren (woensdag) samen gewerkt. Mijn ex en ik hadden vaak oogcontact en veel plezier, lekker gewerkt. Op een geven moment zaten we even op het kantoor en kwam mijn ex vlak bij me staan. Ik bleef kalm en vriendelijk. Ze was sneu dat ik niet mee skiëen ga en streek over mijn haar. later nog wer complimenten dat ik er mooi bruin uit zie (zonnebankje)… Nah. Ik ben weer ernstig in verwarring haha. Maar goed ik bied verder niks aan. Ik hoop inderdaad niet dat ze dit doet uit schuldgevoel omdat ze kerstavond niet kan komen…
Ik wacht wel weer af, zie haar straks weer op het werk es kijken hoe ze dan is.

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 23-12-2011
Hi Sonja, dat gedrag lijkt me niet uit schuldgevoel, maar je moet het nu slim aanpakken. Voor complimenten bedank je gewoon, maar op fysieke uitingen hoef je niet te reageren. En deze zelf initieren is al helemaal uit den boze. ZIJ moet jou laten zien dat ze jou nog ziet zitten, want jij hebt dat andersom al meer dan genoeg gedaan. De winkelmiddag en de verdere signalen zijn allemaal gunstig, maar neem er de tijd voor. Dat doet zij ook. Groetjes, A.

Hoopvol, 22-12-2011 09:12 #1.377
Hoi Astrid,

Bedankt voor je reactie.

Hij heeft mij de afgelopen dagen opvallend vaak gebeld, ik heb niet altijd opgenomen en belde dan later terug, waarna hij meteen vroeg waarom ik niet opnam of ik druk was (op een paniekerige/geirriteerde toon). Waarop ik antwoorde dat ik druk was en mijn telefoon niet heb gehoord. (voorheen nam ik vrijwel altijd op of belde ik direct terug dit is hij dus niet gewend van mij)

Tijdens de gesprekken noemt hij mij weleens liefje, of andere koosnaampjes die hij mij zelf had gegeven, ik spreek hem gewoon aan met zijn voornaam. Ik merk dat ik best serieus ben, heel af en toe een grapje op zijn reactie en hij moet daar dan steeds om lachen.

Wat ik wel doe is het gesprek steeds terughalen naar het onderwerp geld/spullen. En wat ik ook doe is steeds zelf het gesprek beeindigen, laatst moest ik zelfs meerdere keren zeggen dat ik zou gaan ophangen maar hij bleef maar doorpraten! In een ander gesprek zei hij spontaan kom je mee eten, waarop ik zei nee ik heb al afgesproken.

Hij belde mij laatst laat in de avond, toen heb ik na enkele minuten gezegd dat ik te moe was om te praten en dat ik zou gaan slapen en zei heel opgewekt doei en slaap lekker, ik hoorde aan zijn stem dat hij dat niet zo leuk vond, hij reageerde met een teleurgestelde stem en zei ok doei.

Hij is dit natuurlijk niet gewend van mij, ieder keer als het contact weer hersteld was, was ik vaak te enthousiast waardoor hij weinig hoefde te doen maar dat ging dan weer mis. Hij is een echte jager maar kwam daar dan niet aantoe door mijn enthousiasme.

Hij vroeg mij ook naar mijn plannen met oud en nieuw, ik heb daarop geantwoord dat ik meerdere opties heb en nog niet heb gekozen (ik weet heel goed wat ik ga doen haha), ik vroeg hem niet naar zijn plannen dus begon hij er zelf over en daarna vroeg hij weer wat ga jij doen. Dus vertelde ik wat ik waarschijnlijk zou gaan doen, omdat ik wist dat hij dus al plannen had en dus niet zou komen waar ik naartoe zou gaan.

En wat denkje, zegt hij dat hij mij dan wel zal zien met oud en nieuw met een vrolijke stem, dus ik reageerde daarop dat dat niet kon omdat hij en ik andere plannen hebben, nou toen zei hij dat hij niet meer daarheen gaat maar komt waar ik ook naartoe ga, sterker nog hij had het over samen vieren, dus bij elkaar zitten. ik heb daar niet op gereageerd.

Wat moet ik hier in hemelsnaam mee? :-s

Wat betreft het geld gaat het volgens mij wel de goede kant op, al heb ik nog geen cent gezien, maar hij heeft mij verteld wat hij verwacht en wat dan naar mij toe kan, ik ben benieuwd :)

Ik zal vooralsnog actief achter mijn geld aangaan, wat ik met het andere moet weet ik niet zo goed, ik laat dat van zijn kant komen en reageer nu terughoudend, hij moet namelijk niet denken dat het zo makkelijk gaat (zoals voorheen), hij is altijd zeker van mij geweest en dat gevoel wil ik bij hem weghalen en volgens mij lukt dat aardig als ik naar zijn gedrag kijk. alhoewel hij wel laatst tijdens een gesprek waarin ik hem voor zijn doen lastige vragen stelde hij zei dat hij enkel belde over dat geld.

Graag jouw feedback :) Reactie infoteur, 23-12-2011
Hi Hoopvol, fantastisch zo. Hij eet uit je hand en dit kostte relatief weinig moeite. Hij zal nu langzamerhand tot het besef komen dat hij jou niet als vanzelfsprekendheid moet beschouwen, maar als iemand die hij zomaar kwijt kan zijn. De rollen zijn dus omgedraaid en dat is broodnodig geweest. Laat hem nog wat meer zweten en werken voordat je met hem oud en nieuw gaat zitten vieren, want inderdaad, hij moet niet denken dat als ie even wat aandacht geeft, jij weer voor hem klaar staat. Voordat het jaar om is vind ik wel dat hij over de brug moet komen wat betreft (een deel van) het geld, dus push hem nogmaals en zeg erbij dat er met hem niets te vieren valt als hij bij jou in het krijt staat. Zodra de geldkwestie opgelost is, zul je zien dat de relatie veel gelijkwaardiger wordt. Hij moet inzien dat je een vrouw niet op bestelling kunt hebben, noch haar centen! ;). Groetjes, A.

Richard, 22-12-2011 08:49 #1.376
Hoi Astrid,
Ze heeft gereageerd; ze bedankte voor mn email en je sms van laatst. en zegt: Voor mij zelf zou ik het fijner vinden op dit moment geen contact te hebben zoals ik je schreef. Mag ik je misschien vragen waarom je vindt dat we moeten afspreken? Als jij dit nodig hebt om door te kunnen gaan, dan wil ik wel een keer afspreken, morgen komt niet zo goed uit. Groet J. Nou heb haar bedankt voor het bericht en gezegd dat ik haar keuze respecteer. Slaap lekker gewenst en afgesloten met een x. Denk dat t nu dan m wel voor eventjes was. Wat zal/kan ik doen? Lang wegblijven? Vergeten?
Groetjes Richard Reactie infoteur, 22-12-2011
Hi Richard, oh oh, je bent wel iets te snel uit het veld geslagen. Ze reageerde niet positief, maar ook niet negatief. Een afspraak zodat 'jij verder kunt' moet je altijd afwijzen, want dat is natuurlijk niet de bedoeling. Je kunt reageren met een tekst als: 'Ik wil je zien. Juist nu. Dat is alles.' Zo speel je in op haar gevoel en kom je niet met rationele uitleg over waarom jullie elkaar zouden moeten spreken. Om je ex terug te krijgen moet je de emotionele weg bewandelen, weet je nog? ;). Spreken is dus eigenlijk van ondergeschikt belang, elkaar zien en in de armen vallen is het betere werk. Blijft ze weigerachtig, laat het dan lange tijd rusten. Gedurende die tijd moet ze vervolgens spijt krijgen dat ze het niet gewoon gedaan heeft. En als ze ook maar enigszins om je geeft zal ze zichzelf straks een grote sufferd vinden. Wil ze wel maar twijfelt ze, zet dan door. Jij bent de vent, niet zij! :). Houd nog even vast… A.

Richard, 21-12-2011 21:59 #1.375
Hoi Astrid,
Kleine aanvulling, had in t sms je gezegd dat ik op dr mail zou antwoorden en dat dat haar vast verder zou opluchten. En nu heb ik zonder uitleg haar uitgenodigd om te praten. Ik luister nu niet naar wat ze zegt en dat is dat ze denkt dat t beter is contact nu niet persoonlijk te doen. En t bij t briefje te laten. Werkt dat niet in m'n nadeel? Kan ik nu niet beter weer voor lange tijd wegblijven? Wat is toch wijsheid. Wil t graag goed doen.

Groetjes Richard Reactie infoteur, 22-12-2011
Hi Richard, ja ik begrijp je twijfels, maar het is beslist niet gek om als man het initiatief te nemen om dit alles te doorbreken en haar de hand te reiken. Normaal gesproken is een lange pauze beter, maar hier zijn bijzondere omstandigheden (haar brief, en jullie 'special day'). Loop je een blauwtje, dan is dat niks erg, immers, mannen lopen altijd dit risico en dat weten vrouwen. Groetjes, A.

Richard, 21-12-2011 15:53 #1.374
Hoi Astrid,

Bedankt voor je advies beste Astrid. Zo gezegd zo gedaan. Heb t kort gehouden en haar gezegd dat we elkaar moeten spreken. En vervolgens uitgenodigd voor een wandelingetje met etentje. Vermeld dat het do de kortste dag is en dat ze dan wel genoeg weet. Afgesloten met dat ik hoop op een pos reactie, dan stuur ik tijd en datum. Heb gister gestuurd, nog niks gehoord. Mocht ze niet reageren, wat wel in de verwachting ligt, wat zal/kan ik dan doen?

Sturen dat ik t jammer vind niks te horen omdat k graag met haar had willen praten en dat ik in mn eentje naar het strand ga? En wat dan te doen. Dan ben ik denk wel redelijk uitgespeeld. En heb ik niet gereageerd inhoudelijk op haar briefje…

Bedankt alvast en alvast fijne dagen!
Richard Reactie infoteur, 22-12-2011
Hi Richard, het gaat erom dat je het aanbod deed. Of ze nu wel of niet positief reageert, je hebt je beste wil getoond. Juist omdat die kortste dag iets speciaals tussen jullie is, en ook omdat ze zoveel moeite heeft gehad om die brief naar jou te schrijven, maar het uiteindelijk toch deed. Goede redenen voor jou dus. En zo krijg je in elk geval niet dat rotgevoel van 'had ik maar… '. Grt, A.

Manon, 21-12-2011 11:37 #1.373
Hallo,

het is nu al 4 weken uit met mijn vriend… en het kwam egt super onverwachts bij mij.
en bij andere ook. iedereen vind het egt stom en jammer want we paste egt goed bij elkaar. hij is dus blijkbaar de enige die daar anders over denkt…
we zouden gaan samen wonen (ook ng met 4 andere).
dat weekend daarvoor hebben we nog lekker gekookt samen bijhem thuis. en was egt super gezellig.
toen haddden we savonds bbeetje ruzie. helemaal niet erg ofzo. en de volgende dag was die ng steeds boos. oke dat kan een keer. bel ik disndag middag terug en toen zei die dat die ni meer wou. egt helemaal uit het niets… ik ben ng met hem gaan praten maar het zat er egt niet meer in.

het zit zo. hij studeerde al in rotterdam en ik kwam dit jaar ook. maar omdat we november samen zoude wonen ging ik wel even tot dan bij hem blijven. maar dat werd hem denk ik gwoon te veel. ik vroeg ook heel veel aandacht van hem.
sinds begin het jaar is die ook bij een studenteverenigin in het bestuur gegaan en daar doe die heeel veel voor. en denk dat dat er ook wel aan licht…
en dan met het verhuizen de stress. dat dat ook mee speelt
ik denk dus dat er heel veel dingen zijn die meespelen.
maarja ik wil hem gwoon terug… en snel

het is nu 4 weken uit en de eerste 2 weken liet ik wel steeds wa van me horen bellen en smsen en msnen of die me al trug wou. en andere smoezen verzinne zodat ik met hem kon praten…
nu heb ik 2 weken al niets meer van me laten horen. en het is bijna kerstvakantie. dus dan heeft die mis. ook even een beetje rust van alles om na te denken. dus ik hoop dat di dan terug komt…

wat denkt u er van astrid als u dit allemaal leees? wat zijn u tips. en moet ik nog steeds blijven hopen of is dit grote onzin…

Alvast bedankt groeten Manon Reactie infoteur, 22-12-2011
Hi Manon, zoals je in het artikel hebt gelezen wordt in het algemeen een lange relatiepauze aanbevolen. Denken dat je ex voor de feestdagen dan wel terug zal zijn is dus inderdaad onzin. Maar het ergste is nog dat je twee weken lang aan hem vroeg 'of hij je al terug wou'. Iets onnozelers is haast niet denkbaar, en het is ook nog eens compleet vrouw-onwaardig om zo te gaan bedelen bij een vent. Dat hele samenwonen was niet snugger, want de beste man was er totaal niet aan toe. Verder geeft hij helaas geen goede reden voor de breuk op, maar wie zegt ons niet dat hij gewoon een ander heeft? Veel jonge mannen willen wel regelmatig seks, maar geen relatie en samenwonen is al helemaal een 'ver-van-het-bed-show', laat staan trouwen. Mogelijk dat hij het dus benauwd kreeg van alles wat voor hem lag. Laat je ex dus alleen en stop met wachten. Het is mij helder dat hij jou niet wil, om de doodeenvoudige reden dat hier van liefde geen sprake is. Sterkte, A.

Anne, 20-12-2011 13:11 #1.372
Beste A.,

Ook ik heb een gebroken hart. Ik ben een meisje van 21 jaar en een maand geleden heeft mijn vriend het na 1 jaar uitgemaakt. Mijn vriend is iets jonger dan mij, en wat minder volwassen en verantwoordelijk. Ik moet eerlijk zijn; we hadden regelmatig ruzie, vooral de laatste tijd.

Om even een duidelijk verhaal te schrijven: ik ken mijn vriend al lang, we hebben samen op de middelbarechool gezeten. Hij zat een klas lager, had nooit interesse in hem, hij wel in mij. In ieder geval, vorig jaar sprong de vonk ineens over, en in het begin ging alles super. Hij deed alles wat een vriend moet doen, was superlief, gaf me heel veel aandacht; kortom we waren gelukkig.

Toch waren er kleine dingetjes die ik toen nog niet zo erg vond. Hij is altijd heel erg verwend geweest, gewend nergens zijn best voor te doen; alles wordt opgelost door zijn moeder. Wanneer het hem iets te moeilijk wordt, is hij er klaar mee en doet hij het gewoon niet. Hij heeft dus ook erg veel moeite met regels en authoriteit.

Na een half jaar kwamen er kleine dingen. Ik ben een jaloers persoon en vertrouw niemand, dat geef ik eerlijk toe. Mijn vorige ex heeft mij namelijk enorm bedonderd op allerlei manieren en ik liet dat niet nog een keer gebeuren! Niet goed omdat mee te nemen in je nieuwe relatie maar toch. In ieder geval, ik keek wel eens in zijn telefoon en vond dan gesprekken wanneer hij dronken was na uitgaan met meisjes. In die gesprekken stonden dingen die je zeker NIET hoort te zeggen wanneer je een vriendin hebt. Wanneer ik hem betrapte, gooide hij het er altijd op dat hij dat dan deed met zn vrienden wanneer hij dronken was en dat het hem om de aandacht ging. Het was leuk om te horen, zei hij. En ik zag inderdaad dat de gesprekken niet meermalig waren, maar altijd alleen maar 's nachts na het uitgaan. Dit heeft een drietal keer plaatsgevonden. Op gegeven moment heb ik er vrede mee gesloten dat hij een flirt is, want op echt vreemdgaan heb ik hem nooit betrapt. Wat ook telde voor mij, is dat ongeveer in mijn omgeving elke jongen in een relatie dit doet; ook bij mijn vriendinnen. Stom natuurlijk, om het zo goed te praten maar oke.

Toen werden al zijn vrienden ineens vrijgezel; en ze kwamen op de eerste plaats. Hij had er een houtje van hele dagen niets aan me te laten horen en veel initiatief kwam van mij. Ik was het hier niet mee eens, en we kregen veel ruzie. Toen gingen we op vakantie in de zomer en hebben we elkaar helemaal terug gevonden. Een maand lang ging het weer zoals het eerste half jaar, geweldig dus. Toen werd het weer minder, vrienden werden weer meer, uitgaan werd weer meer en ik was maar een oude zeur. Uren kon ik wachten op een bericht terug of het initiatief van hem om iets af te spreken. Misschien was ik ook wel te afhankelijk! Maar hoe stommer hij deed, hoe onzekerder ik word, hoe meer ik ga zeuren; het is een soort van cirkel.

In September gaf hij aan te twijfelen; was hij wel klaar voor een relatie? We deden het rustig aan, ik verwachte minder, we hadden minder ruzie en toen ging het beter en het was weer volop aan.

Toen in November ging het minder en minder. ik wantrouwde hem, vroeg hem dingen op een achterdochtige manier, werd er zelf ook ongelukkig van; niemand wil hele dagen stressen! We hadden elk weekend ruzie en uiteindelijk kwam er p een zondag uit dathij het niet meer zag zitten. Hij gaf aan: "Als ik echt nadenk zie ik in dat je niet zeurt, je hebt zo gelijk en ik zie het in. Het feit dat ik dat in het begin wel allemaal deed en het als vanzelfsprekend beschouwde en nu het als gezeur zie heeft me iets duidelijk gemaakt. Jij bent verder, volwassener en je verwacht meer van me. Ik wil nu geen verantwoordelijkheden, vrijheid en mn vrienden. Jij verdiend meer. Over 5 jaar was ik met je getrouwd en hadden we kinderen gekregen, en ik vind nooitmeer iemand zoals jij maar dit gaat nu niet zo."

Misschien is dit gezegd met de beste bedoelingen, maar zo goed voel ik me nu niet. Ondanks alle ruzies was hij ook mn beste vriend, ik kan met niemand zo goed praten over dingen als met hem en zoveel lachen. Naast die ruzies zat alles goed. ik ben erg kieskeurig en na mn vorige vriend duurde het 1, 5 jaar voordat ik hem vond. En de hoop dat het ook goed kan gaan zoals het eerste jaar en die tijd na onze vakantie houdt me op de been.

Daarnaast hebben we nu, sinds het uit is een maand dus, nog veel contact. Hij zoekt ook veel contact. We vierden bv geen sinterklaas meer doordat het uit was, maar hij kwam de volgende dag wel aanzetten met een surpise, gedicht plus kaartjes voor een musical waar ik heel graag heenwilde. Hij zoekt veel contact, sluit gesprekken af met love you, zegt dat hij me mist, MAAR dat hij wel achter zijn beslissing staat. Daarnaast mist zijn familie mij enorm, waarmee ik nog goed contact hebt. Iedereen zegt; hij is stom bezig maar hij komt er nog wel achter wanneer je het tijd geeft. Ik probeer nu wel afstand te nemen en geen contact meer te zoeken, maar het valt me heel zwaar! Wat te doen? En is het terecht dat ik nog hoop heb?

Mvg,

Anne Reactie infoteur, 22-12-2011
Hi Anne, je mag altijd hopen maar je kunt het net zo goed omdraaien: waarom hoopt je ex er niet op dat hij jou terugkrijgt? Er zit bij hem geen sprankje hoop. Een uitgaansleven met vrienden gaat niet samen met een 'relatie'. Hij heeft veel te veel verwachtingen geschept door met jou aan te pappen, maar veel jongens van die leeftijd begrijpen helemaal niet wat ze aan het doen zijn. Hun gierende hormonen laat ze zoeken naar een soort seksabonnement. Daar nemen ze het op dat moment 'leukste meisje' voor, maar je bent zo inwisselbaar als wat. Zulke jongens nemen morgen gewoon weer de volgende, om daar wederom weer een tijd zo'n 'relatie' mee te hebben, enz. Niet gezegd dat hij zo is, maar dat je al die dubieuze berichtjes van en naar andere vrouwen las, zegt meer dan voldoende. Met echte liefde heeft dit niets te maken, hoewel hij ongetwijfeld best wel wat om jou gaf. Het 'i love you' wat ie nu uitkraamt kun je terzijde leggen, het is betekenisloos. Gelukkig ziet hij in dat zijn ontwikkeling wat achterloopt op die van jou, en dat is hem te prijzen. Het is nu zaak om ver weg te blijven van jongens zoals hij, tenminste, als je een relatie serieus ziet, en dat doe je. Laat er gerust een jaar of wat tussenzitten voordat je eventueel weer contact opneemt. Misschien is hij dan klaar met zijn puberteit, hoewel ik het betwijfel… Sterkte, A.

Sonja, 20-12-2011 12:26 #1.371
Hallo Astrid,

Sorry nog even een aanvulling op mijn andere verhaal. Ik heb mijn ex vanmorgen een sms gestuurd om te zeggen dat ik niet mee ga skieën met ons werk (ben uitgeloot). Kreeg een half uur later bericht, ze vond het flauw en vreemd. Ik stuurde weer een sms en kreeg toen bijna een uur later bericht terug. Ze vroeg verbaast of ik aan het werk ben vandaag. Ze meldde ook meteen dat het zaterdag (kerstavond) niet ging lukken, ze gaat naar haar ouders met zus om een cadeau te overghandigen (een kat). Heb terug gereageerd met de woorden "hmm jammer dat het zaterdag niet lukt, maar je moeder zo'n cadeau geven is natuurlijk veel leuker :)" Heb ik dit goed gedaan Astrid, dit antwoord? Even daarop haar geprobeerd te bellen maar ze nam niet op. Ik laat het hier maar eerst weer bij…

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 21-12-2011
Hi Sonja, niet helemaal goed, nee. Met je antwoord gaf je namelijk meteen een waardeoordeel mee, maar je ex bepaalt zelf wat zij wel en niet leuk(er) vindt. Het gedeelte 'je moeder zo'n cadeau geven is natuurlijk veel leuker' is dus niet zo best gekozen. De kans is groot dat je nu enkel haar schuldgevoel hebt aangewakkerd, gevoelens die de boel nog meer verwarren ;). Hoe dan ook, nu maar weer wachten… Groetjes, A.

Hoopvol, 20-12-2011 12:12 #1.370
Hoi Astrid,

Ik heb hem gisteren gevraagd naar de status van iets, kreeg direct een antwoord, maar natuurlijk is hij nog steeds wachtende (naar mijn mening zou hij wat meer actie moeten ondernemen en niet te veel moeten afwachten), mijn ex zou mijn ex niet zijn als hij een actievere houding zou aannemen. Ik heb hem eerder vandaag weer naar de status gevraagd (wil er druk opzetten zodat hij er achteraan gaat), maar heb nog geen reactie ontvangen. Ik zal hem dagelijks blijven vragen naar het hoe en wat, ik voel mij hierdoor wel net een medewerker van een incassobureau :-)

Hij heeft de laatste tijd nog meer tegenslagen gehad en ik begrijp dat hij het moeilijk heeft, maar door zijn gedrag van de laatste tijd voel ik mij niet meer schuldig als ik wat harder optreed. Iedereen kent tegenslagen (hij iets meer dan het gemiddelde, het is net of het ongeluk zijn naam bovenaan heeft staan), maar dat neemt niet weg dat je door moet gaan en er het beste van (proberen) te maken. Hij ziet gewoon alles zo somber in, hij zei zelfs een keer dat hij nooit gelukkig zal zijn dat hem dat niet gegunt is in dit leven. Hij gaat er ook standaard vanuit dat iets mis zal gaan, is heel pessimistisch ingesteld, dit komt waarschijnlijk door zijn depressie die hij niet laat behandelen, praten met een proffessional zal hem niet helpen denkt hij. Vandaar ook zijn afwachtende houding, hij wil het eventuele slechte nieuws niet horen.

Ik had in eerste instantie erg met hem te doen (nog steeds wel, maar in mindere mate), waardoor ik zijn gedrag vaak heb geaccepteerd, heel soms liet ik hem blijken dat het zo niet langer kan, maar als ik hem dan zag en met hem ging praten zag ik aan hem dat hij er letter doorheen zat.

Ik zal het contact nu enkel beperken naar het terughalen van mijn geld/spullen. Ik zal hier actief achteraan gaan totdat zijn woorden ook in daden worden omgezet en ik dus een (eerste) betaling zal ontvangen. Ik zal hem dan niet meer contacten, tenzij hij een betaling niet nakomt.

Denk je dat een pauze van een paar maanden dit alles echt goed zal doen? Je adviseert mij en anderen vaak dat wij een pauze van enkele maanden moeten inlassen, zal dit de liefde echt niet doen verdwijnen? Omdat de ander dan kan denken, nu is het echt over, hij/zij laat niks meer horen, is dus doorgegaan? Of verdwijnt echte liefde echt niet en zal de ander op den duur wel actie ondernemen?

Daarnaast ben ik van mening dat hij en ik enkel een (eventuele) goede doorstart kunnen maken als in ieder geval deze geldkwestie is opgelost, het moet weer in evenwicht zijn, zoals jij eerder aangaf, hij moet niet op mij leunen, hij is hier de man, ik zou op hem moeten kunnen leunen! Gelukkig is dat niet nodig en heb ik mijn "dingen" wel op orde.

Ik hoor graag van je (jouw mening op bovenstaande lap tekst) en mijn excuses dat ik de laatste tijd zoveel vraag/post hier. Reactie infoteur, 21-12-2011
Hi Hoopvol, zoals je het aanpakt met het geld is goed. Een pauze is bedoeld om een gemis op te wekken en de diepte van de liefde op de proef te stellen. Een echt gemis kan er niet zijn als iemand bijvoorbeeld maar twee weekjes buiten beeld is, vandaar de veel langere termijn. Als de liefde echt is, ontstaat er een pijnlijk verlangen naar de ander. Dit moet van beide kanten uiteraard het geval zijn, en bovendien moet een van beide het initiatief nemen om het contact weer op te pakken. Bij voorkeur is dat de man, immers, hij moet tonen dat hij er alles voor over heeft om zijn verloren liefde weer terug te winnen. Liefde kan niet verdwijnen doordat je elkaar een poos niet spreekt en ziet. Het kan je zelfs je leven lang achtervolgen als je het laat zitten en later met een ander (lees: de verkeerde) trouwt. Of een partner weer contact opneemt hangt voor een deel ook van iemands karakter af. Soms maakt een ex zichzelf wijs dat het allemaal geen zin meer heeft, dus wilskracht en moed zijn wel vereist. Mannen hebben dit vaak van nature in huis, vrouwen veel minder. Ga door op de weg die je inzette! Groetjes, A.

Sonja, 20-12-2011 11:25 #1.369
Hallo Astrid,

Bedankt voor je reactie. Ja het zal me enorm veel geduld gaan kosten en ik ben zo bang dat het allemaal voor niks zal zijn. Er zijn momenten dat ik erin geloof en dat maakt dat ik ervoor wil gaan. Het is niet af en het voelt niet af, snap je? Ik ben ervan overtuigd dat als iets over is, het over is. Dan zoek je elkaar niet op, dan is mijn ex niet op mijn verjaardag van 15:40 tot 23:15 s'avonds en dan zit je niet knus op de bank (niet dat we aan elkaar zitten te plukken ofzo), maar toch is het "intiemer" dan met "vrienden"… Dan komt ze niet (al was het op mijn 'verzoek') na haar late dienst even wat drinken en stort haar hart uit. Dat zal niet eerlijk zijn tegenover mij en dat weet ze drommels goed (omdat ik haar 2 weken geleden nog mijn liefde verklaart heb). Dat maakt dat ik er nog steeds in geloof.
Wat ik wel vervelend vind soms is dat ik bv een sms stuur en daar de ene keer vrijwel direct antwoord op krijg en als ik daar dan weer op antwoord, duurt het ineens uren of ik krijg misschien helemaal geen reactie (al is dat laatste 1 keer gebeurd)… Net of ze daar ook de macht over wil houden ofzo. Lastig hoor. Reactie infoteur, 21-12-2011
Hi Sonja, ja je klampt je vast aan die enkele signalen die positief lijken. Maar je houdt haar terughoudendheid zelf in stand. Een voorbeeld daarvan is dat je volgens je zeggen twee weken geleden haar nog de liefde verklaard hebt. Dat soort uitspraken stimuleren haar helemaal niet, ze heeft jou gevoelsmatig al en hoeft verder geen enkele moeite meer te doen. Sterker nog, ze zoekt wegen om wel de vriendschap te behouden, maar verder niks. Daarom denk ik dat ze vooral dat aspect zal missen als ze nu alles afkapt. Het 'onaffe' gevoel is heel irritant, maar zij voelt dat niet zo. Mensen doen altijd wat werkt, en wat voor haar nu werkt is dat ze jou wel ziet en spreekt, maar dat ze alles wat het verschil maakt tussen vriendschap en relatie niet hoeft. Kennelijk vindt of vond ze dat onderdeel tussen jullie dus niet zo plezierig als jij het vond. Omdat ze weet dat je veel overredingskracht hebt, probeert ze haar grenzen angstvallig te bewaken. Daar mag jij van haar niet overheen… Probeer je nu echt eens wat terug te trekken zodat de eventuele moeite van haar kant moet komen. Groetjes, A.

Urias, 20-12-2011 10:12 #1.368
Hardstikke bedankt voor je reactie. Het thema liefde, daar ben ik mee bezig op het moment. Wat we hadden was heel bijzonder, vond ik maar ik weet niet of dat liefde is. Mn tijdens de seks miste ik 'liefde'. Maar het verwart me allemaal want ik ben toch heel verdrietig dagelijks en ik snap het nog steeds niet… Reactie infoteur, 21-12-2011
Hi Ulrias, jij gaf waarschijnlijk meer om haar dan zij om jou. Een vrouw die een relatie zo gemakkelijk aan de kant schuift, nog even sekst voor de seks, jou als een bezit beschouwt, maar je tegelijkertijd meedeelt dat je niet achter haar aan moet lopen, voelt geen liefde voor jou. Zo pijnlijk is het. Later zul je weten hoe de liefde werkelijk is… vermoedelijk met heel iemand anders ;). Groetjes, A.

Richard, 19-12-2011 22:20 #1.367
Hoi Astrid,

Bedankt voor je reactie. Denk je echt dat t een goed teken is? Wellicht belde ze enkel om te zeggen dat ze een mail had gestuurd. En daarna zei ze het voor nu bij de mail te willen laten. Daarom twijfel ik toch nog om haar dat briefje terug te doen en haar uit te nodigen. het word nu kort dag. En k weet niet of ik moet ingaan op haar briefje en op die dag. Want de juiste toon zetten is wel lastig aan het communiceren met briefjes.

Groet Richard Reactie infoteur, 20-12-2011
Hi RIchard, het is inderdaad kort dag dus kort en bondig zijn is nu geboden. Ga niet inhoudelijk in op wat ze allemaal schreef, maar schrijf enkel: 'We moeten elkaar spreken. Kortste dag. Jeweetwel.' Zoiets dus. Reageert ze positief, mail dan een tijd en locatie. Houd dus volledig de touwtjes in handen en geef haar niet de gelegenheid af te wijken of iets anders voor te stellen. Reageert ze negatief, schrijf haar dan dat je dan wel in je eentje naar het strand gaat! Vrijwel elke vrouw zal zich voorstellen hoe dat voor jou moet zijn, en een hevig verlangen krijgen erbij te zijn, dus gewoon doen ;). Aarzelt ze of wil ze een andere dag, ga dan niet een discussie over agenda's aan, maar zeg haar dat je er tzt nog wel eens op terug komt. Zo laat je zien dat jij nog steeds de jager bent. Niet zij ;). Neem de gok, want zij nam de moeite om toch die brief te schrijven. En dat mag je belonen. Succes, A.

Sonja, 19-12-2011 21:44 #1.366
Hallo Astrid,

Bedankt voor je felicitatie :)
Ik moet er zeker omdenken niet een soort van moederfiguur o.i.d. te worden alleen vind ik het lastig hier mijzelf in te beschermen en balans te vinden.

Ik heb mijn ex ook gezegd vorige week dat ze de lat voor haarzelf veel te hoog legt en dat ze zaken vaker moet accepteren. Ik weet niet of ze beseft dat ik er nog steeds voor haar ben, of dat het haar goed uitkomt en verder niks (de trekpop).

Ik merk aan mezelf wel dat ik er last van heb in de zin van vriendschap, dat is iets wat ik niet wil. Wel merk ik toch weer wat meer toenadering van beide kanten. Ze deelt weer meer dingen met me en vind het niet erg als we even knuffelen. Dat was weken geleden niet zo en daarom denk ik ook wel eens dat ze me toch nodig heeft.

Zaterdag j.l. was ik dus jarig en mijn ex was de eerste die een sms stuurde om 10:00, ik was verrast omdat ze zondag ook al zou komen… :)
Mijn ex was verassend genoeg erg op tijd zondag j.l. Tja hoe kan ik het omschrijven. Ze was best ontspannen en vrolijk. We hebben gezellig gekletst en natuurlijk zaten we bijna zij aan zij op de bank (wat ik nog steeds apart vind). Maar goed om 17:00 zijn we met nog 2 collega's uit eten gegaan. Tijdens het eten was het gezellig en toch weer af en toe hadden mijn ex en ik oogcontact. Het bekende staren naar elkaar, wegkijken en weer terugkijken…
Na het etentje zijn we teruggegaan naar mijn huis… Ik had verwacht (een vriend van mijn had het ook verwacht) dat mijn ex na het eten naar huis zou gaan, maar ze bleef gezellig tot ook de andere visite er was. Ik zat naast haar en op een gegeven moment hadden we het over kerst vorig jaar, dat we toen bij gezamelijke vrienden gegeten hadden en dat ik 2e kerstdag toen mijn ex bij me was, in slaap viel. Ik vroeg haar wat ze dit jaar gaat doen en zij vroeg wat ik ga doen (naar gevoel hoor.). Ik vroeg haar of ze kerstavond ook plannen heeft en of ze zin had hier te komen, ik had namelijk al een uitnodiging van mijn vrienden (waar mijn ex die bank had gekocht) en of ze zin had om mee te komen. Dat weet ze nog niet en dit bespreken we deze week nog even. Ik denk niet dat ze komt :(
Mijn ex is om 23:15 naar huis gegaan. Iedereen was al buiten en mijn ex bleef nog even hangen bij mij in de keuken. Ze stond tegenover mij en zei heel rustig "ik ga" Ik zei ok en weer keken we elkaar aan (net een film :) ) ik gebaarde dat ze even bij me moest komen en ze gaf me 3 zoenen, net naast mijn mond en niet echt op de wang. Ik probeerde daar natuurlijk een slaatje uit te slaan door haar te zoenen waarop ze mij wegduwde en zei "ik ken je Son". Verbazend wekkend vind ik het dan altijd dat ze niet boos wordt. We gingen rustig bij de anderen buiten staan om te roken. Mijn ex heeft me nog een sms gestuurd toen ze thuis was… Later (ik was nog even naar de kroeg met een kennis), stuurde ik nog een smsje, waarop ze ook vrolijk reageerde…
Zie je Astrid dat het voor mij soms niet duidelijk is. Ik ben een vrouw, maar ik snap de vrouwentaal niet altijd en ik begrijp wel waar een man tegenaan loopt. Haha.

Ik doe maar eerst niets, ik zie mijn ex woensdag op het werk dan zullen we het wel over kerstavond hebben. Ik verwacht niet dat ze op mijn verzoek in gaat… Lastig.

Wat kan ik nog doen verder?

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 20-12-2011
Hi Sonja, je hebt wel een groot risico genomen door haar proberen te zoenen terwijl de kans groot zou zijn dat ze het niet zou accepteren. En prompt werd je dus weggeduwd. Gelukkig was het contact daarmee niet verziekt en bleef ze opgewekt. Haar gebruiksaanwijzing is als volgt: Ze wil -onbewust- de indruk hebben dat zij degene is die bepaalt hoe het contact dient te verlopen. Stop dus met haar verleiden, en wacht af wat zij op dat vlak nu eigenlijk doet. Doet ze helemaal niets, laat het dan zo en forceer niks. Laat ze hier en daar doorschemeren dat ze jou toch wel ziet zitten, wees dan niet zo gretig om meteen het onderste uit de kan te willen hebben. Een relatie is geven en nemen. Geeft ze dus iets, doe dan hetzelfde terug of MINDER. Geef nooit meer. Zo geef je haar de teugels in handen en heb je de grootste kans dat ze - zonder er erg in te hebben - in een relatie rolt. Let wel, dit vraagt heel veel zelfdiscipline van jouw kant, heel veel geduld en je liever teveel inhouden dan te weinig. Denk om het resultaat… Groetjes, A.

Hoopvol, 19-12-2011 16:16 #1.365
Nou ik heb hem naar mijn geld gevraagd, via mail maar op een " normale" manier, in eerste instantie geen reactie gekregen, waarna ik later een sms stuurde, dit keer een wat minder vriendelijk smsje. Kreeg toen een sms terug dat hij zich niet goed voelde en nog een tekst die niet compleet was waardoor ik er weinig van begreep, daarna niks meer vernomen.

De volgende dag nog niks gehoord en hem toen weer een heel boos smsje gestuurd, waarna ik een sms kreeg waarin hij aangaf wat hij deze maand kan terugbetalen en dat hij mij niet is vergeten.

Ik merkte aan hem dat hij doordat ik naar na de stilte weer ben begonnen, ook al is het vragen naar mijn geld, hij dat toch zag als een toenaderingspoging omdat hij mij daarna smsjes stuurde die niks te maken hadden met het geld. Hij stuurde een sms waarin hij op een grappige manier bevestigde wat ik hem eerder had gsmst in mijn boze sms, ik heb daar niet op gereageerd. Daarna stuurde hij smsjes waarin hij vroeg wat ik aan het doen was en waar ik was. Ik heb daar kort op gereageerd, waar ik was en verder niet op zijn vragen ingegaan.

En gisteren gesproken door de telefoon (ik had gebeld, omdat ik met het smsen/mailen niet verder kwam, ik wil duidelijke afspraken voor het totale bedrag), ik bleef "zakelijk" en vroeg direct hoe het zat met het geld wat ik van hem moest krijgenen liet hem toen voornamelijk aan het woord, ik reageerde gericht. Vervolgens is mijn telefoon uitgevallen (batterij leeg) en heb hem toen niet meer gebeld.

Mijn vraag is nu wat moet ik met deze smsjes die ik van hem heb ontvangen die niet gaan over het geld, wat zou hij hiermee willen bereiken? Ik wil graag dat het weer goed komt maar niet op deze manier en dit is niet het contact wat ik wil, ik wil dat hij ECHT zijn best gaat doen daarom heb ik daarna niet meer op zijn smsjes gereageerd. Reactie infoteur, 20-12-2011
Hi Hoopvol, gemakzuchtig als ie is, doet hij helemaal niet zijn best. Het zal hem geirriteerd hebben dat je je geld terugvroeg, maar ik vind dat je het prima gedaan hebt ook al heb je nog geen cent gezien ;). De niet-zakelijke sms'jes kun je negeren. Sterker nog, je kunt meteen een sanctie toepassen. Zeg hem dat je pas reageert op de overige teksten als je geld op je bankrekening ziet. Een gedurfde zet, maar helaas wel nodig bij zo'n man als hij. Zo ziet hij in dat het je menens is en weet hij ook meteen dat het jou niet om 'contact' gaat. Twee vliegen in een klap dus. Hopelijk kun je hem hiermee genoeg onder druk zetten om zijn portemonnee (of is het de jouwe) eens wijd te openen :D. Succes, A.

Urias, 18-12-2011 09:29 #1.364
Hallo Astrid,
Echt ongelofelijk je artikel. Wat 'n inzichten allemaal. Volgens mij sla je de spijker op de kop; dit onderwerp zo veelzijdig belicht. Alleen moeilijk voor mij als ik er zelf in zit.

Nu sta ik op 'n punt dat ik niet meer weet wat ik wil met m'n ex. Het is anderhalve maand uitgegaan omdat ze er van overtuigd was dat ik een ander had en naar andere vrouwen 'keek'. Het eerste was sowieso niet zo en het tweede niet in de mate waarin zij dacht. Maar dat bleef een strijdpunt en toen heeft ze het uitgemaakt. Daarop heb ik anderhalve maand diep verdriet gehad. Haar gemist. En geen contacten opgezocht met andere vrouwen. (ik maakte wel 's muziek met een vrouw maar die zelfs vermeden) Laatst had ik haar weer ontmoet omdat ik een briefje had geschreven en iets haar tas had vergoed die ik uit boosheid buiten de deur had gegooid. Ze nodigde me vervolgens uit. We hadden een fijn gesprek. En daarna… seks gehad (al heb ik hier gemengde gevoelens over) Twee opvolgende dagen heb ik me heel lekker gevoeld. Zij ook, vertelde ze me. Ze vertelt wel tdat ze geen relatie wil. Maar ik probeerde haar terug te winnen. Toen ging het weer mis. Ik miste haar. Ik had haar een mailtje gestuurd omdat ik de manier waarop we seks hadden niet helemaal fijn vond. Toen kreeg ik -kort gezegd- terug dat we maar vrienden moesten zijn. Toen heb ik terug gestuurd dat ze zich niet schuldig hoefde te voelen, dat ik het verder wel fijn vond. (overigens zei ze dat ze zich niet schuldig voelde, wat ik raar vond) Na een goed gesprek aan de telefoon vertelde ze me dat ze zin kreeg in mij. PS: ik ben wel telkens degene die 'sorry' zegt. Als man laat ik me makkelijk verleiden door haar, maar ik was niet in de buurt en ging slapen. Ze wist dat niet. Dat besefte ik me 's nachts en toen smste ik haar dat en ik belde. Ze werd heel boos, hoe dom en manipulatief ik zou zijn om dat niet te vertellen. De dag erna wilde ze niks met mij te maken hebben. Pas over een hele tijd mischien als vrienden. En ze wil niet dat ik achter haar aan loop, wat ze vaker zegt. Ik heb wel m'n excuses aangeboden en ik voel me zo stom over het belletje. Ik had ook nog gezegd 'ik denk dat je een ander hebt'; heel stom van mij maar dat leek even zo. Nu zal ik haar maar met rust laten al voelt het zo klote. We hebben echt ongelofelijk veel overeenkomsten en interesses. Alleen de jaloezie zorgde ervoor dat het geen stand hield. Volgens haar heb ik haar gekwetst door met anderen vrouwen om te gaan, wat gewoonweg niet gebeurd is. Op een gegeven moment weet ik niet meer wat normaal is; durfde ik niet eens meer te praten met een ander. Kan ik haar nog benaderen? Of gewoon loslaten? Ik krijg haar moeilijk uit mijn systeem, al lukt het mischien nu beter. PS: ik heb wel kinderen in het weekend soms, maar dat vind ze geen probleem. Ik voel me bijna schuldig voor het lange verhaal maar wil het wel even neerzetten. Heb je mischien een reactie?
Hartelijke groet, Urias Reactie infoteur, 20-12-2011
Hi Urias, jaloezie past niet in een goede relatie. Jij weet zelf het beste wat je betreffende het hoofdstuk 'andere vrouwen' hebt uitgespookt. Het kan zijn dat het inderdaad niet veel voorstelde, maar daar gaat het niet om. Het punt is dat zij zich onprettig voelde bij de indruk die je bij haar hebt gewekt. Waarheid telt in deze niet, gevoel wel. Verder kun je een relatie of vriendschap nooit afspreken. Zij zegt dat ze geen relatie wil, maar door met jou naar bed te gaan, heeft ze dat wel. Ook al is het motief om te seksen na een breuk geheel anders dan als je nog 'officieel' in een relatie bent. Omdat je die volgende keer niet 'beschikbaar' was, werd ze kwaad. Je werd uitgescholden en ze wilde niets meer met je te maken hebben. Als ik dat zo lees heeft dat geen sprankje met liefde te maken, wel alles met het verschijnsel 'toyboy'. Leen je daar niet meer voor. Jullie associeren elkaar met dingen die een duurzame relatie in de weg staan. Jij vindt haar jaloers, zij vindt jou onbetrouwbaar, etc. Wil je haar toch echt terug - wat ik je afraad omdat ik vrees dat oude patronen zich in de toekomst zullen herhalen - dan raad ik je aan de richtlijnen op te volgen. Dus lange tijd verdwijnen en na een jaar of wat eerder nog eens contact opnemen. Overigens dank voor je complimenten :) en jij veel sterkte! A.

Henk, 17-12-2011 01:36 #1.363
Hallo Astrid,

Het artikel is enigszinds herkenbaar, maar ik ben toch even wat advies nodig. Ik heb vijf maanden een relatie gehad en het is uitgegaan omdat ik teveel achter mijn ex aan liep. Het was mijn eerste "echte" vriendin (ik ben inmiddels twintig jaar oud) en ik probeerde heel erg mijn best te doen, maar blijkbaar iets teveel mijn best want ik maakte het haar achteraf te makkelijk. Dat is mijn fout, daar ben ik achter gekomen.

Ik wil haar uiteraard heel erg graag terug. Er gaat geen dag voorbij zonder dat ik aan haar denk. Het probleem is dat ik al een aantal fouten heb gemaakt die blijkbaar absoluut averechts werken. Nadat het uit is gegaan heb ik een héél korte rebound relatie gehad, die ik heb laten schieten omdat mijn ex mij terug wilde toen ze daar lucht van kreeg. Daar ben ik op in gegaan en dat heeft uiteindelijk geen week geduurd voordat het weer uit was. Daarna heb ik haar duidelijk gemaakt dat ik haar absoluut niet kwijt wil, door middel van telefonisch contact in de vorm van WhatsApp. Ik kreeg de reactie dat ik op moest houden, dat ze me nooit meer wilde zien en dat ik verder moest gaan met mijn eigen leven.

Sindsdien geen contact met haar gezocht, maar er zijn wat complicaties. Ik kan heel goed worden met haar broertje en met hem ga ik regelmatig wat festivals af. Ook zit ik bij haar in de klas, dat maakt de situatie (in ieder geval voor mij) niet makkelijker. Tegenwoordig kan ik me weerhouden van het zoeken van elke vorm van contact, maar ik zoek nog steeds dagelijks haar social media op en kijk nog steeds naar haar in de klas. Niet geheel onnatuurlijk, lijkt me.

Waar ik vooral mee zit na het lezen van dit artikel, is de vraag of ik nog een kans maak om haar terug te winnen. En, zo ja, hoe ik dat voor elkaar kan krijgen. Ik zie graag je reactie tegemoet. Reactie infoteur, 19-12-2011
Hi Henk, een vrouw die zo keihard de deur dichtslaat is moeilijk terug te krijgen. Het is echter niet onmogelijk, gezien het feit dat ze jou terugwilde toen je een ander had. Toen je de nieuweling verruilde voor je ex, hield het vervolgens geen week stand. Je moet jezelf dus goed afvragen waar dit in hemelsnaam over gaat. Ze heeft je gezegd op te houden, en dat ze je nooit meer wil zien. Dat zijn emotionele reacties die enkel boosheid aangeven. Maar achter woede zit altijd een berg verdriet. Je moet haar dus erg hebben gekwetst door die rebound te nemen. Vermoedelijk had ze dat niet van je verwacht, of vond ze het totaal ongepast na jullie relatie. Ja, vrouwen communiceren soms enkel via signalen, en de arme mannen moeten dat allemaal maar begrijpen… Omdat jullie elkaar op school zien, kun je het best proberen 'goede maatjes' met haar te worden. Spreek haar nog eens aan (in de pauze of na school), en liefst niet over relaties en alles wat er mis ging, maar over heel andere dingen. Zo ziet ze langzamerhand in dat het jou niet gaat om haar terug te winnen, maar zo handelt omdat je de huidige sfeer niet prettig vindt. Dit kun je haar overigens ook gewoon zeggen. Dat je met iedereen op goede voet wilt staan, en vanzelfsprekend ook met haar. Veel vrouwen waarderen dit, en het geeft haar ook de kans om haar zegje te doen. Gooi de deur dus gewoon open, en blijf dit consequent volhouden. Probeert ze je echt te ontwijken, dan moet je het plan van aanpak lange tijd opschorten. Sterkte voor nu, A.

Sonja, 16-12-2011 22:56 #1.362
Hallo Astrid, Bedankt voor je reactie en ik zie zeker raakvlakken omtrent je antwoorden. Ik schreef dat mijn ex niet gereageerd had, wel gisteravond (donderdag) is ze nog wel een uurtje langs geweest (wel op mijn verzoek). Ik zag bij haar aankomst al dat ze niet goed in haar vel zit. Ik vroeg haar naar welke film ze geweest was woensdag (die avond dat ze niet op mijn sms reageerde.). "ik ben niet geweest, het ging niet goed met me" zei ze. Mijn ex begon te huilen en vertelde dat het al weken niet goed gaat met haar (wat ik al wist). Ze is boos omdat ze bepaalde dingen niet kan, de druk van haar sociale leven vs het hebben van een baan vergt teveel energie. We hebben gesproken en het over een goede balans etc etc en dingen accepteren gehad. Mijn ex vroeg ook naar mijn situatie en is daar wel duidelijk bezorgt om… We hebben geknuffeld. Op een gegeven moment drong tot me door om lichamelijk afstand te nemen omdat het niet gepast is (we zaten als een stel zeg maar op de bank), ik schoof ver naar achteren waarop mijn ex 'verbaast' vroeg wat ik deed… Ze was woensdag erg moe en nog steeds, en heeft dan geen energie om te communiceren (zoals mijn sms). Ik ken mijn ex en ik kan me voorstellen dat zij zich (omdat haar therapeut het zegt) ze zich teveel richt op het "zelfstandig zijn op eigen benen etc etc" en geen hulp willen accepteren. Net als wat je zei Astrid in je vorige reactie; "ze heeft je misschien meer nodig dan ze ooit zal willen toegeven", ik weet dat ze af en toe breekt omdat ze dat niet volhoud. Ik moet er alleen voor waken geen klankbord te worden en meer niet, zoals gisteravond? Maar je hebt gelijk, ik zal na mijn verjaardag afstand nemen om te zien of zij eens wat meer contact zoekt…

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 19-12-2011
Hi Sonja, nog een verlate felicitatie voor je verjaardag :). Ik ben natuurlijk benieuwd hoe dat - in verband met je ex - is verlopen. Pas ervoor dat je straks een soort hulpverlener of moederfiguur voor haar wordt, want dan krijg je een verschoven basis waar je nog maar moeilijk passie en liefde uit kunt toveren. Het is niet erg dat jullie spreken over hoe zaken in haar leven opgelost kunnen worden, en in die zin heeft ze jou beslist nodig, maar dan moet je op tijd ook weer plezier kunnen maken. Ik weet niet waarom ze zoveel van zichzelf eist, want nu heeft ze waarschijnlijk het gevoel alles maar half te doen. Een druk sociaal leven gaat niet goed samen met een baan en als er dan ook nog problemen zijn op liefdesgebied, kan het allemaal teveel worden. En zo zie je maar dat de ideale liefde niet bestaat. Zodra er strubbelingen komen zien beide partners in dat het geen rozengeur is, en dat kan het ideaalbeeld enorm verstoren. Want hoe nu verder als ook deze liefde bol staat van gedoe en trammelant? Toch is het de realiteit, en het wordt tijd dat ze haar eisen minder hoog opschroeft. Ze moet niet kijken naar wat er allemaal mis gaat, maar naar wat wel goed loopt. Dat je er nog steeds voor haar bent bijvoorbeeld. Veel partners zouden allang verdwenen zijn. Beseft ze dat wel? Hoe dan ook, stel jezelf niet telkens teleur, maar houd je in met haar. Vanuit de ruimte die je haar geeft kan ze zich verder openstellen, eerder niet. En gelukkig heb je daar een begin mee gemaakt. Groetjes, A.

Hoopvol, 16-12-2011 14:31 #1.361
Je hebt gelijk Astrid, het is mijn geld dus ik heb alle recht om hiernaar te vragen, ik zal hier dan ook naar gaan vragen. Verder zal ik hem nergens naar vragen, ik heb op dit moment ook geen behoefte aan contact met hem. Door alles wat er gebeurd is heb ik er op dit moment geen vertrouwen meer in, ik ben het een beetje zat, ben er gewoon moe van geworden.

Ik geloof wel dat hij van mij houdt, maar ik laat het dan ook helemaal bij hem liggen, als hij echt van mij houdt dan komt hij vanzelf wel en zal hij zijn best moeten doen mij ervan te overtuigen dat het dit keer anders zal gaan. Ikzelf ga echt niks meer doen, of is dat onverstandig? Ik wil het balletje bij hem neerleggen en zal zelf geen enkele toenadering meer zoeken, ik zal enkel naar mijn spullen en geld vragen.

Hij zal het denk ik wel als een trap erna zien, maar dat boeit mij nu even niet, ik heb te lang rekening gehouden met zijn situatie, als hij dit zo wil zien moet hij dat doen, vroeg of laat gaat hij zich wellicht realiseren dat hij fout zat en niet ik, daarnaast vraag ik om mijn eigen spullen/geld, zo raar is dat toch niet.

Zoals jij schrijft, echte liefde verdwijnt niet, ook niet na ruzies/mindere periodes enzovoort, ik vind dat ikzelf genoeg stappen heb ondernomen, nu is hij aan zet en hij is dan ook de enige die dit nog kan herstellen, zoals ik al eerder heb aangegeven kan en wil ik niks meer doen.

Ben je het met bovenstaande eens, of adviseer jij iets anders? Reactie infoteur, 19-12-2011
Hi Hoopvol, het zou juist onverstandig zijn als jij achter hem aan gaat zitten. Tenzij het natuurlijk om je geld gaat, want dat staat er los van. Dat hij dat als een 'trap na' ziet is niet iets waar jij je zorgen om moet maken. Iemand die geld leent heeft m.i. enkel een schuld lopen, en zou zich daar over moeten schamen. Daarnaast is het sowieso vrouwonwaardig om een man geld te gaan lenen. Mannen moeten zichzelf zien te onderhouden, pas dan worden ze aantrekkelijk voor het andere geslacht. Is het juist omgekeerd en leunt zo'n man op jou, dan is de verhouding al zo verschrikkelijk scheef dat het op elk ander vlak ook mis gaat. Ik ben het dus met je schrijven eens. Succes, A.

Richard, 15-12-2011 16:10 #1.360
Bedankt voor je voorgaande respons. Het voelt zo fijn af en toe even iets van me af te schrijven en ik waardeer je advies. Hoop van harte dat je me hier nu ook mee kan helpen. Want ik vind het moeilijk nu strategie te bepalen. Afgelopen vrijdag had ik voor de 2e keer gebeld in 2 maand tijd. Geen reactie, tot er s’avonds een email op mn telefoon binnenkwam. Het was het langverwachte briefje. Ik schrok me wezenloos maar ben wel blij iets gehoord te hebben.

Ze gaf in de eerste zin aan dat ze niet wist wat ze moest doen. Verder had ze haar briefje wel honderd keer herschreven en er tegenop gezien het te sturen. Ook gaf ze aan dat email wellicht niet het meest handig is omdat je dan geen nadere toelichting kon geven. En via mail omdat persoonlijk contact haar nu nog niet goed leek. Ze zei ook dat dr briefje veel te laat kwam. Ze gaf aan enorm geschrokken te zijn die dag en zich enorm zorgen te hebben gemaakt. Ze waardeerde het briefje wat ik haar stuurde de eerste week voordat ze op vak ging(op jouw aanraden, waar voor dank), dat dat haar gerust stelde, al maakte ze zich nu nog steeds zorgen.

Ze had voor die dag naar eigen zeggen niet eerder beseft dat ik nog zo zat met mn verleden en wat dat met me deed., Dat ze dat niet eerder zag, speet haar. Ook heeft denkt ze dat er meer achter zat dan dat ik haar verteld heb tijdens de relatie. (niet dus) Ze gaf als laatste aan dat ik eerst mn eigen weg hierin moet vinden en dat ik een mooi en sterk mens ben en dat ze daar vertrouwen in heeft. Ze sloot af met te zeggen dat ze hoopte dat het goed met me ging…

De volgende dag belde ze, die had ik gemist. later teruggebeld en geen gehoor. Einde dag een sms gestuurd dat ik de dag erna het nog een x zou proberen. Ze stuurde de dag erna een sms met de mededeling dat ze vrijdags een mail had gestuurd en dat ze dacht dat het beter is het daar voor nu bij te laten. Hierop gereageerd dat ik toch fijn zou vinden als we 2 min konden bellen. Immers ik vraag me ook al twee maanden af hoe het met haar ging. Dus wederom geprobeerd te bellen. Geen reactie. Echter einde dag toch een berichtje dat ik me om haar geen zorgen hoefde te maken en dat t goed ging. Ze was blij om dat ook van mij te horen en ze hoopte dat ik hier wat aan had…. De dag erna heb ik geregeerd dat ik t altijd fijn vind om te horen hoe het met r gaat, en dat ik weet dat t niet hoeft omdat ze natuurlijk een stoere dame is, maar dat het uit een goed hart met dito intentie kwam. Heb haar ge-sms’t dat alles bij mij op rolletjes liep dat ik veel leuke nieuwtjes heb en dat ik inhoudelijk op haar briefje zou reageren. En dat ook zij een mooi mens is. Het briefje terug moet ik dus nu nog doen. Al vraag ik me af of het zin heeft beste Astrid.

Als ik het mag samenvatten wil ze nu geen verder contact, of erover praten en heeft ze haar eigen beeldvorming eenzijdig bepaald op wat ze die dag zag. Ze maakte zich zorgen, maar zoekt niet de dialoog of het contact. Wellicht moet ik dat dus met een korreltje zout nemen. Denk dat ze zich ook zeker niet happy bij alles voelt en denk ook dat ze dus echt niet weet wat te doen. Ook de invloed van moeders zijde is een variabel die lastig is. Ze is 31, denk dat een volwassen gesprek zou helpen.

Ook al was ik na die nacht verdrietig beste Astrid. (Redenen had ik je al eens gegeven) Wat 14 jaar geleden gebeurd is, (mn moeder was toen vrij ziek) heb ik oprecht geen issues meer mee. Dat heeft al zijn plekje. Ook had ik haar alles al verteld wat er vroeger gebeurt is. Heb geen geheimen voor haar, dat wou ik juist bij haar anders doen dan voorgaande relaties (wellicht toch geen goede keus geweest) het echte punt is denk ik dat ik ook geschrokken was van die dag en idd wat beter voor mezelf had moeten zorgen. Het was een eenmalig incident waar ik onzin uitkraamde, spijt van heb niet kan terugdraaien en van geleerd heb… Wat meer kan ik zeggen? En heb bij mn oude werkcoach geleerd eerder quality time voor mezelf te nemen en niet altijd maar door te gaan. (door je jeugd gevormd en dat heeft me wel gemaakt tot wie ik nu ben, een mooi mens naar haar eigen zeggen, zou ze dan de mindere kant er niet bij moeten willen?) Ook de financiën rond mn laatste studie heb ik afgerond. Beide punten zijn geen issue meer en geven me rust, Ik was oprecht naar haar dat alles op rolletjes loopt. (ben de jongste in mn tak van sport bij dit bedrijf vd wereld. Zal toch wel iets goed doen denk dan.) Voel me klote omdat ze dit nu als beeld gevormd heeft en zo gesloten blijft. weet niet goed welke actie te doen… Is dit niet trekken aan het spreekwoordelijke paard? Wel vind ik het fijn dat ze de deur ergens toch, voor mijn gevoel, wel op een kier zet. Of is dat wel erg optimistisch gedacht., Voor mij staat de weg open naar een mooie toekomst. Bij voorkeur samen.

As donderdag is het de kortste dag van het jaar. De kortste en langste dag vierden we altijd samen op het strand met een wandelingetje en een diner. Wil ms haar toch uitnodigen om wellicht te praten. En dan een briefje gelijkend als ik enige tijd geleden hier gepost heb. Maar dan wat minder ‘over the top’ Dus eerst die dag kort toelichten, vertellen hoe het met me gaat. Daarna interesse in haar en hoe ze haar voelt, willen begrijpen en dan uitnodigen, dan kort en bondig.

Beste Astrid, ik mis mn vriendje zo. Ik mis de dingetjes die we deelden. Mis haar vlassige haar en dr vreemde stemgeluid;-) Maar vind het voor mezelf niet leuk dit. Lijkt oneerlijk. Wat zou je me aanraden? Of me heel schaars maken. of maar accepteren dat dit m niet gaat worden, al zou mn hart en gevoel iets anders voor ons in gedachten hebben. We zouden nog zoveel dingetjes samen doen. Hoor je graag.

Groetjes Richard Reactie infoteur, 19-12-2011
Hi Richard, wat er tussen jullie gebeurd is heeft kennelijk haar zorgen aangewakkerd, maar naarmate de tijd verstrijkt wordt dat argument van haar natuurlijk steeds zwakker. Het pleit voor haar dat ze lang bezig was met die brief voor jou, dat geeft toch aan dat ze het zo goed mogelijk probeerde te doen maar eigenlijk niet wist wat ze je nu wilde overbrengen. Vaak hebben mensen wel enige tekst in hun hoofd, maar twijfelen ze over de 'toon' die de brief moet hebben, en over de laatste regel. Verder lijkt het er ook wel op alsof ze jou door het gebeurene toch ook een beetje wil 'straffen' en vrouwen doen dit per definitie door te zwijgen. Iets wat veel mannen prima vinden maar jij natuurlijk niet. Jij wilt contact, en dat is begrijpelijk. De invloed van de mensen om haar heen (moeder?) is misschien nog groter dan je denkt en ja, dat is idioot als iemand al zo oud is, maar het gebeurt. Als straks de kortste dag voorbij gaat en jullie allebei pruilen terwijl je weet dat je een strandwandeling met etentje had kunnen hebben, heb je spijt. Probeer het dus gewoon, nodig haar uit voor die dag, want je hebt niets te verliezen. Wil ze niet, dan weet je in elk geval dat jij van jouw kant je best gedaan hebt. Wil ze wel, dan kom je in een andere fase omdat je elkaar lijfelijk weer ziet. Soms doen mensen dingen zonder te begrijpen waarom. Zij wil wel, maar er is iets wat haar ervan weerhoudt. En toch probeerde ze je laatst ook nog te bellen, dus ze is wel degelijk met je bezig. En dat is een heel gunstig teken, zie het artikel. Ga ervoor! Succes, A.

Sonja, 15-12-2011 11:48 #1.359
Hallo Astrid,

Ik weet het allemaal niet meer hoor. Ik dacht echt dat mijn ex en ik weer wat meer naar elkaar toetrokken de afgelopen weken. Maar het lijkt op een spel; aantrekken, afstoten etc etc… Zoals ik al eerder beschreef is mijn ex zaterdag een uurtje geweest, best gezellig. Ik dacht nou leuk, let's continue! Dus ik heb haar dinsdag j.l. een sms gestuurd om haar sterkte te wensen voor de crematie, kreeg 20 minuten later een sms terug met een bedankje en fijne dag etc. Gisteren stuurde ik haar een sms of ze na haar dienst nog heel even tijd en zin had voor koffie en om mijn hernieuwde kerstboom te bewonderen (mijn ex vond het nog te kaal)… Uren later kreeg ik pas bericht terug dat haar inbox vol zat en dus mijn sms niet op tijd had gezien. Maar ze had niet kunnen komen want ze ging naar de bios… Dus zie ik je kerstboom zondag wel schreef ze. Ik heb nog even op deze sms gereageerd gisteravond of ze nu zondag gelijk naar haar dienst komt ja of nee en of ze blijft eten (ivm mijn verjaardag zondag), ze heeft me namelijk gezegd dat ze gelijk vanuit haar dienst zou komen… Nu hoorde ik van een andere collega gisteren dat mijn ex tegen haar had gezegd dat ze nog niet wist of ze wel gelijk naar haar dienst bij mij komt… Mijn ex woont circa 30 kilometer verderop en werkt dus in mijn stad (ik woon vlakbij ons werk) dan ga je toch niet eerst naar huis? Deze zelfde collega had het idee om met z'n drieën uit eten te gaan zondag a.s. daar had mijn ex wel oren naar.
Efin, ze heeft niet gereageerd op mijn sms van gisteravond. Ik ben ietsjes terleurgesteld. Mijn collega vind dat ik mijn ex "het mes op de keel moet zetten" Wat ze nu eigenlijk wil en niet dat gedraai en aantrekken en afstoten…

Maar wat kan ik nu nog doen? Want zoals die antwoorden op mijn 'samenwonen verzoek', geven mij weer hoop, omdat het niks over ons zegt en ze feitelijk met praktische dingen komt…?

Maar ja, nu reageerd ze dus niet op mijn sms (kan nog komen natuurlijk). En ze werkt vanavond tot 21.30, wie weet komt ze dan spontaan langs… Denk het niet.

Groetjes Sonja Reactie infoteur, 16-12-2011
Hi Sonja, hoe meer je achter haar aan zit, hoe meer ze je in vertwijfeling achterlaat. Wat ze duidelijk niet wil, is dat jij bepaalt hoe het contact eruit moet zien. Ze doet alles om haar vrijheid te bewaren en ook te bewaken, en weet uit ervaring inmiddels dat als ze jou een vinger geeft, jij haar hele hand pakt. Je moet dus echt vele passen terug doen en het contact veel meer van haar uit laten gaan. Zoekt ze jou niet uit zichzelf op - maar dus enkel op jouw uitnodiging - dan moet je je echt afvragen of dat niet louter beleefdheid is. Ook al vindt ze het bij jou uiteindelijk wel gezellig. Steeds blijkt weer dat er iets is dat tussen jullie in staat, en je ex is niet van plan daar iets aan te doen. Vermoedelijk heeft ze de 'muur' tussen jullie dus bewust neergezet, zodat je niet te dichtbij kunt komen. Want zo close als jij bij haar was, had ze vast niet eerder meegemaakt. Omdat ze jou associeert met een niet-hetero relatie, en ze er vermoedelijk niet uit is wat ze in dat opzicht nu werkelijk wil, vermijdt ze het om de confrontatie aan te gaan. Zo gezien ben jij een slachtoffer van haar gevoelsleven. Maar dat is vaak zo als een relatie uitgaat. Groetjes, A.

Hoopvol, 15-12-2011 11:32 #1.358
Net voor de ruzie hadden we het al over het geld wat ik hem geleend heb, hij zei toen dat hij er erg mee zat en dat hij het zodra hij het heeft mij zou terugbetalen. Sinds de ruzie hebben wij elkaar niet meer gesproken (nu meer dan 2 weken), als ik er nu weer naar ga vragen is dat dan niet dubbel? Hij heeft immers al aangegeven het terug te geven zodra hij het heeft, ik ben bang dat als ik hem nu hierover contacteer hij dit dan gaat zien als een toenaderingsactie, iets wat ik absoluut niet wil!

De pauze die wij nu hebben bevalt mij wel, ik wil dat hij zich echt gaat afvragen waar is ze gebleven, daarom kijk ik er ook tegenop om nu weer naar mijn geld/spullen te moeten vragen. Is het onverstandig om dit nu zo'n 2 maanden te laten rusten en als ik dan nog niks heb gehoord dat ik dan een sms stuur met vriendelijk het verzoek mijn geld (of een deel daarvan) over te maken en naar mijn spullen te vragen?

Ik heb het geld nu niet nodig en weet dat hij het momenteel financieel erg zwaar heeft en het dus toch niet kan opbrengen om aan mij terug te geven. Daarnaast wil ik niet weer de gene zijn die het contact hersteld, zoals jij eerder aangaf laat hem maar moeite doen om het contact te herstellen en te bewaren. Reactie infoteur, 16-12-2011
Hi Hoopvol, geld terugeisen is geen toenaderingspoging maar een afwikkeling. Ik weet niet onder welke voorwaarden je dat geld uitgeleend hebt, maar mondelinge afspraken zijn meestal waardeloos. Natuurlijk kun je twee maanden wachten met dingen terugvragen, het is aan jou wat je acceptabel vindt, niet aan mij. Wel wil ik je duidelijk maken dat contact herstellen iets heel anders is dan je geld opeisen. Ik denk daarom dat je onbewust bang bent dat je het schamele contact daarmee verknalt. Maar dat moet je dus helaas riskeren, want wat zegt zoiets over de man die jouw geld aan het uitgeven is? Heeft ie nog praatjes ook? Hij heeft niets te vertellen als jij zakelijk blijft. Desondanks moet je er rekening mee houden dat je naar je geld kunt fluiten. Een arme sloeber is en blijft wat ie is, niet omdat hij te weinig geld ontvangt, maar omdat hij teveel uitgeeft. Groetjes, A.

Marielle, 14-12-2011 16:53 #1.357
Ik heb vorig jaar het afgebroken met een soort van ex, een echte relatie hadden we niet, maar we voelden ons zeker we laangetrokken. In de korte periode dat we met elkaar gedate hebben begon ik gevoelens voor hem te krijgen, we deden nog niet aan sex, omdat ik van mijn kant nog meer over hem wou leren kennen. Uiteindelijk was hij niet klaar voor een echte relatie en daardoor is het kapot gegaan, eerst door hem daarna door mij. Ruzies gehad etc. En nu zijn we bijna een jaar verder. Ik heb wat je noemt een rebound, ik wou het met hem afkappen, maar hij had geen tijd om met me te praten, hij zei de afspraak om te praten af, maar niet uit zichzelf, pas toen ik vroeg hoelaat het nou was. Hij was kennelijk allang ergens anders heen. Met mijn rebound erover gepraat en ik zeurde meteen en hij zei dat t beter was als t klaar was.

Prima zou je denken, ik denk nog aan mijn ex en vind hem veel leuker, maar dat mijn rebound het zo afkapte terwijl ik nooit zeurde en erover wou praten vond ik absurd. Ik heb er lang over nagedacht e bleek het toch wel erg te vinden, ook al wil ik graag mijn ex terug en ik en mijn ex hebben nog wel spanningen tussen elkaar ook al praten we niet direct, we merken het van elkaar. Toch snap ik niet waarom ik het nou zo erg vind dat mijn rebound het heeft afgekapt, ik vind het ronduit oneerlijk want ik heb nooit gezeurd als hij iets zomaar afzei. Eigenlijk hoor ik blij te zijn. Of doet hij me denken aan mijn ex? Reactie infoteur, 15-12-2011
Hi Marielle, het gaat helemaal niet om die kerels maar om het feit dat jij niet kunt accepteren dat je afgewezen wordt. Dat is wezenlijk heel iets anders en heeft nul-komma-nul met liefde te maken. Van hun kant idem dito, ik lees enkel over daten maar niks over 'houden van'. Ook dat is wezenlijk totaal anders. Zoals je het beschrijft doet het me dus voorkomen alsof je nog in een experimenteerfase zit en er net zo goed nog een aantal mannen voorbij kunnen komen. Gewoon om een 'relatie' te hebben, niet omdat je per se van die mannen houdt. Mannen willen verder absoluut geen 'afspraak om te praten', integendeel, als je dat voorstelt zijn ze linea recta verdwenen om nooit meer terug te keren. Vergeet beide exen, want aantrekkingskracht alleen is volstrekt onvoldoende. Groetjes, A.

Hoopvol, 14-12-2011 10:27 #1.356
Bedankt voor de reactie. Nou is het zo dat ik nog wat (waardevolle) spullen bij hem heb liggen, denk je dat hij hierdoor zal denken zij komt vanzelf wel weer omdat haar spullen hier liggen, daarnaast had ik hem ook wat geld geleend wat ik ook nog moet terugkrijgen.

Ik ben bang dat hij het door bovenstaande aardig lang kan gaan volhouden door geen contact op te nemen omdat hij zal denken ze komt toch wel voor haar spullen/geld.

Wat adviseer jij mij om hiermee te doen? Reactie infoteur, 15-12-2011
Hi Hoopvol, ik heb geen idee wat hij denkt omdat ik de hele man niet ken, laat staan dat ik gedachten kan lezen ;). Geld en spullen moet je terugkrijgen, en het is te gek voor woorden dat je straks ook nog om je eigen geld moet bedelen. Ga er dus direct achteraan en eis dat je je eigendommen terugwilt. Daarna de lange pauze inlassen. Groetjes, A.

Hoopvol, 13-12-2011 09:13 #1.355
Lieve Astrid,

Je hebt gelijk, hij is het die moet jagen en niet ik… hij is dan ook een echte jager, ik merkte altijd wanneer ik geen moeite meer deed om af te spreken hij dat wel deed, wanneer ik niet zo vaak belde hij dat wel deed, als ik het druk had en niet eens kon smsen dan was het hij die contact zoch, al ging het smsje zelf om niks!

Dat van het zeggen van houden van komt doordat ik hem de laatste tijd vaak beschuldigde NIET van mij te houden, waarop hij dan zei dat wel te doen, daarnaast zei hij ook dat houden van niet gezegd hoeft te worden, hij gaf zijn ouders toen als voorbeeld, volgens hem zeggen zij zelden van elkaar te houden maar is het er zeker wel.

Ik doe nu ook niks meer, ik ken hem en weet dat hij lang boos kan blijven, ik was ook niet echt aardig, vooral met mijn smsjes. Daarnaast is hij dus een echte jager, ik laat hem dus maar jagen. Ik concentreer mij nu op andere zaken in het leven (starten eigen bedrijf, afronden deeltijd Masterclass studie) en bezig met een eigen huisje.

Ik merk dat ik nu ook wat rustiger ben, het zou nu ook geen zin hebben om contact op te nemen, hij moet eerst goed gaan nadenken en beseffen wat hij heeft laten gaan, daarnaast is het erg noodzakelijk dat hij zijn leven op orde krijgt. Ik heb hem altijd veel geholpen, daarnaast ben ik zelf erg zelfstandig en heb ik hem eigenlijk nooit nodig bij iets, ik denk dat hij zich hierdoor niet meer zo mannelijk is gaan voelen.

Het is dus niet zijn liefde waarover ik twijfel, dat heeft hij met daden keer op keer bewezen, als ik bij hem ben is het ook heel anders dan wanneer ik hem via de telefoon spreek. Wij hebben nog nooit ruzie gehad als we bij elkaar waren maar altijd door sms/telefoon. Hij is niet het type die de hele dag door smst of aan de telefoon hangt, als ik bij hem ben kom ik geen aandacht tekort, het is meer als we niet bij elkaar zijn…

Zijn mannen nou eenmaal zo of ligt het aan mij?

Alvast bedankt voor het reageren. Reactie infoteur, 14-12-2011
Hi Hoopvol, het ligt niet aan mannen en ook niet aan jou. Als een contact alleen via telefoon/sms/chat verloopt, ligt het risico op misverstanden en ruzies altijd op de loer. Dit komt omdat een groot deel van wat we zeggen geinterpreteerd wordt vanuit lichaamstaal, gebaren en de blik in iemands ogen. Omdat je dat allemaal niet ziet met die sms'jes 'lees' je de tekst van de ander zoals jij die wilt lezen, niet per se zoals die ander het bedoelde. Afhankelijk van je stemming zal je de tekst van sms'jes, mails etc zowel positief als negatief kunnen uitleggen. Zodra je een tekst 'negatief' opvat, en de volgende tekst dient zich aan, dan zul je geneigd zijn die ook negatief of zelfs negatiever op te vatten. Het resultaat is een opeenstapeling van nare gevoelens waardoor je binnen no-time een ruzie lanceert. Daarom moet je een contact waarbij liefde in het spel is niet alleen via die wegen bewaren, maar beter elkaar altijd live blijven ontmoeten. Verder zie mijn vorige antwoord. Groetjes, A.

Duck, 12-12-2011 22:58 #1.354
`Zelf heb ik nu 2, 5 jaar een redelijk turbulente relatie. Ik leerde haar kennen vlak nadat ik door mijn toenmalige ex aan de kant was gezet. Ik ging stappen met een groep vrienden en we kwamen een aantal keer een groep meiden tegen.

In eerste instantie papte ik aan met een vriendin van haar. Het was veel te snel na mijn vorige relatie en achteraf bleek zij een soort rebound te zijn. Toen zij meer van mij te vragen heb ik het na 2 maanden daten (van een relatie kun je niet spreken) afgekapt. Inmiddels bleek mijn huidige vriendin mij ook wel te zien zitten. Eigenlijk had ik haar ook altijd wel interessant gevonden, maar dacht dat ze boven mijn stand was.

Ongeveer een maand nadat ik het ‘reboundmeisje’ (haar vriendin) aan de kant had gezet, begonnen we te daten. Het was voor mij erg verwarrend omdat ik m’n vorige relatie nog niet verwerkt had en met een vriendin van haar gedate had. Tegelijkertijd vond ik haar erg leuk, maar kon ik me niet binden. Ze bleef wel slapen, maar we hadden geen seks. Iets wat ze achteraf in me gewaardeerd heeft.

Inmiddels begon haar vriendin dingen te vermoeden. Ik vond het moeilijk om een houding te geven in het geheel en kon m’n vriendin niet echt steunen hoe ze in deze situatie moest handelen. Ik voelde me wel verantwoordelijk. Als ik er immers niet geweest was, hadden zij nu niet die frictie gehad. Tegelijkertijd vond ik dat ik het zelf redelijk netjes had aangepakt door haar vriendin snel af te kappen en me niet te snel te binden aan mijn huidige vriendin.

Na een aantal ruzies besloten m’n vriendin en haar vriendin te breken. Haar vriendin vond dat ze niet eerlijk was behandeld door mij en mijn vriendin. Mijn vriendin heeft hier veel verdriet om gehad, ze waren immers sinds de basisschool al bevriend. Het bleef voor mij moeilijk om haar hier in te steunen, omdat ik me wel verantwoordelijk voelde en voor de situatie wegliep.

Uiteindelijk bleef dit het eerste anderhalf jaar een beetje doorsluimeren. We hadden ook onze betere tijden met leuke uitstapjes en veel tijd voor elkaar. Totdat ongeveer een jaar geleden de problemen terugkwamen. Het was december, een tijd waarin je weggevallen dierbaren extra gaat missen. Met kerst werd ze ziek en kon ze niet mee naar mijn familie (ik was de avond er voor wel mee naar haar familie geweest). Na de kerst was ze erg verdrietig en het frustreerde mij dat ik de situatie ook niet onder controle had en liep een beetje weg.

We besloten een pauze van 2 weken in te lassen. Met oud en nieuw waren we dus niet bij elkaar en het waren twee slopende, stille weken. Ik wilde haar echt niet kwijt en hield heel veel van haar. Ik wilde de problemen graag uit de weg ruimen en er voor gaan.

Na de 2 weken kwam ze bij me. Ik was bang voor haar reactie. Gelukkig wilde ze door en ik ook. We spraken af dat zij het verleden achter zich zou laten en te accepteren dat haar vriendin weg was. Ik besloot om haar meer te steunen.

Tegelijkertijd was ze aan haar stage begonnen en dat vrat veel energie. Vaak was ze moe en werden haar frustraties op mij gebotvierd. Vaak kwamen er hele stortvloeden uit met opgekropte situaties die eerder ook al besproken waren. Ik merkte dat ik wederom begon te vluchten en mijn eigen belangen op zij schoof. Als zij een paar maanden later klaar zou zijn met haar stage zou de rust wederkeren en zou ze vast relaxter gaan doen.

Ik boekte een week vakantie met een vriend. Een niet echt handige timing, ik zou er niet zijn met haar verjaardag. Vooraf gaf ze aan dat ze deze toch niet wilde gaan vieren. Toen ik terugkwam van vakantie had ze een vervelende mededeling, het was uit.

Gek werd ik. Wat had ik kunnen doen om dit te voorkomen? Waarom had zij niet eerder haar twijfels laten doorschemeren? Was het niet aanwezig zijn op haar verjaardag de echte druppel?

Een maand lang was ik een wrak. Ik werk in de detachering. M’n opdracht liep af en gelukkig had ik nog veel vakantiedagen. Ik ging een maand alleen backpacken. Ik raapte mezelf bij elkaar en zag in dat het leven alleen ook heel fijn kan zijn.

Niet snel nadat ik terugkwam zocht ik het contact met haar op na 2 maanden radiostilte. 3 dates en een week of 5 verder bleken we allebei nog veel gevoelens voor elkaar te hebben en elkaar erg te missen. Ze was inmiddels klaar met haar stage en een stuk relaxter. Niet lang daarna gingen we een lang weekend op vakantie en dit voelde als vanouds.

De afgelopen maanden op m’n werk zijn helaas erg zwaar. Er wordt getwijfeld aan mijn functioneren en me met een fluwelen handschoen verzocht om me heen te gaan kijken. Uiteraard zorgt dit voor mij bij veel stress. In het begin was ik vastbesloten terug te vechten, maar heb nu geaccepteerd dat ik ergens anders wellicht beter uit de verf zal komen.

Als zoveel mannen ben ik niet heel goed in het uiten van persoonlijke nederlagen. Ook naar haar niet. De afgelopen maanden ben ik minder vrolijk, onzekerder en geslotener. Dit heeft ook z’n weerslag op haar. Een maand terug heeft ze voor het eerst haar twijfels uitgesproken.

Ik probeer haar ervan te overtuigen dat het beter met mij en ons zal gaan als ik eenmaal ander werk heb. Voor haar heeft het daar niet mee te maken en is er meer aan de hand. Haar gevoelens voor mij zijn aan het verdwijnen en ze twijfelt aan een toekomst tussen ons.

Ik denk dat onze problemen met typische man-vrouw verschillen te maken hebben en wij echt een goed stel zouden kunnen zijn. Zij wijt het echt aan problemen tussen ons.
Als we bij elkaar zijn is er aan passie geen gebrek. We kunnen het ook nog heel gezellig hebben. Toch als ze weer weg is gaat het weer knagen. Wat moet ik nu, afwachten terwijl ik van binnen wordt opgevreten en proberen stand te houden en wachten tot ze bijdraait. Of moet ik haar keuze respecteren en in haar beslissing meegaan om er een punt achter te zetten.

Ik weet het niet, zij is echt de liefste en mooiste vrouw op aarde en wil haar niet kwijt. Tegelijkertijd kan ik ook niet tegen die eeuwige onzekerheid. Op m’n werk heb ik hard gevochten en voor haar ook. Nu lijk ik het op 2 belangrijke fronten beide te gaan verliezen… zo oneerlijk

Ik heb haar al een paar brieven geschreven met over hoe ik me voel. Ik ben iemand die me schriftelijk beter uit kan drukken dan verbaal. Dit helpt me om dingen op een rijtje te krijgen. Ik merk dat zij daar koeltjes op reageert en dat vreet dan weer opnieuw aan me.
Wat moet ik met deze situatie? Reactie infoteur, 13-12-2011
Hi Duck, 'er is meer aan de hand', zegt je ex, maar wat ze daarmee bedoelt is niet helder. Haar ongenoegen en onvrede is kennelijk al langere tijd onder het tapijt geschoven en plots kreeg je haar besluit rauw op je dak. Dat is nu altijd zo jammer met die twijfelaars, ze benoemen niet wat er werkelijk aan scheelt zodat je met raadsels en veel verdriet blijft zitten. Het punt is dan ook niet dat ze niet verder wil, maar dat je met haar genoemde reden niets kan. Alles is alweer beslist, en dat terwijl je in je hart wil vechten om haar hart terug te winnen. Dat ze koel reageert op je brieven is helaas niet best. Daarom adviseer ik je langdurig te verdwijnen zodat ze met een zekere leegte komt te zitten. In die leegte moet duidelijk worden welk gevoel er nu eigenlijk tussen jullie overheerst. Want het is in de loop der tijd best complex geworden. Hier en daar frustraties, een overgeslagen verjaardag (ai ai), en natuurlijk het verlies van de vriendschap met haar vriendin. Het is mogelijk dat ze jou daar onbewust toch de schuld van geeft. Neem na een aantal maanden nog eens contact met haar op, en probeer haar dan nergens van te overtuigen. Het oude zeer moet niet worden opgerakeld, beter is om te zeggen: 'no hard feelings meer'. Gaat het goed, dan stel je haar een middagje 'op stap met je ex' voor. Als grap. Hopelijk kan ze je inzet tegen die tijd beter waarderen dan ze nu doet. Sterkte voor nu, A.

I., 12-12-2011 17:19 #1.353
Ik zit in een groot dilemma. Ik heb het een maand geleden uit gemaakt met mijn vriend (intussen dus mijn ex), dat deed ik omdat ik me alleen voelde, ik had al een tijd het gevoel dat hij geen leuke dingen met mij wilde doen en dat liever met zijn vrienden wilde doen. Op een avond was ik het zo zat dat ik het telefonisch heb uitgemaakt, ik was heel verdrietig maar ik was ervan overtuigd dat het over was. Nu een maand later begin ik hem steeds meer te missen, vorige week kon ik het niet meer uitstaan en heb ik hem een bericht gestuurd waar ik vervolgens een reactie op kreeg, we begonnen weer te pingen en de herinneringen op te halen en hoeveel we elkaar misten. Ik had nog spullen bij hem liggen en dus besloten we om af te spreken om te praten en zodat ik mijn spullen op kon halen, ik bleef uiteindelijk bij hem slapen en van het een kwam het ander, het was weer als van ouds en ik ben nu weer smoorverliefd en wil hem zo graag terug. Ik heb hem dit die dag ook gezegd en hij zou erover nadenken want hij kon niet geloven dat onze relatie opeens goed zou gaan (we hebben de afgelopen maanden constant ruzies gehad, die gingen voornamelijk over dat ik wilde dat hij meer tijd aan mij zou besteden). We hebben nu soms contact, soms een dag niet en dan weer wel. Ik weet niet zo goed hoe ik nu moet handelen, ik wil hem heel graag terug maar ik weet niet hoe, ik mis hem zo en alles wat we samen deden :( Heeft u een tip voor mij? Reactie infoteur, 13-12-2011
Hi I., je probeert zijn aandacht af te dwingen, maar de meeste mannen zijn daar allergisch voor. Die van jou had al nooit veel inzet getoond, want als de relatie tot zo'n dieptepunt is beland dat jij het telefonisch moet uitmaken omdat hij andere dingen belangrijker vindt, is er natuurlijk al veel geruineerd. Wonder boven wonder gingen jullie toch weer daten, want de aantrekkingskracht bleef overeind. Bovendien zijn boosheid en ongenoegen emoties, die aangeven dat je nog steeds om hem gaf. En nu wil je ex 'nadenken' wat een heel foute wending in het geheel is. Nadenken lijkt goed, maar in de liefde is het bijna catastrofaal. Liefde moet je niet beredeneren, zoeken of opwekken. Je voelt het of je voelt het niet. Mogelijk heeft hij van jouw actie om het uit te maken toch een opdoffer gehad en is hij voorzichtig geworden. Het kan ook zijn dat hij gewoon onvoldoende om jou geeft. Wat je moet doen staat in het artikel, dus niet achter zijn vodden aan zitten, maar een leegte veroorzaken. Verdwijn lange tijd met de noorderzon en bekijk wat ie doet. Gaat hij achter je aan, radeloos en verloren? Of interesseert het hem geen zak waar je bent gebleven… Put him to the test, het is niet anders! Sterkte, A.

Sonja, 12-12-2011 11:46 #1.352
Hallo Astrid,

Bedankt voor je reactie. Ik denk ook dat hem daar de kneep zit. Alles wat mijn ex aandraagt slaat feitelijk op haar 'angst'. Bijvoorbeeld over dat 'samenwonen', ze geeft aan dat ze dan niet "op eigen benen leert staan" (opdracht vanuit haar therapie), maar m.i. zegt dat niks over "ons"… Dat uit de kast komen is inderdaad een zaak van mij, van ons.

Volgens een vriend van mij is onze "vriendschap niet normaal", voor vrienden zien we elkaar alweer te vaak. Na dinsdag j.l. (toen ik bij mijn ex was, bank bekijken) en woesdag j.l (cursus), hebben we bijna elke dag nog contact gehad. Zaterdag j.l. bijvoorbeeld heb ik haar een paar smsjes gestuurd met uiteindelijk de vraag of ze na haar late dienst nog even zin had om wat te drinken. Ik ging ervanuit dat ze niet zou willen komen (om ons gesprek van dinsdag, om mijn gevoel voor haar, de druk etc etc…), maar ze kwam! Het was maar een uurtje, maar ze kwam toch nog langs :).
Het was gezellig en naar aanleiding van het gesprek, over bijvoorbeeld het samen zitten op de bank, had ik verwacht dat ze op een andere stoel zou gaan zitten. Maar nee, wederom naast mij op de bank. We hebben leuk gekletst en gelachen. Ze blijft 'nieuwsgierig' naar mijn prive, mijn gezondheid etc etc. Ik ondervraag haar net zo goed natuurlijk. Ik vroeg haar of ze deze week nog wil eten o.i.d. Dat moest ze nog even bekijken, moet veel werken, cursus, crematie… Dus we hebben daarover nog contact. Ben verder heel begrijpend naar haar toe geweest. Toen ze wegging streek ik haar nog even liefelijk over haar rug en zei dat ze goed om haar zelf moet denken, ze draaide zich om en gaf me een zoen op de wang… Doen we anders eigenlijk nooit als het "uit" is, dan proberen we juist dit niet te doen. Zucht, het is wel wat hoor. Ik heb het gevoel dat ze er niet klaar voor is, maar mij ook niet wil verliezen ofzo. Ik wacht wel af wat er deze week gebeurd, ik heb nu vakantie en dus zie ik haar niet op het werk.

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 13-12-2011
Hi Sonja, ik vraag me af of dit nu is wat je ex wil. Een innige vriendschap maar verder niets. En ik denk persoonlijk dat dit voor haar werkt. Zo lang jij maar niet aandringt of zeurt (in haar ogen natuurlijk), voelt ze zich prettig. Kennelijk is ze bang voor de gevolgen als ze honderd procent voor jou gaat. Angsten benoemen is altijd beter, maar de geschikte timing daarvoor is moeilijk te vinden. Stilzwijgend in een relatie rollen is ook beter, met in dit geval wel de kanttekening dat ze op een dag beseft dat 'dit toch niet is wat ze wil' en je weer een herhaling van zetten krijgt. Dit komt aan op hoeveel jij aankunt, plus wat er van nature gebeurt. Uiteindelijk lossen alle problemen zich vroeg of laat vanzelf wel op, dus over een jaar bijvoorbeeld moet je er misschien om lachen, zijn jullie gewoon weer bij elkaar of hebben jullie allebei een ander. Dat 'op eigen benen leren staan' vind ik grotendeels flauwekul. Sommige mensen leren dat sowieso nooit, laat staan dat het invloed heeft op het wel of niet beginnen van een relatie. Ze heeft je misschien meer nodig dan ze ooit zou willen toegeven. Groetjes van A.

W., 11-12-2011 23:30 #1.351
Mijn ex en ik zijn 10 maanden samen geweest. De eerste maand was super. Daarna volgden 3 moeilijkere maanden waarin hij twijfelde of hij wel volledig voor een serieuze relatie wilde gaan. Net toen ik het wilde opgeven, kregen we samen een ongeval. We gingen overkop, ik was passagier. Er zijn welgeteld 5 min geweest waarin mijn ex toen dacht dat ik dood in de kant lag omdat ik niet antwoordde. Ik zat buiten bewustzijn nog vast in de auto. Vanaf dat moment gaf hij zichzelf. Hij zei dat hij toen pas besefte hoe graag hij mij zag.
De volgende 6 maanden waren een sprookje! Het was de ideale man voor mij en de perfecte stiefpapa voor mijn zoontje. Ik kan me niet inbeelden dat ik ooit gelukkiger kan zijn dan toen! Ik had mijn eigen appartementje maar verbleef eigenlijk altijd in zijn huis.
Op een gegeven moment moest hij dat huis verlaten onverwachts omdat hij het onderhuurde van een vriend die het huis weer opeiste omdat zijn relatie stuk gelopen was. Mijn ex was dus verplicht op mijn kleine 1-kamerig appartementje te komen wonen tot we samen een huis vonden om samen te gaan wonen. Twee maanden hebben we daar gewoond waardoor mijn ex zich opgesloten en benauwd is beginnen voelen. De dag voor we zouden intrekken in het huis dat we samen gevonden hadden, maakt hij het gedaan. Het gevoel is er niet meer zegt hij. Op de vraag of het nog in orde kan komen antwoordt hij: zeg nooit nooit. Maar momenteel voelt hij zich niet op zijn gemak meer bij mij.
Ondertussen zijn we al 3 maanden verder en de situatie is onveranderd. Sex hebben we, maar voor de rest is er niets dat nog maar in de richting van een relatie wijst. Als ik iets nodig heb, zal hij het me wel geven en hij helpt me ook als hij het kan. Maar zijn afspraken komt hij niet na, in 90% van de gevallen komt hij gewoon niet opdagen. Te druk zegt hij, het komt er niet van. De ene moment is hij lief en de andere moment lijkt het alsof hij me liever niet zou kennen. Dan beantwoordt hij mijn sms'en niet en neemt hij zijn telefoon niet op. Zijn vrienden gaan altijd voor, ik kom op de laatste plaats. En toch blijf ik wachten, ook al ben ik er serieus onderdoor aan het gaan. Het lukt me gewon niet om verder te gaan zonder hem.
Ik hoop gewoon veel te hard dat de tijd terug komt waarin ik zielsgelukkig was samen met hem in zijn huis toen. Waarom herinnert hij zich dat niet? Hoe komt het dat het zonder duidelijke reden zo snel weggegaan is bij hem dat gevoel? Ik raak er niet wijs uit. En het doet verdomd zeer, elke dag opnieuw. Reactie infoteur, 13-12-2011
Hi W., zie: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/man-en-vrouw/54239-bindingsangst-blootgelegd.html Een man die een dag voor intrek in de gezamenlijke woning opstapt, heeft geen trek om zich te binden. Maar de rest kan hij kennelijk wel waarderen, want jullie hebben bijvoorbeeld nog steeds seks. Het is tragisch dat hij zo veranderd lijkt, afspraken niet belangrijk vindt, de telefoon niet opneemt, sms'en laat zitten en smoesjes verzint. Waarom zou je nog aandacht aan hem besteden? Zoals je nu handelt ga je er stilzwijgend mee akkoord dat je op de laatste plaats komt. Je bedient hem met seks wat je direct moet stoppen, want precies dat is de reden dat hij af en toe nog bij je aanklopt. Behalve bindingsangst kan het ook nog dat hij een andere partner heeft, en dat jou natuurlijk niet zegt. Hij kijkt wel uit, want hij weet dat hij zijn intieme dates dan kwijt is. Verlaag je niet langer tot object, maar doe hem op gepaste wijze uitgeleide als hij weer eens op seksbezoek is. Misschien kun je er meteen een telefoonnummer van een callgirl bij doen. Jij verdient veel beter meid! Wil je hem per se terug? Houd dan de richtlijnen in het artikel aan, en verdwijn een aantal maanden in het niets. Sterkte, A.

Bo, 09-12-2011 16:58 #1.350
Lieve Astrid,
Heb m, per ongeluk, (not) een pikant smsje gestuurd.Hij antwoorde direct dat ik wss. verkeerd was. :-p Ik heb gezegd dat dit kan gebeuren als je 'exen' niet wist uit gsm. Hij zei dat wissen niet moest, maar de namen mss. ver uit elkaar zetten en hij zei dat ik het precies goed had.Ik heb geantwoord dat ik iemand heb leren kennen die staat te trappelen om mij te veroveren.Daarop kreeg ik niks meer, geen proficiat, geen bravo… Ik denk niet dat hij het zo fijn vindt, maar dan is het nu toch aan hem er iets aan te doen he?
Je zegt dat ik die nieuwe vlam nog moet bijhouden, maar ik wil het ook niet te ver laten komen want ik ben helemaal nog niet over mijn 'ex' en ik denk nog steeds dat we echt samen oud kunnen worden… Reactie infoteur, 13-12-2011
Lieve Bo, ja. Je nieuwe vlam is duidelijk rebound ;). De oude vlam echter is moeilijk vooruit te branden, zelfs het noemen van een andere man brengt nauwelijks iets teweeg. De pikante sms was sterk en bindt vrijwel elke man, maar hij voelde zich niet aangesproken. Het is dus mogelijk dat het hem allemaal toch irriteert en hij dat niet uitspreekt. Misschien is het het beste als je nu lange tijd niets van je laat horen. Want wie is hier nu eigenlijk de kerel? ;D. Groet van A.

Hoopvol, 08-12-2011 16:01 #1.349
Mijn ex en ik hebben enige tijd weer contact gehad, dat liep in eerste instantie stroef, als we aan de telefoon zaten wist ik soms niet meer wat ik moest zeggen maar ik merkte aan hem dat hij het gesprek wel gaande liet. Zelfs bij irritaties wilde hij niet ophangen, dan zei hij dat hij het over een ander onderwerp wilde hebben.

Zijn telefoon moest voor reparatie weg en zijn simkaart had geen bereik, hierdoor was hij dagen niet te bereiken, wat mij opviell is dat hij mij toen dagelijks belde, ik kon zelf geen contact met hem opnemen, wellicht is dat de reden geweest dat hij mij zelf dagelijks belde. Want toen zijn telefoon het nog wel nam hij niet vaak de moeite zelf te bellen (wellicht omdat hij toch wist dat ik wel zou bellen?).

voor 2 dagen was hij veel onderweg waardoor hij mij ook niet veel zou kunnen bellen, wat hij toen deed was een tijdelijk toestel aanschaffen met een simkaart zodat ik hem wel kon bereiken. Ik belde hem dan ook, eigenlijk gaf ik hem geen kans om mij te bellen, ik was hem te snel af…

Als hij soms moeilijk te bereiken was bleef ik vaak bellen, dit gedrag komt denk ik voort uit onzekerheid, door zijn depressie kon hij vroeger zomaar dichtslaan en dan even niks meer van hem laten horen. En omdat ik wist dat hij weer wat tegenslagen te verwerken had raakte ik weer min of meer in paniek en dat verandert mijn gedrag altijd, in negatieve zin.

Hij kan daar niet zo goed tegen, wanneer ik te vaak bel en hierdoor hebben wij ruzie gehad en heb ik oude dingen erbij gehaald, ik was zo boos, voelde mij machteloos, merkte aan hem dat hij weer afstandelijk deed.

Ik stuurde hem een aantal boze smsjes, waarna hij mij belde, ik nam op met een niet vriendelijke toon, ik had geen zin om te praten, was denk ik te boos. Het gesprek duurde dan ook maar 1 minuut. Niet veel later belde hij weer, het gesprek duurde toen een halfuur maar was geen leuk gesprek, ik was nog steeds boos en had beter niet kunnen opnemen. Door mijn boosheid zei ik dingen die ik niet meende en daar reageerde hij natuurlijk ook op. Ik heb toen maar het gesprek beeindigd (had niet het gevoel dat hij ook wilde ophangen ondanks dat hij boos was).

De volgende dag belde ik maar hij nam niet op en heeft mij sindsdien niet meer teruggebeld (nu meer dan een week geleden).

Aan zijn liefde voor mij twijfel ik niet, hij heeft mij meerdere keren verteld van mij te houden. Maar op de een of andere manier werkt het niet, ik ben bang dat ik te veel heb gepusht waardoor hij het benauwd heeft gekregen en daarom mijn telefoontjes negeerde? (of was hij echt druk?)

Ik vraag me af, wanneer je van iemand houdt en die gene belt jou ongelegen, een aantal keren (wellicht te vaak) kan dit dan benauwend werken? Je zou denken dat het niet zou moeten uitmaken en zeker niet als irritant wordt beschouwd?)

Ach ik weet het niet meer. weet jij het nog? Reactie infoteur, 13-12-2011
Hi Hoopvol, ja. Liefde is nooit benauwend. En het ironische is dat hoe vaker je van iemand hoort dat ie van je houdt, hoe minder dit waar hoeft te zijn. Soms wordt 'ik hou van jou' namelijk gezegd om heel andere redenen, bijv. om iemand aan een lijn te houden. Het is begrijpelijk dat als je boos bent, zo'n telefoongesprek mislukt. En dat was ook nog eens het laatste tussen jullie. Jij deed nog een poging, hij niets meer. Houd nu op om achter hem aan te lopen, want die luxe positie verdient vrijwel geen enkele man ;). Verder vinden mannen het helemaal waardeloos als het jagen uit hun handen wordt genomen. De jouwe ook: hij hoeft niets meer te doen want hij heeft jou al. Laat er nu maanden pauze tussen zitten. Enerzijds om zijn 'liefde' op waarheid te testen, anderszijds omdat hij het is die moeite moet doen om het contact te bewaren, niet jij. Sterkte, A.

Sonja, 08-12-2011 11:01 #1.348
Beste Astrid,

Ik las je reactie helaas te laat en dus heb ik alweer een "niet handige actie" gedaan. Het zit zo. Dinsdag j.l. ging ik even naar mijn werk (overleg). Mijn ex was er ook, verder gewoon met elkaar gesproken. Ik vroeg mijn ex of ze nog op mijn verjaardag komt volgende week, ja hoor zei ze. Ik moet wel tot 16:00 werken zei ze dan kom ik gelijk en blijf ik wel tot de rest komt s'avonds. (euh ok?). Ik vertelde haar dat ik dinsdag j.l met een vriendin uit eten ga in mijn ex haar stad. Mijn ex vroeg hoe lang dat ging duren en of ik dan nog zin had even langs te komen om haar nieuwe bank te zien. Ik zei dat weet ik nog niet, ik sms je wel als het te laat word.
Natuurlijk ben ik naar haar toe gegaan :). Na wat gekletst te hebben over van alles, heb ik mijn hart uitgestort. Dat ik haar mis en of het ooit nog weer wat kan worden. Mijn ex gaf aan dat ze er minder last van heeft als ik en dat als het haar die onrust geeft, het niks meer wordt (door die angsten o.id.). Ik gaf aan wel samen te willen wonen. Mijn ex schrok en gaf aan dat ze op de ze manier nooit "op eigen benen" leert staan (de opdracht vanuit haar therapie)… Maar dat zegt toch niks over ons? Wel vroeg ze waar ze dan moest slapen, op de logeer kamer? En wanneer ik dan eens openlijk uit de kast kom voor iedereen… (mijn ouders en wat naaste vrienden weten het), dus wat is dit nu voor een opmerking Astrid?

Op mijn vraag of onze breuk door haar issieus komt of door ons weet ze geen antwoord… Wel heeft ze voor nu rust.
Ik gaf aan dat ik het gevoel heb dat ze me wegduwd, dit is volgens haar niet zo. Haar andere vrienden ziet ze ook weinig (ik betwijfel dat), maar die mannelijke vriend van haar heeft ze inderdaad al 3 weken niet gezien (ze ziet hem vanavond, hij komt eten :( )…
Ook gaf ik aan dat ik haar soms dubbele signalen vind geven, zoals de manier zoals ze op de bank hing vorige week donderdag bij mij. Ze gaf aan dat het door mij komt omdat ik het niet fijn vind dat ze gereserveed doet en dus wil ze gezellig en los overkomen…

Toen ik ook nog aan gaf dat ik het mis als we gewoon gezellig film kijken en op de bank hangen, zei ze "zoiets doe je toch met je partner, film kijken?", ik zei, je doet het ja met al je vrienden, film kijken, ik kijk toch ook fim met anderen! Wat een rare opmerking toch Astrid?

Lichamelijk nam ze wel afstand en uiteindelijk ben ik weggegaan. Ik vroeg haar of ze morgen (gisteren woensdag dus) nog op onze werkplek kwam of gelijk door ging naar het hoofdkantoor (we haden cursus) nee zei ze ik ga gelijk daar heen en jij hebt zelf toch een auto? Ik zei ok, prima…
Vervolgens kwam ze dus wel langs om mij op te pikken (ze was te vroeg zei ze en vroeg of er nog meer mensen mee moesten, wat ik haar al verteld had dat dat niet zo was). Ik was stomverbaast en heb haar toen ze het kantoor in kwam eerst een paar minuten aan staan kijken en zij mij haha, ik had echt zoiets van wat moet jij hier? (niet gevraagd aan haar). Tijdens de cursus (agressie hantering en dus moesten we elkaar aanraken/ vasthouden etc). Waren wij natuurlijk een duo om te oefenen, veel gelachen en ik heb zelfs één keer even geflirt en mijn ex kon het waarderen… :) Tijdens de rit in de auto veel gesproken over van alles (niet over ons en ons gesprek van de avond ervoor). Mijn ex vroeg zelfs weer of ik nog wat leuks ging doen die avond (zij had nog late dienst)…
Mijn ex vertelde dat ze nog film ging kijken (na haar late dienst) met een vriend van haar en dat die mannelijke vriend komt eten vandaag. Niks geheimzinnigs verder o.id.
Ik vroeg haar of ze nog wil eten volgende week. Weet ze nog niet, wilde nog met een kennis afspreken. We hebben nog contact zei ze.

Weer heel veel informatie Astrid, ik weet het. Maar ik moest het even met je delen.
Ik begrijp het soms niet allemaal meer hoor.
Je zou toch zeggen dat als ik mijn hart uitstort bij mijn ex, zij toch de deur dicht gooit? Dat ze nog meer afstand neemt? Dat ze bij die cursus bijvoorbeeld aan de andere kant van de zaal gaat zitten o.i.d? En niet naast mij? Dat ze mij niet meeneemt in de auto? En al helemaal geen prive babbeltjes? Haar daden komen niet overeen met haar daden, lijkt mij.

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 11-12-2011
Hi Sonja, ja er staat iets tussen wat haar ervan weerhoudt om een inniger contact te hebben dan het nu is. Dat van dat 'samenwonen' was natuurlijk geen voltreffer, want hoe meer je haar achter de vodden zit wat betreft jullie relatie, hoe meer ze zich van jou afkeert. De vriendschap wil ze echter niet opgeven, dat zie je aan alles. Jullie bezoeken elkaar en hebben ook nog plezier. Mijn vorige antwoorden wat betreft haar vraagstukken ten aanzien van haar geaardheid, en kennelijk ook haar visie op jouw geaardheid blijven staan. Ergens moet ze hier toch wel heel erg mee zitten, en wat haar vooral dwarszit is wat anderen ervan vinden. Immers, ze vraagt wanneer je nu eens openlijk uit de kast komt voor iedereen. Ik wil je met klem zeggen dat jij persoonlijk aan niemand verantwoording verschuldigd bent. Je liefdesleven is jouw zaak, en gaat helemaal niemand iets aan. Iemand die hetero is gaat op een dag ook niet 'officieel meedelen' dat ie hetero is, gewoon omdat het niet ter zake doet. Denk er dus gewoon zo over, en zeg haar dat wat er tussen jullie is, met de rest van de wereld niet te maken heeft. Trouwens, andere mensen zijn niet gek, en weten vaak allang hoe de vork in de steel zit. Wat ik dus vermoed is dat deze diepe oorzaken meespelen in haar terughoudendheid, daarbij komt dat ze allergisch is voor pushen. Laat haar dus begaan, maak haar eventueel jaloers met een ander en stel voor jezelf een soort ultimatum in om uiteindelijk op je eentje verder te kunnen. Want je kunt op dit punt niet verwachten dat het wel goed komt als je maar lang genoeg probeert… De situatie is en blijft hopeloos en je moet voor jezelf echt goed nadenken of je niet beter af bent met heel iemand anders, bijvoorbeeld over een paar jaar. Groetjes, A.

Richard, 08-12-2011 09:40 #1.347
Beste Astrid,
Alweer enige tijd geleden. Heb gepoogd wat rust aan te brengen in mn hartje en dat lukt. Zelfs al een theetje wezen doen met iemand anders, maar daar zit ik eigenlijk toch niet zo op te wachten al. Al vind ik de aandacht fijn. En het is een goed teken dat ik weer fijn in de markt lig. Maar ik ken mezelf en ik ga niet voor opvulling, ik ga voor die ene. Daarom zit er doorgaans bij mij lang tussen omdat ik graag echt verliefd ben ipv mezelf te kort doe.

Nu is het exact 2 maanden geleden gebeurt. En op dat ene bericht op 25-10 niks meer vernomen. Ook het briefje is er niet gekomen. Heb haar sinds die tijd, nu meer dan een maand geleden 1 sms bericht gestuurd, en afgelopen week 1 x gebeld om te vragen hoe het gaat. Ze nam niet op, belde niet terug en ik heb ook geen vm achtergelaten.

Gister bij een voormalig collega geweest, die werkt nog bij haar. Ze heeft geen vriend, en haar andere vrouwelijke collega wist te melden dat ze nooit er iets over zei. Sterker nog die wist niet eens dat we in maart een doorstart hadden gemaakt. (Al wisten sommige andere collega’s dat weer wel, en die weten/ wisten niet dat ze er in juli weer een punt achter had gezet.) Samengevat; ze bespreekt geen privé zaken. Daarbij in die 2 jaar dat we samen waren weet ik dat ze niks zegt over haar gevoel, ze is gesloten als een oester… Ook bij haar thuis word er niet gepraat.

Duidelijk zit ik er nog mee. Het laatste beeld wat ik heb is dat ze ‘zielsveel’ van me hield en dat ze de trap afliep. En dat belletje de dag erna dat ze wederom zielsveel van me hield, maar ik beter voor mezelf moest zorgen en dat haar moeder wou dat we geen contact zouden hebben.

Ze heeft ook weleens gezegd dat ondanks dat ze gevoelens heeft ze het wegstopt omdat ze dan de rationele beslissing heeft genomen. (koppig?)Volgens mij word je daar toch niet gelukkig van? We zouden echt moeten praten, we hadden immers geen ruzie toch?

Mijn voormalige vrouwelijke collega’s waarvan er een met haar samenwerkte zei dat ze “een schop onder haar kont” nodig heeft. En dat ik moest aandringen op een gesprek. Ik weet t niet.
Ik hou van haar, oprecht om wie ze is. Met al haar nukken en makken. Ik schreef haar in het begin het gedicht van Hans Andreus, ‘zo mooi anders’ Dit raakte haar diep…

Om op je andere vraag terug te komen van vorige x, haar vriendje voor me was een stuk ouder. Hij zat bij korps commando en ze zagen elkaar zelden. Ze zag hem 1 a 2 x in de maand. Hij gaf na iets meer dan een jaar aan niet van haar te houden, en ze hebben toen nog doorgemodderd tot hij een andere vrouw had. Deze mevr had al een kind, en zij zijn toen vrij vlug samen gaan wonen. Mn ex was er stuk van voor jaren. (Mn ex is 2 jr ouder dan ik maar als je ons ziet zie ik er wel 7 jaar ouder uit dan zij, ben wel beetje type stoere en grote man) Ze heeft haar biezen gepakt en is voor een jaar naar het buitenland gegaan. Ook daarna heeft ze weer een poosje in een ander land gewoond. Voor dit vriendje had ze dat ook al een jaar gedaan in australie. Daar werkte ze op een boerderij. Haar droom voor de toekomst is dan ook een opvang voor ezeltjes ergens in het buitenland of iets dergelijks,. (ik zou met haar mee gaan;-) Een echte dromer in haar eigen wereldje. Ze zei dat ik haar eerste echte relatie ben, ook de manier hoe we met elkaar omgingen. Ik mis mn beste vriend nog elke dag…

We hadden over het weggaan naar een ander land er wel eens over en ze zei dat ze nu wel inzag dat wegvluchten naar een ander land het voor even oploste, maar dat ze ook zag dat het structureel niks oplost. Mi is het een muur opgooien, de lat hoog leggen en vluchten zonder jezelf te confronteren met je gevoel. Lange termijn pleeg je zo roofbouw. Tijdens onze relatie had ze ook altijd een gevoel van onbehagen en niet weten of je op de plek bent in je leven waar je moet zijn.

Het vriendje daarvoor duurde een jaartje, met hem was ze zelfs nooit naar bed geweest., (en ik geloof haar daar ook nog in) haha. Tot zover haar exen, al is er nog 1 maar toen was ze 17. Al geloof ik wel dat die ook in flinke indruk achterliet.

Terug naar vandaag de dag beste Astrid. Wat te doen. Toch wellicht nog een keer bellen, of niks doen… Persoonlijk denk ik dat het goed is als we elkaar spreken. Dat lijkt me niet zo gek. Heb haar zeker niet achter de broek aangezeten. En zo gebeurt er ook niks. Heb nog veel spulletjes van dr staan, en zei heeft ook nog wat van mij. Ook de foto’s zou ik graag een kopietje van willen,. Zou t fijn vinden om die te hebben voor de toekomst. Voor mij is het nog allemaal zo onaf…
Ze stelde zelf vlak voordat het uitging nog een x naar een speciale japanner gaan en een fles wijn leeg te drinken. (ze is nog nooit beneveld geweest, maar ik denk dat ze dat voorstelde om eens een keer zonder remming te kunnen praten) Mn gedachten hangen nu van aannames aan elkaar beste Astrid. En een andere weg dan te vragen om een gesprek zie ik eigenlijk niet. Of het is vergeten, maar als er een kans is dat dit de ware is, dan zou ik mezelf het nooit vergeven over 20 jaar ofzo als je met je vrouw en kindjes zit en eigenlijk denkt, had ik maar….

Groetjes Richard Reactie infoteur, 11-12-2011
Oh Richard, je laatste regel trof me zo. 'Had ik maar' is een vreselijke, zelfkwellende emotie, deels gebaseerd op een idealisatie van wat ooit was, en deels op het besef je ware levenspartner te hebben laten lopen. De situatie is heel lastig omdat ze niet reageert op je pogingen tot contact, haar gevoelsleven in de ijskast stopt en haar moeder haar liefdesleven laat regeren. Op zo'n manier bereik je op dit moment bitter weinig. Ik ben het eens met de persoon die zei dat je ex een schop onder haar kont moet krijgen, maar het punt is… wie gaat die schop geven? Haar moeder zeer beslist niet. Je ex lijkt nog bezig met een soort zoektocht naar o.a. zichzelf, haar levensdoel en het uitvoeren van idealen. In dat ideaalplaatje zou jij gepast hebben, want plannen waren al gesmeed. Wat je nu kunt doen is een ontmoeting forceren, deels omdat je nog wat praktische zaken wilt afwikkelen, maar grotendeels natuurlijk omdat je wilt weten hoe ze nu doet en wat ze denkt. Het enige dat je riskeert is dat de timing te vroeg is. Haar hoofd staat kennelijk niet naar jou, ook al riep ze - bijna wanhopig - dat ze zielsveel van je hield. Als je het slim aanpakt haak je in op wat ze daar verder bij zei, namelijk dat je beter voor jezelf moest zorgen. Welnu, meld haar dat je voor jezelf zorgt, dat je haar mist en dat je haar wilt spreken. En als ze nog meer eisen heeft, wil je die met graagte inwilligen… Laat ze dan weer niets horen, maak de volgende pauze dan groter en keer - na een aantal maanden - wederom terug, maar dan met het dringende verzoek om bepaalde praktische zaken te regelen (foto's, spullen, e.d.). Dat gedicht van Hans Andreus vind ik overigens erg mooi, en wil ik voor de lezers hier graag opschrijven:

"Je bent zo
mooi
anders
dan ik,

natuurlijk
niet meer of
minder
maar

zo mooi
anders,

ik zou je
nooit

anders dan
anders willen."

Prachtig Richard! Succes, A.

Bailyowen, 06-12-2011 19:29 #1.346
Beste A,

Mijn inmiddels ex heeft na een realtie van 10 jaar waarvan 5 getrouwd besloten om een punt achter ons huwelijk te zetten. Nu zijn wij inmiddels 6 maanden uit elkaar en kan ik nog steeds niet omgaan met deze situatie. Wij hebben een dochtertje van bijna 3 en hebben vreselijk veel moeite moeten doen om haar te krijgen en is uiteindelijk via ivf geboren. de reden van de breuk volgens mijn ex was, dat ik te vaak weg was en niet de aandacht hebt gegeven aan haar en onze dochter. toen zij kwam met de breuk heb ik ook aangegeven er alles aan te doen om hun gelukkig te maken. Nu wij een 6 maanden verder zijn heb ik er nog steeds alles voor over en ook wel laten zien dat dit zo is door veel tijd met onze dochter door te brengen. ik heb haar 2 x per week en zou dit zoals voorheen ook weer dolgraag 7 dagen willen samen met mijn ex. nu heeft zij (zegende) een hele goede vriend in het buitenland die zij 1 x p. maand ziet. Ik heb het idee dat er veel meer speelt dan vrienschap maar zij blijft dit ontkennen en mijn vraag is dus, Wat moet ik hiervan geloven en in hoeverre is er nog een kans dat het goed komt tussen ons omdat er eigenlijk niet zoveel is gebeurt tussen wat een echte reden geeft voor een scheiding. Zij oogt ook erg in de war omdat zij tijdens gesprekken heel erg heen weer gaat. de ene keer is het links en dan gaat zij ineens weer naar rechts als je begrijpt wat ik bedoel. Reactie infoteur, 08-12-2011
Hi Bailyowen, zie: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/man-en-vrouw/84450-oorzaken-van-echtscheiding.html
Het eerste deel van dat artikel bevat redenen die mensen zelf aangeven om te gaan scheiden, in het tweede deel vind je de werkelijke redenen. Je kunt dit dus het best zelf opzoeken, want ik heb geen idee waarom je vrouw jou verlaat. De reden die ze je zei is onzinnig, want als er klachten zijn dan moet je die eerst samen bespreken voordat je abrupt de deur dichtslaat. Zo gaf ze je niet eens de kans om dingen te verbeteren. Verder doet die vriendschap in het buitenland natuurlijk denken aan een geheime relatie, want men gooit doorgaans nooit oude schoenen weg voordat er nieuwe zijn. Beschouw dat vriendje dus maar als zeer verdacht! Hoeveel kans je nog hebt dat het goedkomt weet ik niet, omdat je niet beschrijft hoe jullie met elkaar omgaan. Wie in de war is, moet niet gaan scheiden omdat er dan nog steeds emoties spelen. Helaas kun je haar dat waarschijnlijk niet aan het verstand brengen. Waarschijnlijk heeft ze een reden die zij jou niet vertelt en is ze daarom zichzelf niet. Sterkte, A.

Rick, 06-12-2011 11:53 #1.345
Nog bedankt voor je reactie op mijn berichte van afgelopen woensdag, het was een raadzaam antwoord ;) Om nog even op je vraag terug te komen… de fouten die ik maakte in onze relatie kwamen dus doordat ik o.a. in de ziektewet zat, en hierdoor niet kon werken gedurende onze hele relatie. Omdat we niet wisten wat er aan de hand was gaf me dit onzekerheid en raakte ik in een neerwaarste spiraal en werd ik erg passief. Ze heeft me hier wel altijd in gesteund maar op den duur werd het lastiger. Zeker gezien het feit dat ik dus bindingsangst had op het begin doordat ik heel lang vrijgezel geweest ben en nog geen serieuze relatie als deze had gehad, dit maakte me destijds wat onzeker en vooral ook onervaren. Zij was meer ervaren, wat mij in het begin wat afschrikte. Al zat dat natuurlijk tussen mijn oren, ze gaf zelf ook aan dat iedereen even onervaren is in een nieuwe relatie. Toch wist ik niet wat er allemaal bij kwam kijken. Op het begin vond ik het moeilijk familie en vrienden te ontmoeten en dacht ik te serieus over alles.
Doordat ik niet lekker in m'n vel zat ging ik niet met haar vrienden mee uit eten of op stap, ik ging dan wat anders doen en ik zag niet in hoeveel pijn haar dat deed. Ze heeft het een aantal keer aangegeven en later dacht ik dat ze het accepteerde en wou ik eraan gaan werken. Met die vrienden heb ik eens een klein akkefietje gehad in het begin waar ik me nooit echt overheen heb gezet, een fout van mijn kant. Op sociaal vlak schoot ik dus tekort en gaf haar soms onbewust het gevoel dat ze niet de nummer 1 was en had niet altijd oren naar de gezellige dingen waar ik normaal toch erg van houd. We praten beiden wat moeilijk over onze diepere gevoelens en frustraties, ze houdt zich dan vaak groot waardoor ik haar gevoelens soms verkeerd in heb geschat. Samen deden we dus wel van alles en we hadden natuurlijk desondansk wel een geweldige tijd samen. Echter deze dingen waren op een gegeven moment de druppel, ik die maar 'niets' deed, nooit meer eens wat geks deed en haar sommige dingen alleen liet doen.
In de laatste weken van onze relatie na een gesprek ging het lichtje pas echt duidelijk branden, ik wist het al wel en was er al mee bezig maar nu ineens was alles me duidelijk geworden. Echter dit besef kwam te laat. Nu het dus een poosje uit is, is het besef alleen groter geworden en zie ik heel veel domme fouten in waar ik gelukkig erg veel van heb geleerd en ervan overtuigd ben dat ik ze niet nog eens zal maken. Bovendien heb ik professionele hulp gehad omdat ik zelf merkte dat ik niet altijd mezelf was, en ben momenteel op zoek naar een andere baan. Het contact wat we nu hebben is gelukkig weer gezellig, al moet ik mezelf vaak op de rem trappen. Soms lijkt ze er meer voor open te staan als andere keren, maar ze heeft natuurlijk ook meer te doen en wellicht vind ik het soms moeilijk om het rustig aan te doen.
Ik weet dat de kans klein is, maar mijn liefde voor haar is onvoorwaardelijk en ik wil graag laten zien dat ik veranderd ben. Ik zou dus ook graag gezellig wat met haar vrienden gaan ondernemen, maarja ik ken ze via haar dus ik kan ze niet zomaar benaderen. Aangezien ik haar dus momenteel niet zie vind ik het lastig om mezelf te bewijzen. Hoe dan ook, graag wil ik op z'n minst een leuk contact met dr houden want ik waardeer en respecteer haar enorm, en koester onze relatie. Mocht het ooit nog goedkomen is dat geweldig, maar voor nu zal het meer bij een vriendschap blijven zoals je aangaf. Ben alleen soms wel bang dat ik dan dadelijk altijd een maatje blijf, zo ging het vroeger altijd als ik vrouwen versierde, is daar nog een tip voor? Reactie infoteur, 08-12-2011
Hi Rick, de 'dingen van het hart' kun je niet bestellen, sturen of regelen. Vriendschap is altijd een goede basis, maar dan moet er op een gegeven moment wel een vonk zijn, of in dit geval een opleving van een oudere vonk ;D. Je kunt bijvoorbeeld een beetje met haar flirten, maar wel gedoseerd omdat je eerst moet uitvinden hoe ze daarop reageert. Flirten of niet flirten maakt het verschil tussen een mogelijke relatie of een vriendschap. Een knipoog bijvoorbeeld zal ze begrijpen en toch kun je er later nog mee wegkomen, bijvoorbeeld als ze een relatie helemaal niet ziet zitten. Ik vind de zogenaamde fouten die je gemaakt hebt niet indrukwekkend, wel is het mijns insziens niet goed dat jullie communicatie een beetje bleef steken op een wat oppervlakkiger niveau, waardoor je elkaar niet eens goed leerde kennen. Vaak is het zo dat als een relatie gestart is, beide partners voorlopig enkel nog oog hebben voor elkaar, en vrienden compleet naar de achtergrond verdwijnen. In jullie geval leek het alsof je constant mee moest op haar sociale uitjes. Je moet je daarom afvragen of zij wel jouw type is. Enkel allerlei gezellige dingen met haar doen, maar nooit tot een diep gesprek komen maakt een relatie er niet beter op, ook al lijkt het aan de buitenkant van wel. Geef het wat tijd, want ware liefde (als dat zo is) kan jarenlange pauzes verdragen… Groetjes, A.

Zelfmedelijde, 05-12-2011 21:00 #1.344
Beste A,
Ik begrijp dat de situatie uitzichtloos is maar waarom huilt ze dan als ik e.e.a. Zakelijk wil regelen en waarom zoent ze me nog? Mijn gevoel zegt dat ze nog van me houd en ook het feit dat ik niet meer drink (8 maanden nu), moeten toch een opening kunnen geven. Haar vriendje stelt volgens mij niet veel voor. Ik denk een uitvlucht tegen de eenzaamheid.
Wat kan ik nog doen? Reactie infoteur, 06-12-2011
Hi Zelfmedelijde…, ze huilt omdat ze de goede tijden mist, de man op wie ze ooit verliefd was geweest en van ging houden. Dat allemaal op moeten geven omdat je een ernstig probleem had waarbij je haar ongetwijfeld meerdere malen gekwetst hebt, valt natuurlijk zwaar. Lees het artikel, want daar staan diverse tips in hoe je je ex op termijn kunt terugwinnen. Nogmaals, ik zie niets in een doorstart tussen jullie. Groetjes, A.

Bo, 05-12-2011 18:37 #1.343
Lieve Astrid,
Ik had weldegelijk een date, die ik al een paar keer gezien heb, en ik liet dit bij mijn ex vallen en ook dat hij ook een dochter had; met een reuze smiley erachter!
Zijn reactie was:"Ik vind dat dat toch maar wat raar, zo vlug al terug daten na een relatie!"Ik heb de "date-man" nu al een paar keer meer gezien, maar ik wil hem niet aan het lijntje houden om mijn ex jaloers te maken, want ik voel dat hij wel een stap verder wilt gaan.Ik moet wel zeggen dat ik ervan versteld sta dat, al heeft hij ook een dochter, dat ik mij niet zo op de tweede plaats voel, maar echt heel belangrijk, "naast" de dochter.
Stomme fout was wss. dat ik mijn ex gezegd heb dat die date niks was voor mij.Maar dat kan ik nog rechttrekken door te laten vallen dat hij zoveel moeite voor mij doet en echt heel lief is, en met de dochter klikt het ook weer super!Dan kunnen er mss. zelfs foto's op facebook komen…
Hij (ex) zei dat hij er heel wss. niet tegen zou kunnen mij te zien met iemand anders.Nu is het voor hem zo abstract en ver van zijn bed!Tijd voor de grove middelen? Reactie infoteur, 06-12-2011
Lieve Bo, watttt? Een date, en mij niets zeggen…? Grrr. Goeie stunt van je dat je je ex eens even hebt gekieteld. Zo ziet hij dat jij niet hulpeloos op hem zit te wachten, maar je blik verruimd hebt en zelfs andere mannen toelaat. Mooi zo. Je ex vond het raar dat je dit al zo snel deed, maar zo raar vind ik het niet. Een man die een leuke vrouw laat lopen moet weten dat de volgende man geheid klaar staat ;). Verder zei hij dat hij er waarschijnlijk niet tegen zou kunnen je straks met een ander te zien. Tja, dikke pech voor hem. Truth hurts. Hij is veel te lauw en te laks gebleken om jou te behouden, hij liet je gewoon lopen, en dan zal hij nu op de blaren moeten zitten. Zet grove middelen in (foto's op facebook?) als hij laat blijken nog steeds in een winterslaap te verkeren. Dat wordt dan wel de finale, want ik vrees dat hij te slap is om enig jaaginstinct te kunnen vertonen. Leuk dat je een nieuwe vlam hebt, en hou die voorlopig vast… ;). Groetjes, A.

Sonja, 05-12-2011 16:01 #1.342
Hallo A, Daar ben ik weer even. De situatie met mijn ex is eigenlijk onveranderd, al vind ik sommige dingen wel dubieus. Na 5 weken geen prive contact, behalve dan die ene keer toen we 2 uur aan de telefoon hebben gezeten, is mijn ex afgelopen donderdag wezen eten. Ondanks dat ze totaal niet fit was/ is, is ze lang gebleven. Ik had de boel in mijn huis leuk en gezellig gemaakt en zat zelf ook leuk in de kleren etc. De sfeer was 'redelijk' ontspannen… Veel gesproken over van alles en nog wat (ook even over ons). Uit de verhalen van mij ex maak ik op dat ze nog steeds wel met anderen over mij praat (bv met haar moeder). Er waren ook wel wat stille momenten, momenten waarvan ik dacht wat gaat er in haar om. Ik vroeg haar of ze naar de bios wilde. Ze had geen zin en zei ga maar met je vriendinnen (vreemde uitspraak). Maar wilde vervolgens wel bij mij thuis blijven op de bank hangen en hier een film kijken… Terwijl het voor haar toch duidelijk zichtbaar moest zijn dat de ambiance die ik gecreërd had voor haar was, of in ieder geval voor de "romantische sfeer", verwonderlijk dat ze niet na het eten gelijk naar huis is gegaan (uit veiligheidsoverwegingen)… Dan gaat ze ook nog heerlijk onderuit gezakt op mijn bank hangen naast mij, ipv een veilige plek zoeken op een andere stoel. Ik heb deze avond kenbaar gemaakt dat ik er nog steeds voor wil gaan… Na deze uitspraak was ik (als ik haar was), naar huis gegaan, maar nee lekker op de bank. Sorry hoor maar m.i. vreemd… Mijn ex is al weken niet te genieten en is erg "verdrietig en angstig"… Zelfs richting mij op het werk. Ze kan naar mij toe erg kort zijn af en toe en zelfs soms wat "bozig"… Vervolgens zoekt ze wel mijn veiligheid en gezelligheid op… En stort ze haar hart bij mij uit. Het lijkt mij toch niet dat als je weet dat ik er nog voor wil gaan, zij ook nog toestaat dat we vrijdag j.l ook nog samen patat gaan eten. Mijn ex heeft me zelfs zaterdag nog smsjes gestuurd… Ze heeft me wel al uitgenodigd bij haar thuis, om de nieuwe bank te zien, weet alleen nog niet wanneer. Ook wil ze foto's van ons beide (ook waarop we knuffelen), graag hebben. Daar heb je dan toch geen behoefte meer aan, lijkt mij? Ook is ze nog steeds nieuwsgierig naar mijn 'prive' en mijn smsen etc. Wat denk jij Astrid?

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 06-12-2011
Hi Sonja, opgeven wil ze je niet, maar dan gaat het wat haar betreft om de vriendschap tussen jullie, en niet een 'relatie'. Over dat laatste denkt ze misschien nog steeds na, en heeft ze voor zichzelf geen antwoorden. Je hebt haar gezegd dat je er nog steeds voor wilt gaan, maar wat ze daarop zei vertel je helaas niet :(. Over relaties kan beter niet worden gesproken. Relaties zijn een zaak van het hart, niet van het hoofd. Erover praten betekent dat je aanspraak doet op je partner's denkwereld, precies datgene wat je eigenlijk niet moet aanspreken ;D. Een relatie moet je gewoon inrollen, soms zelfs met het verstand op nul. Probeer het dus niet meer te bespreken met haar, want vaak werkt dat zelfs averechts. Je ex gaat dan steeds meer argumenten aanvoeren om maar niet te hoeven. Ben je radeloos, probeer het dan over een heel andere boeg. Zeg haar - als het zo uitkomt - dat je geen relatie meer wilt. Dat het je zo veel beter bevalt dan eerst… Eens kijken of je haar daarmee uit haar tent kunt lokken… ;). Groetjes, A.

Zelfmedelijde, 04-12-2011 09:03 #1.341
Afgelopen jaar is het ergste jaar uit mijn leven geweest. In maart liet mijn vrouw mij weten dat ze twijfels had over onze relatie. Reden: mijn drankgebruik. Narcistisch als ik ben heb ik deze zaak zo op de spita gedreven dat wij twee weken later tijdelijk voor 5 weken uit elkaar zijn gegaan. Bij haar terugkomst hebben we afspraken gemaakt: ik naar de AA en niet meer drinken. Tot de dag van vandaag drink ik ook niet meer en dat bevalt goed. Inmiddels zijn we wel gescheiden. Afgelopen augustus bleek dat zij zich niet meer kon geven en heel veel angst had voor een terugval van mij. Ik heb haar toen eigenlijk de deur uitgepest en ben direct een relatie begonnen met een ander. Deze relatie was een typische rebound. Mijn ex heeft inmiddels ook weer een nieuw vriendje, een maand nadat ze ons huis verliet. Ik heb ontzettend veel spijt van mijn daden maar de deur naar een verzoening heeft ze dicht gedaan. Hoewel zij mij verleden week nog zoende bij het ophalen van de laatste spullen, heeft ze mij verteld dat zij gaat voor haar nieuwe relatie.

Ik ben ten einde raad. Hoewel ik denk dat wij beide nog van elkaar houden, is er niets meer wat ik kan doen. Reactie infoteur, 05-12-2011
Hi Zelfmedelijde(n), inderdaad. Je kunt niets meer doen. Een vrouw die op deze wijze afscheid heeft genomen, en ook nog eens een ander heeft kun je nu beslist niet terugkrijgen. De scheiding is ook rond, dus alles is gezegd en gedaan. Ik vrees dat je niet alleen met het drinken, maar ook met je gedrag dat hieruit voortvloeide de fout in bent gegaan, en wel zodanig dat het onvergeeflijk is. Dit zeg je ook zelf: 'de zaak op de spits gedreven' en 'haar de deur uitgepest'. Kansloos. Sterkte, A.

Bo, 03-12-2011 18:45 #1.340
Hij heeft van zich laten horen maar gewoon een casual telefoontje. Was er niet goed van achteraf, terwijl ik dacht dat ik nu al veel sterker ging zijn. Dat was gisteren. Heb m deze morgen zelf gebeld en gevraagd hoe hij zich eigenlijk voelde. Hij zei dat hij nu geen relatie wilt en dat hij zijn evenwicht terug aan het vinden is door zijn nieuwe werk. Ik heb gevraagd mij te zeggen dat het nooit meer goed zou komen tussen ons, zodat ik verder zou kunnen gaan, want dat ik het nu, nog steeds even moeilijk heb. Ik dacht dat hij idd. zou toegeven dat er geen kans meer was om terug samen te komen, maar hij kon het niet.Waarom toch niet? Hij wil mij echt niet aan het lijntje houden zegt hij, maar hij kan er ook geen definitief onherroepelijk punt achter zetten. Ik wil dat voor mezelf wel doen, maar het lukt me niet… niet als ik weet dat er hoop is. Mss. ziet hij mij niet graag genoeg om dat voor me over te hebben? Of wil hij geen bruggen verbranden? Reactie infoteur, 05-12-2011
Hi Bo, ondertussen houdt hij jou wel degelijk aan het lijntje, maar dat is ook omdat hij weet dat je maar blijft hopen en hopen. Het is zoals het is: hij wil geen relatie, maar vindt jou wel prettig voor 'af en toe'. Omdat hij ziet dat hij in jou meer moet investeren dan alleen maar zo'n enkel keertje, houdt hij afstand. Hij heeft helemaal geen zin om zich te binden, niet nu, en niet met jou. Ik raad je af om te wachten op betere tijden, maar het kan geen kwaad om zijn jaloezie eens drastisch te testen. Zeg hem dat je iemand hebt leren kennen die staat te trappelen om zich aan jou te binden ;). Houd het verder vaag en kijk hoe hij reageert. Is ie een vent die jou nooit wil verliezen, dan zal hij in actie moeten komen. Doet hij helemaal niets en zegt hij zelfs: 'fijn voor je', dan weet je dat je als een speer moet verdwijnen. Forever. Durf je dit aan zodat je straks verder kunt? Sterkte! A.

Cre78 (infoteur), 30-11-2011 17:38 #1.339
Hallo, sinds een week is mijn relatie verbroken. Ik weet dat ik nu in een moeilijke fase zit, waarin fouten snel gemaakt kunnen worden. Even wat voorinformatie: Mijn ex is een echte lieverd. Na een hele moeilijke en zware periode heeft ze het 6 jaar geleden aangedurfd om weer in een relatie te stappen. Hier heeft zij zich voor 200% in gegeven. Het was een lat-relatie, omdat haar ex vriend ver weg woonde. Uiteindelijk is ze erachter gekomen dat haar ex haar al langere tijd bedroog. Dit heeft haar een enorme klap gegeven. Na een jaar vrijgezel te zijn geweest heeft ze het aangedurfd om weer een relatie te beginnen, met mij in dit geval. Een vertrouwenspersoon van haar heeft haar het advies gegeven het wel rustig aan te doen, omdat ze twijfelde of ze al klaar was voor een nieuwe relatie… Onze relatie liep in het begin stormachtig. We hadden beide het gevoel: dit is het! De fout die we misschien gemaakt hebben: rustig aan deden we het niet. We wonen beiden zo'n 25 km van elkaar en hebben onze eigen woningen. Na een aantal weken bleven we eigenlijk al dagelijks bij elkaar slapen, hetgeen haar, maar ook mij veel energie koste. Thuis kregen we onze eigen dingen nog amper geregeld. Vorige week heeft ze heel emotioneel een punt achter onze relatie gezet. Voor mij kwam dit als een donderslag bij heldere hemel. De reden: ze zag dat ik mij voor 200% inzette, en zij had het gevoeld dat niet te kunnen. Ze gunt mij iemand die zich wel 200% inzet. Omdat ze zo'n lieve meid is, legt ze de lat enorm hoog voor zichzelf, dat blijkt gewoon uit alles wat ze doet. Ze gaf aan dat ze op dit moment geen energie meer heeft en zichzelf terug moet vinden. Ze is zichzelf niet en kan daardoor ook niet alles geven in onze relatie. Ik heb voorgesteld om samen proberen haar energie wee terug te vinden. Ze is echter van mening dat ze dit zelf moet doen. Ik vrees dat 'het absoluut niet rustig aan doen' teveel van haar gevraagd heeft. Ze had ook nog nooit samengewoond en nu was er iemand die na een aantal weken dagelijks bij haar was. NA onze breuk heb ik geen contact meer met haar gehad. We hebben hetzelfde werk, maar hebben ons sindsdien nog niet gezien in verband met andere diensten. Mijn vraag is: wat moet ik doen om haar terug te krijgen? Ik heb geen contact meer met haar opgenomen, al is dat soms heel moeilijk. Ik wil haar de tijd en ruimte geven om zichzelf terug te vinden, maar ik wil ook dat het tussen ons weer goed komt. Moet ik nu wel iets laten horen of niet, zijn er nuttige tips? Ik weet dat ze nog heel veel om mij geeft, sterker nog, ze geeft zoveel om mij dat ze mij een beter iemand gunt. Alvast bedankt voor de reactie! Reactie infoteur, 01-12-2011
Hi Cre78, energie terugvinden, zichzelf terugvinden… ik kan er met de beste wil van de wereld niets van maken. Al wat ik zie is twee mensen die veel te hard van stapel liepen, waardoor vooral zij het gevoel had zichzelf niet te zijn. Wie een rol speelt valt vroeg of laat altijd door de mand. Misschien bedoelt ze dat wel met zichzelf terugvinden… en dat is voor jou natuurlijk wrang. Dat ze gezegd heeft dat ze jou een beter iemand gunt, iemand die er wel '200%' voor gaat (wat is dat eigenlijk?), is schrijnend. Uit alles blijkt dat ze jouw tempo absoluut niet aankon, en rust in de tent wil. Ze zal heus om jou geven, maar de reden van de breuk is onzinnig en m.i. bedacht om er op een 'nette manier' vanaf te komen. Je bood terecht aan haar te helpen, maar wederom wimpelde ze jullie band af. En ook nog met een smoesje. De durf hebben om eerlijk te zijn is niet iedereen gegeven, en dat had ze hier nu juist moeten zijn. Gewoon oprecht aangeven dat er een fout is begaan, dat dat samenwonen veel te vroeg was. Want wie zo snel bij elkaar gaat wonen, kan niet anders dan afstevenen op een vlug einde. Zonde, want als overal meer de tijd voor was genomen, waren jullie welicht nog een poos bij elkaar. Het beste kun je nu lange tijd niets van je laten horen, net zolang als jij dat volhoudt. Als je uiteindelijk weer contact opneemt, vraag je hoe het met haar gaat, en zo verder. Dan merk je vanzelf wel hoe ze erin staat en wat er werkelijk waar was van de dingen die ze je nu heeft gezegd… Sterkte, A.

Rick, 30-11-2011 12:15 #1.338
Bedankt voor je reactie en link. Het antwoord op je vraag waarom het uitging staat eigenlijk in mijn tekst, dat zijn dus die fouten die ik maakte waarvan ik heb geleerd. Het was dus een samenloop van omstandigheden.
Ze nam nu enkele dagen achter elkaar contact met me op per sms, erg leuk. Maar hoe kan ik daar het beste mee omgaan? Ik denk dat ik er niet te enthousiast of teveel op in moet gaan? Aangezien dat weer averechts kan werken dan lijkt het alsof ik wanhopig ben. Kan ik dan zelf ook contact zoeken? En zoals gezegd gaf ze een heel voorzichtige ja dat kan, op mijn vraag om wat te gaan drinken in het telefoongesprek. Ze gaf alleen aan hier de komende maand geen tijd voor te hebben. Later kwamen we erop terug en ze zou wel eens kijken. Daar heb ik echter niets op gehoord, moet ik dan gewoon afwachten? Ze heeft volgens mij nog wel enkele gaatjes in haar agenda, al snap ik dat ik nu niet meer de 1e ben waar ze vrij voor maakt. Stiekem vraag ik me daardoor ook af of ze het echt wilt of misschien aan mij twijfelt maar dat niet durft te zeggen. Maar dat vragen is misschien onverstandig? Reactie infoteur, 01-12-2011
Hi Rick, heb nogmaals je eerste bericht gelezen maar kon geen fout van jou vinden. Geen ervaring, 'niet lekker in je vel', werk en lichamelijke klachten zouden geen redenen voor je partner moeten zijn om de relatie te verbreken. Een relatie is namelijk geen groot feest, maar een samenzijn met ups en downs. Jij weet dat inmiddels, zij weet dat kennelijk niet. De sms'en maken je onzeker, omdat je nu absoluut geen 'fout' meer wilt maken. Natuurlijk kun je zelf ook contact zoeken, sterker nog, dat moet zelfs. Laat nooit een vrouw achter jou aanlopen, maar kom zelf in actie. Wat betreft je aanvankelijke uitnodiging waar ze tot twee keer toe wat lauw op reageerde… laat dat nu eerst eventjes rusten. Komt tijd, komt raad :)! En vragen of ze twijfelt moet je helemaal nooit doen, want daarmee verpest je werkelijk alles. Volg haar tempo, ook al is dat niet zo snel. Logisch toch ook, het gaat om haar ex! Houd er steeds rekening mee dat alles wat ze zoekt slechts vriendschap is, en handel daar ook naar. Laat je ware intenties voorlopig niet zien, stop ze liefst ver weg in de bergkast ;). Maar nodig haar over een maand of wat gerust nog eens uit. Komt er dan weer geen afspraak uitrollen, trek dan je conclusies en neem echt een zeer lange pauze in acht. Succes, A.

Sisi, 30-11-2011 01:20 #1.337
Ik heb al bijna 5 jaar een relatie gehad met een jonge alles ging goed we hadden zelfs trouw plannen… Maar dannn ging zijn familie mee bemoeien zijn neef heeft allemaal nare dingen over mij gezegd uiteindelijk ging het uit tussen ons in april ik was er kapot van…
Maar ik had nog contact met zijn broer en zijn neef die schreef vaak op msn en vertelde dat mijn ex al een ander vriendin had ik kon er niet meer tegen duss heb ik de grootste fout van mij leven gemaakt! Om er achter te komen of mijn ex echt iemand anders had begon ik met zijn broer te praten maar niet onder mijn naam met een ander naam en met de fotos van een vriendin ik had natuurlijk niet gedacht dat hij verliefd op dat meisje zou worden… Maar ik heb 3 maanden ondezoek gedaan en bleek dat hij tog niemand anders had na 5 maanden kwam alles goed tussen ons ondertusse had ik tegen zijn broer gezegd dat dat meisje hem niet leuk vond… Na twee maandenn kreeg ik een belltje van zijn neef en hij zei dat die alles zou doen om ons uitelkaar te halen en het is hem weer gelukt ik moest hem toegeven dat ik dat meisje was geweest maar dat ik dat gedaan heb voor ons… Maar daar wilt die niet naar luisteen het is al een maand uit en ik begin mijn hoop op te geven wat moet ik doen ik hou Zo veel van hem en de afgelopen dagen word ik anoniem gebeldd maar niemand praat met me zou het zo zijn dat hij het misschien iss ik weet het niet meer maar ik word geeekkkkkk. Reactie infoteur, 30-11-2011
Hi Sisi, je moet ophouden achter deze ex aan te zitten. Klaarblijkelijk vindt hij zijn neef en verdere familie belangrijker dan jij, en dat is zuur om te horen. Toen het uit was maakte je de fout om undercover wat onderzoek te doen, wat nog uitkwam ook. Hierdoor is er vertrouwen geschaad, bovendien is er geen enkele man die in de gaten gehouden wil worden. Helaas vertel je niet waarom je ex zich zo ontzettend door zijn familie heeft laten beinvloeden, dit omdat jullie al bijna wilden trouwen. Die neef zal altijd als een zwaard van Damocles boven jullie hangen, dus zelfs al zou het weer goedkomen, dan zal hij er wel weer alles aan doen om het te verknallen. En je ex laat dat ook toe. De relatie is kansloos zo lang hij niet duidelijk voor jou kiest. En zoals de zaak er nu voor staat, wil hij zelfs niets met je te maken hebben. Bedenk goed of je hem nu terugwilt omdat je hem echt zo geweldig vindt, of omdat je je gekwetst voelt en daar niet tegen kan. Dit laatste lijkt me aannemelijk, dus stop met dat 'houden van', je kwelt enkel jezelf. Een man die jou ziet zitten, doet er ALLES aan om je te krijgen, onthoud dat! Laat hem nu eerst eens lange tijd met rust. Sterkte, A.

Rick, 29-11-2011 17:20 #1.336
Zo'n 2 maanden geleden maakte mijn ex het uit. Doordat ik het moeilijk kon accepteren liep het contact daarna wat stroef met als resultaat geen contact meer. Nu heb ik laatst gebeld, we hadden een gesprek van een uur, op het begin liep het wat moeizaam maar naderhand kwam het gelukkig beter op gang. Ik vroeg of ze eventueel een keer wat wou gaan drinken ergens, waarop ze zei dat dat zou kunnen maar aangaf dat ze de komende maand geen tijd heeft ivm avondwerk, vakantie enzovoorts. Ze zei wel dat ze me tussendoor tijdens haar werk eens op wou zoeken op mijn werk, de volgende dag al maar dat kwam toen niet uit. In de dagen erop laat ze vrij regelmatig iets weten per sms, soms nuttig, soms gewoon leuk uit gezelligheid. Dat vind ik natuurlijk erg fijn. Hoe kan ik hier het beste mee omgaan? Toen het net uit was heb ik het contact 'verpest' door wanhopig en te enthousiast te zijn, dat werkte natuurlijk averechts. Ondertussen heb ik mijn eigen leventje grotendeels weer opgepakt en oprecht geleerd van de fouten die ik heb gemaakt in onze relatie die voortkwamen uit geen ervaring te hebben, een stukje bindingsangst wat daarbij kwam kijken en doordat ik niet lekker in mijn vel zat gedurende onze relatie van een jaar door werk en lichamelijke klachten wat resulteerde in een te passieve houding en weinig ondernemen met haar vrienden. Hier heb ik veel spijt van en bovendien heb ik ervan geleerd, weet ik hoe het nu wel moet en heb ik hulp gezocht. Graag wil ik de 'vernieuwde ik' aan haar laten ervaren en kennismaken, ongeacht wat ze ermee doet. Het zou mooi zijn als het ooit nog goed zou komen, het is tenslotte echt een bijzonder geweldige vrouw, maar ik weet dat de kans hierop relatief klein is. Heb je tips voor me? Hoe kan ik haar interesse vergroten, die afspraak regelen en het contact levendig houden, etc? Bvd. Reactie infoteur, 30-11-2011
Hi Rick, het veroveren van een ex is de moeilijkste verovering die er is, maar als je zeker bent dat ze de fout van haar leven heeft begaan, dan moet je wel ;). Helaas zeg je niet waarom ze de relatie wilde stoppen. Het is in elk geval gunstig dat ze welwillend genoeg is om het contact te bewaren, en je zelfs wilde opzoeken. Dit laatste kan natuurlijk ook een spontane ingeving zijn geweest waar je niet veel achter moet zoeken. Het beste is om na verloop van tijd weer eens bij te babbelen, via telefoon, chat of email. Gaat dat contact goed, dan moet je het initiatief nemen om haar uit te nodigen. Zoek dan een locatie of bezigheid uit waarvan je weet dat ze dat leuk zal gaan vinden, zodat 'nee' zeggen bijna niet mogelijk is… ;D. Zo'n afspraak is vaak cruciaal: De bedoeling is dat ze gaat beseffen dat jij de enig juiste partner voor haar bent. Zo lang er nog andere mannen om haar heen zwermen is dat moeilijk, vooral als ze niet serieus is in de liefde. Lees: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/communicatie/11523-hoe-je-een-vrouw-verovert.html
Succes! A.

Spark, 29-11-2011 13:01 #1.335
Mijn ex-vriendin heeft onze relatie uitgemaakt na 5 jaar. We zijn nu 3 maanden uit elkaar. Voor mij is het hard aangekomen, dat ze de relatie stop heeft gezet. Na het lezen van je artikel Astrid, ben ik er achter gekomen, dat ik de dingen die je aangeeft om niet doen, ik juist wel heb gedaan. Ik wilde juist weten waarom (alle vragen die je hebt). Heb gezegd dat ik veranderd ben enz. enz. Gelukkig ben ik wel door na de relatie met elkaar te praten, erachter gekomen, wat ik fout heb gedaan in de relatie. Het moeilijke voor mij is achteraf, dat als ze die dingen nou eerder had aangegeven er wel dingen veranderd had kunnen worden in onze relatie. Maar dat is altijd achteraf en dat is te laat.
Nu is ze na onze relatie vrijwel snel gaan daten via datingsites. Nu heeft ze sinds kort een man gevonden na een aantal keren afspreken en daar heeft ze nu wat mee.
Is dit nu een rebound-relatie? Want ik vind het echt knap om na 5 jaar zo snel weer een relatie te starten. Verder heb ik samen met me ex besloten om elkaar even niet meer te zien en elkaar de ruimte te geven. Na onze relatie zijn er momenten dat het goed ging in de omgang, maar ook genoeg momenten dat er wrijvingen waren. Ik probeerde alles positief te benaderen, maar zij is vaak nogal negatief. Zij vertelt me, dat ze nog met de negatieve dingen zit van onze relatie, maar hoe kan ze dat dan wel met een ander? Omdat hij dan anders is? Of dit een nieuwe start is?
Graag advies van jou/jullie wat ik het beste kan doen. Reactie infoteur, 30-11-2011
Hi Spark, je vertelt niet waarom ze het uitgemaakt heeft, dus blijft het gissen. Vriendschap na een relatie werkt zelden, maar waar twee willen is natuurlijk altijd een weg. Helaas heeft ze nu een ander gevonden, en alleen al het feit dat ze hollend naar de datingsites ging geeft al aan dat het haar enkel gaat om 'een man'. Wie het precies is maakt niet zoveel uit. Of dat rebound is betwijfel ik, want zoveel liefde voor jou was er nu ook weer niet bij. Wat ze in die ander ziet? Geen idee, maar de kans is groot dat ze enkel weer de kick wilde van een 'nieuwe' relatie, waarin alles pais en vree is, en de negatieve dingen die er tussen jullie speelden natuurlijk ver te zoeken zijn. Maar eens komt de dag dat ze ook in hem negatieve punten ziet, en ze zal wederom naar de datingsites rennen. Bedenk dus goed of je er nog wel energie in wilt steken. Vooralsnog kun je niets beginnen, juist omdat die ander ertussen zit. Zie artikel betreffende de lange pauze. Sterkte, A.

Anoniem, 25-11-2011 20:57 #1.334
Ik ben 18 jaar en zat in de klas bij een hele leuke jongen. Het klikte echt onwijs goed en al gauw zaten we hele dagen samen in ons eigen verliefde wereldje. Alles leek perfect, onze families konden erg goed met elkaar overweg en wederzijds wisten we gewoon dat het écht goed zat. Ik had destijds nog een vriend en maakte het daarmee uit omdat ik zo verliefd op deze jongen was. Alles goed en wel, we waren nog steeds bijna 24/7 samen. Tot op een dag bleek dat ik zwanger was van mijn ex. Mijn vriend had het hier natuurlijk moeilijk mee maar na vele diepzinnige gesprekken accepteerde hij het wel. Alleen zijn familie… Doordat hij een jaar jonger is dan mij, vonden zijn ouders hem nog te jong om zo'n grote verantwoordelijkheid te nemen over een kind dat niet eens van hem was. Zijn ouders wilden dus niet dat we elkaar nog zagen, dit deden we echter wel. Maar doordat zijn familie zo'n invloed op hem had zijn we uiteindelijk toch uit elkaar gegaan. Nu bijna een jaar verder praten we zo af en toe nog eens tegen elkaar en zien we elkaar nog op school. Ik ben er nog steeds kapot van, en ik weet dat hij ook nog niet over me heen is ook al zegt hij van wel. Ik weet echt niet wat ik kan doen, ik wil hem terug. het kan toch niet dat we zoveel voor elkaar voelden en dat dat nu opeens over is? ik heb dan wel een baby maar ik ben nog steeds ik. En ik ben dan nog jong maar ik weet zeker dat hij HET is voor mij, het kan niet anders. Reactie infoteur, 26-11-2011
Hi Anoniem, je houdt jezelf voor de gek. Je verruilde de ene vriend voor de andere, vervolgens was je zwanger van nummer 1. Nummer 2 heeft eieren voor zijn geld gekozen - mede op advies van zijn familie - en dat is het allerbeste wat hij kon doen. Hij was veel te jong om zich te binden aan een meisje die notabene een baby van een ander verwachtte. Bovendien waren jullie verliefd, en aan verliefdheid komt altijd een eind. Op dat cruciale punt dat verliefdheid over kan gaan in liefde, zou jullie relatie gezien de omstandigheden sowieso geknapt zijn. Vrijwel geen enkele relatie is bestand tegen de situatie waar jullie in verkeerden. Verder: Als je echt zoveel van hem houdt zou je hem een leven zonder ballast gunnen. Ben je het er niet mee eens, weet dan dat echte liefde altijd een weg vindt en een heel leven de tijd heeft. Als jullie voor elkaar bestemd zijn zou dit bijvoorbeeld ook zo zijn na tien jaar. Maar ik zie het niet gebeuren… Sterkte, A.

Nick, 22-11-2011 20:30 #1.333
Wat is het juiste moment op contact op te nemen? Mijn ex maakte het 1, 5 maand geleden uit. Doordat ik toen pas alle fouten echt inzag en hoe stom ik was, deed ik de eerste 4 weken allerlei pogingen per chat om haar te laten beseffen dat ik het zelf ook inzag en veranderd was. Dat werkte natuurlijk averechts, je bent niet in een keer veranderd, wel zag ik echt mijn fouten in en had ik veel spijt. Twee weken geleden bood ik daarvoor op de chat m'n excuses aan (voor het irritante gedrag) en ben ik verder gegaan met mijn eigen leven en met werken aan mezelf. Nu hebben we dus 2 weken weinig contact gehad, zo nu en dan wat per sms, wat dan ineens ook veel leuker was, ze reageerde goed en nam de tijd ervoor. Echter zelf neemt ze weinig contact op, ze heeft het tenslotte ook zelf uitgemaakt. In die tijd heb ik haar eigenlijk verder niet gezien of echt gesproken/gebeld.
Nu lijkt het me wel leuk om eens te bellen hoe het gaat en eventueel vriendschappelijk wat te drinken en bij te kletsen. Is nu het juiste moment of kan ik beter wachten? Reactie infoteur, 23-11-2011
Hi Nick, je zegt helaas niet waarom je ex het uitgemaakt heeft. Kennelijk waren al die 'fouten' van jou haar teveel ;). Of opnieuw contact opnemen nu het juiste moment is betwijfel ik. Beter kun je nog enkele maanden wachten. Omdat jullie sms'en nog wel doorgaan kun je daar in de tussentijd gebruik van maken door nieuwsgierigheid te wekken. Dit doe je door eventuele vragen van haar mysterieus of helemaal niet te beantwoorden. Laat dingen in het midden zodat ze zich veel meer gaat afvragen hoe het met jou nu precies zit. Zo houd je haar aandacht vast. Groetjes, A.

S., 22-11-2011 19:32 #1.332
Goeiedag, ik en me vrienden hebben nooit echt een sterke relatie gehad terwijl we wel verliefd zijn op elkaar. Sinds een tijdje is het uit, omdat ze zegt dat ze er niks meer voor hoeft te doen. Ze vind mannen die zei leuk vind interessant die haar als een soort pleziertje zien, dan gaat zij dus extra haar best om om meer te zijn dan alleen een pleziertje. Zo ging het bij ons ook, totdat het serieuzer werd. Ze heeft dan de neiging om weg te lopen, dus ik ga dan extra me best doen. Ik heb haar btw al 2 weken niet gezien bijna, wat ik overigens jammer vind maar ook niet zoveel behoefte heb omdat het allemaal van mij komt. Dat ze mij graag wilt zien wordt minder omdat het mij nu wel kan schelen of ik haar wel of niet zie. In het begin zagen we elkaar wel veel, weekend, doordeweeks etc. Nu dus amper. Ik wil haar namelijk echt niet kwijt. Zij mij overigens ook niet. Ze heeft met haar ex een nare tijd gehad, we kennen elkaar nog niet zo heel lang en ze heeft mij nog niet verteld wat het is. Ik denk dat haar ex dr heel veel pijn heeft gedaan en slecht heeft behandeld. Wat kan ik doen? Groetjes Reactie infoteur, 23-11-2011
Hi S., niets, tenzij je met haar mee wilt spelen in die speeltuin van haar. Met liefde heeft dit verhaal niets te maken, niet eens met een 'relatie'. Mannen ziet ze als speeltjes en ze holt weg als de man in kwestie meer moeite gaat doen. Meer is het niet. Ik zie niets inhoudelijks, niets vriendschappelijks, niets dat duidt op iets dat blijvend is. En voor jou voelt ze ook al niks, misschien enkel als je ingaat op haar onuitgesproken uitnodigingen voor 'verstoppertje', 'tikkertje', en 'kat-en-muis'. Ik kan hier dus verder niks mee. Groetjes, A.

C., 22-11-2011 19:22 #1.331
Gisteren is Karen langsgekomen. We hebben samen een huis. Er staan nog heel veel spullen van haar in huis. Ze heeft iets gegeten en ze wou de inboedel bespreken. 10 min hebben we gesproken over dit en al de rest was het over ons. Ze begon me te vragen wat ik in het weekend had gedaan en met wie… vroeg wat ik morgen ging doen… Waarom wil ze mij controleren.Verder begon ze over onze relatie, punten die ik verkeerd deed, en nu is er geen weg terug… heb een beslissing genomen… ik kreeg opnieuw een dreun… Die kerel waar ze me voor in de steek liet, doet alles wat zij leuk vindt voor het ogenblik… goed praten, steun, weekendjes weg enz… Tot ze toen ik met haar aan het praten was en vroeg hoe zit het nu tss jullie.Het is toch ook geen cinicure omzomaar weg te gaan en die kinderen in de steek te laten. Kinderen zijn +/- 3-4jaar… Zegt ze erop de relatie van die kerel en zijn vrouw ging al 5 jaar niet goed. Waarom dan aan kinderen beginnen vraag ik me af… En ja, hij gaat nog steeds terug naar zijn vrouw en kinderen in de week… want kan ze niet missen. Ik zie dat mijn ex het moeilijk ermee heeft, eigen schuld denk ik in mijn eigen. En elke week met de rugzak gaan logeren bij vrienden, ze zag er tegenop… Wat ik niet begrijp, als je dan zo'n stap zet… dan huur je toch direct iets waar je kan wonen… Nu wil ze onze lening opschorten en dan heeft ze meer geld voor iets anders te huren. Volgende week hebben we afspraak bank. Ik wil wel luisteren, maar zal niet akkoord gaan. Kost u alleen maar geld. Geld speelt voor mij geen rol, alle ik wil bedoelen… verdien goed en wil het niet haar gemakkelijk maken.Niet dat ik haar wil wraken, maar dit is niet de goede weg, manier… Uiteindelijk begon ze nadat we even een zware discussie hadden en ze zelfs agressief werd, wat ik nooit heb meegemaakt van haar… alles in te pakken, bestek, borden, enz… om na nog eens een deftig gesprek te vertrekken nadat ze alles had terug uitgeladen… onbegrijpelijk!
In haar woede had ze gebeld naar gemeenschappelijke vrienden van ons en die zwaar beledigd. Ze werd wanhopig, ikzelf was opdat moment volledig gebroken… wist niet wat ik moest doen. Vraagt ze me wanneer ze doorgaat, kan jij onze vrienden bellen en zeggen dat het me spijt… Ik zeg, vergeet het… jij gaat je excuseren… ze pakte me vast en zij sorry… Terwijl ik dit schrijf, belt ze me… gewoon voor te vragen of het lukt met tekst huis te schrijven voor verkoop… heb haar gezegd dat het niet zo simpel is. En nog foto's moet trekken, dit weekend komen ze onze oprit aanleggen en zal er dan nemen heb ik gezegd.
Ok, is goed zegt ze, bel je morgen nog wel even terug op… Pfffffff… liefde is zo mooi, maar kan je doen zweten en afzien… ik probeer nu zo rustig mogelijk te blijven en zolang ze een relatie heeft, kan ik niks doen… Mijn weekend heb ik iets geboekt met enkele vrienden, zal me goed doen even weg te zijn en haar niet te horen en te zien.
Zo A., bedankt voor de info… Laat het nu even rusten, ze betkent veel voor me… maar ik weet niet hoever mijn lichaam(hart) dit nog kan aanhouden… Reactie infoteur, 23-11-2011
Hi C., je ex wordt belazerd waar ze bij staat. Misschien inderdaad 'eigen schuld dikke bult', want ze bedonderde jou ook. Haar lover gaat door de week nog steeds terug naar vrouw en kinderen 'omdat hij ze niet kan missen'. Juist ja. Deze vent heeft natuurlijk helemaal geen slecht huwelijk en wil er gewoon nog wat extra's bij hebben. Daarom liegt hij ook tegen haar dat zijn huwelijk al 'vijf jaar niet goed ging'. Je reinste waanzin gezien de leeftijden van zijn kinderen… Verder maken ze geen enkele aanstalten om samen te zijn, logisch niet, want hij heeft al een gezin en een huis, dus waarom zou hij bij zijn minnares moeten gaan wonen. Ook dat heeft je ex kennelijk niet eens in de gaten. Al met al wordt het hoog tijd dat je haar deze dingen eens inpepert want ze is - verliefd als ze is - niet bij machte om in te zien dat ze een handig gebruiksartikel is voor een man die zijn gezin nooit en te nimmer zal opgeven. En waar is haar geweten om te denken dat ze emotioneel ongestraft met andermans echtgenoot weekendjes weg kan gaan? Het 'goede praten' beheerst ie wel erg goed, zelfs 'steun' is waar hij mee strooit. Zo praat ie haar op geraffineerde wijze het bed in. Zeg haar gerust dat ze een eersteklas sufferd is als ze hier in trapt en wens haar veel wijsheid toe. Dan heb je m.i. het belangrijkste gedaan om haar - en indirect jezelf - te helpen. Misschien is ze je er ooit wel dankbaar voor… Sterkte hoor, A.

Bo, 22-11-2011 18:50 #1.330
Lieve Astrid, toch nog een kleine toelichting op jouw comment van 22 11 11. Zoveel exen zijn het niet hoor, want hij springt niet zo vlug van de ene op de andere. Het gaat hier over 2 exen waar hij telkens een relatie van ong twee jaar mee had… en daartussen minstens een half jaar alleen. Beiden hadden een eigen kind, en dat ging niet samen met zijn dochter. Voordeel voor mij. Zijn dochter en ik zien elkaar echt wel graag, en hebben zelfs nog contact, en wij missen elkaar echt, en dat ziet hij 'nu' ook… ;-) Reactie infoteur, 23-11-2011
Hi Bo, nou dat is alvast goed. Een vertrouwensband tussen kind en 'stiefmoeder' kost nu eenmaal tijd, en hopelijk ziet hij ooit wel in dat hij het met jou wat dat betreft niet slecht getroffen heeft. Zijn relatieverleden laat helaas nog steeds hetzelfde zien: een onvermogen om een relatie te handhaven. Ongeacht het exacte aantal exen. Groetjes, A.

Lola, 22-11-2011 18:26 #1.329
Goedenavond,
Ik heb een enorm brandende vraag en ik hoop dat u hem zou kunnen beantwoorden…

Mijn ex en ik zijn nu bijna een half jaar uit elkaar door een ruzie. We zijn ook collega's van elkaar, dus we zien elkaar elke werkdag wel en soms daarbuiten als "friends with benefits" helaas. Al is dat inmiddels 1, 5 maand geleden dan we dat gedaan hebben.

Ik krijg alleen sterk het vermoeden dat hij langzaamaan toch weer terug wil.

* 3 weken geleden stond hij op het werk helemaal alleen in een hal naar mij te kijken totdat ik uit het zicht verdwenen was. (Dat had ik niet door, totdat ik even keek of er iemand achter me liep om de deur open te houden) Vond ik erg verdacht. Heb het hem gezegd dat ik dat zag en het enige wat hij zei was dat hij me nog altijd een lekker ding vind.
* Hij heeft me toegevoegd op Facebook.
* Op het werk zegt hij altijd hoi en best uitbundig en vaak blij.
* Hij geeft toe dat hij op het werk naar me zit te kijken.
* In het weekend krijg ik bijna altijd 's nachts smsjes van hem. Staat vaak niks in wat ik wil horen :P Maar hij smst wel en uit zichzelf!
* Zelfs toen hij n week in buitenland zat nam hij contact met mij op en ook stuurde hij 's nachts smsjes.
* Hij noemt me nog steeds sweetie.

Ik vind het best lastig worden hiermee om te gaan omdat het mij helemaal gek maakt… Ik wil hem namelijk wel maar al te graag terug. Zijn dit goede signalen? En wat kan ik doen? Alvast ontzettend bedankt! Reactie infoteur, 23-11-2011
Hi Lola, nee dit zijn geen goede signalen want ik vrees dat je liefde en lust door elkaar haalt. Hij ziet in jou een 'lekker ding' waar hij zijn ogen niet vanaf kan houden, ook al ben je dan een ex. Het nachtelijke sms'en is zelfs nog beroerder: Het geeft aan dat ie vooral in de nacht aan jou denkt. Waarom niet overdag? Een fout teken als je het mij vraagt. En dan het 'sweetie' noemen: het feit dat je dat pikt zegt natuurlijk alles. Een beetje vrouw zou toch op zijn minst iets roepen zoals: 'Ik ben je sweetie niet.' Ik denk dat ie dat hele spelletje wel leuk vindt, maar dat hier helemaal niets serieus bij zit. 'Jou gek maken', prachtig vindt ie het. En het lukt hem ook nog! Laat je dus niet langer gek maken maar flirt voor zijn neus met een andere kerel. Eens kijken hoe 'gek' hij zelf wordt ;). Groetjes, A.

Bo, 22-11-2011 14:54 #1.328
Dag Astrid, dan toch een anwoord gekregen op mijn mail! Ik had verwacht dat hij in de verdediging zou gaan maar hij heeft er geen woorden voor en vond het de mooiste brief die hij al gekregen had. Hij zegt dat het hem idd. een spiegel voorhoudt en dat hij er hopelijk iets mee kan. Hij bedankte voor de mail en zei sorry voor wie hij soms is en was… sealed with a kiss… en nu verwacht ik echt een lange stilte tss. ons en hij zal die stilte moeten verbreken, niet? Liefs Bo Reactie infoteur, 23-11-2011
Hi Bo, ja. Het is geweldig dat ie het zelfs de 'mooiste brief' vond. Hopelijk krijgt hij er enig zelfinzicht door en kan hij vervolgens eens aan 'zelfhulp' doen ;). De sorry is wat minder geslaagd, omdat zo'n man dan vaak denkt dat daarmee de kous af is. Aan 'lastige' vrouwen hebben velen een hekel! Sealed with a kiss is natuurlijk wel weer goed :). Tja, je hoeft nu lange tijd niets te doen, want nu komt het echt op hem aan of hij jou op de juiste waarde weet te schatten, of dat hij toch maar liever verder zoekt in zijn exenbestand ;D. Laat hij niets meer horen, echt niets meer, dan weet je dat je hebt geinvesteerd in een heeeel foute man. Ik help je hopen op een betere afloop! Groetjes, A.

Ergverdrietig, 21-11-2011 23:49 #1.327
Hallo A. Iets heel onverwachts is gebeurd. Zoals ik in mijn laatste berichten al aangaf heb ik het contact nu al enige tijd (6 weken) verbroken. Ik had eigenlijk niet verwacht dat er nog een berichtje van haar kant zou komen. Wel op gehoopt. Vandaag dan toch heel onverwachts een bericht. Het bericht kwam in de middag en was slechts een 'hey, hoe gaat het met je?' Er volgde heel kort contact waarin ik aangaf dat het goed met me gaat. In dit contact refereerde ze naar wat foto's die ze gezien had op internet van mij welke ze leuk vond. (voor mijn gevoel om wat conversatie op gang te brengen). Omdat ik op mijn werk was en afspraken gepland had moest ik het afbreken en heb aangegeven dat ik haar in de avond nog wel even zou berichten. (ik heb het bewust heel kort gehouden)

Zo gezegd zo gedaan heb ik in de avond een een berichtje gestuurd met de vraag hoe het met haar studie ging. Ik kreeg na een tijdje antwoord en ook de vraag hoe het bij mij ging. Allemaal redelijk kort en oppervlakkig met weinig emotie. (in de chat met haar ben ik eigenlijk ook niet anders gewent, zelf tijdens onze relatie)

Na wat korte berichtjes heb ik haar de vraag gesteld of ze de foto's van onze gezamenlijke vakantie nog eens wilde doorsturen omdat dit in het verleden niet gelukt is. Eigenlijk vanuit het niets stuurt ze 'Ja we spreken toch binnenkort nog eens af, kunnen we even bijkletsen enzo'.

Ik heb niet als een dolle hond een afspraak proberen te maken en heb aangegeven dat ik wel even moest kijken want december zou een drukke maand voor me gaan worden. In mijn ogen een beetje teleurgesteld antwoordde ze: "oh… ok… we kunnen ook deze of begin volgende week wat afspreken?'

Ik gaf aan dat ik even moest kijken en stelde voor om over een paar weken af te spreken. Na wat over en weer agenda data vergelijken (ik heb het druk, zij kon ook een aantal weekeinde niet) stelde ze volgende week dinsdag voor. (voor de 2e keer een afspraak op korte termijn voorstellen?)

Ik gaf aan dat het wellicht leuker zou zijn om in een weekeinde wat te plannen maar ze gaf aan de komende 3 weekeinde "vol" te zitten. Ik ben akkoord gegaan met de afspraak op dinsdag.

Voor mijn gevoel zat er weinig enthousiasme achter haar vraag en berichtgeving al reageert ze de laatste paar dagen weer wat op foto's van mij op facebook en ik vind het ook vreemd dat ze nu na 6 weken ineens op korte termijn een afspraak wil maken. (voor mijn gevoel had het niet uitgemaakt als er nog een paar weken bij zouden komen voor we (überhaupt) wat af zouden spreken)

Ik heb verder al het initiatief bij haar gelaten en aangegeven dat ze me maar een tijd door moet geven en eventueel waar we afspreken. Ze gaf aan dat ze me nog wat zou laten weten en hier is het vervolgens bij gebleven. De berichtgevingen waren vriendelijk met hier en daar wat ge haha en wat smiley's maar voor mijn gevoel nog altijd vrij oppervlakkig al kwam het contact en initiatief tot een afspraak van haar kant.

kunt u a) hier uw mening eens over geven? want ik kan er eigenlijk geen touw meer aan vast knopen en b) wat advies geven voor de afspraak qua opstelling van mijn kant.

Mijn verwachtingspatroon is heel laag maar toch begint nu ook weer wat hoop de kop op te steken. Ik vind het jammer dat de afspraak op een werkdag moet plaatsvinden want dit betekend dat er weinig "uitloop" mogelijkheid is. Mocht de afspraak leuk zijn, mag ik dan het initiatief nemen om een vervolg te plannen?

Ik hoor heel graag wat u mening in dit geheel is en laat me graag adviseren. Natuurlijk wederom heel erg bedankt voor het antwoord! ik vind het erg fijn om een objectieve mening te krijgen. Reactie infoteur, 23-11-2011
Hi Ergverdrietig, het is moeilijk haar gedachtenpatroon te begrijpen. Misschien is het nieuwsgierigheid, zoekt ze vriendschap of mist ze je echt. Omdat ze qua emoties weinig loslaat, houdt ze de spanning er voor jou helaas nog wel even in. Op die afspraak kun je het best eens polsen of zij nu werkelijk de 'vrouw van jouw dromen' is, want als ik het zo lees lijkt dat van twee kanten helemaal niet het geval. Echte liefde kruipt waar het niet gaan kan en neemt feitelijk een heel leven in beslag. Doe dus vooral zelfonderzoek. Wat gebeurt er als je haar ziet, is er dan een vonk of is er een 'leeg gevoel'? Is er herkenning, hebben jullie plezier en hoe zit het met flirten? Probeer de boel vriendschappelijk te benaderen, geef haar een stralende lach en houd het gesprek op gang. Informeer naar haar leven, en wees oprecht geinteresseerd. Een kleine knipoog kan geen kwaad, en kan precies het verschil maken tussen 'ik wil gewoon vrienden met je zijn' en 'ik zie veel meer in jou'. Laat het over je heen komen want liefde is niet iets wat je kunt sturen. Het is er, of het is er niet. Wees toeschouwer van wat er gebeurt ;). Veel succes, A.

Bo, 21-11-2011 16:21 #1.326
Beste Astrid,
Zoals je zei, zal ik nu geen initiatieven nemen. Hij stuurde dit weekend een sms van wat hij aan het doen was, ik heb later die dag geantwoord dat ik het leuk vond voor hem, en dat ik het ook leuk had. Ik heb hem nog een brief gestuurd waarin ik liet weten dat ik het leuk vond voor hem, maar dat ik met zo'n smsjes niet veel kan doen, want ik wil geen vrienden zijn, en waarin ik hem bedank voor de mooie tijd (en wat leuke momenten van samen opgesomd) en dat ik die zal koesteren, maar dat ik geen genoegen meer neem met een man die mij blijft vergelijken met zijn exen, die blijft twijfelen of hij met mij door moet of niet. Die mij maar niet kan vergeven over 1 klein feitje, dat misliep en mij beschuldigd dat ik zijn dochter er niet helemaal bij wil. Ik heb hem geschreven dat hij idd. mss die exen maar eens moet contacteren als hij er nog zoveel mee bezig is.Ik schreef dat ik nu echt verder ga en dat ik geen hoop meer koester naar hem toe. Hij moet eerst maar eens goed nadenken en als hij op een dag weer kan liefhebben en liefde ontvangen, dat dit heel mss. tussen ons zou kunnen zijn maar evengoed van niet. En dat ik hoop dat hij dan ook aan het welbevinden van zijn dochter gaat denken, en niet zomaar definitieve beslissingen neemt op tijdelijke gevoelens. Ik heb gezegd dat ik nu sterker ben en weer geniet zonder hem.Ik heb hem gezegd dat hij en zijn dochter mijn thuis waren, maar dat, hoe dan ook, mijn toekomst er zeker heel goed uit zal zien… Dit is echt mijn laatste teken van leven naar hem toe voor een hele tijd, wat hij ook antwoord. Hopelijk heb ik het juist aangepakt maar voor mij voelt het goed aan, wat de uitkomst ook zal worden… Ik laat hem op Fb ook staan als vriend, dan kan hij maar zien hoe leuk mijn tijd is (al 2 vrienden toegevoegd die hij niet kent, waar ik leuk contact mee heb, en dat is echt waar!) was hij er niet geweest, dan had ik zeker al een date, maar is mij iets te vroeg… of niet?
Groetjes, Bo Reactie infoteur, 22-11-2011
Hi Bo, je stuurde hem een gedurfde brief waarin je je standpunten duidelijk naar voren bracht, en dat heeft ie nodig. Sommige mannen denken 'ongestraft' gebruik te kunnen maken van de emoties van de ander, niet eens expres hoor. Misschien begrijpt hij helemaal niet wat hij in jou oproept, en het werd tijd dat hij dat nu eens zwart op wit kon lezen. Met zijn exen heb jij niks te maken, dus hoef je het je niet te laten welgevallen dat je voortdurend werd vergeleken met vrouwen die het met zijn dochter niet zo op hadden. Overigens moet je met een man die zoveel relaties heeft versleten altijd oppassen. De kans dat jij die 'ene' bent is op zo'n manier alleen maar dubbel zo klein. Voeg online gerust een flinke voorraad mannen toe zodat hij beseft dat jij zomaar vertrokken kan zijn. En dan is het geen verkeken kans voor jou, maar een verkeken kans voor hem. Goed gedaan Bo! A.

C., 21-11-2011 13:40 #1.325
Karen is het meisje waar ik bijna 8 jaar met samen ben geweest. Iets meer dan 14 dagen geleden heeft ze me verteld dat ze weg gaat van me. Een collega bij haar op het werk heeft haar hart veroverd. Totaal verbijsterd, aangeslagen, ik wist niet wat er gebeurde. Totaal niet verwacht… niemand eigenlijk. Wij hebben samen zoveel opgebouwd en nu valt alles in duigen… heb nog getracht met haar te praten, maar haar standpunt stond vast. Je kan niets meer aan mijn beslissing doen. De kerel waar ze een relatie mee is begonnen heeft zijn relatie van 18 jaar opgezegd en vrouw met 2 kinderen achter gelaten. Wat toch ook een hele stap is.

In mijn hoofd speelde de afgelopen weken zoveel vragen, telkens een waarom vraag.
Ok, in elke relatie zijn er conflicten. Nu het feit is dat we al enkele jaren bezig zijn voor kinderen en we zijn moeten starten met inseminatie. Wat het allemaal er niet gemakkellijk op heeft gemaakt. Ook heb ik haar mss teveel alleen gelaten. Heb drukke job, ben daarbij ook nog eens zelfstandige… Sport heel veel, teveel… waardoor ze verschillende avonden alleen achter bleef… fouten die ik nu niet meer kan goedmaken. Maar zoals je schreef op je site, dit was de druppel en ze kon haar verhaal kwijt bij een collega… die opdat moment de schouder was waar ze kon op uithuilen.

Vanavond komt ze langs voor nog wat spullen te halen, we hebben samen een huis… het staat nu te koop, maar dit houd ons nogwat samen. Alhoewel ik er zo rap mogelijk van af wil. Want hoe kan ik haar even laten en ieders zijn weg gaan als dit momenteel tss ons staat. Zij heeft iemand waar ze nu op terugvalt. Maar ik blijf alleen achter.

Afgelopen weekend heb ik geprobeerd knop om te draaien. Ze zal straks langskomen en zal proberen cool te blijven. Hoe reageer ik best vanavond. Ze zal iets klein eten, vermits we toch wat te bespreken hebben over inboedel enz… Ga koken, wat ze toch altijd graag heeft gehad. Het is moeilijk, maar de tijd zal raad geven zeggen ze altijd… Wil haar niet opgeven, maar nu moet ik haar loslaten… ze leeft op een wolk… ik hoor niet in het plaatje thuis… ze gaat weekendjes weg, op restaurant, enz… Dingen die ook met haar wil doen…

Zo, dit is in het kort mijn verhaal. Reactie infoteur, 22-11-2011
Hi C., de manier van doen van je ex is heel modern: Laat je veroveren door een collega en dump de partner waar je acht jaar mee samen was. Op geen enkele manier is de affaire tussen die twee te vergelijken met een langlopende relatie zoals jullie hadden en zoals haar vlam met zijn vrouw had. Achttien jaar samen met twee kinderen… het kon hem niks meer schelen, zo verblind is ie door al het nieuwe wat jouw vriendin hem bood. En viceversa. Dat haar standpunt vaststaat en je er volgens haar zeggen niks meer aan kon doen, is een extra klap in je gezicht. Ik kan je verzekeren dat de ene relatie voor de andere verruilen weinig goeds brengt, tenzij er jaren van stilte tussen zat. Verliefd als ze nu is, zal ze ooit wakker worden uit haar droom en beseffen dat het zo niet werkt. Je hebt die avond inmiddels gehad, en ik hoop dan ook dat je haar in verwarring hebt kunnen brengen. Het kan nooit kwaad om wat roet in hun relatie te storten. Vraag haar waarom die vent zo fantastisch is dat hij tussen jullie in kon komen staan, waarom zij dat toeliet, en waarom hij zo onnozel is om vrouw en kinderen achter te laten voor iets dat natuurlijk hoofdzakelijk een kwestie is van lust. Heeft je ex ooit beseft wat zij ook in zijn gezin aanricht? Vast niet. Maar je kunt haar dit wel onder haar neus wrijven. Zo weet ze in elk geval dat jij je verstand nog keurig op orde hebt, en dat is je te prijzen :). Veel sterkte, A.

B., 21-11-2011 12:53 #1.324
Hallo A, Ik dacht eigenlijk dat je eerder zei dat iemand met bindingsangst zich steeds weer in relaties zal storten, wat telkens mislukt om zich vervolgens af te vragen waarom het toch steeds mislukt. Nu zeg je iets anders namelijk vandaag bij je reactie bij Richard: ‘Het deed toen in eerste instantie denken aan bindingsangst, maar je zult de eerste niet zijn die merkt dat zijn ex zich verschrikkelijk gaat binden aan iemand anders!’ Wil je beide toelichten? Gr. B. Reactie infoteur, 21-11-2011
Hi B., je haalt twee dingen door elkaar. Bindingsangstigen hebben de neiging van relatie naar relatie te hollen; ze stoppen de relatie op het moment dat het serieus dreigt te worden. In het geval van de ex van R. ga ik er vanuit dat het niet om bindingsangst gaat, ondanks dat het destijds even zo leek. De kans is aanwezig dat zij straks 'nog lang en gelukkig leeft' met heel iemand anders, een hele schok voor de achterblijver! En wie zich vroeg of laat bindt, heeft natuurlijk geen bindingsangst. Bij twijfel of iets om bindingsangst gaat is het nuttig het relatieverleden van de ander te kennen (duur van relaties, oorzaak breuken, etc.). Groetjes, A.

G., 20-11-2011 20:31 #1.323
Hallo, Ik heb u voor de zomervakantie een bericht gestuurd en uw raad opgevolgd om haar vanuit mijn vakantieadres een kaart te sturen. Zij bedankte mij ervoor maar nadat ik die kaart gestuurd had kwam ik erachter dat ze een nieuwe vriend had. In die tijd heb ik geen contact meer met haar gezocht. Het is nu ongeveer een half jaar uit en inmiddels is het ook weer uit met haar nieuwe vriend. Echter mis ik haar nog steeds en weet ik niet echt wat ik er mee aan moet. Het is namelijk zo dat ze ineens weer contact met me zoekt en interesse toont hoe het met me gaat enzovoort. En met de vraag of we binnenkort de spullen die nog bij elkaar staan een keer terug moeten geven. Ook stuurde ze mijn broer waar ze normaal nooit contact mee heeft een berichtje hoe het ging enzo. Ik zou haar op zich nog wel een kans willen geven, maar ik weet niet hoe ik nu het best kan handelen. Het lijkt me sowieso niet verstandig om er gelijk vol op in te gaan, maar wat is de aanpak die u mij aanraad?
Groet, G. Reactie infoteur, 21-11-2011
Hi G., het gaat hier klaarblijkelijk niet om echte liefde maar om experimenten. Jij maakte daar deel van uit, maar haar nieuwe vriend met wie het nu ook uit is, eveneens. En na deze zal ze wederom doorgaan op de relatietoer, totdat ze straks een indrukwekkende lijst mannen heeft gehad, terwijl ze werkelijke liefde eigenlijk nooit heeft gevoeld. Mijn advies is dus om hier niet in mee te gaan, tenzij je zelf ook niet zo serieus bent en gewoon 'een vriendin' wilt hebben. Wil je haar duurzaam terug, dan zal ze toch moeten aantonen dat ze jou als persoon echt mist, en dat het zonder jou gewoon helemaal niks meer was. De geloofwaardigheid hiervan zal zijn tijd nodig hebben. Een afspraak kun je doen, maar onderneem dan verder niets. Eens kijken wat ze van jou verwacht… Groetjes, A.

Richard, 20-11-2011 18:39 #1.322
Beste A,
Bedankt wederom voor je reactie. Denk dat ik toch met een ander briefje tzt op de koffie wil komen., Vind het een beetje te emo wellicht. (hoe bedoel je over de top?) Wil t graag goed doen en ik mis de ervaring (gelukkig) hiervoor.

Ik denk nog heel veel aan haar maar denk dat het er echt niet meer inzit. merk dat het besef dat er een nieuwe wereld is ook wel aantrekkelijk kan zijn. Echter ben k niet zo iemand die achter het ander geslacht aan gaat. voor mn ex was ik ook 4 jaar alleen. (zij ook)

Zou haar wel graag als vriend blijven houden.En denk dat ik daar een briefje aan moet wagen. Want dat is het me zeker wel waard. Begin dit jaar onder R. (17-03-11) had ik je ook geschreven, toen ze uit huis ging. Leuk om je reactie van toen te bekijken. (denk toch de bindingsangst) Na het etentje (door haar moeder ondersteund;) waren we destijds weer samen gekomen. Echter zijn we niet duurzaam teruggekomen., En ik vrees dat Lady Luck nu wellicht op is. Maar ik mis haar nog zo. Onze dingetjes samen, en houden van is het bij mij ook echt. Maar ik ben al wel genoeg afgekoeld/rationeel dat ik tenminste kan spelen naar de buitenwereld alsof er niets aan de hand is en mn emotie's nu wel volledig onder bedwang heb… (handig als ik contact kan opnemen?)

Wat zou ik het beste kunnen doen om de kans op een reactie op een briefje te vergroten? Vond het wel lief dat ze bezorgd was de dagen na 10-10 dit jaar en mn zus had gebeld om te vragen hoe het was. Ik vraag me zo af. zou er nog iets zijn? mist zij de vriendschap niet?
We waren toch wel echt maatjes.Maar wanneer t woord relatie om de hoek kwam. ho maar:-) Daarom de vraag wat ik t beste kan of beter gezegd niet moet doen. Immers de vriendschapsband zie ik toch nog als meest belangrijke, Relatie lijkt me niet realistisch. Al is hoop een groot goed. Zou willen dat we weer speaking konden worden., Al gaat mn leventje wel weer op rolletjes ik mis r.

"het verdriet dat niet spreekt knaagt aan het hart tot het breekt' (Shakespeare)

Dit zegt mi genoeg. (de poetische kant van mij vond ze altijd wel heel bijzonder, veel geschreven de laatste tijd als therapie) ook heerlijk als ik de leiding voor dr nam. Ze was zo lief, en klein:-) zo schattig. (ben zelf 1, 9 en vrij sportief:-) Voelde me alsof k r altijd zou willen beschermen, en dat zou ik ook gedaan hebben.

Groetjes R

Ps: haar huisnr weet ik niet en langsrijden is geen optie (woont in centrum) zou ik haar dat via sms vragen? of haar beter verassen tzt met een briefje. Dankjewel Reactie infoteur, 21-11-2011
Hi Richard, nu je die brief toch niet wilt sturen kun je maar beter eens even niets doen. Langsrijden, sms'en. ze zal misschien enkel denken 'oh daar heb je hem weer'. Een veel langere relatiepauze is echt niet verkeerd, er zal wederzijds meer te vertellen zijn en je kijkt weer met frisse ogen naar elkaar. Kun je het toch niet laten, dan kun je die 'over the top' brief zoals gezegd gewoon doen, maar het is wel gewaagd. Met over the top bedoelde ik trouwens dat het een beetje 'teveel van het goede' lijkt te zijn, iets dat in een relatie prima kan, maar als het gaat om een ex moet je daar natuurlijk mee oppassen. Heb je overigens enig idee wat ze nu met haar leven doet? Wil ze op korte termijn iemand anders, of heeft ze die al, of is ze het woord 'relatie' juist helemaal zat? Dit zijn allemaal belangrijke dingen om te weten. Ik heb je bericht van afgelopen maart ook gelezen. Het deed toen in eerste instantie denken aan bindingsangst, maar je zult de eerste niet zijn die merkt dat zijn ex zich verschrikkelijk gaat binden aan iemand anders! En heeft ze nu eigenlijk helemaal geen slechte kanten? Stel daar maar eens een lijstje van op… ;). Groetjes, A.

Sonja, 20-11-2011 10:53 #1.321
Hallo Astrid,

Nou, afgelopen vrijdag hebben mijn ex en ik bijna 2 uur een gesprek gehad aan de telefoon. Zoals ik al verteld had zouden we donderdag.j.l naar de kroeg met nog een collega. Ik voelde me deze avond niet echt op mijn gemak en deed mijn best 'gezellig' te zijn. De volgende dag belde ik dus mijn ex (omdat ik hoorde dat ze een boete had gekregen die nacht), ze vroeg vrijwel direct of ik het wel leuk had gehad omdat zij de indruk had van niet. Ik heb aangegeven dat ik het onplezierig vind, ook het contact zoals het nu gaat (het om elkaar heen draaien en de stille gespannen momenten). Zij was het hier mee eens. Ze mist mij als maatje verschrikkelijk erg, al zit een relatie er (nu) niet in, ze weet nog niet of het een man of vrouw word, of dat ik toch degene ben… Ik heb haar ook glashard naar die mannelijke vriend van haar gevraagd en of daar de twijfel zit; ja daar denkt ze over na, de ene keer denkt ze ok leuk andere keer helemaal niet. Ik vroeg haar ook of ze seksuele gevoelens voor hem heeft of dat ze met hem wil zoenen o.i.d. dat heeft ze niet… Dus tja… Ze mist het dat ze niet zichzelf kan zijn op het werk omdat we zo moeilijk omgaan met elkaar nu, we hebben afgesproken dit te veranderen en weer gewoon normaal proberen te doen richting elkaar. Ze is bang dat ze een verkeerde indruk achterlaat bij mij als ze mij bv aankijkt, dit doet ze omdat ik dan zo verdrietig ben en zij dat dan ook word. Wel heeft ze gezegd dat ondanks mijn gevoel voor haar, ik ook door moet gaan met leven. Ze weet nu niet echt wat ze moet voelen voor mij, omdat ze me nog wel aantrekkelijk vind en het moeilijk vind onze diepe band (maatjes) en de rest (de relatie/seks) los te zien van elkaar. Op dit moment is zij er niet klaar voor… Maar wil ze mij eigenlijk ook niet kwijt. We moeten beiden af gaan tasten hoe we deze band gaan invullen (ze komt woensdag wel eten), we missen elkaar wel… Apart toch? Ik weet alleen voor mezelf niet of ik alleen maar "vriendschap" wil, wetende dat ze dus ook voor een ander zou kunnen kiezen :( en de confrontatie die ik dan steeds heb.
Aan de andere kant denk ik dat als ik mij er voor inzet, mijn steun en vriendschap geef, er goed uit blijf zien en onze band weer sterker maak (dan hij nu al is), er toch hoop is… Al denkt een vriend van mij dat ik voor niks vecht… Wat denk jij Astrid?
Verder blijft ze nieuwsgierig naar mijn sms contact en mijn verder prive contacten, zo vertelde ik haar dat ik vrijdag.j.l. een eter heb gehad, wie was dat dan? Vroeg ze meteen. Ook kreeg ik gisteren in haar bij zijn een paar smsjes, vraagt ze doodleuk wie dat is. Ik blijf dit apart vinden. Daarin tegen is ze ook open wat zij allemaal doet. Vandaag komt die mannelijke vriend van haar eten, dat verteld ze ook gewoon.
Ik zei tegen haar dat ze misschien weer een muurtje omzich heen heeft gebouwd in haar gevoel voor mij, dat kan zei ze. En het kan zijn dat er ooit wel weer iets tussen ons ontstaat. Maar ik moet niet op haar gaan wachten.
Ik kan natuurlijk zeggen dat ik dit niet aan kan en dat ze moet kiezen of mij helemaal of helemaal niks meer…
Jeetje zeg, wat is dit ingewikkeld!

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 21-11-2011
Hi Sonja, niet zij moet kiezen, maar jij. Want zij heeft al bepaald dat ze geen relatie wil, en jij moet op jouw beurt bepalen hoe je daarmee omgaat. De vriendschap loopt niet direct gevaar want jullie converseren nog wel, maar dat houdt tevens in dat de kans dat het ook vriendschap zal blijven steeds groter wordt. Voor herstel van de relatie kun je dus beter een letterlijke afstand bewaren. Omdat je ex nog niet eens weet of ze nu eigenlijk met een man of vrouw wil zijn, is een verdere keus (welke man of welke vrouw), dan zelfs nog verder weg. Het lijkt erop dat de periode met jou een soort aftasten was, waaruit nu - voor haar - is gebleken dat het dit toch niet helemaal is, hoe fantastisch jij het ook allemaal vond. En mogelijk vond ze het zelf ook best leuk, maar ziet ze de intimiteit op de lange termijn niet zitten. Misschien uit angst, confrontatie, schaamte, vul maar in. Je kunt niet eeuwig op de oplossing van haar problemen wachten dus ik raad je aan om je blik te verruimen en niet meer te hopen op een (spoedig) herstel. Groetjes, A.

Faith, 18-11-2011 12:56 #1.320
Ik wil even een algemene reactie plaatsen. Het valt mij op dat bepaalde mensen hier continue voor advies komen, wat natuurlijk niet erg is, maar het geeft wel wat aan. Dat je op dit moment zelf niet in staat bent te bepalen welke stappen/handelingen te nemen.

Het lijkt mij belangrijk dat men eerst aan zichzelf gaat werken en dan niet negatief bedoelt, er is niks mis met jou, maar je maakt momenteel een (zeer) moeilijke periode mee en daar moet je doorheen zien te komen.

Ikzelf geloof in het lot, als iets is voorbestemd dan zal het ook gebeuren, natuurlijk zul je er wel wat voor moeten doen, maar iets willen forceren (wat ik bij velen zie) gaat niet werken. Soms is het nodig iets los te laten en te kijken of het terugkomt, zoals Astrid bij velen heeft opgemerkt, als er sprake is van echte liefde dan gaat dit niet zomaar over. Dus door een tijdje aan jezelf te werken zorgt er niet voor dat de ander jou vergeet!

Ik ben er zelf van overtuigd dat je enkel gelukkig kunt zijn met een ander als je "alleen" ook gelukkig kunt zijn, de ander moet een toevoeging zijn en niet zozeer een aanvulling van jouw gebreken.

"Love yourself… "

Ik wens iedereen alle geluk en liefde toe, vergeet niet dat na regen ALTIJD zonneschijn komt, je moet er alleen wel voor openstaan… and if it's ment to be, than it will be!

… Remember to carry love in your heart…then you’ll never be alone… Reactie infoteur, 19-11-2011
Hi Faith, bij het bewust nemen van een relatiepauze denken veel mensen dat hun partner dan definitief verdwijnt, nooit meer terugkomt, of een ander neemt. Maar het is een test die ze expres moeten uitvoeren, om te zien hoe diep die liefde nu eigenlijk zit. Vaak blijkt dat er geen sprankje liefde is, en iets dat er nooit was, is ook maar moeilijk terug te halen. "Love is the condition in which the happiness of another person is essential to your own" is een belangrijke quote van Robert Heinlein, die aangeeft dat liefde geen egotrip is, maar een 'rekening houden met de ander'. Dat laatste schort er vaak aan, gezien de vele reacties op deze site. Het vereist een forse dosis egoisme om de partner te dumpen, en dat egoisme is een groeiend verschijnsel. Groetjes, A.

Bo, 18-11-2011 11:07 #1.319
Lieve Astrid,
Intussen heb ik afgesproken een dagje op stap te gaan met de dochter, en dit in de kerstvakantie. We missen elkaar echt wel. Dan is er toch weer een tijdje over gegaan, waar ik contact zal proberen te mijden. Ik laat anders hem ander ook met rust, dus ik zeur niet aan zijn kop over terug samenkomen. Wat als hij echt weer wilt afspreken? Mij zien?Zou ik hem dan durven zeggen dat ik dat niet wil omdat hij zijn verleden teveel meesleurt en mij teveel over dezelfde kam scheert als die 'exen'? En dat hij altijd terugkomt op oude koeien? Mss. dat hij dan ook eens nadenkt dat hij idd het verleden los moet laten? Ik ga intussen weer eens op doktersvisite want ik voel me met de dag slechter… een hart kan 'letterlijk' breken. Liefs, Bo Reactie infoteur, 19-11-2011
Lieve Bo, je kunt hem eraan herinneren dat jij ook gevoelens hebt, vooral als hij je wil zien. Zo wekt hij namelijk verwachtingen die hij uiteindelijk helemaal niet wil waarmaken. Want hij kiest er duidelijk voor om door te gaan op de vrije toer, en wie weet zet hij een vermeende slechte relatie tussen jou en zijn dochter enkel in om maar geen vaste relatie met jou te hoeven. Je kunt zeggen dat je geen behoefte hebt om al die verhalen over zijn exen aan te horen, en dat hij beter naar die dames terug kan gaan als het zoveel moeite kost om over ze heen te komen. Nu geen initiatieven nemen. En nee, een dokter kan niets aan je situatie veranderen, daar hoef je echt niet heen. Lees: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/psychologie/12286-repareer-je-gebroken-hart.html Groetjes, A.

Bo, 17-11-2011 19:17 #1.318
Wow Astrid,
Daar heb je iets aangeraakt!Hij is echt geen vrijbuiter, maar eerder een echte familieman maar… 'die bagage' daar zit het hem volgens mij.Al op onze eerste date vertelde hij honderduit over hoe zijn exen waren.en bij mij zei hij ook op het einde dat hij geen 'naam van ex' en 'naam van ander ex' situatie wou.Die exen hadden zelf ook een kind en mijn kind schoon kind.daardoor werkte het niet, want hij voelde dat zijn dochter bedreigd was.Ik heb geen kinderen maar wou ook wel eens alleen op vakantie, zonder zijn dochter, en dat zag hij als dat ik haar niet mocht. terwijl ik haar echt wel graag zie.dat is het breekpunt bij hem!
Hij gelooft niet dat ik zijn dochter echt graag zie en daarom trekt hij terug.maar ook door die depressie.
Hij zei dat hij vrijheid wilt, hij zei dat hij mij te weinig zag, hij zei dat hij een eenzaat is, hij zei dat ik te ver woon, … allemaal tegenstrijdig niet?
hij zei ook dat zijn dochter de doorslag gaf om het uit te maken… maar baseerde zich op verkeerde feiten, nl.dat hij dacht dat ik zijn dochter niet moest, dus hij vergeleek mij direct met 'exen' die bagage!en wou niet weer die toestanden…
ik voel nu duidelijkheid in zijn 'waarom'
want echt waar, hij wil geen losse toestanden…
dus denk ik dat ik nu geen toenadering moet zoeken tot hij mij 'echt' wil zien om 'mij'
ik kreeg intussen een sms dat hij aan mij dacht en, zo schreef hij 'zijn dochter "blijkbaar" ook' zal hem mss. aan het denken zetten?
liefs Bo Reactie infoteur, 19-11-2011
Hi Bo, dat ie voortdurend allemaal namen van exen noemde, is natuurlijk niet zo tactvol van hem. Hij vergeleek je al die tijd met anderen, en aangezien zij zijn dochter kennelijk niet zo zagen zitten, dacht ie voor het gemak maar even dat jij ook zo denkt. Jammer, want dat je graag met hem alleen wilt zijn heeft niets met zijn kind te maken. Wel moet je er rekening mee houden dat je zijn 'bagage' er gratis bij krijgt. Hij heeft nu eenmaal die dochter en die zal er altijd bij zijn. Je zegt dat hij eigenlijk een familieman is, maar wie zegt dat hij dat met jou wil zijn. Bij jou voelt ie zich veel meer een vrij man, en zo gedraagt ie zich ook. Ook dat heeft zijn bekoringen voor hem, en hij ziet geen noodzaak om dat op korte termijn te veranderen. Ik denk dat hij typisch een man is die nu eventjes van de losse relaties wil genieten, om uiteindelijk met een vrouw vastigheid te zoeken. Of jij die vrouw bent valt echter zeer te betwijfelen. Sterkte, A.

Richard, 17-11-2011 09:26 #1.317
Hoi Beste A,
Ik zat te denken aan dit briefje, Wellicht een laatste halm om in gesprek te komen.
is het too much? zou je iets korter doen? Hoor graag je mening!
Wel een fout gemaakt had vorige week een bericht gestuurd of ik iets kon vragen (of k briefje mocht sturen) Deze viel waarsch in de cattegorie vaag dus geen reactie. Het is ook een kwetsbaar meisje hoor, maar wel heel lief;-)

Hello J…,

Weliswaar zonder je instemming dan nu stiekem toch een kort briefje. Wellicht was mn sms van laatst niet zo duidelijk  vond het lastig contact te zoeken omdat ik voorzichtig met je gevoelens wou omgaan. Weet dat ik, zoals je wellicht gemerkt hebt, respecteer dat we geen contact zouden hebben en dat zal ik blijven doen. Toch wou ik je dit briefje graag sturen, want je bent een te bijzonder en te dierbaar persoon en vriend voor mij geweest om niet achter me te kijken en ervan te willen leren. Ben je enorm dankbaar voor je oneindige vriendschap en je goede hart. Je hebt daarmee een blijvend plekje in mijn hart gekregen. Heb ook diepe bewondering voor hoe jij in je leven staat. Perfect ben je niet, echter ben ik dankbaar dat ik een persoon zoals jou heb mogen leren kennen. Mag je graag.

Wil je graag zeggen dat ik vlak erna het roer omgooide en me meer heb gericht op mijn eigen leven. Door aan mezelf te werken en te leren weer lief voor mezelf te zijn, voel ik me nu gelukkig en zo fijn! Elke ochtend sta ik trappelend op uit mn mand. doe een ontbijtje en begin mn dag, (al is half zeven soms wel erg vroeg;-) Ik heb in de afgelopen periode enkele (drie) belangrijke privé issues aangepakt en opgelost. Ik zou je dit zo graag willen vertellen! Eén van die zaken die ik heb aangepakt en opgelost is dat ik zo aan je trok. Dat zie ik nu in en dat spijt me diep J… Heb erover gepraat, weet waar het aan lag en heb dat opgelost. Besef dat ik je vertrouwen beschaamd heb.

Ook heb ik veel leuke nieuwtjes die ik je zo graag zou willen vertellen en waar ik denk dat je trots op zou zijn geweest! Maar ook de kleine dingetjes zoals iets over een visje dat ik laatst zag in de dierentuin en nu laatst een mevrouw uit de tram, en natuurlijk mn werk en trips naar hoofdkantoor. Al die leuke dingetjes. Dan besef ik weer hoe dierbaar onze vriendschap voor me was Gelukkig zit je nog altijd veilig in mn hart, en mis ik je niet te erg daardoor. Merk dat ik wel echt ben doorgegaan.

Bovenop dit alles ben ik vooral zo benieuwd hoe het met jou is? Mijn gedachten gingen vaak uit naar hoe je je voelt J…, was soms enorm bezorgd en dan weer vreselijk benieuwd naar je welzijn. En ook nieuwsgierig hoe je vakantie was, hoe het gaat met de edelsmid cursus en hoe je nieuwe positie natuurlijk bevalt? Wens je met alles veel succes! Maar bovenal ben ik nu na een tijdje geen contact benieuwd naar jouw verhaal. Zou je graag beter willen begrijpen en naar je luisteren. Het is denk ik goed als we openhartig elkaar zouden kunnen spreken. Dat lucht vast voor beide op. Wellicht onder het genot van een kopje thee en een wandelingetje? Of zelfs wellicht een nieuw ontdekt gezellig Japans restaurantje in de binnenstad. Die meneer is echt fantastisch en het is ook echt een enig plekje! Nodig je graag uit voor een gesprek.

Denk niet dat je me valse hoop bezorgt door terug contact op te nemen,. Ik ben daar echt niet mee bezig J… Vertrouw me daar op. Het is denk goed dat we een openhartig gesprekje kunnen hebben in een fijne omgeving. Dat verdienen we allebei Onze verstandhouding verdient dat. Haast heb ik er niet mee. Besef me heel goed dat jij ook moet helen en ervoor open moet staan. Daarbij heb ik voorlopig heb ik ook beperkte tijd ivm privé afspraken en ik moet deze maand vaak heen en weer vliegen naar hoofdkantoor, dus het kan ook niet direct zijn. Zou t zeker fijn vinden om van je te horen. En een welgemeende knuffel. (wederom zonder bijbedoeling;-) Hopelijk tot snel!

R…

ben benieuwd,

groetjes R. Reactie infoteur, 19-11-2011
Hi Richard :), de brief is iets 'over the top', maar dat zou mij niet hinderen. Het punt is dat ie niet voor mij geschreven is, maar voor je ex ;). In het begin van je schrijven zeg je dat je geen contact meer zult opnemen, maar verderop wijst alles erop dat je het contact weer wilt hervatten. Dat klopt niet met elkaar, laat dat eerste dus weg. Verder vind ik de brief helemaal geweldig, en ze moet toch wel van gemaakt zijn van beton als ze dit naast zich neer kan leggen. Meteen een goede emotietest dus ;). Hoor je helemaal niets meer, dan denk ik dat je brief beter terecht had kunnen komen bij een andere vrouw, want ik garandeer je dat de meesten zullen smelten voor zoveel aardigs. Reageert ze wel, maar niet op de manier die jij wilt, dan hangt het er natuurlijk vanaf wat ze precies zegt. Bij een positieve reactie kun je het verder uitbouwen. Ik hoop niet dat het te vroeg is allemaal, want dat is natuurlijk wel het risico dat je neemt. Maar een man zou een man niet zijn als ie niet al zijn pijlen gebruikt heeft. Daarom: Heel veel succes! :), A.

Sonja, 17-11-2011 00:46 #1.316
Hallo lieve Astrid,

Ik denk dat ik er zelf maar een punt achter zet, dit gaat niet werken. Ik zal je vertellen waarom. Gisteren (woensdagavond) heb ik met mijn ex gewerkt. Ik wilde wat issues betreffende het werk bespreken, haar gedrag en mijn verwarring daarbij. Ik heb benoemd dat ik het idee heb dat ze mij de ene keer ontloopt, afstandelijk doet en de andere keer zoekt ze contact en bespreken we prive dingen. Heb aangegeven hier last van te hebben. Ook gezegd dat ik me bezorgt maakt om haar en dat ze soms zo stil is, vooral naar mij. Mijn ex gaf aan dat ze stil is naar mij omdat ze geen verkeerde intenties wil geven…
Natuurlijk kwamen we al pratende op het onderwerp "ons". Ze geeft aan dat ik er meer last van heb als haar en dat er volgens haar geen liefde meer is… Nog steeds weet ze niet waarom ze na haar vakantie terug kwam, maar ze gaf wel aan dat ik wist dat ze twijfelde… Dat klopt. Mijn ex begon over mijn sms gedrag, dat irriteert haar omdat het op het werk gebeurd, dat kan niet zegt ze. Ik zei toen ja sorry mijn leven gaat ook door, ook wat relaties betrefd… Toen keek mijn ex verontwaardigd… We zijn even gaan roken en natuurlijk word ik weer gebeld. Mijn ex zei op boze toon of is dat Brian? (die mannelijke vriend van mij), ik zeg nee hoezo? Wat kan jou dat schelen? Ja zei ze je houd jezelf voor de gek en bla bla bla… Ze Klonk echt boos en mijn inziens jaloers! Wat denk jij Astrid, waarom reageert ze zo? En waarom haalt ze juist Brain erbij? Waarom niet mijn andere goede vriend Hans, waar ik alles mee deel? Heeft het haar toch aan het denken gezet?

Toen benoemde ze dat ze weer naar die gay bar wil gaan, ik zeg he bah dat vind ik naar om te horen, hoezo zegt ze jij gaat toch ook door met je je leven? Maar zei ze ik wil niks met iemand ga er gewoon heen om wat te drinken en te dansen. Ja ja.

Ik heb haar ook gezegd dat ze eerst maar eens goed na moet denken over alles… Ze mist me trouwens wel en ze vind het moeilijk als ze me ziet op het werk (het willen aanraken, knuffelen etc). We missen allebei de gesprekken en het plezier. Ik zie trouwens wel wat ook in je artikel staat de emotionele lading bij ons beiden: woede, terleurstelling, en we lachen zelfs nog, halen oude herinneringen op etc… Maar ja… :(

Ik weet niet meer wat te doen en volgens mij is er niks meer te doen dan slikken en accepteren… Maar mijn houding naar haar zal nu echt anders zijn, ik sluit me van haar af, nu helemaal. Er valt denk ik toch niks meer te halen…

Heb tenslotte benoemd dat onze kostbare band zo ontzettend kapot gaat, dit vind zij ook erg jammer… Maar ze doet het wel… Ze wil wel graag weer met me afspreken, maar ik weet dat niet. Ik mag dan geen rare dingen doen zei ze… Tenslotte gaf ze me een zoen toen ze wegging…

Love hurts…

Bedankt voor je tijd Astrid en wat denk je, is er nog hoop of niet meer? Domme vraag misschien maar naar haar "heftige" reactie over Brian? Ik was er wat verbaast over eerlijk gezegd.

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 18-11-2011
Hi Sonja, kernpunt is niet die Brian of de eventuele jaloezie, maar het feit dat je 'geen rare dingen mag doen' en stil is omdat ze 'geen verkeerde intenties wil geven'. Alleen jij weet wat ze met die rare dingen bedoelt en je moet je dat ook aantrekken. Als het met intimiteit te maken heeft ziet het er op de korte termijn natuurlijk niet best uit. Het lijkt er dan op dat de relatie is uitgemaakt omdat het op dat vlak niet boterde, hoe leuk jij alles misschien ook vond. Je moet je dan ook echt afvragen of zij wel net zo genoot als jij. Misschien speelde ze het 'spelletje' gewoon mee, uit nieuwsgierigheid, uit een onbestemd verlangen, of omdat ze de situatie totaal niet onder controle had, en jou al helemaal niet. Je wilt je gedrag nu veranderen en dat is goed, want feitelijk wil je nu gewoon doen wat ik je steeds al aanraadde: Geen praatjes meer over de relatie, het priveleven of elkaar prive ontmoeten. In het begin van je schrijven lees ik bijvoorbeeld al dat je haar gedrag en jouw verwarring met haar wilde bespreken, maar dat is een te late openhartigheid. Het communiceren had binnen de relatie moeten gebeuren, niet pas als de relatie over is. Nu zeg ik niet dat jullie nooit praatten, maar de relatie lijkt in haar beleving toch meer een intiem gebeuren geweest te zijn, iets wat zij uiteindelijk niet wilde. Hoop is er alleen als jij voor heel lange duur kan laten zien dat je niets van haar wilt, zodat ze je weer meer kan vertrouwen. Want dat doet ze nu niet. Denk er maar weer es over! ;). Groetjes, A.

Bo, 16-11-2011 16:58 #1.315
Lieve Astrid,
De zondagdate was leuk.We zijn gaan wandelen en de conversatie was luchtig, en daarna iets gaan eten.
Ik vroeg wat hij nu eigenlijk serieus wou bespreken.Hij vertelde (weer) over zijn exen en hoe het daar niet werkte om terug samen te komen…en dat het onherroepelijk was.BAF.Ik kreeg geen hap door mijn keel al bleef ik vrolijk doen.Hij merkte wel dat ik stiller geworden was en vroeg hoe het kwam.Ik zei.tja alles is gezegd he, onherroepelijk!Hij stelde ook voor of ik zijn dochter niet eens op bezoek wou, dan zou hij haar brengen! Raar hé?Hij had het met mij uitgemaakt, dooradat hij dacht dat ik van zijn dochter niet echt veel moest weten. Hij mist haar zelf altijd zo en dan zou hij ze nog brengen voor een dagje?
Daarna heeft hij mij thuis afgezet en we namen afscheid met een knuffel.
De dag erna stuurde ik een sms of ik met de rest van zijn spullen mocht brengen, want dat ik het voorbij wilde.Hij antwoorde:amai dat klinkt zo definitief! Ik antwoorde van ja, dat dit ook de bedoeling was zoals zijn onherroepelijk.Toen zei hij dat dit sloeg op zijn exen en niet op mij.Maar ik mocht gaan en hij zei dat ik daar dan maar moest eten.Ik kwam daar aan en en stuurde een sms waar ik het gerief gelaten had, want ik zag eten samen niet zitten.Direct belde hij dat hij er zo was en dat ik echt moest wachten want hij wou mij zien.Mijn hart haalde het en ik bleef.
.Hij zei dat hij blij was dat ik er was.Na eten samen in de zetel een filmke zien en ik in slaap vallen in zijn armen.Ik was zo moe dat ik vroeg of ik mocht blijven slapen.(was echt kapot en zag de lange rit niet meer zitten)ik had echt geen zin in meer dan alleen slapen en hij maakte ook niks aanstalten
Ik werd wat vroeger wakker en wou zo vlug mogelijk weg maarhij had iets gehoord want stond ineens bij mij net op tijd om de deur weer dicht te duwen.Je gaat toch niet vertrekken als een dief in de nacht? (ik had natuurlijk tranen in de ogen, verdorie) Ik zei dat dit niet had mogen gebeuren, niet het slapen, maar ook niet het eten, Hij zei;maar het was toch leuk?Hij wou mij tegenhouden, maar ik moest gewoon ‘weg’ Ik voelde hoe ik nagekeken werd.
Onderweg stuurde ik nog sms dat dit allemaal te pijnlijk was en dat ik geen vrienden kon zijn.
Hij belde onmiddellijk en wees op iets wat mijn mama gezegd had nl. dat hij wel terug zou komen… awel dan, zei hij, laat het toch van mijn kant komen, geef me tijd en forceer niks.
Later kreeg ik nog een mail dat zijn hart brak toen ik daar s’ morgens zo hals over kop vertrok. En nog later een sms om mij voor alles te bedanken en dat hij zich af vroeg hoe hij mij ooit terug zou kunnen geven wat ik hem gegeven heb.en dat hij het echt helemaal niet meer weet.En dat hij me maar met rust zou laten nu en de tijd het wel zou uitwijzen
Nu voel ik dat er echt weer een ganse tijd over moet gaan voor er weer contact kan zijn.Hij is nu wel gelukkig met zijn job, dus dat is al super, voor de rest weet ik dat het ne trage is, in bijna alles…Nog steeds hingen alle foto’s van mij op.Toen hij bij mij was zag ik hem ook rondkijken (zijn foto’s zijn weg, behalve die van zijn dochter, en ik zag hem ook piepen naar mijn kalender waar alles op staat wat ik doe.
Hij zou zeker nog af willen spreken, maar ik heb schrik om in de vriendschapszone te rakenWacht ik nu weer op contact van hem uit?Hij weet dat contact als vrienden pijnlijk is voor mij, dus neem ik aan als hij terug contact zoekt, dat hij dan meer zal willen?
Ik kreeg nog mail en brief van zijn broer en mama, dat ze mij lief vonden en hopen dat we terug samen komenMaakt het allemaal des te moeilijker he Astrid? Het moet niet van zijn familie, maar van HEM komen he?
Op FB staat hij nog als vriend (en hij nog steeds in relatie) Zou ik hem niet beter wissen?
Of moet ik vrolijk verder doen( voor de schijn )want ik heb het met de dag moeilijker
Hebben nu een volle week niks contact gehad, maar deze morgen kon ik het niet laten een smsje te sturen dan het hard was zonder hem en zijn dochter
Alvast bedankt voor de wijze raad Astrid
Bo Reactie infoteur, 17-11-2011
Hi Bo :), je moet je voor jezelf afvragen wat je in hemelsnaam van hem wilt. Hij biedt je vriendschap, een logeerplek ;), en tijd en ruimte in overvloed. Daarnaast lijkt hij je echt te willen zien en spreken, laat hij zien dat hij een hart heeft, en denkt hij ook aan zijn dochter. Ondertussen zit hij op FB nog steeds in 'relatie', en vindt hij dat je niets moet forceren. Wat bij bedoelt is dat hij zich opgejaagd voelt en onder druk gezet, en ongetwijfeld zal hij ook denken dat je 'zeurt'. Pas daar dus voor, want je drijft hem zo enkel verder weg. Het is jammer dat je nu weer het idee hebt zelf met initiatieven te moeten komen, omdat hij overal zoveel tijd voor neemt dat je je helemaal verloren voelt. Natuurlijk hoef je daar niet als een slaafje op te gaan zitten wachten. Hij kijkt op zo'n andere manier tegen een relatie aan dat jullie het waarschijnlijk nooit eens zullen worden. Hij ziet het vrijblijvend, terwijl jij waarschijnlijk vastigheid zoekt en dat bij hem niet vindt. Een vrijbuiter kun je niet veranderen, bovendien heeft ie iets teveel bagage. De keus is helemaal aan jou. Accepteer je de vriendschap zoals die nu is en kijk je alvast uit naar een andere man, of stop je het contact omdat je meer in hem ziet dan hij in jou… Sterkte! A.

1ste Lief, 16-11-2011 16:28 #1.314
Hi bedankt voor de snelle reactie.
Ik zal wel zien wat de toekomst brengt. Het is niet dat ik jaren zal zit wachten op haar.
Ik denk ook niet dat het zin heeft om haar proberen te overtuigen dat verliefdheid niet de basis is. Maar dan vind ik het zo raar dat de relatie 5 jaar lang heeft kunnen duren. Dan zou je toch na 1-2j zeker stoppen.
Ik heb het laatste jaar ook wel het 1 en het ander meegemaakt.
Ik heb een zwaar verkeersongeval gehad 2-3 maand niet kunnen wandelen en daarna heb ik mijn vader verloren. Zij heeft me altijd gesteund en ik ben haar daar zeer dankbaar voor. Ik weet niet waar ik nu zou staan zonder haar.
4 maand later is ze wel beginnen twijfelen over haar gevoelens. 1maand later heeft ze het dan ook defenitief gedaan gemaakt.
Ik wou je dit toch even zeggen, want ik denk dat dit toch een grote rol heeft gespeeld. En ik heb haar dit ook verteld.
En dit kreeg ik als reactie:

"en over alles wa je zei ivm met onze relatie heb je gelijk, we zijn idd een sterk koppel geweest en veel meegemaakt
maar al die dingen hebben ook superzwaar doorgewogen op ons als individu
en vanaf dat er dan nog een slecht iets gebeurt, bvb ruzie ofzo
dan was da nog een opstapeling op heel da geheel hadk tgevoel
en da woog dan echt wel zwaar door"

Nu ik zal haar wel een kaartje sturen met dan gewoon uit elementaire beleefdheid.
Zij heeft me ook bedankt voor alles wat ik voor heb gedaan en ze zei ook dat ik heb haar gebracht naar de persoon die nu is geworden. En ze is me daar heel dankbaar voor.
Ik vind het alleen jammer dat ze nu zo onverschillig kan doen, maarja dat hoort er bij zeker.
Ik was graag vrienden gebleven met haar. Reactie infoteur, 17-11-2011
Hi 1ste Lief, natuurlijk is het raar dat ze dan toch jarenlang in die relatie zat, maar ik herhaal enkel haar eigen woorden. Voor haar is de verliefdheid weg, zo zegt ze. 'Geen gevoel meer', een bekende slogan die mensen te pas en te onpas gebruiken om van de partner af te komen. En dat is natuurlijk spijkerhard om te horen. In haar reactie lees ik nog wel iets bijzonders, namelijk het woord 'ruzie'. Voor jou misschien niet zo'n issue, maar voor haar (ond)duidelijk wel. Verkeersongeval, verlies van je vader… dat alles zou een werkelijke liefde niet op de proef moeten stellen. Je denkt dat het toch een rol gespeeld heeft, wat eigenlijk verraadt dat haar liefde niet toereikend was. Ze had er geen zin meer in. Een harde leerschool! Sterkte, A.

Sonja, 16-11-2011 12:32 #1.313
Bedankt voor je input. Ik weet niet. Wat ik wel weet is dat ze met al haar relatie's op de hobbel is gegaan. Wel is het zo dat onze relatie haar het meest doet en het langste heeft geduurd. Haar andere relaties duurden maar enkele weken tot een paar maand, al met al duurde dat van ons een jaar. Ik denk (wat ze ook geschreven heeft) dat het vooral de angesten zijn, o.a. wat een ander van ons vind… Een probeersel? Tja, de intensiviteit tussen ons was/ is groot, dus ik betwijfel dat. Het lijkt me dan toch ook dat iemand (mijn ex) veel eerder afhaakt, maar ja ik noem maar wat… Als vrienden van haar al zeggen dat ze zich goed voelde bij deze relatie en dat zelfs een van haar beste vrienden ziet dat we steeds weer naar elkaar toe trekken (terwijl mijn ex anders als een relatie uit was, er ook gelijk klaar mee was) en benoemd dat mijn ex er last van heeft, dit zegt dan wel wat…
Maar hoe kan ik het nog doorbreken? Ik probeer inderdaad gepaste afstand te houden etc, maar dat is zo moeilijk. Ik wil dingen wel bespreekbaar maken, maar dan meer op het werkvlak. Ik ervaar gewoon dat ze zo wisselig is tijdens het werken en matjes… Ik heb daar last van en ik vraag me af waarom? Het zijn meerdere issues, maar waar sta ik hierin? Want ik weet dat ze dan het liefst met mij praat. Het is net of ze als een vluchtig veldmuisje op en neer dwarreld, enerzijds zoekt ze me op anderzijds doet ze afstandelijk.
Wat haar geaardheid betreft, tja misschien is ze nog zoekende. Ik heb haar wel eens gezegd dat dat nu niet aande orde is, je hebt iets met mij en niet met een man, althans die is niet in beeld. Dit beaamde ze dan ook wel. Maar daar maakt ze zich dan zo druk om.
Of ze liever niet met mij is. Ik moet zeggen net als de vorige keren dat het uit was. Mijn ex is somberder, heeft m.i. geen plezier. Ze heeft iemand nodig die haar vrolijk maakt en laat lachen. Dat had ze bij mij en dat zei ze ook altijd. Naast onze leuke "diepe" gesprekken etc, nah ja wat ik al eens heb benoemd. Dit probleem ligt puur bij haarzelf denk ik.
Daarom vind ik het op mijn beurt lastig om mee om te gaan…

Ok er word niets doorbroken, hoe doe ik dat? Behalve afstand houden etc?
Ik zal over je aanwijzingen nadenken Astrid.
Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 17-11-2011
Hi Sonja, die geaardheid van haar was voor jou misschien niet aan de orde, maar voor haar waarschijnlijk wel. Of ze daarin eerlijk tegen je was, valt te betwijfelen. Het kon zijn dat ze je niet voor het hoofd wilde stoten en haar twijfels maar voor zich hield. En zo'n relatie kan lang duren, hoeweel een jaar op een heel mensenleven natuurlijk niet veel is. Haar relatieverleden laat ook al weinig goeds zien: enkel verbroken relaties van heel korte duur. Het doorbreken is niet zozeer een opdracht, want als je je ex telkens tegenkomt, kun je die nodige afstand heel moeilijk handhaven. Maar jullie contact gaat veel verder dan enkel collegialiteit. Veel privegesprekjes en elkaar ook buiten werktijd ontmoeten: daarmee probeer jij de relatie misschien goed te krijgen, en zij heeft heel andere motieven. Ik denk dat ze de gezelligheid tussen jullie zeer zeker mist, maar de intimiteit van de relatie eigenlijk niet wil. En dan bedoel ik niet eens op de korte termijn, maar juist op de lange duur. Misschien denkt ze dat ze jou voor de gek zou houden als ze gewoon doorgaat met de relatie, terwijl ze heimelijk iets anders wil (bijv. een man). Het is jammer dat er geen volledige openheid tussen jullie was. Nu de relatie uit is, ben je eigenlijk te laat om die openheid alsnog te krijgen. Groetjes van A.

Sonja, 15-11-2011 19:42 #1.312
Hallo A,

:) Nou die aanraking was die strijk over mijn arm en die duw. ik bedoelde het niet als vluchtig, het was volgens mij een bewuste strijk over mijn arm… En die duw was niet als een duw bedoelt, meer als een klierderige aanraking met een duwtje. Maar dan nog m.i. vreemd. Oh ja de werk ruimte is heel erg groot, dus om mij te passeren had ze mij niet aan hoeven raken (met die strijk over mijn arm). En daar komt nog bij Astrid, ik weet niet wat ik er aan heb de ene keer loopt mijn ex om mij heen alsof we van glas zijn en vraagt ze vriendelijk of ze er even langs mag en de andere keer raakt ze mij aan.

Vanavond was mijn ex er dus wel om 18:00. Ik nam 'bewust' mijn telefoon ter hand en ik deed als of ik even snel een sms las… Wat denk je Astrid, mijn ex staat tegenover mij (we zouden even buiten roken), en kijkt toch weer iet wat " zuur" naar mijn actie. Ik zeg oh ik had een sms, toen jodelde ik een dom liedje " geen bericht goed bericht en wel bericht is nog leuker bericht!", wederom keek mijn ex "moeilijk" (ze kijkt sowieso moeilijker als ik er ben valt mij op, beetje gerserveerd, waarom doet ze dat? Zou ze het nog lastig vinden?), ze had gewoon alvast naar buiten kunnen lopen toch? Maar nee, blijven hangen. Toen we buiten zaten even over het werk gesproken en vervolgens sprong mijn ex snel over naar het prive gedeelte. Ze vertelde dat ze bij een vriendin ging eten (die ik ook ken) en dat ze daar niks van gehoord had en dat ze daar van baalt en wat voor actie ze nu ging ondernemen.bla bla. Vervolgens vroeg ze of ik vandaag nog naar de unversiteit was geweest bla bla… We hebben even gesproken om vervolgens weer naar binnen te gaan, waar ze nog weer begon te kletsen, ze liet me haar zelfgemaakte ring zien (ze zit op een cursus edelsmeden) en was blij met het resultaat. Ze had haast, maar m.i. bleef ze toch wat hangen omdat ze steeds weer wat ging vertellen werk of prive. Mijn ex begon ook nog over onze afspraak om naar de kroeg te gaan donderdag a.s. Ze had eigenlijk al met een andere collega afgesproken dat hij met haar mee kan rijden, naar de stad waar zij wonen, maar zei ze dat kan ja niet Son, we gaan ja uit donderdag met elkaar (meerdere collega's). Ze wil dus naar de kroeg! Misschien betekend dit niets hoor, ik had het alleen niet verwacht omdat die afspraak met die mannelijke collega, om te carpoolen al eerder gemaakt was, vandaar. En dat ze mij op deze manier kon ontwijken, toch?

Verder maakt ze nog geen aanstalten in het flirten etc, kan nog te vroeg zijn (als het al gebeurd), maar dat deden we eerder wel meer namelijk… We kijken elkaar wel aan, maar ik voel toch nog wat spanning tussen ons, ongemakkelijk is het. Verder doe ik mijn best om prive wat afzijdig te houden, echte diepe gesprekken die we eerder hadden, hebben we niet echt meer…

Maar Astrid, ik voel me echt radeloos. Ik wil zo graag dat het weer goed komt, maar haar houding tot nu toe is zo, tja apart. Ze kijkt strak…

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 16-11-2011
Hi Sonja, ja als je elkaar niet kunt ontlopen ontstaat er al gauw een ongemakkelijke situatie, die je ervaart als een blok spanning dat tussen jullie instaat. Positief is dat ze je prive nog wel wil zien, maar in het kader van de strategie om een gemis te laten ontstaan is het natuurlijk waardeloos. Want zo houd je het om elkaar heen gedraai in stand. Van beide kanten wordt er niets doorbroken. Jij niet omdat je natuurlijk de gepaste afstand probeert te houden, en zij niet omdat ze misschien als de dood is dat ze weer in een relatie vervalt. Dit laatste overheerst heel erg. En mocht je haar toch op een dag weer terughebben, dan is het risico haar weer kwijt te raken levensgroot aanwezig. Ik vraag me af of ze dit met iedereen zou hebben (bindingsangst) of alleen met jou. Bovendien is er de kwestie of ze jou nu zo ontwijkt omdat je haar geaardheid bevestigt en daar in haar hoofd nog niet aan toe is (haar hart wel), OF omdat ze haar geaardheid wel accepteert maar liever niet met jou is, OF omdat deze hele geaardheid feitelijk enkel een probeersel is en ze later toch met een man wil zijn. Dit zijn drie reeele mogelijkheden waar je over na kunt denken… Groetjes, A.

1ste Liefde, 15-11-2011 14:25 #1.311
Hi A, ik ben een jongen van 23. Ik was samen met een meisje van 19 voor 5 jaar.
We hadden een mooie relatie, zonder elkaar te beliegen of te bedriegen.
Deze zomer otnwaakte ik bij haar en ze wou wat tijd voor haar zelf. Ze zei dat haar verliefdheid weg is, dat het gevoel weg is.
En 5 dagen later maakte ze het gedaan. Ik viel compleet uit de lucht.
Daarna heb ik heel licht wat contact gehouden, sms, facebook, bellen.
Dan heb ik haar 4 weken gerust gelaten, toen kreeg ik uiteindelijk een berichtje dat ze ons contact wel miste. Daarna nog eens afgesproken met elkaar en het was alsof er niets was gebeurd. We waren net een verliefd 16j koppel, (de leukste 2 uren in de afgelopen 3 maand) op het einde van de avond wou ze me wel vertellen met een heel klein hartje dat ze ondertussen iemand nieuws had leren kennen.
Dus na onze "date" heb ik haar niet veel meer gehoord(15d geleden)
Ik heb gewoon 1x / week een sms gestuurd met hoe het was met haar, en gewoon een vriendelijke reactie gehad.
Maar nu zit ik op een punt dat ik iets moet beslissen, want ik wil haar terug.
Ik wil haar geen tijd meer gunnen zodanig dat ze dichter groeit naar iemand anders.
Oftwel hou ik het contact lichtjes aan en voer ik het geleidelijk aan weer op en probeer ik terug af te spreken met haar. Maar ze stelt zichzelf niet meer open voor mij.
En ze heeft mij ook al gezegd dat ze geen behoefte meer heeft om contact te hebben met me.
Nu zondag verjaart ze. Gewoon een kaartje sturen met een gelukkige verjaardag erop.
Of haar vragen om iets te gaan eten. Alvast bedankt.
Ps: zij studeert ook voor psychologe, dus alles wat ik zeg of doe weet ze waarom ik dat zeg of doe… Reactie infoteur, 16-11-2011
Hi 1ste Liefde, jullie relatie viel veel te vroeg in jullie levens, want haar onervarenheid spreekt boekdelen. 'Verliefdheid is weg', zo zegt ze en concludeert daarbij dat de relatie dan voorbij moet zijn. Daarnaast heeft ze iemand anders leren kennen en voegt ze eraan toe dat ze geen behoefte meer heeft aan contact met jou. Het heeft in dit geval dus geen zin om haar een kaart te sturen, te bellen of wat dan ook. Lees het artikel bij de 'dont's'! Wat je wel moet doen is een lange pauze inlassen, in dit geval wel jaren, wachten op het moment dat ze niet in een relatie is en dan het contact weer opvoeren. Hopelijk is ze dan ook ouder en wijzer, in die zin dat ze begrijpt dat verliefdheid een relatie nooit langdurig kan 'dragen'. Sterkte, A.

Sonja, 15-11-2011 12:13 #1.310
Hallo A,

Ik had nog iets vergeten in het verhaal van gisteren, hieronder (ik ben hopeloos ik weet het). Mijn ex raakte mij (dus ik niet haar) aan, het was gezellig met en groepje collega's, mijn ex deed vrolijk en terwijl ik haar gewoon passeer, geeft mijn ex mij express een duw en loopt voor mijn voeten, waardoor ik automatisch haar ook even aanraak. Het klinkt kinderachtig misschien, maar ik denk daar weer over na. Later moest ze mij passeren en weer raakt ze mij aan, ze streek even vluchtig over mijn blote arm… Ben benieuwd of ze er vandaag om 18:00 ook is als ik mijn dienst begin of dat ze toch die andere collega laat blijven…

Dat was het weer!

Sonja. Reactie infoteur, 15-11-2011
Hi Sonja, dat aanraken is vreemd, maar ik weet dan ook niet hoe klein jullie werkruimte is. Geeft ze je een duw, dan kun je haar daar natuurlijk op wijzen. En vluchtig over je arm strijken zegt me niets. Geniet ervan, of het nu een ex is of niet ;). Groetjes, A.

Sonja, 14-11-2011 18:51 #1.309
Hallo A,
Even ingewikkeld geschreven, hoop dat u het snapt :) Gisteravond was mijn ex aan het werk, belde ze mij op om te vragen of ik dinsdag (morgen dus) een paar uur kan werken… Kreeg een warrig verhaal dat ze woensdag (dan werkt ze met mij) geen vrij wilde nemen want anders kwam ze niet aan haar uren, terwijl ze dinsdagavond ook kan werken en ik dan de dinsdag gewoon vrij kan houden. Komt over bij mij dat ze woensdag beslist met mij wil werken. Tevens wil ze dinsdag langer doorwerken, zodat ik haar aflos (terwijl er een andere collega werkt en zij dus niet langer zou hoeven werken), maar dat wist ze niet en dus zei ze tot morgen. (alsof ze mij wil zien om 18:00). Vervolgens vroeg ze mij ook of ik nog wat leuks ging doen… (? euh prive contact?) Terwijl ze tegen mijn collega had gezegd dat ze het lastig vind dat ik haar in de gaten houd, deze collega had gezegd dat het een wisselwerking is. Wat doet mij ex vervolgens vraagt mij of ik nog iets leuks ga doen? (en dus mij wederom in de gaten houd!) Ik snap er niks van Astrid! Verder even wat gebabbeld en vervolgens begint ze na een kleine stilte over de dikke mist… Ik had een klein beetje het gevoel alsof ze mij aan het praten wilde houden voor de telefoon… Aangezien we 'gewoon collega's' zijn, had ze na de vraag over die dienst weer op kunnen hangen, toch? Kwam bij mij vreemd over. Maar goed. Vandaag zag ik haar ook weer op het werk, we hebben het niet over de prive afspraak gehad (koffie). Dit leg ik bij haar neer. Maar wel vernam ik dat ze me soms toch aankijkt en weer snel wegkijkt… Zucht, vrouwen…? Het lijkt wel een spel heb ik het idee, wat vind u? Snapt u het nog? Ik niet.
Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 15-11-2011
Hi Sonja, jij en je ex zijn inderdaad het moeilijkste geval hier, lol. Tja, dat in de gaten houden kan vele betekenissen hebben. Zo kan het zijn dat ze jou nog achter de hand wil houden en dus wil weten hoe jouw leven eruit ziet, ook is het mogelijk dat ze bang is dat jij weer op de relatietoer gaat, en dat kost wat kost wil voorkomen door je te bespieden. Bij tegenstrijdigheden moet je altijd kijken naar wat mensen doen, nooit naar wat ze zeggen. Welnu, we zien hier heel simpelweg een ex die jou op afstand houdt. En dat heeft zoals al eerder vermeld, natuurlijk een oorzaak. Probeer geen dingen te zien die er niet zijn, en probeer er ook wat losser mee om te gaan. Vraagt ze iets over de prive-sfeer, kap het dan gewoon af. Je bent als collega's niet verplicht om je priveleven bloot te geven, ook ben je haar geen uitleg verschuldigd over wat je in je eigen tijd doet. Doe dat omgekeerd dan natuurlijk ook niet, en speel het spel van de 'desinteresse'. Daarnaast zou het mooi zijn als je dus naar haar toe onbereikbaar bent, maar voor andere mensen wel zichtbaar bereikbaar bent. Dat onderscheid moet zij goed zien, zodat ze na gaat denken over wat ze gedaan heeft. Groetjes, A.

Aniet, 14-11-2011 08:46 #1.308
Beste A,
Je had laatst gelijk dat een man die uitstelgedrag vertoont zijn zinnen ergens anders op heeft gezet. Via via heb ik gehoord dat hij een andere vriendin heeft. Een verdrietige Aniet Reactie infoteur, 15-11-2011
Hi Aniet, heel begrijpelijk dat je teleurgesteld bent, maar het is ook wel weer een wijze les :(. En denk eraan: er zijn mannen zat! ;). Sterkte, A.

Alex, 13-11-2011 01:15 #1.307
Met mijn ex waren we 3 jaar samen waarvan 2 jaar waren we getrouwd en hebben een prachtige zoon van 2 jaar. Hij is nu 26 en ik 24. Die 3 jaar waren geen gemakkelijke jaren en ik was vaak ontevreden omdat mijn ex zo goed als geen aadacht wou schenken aan mij. Alles wat hij deed is op de bank liggen en tv kijken of playstation spelen als hij van zijn werk kwam. En aangezien dat ik met het kindje thuis zat en hij er tegen was dat ons zoontje naar de kinderopvang ging, was het dubbel zo moeilijk, want thuis zitten een hele lange tijd is heel erg moeilijk, vooral als je man geen dingen samen wil doen. Hij is geen uitgaangstype, en in het begin van onze relatie was hij er tegen dat ik zou uitgaan of gewoon iets voor mezelf zou doen (naar de stad gaan om foto's te gaan trekken), omdat hij zelf een agorafobie heeft (schrik voor grote mensen massa en, in zijn geval, voor grote steden) en vind het zogezegt heel gevaarlijk. En de eerste 1, 5 jaar deed hij erg jaloers, want hij dacht dat ik hem zou bedriegen, hoewel we van begin af aan heel erg verliefd werden op elkaar en bijna 2 maanden later al plannen hebben gemaakt omtrent ons huwelijk, want we wouden allebei dolgraag een gezinnetje stichten en ik was zeker en vast niet van plan om met iemand zelfs te vlirten, want hij was alles voor mij en ik zag niemand behalwe hem.
Ik moet nog een heel belangrijke ding toevoegen. We hebben elkaar leren kennen als ik in Nederland woonde, hij heeft eerst mijn moeder gevraagd om mij ten huwelijk te mogen vragen en daarna mij gevraagd om naar hem naar België te verhuizen (waar hij mij mooi op restaurant ten huwelijk heeft gevraagt met een verlovingsring terwijl hij op zijn knie stond). Maar dat was een heel moeilijke beslissing voor mij om te verhuizen, aangezien ik in Nederland juist begon te studeren op hogeschool, had een heel goede vriendenkring en was gelukkig met mijn leven. Hij heeft mij overtuigd om naar België te verhuizen omdat, volgens hem, het beste voor iedereen zou zijn, want hij werkte in België, had daar 2 auto's, waarvan hij 1 niet zou kunnen meenemen, als hij naar Nederland zou verhuizen. En ik verhuizde, want normaal gezien zou ik verder gaan studeren in België, maar dat ging niet want het schooljaar was al begonnen en ik was te laat voor de examens en mijn studie werd uitgesteld voor het volgende jaar.
Na 4 maanden tijd samenwonen werd ik zwanger en de plan met de studie ging niet door. En er waren meer en meer ruzies, want ik was thuis en mijn ex wou niks samen doen en het was ondragelijk. Maar de probleem was ook dat ik geen vrienden had in België en voelde me alleen. Het was zelfs zo, dat juist voor ons trouw was er rusie (2 weken daarvoor) en hij zijn moeder die een heel harde invloed op hem heeft heeft tegen hem gezegt dat hij niet moet trouwen en beter het een jaar later zou doen "als kindje er is", maar ik zei dat hij mij dan nooit meer zou zien en zijn kind ook niet, en het was weer goed gekomen tussen ons. Maar als we waren getrouwd wou hij weer niks doen en zelfs voor ons huwelijksreis moest ik zelf op internet zoeken, want hij was niet echt geinteresseerd.
En ik was vaak van streek want zelfs als ons zoon was geboren wou hij zo goed als geen aandacht aan hem schenken. En het werd moeiliker en moeilijker. Ik probeerde aandacht te trekken, maar bijvoorbeeld als ik vroeg om een knuffel zei hij altijd "als je een knuffel wil kom ZELF naar hiet en pak het ZELF", en het was ook zo wat onze seksleven betreft. (wat ik dus totaaal niet kan begrijpen, want ik weet dat ik een mooie vrouw ben en ik had nooit vroeger zoeen probleem gehad in mijn vroegere relaties). En alle mensen die ik dat vertel kunnen moeilijk geloven dat het waar is. Maar misschien de probleem was dat ik inderdaad altijd thuis was, hij heeft mij veroverd, zoeen mooie en onafhankelijke meisje/vrouw en wou mij op deze manier op een korte leiband houden, vanwege zijn onzekerheid(?) En probleem is dat elke keer dat ik verdrietig werd door zijn koude gedrag, hij na een tijdje naar mij kwam en zag dat ik boos en verdrietig was, maakte hij het goed, door op zijn knieen te staan en heel erg lef met mij te praten en te beloven dat het allemaal beter zal worden, telkens weer… en zo was het bijna 3 jaar lang. Ik wou zien en voelen dat hij WERKELIJK van mij houdt. Maar het werd niet beter, er waren ruzies, ik probeerde ook zo stil te zijn, als hij, te zwijgen totdat hij zou ontdekken dat het moet veranderen. Maar de laatste jaar werd hij nog meer korter en afstandelijk tegen mij. Als de ruzies voorbij waren knuffelde hij mij zo warm met veel liefde, en telkens weer was hij het dat het goed kwam maken, en het leek dat het toch wel heel belangrijk voor hem was. Maar daarna werd het weer stil en zo tot het verhaal zich herhaalde.
Ik kon het niet meer aan en heb hem verteld dat ik een anders heb ontmoet en hem elkele keer had gezien, en dat er niks was, maar wel paar keer gekust. En dan vertelde ik dat ik dat verzonnen had gewoon omdat ik boos was en hem wou wakker schudden. Maar als er weer een ruzie was, vertelde ik dat weer opnieuw, en uiteindelijk begon hij daarin te geloven. Ik dacht op dat moment, dat het misschien niet juist is, maar ik was zo radeloos, dat ik overtuigd was dat als hij echt van mij houdt zal hij mij die 2 zoenen vergeten. En dat heeft hij eerst gedaan. En het kwam wel goed, maar ik zag dat hij daarmee bleef zitten en als er de volgende ruzie kwam (dat was 4 maanden geleden) werd hij agressief en dwong me een deel van mijn spullen en de spullen van ons zoon klaar te maken om ons naar mijn moeder te brengen, en op dat moment dacht ik dat het beter zou zijn in de plaats van thuis ruzie te hebben en ons zoontje te verontrusten. Tegen mij en mijn moeder zei hij dat het tijdelijk is en dat hij moet nadenken over alles.
En ik had ook tijd nodig om op rust te komen. En de eerste 3 weken als hij mij moeder belde of smste met het vraag wat ik zei, zei ze niks terug, want ik zei niks, ik was boos op hem. En darna was het een week stilte en dan heeft hij mij een sms gestuurd dat hij gaat scheiden. En dan heb ik verteld dat ik het gewoon verzonnen heb (wat ook waar is) maar hij geloofde mij niet meer. Ik probeerde 40 keer op een dag te bellen en nog meer te smsen, maar hij nam niet op en antwoorde op geen bericht. En toe begon ik tot besef te komen dat hij werkelijk gaat scheiden.
De scheidingsproces was al begonnen en ik deed alles wat ik kon om hem van de mening te veranderen. Hij zei alleen "jij moet het ook inzien dat het niet lukte al die 3 jaar". Maar ik wist, dat ondanks alles, het feit dat we zo verschillend van temperament zijn, hielden we en houden we van elkaar en het de moeite waar is om ons relatie, ons huwelijk nog een kans te geven. En dat allemaal probeerde ik beschrijven in mijn brieven met mooie herinneringen en argumenten. Ik was naar hem gekomen en wachtte op hem en als hij van zijn werk kwam, heeft hij me weggestuurd, maar ik smeekte om met hem te praten, maar hij was heel koud, kort en agressief. Ik smeekte om terug te komen op mijn knieeën en huilend een uur lang. Ik heb alles gedaan wat niet moest, maar heb er geen spijt van…
En dan al die e-mails en foto's van ons huwelijk en mooie momenten samen, heb zelfs een lange gedicht geschreven in het Nederlands (hoewel het niet eens mijn moedertaal is), voor hem, maar hij antwoorde alleen "het verandert niks aan de situatie".
En daarna probeerde ik me te kalmeren en hem een beetje tijd te geven, maar na een maand stilte was het niet beter geworden. Elke keer als hij om ons zoontje kwam, voor een weekend om de 14 dagen, wou hij niet een praten met mij, het was altijd een gevecht voor mij om een gesprek van hem te krijgen. Maar hij schenkte geen blik aan mij en reed meteen weg. Maar ik wou antwoorden op mijn vragen en bleef hem eindeloze smsen te sturen waar ik vroeg tegen mij te zeggen dat hij niet meer van mij houdt en hij uiteidelijk antwoordde hij "ik hou niet meer van jou", maar ik dacht dat hij dat gewoon stuurde uit coleire en zodat ik hem met rust zou laten. En daarna vroeg ik (een paar dagen of paar weken later) dat hij zou zeggen dat hij niet meer van mij houdt en we nooit meer samen zouden zijn, dar antwoorde hij niks meer op. en ik bleef het vragen, en dat zei hij "vraag het mij vrijdag, als ik mijn zoon kom halen". En dat is wat ikm niet begrijp. als hij inderdaat van mij niet zou houden en mij niet meer terug wil, waarom wou hij dat dan niet meteen zeggen. En vrijdag wou hij niet praten en zondag ok niet, als hij ons zoontje terug heft gebracht. Maar de week daarna gebeurde dat eindelijk wel. Hij was heel geirriteerd en boos en keek geen enkele keer naar mij tijdens onze gesprek. Ik vroeg hetzelfde dingen aan hem en hij zei "ik wil gewoon dat die scheiding nu achter de rug is en als komen we daarna terug samen binnen 1 of 2 jaar dan is dat zo, maar je moet geen illusies hebben" En hij gaf toe dat zijn liefde niet volledig weg is. Ik probeerde zo mijn best te doen maar het was een moeilijke gesprek met veel spanning, want hij wou helemaal niet praten met mij en was heel agressief en het lijkt het een nonsens om eerst te gaan scheiden om daarna misschien weer terug samen te zijn… En daarna stuurde hij mij weg, want hij zei dat als ik niet uitstap zal hij met mij gewoon naar de politie rijden.
En ik heb uw artikel gelezen een paar keer, want ik wil hem zo graag terug krijgen, maar ik weet niet goed hoe ik alle typ's het best kan gebruiken, want mijn ex vermijdt het zelfs om naar mij te kijken en ik ben radeloos. Ik ZAG echt na die gesprek, ik bestefte dat hij inderdaad nog gevoelend heeft voor mij maar het moeilijk heeft. Want hij bleef heel razend maar heel emotioneel ook en zei ook, met zijn handen in de lucht gesmeten, dat hij niks anders doet behalve denken over alles(!) en dat hij beseft ook dat hij zijn gezin niet meer heeft. Ik ben zo van streek en ik hoop echt dat hij mij/ onze relatie/ ons gezinnetje nog een kans zou geven, maar op een normale manier, zonder tiranie, want hij zei ook in onze gesprek "Áls we ooit nog samen komen, zal alles volgens mijn regels zijn", en dat klopt niet he. Ik weet dat ik misschien onzinnig klink dat na alles wat ik over onze samenleving heb beschreven, maar ik weet dat ik terug samen met mijn ex wil zijn.
Astrid, ik hoop dat u mijn veel te lange brief zou lezen, want ik loop al tegen de muren van de raadsel in mijn hoofd die ik zo graag zou willen oplossen, maar het gewoon niet alleen kan. Reactie infoteur, 14-11-2011
Hi Alex, een ellenlang verhaal wat je had kunnen reduceren tot de regel: 'Als we ooit nog samen komen, zal alles volgens mijn regels zijn'. Hierin verraadt je ex dat hij weinig goede bedoelingen met jou heeft, typisch een man waar je gillend voor weg moet lopen. Gelukkig is jullie huwelijk dan ook voorbij en kun jij de fouten uit het verleden laten rusten. Verbazingwekkend is het voor mij dan ook, dat je deze man terugwilt, ondanks zijn agressie, luiheid, onverantwoordelijk gedrag, het jou negeren, zijn dwingelandij, kilte, irritaties, boosheid, tirannie, het jou van streek maken, de ruzies en zijn razernij (dit alles letterlijk uit je tekst geplukt). Waar ben jij in hemelsnaam mee bezig dat je zo diep zonk dat je maar leugens verzon om zijn aandacht te vangen. En later wederom gemanipuleer: Je eiste dat hij je zou zeggen dat hij niet van je hield, dat jullie nooit meer bij elkaar terug zouden komen. Uiteraard ging hij daar niet op in, dus als je echt denkt met dat soort teksten iets te bereiken? Een onvoorstelbaar relaas vind ik het, en je zoontje is de dupe van jouw zucht naar aandacht en zijn ijskouwe natuur. Raap je eigenwaarde bij elkaar en houd je verre van types zoals hij, want een man die je ongelukkig maakt is geen knip voor de neus waard. Op een dag vind jij iemand die wel de moeite waard is en jou waardeert zoals je bent. Medewerking verlenen om deze ex terug te krijgen kan ik dus helaas niet doen. Veel sterkte, A.

Nog Steeds Verliefd, 12-11-2011 17:43 #1.306
Bedankt voor de reactie, ik denk dat het grotendeels wel klopt. Ik slokte inderdaad al haar prive tijd op, maar het leek of ze dat niet erg vond. Ze wou altijd graag tijd met me doorbrengen, we passen ook er goed bij mekaar. Ik kreeg elke dag smsjes dat ze me miste en me wou zien en nu het uit is hoor ik bijna niks meer, echt ontzettend raar, net of diegene niet meer bestaat. Eerst ben je bijna elke dag bij elkaar, je doet alles samen en ineens is dat weg… Ik heb haar de laatste tijd niet echt veel aandacht gegeven, en aangezien ze ontzettend veel aandacht krijgt van andere mannen denk ik dat ze even vrij wil zijn. We hebben volgende week wel afgesproken, dus ze wil me wel zien, maar ik weet totaal niet wat ik er van moet verwachten. Reactie infoteur, 13-11-2011
Hi Nog Steeds Verliefd, dat zoeken naar vrijheid heeft natuurlijk een bedoeling. Zij zal net als jij weten dat er vele mannen om haar heen zwermen, en ongetwijfeld heeft een van die mannen - nu of straks - een succesje. Dit wil ze ook, en daarom moest het tussen jullie uit zijn. Hoewel je meent dat het wellicht om liefde ging, moet ik je teleurstellen. Het herhaaldelijk sms'en dat ze je miste en je wilde zien, getuigt niet van liefde, maar van oppervlakkige verliefdheid of een zucht naar aandacht. Gaat het om werkelijke liefde, dan hoef je elkaar niet steeds te zien, en mis je elkaar niet als zodanig omdat je voor altijd in elkaars hart zit. Het 'weten' dat je van elkaar houdt is dan genoeg. Ik begrijp dat je je ellendig voelt en hoopt op een verzoening, maar als ik jou was zou ik de verwachtingen zeer laag houden. Laat haar maar eens van wal steken, en jou uitleggen wat de bedoeling is van haar radicale ommezwaai. Sterkte hoor, A.

Sonja, 12-11-2011 15:51 #1.305
Ik heb eens even nagedacht over uw reactie en ja ik zal een stap terug doen, ik vraag haar nergens meer naar, al zal het lastig worden… Wat betreft haar bezoek aan mij… Ik had eigenlijk gehoopt dat zij dit doet omdat ik laatst al te kennen heb gegeven (non-verbaal) er niet meer voor haar te zijn (toen ze huilde en mijn "botte manier richting haar"), waar zij zich vervolgens zich onveilig etc door voelde… Het lijkt mij dat als zij echt geen prive contact wenst, ze dit net als de vorige weken, keihard kenbaar maakt. Net als wat ze toen deed middels die sms. Ik hoop dat ze zich nu al realiseert dat ik er vandoor kan gaan, ook omdat mijn mobiel redelijk "populair" is haha en zij hier m.i. toch wel wat "geirriteerd" op reageert. Daarom dacht ik dat ze daarom langs wil komen, maar ja dat hoeft niet zo te zijn natuurlijk. Wie weet haakt ze alsnog af. Ik vind het alleen een beetje apart dat ze dan wel besluit te komen omdat ze weet dat ik nog voor haar voel en dat ze weet dat de kans dat het "weer uit de hand loopt", aanwezig kan zijn… Ik zeg niet dat het gebeurd maar het zal niet de eerste keer zijn namelijk. Dus daarom ben ik benieuwd wat haar hier brengt, als ze die confrontatie niet wil, aankan of geen valse hoop wil wekken, had zij er niet op toe gestemd toch? Maar ja misschien zie ik weer spoken as usual… :) Ik denk er altijd teveel over na en haal er theorieën bij over het hoe en waarom…? Maar goed, ik heb de bal bij haar neergelegd nu. Ik vraag haar niet weer, ik laat het maar gebeuren en ben benieuwd of ze echt van de week langs wil komen…

Fijn weekend Astrid namens alle tere zielen! (grapje)
Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 13-11-2011
Hi Sonja, beschouw elke prive-ontmoeting als een test. Doe vooral helemaal niets, want waarom zou je het uit de hand moeten laten lopen? Je bent er zelf bij wat er gebeurt, en zij ook. Omdat je de strategie van 'hard to get' in je achterhoofd moet houden, kun je beter geen enkele aanstalten maken. Wees toeschouwer en ga gewoon eens kijken wat zij nu eigenlijk doet en wil. Voor haarzelf zal het ook vooral om zelf-inzicht gaan. Dus onderneem geen fysiek contact, ook niet als ze in de 'ik wil troost'-modus gaat staan! Houd het vol, juist om dingen te doorbreken. Dat je mobieltje het erg druk heeft is alleen maar meegenomen. Kun je niet een andere vriend(in) vragen om je te overstelpen met sms'jes als je met je ex bent? ;). Mensen willen altijd wat ze moeilijk kunnen krijgen, en ook wat er 'erg populair' uitziet! Speel en win :), groetjes, A.

Nog Steeds Verliefd, 11-11-2011 19:14 #1.304
Ik ben een jongen van 22 ik heb nu 3 week mijn verkering uit. Ik heb 4.5 jaar verkering gehad met een meisje van 19. We dachten allebei dat we eeuwig bij mekaar zouden blijven. Ze heeft het uitgemaakt omdat ze twijfelde en niet meer hetzelfde voelde als in het begin(niet meer verliefd). Ze zegt dat ze enorm veel van me houd en even tijd voor zichzelf wil, misschien komen we later weer bij mekaar. Als ik over onze relatie nadenk heb ik het idee dat ik haar emotioneel heb verwaarloosd en dat ze het daarom heeft uitgemaakt. Ik mis haar enorm en wil haar erg graag terug, ik ben ontzettend bang dat ze verliefd word op een ander. Ik zie haar volgende week weer voor het eerst (na 4week dus). Hoe kan ik dit het beste aanpakken? hoe kan ik zorgen dat ze weer gek op me word? Reactie infoteur, 12-11-2011
Hi Nog Steeds Verliefd, dat kan niet zomaar. Ze is een meisje dat kennelijk denkt dat je eeuwig verliefd moet zijn. Nu ze heeft ervaren dat verliefdheid geen lange houdbaarheidsdatum heeft, denkt ze dat de relatie maar voorbij moet zijn. Weer eentje die er niets van begrepen heeft. Want ze 'houdt enorm veel van je'… rara, en wil nu even tijd voor zichzelf. Met andere woorden, jij slokte al haar prive tijd op, of vormde haar toekomstbeeld, een beeld waar ze op de valreep van schrok. Want jong als ze is, denkt ze dat je eerst een heleboel of in elk geval minimaal een aantal mannen moet hebben versleten voordat je je bindt. Zo te lezen was jij haar eerste, en haar weinig flexibele instelling wat betreft relaties verraadt dat zo'n eerste liefde - in haar beleving - niet de ware kan zijn. Daarom heeft ze het uitgemaakt. Nog even rommelen met anderen voordat jullie misschien ooit weer bij elkaar komen. Trap er niet in, want met liefde heeft het bitter weinig te maken. Zie je haar binnenkort, vraag haar dan wat ze in die tijd zonder jou van plan is. Eerst moet je alle duidelijkheid hebben voordat je nog een cent en een minuut in haar investeert! Groetjes, A.

Sonja, 11-11-2011 18:30 #1.303
Nog even een kleine aanvulling, als het mag ;). Ik heb mijn ex kenbaar gemaakt dat ik het vervelend vind zoals het vorige week gegaan is (dat ik niet echt vriendelijk was), heb benoemd dat ik weet dat dit haar een onveilig gevoel geeft etc etc… Mijn ex reageerde erg kalm maar vriendelijk dat het goed was zo. Nu heb ik gelezen dat mijn ex bang is dat ze mij gebruikt en valse hoop geef etc, maar dat ze ook niet weet wat ze nu moet met ons, want zo schrijft ze; "Voor Son werkt geen contact niet en voor mij werkt contact alleen als ik me goed voel"… En daarbij komt dan weer dat door onze liefde voor elkaar, dingen weer uit de hand kunnen lopen etc.
Klaarblijkelijk is er dus wel liefde, maar is een relatie voor mijn ex een stap te ver o.i.d.
Vanmiddag kruisten onze ogen elkaar wel weer meerdere keren, maar ja als ze niet wil.? Ik vroeg haar om toch nog even te babbelen met elkaar en of ze zin had om weer eens te eten maandag a.s. Ze zei nee ik heb het de hele week druk… Later kwam ze hier op terug en zei dat ze deze week wel even koffie komt drinken. Ik leg teveel druk of niet?
Ik ben gewoon te ongeduldig denk ik, omdat ik deze manier van doen tussen haar en mij niet gewend ben. Het is al 5 keer aan en uit geweest, maar telkens hadden we wel gewoon gezellig sms contact en prive afspraken, nu is dat niet echt zo en dat verward me enorm en maakt me bang. Verder was mijn ex vandaag ook weer wat 'afstandelijk', maar lijkt ze wel milder te worden. Aanrakingen van mijn kant laat ze wel toe, ik voel niet echt een afkeer o.i.d, en wat betekend het nu dat ze zich toch bedenkt om mij wel prive te zien? Niks he?

Zucht, zucht en nog eens zucht… Reactie infoteur, 12-11-2011
Hi Sonja, je ex neemt liever genoegen met het contact zoals het nu is, dan dat ze zich weer laat verleiden tot allerlei dingen waar jij het woord 'relatie' aan verbindt. Blokkades zoals angst voor intimiteit, angst voor wat anderen ervan vinden, angst voor de toekomst, angst om gekwetst te worden, angst voor binding, het kan van alles zijn, inclusief een combinatie van dingen. Aanrakingen e.d. moet je vooral niet doen, want het is veel te opdringerig. Ik denk dat ze op die prive afspreken nog ingaat omdat je haar gewoon overhaalt. Stop daar mee, vraag haar nergens voor, want het initiatief voor wat dan ook moet puur van haar komen. Komt dat niet, dan hoeft het voor haar kennelijk niet. Zeker ook gezien haar signalen, die m.i. niet bepaald aangeven dat ze verleid wil worden voor wat dan ook. Laat haar maar eens even in haar sop gaar koken! Groetjes, A.

Jan, 11-11-2011 17:32 #1.302
Ik heb vorig jaar een meisje leren kennen waarmee het onmiddellijk goed klikte. We belden elkaar dagdagelijks en indien mogelijk spraken we af tijdens het weekend (werk in Londen). Op een bepaald ogenblik (heb dit niet zien aankomen) verbrak ze uit het niets alle contact. Een paar weken later liet ze weten dat ze het even moeilijk had en dat ik niet het 'probleem' was. Ik heb haar gelijk alle tijd gegeven om haar problemen op te lossen zonder enige druk te leggen. We hielden erna nog contact via sms (1 of 2 sms per maand). Na een paar maanden stilte heeft ze opnieuw contact opgenomen alsof er tussen ons niet veel is gebeurd. Was haar ook al een beetje beginnen te vergeten maar het contact vond ik heel aangenaam, nu is ze de laatste weken weer stilletjes.

Ik vraag me af hoe ik haar gedrag moet beschouwen, wil ze opnieuw beginnen of wilt ze enkel weten hoe het met mij gaat. Tijdens ons laatste gesprekken had ze het vaak over relaties die mislukken en dergelijke… heeft ze schrik om zich te binden? En ik wil vooruit gaan, maar heb nog steeds gevoelens voor haar.

alvast bedankt voor uw advies! Reactie infoteur, 12-11-2011
Hi Jan, het beste is dat je haar dit zelf vraagt, want ik heb geen enkel idee. Een vrouw die zich terugtrekt uit een relatie moet zich ergens niet goed over hebben gevoeld, ook kan het zijn dat ze omgang kreeg met een andere man. Een combinatie is natuurlijk ook goed mogelijk. Pas heel erg op voor mensen die 'uit het niets alle contact verbreken', zoals je zegt, want dit kan dus zomaar nog een keer gebeuren. Beter is deze vrouw een beetje op afstand te houden zodat je meer duidelijkheid krijgt over haar andere contacten en intenties. Groetjes, A.

Sonja, 11-11-2011 10:58 #1.301
Gisteren heb ik mijn ex de hele dag gezien (werk), ze blijft gereserveerd richting mij en ze lijkt boos… Nu weet ik uit betrouwbare bron dat ze erg veel last heeft van het feit dat ik haar laatst, toen ze huilde op het werk en geen troost bood en een paar dagen later toen ik zo kort tegen haar was en niet echt vriendelijk, dat dit haar een onveilig en niet erkend gevoel gaf… Ik heb haar gekwetst en dat doet mij verdriet. Ook weet ik dat ze "nog niet zo lang geleden", aan heeft gegeven (aan die betrouwbare bron) dat ze twijfelt aan ons, maar dat ons samenzijn in al zijn vormen en onze lange gesprekken, dat dit haar gevoel voor mij bevestigd… Liefde… Ik ben weer compleet uit het veld geslagen, want al die zwamverhalen van geen lust hebben etc waren gewoon middelen om rust te hebben van mij… Ze gaf bijvoorbeeld ook aan dat als ze niet goed in haar vel zit, ze mij liever even niet ziet… Ik vind dit zo lastig Astrid! Ik was vergeten te zeggen tegen je, dat mijn ex toch wel prikkelbaar reageerd op mijn smsjes die ik krijg en de "mysterieuze" blikken die ik daar bij trek ;), Ik heb het gevoel dat ze mij toch stilletjes in de gaten houd. Maar of het echt iets doet… Ik weet het niet. Ze is momenteel gewoon prikkelbaar, vooral als ik in de buurt ben zijn we anders (volgens een collega). Tenslotte twijfelt ze inderdaad (wat jij al aangaf) aan het feit wat anderen van ons zullen denken. Dus het geaardheidsprobleem denk ik. Ik heb haar ook wel eens gezegd dat ze veel te veel naar anderen luistert, volg je hart eens en niet altijd je verstand.

Nou het schiet niet echt op, mijn gemis word alleen maar groter en mijn liefde groeit. Vooral na deze berichten, die volgens mij vrij recent zijn… Maar zoals ze nu is, ken ik haar niet echt, ze lijkt zo koel (al zie ik haar nog vaak mij richting uit staren om vervolgens weer snel weg te kijken).

Wat denk jij? Bedankt alvast en ik hoop snel je reactie te vernemen, dat geeft zoveel kracht en inzicht! Bedankt lieve Astrid en vooral voor je engelen geduld!

Groetjes van een hopeloze Sonja. Reactie infoteur, 12-11-2011
Hi Sonja, heel goed dat je ex jouw sms-gedrag in de gaten houdt. Als ik jou was zou ik dit gewoon nog wat opvoeren, dus nog meer triomfantelijke en geheimzinnige blikken bij elke sms en lukraak aangeven dat er een 'ander' in je leven is. Denk niet dat je je ex daarmee definitief kwijt bent, want echte liefde vindt altijd een weg, daar komt een rebound nooit tussen. Ze zal zich op zijn minst achter de oren krabben hoe ze je moet terugveroveren (of ben jij meer die veroveraar… lol), en ervan balen dat jouw leven gewoon doorgaat, terwijl zij het 'zo moeilijk' heeft. Het gaat er natuurlijk om dat ze inziet dat jij een speciaal iemand bent, niet eentje die je zomaar even aan de kant kunt zetten om op een later tijdstip weer terug te nemen. Je bent geen speelbal, en al helemaal niet van haar emoties. Verkoop je huid dus altijd duur ;). Twijfel ten slotte vergiftigt elke relatie. Het is zwakte en egoisme tegelijk. En als zij zo twijfelt of ze wel bij jou moet zijn, is het omgekeerd helemaal niet zo vreemd dat jij 'twijfelt' of je haar wel moet troosten als ze huilt. Wie de relatie om zeep helpt, heeft helemaal 'geen recht' meer op steun, begrip en sympathie. Dat je dit toch allemaal in huis hebt, zegt veel over jouw liefde. Omgekeerd zit het helaas minder diep, want ze legt zichzelf allerlei barrieres op, waardoor de bron van jullie hele band wordt weggemoffeld. Dit is erg zonde. Ik hoop dat ze haar individuele problemen nog te boven komt, want anders is het een voorbije zaak en zal jij je leven straks met een ander gaan inrichten. Groetjes en geen dank :), A.

Jake, 10-11-2011 22:40 #1.300
Dank voor je snelle en zinvolle reactie. Ik heb het contact met mijn ex volledig verbroken, zodat zij zich volledig op haar nieuwe vlam kan richten. Tegen de tijd dat ze op hem is uitgekeken zie ik wel wat ik nog voor haar voel en met haar wil.

@Guus: Bedankt voor je advies, ik wacht alles even af, en zal ongetwijfeld op termijn de kans krijgen haar terug te winnen. Reactie infoteur, 12-11-2011
Hi Jake, voor veel mensen zijn liefdespartners gewoon inwisselbaar. Zodra ze op iemand zijn uitgekeken, nemen ze de volgende. Met echte liefde heeft dat niets van doen. Sterkte nog, A.

Ergverdrietig, 09-11-2011 22:12 #1.299
Beste A,

Het is nu ongeveer een maand geleden dat ik u hier om advies vroeg. Inmiddels heb ik al weer 4 weken geen contact gehad met mijn ex. Het is lastig maar ik bijt me er door heen.

Ik plaats dit bericht omdat u een objectieve mening/advies kan geven :-) waarvoor alvast mijn grootste dank!

Om de boel even op te frissen. 2 maanden geleden is mijn relatie verbroken omdat mijn ex mij meer was gaan zien als een vriend dan als haar "vriendje". Ze vind zichzelf nog erg jong (22) om "nu" als serieus in een relatie te zitten. Voelde zich bekneld omdat ik (26) soms al bezig was met samenwonen en had het gevoel alsof wij in een sleur zaten, daarbij kwam haar studie, stage in het buitenland en leuke dingen doen met vriendinnen. Ik heb het toen niet zien aankomen maar nu er een tijdje over heen is herken ik toch wat signalen. Een van deze signalen was dat ze (3 weken voor de knoop werd door gehakt) in een gesprek aangaf dat ze wou dat ze me 2 jaar later tegen was gekomen (haar nieuwe studie duurt nu 2 jaar). Ik kan dit erg moeilijk plaatsen c.q. verkroppen. Wellicht kunt u mij aangeven wat ik hier nu echt van moet denken? (ze heeft altijd bij hoog en laag volgehouden dat er geen ander in het spel zit, dat ze nog heel veel van me houd en dat, dat ze me ook als soulmate ziet en als het "meant to be" is we elkaar ook wel weer in de toekomst zouden treffen.)

Zoals ik aangaf heb ik nu al 4 weken geen contact meer gehad op 1 heel klein berichtje na dat van haar kant kwam, namelijk slecht 'hey (mijn naam) :-)". Ik zag dit bericht (helaas) pas een dag later en heb gereageerd met de vraag hoe het met haar ging waarop ik de vraag terug kreeg. Ik heb hier netjes op geantwoord (dat het goed gaat) en vervolgens is het stil gebleven.
(ook het hele korte berichtje van haar kant kan ik heel moeilijk plaatsen. Wil ze slechts even weten of het goed gaat? is ze nieuwsgierig etc…)

Het laatste telefoongesprek (dus ruim 4 weken geleden) dat wij hebben gehad was geen groot succes. Het begon over koetjes en kalfjes maar werd door mij toch verdraaid in een gesprek waarin ik vroeg of er nog iets bij haar zat wat een eventuele hereniging kon betekenen. Ze reageerde hier ietwat gepikeerd op en gaf aan dat we dit al hadden besproken en dat ik "door moest gaan". Ik vroeg haar of ik dus alle hoop op moest geven waarop ze in mijn ogen weer een dubbelzinnig antwoord gaf en zei "nee je hoeft de hoop niet op te geven"… naja. Daarbij ben ik nadat het uit is gegaan netjes bij haar ouders langs ben gegaan om ze te bedanken voor de 4 leuke jaren heeft ze aangegeven ook nog bij mijn ouders langs te gaan. Ik het telefoongesprek dat we hadden vroeg ik haar wanneer ze dat zou doen zodat ik daar rekening mee kan houden. Wat ze aangaf was dat ze dit nog wel wilde doen, maar niet nu want dat voelde dan "zo definitief" (wederom iets dat ik niet kan plaatsen) (ze is nog niet langs geweest en ik verwacht ook niet dat ze dit nog zal gaan doen aangezien we ook geen contact hebben nu) Daarbij gaf ze ook aan dat ze nu even een jaar helemaal niets wilt. Aan het einde heb ik aangegeven of ze het leuk zou vinden om nog eens wat af te spreken. Hier reageerde ze positief op. Ook heb ik aangegeven dat ik haar (toen) de volgende week nog zou bellen. (dit heb ik niet meer gedaan omdat ik dat te lastig vond en haar ook niet onder druk wilde zetten, vanaf dit moment is er geen contact meer geweest op het zeer korte berichtje na)

Sinds het uit is (nu dus ruim 2 maanden) is mijn ex flink aan het "uitwaaien" en is ze al 3x naar het buitenland geweest. 2x helemaal alleen een vriendin opzoeken en 1 keer samen met een vriendin en een "vriend" (een jongen welke ze ook pas sinds heel kort kent maar waarvan ze zelf aangeeft dat dit gewoon een vriend is.afin) (Ook dit kan ik erg moeilijk plaatsen)

Ik probeer me er zo weinig mogelijk van aan te trekken al is dit erg lastig. Het gevoel bekruipt me dat ze nu haar "ding" kan doen en dat ze er vrede mee heeft nu ik niet meer in haar leven ben. Ze heeft altijd aangegeven gelukkig te zijn met mij en de relatie die wij hadden. Wij hadden niet tot nauwelijks ruzie en deden samen ook best veel leuke dingen. Ik neem mezelf ook totaal niets kwalijk en weet nagenoeg dat ik in onze relatie er altijd voor de volle 1000% voor ben gegaan. Ze gaf zelfs nadat het 2 weken uit was aan me te missen en sprak uit "je weet pas wat je kwijt bent, als het er niet meer is". Daarbij heeft een bekende van haar de vraag gesteld waarom het uit is gegaan, waarop ze aangaf dat het "even" niet meer ging.

Ik weet dat ik liefdesverdriet heb en dat ik natuurlijk ieder woordje, iedere stap en iedere berichtgeving op een weegschaal leg dus vandaag mijn vraag om advies.

Ik ben nu in een afwachtende houding en wil voorlopig ook geen contact opnemen (ook om te laten blijken dat ik door aan het gaan ben). Er zijn nog wat kleine zaken die ik van haar krijg dus ik wil wel nog een afspraak met haar maken (zelfs als het contact van haar kant uit blijft). Kunt u mij adviseren hoe lang ik hier nog over heen moet laten gaan en hoe ik me dan op moet stellen? (er een korte afspraak van maken of proberen er een leuke dag/avond aan te koppelen?)

Heb volgensmij best veel geschreven dus ik hoop dat ik geen al te grote last ben :-)

Alvast hartelijk dank voor de reactie en het advies. Reactie infoteur, 12-11-2011
Hi Ergverdrietig, na zoveel tijd zomaar een uitnodiging om iets leuks te gaan doen is wat riskant, beter kun je eerst eens wat gewoon contact hebben zodat je in elk geval weet wat er in elkaars leven speelt. Zo te horen was haar leven erg druk en had ze nauwelijks plaats voor een relatie. Dat is mogelijk, maar daarvoor hoeft ze je niet volledig aan de kant te zetten of je in een uitzichtloze wachtkamer te plaatsen. Een relatie is geen haastwerk wat altijd maar gillend door moet gaan, of waarbij je je partner maar de bons moet geven omdat 'het even niet meer gaat'. Waarom had ze niet gewoon wat tijd genomen voor haar eigen dingen, om de relatie weer te vervolgen als er weer meer tijd en ruimte is, zonder dat er meteen zo'n akelige breuk is. Nu zit je met het liefdesverdriet, en zij zal ongetwijfeld zo haar gedachten hebben over zowel de relatie als haar eigen inbreng. Contact opnemen kun je doen wanneer je wilt, maar ik zou het in dit geval binnen drie maanden doen. Stel je vriendschappelijk op, want eerst moet je zien uit te vissen hoe haar pet staat en wat je op korte termijn kunt verwachten. Voor de te regelen zaken kun je een korte afspraak maken. Zorg er dan wel voor dat er een 'uitloop' mogelijk is qua tijd, dus let erop dat je niet 'vlug-vlug' in haar agenda wordt gezet alsof je een lastige onderbreking bent in haar oh zo drukke leven :(. Veel zal van haar afhangen dus valt er nog weinig over te zeggen. Sterkte, A.

N. F., 09-11-2011 21:54 #1.298
Besta A,

Mijn ex vriendin en ik zijn 5, 5 jaar met elkaar gegaan. Zij was 15 ik was 18.
Met pieken en dalen een relatie gehad en na 5, 5 jaar vertelde ze me het volgende.
Ik voel niet meer genoeg voor je.en wil er een einde aan maken. Ik was er kapot van.geen dagen maar maanden. Kom haar wekelijks tegen en dat doet nog steeds soms pijn. Na een maand of 8 ging het me wat minder doen. Ik had een leven, zij had een leven. Als ik haar bv in het cafe zag waren me enige woorden. "hey hoe is het" om vervolgens door te lopen en er geen aandacht meer aan te besteden. Afgelopen weekend na 1, 5 jaar pakt ze me beet. En vertekd me het volgende: "Ik mis je"… Vervolgens is ze mee gegaan naar huis en is ze blijven slapen bij me! heel apart na 1, 5 jaar niets te hebben vernomen. nu heb ik er mee uit eten gevraagd om toch eens te kijken in hoeverre we veranderd zijn! Ze zegt daarop: We kunnen beter niet uit eten gaan want ik wil geen verwachtingen scheppen! Ik wil wel naar je toe komen en te praten wat ik voel en wat jij voelt… wat houd dit voor me in en wat moet ik met deze situatie aan?

Groet! Reactie infoteur, 11-11-2011
Hi N.F., niet mee uit eten willen omdat ze geen verwachtingen wil scheppen, maar aan de andere kant wel naar je huis gaan en bij je blijven slapen! Ik kan er geen chocola van maken, maar misschien snap jij het zelf beter. Hoe dan ook, je hebt niets te verliezen, dus laat haar begaan. Als je haar maar niet laat vertrekken zonder de vraag waarom ze je na anderhalf jaar opeens (!) weer mist. Ga niet voor een relatie, maar ga voor vriendschap. Zij is nog niet toe aan een relatie met toekomst - dat geeft ze min of meer aan - dus je zou dubbel gekwetst zijn. Zodra ze haar jonge jaren achter zich kan laten en in haar geval misschien wel vijf jaar verder is, is er meer hoop op een definitief herstel. Maar het zou natuurlijk prima kunnen dat jullie dan allebei allang iemand anders hebben. Succes, A.

Sonja, 09-11-2011 21:06 #1.297
Hallo A,

Ik heb vanmiddag mijn ex even gesproken (en geobserveerd) tijdens het werk… Ik heb verder joviaal gedaan en beetje in het algemeen mijn "drukte" agenda doorgenomen met nog een andere collega… Ik benoemde dat een mannelijke vriend van mij (die bestaat echt, alleen het etentje niet haha), vroeg of ik dit weekend kom eten… Ook benoemd dat ik het verder heel druk heb met van alles en met mensen… Ik zat ook weer ff met mijn telefoon 'spelen'… Maar ik kreeg niet echt de indruk dat mijn ex nieuwsgierig was o.i.d. Later was ik even alleen met haar en toen vroeg ze of ik vanavond nog iets ging doen… Ik zei nee, studeren (wat ook zo is)… Verder gewoon wat gepraat. Ik moest vanavond nog even weer naar het werk en toen vond ik haar wat " gereserveerder"… Ik vroeg haar promt verloren of ze boos is, nee dat was het niet. Wel is ze erg kort als ik bijvoorbeeld vraag of ze nog wat gedaan heeft dit weekend, nou nee. niet echt druk zei ze (ze had me vrijdag al wat verteld natuurlijk)… Ik krijg de indruk dat die mannelijke vriend niet echt in de picture is bij haar hoor. Wel vroeg mijn ex wederom wat ik vanvond ga doen… Oh ja zei ze studeren he? Jep zei ik… Vreemd toch Astrid? Of 'hoop' ik weer te veell? Ik vind haar te gereserveerd naar mij toe. Ik zoek een manier om dit te doorbreken…
Oh ja: Ik had voor volgende week donderdag afgesproken met een andere collega om even gezellig naar de kroeg te gaan. (deze collega weet van ons)… We hadden het daar even over en prompt vraagt die collega aan mijn ex of ze ook mee wil. Ik dacht nee natuurlijk niet, moet ze helemaal terug naar mijn stad… Maar ze zei ja is goed, gezellig. Ok en nu? Waarom die collega dat deed weet ik niet. Ze weet namelijk dat ik het er erg moeilijk mee heb en ze weet dat ik mijn ex graag terug wil… Ik ben bang dat ze ons wil gaan koppelen ofzo… Denk ik. Misschien ook niet hoor… Vind het wel wat lastig, en ik had deze reactie niet echt verwacht van mijn ex eigenlijk. Maar ja het is ook nog niet zover, misschien gaat ze alsnog niet mee hoor… wat denk jij, dit doet ze toch niet om mij? (ze wil geen prive contact toch?)…

Nah ja, we zien wel weer…
Groetjes Sonja Reactie infoteur, 11-11-2011
Hi Sonja, ik kan er weinig hoogte van krijgen. Ik zie me haar altijd voor me als een vrouw die eeuwig in gedachten verzonken is ;D. Wat ik wel weet is dat je m.i. werk en prive veel beter gescheiden moet houden, dus niet naar haar gevoelens vragen, en ook niet bespreken wat jullie in je vrije tijd doen. Behalve dan het noemen van een ander, wat je helaas op het verkeerde moment deed. Het was beter geweest als je dat juist gezegd zou hebben toen je haar onder vier ogen sprak, niet zo in het algemeen. Nu staat die afspraak er, dus wederom zie je elkaar in de privetijd, wat niet zo goed is. Ze zal denken dat je weer achter haar aan gaat, of misschien denken dat er gekoppeld gaat worden, allemaal dingen waar ze geen zin in heeft. Ze heeft voor zichzelf een stop op de relatie gezet, en dat heeft een reden. Die reden is ook nog eens van dien aard dat ze het niet eerlijk tegen je zegt, dus vertrouwen doe ik het beslist niet. De lucht is niet geklaard, en dat voel je op je werk. Dit alles moet heel pijnlijk zijn. Sterkte hoor, A.

Miranda, 09-11-2011 16:15 #1.296
Een jaar geleden heb je mij fijn geholpen met mijn ex. Je leest hier veel verhalen, dus je zal het je waarschijnlijk moeilijk herinneren. Het ging om iemand die erg met zichzelf bezig was, rouwende om het verdriet van zijn vorige relatie (wij waren al 3 jaar gestart met elkaar terwijl hij nog een andere relatie had) en vertrek van zijn kids naar het buitenland. Daarnaast ging hij pijnlijk slecht om met mijn emoties, liep ervoor weg en werd er zelfs boos om, hij had tijd nodig voor zichzelf…

In januari heb ik hem toen weer gezien op een beurs, toen hebben we uitgepraat en gaf hij toe dat hij fout zat, maar een gesprek erna is toen niet meer gebeurd omdat hij boos was dat ik over hem had gepraat tegen zijn collega' s. Hij wilde afstand en op een vrij brute manier maakt hij dat duidelijk. Op jouw advies heb ik hem toen uiteindelijk een pittige mail gestuurd, dat ik hem een ijskonijn vond en een struisvogel tegelijk etc etc. Uiteraard nooit meer iets gehoord,

Totdat ik 4 maanden later op mijn verjaardag een zakelijke mail van hem kreeg (niet echt persoonlijk, want het ging naar de algemene inbox) en ik daar met een grapje op terug reageerde ivm mijn verjaardag. Hij reageerde gelijk en er ontstond een dagelijkse mailwisseling. Bijpraten en ook wel weer flirten. Een paar weken later hebben we elkaar weer gezien. Ik ben bij hem gaan eten en een goed gesprek houden… ;-) Dat ging bijzonder goed. Hij stond open voor alles waar ik mee zat en hij gaf toe fout te zijn geweest, onvolwassen te hebben gehandeld en dat hij dat half jaar totaal zichzelf kwijt was geweest door alle heftige gebeurtenisssen in zijn leven. Dat het egoistisch was en dat hij mij zo nooit had mogen behandelen. Hij nam echt de tijd en ik kon alles kwijt wat ik wilde. Dus eindelijk had ik dat gesprek wat ik begin dit jaar steeds wilde en waarop hij toen niet reageerde. Erg fijn.

Inmiddels zijn zowel hij als ik wel met een ander aan het daten. Helaas is die date van mij ook alweer aflopende zaak (ook weer iemand die er niet aan toe is, zucht…). Hij ziet die van hem nog wel, maar zegt dat het leuk is en niet serieus, omdat hij nog altijd niet toe is aan een relatie. Daarmee krijg ik dus ook wel weer die boodschap, van verwacht niets van mij en daarop heb ik toch wel krachtig gezegd dat hij al blij mag zijn dat ik nog met hem wil praten… ;-)

Vorige week hebben we nog gelunched samen en toen hebben we het niet meer gehad over verwijten en ons en zo, maar enkel over werk, sollicitaties, reizen etc.
Ik heb het idee dat de klik er nog altijd is, maar hij doet geen poging meer om mij te versieren. Helaas ;-) Wel helpt hij mij heel erg met sollicitaties. We zijn werkzaam in dezelfde branche. En ik heb het gevoel dat het vertrouwen wat we kwijt waren weer een beetje terug komt, maar dan als vriendschap.

Dat wilde ik even vertellen en erbij vermelden, dat ondanks alles ik hem nog steeds erg leuk vindt, en ik het gevoel heb dat dat wederzijds is. Jammer dat we geen glazen bol hebben… ;-) Reactie infoteur, 11-11-2011
Hi Miranda, wow. Je ijskonijn en struisvogel is zo zoetjes aan veranderd in een snoezepoes en tortelduif, maar niet heus ;). Vriendschap is prima, als beiden het willen en het ook nog werkt. Je hebt veel geduld met hem gehad, en ik denk dat hij dat wel op prijs stelt. Ook lijkt hij er wel van doordrongen te zijn dat het een eer is dat je nog met hem wilt afspreken, goed zo. Zo te horen wil hij geen vastigheid, met niemand, dus ook niet met die nieuwe vlam van hem. Mogelijk zit ie gevoelsmatig nog met handen en voeten vast aan zijn ex omdat er ook nog eens kinderen bij betrokken zijn. Een relatie die niet goed afgewikkeld is (oud zeer) vormt altijd een blokkade voor een nieuwe relatie, en daar had jij last van. Wat je kunt doen is in zijn straatje praten en net doen alsof je ook helemaal niets vasts wil, maar dan zul je straks misschien weer in de problemen komen. In elk geval zou ik tijdens zo'n date eens niet diepgaand over sollicitaties e.d. praten, maar terwijl hij ratelt hem diep in de ogen kijken. Verder niet reageren op wat hij zegt. Heb je hem eenmaal in je netten gevangen, trek je dan terug op het juiste moment. Zo maak je hem stapelgek. En hap pas echt toe als je denkt dat er toekomst in zit, eerder niet. Eens kijken hoe ver ie gaat… ;). Succes, A.

Richard, 09-11-2011 15:48 #1.295
Beste A,

Je hebt gelijk., Controle kan niet en moet ik niet willen. Dit is immers een zaak van het hart.
Echter elke minuut van de dag denk ik eraan. Kan het zo slecht een plekje geven. Mn beste vriend is weg!

Heb nagedacht over wat je zei. Toen het einde juli uitging, zijn we gelijk vrienden geworden. Het enige wat veranderde is de frequentie waarmee we elkaar zagen. de vakantie ging nog door en elk weekend deden we nog wel iets samen. ook als ze congres had dan sliep ze hier en vroeg ze of ik in de pauze kwam lunchen. Natuurlijk;)tot voor 6 weken geleden ging ze nog mee naar het pers feest, waar die leuke foto's van waren. Eigenlijk kon dat ook helemaal niet. Emotioneel voor mij iig niet. Gepraat hadden we ook niet.

Hier zit denk ook t punt. Ze voelde denk ik niet dat ik de breuk serieus nam. (lastig ook als het vele knuffelen gewoon doorgaat) En denk dat ze nu zo stellig is om het menens te laten zijn. Nou de boodschap is duidelijk:-)

Na mn blunder heeft ze de eerste week dus met mensen om mij heen vaak contact gezocht om te kijken hoe het met me ging. (dit weet ik pas net) Helaas heb ik die luxe niet. Tot mn zus zei dat ze dat niet meer hoefde te doen want mn familie was er wel voor me. vervolgens liet ze 25-10 nog dat ene berichtje horen en zei binnenkort (wat is dat eigenlijk binnenkort) nog een briefje zou doen. Nou elke dag hoop ik dat ie in de bus zit. haha. Sukkel ben ik toch. Wanneer mag ik vragen of die nog komt?

Zal ik zelf tzt een klein briefje doen met de tekst, hoe is het met je? Ze is dol op leuke kaartjes krijgen (niks romantisch, maar iets waarvan ik weet dat ze t waardeert) mi zou het contact hersteld moeten worden. Zoals ze schreef nam ze me niks kwalijk en ruzie hebben we ook niet. ze zei zelfs eerder dat ze zielsveel van me hield!
Tja, ze is de 1e nu begonnen met een nieuwe baan en mn gedachten gaan alleen maar uit naar hoe het met dr gaat. Immers mn vriend ben ik nu kwijt en dat raakt me diep. Ben n sufferd geweest. Zou graag weten hoe het voor haar allemaal is gegaan nu zo. Ze zei dat we allebei doormoesten en dat dit daarom beter is. Maar we hebben niks utgesproken en dat helpt mij iig niet.

Het is nu 2 weken geleden laatste (schamele) contact, heb me voorgenomen er nog 2 aan vast te plakken en dan contact op te nemen. maar hoe kom ik leuk voor de dag? Zou haar graag laten weten dat k, ondanks dat ik zo veel aan dr denk, enkele belangrijke prive issues heb aangepakt en opgelost. Heb ook paar leuke nieuwtjes te vertellen en hier zou ze denk eerst wel trots op zijn geweest. Maar dat ik bovenal benieuwd ben naar haar verhaal. haar wil begrijpen. En dat wellicht onder genot van een kopje thee en een wandelingetje. Ik sprak eerder uit dat ik vertrouwen heb dat t goedkomt., maar heb daaromtrent niet meer actie ondernomen (middels 4 weken)

Ze heeft nog mn huissleutels en vakantie foto’s etc. Bij mij ligt ook nog van alles van haar, niet iets wat ze direct nodig heeft, maar toch. Lastig wat ik hier mee moet.

Ik blijf je maar vragen stellen beste A. En ben blij met elk antwoord. Heb me voorgenomen dat dat dan nu ook even niet meer te doen. Maar hoor je reactie in deze nog graag!

Groetjes R. Reactie infoteur, 10-11-2011
Hi Richard, oh my, je bent ook zo'n lieverd. 'Waarom is ze in hemelsnaam weg', is steeds wat ik denk als ik je berichten lees. Soms mis je nog het meest de vriendschap, dat beschrijf je heel duidelijk. Maar in jullie geval ontbeerde de vriendschap een eerlijk gesprek over elkaars gevoelens binnen de relatie. En nu zit je met de onafgemaakte issues, terwijl haar leven gewoon verder lijkt te gaan. Daarnaast die diepe drang om het per vandaag nog goed te maken, gewoon omdat de relatie dat verdiende. Je wilt haar binnenkort graag schrijven, omdat je dingen op je hart hebt. Je mist je maatje, de 'gewone dingen' die jullie wel veel met elkaar moeten hebben besproken. Welnu, doe het. Vraag haar meteen naar haar nieuwe baan en laat het maar achterwege dat zij jou zou schrijven. Vermoedelijk wil ze wel, maar heeft ze geen idee wat ze moet zeggen, of denkt ze dat je daar meteen weer hoop uit haalt. Maar waarom zou jij niet mogen hopen? Wat is er mis met hoop? In dit geval vind ik het eigenlijk wel heel terecht dat je wilt dat jullie elkaar weer spreken. De relatie is onaf, ook al heeft ze dan geroepen dat ze altijd van je zou houden (met de bedoeling dat je het daar verder maar mee moet doen). Hoe kun je, als je weet dat een vrouw er zo over denkt… Dan kun je nog beter hebben dat die ander je haat, hoewel haat en liefde soms hetzelfde zijn ;). Beste Richard, vertel haar wat je op je hart hebt, maar rek het zo lang je kunt. Mochten jullie elkaar weer zien of spreken, dan moet het op een ander 'level' gebeuren. Veel meer openhartigheid, veel meer begrip en uitleg over wat er mis ging. en dat bedoel ik op elk vlak. Pas als het oude zeer is opgelost, is er ruimte voor een echt herstel. Hopelijk komt het zo ver nog. Groetjes van A.

Mark, 09-11-2011 14:38 #1.294
Ik zit nu ook met een relatiebreuk. We waren bijna 9 jaar samen. Nu heeft zij er een eind aan gemaakt. En daar ben ik erg kapot van. Ze vertelde me dat ze er al 2 week mee liep dat ze geen gevoelens meer voor mij heeft. Ze houdt nog wel van me zegt ze. Maar dan vriendschappelijk. Ze wou het ook al eerder vertellen, maar ik noemde haar lekkerding en ze kon het niet over haar hart verkrijgen.

Toen ze het vertelde kwam dat hard aan. Ik hou nog erg veel van haar, geef nog veel om haar. Dus was een totale verrassing. Ik vroeg erna waar dat gevoel vandaan kwam. Dit kon ze me helaas niet vertellen. Ze is diezelfde avond nog naar haar ouders gegaan.

We hadden nog wel wat contact over sms, omdat ik met vragen achter bleef. Deze heeft ze niet kunnen beantwoorden, omdat ze het niet wist. Een paar dagen later kwam ze al een deel van haar spullen ophalen. We hebben toen nog gepraat. Ik vertelde haar dat ik zielsveel van haar hield (ik zag dat het haar wel wat deed, maar kon niet zien in welk opzicht) en dat ik haar niet kwijt wilde. We hebben nog veel gepraat. Zelfs voorgesteld om even geen contact te hebben en het over een maandje weer rustig aan te proberen elkaar opnieuw te leren kennen. Ze gaf toe dat wij (ik) die kans verdiende, maar omdat ze nu geen gevoel had wou ze dat niet. De reden was om mij geen valse hoop te geven en mij niet nog meer pijn te doen. Hierbij denk ik dat ze nog degelijk gevoelens voor mij heeft, maar dat terzijde. We spraken af om het even te laten bezinken en geen contact op te nemen.

We hadden nog wel wat contact omdat ik nog steeds met veel vragen zat. Nu kwam er naar voren dat ze al langer niet gelukkig was. Dit kwam doordat we bijna niets meer samen deden, ik haar niet de juiste aandacht gaf en op het moment weinig met elkaar praten.
Ik wil als eerst zeggen dat ik en mijn ex allebei fout zaten. Maar dit had er mee te maken, omdat ze het te druk voor school had. Ik had zoiets laat haar dat eerst afmaken en dan maken we er weer een mooie tijd van. Dit was al eens eerder gebeurd. Ik heb toen gezegd dat ik me daarin niet kan veranderen, maar dat ik wel kan werken om meer aan deze dingen te denken. Maar voor haar was het al te laat. Nogmaals zei ze dat ze me verder wilde kwetsen, omdat ze nog wel op me gaf en van me hield. Dezelfde avond is ze nog even langs geweest om te praten (dit is nu 2 dagen geleden).
Ik heb haar verteld dat ik het nu accepteer dat het uit is, en dat ik nu ook verder moet. We hadden het er ook over dat we goeie vrienden zouden blijven. Maar dat zal misschien wel lastig zijn. Ik heb haar ook gezegd dat ik nu weet waarin ik het heb nagelaten en dat ik daar nu spijt van heb, maar dat ik het niet kan terugdraaien. We hebben verder nog leuk gesproken. We zouden weer contacten.

Alleen nu wil ik even geen contact met haar, omdat ik haar zo mis en zo graag terug wil. Als ik alles kon terug draaien zou ik dat doen. Maar dat kan niet.

Ik heb ook geen contact gezocht met haar. Zij heeft mij de dag erna laten weten dat haar toetsen goed gingen. Verder vroeg ze hoe het met mij ging. Ik heb hier alleen op teruggestuurd. Dat het super was met die cijfers en dat het goed ging met mij. De dag erna weer contact van haar kant. Ze had iets nodig of dat bij mij lag. Of ik er even naar kon kijken. Ik vertelde haar dat het mij niet ging lukken omdat ik pas laat in de avond weer thuis zou komen en er de volgende dag weer vroeg uit moest. En dat ik eigenlijks wel gelijk op bed wou.

Maar nu zit ik dus nog steeds met een gebroken hart en wil haar dolgraag terug. Ik wil haar vertellen hoeveel ik van haar houd. Wil haar vertellen hoe mooi ze is. Wil met haar lachen, maar ook huilen. Ik wil alles met haar delen.

Ik weet het niet meer. Mijn handen jeuken om contact met haar te zoeken. Maar ik weet als ik dat doe ik haar helemaal kwijt ben.

Het is nog vers omdat het net anderhalf week geleden is. Gevoel kun je niet sturen. Ik kan natuurlijk wel wat denken, maar kan niet bij haar aan de binnenkant kijken. Ik heb wel sterk het vermoeden dat ze twijfelt. Misschien wil ze eens met een andere man wat doen.

Wat misschien nog wel belangrijk is, dat ze als we beide nog geen nieuwe partners hebben ze wel met me naar bed wil. Ten eerste wil/doe ik dit niet. Ik laat me niet gebruiken. En ten tweede dit geeft voor mijn gevoel aan dat ze nog lang niet klaar is met mij.

Kun jij mij advies geven. Ik weet niet meer wat ik moet doen. Ik zat zelf te denken om de eerste maand geen contact te zoeken met haar. Als ik vragen krijg van haar zal ik die beantwoorden, maar verder niet. Daarna wou ik haar een brief sturen om mijn verhaal uit te leggen en hoe ik mij voel. Ook wil ik haar uitnodigen om even uit te waaien met zijn tweeën. Even een middagje weg. Gewoon praten over wat er is gebeurd. En wat kan ik het beste in die brief zetten. Ik ga kapot van de pijn. Ik weet dat ik haar moet loslaten om verder te gaan en dat doe ik ook. Maar ik mijn hart wil ik haar natuurlijk zo snel mogelijk terug al zal dat een lange tijd duren of zelfs helemaal niet. Kun jij me helpen.

Groetjes Mark Reactie infoteur, 10-11-2011
Hi Mark, 'geen gevoelens meer' is het welbekende excuus om van iemand af te komen, maar slaat feitelijk nergens op. Je gaat niet negen jaar investeren in iemand, het dan plotseling afkappen om daarna nog een soort seks-abonnement proberen af te spreken, totdat jullie allebei andere partners hebben. Ik vrees dus dat die zogenaamde liefde van haar kant, weinig met liefde te maken had. Je was haar volmaakte opvulling, totdat ze haar 'experimenteertijd' te boven was. Dat ze bij je was blijven hangen lijkt zuiver toeval. Al geruime tijd - zo niet alle tijd - moet ze zich open hebben gesteld voor al wat er buiten jullie relatie te halen was, en nu wil ze van haar 'gevangenis' af en van die vrijheid genieten. Natuurlijk wil ze met een ander verder, misschien kent ze die zelfs al. Ze gaf toe dat jullie relatie het verdiende om voor te vechten, maar omdat ze 'geen gevoel' heeft wil ze dat niet. Alles is alweer voor je bepaald, een mentale klap in je gezicht was alles wat je kreeg. Liefde? Ik zie niks. Ik zou als ik jou was geen brief schrijven, en haar ook niet uitnodigen. Eerst moet ze begrijpen wat een leven zonder jou inhoudt. Daarom geheel in lijn met het artikel: Las een mega-pauze in (minstens een half jaar) en vraag daarna nog eens hoe het met haar gaat. Afhankelijk van haar houding kun je dan afspreken of haar voorgoed vergeten. Veel sterkte gewenst, A. Zie ook: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/psychologie/12286-repareer-je-gebroken-hart.html

Sonja, 08-11-2011 22:40 #1.293
Ik zie het niet meer zitten. Mijn geduld naar mijn ex toe raakt op. Niet dat ik haar niet meer wil ofzo of dat ik niks meer voor haar voel. Ik ben gewoon gefrustreerd! Gisteren stuurde ik haar een sms, gewoon puur "zakelijk" maar wel aansluitend eindigend met 2 xxjes, die ik ook van haar kreeg, gewoon omdat we dit altijd doen (wat zij altijd doet met bijna iedereen, ook met die mannelijke vriend :( ) Maar goed, ik hoopte een beetje op wat sms contact, maar het bleef bij 1 van haar kant. Mijn vrienden vonden haar reactie 'positief' (ze had ook niet kunnen reageren, of zonder 2 xxjes. Tja.) ik weet niet of het indruk op haar maakt als ik met een "vriend" op de proppen kom…
Ik wil hemel en aarde bewegen om haar terug te krijgen, ik vraag me alleen af heeft het nog nut? Heeft het nog kans van slagen? Aangezien ik niets van haar hoor privé.
Ik denk dat ik haar ook maar niet meer moet negeren wat ik wel eens doe, niet handig en komt onzeker over… inderdaad staat dat in het artikel dat dit een vrouw diep kwetst!
Ik maak gewoon bokkesprongen om haar "aandacht te krijgen"…
Ik weet dat ze "gevoelig is" voor aandacht, ik bedoel kleine dingetjes als "hoe is het? " Plezier maken etc etc… Maar ja dan heb ik straks misschien alleen vriendschap… Zucht!
Ik mis haar gewoon zo erg, gewoon belachelijk. Reactie infoteur, 09-11-2011
Hi Sonja, ja het is vervelend dat jullie elkaar steeds zien, want daardoor kan er geen echt gemis ontstaan, geen leegte en geen verlangen. Wel kun je zoals ik eerder al zei met een denkbeeldige vriend(in) op de proppen komen, zodat ze zich realiseert dat jij niet op haar zit te wachten, maar je leven gewoon vervolgt. Zoiets kan iemand plotseling 'wakker schudden' maar of dat bij haar zo werkt weet je natuurlijk niet van te voren. Maar wat heb je te verliezen? Niets toch. Haar negeren is niet zo'n goed idee, maar gewoon zakelijk en vriendelijk blijven is noodzakelijk, alleen al omdat jullie collega's zijn. Probeer niet overal iets achter te zoeken, en denk ook niet dat er een reden is voor alles wat je ex doet. Soms weten mensen helemaal niet waar ze mee bezig zijn, en dat kan hier wel eens heel goed van toepassing zijn. Minimaliseer het contact tot wat collegiaal gezien nodig is, en doe verder niets behalve dan de naam van een ander laten vallen. En kijk sowieso eens om je heen? ;) Chin up, A.

Aniet, 08-11-2011 19:28 #1.292
Voor Guus:
Is die aanpak bij jou gelukt dan? Zijn jij en je ex weer bij elkaar?
Ik ben inderdaad bang om het aan hem over te laten, al geloof ik wel dat dat echt het allerbeste is

Mirjam, 08-11-2011 11:29 #1.291
Hoi. een paar maanden geleden heb ik ook al een bericht gepost, toen had mijn ex het namelijk uitgemaakt. Hij kreeg vreselijk veel spijt en een paar dagen later waren we weer supergelukkig samen. De maanden daarna waren niet supermakkelijk. Ik ben een dikke maand naar het buitenland gegaan en mijn vriend had het daar heel erg moeilijk mee. Toch bleef hij me steunen. Bijkomende punt, was dat zijn moeder mij totaal niet mag. Ik ben niet goed genoeg voor haar zoon en vanaf het begin zit ze al tegen mn vriend bezig dat hij het moet uitmaken. Hij ging nooit echt tegen dr in. Zijn moeder behandeld hem vreselijk verkeerd, maar hij pikt alles. Dat heeft heel vaak voor moeilijkheden gezorgd in onze relatie. Dit punt werd ook steeds erger. En nu zei hij afgelopen week ineens dat hij niet genoeg van mij houd om tegen zn moeder in te gaan. Dit vond ik vreselijk, maar als hij niet genoeg van mij houd, kan het beter uit zijn. ( we hadden trouwens 10 maanden een relatie ). Het gekke echter is, dat zodra we elkaar zien we allebei moeten slikken, omdat we elkaar zo graag willen vastpakken! Liefde is er genoeg, maar mijn ex heeft er geen zin in, omdat het zoveel gedoe met zn moeder enzo geeft. Nu blijft hij contact houden. Hij mailt, smst en op msn praat hij de hele tijd. Ik heb al 100x gezegd dat ik geen contact meer wil, omdat ik over hem heen wil komen. Maar mijn ex mist me nu al zegt hij, al wil hij geen relatie meer. Ik weet niet goed wat ik moet doen nu. Behalve mijn verkering, was hij ook mijn allerbeste vriend! En dat mist hij nu, en ik ook. Ik weet echt niet wat ik nu moet doen, of moet verwachten. Aan de ene kant denk ik: liefde vind een weg. Want liefde is er genoeg! Iedereen vond het een schok dat het zo in een keer uit was. Als we in dezelfde ruimte zijn, kan hij zn ogen niet van me afhouden. Hij houdt precies bij wat ik allemaal doe en met wie ik praat. Maar aan de andere kant: als hij niet eens GOED tegen zn moeder ingaat, zal een relatie niks meer worden. Ik vind het dus heel lastig om hier mee om te gaan. Wel of niet contact houden met hem? Wel of niet hopen? Hoop dat ik een antwoord krijg! Reactie infoteur, 09-11-2011
Hi Mirjam, je ex had het nooit moeten toestaan dat zijn moeder zoveel invloed kon uitoefenen. Zit zijn moeder ertussen, dan moet hij toch voor zichzelf durven kiezen. En kiezen voor de liefde van zijn leven. De grote vraag is natuurlijk of jij dat wel bent. Helaas hoor ik geen leeftijden, maar wellicht is ze bang dat hij een foute keus maakt. Dat hij om je geeft is wel duidelijk, dus is het extra pijnlijk dat je moet toezien hoe slap hij is als zij in de buurt is. En dat terwijl hij met een enkele zin klaar zou zijn: Gewoon zeggen dat het zijn eigen keus is met wie hij omgaat, niet die van haar. Helaas heeft hij geen zin in 'gedoe met zijn moeder', maar dan moet jij wel ingrijpen. Je kunt hem altijd vragen of zijn moeder soms een partner voor hem moet gaan zoeken, omdat ie dat kennelijk niet in zijn eentje kan? ZIJ beslist vooralsnog voor hem wie wel en niet deugt. Welnu, een man die zich zoveel van zijn moeder aantrekt vindt haar veel belangrijker dan jou. En dat is een heel pijnlijke gewaarwording. Je kunt contact houden, maar dan moet er snel duidelijkheid komen over zijn positie. Want zolang hij onder de plak zit kun je niets beginnen. Vraag het hem op de man af! Sterkte, A.

Richard, 06-11-2011 20:33 #1.290
Hoorde zojuist dat mn exvriendin in de dagen erna bij mn zus had nagvraagd hoe het met me ging. mn zus had gezegd dat ik t er moeilijk mee had en dat ze niet meer naar haar mocht smsen. Ik vind dit zo erg, ten eerste dat mn zus het niet gezegd heeft. (vroeg er net naar) en ten tweede omdat dat lieve meisje zo attent was en de deur kreeg dicht gesmeten. Kan ik via mn hospita nu informeren hoe het met haar staat? En zeggen dat ik dit niet wist? wat te doen. een nu nog verdrietigere Richard. Reactie infoteur, 07-11-2011
Hi Richard, nee, je bent niet verantwoordelijk voor het gedrag van je zus, noch voor het gevoel van je ex als gevolg van dat gedrag. Contact opnemen - ook via een ander - is voor je ex de zoveelste bevestiging dat je op haar gefocust bent, en dat wil ze juist niet. Accepteer dat je niet overal controle over kunt hebben! Groetjes, A.

Guus, 06-11-2011 16:56 #1.289
Even reageren met de ervaring die ik heb:
@Aniet: Draai de zaken eens om… laat hem eens contact opnemen met jouw zoals hij dat al deed met het smsje en de felicitatie's (gefeliciteerd trouwens) Laat hem maar jou eens een kopje koffie aanbieden of een etentje. Hoe meer jij afstand creëerd hoe meer zijn gemis zal zijn naar jouw toe. Laat hem vooral niet merken dat je hem mist maar dat je het momenteel PRIMA zonder hem af kan en dat je gewoon door gaat met je leventje. Hij wordt gek en wil maar een ding: JOUW TERUG!

@ Jake:
Het feit dat zij dubbele signalen afgeeft betekend dus dat zij wel degelijk nog aan jouw denkt. Vergeet niet, haar nieuwe vlam kent ze dus pas… jouw 3, 5 jaar lang. Ze is echt niet de momenten met jouw vergeten en maak aub niet de fout dat je denkt dat die nieuwe vlam wel beter is dan jou. Nee jullie hebben mooie momenten gehad. Die schieten echt wel voorbij bij haar als ze zo tegenover die nieuwe vlam zit. Integendeel, ik denk eerder, als ik zo je verhaal leest dat ze dubbele signalen geeft en dat je denkt dat er iets mis zit daar, dat die nieuwe vlam van haar meer een uitlaadklep is dan dat het daadwerkelijk een nieuwe vlam van haar is. Ook tegen jouw zou ik willen zeggen: Ga verder met je leven! Ga zeker niet bij familie of vriend(innen) van haar vragen hoe het met haar gaat. Lijdt je eigen leven en laat vooral zien dat je het goed hebt zo. Als zij contact met je opneemt hang dan niet gelijk met beide pootjes in de lucht maar hou het gesprek oppervlakkig en luchtig. Laat duidelijk merken (ja ik weet het dat is heel moeilijk maar het werkt!) dat je weinig tijd heb en dat je weer moet ophangen als ze je belt of smst. Want je hebt een "druk" leven ZONDER haar nu… (als je haar terug wilt ga dan niet overdreven daten of iets dergelijks. Een date op z'n tijd kan best) Je zult zien dat ze nieuwsgierig wordt op de man waar ze vroeger voor viel in z'n drukke leven. En zoals het ook in het artikel hierboven vermeld staat: je bent door je drukke leven onbereikbaar en dat staan de hersens niet toe dus je ex die wil je terug.

Jake, 06-11-2011 08:45 #1.288
Het is nu 4 maanden uit tussen mij en mijn ex, na een relatie van 3, 5 jaar. Zij heeft mij gedumpt omdat volgens haar het gevoel weg was. Via wederzijdse vrienden heb ik gehoord dat zij doet alsof er niets aan de hand is, maar geeft ze dubbele signalen over mij. Ik heb hierop contact met haar gezocht om eventueel een keer af te spreken om te praten. Uit haar reactie kreeg ik nog veel meer het idee dat er iets mis zit. Nu heeft ze ineens een aantal dates gehad met een anders, en zegt ze dat ze veel meer voor hem voelt dan voor mij. Ze kent hem net een maand, en heeft tegen mij volgehouden niets meer voor me te voelen. Is het zinvol om alsnog een gesprek met haar te hebben? Ik ben bang dat alleen haar nieuwe vlam daarvan zou profiteren, terwijl ik haar het liefste terug zou willen. Reactie infoteur, 07-11-2011
Hi Jake, hier is het oppassen geblazen. Verleidelijk om opnieuw af te spreken, maar zij heeft ervoor gekozen om te gaan daten met een ander. En wrijft jou ook nog eens in dat ze veel meer voor hem voelt dan voor jou. Wat moet je met zoiets? Helemaal niets. Eerst moet zij klaar zijn met die ander, vervolgens moet zij een tijd helemaal alleen zijn, en pas dan kun je toeslaan. Uiteraard is het dan nog steeds onzeker, maar hoe dan ook, voorlopig zit je niet in die positie. Tenzij je een duel wilt aangaan met die rebound van haar, wat je gezien haar verliefderige insteek op dit moment zult verliezen. 'Het gevoel is weg' is geen reden om een relatie te beeindigen, want ook bij de volgende zal - volgens haar belevingswereld - het 'gevoel' weer verdwijnen. Ze komt zichzelf nog wel eens tegen. Niks doen nu. Sterkte, A.

Aniet, 05-11-2011 17:01 #1.287
Hoi,
Ik wil nog even ook zeggen dat hij toen hij bij mij was twee weken geleden hij het duidelijk heel leuk vond. Hij flirtte met me, zoende me en knuffelde me wel vijf keer bij het weggaan… dat is juist waardoor ik het zo verwarrend vind… aan de ene kant lijkt hij heel erg gesteld op me, maar als ik zeg zullen we koffie drinken steltt hij dat een paar weken uit… Waarom? Het lijkt wel of hij twee gezichten heeft?
groetjes en fijn weekend
Aniet Reactie infoteur, 07-11-2011
Hi Aniet, een man die uitstelgedrag vertoont heeft het te druk met iets anders. Dit kunnen gewoon dingen zijn zoals werk en studie, maar opgepast! Soms is er een andere vrouw in het spel of heeft hij zijn zinnen gezet op iemand anders. Kijk uit met deze man hoor. Groetjes, A.

Aniet, 04-11-2011 19:07 #1.286
Hoi,
wil weer wat vragen… afgelopen week was ik jarig. ik had nadat mijn ex was wezen eten niks van me laten horen. Ik kreeg op mn verjaardag 's morgens om 8.15 al een smsje van hem. Toen heb (stom) gereageerd met: dankjewel en zullen we weer eens koffie drinken samen? hij smste: ok, over een paar weken. Daar baalde ik van, maar ik heb gelukkig niet verwijtend of vragend gereageerd met ok. gezellig!
was wel beetje teleurgesteld, maar toen vond ik 's middags nog een echt hele aardige kaart van hem. Die had hij dus de dag ervoor gepost.
Ik snap er niets meer van, hij houdt afstand maar neemt wel de moeite om een kaart te sturen, is de eerste die me feliciteert 's ochtends… maar een afspraak stelt hij uit… wat wil hij nou? Of wil hij gewoon niks meer? en is hij gewoon beleefd? Ik probeer om er niet te veel aan te denken, maar heb ik nog een kans bij hem denk jij? In de toekomst? en was het heel stom om hem uit te nodigen, want was ik weer veel te gretig? en heb ik dat een beetje weggenomen met, ok gezellig? ik word er verdrietig van.
groetjes,
Aniet Reactie infoteur, 07-11-2011
Hi Aniet, beleefd is ie zeker ;D. Wat me opvalt is dat je je veel te afhankelijk opstelt. Hij leidt zijn eigen leven, en beseft kennelijk niet goed dat je op elk dingetje van hem zit te wachten. En het is maar goed ook dat hij daar geen weet van heeft, want zoiets vinden de meeste mannen echt een afknapper. Wees dus nooit de gretige of hulpeloos afwachtende ex, maar laat hem voelen dat je hem totaal niet nodig hebt. Dus ja, dat voorstel om met hem af te spreken had je vooral niet moeten doen! Voor de kaart kun je wel gewoon bedanken, maar laat het dan daarbij. Wil hij in de komende tijd een afspraak, zeg dan niet luidkeels JA, maar zeg dat je daar even over na wilt denken en/of dat je voorlopig helaas geen tijd hebt. Zo neem jij de teugels in handen en krijg je meer zelfvertrouwen. Denk nooit dat je een man daarmee afwijst en dat hij dan nooit meer iets zal laten horen, want een beetje kerel (die jou ziet zitten) laat zich niet gauw uit het veld slaan en komt hoe dan ook bij jou terug. Vertrouw daarop! Groetjes, A.

Sonja, 04-11-2011 17:50 #1.285
Hallo A,

Toch even een kleine update!
Misschien ben ik iets voorbarig t.o.v. mijn ex, maar toen ik je reactie las vanmorgen, heb ik het eigenlijk gelijk maar in gang gezet vandaag :)
Allereerst was ik vanmorgen kortaf tegen mijn ex, wel collegiaal maar verder niets en verder vrolijk gedaan tegen al mijn collega's.
Dit beviel mijn ex niet want ze was ook kortaf en kwam wederom bozig over (terwijl ze tegen andere collega'verder goed was). Daarnaast kreeg ik nogal wat smsjes vandaag en ik deed daar express erg vrolijk over en ik keek express wat mysterieus… Mijn ex reageerde telkens op mijn smsjes van wat ben je populair etc etc… Ook toen ik vertelde gisteravond een andere collega geholpen te hebben keek ze iet wat 'bedenkelijk/ verantwaardigd', tja hoe zal ik het noemen. Ben later wel wat milder geworden en we hebben wel lol gehad, maar geen prive dingen besproken tot dan toe… Ben verder niet achter haar aangelopen ofzo.
Het valt mij wel op dat ze toch af en toe eventjes naar me kijkt. Maar ja, of dat iets zegt?
Uiteindelijk (ik zat te smsen :) ), bleef ze hangen op het kantoor en vertelde ze dat haar ouders vanavond komen eten. Heb er niet echt op gereageerd, alleen, oh? Normaal ga ik hier dieper op in omdat dat contact wat stroef verloopt af en toe. Ze zei toen ik ga koffie drinken, ga je mee? (dat was de eerste "ga je mee- toenadering" van deze dag), ik zei ok.
Uiteindelijk (aan het einde van onze dienst) heb ik haar gevraagd of ze nog iets bijzonders ging doen dit weekend; ze vertelde eigenlijk alles, ook dat ze naar die mannelijke vriend gaat (die ik niet vertrouw), maar klonk hier verder niet "geïnterreseerd over o.i.d…
We waren tenslotte met een groep collega's op het kantoor, mijn ex was vrij en maakte dus aanstalten om te gaan. Ik zei ik ga nog even wat dingen doen, zij riep toen doei! Ik reageerde hier niet op (deed net of ik dat niet gehoord had), ik ging er van uit dat ze gewoon weg zou gaan (omdat ik al wist dát ze weg zou gaan), maar nee ze zocht mij nog weer apart op, om me een fijn weekend te wensen en werkse…
Maar ja Astrid, misschien zien ik spoken, geen idee…

Groetjes van Sonja. Reactie infoteur, 07-11-2011
Hi Sonja, ja je ziet spoken, lol. Die mannelijke vriend blijft natuurlijk een verdachte factor, want moet zij met die vent, en wat moet hij van haar? Denk daarover na. Een voorbije relatie waarbij je elkaar nog op het werk moet zien, dat is extra moeilijk. Zij weet met haar houding geen raad, en jij ook niet. Bovendien zijn jullie op elkaar gefixeerd. Ik zou het denk ik wat radicaler aanpakken nu. Zij een vriend, jij ook een vriend. Verzin er een, en zeg dat je daar in het weekend heengaat. 'White lies' zijn hier noodzakelijk, juist omdat ze je maar voor lief neemt en altijd maar aanneemt dat je er wel bent. Ze moet inzien dat ook jij zomaar kunt verdwijnen, met een ander verder kunt gaan, en niets meer van haar hoeft. Een doorbraak is een logische stap. Houd je alles bij het oude, dan zal het lot straks vanzelf beslissen. Denk erover hoor, A.

Richard, 04-11-2011 15:42 #1.284
Bedankt voor je bericht. Wederom nuttig. Ik zal de sms dan achterwege laten en wachten tot zij iets doet, of niet doet:-). In tegenstelling tot wat je mss denkt, voel ik me goed, rustig en op momenten dat ik eraan denk dan schrijf ik jou, of bel ik mn vrienden. Dat alles geeft me rust in mijn hoofd als ik het bespreek.

Ik kijk naar mn ex met begrip voor haar keuze niet bij me te willen zijn. Immers ben haar dankbaar voor de fijne tijd en de bijzondere plek die ze innam in mijn leven,. Voelde me diep verbonden, en ik denk, zij ook met mij. Althans dat werd zo gezegd:-) Ze is geen makkelijke en stelt hoge eisen op sommige vlakken. Zelfreflectie is voor haar een lastige. Het ligt vaak aan een ander. Tenzij je dit uitlegt, dan valt er wel eens iets op zn plek. Ook vind ik, nu m’n angst om haar te verliezen niet meer nodig is. (meer kwijt dan dit kan natuurlijk niet:-)) dat ze wellicht meer voor mij had moeten gaan ipv te twijfelen over mij en over haar werk en of ze wel op de plek is in haar leven waar ze moet zijn. (mijn antwoord is dan, ja, want anders was je wel ergens anders geweest) Mooie filosofische discussie in elk geval. Niet alles in de weegschaal moeten willen leggen. Ik miste dat ze niet (meer) in mij geloofde. Dit legde, mede ook met mijn onvermogen hier adequaat op te reageren een bom onder de relatie.

Neemt niet weg dat ik me oprecht afvraag hoe het nu is met mijn voormalige beste vriend. Of alles goed gaat. Want in mijn optiek waren we echte vrienden. Die seks was lastig, maar interesseert me eigenlijk geen biet. Vond haar een verrijking. Ik hou van dr, maar besef ook dat hier geen Quick fix voor is,. Het zou mijn wens zijn weer ‘on speaking terms” te komen. Echter denk ik dat ik nooit meer iets van haar zal horen. Al zei ze als laatste dat dit zo van dr moeder moest, ze zielsveel van me hield en in haar hart ze altijd bij me zou zijn. Hoe triest is dat als laatste beeld? Ook moest ik beter voor mezelf zorgen. (dat klopt, cijferde mezelf volledig weg om haar te pleasen, iets wat ik herken toen ik in mijn jeugd het gezin draaiende moest houden) Ben positief ingesteld en zoals ik altijd zeg is geluk een werkwoord. En hoe moeilijk ik dit voor mij, open boek, is afgesloten. Ik vertrouw weer op mezelf en voel me weer sterk. Heb de zelfzorg les nu 2 x gehad in mn korte leventje en dat lijkt me nu wel voldoende.

Desalniettemin geloof ik ook enorm in liefde. Ben een trouwe hond hoor.Zij bewonderde altijd hoe ik met zaken omging het leven. Heb t vroeger thuis niet makkelijk gehad, en via mavo naar uni gegaan en dat in recordtijd (24 toen ik klaar was) nu ben ik product manager voor drie landen en 29 jaar oud. En t is allemaal drie keer niks zonder die ene…Ik heb vroeg moeten leren ‘vechten’ en ben de laatste tijden als een Don Quijotte bij mn ex aan de slag gegaan. Verkeerd aangepakt, en daardoor haar twijfel aangewakkerd met als resultaat een meisje dat vanuit wanhoop niet wist wat ze met de situatie aanmoest.(niks, was gewoon ff onhandig:-)) Haar moeder hakte vervolgens de knoop door. Begrijp haar moeder ook wel, die wil immers het beste voor haar dochter. Anyway, mn wens om weer pratende te raken is groot. Deze afloop doet m.i geen recht aan hoe we met elkaar omgingen altijd. Liefdevol en respectvol, het beste met elkaar voort. Dat zeiden we ook regelmatig tegen elkaar. Haar beeldvorming zal nu eenzijdig gevoed worden. En als iemand niet sterk in zn schoenen staat, wat ze mi momenteel niet doet. Is mijn kans om elkaar weer recht in de ogen te kijken waarschijnlijk verkeken. Help…

Groetjes Richard Reactie infoteur, 07-11-2011
Hi Richard, oh wat een mooi relaas. Wat me het meest trof is je zin: 'deze afloop doet geen recht aan hoe we met elkaar omgingen altijd'. Het doet denken aan de stelling dat de beste liefdes de vreselijkste eindes kennen. Zo'n afloop is geheel onverwacht, in strijd met oude gevoelens en gewoon een afknapper van jewelste. En jouw ex maakt het er niet beter op, door haar liefde voor jou nog eens te bevestigen door zelfs 'zielsveel' van je te houden, en door te zeggen dat ze in haar hart altijd bij jou is. Als je zoiets te horen krijgt, heb je als man natuurlijk de driedubbele neiging om haar te redden van de leegte, haar in je armen te sluiten en alles te vergeven en te vergeten. Maar haar deur is dicht. Ik kan jou wel zeggen wat ik vind, maar het pad der liefde is grillig. Natuurlijk vind ik dat deze relatie helemaal niet beeindigd had moeten zijn - dat zei ik je al eerder - omdat het zo doodzonde is als liefde wordt weggegooid onder het mom van 'twijfels'. Probeer te begrijpen hoe zij tegen jullie vriendschap versus liefde moet hebben aangekeken. Want het kon jou misschien geen sier schelen hoe het er in bed aan toeging, waarschijnlijk zat zij er veel meer mee dan jij denkt. Hoewel liefde belangrijker lijkt dan seks, kunnen problemen op dat vlak toch tot een breuk leiden. Uitgesproken wordt zoiets niet. Je krijgt dan irritaties, frustraties, twijfels en veel stil verdriet. Hopelijk maakt ze nu goed gebruik van de bedenktijd die nodig is. Sterkte he, A.

Jane, 03-11-2011 19:28 #1.283
Beste A.,

Lees sinds kort de reacties en mailtjes die je wisselt met mensen die graag hun ex terug willen.ik zit in hetzelfde schuitje en zou je graag om advies vragen;

Heb 10 jaar een relatie gehad met een jongen waar ik me best fijn bij
heb gevoeld, behalve over het lichamelijke en sexuele contact, dit was
niet goed tussen ons.
In januari 2011 wisten we dat het eind van onze relatie in zicht was
omdat er te weinig veranderde van ons beiden uit op dit gebied, we
hadden net zo goed alleen vrienden kunnen zijn.

In april 2011 ben ik vervolgens op mezelf gaan wonen, in een
huurhuisje op een vakantiepark.
Had best verdriet. Maar in februari had ik een keer een leuke avond
gehad met een collega, waar ik eenmaal per week op donderdagochtend
mee samenwerkte, en na deze avond hebben wij gezoend.
Deze man lag op dat moment midden in een scheiding en gaf aan dat hij
me altijd al wel erg leuk en aantrekkelijk had gevonden als ik bij hem
werkte op donderdag.

Dus toen ik eenmaal op mezelf woonde in april, en hij ook tegen die
tijd bij zijn vrouw en kinderen wegging om tijdelijk op een camping te
gaan wonen om snel het huis uit te kunnen, hadden we vaak contact en
hadden we het erg fijn samen,
hij kwam vaak 's avonds bij me in m'n huisje en dan dronken we 2
biertjes samen en zaten tot laat in de avond te kletsen en van elkaar
te genieten…

Zijn kinderen kwamen elk weekend bij hem op de camping (3, van 7 tot
11 jaar in leeftijd) en dan zag ik hem niet, maar we smsten elkaar het
hele weekend dat we elkaar lief vonden, wat we allemaal deden de hele
dag en dat we elkaar misten…
Maar we wilden het rustig aan doen met de kinderen, voordat ze mij
leerden kennen moesten we wel zeker zijn van onze zaak.

Onze liefde groeide volgens mij steeds meer, het was de hele dag lief,
en lieverd in de smsjes naar elkaar en dat we elkaar steeds weer
misten.

Door de week sliep hij bijna elke avond bij mij, en het was een gereis
voor hem van hot naar her, moet erg vermoeiend zijn geweest, en hij
heeft dus ook nog een eigen optiekzaak, waar hij veel
verantwoordelijkheid voor draagt en dan 's ochtends weer aan het werk
moest.

Na een paar maand had ik m'n eigen huisje op dit park gekocht (nieuw
op eigen grond) en dan ging ik 's avonds naar hem toe en daarna kwam
hij weer bij mij om te slapen.

In de afgelopen 2/3 maanden heeft hij nu erg veel meegemaakt naast het
voorgaande, nl. dat zijn moeder kanker kreeg en hieraan geopereerd is,
een oom van hem is overleden, die hij als een soort vader zag, hij is
verhuisd naar een eensgezinswoning om zijn kinderen een beter onderdak
te geven.Dit heeft hij in anderhalve week tijd helemaal geschilderd
en vloeren gelegd, hij moest nog een crematie verzorgen voor zijn oom
en had hierbij een week familieleden in huis genomen… het ging maar
door.

Dus na al deze dingen is zijn koek opgeraakt, hij was doodop, moe en
hoofdpijn en kreeg alles niet op een rij voor zichzelf.

In deze tijd ben ik ook nog eens heel dom bezig geweest en heb een
paar keer op zijn facebookpagina berichtjes voorbij zien komen van een
leuke vrouw, met kusjes en knipoogjes en deze heb ik verkeerd
geinterpreteerd (was gewoon een hele goede vriendin voor hem van
vroeger) en ook op twitter heb ik 2 keer gekeken wat hij daar postte.

De laatste keer dat het nog goed ging dat ik bij hem was, heeft hij
heerlijk voor me gekookt maar omdat hij moe was hadden we afgesproken
dat hij de rest van de avond alleen zou zijn en vroeg naar bed zou
gaan.
En juist op die avond ging ik thuis weer op twitter en facebook kijken
en zag weer iets waar ik me zorgen om maakte en niet door kon slapen
:-((((… weer een verkeerd door mij geinterpreteerd berichtje van hem
naar een vriendin.
En ik lag maar te malen in bed hierover, ben uiteindelijk op de fiets
gestapt en ben dwars door het bos om 3.30 u 's ochtends naar hem
toegefietst en heb hem terwijl hij doodmoe was uit bed gebeld en
gevraagd of ik naast hem mocht komen liggen en erover praten met hem
:-((.
Dus dit heeft vast meegespeeld bij zijn beslissing, hij kreeg het hier
heel benauwd van en hij zou de volgende dag een weekend met een
collega naar een beurs in Parijs en gaf de avond ervoor in een gesprek
al aan dat hij even niet wist hoe we verder moesten.

En nu heeft hij vorige week donderdag in een gesprek op het werk
gezegd dat hij er een streep onder wilde zetten, omdat het tussen ons
misschien wel een verkeerd geinterpreteerde vriendschap was (wat ik in
al die maanden absoluut niet zo gevoeld heb, voelde echt liefde van
beide kanten) en dat hij over een maand best wel eens iets
vriendschappelijk wilde ondernemen (uit eten o.i.d.) maar nu niet wist
wat ermee aan te moeten en het beter vond als we alleen vrienden
blijven.

Beste A., ik houd zo verschrikkelijk veel van deze man, hij is zo ontzettend lief!

Maar nu zie ik hem dus elke donderdag op het werk, zo ook vanmorgen weer. Heb me vrij rustig gedragen en gezegd dat het best
goed met me gaat en ik mezelf weer een beetje terug begin te vinden. Maar er heerste wel een beetje een gespannen sfeer.

Mijn zelfvertrouwen is nog niet optimaal en ik heb hem vandaag toch
weer een sms gestuurd ; Of we volgende week (zoals we anderhalve maand geleden elke donderdag deden) wel een gebakje gingen eten samen en wenst hem vast een fijne avond.

Hij stuurt altijd wel een smsje terug, maar zonder kusjes en heel beleefd en vrij kort vaak.
De reactie op 't bovenstaande smsje was; Misschien, jij ook een fijne avond!

Maar het wel of niet smsen, daar raak ik gestressed door, vooral als een antwoord soms lang op zich laat wachten.

Denk je dat het nog goed kan komen tussen ons? Moeten we nog een keer
bij elkaar komen bij bijv een kop koffie, zodat hij me nog eens goed
uit kan leggen waar het mis ging, of waarom hij me nu ineens alleen
als een goede vriendin ziet?

Pfff wat is dit moeilijk, ik hou zo van hem! Reactie infoteur, 05-11-2011
Hi Jane, twee dingen in dit verhaal. Enerzijds je onzekerheid wat betreft zijn omgang met andere vrouwen, anderszijds de verwachtingen die hij bij jou heeft gewekt. Dat je onzeker was vind ik niet verwonderlijk, want hoe kun je hem ooit vertrouwen, als je ziet hoe hij zijn nog jonge gezin in de soep heeft laten lopen. Door al die 'lieve' prietpraat van hem via sms e.d., alsmede het 'samen het bed delen' heeft hij moedwillig verwachtingen bij jou gewekt, maar wil hiervoor geen verantwoordelijkheid nemen. Hij probeert je in te prenten dat jij 'de vriendschap verkeerd geinterpreteerd zou hebben', en is kennelijk ZO geschrokken van jouw argwaan en terechte vragen, dat hij de x-jes per heden maar schrapt. Beste Jane, niet jij bent degene die dingen fout ziet, maar hij. Want eigenlijk is het ronduit brutaal om zo met jouw liefde om te gaan. En nu is hij vaag, en een antwoord als 'misschien' op jouw aardige uitnodiging is natuurlijk een absolute no-no. Of het nog goedkomt? Nee. Deze man wilde seksuele onderonsjes zonder enige verplichtingen, gedurende de tijd dat hij in scheiding ligt. Hij zal jaren nodig hebben om werkelijk toe te zijn aan een nieuwe relatie, als dat al gebeurt. Jou treft geen blaam, behalve dan dat je de fout hebt begaan om van een man te houden die de liefde synoniem stelt aan 'gedoe, moeilijkheden en plichten'. Immers, dat moet zijn scheiding hem hebben geleerd… Houd je verre van een man zoals hij! Sterkte, A.

Bo, 03-11-2011 19:03 #1.282
Lieve Astrid,
Ik heb, zoals je zei, gans de week geen telefoontjes meer opgenomen die van hem kwamen.Daarnet wel omdat ik wist dat hij terug is van zijn reisje naar Duitsland, en dat hij morgen begint op zijn nieuwe werk.
Ik deed luchtig en vrolijk en we vertelden wat over koetjes en kalfjes oa dat ik morgen meespeel in een film voor de BBC (lekker jaloers maken ;-)) Hij zei ineens dat ik een fout geschreven had op mijn kaartje naar hem als afscheid.Ik had geschreven dat hij mij precies niet meer wou zien, en dat ik daarom al zijn spullen thuisgeleverd had zonder dat hij er was.
Hij zei dat hij me wel nog wou zien, alleen toen niet omdat het dan vlugvlug zou zijn.Hij wou tijd om te praten en eventueel iets eten samen.Hij wil dat zondag doen.Ik zei dat is goed maar niet te vroeg want ik ga zaterdagavond naar een bal.Oo zei hij, dan kan je lekker lang wegblijven want ik ben er niet om te zeuren om naar huis te gaan.Ik zei dat we daar nooit een probleem overgehad hadden en hij moest dit toegeven.
Uit zijn vertellen wist ik dat hij op mijn FB gaan zien was, en dus zal gezien hebben dat ik niet meer in relatie sta met hem.Hij heeft zijn status toch niet veranderd daardoor en staat nog steeds in relatie.(zou hij het zo willen houden?)
Anyway, we zien elkaar dus zondag na dat het nu 5 weken gedaan is tss. ons.Is dat ok volgens jou?Heb ik te vlug ja gezegd?Is het te vroeg.Ik voelde mij deze week echt beter en zeker toen ik zijn telefoontjes niet opnam (raar maar dat geeft idd. Precies een gevoel van macht ;-)) Hij wist mij precies te zeggen hoeveel keer hij geprobeerd had (hihi)
Heb m dan gezegd:Jij wou toch alleen zijn, en ik wou je niet storen tijdens jouw reis…
Nu voel ik me ineens weer wat onzeker pfff zal ik het goed doen zondag?
Ik moet dus vrolijk, speels en zelfzeker kunnen blijven en geen dingen zeggen zoals ik mis je, ik denk veel aan je, ik zie je graag …Juist?Alles van hem laten komen…
Zal in elk geval jouw artikel nog 1000 keer lezen
Morgen het acteren alvast oefenen tijdens de filmopnames ;-)
stresskip Bo Reactie infoteur, 05-11-2011
Lieve stresskip Bo, je hebt het helemaal goed gedaan door zijn telefoontjes links te lagen liggen, en nu moet je doorzetten. Hij heeft zelf het initiatief genomen voor a.s. zondag en wil kennelijk ruim de tijd nemen om te praten (wow) en ook nog een hapje eten. Weg met de onzekerheid, want je hebt hem nu tussen twee ijzeren tangen (joepie), en het doet er niet zoveel toe in welke bochten hij zich zal wringen. Jij bent baas over wat er gebeurt, onthoud dat! Zeg in geen geval dat je hem mist, van hem houdt, of aan hem denkt. En zegt hij iets dergelijks tegen jou, ga het dan niet omgekeerd bevestigen maar geef enkel een triomfantelijke smile. Houd het wel gezellig, flirten is ook prima, maak grapjes en praat over vele verschillende onderwerpen. Mocht het onderwerp toch op jullie relatie komen, wuif het dan weg als zijnde niet belangrijk en schuif je voet naar zijn voet. Zorg dus voor een hoge hak (heb je die), en strijk onder de tafel langs zijn been. Ondertussen doorpraten over zaken die niets met relaties te maken hebben. Wil hij je een volgende keer spreken of zien, dan zeg je dat je eens in je agenda zult kijken of dat gaat lukken. Zwijgt hij over een vervolgafspraak, dan houd ook jij je mond en zegt hem vriendelijk goedendag. Laat hem voelen dat je prijskaart hoog is! ;) Succes, A.

Nick, 03-11-2011 16:42 #1.281
Je stelt dat vrouwen negeren gelijk staat aan ze kwetsen. Maar hoe moet dat dan in de rustperiode als ze zelf voorzicht contact opnemen of interesse tonen? Als je erop ingaat, zie je vaak dat het contact lastig loopt of van korte duur is, dan gaat ze je ook niet missen denk ik. Maar negeren is ook geen optie begrijp ik van je? Bovendien kun je tegenwoordig met de digitale media vaak zien of weten of iemand iets heeft gelezen. Reactie infoteur, 04-11-2011
Hi Nick, ja. Negeren is uit den boze. Neemt je ex-vriendin contact met je op, ga er dan op in. Dat hoeft niet direct, ook hoeft het niet uitvoerig. Het gaat erom dat je naar haar luistert en haar probeert te begrijpen, wat de snelste weg naar een verzoening is. Loopt het contact toch stroef, laat het dan even rusten en kom er een tijd later weer eens op terug. Want als een vrouw initiatief neemt, moet je dat altijd 'belonen' door het volgende initiatief van jouw kant te laten zijn. Groetjes, A.

Stefan, 03-11-2011 13:45 #1.280
Ik ben net erachter gekomen dat ze al 2 weken een ander vriendje heeft die alles behalve is wat ze in een jongen zocht en hij is jonger als haar en dat idee van dat dansen was pas zodra het weer een keertje klikte Reactie infoteur, 04-11-2011
Hi Stefan, ja als jullie weer 'on speaking terms' zijn en alles positief verloopt, dan zou je dat beslist kunnen proberen. Ik had niet het idee dat je momenteel in die positie was. Groetjes, A.

Sonja, 03-11-2011 11:34 #1.279
Hallo A,

Bedankt voor uw reactie wederom :)
Het klopt, mijn ex is er niet klaar voor. En alle voorbeelden en afwegingen van haar kant neem ik maar met een korrel zout, ook wat mij betreft. De ene week is het dit en de andere week dat. In principe wil ze heel graag een relatie maar kan ze het (nog ) niet. Ik denk zelf dat ze nog wel degelijk voor mij voelt, maar dat het inderdaad met de hechting te maken heeft. Ze krijgt natuurlijk niet voor niks therapie.
Ik ga zeker wel verder met uw tactiek. Zakelijk en kort. Misschien dat dit toch nog iets met haar doet.
Maar hoe in hemelsnaam kan ik haar nog jaloers maken? Heeft dat dan nog effect denkt u? Want dat heb ik er graag voor over!

Bedankt voor uw geduld en tips!

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 04-11-2011
Hi Sonja, of jaloezie proberen op te wekken effect heeft weet je niet, maar kun je eenvoudig testen. Als je haar spreekt laat dan eens de naam vallen van een andere vriendin (of vriend), en kijk er geheimzinnig bij. Ligt mysterie je niet ;), zeg dan lukraak dat je die andere persoon wel heeeel erg leuk, aardig, grappig, lief, mooi (of vul maar in) vindt. Het hoeft niet iemand te zijn die zij kent, zelfs beter van niet, want zo kun je het 'leugentje om bestwil' nog fraaier maken dan het al is. Daarna haar reactie taxeren! Zoiets kan net de duw in haar rug zijn om haar wakker te schudden uit haar luxe positie. Succes, A.

Stefan, 02-11-2011 16:23 #1.278
Ik heb een idee voor een date bent u er mee eensdat dit en goeie date is?
dat idee is dansen het is iets wat ze jaren heeft gedaan en toen ik met haar voor het eerst gingen daten gingen we zwemmen zij nam een vriendin mee en ik een vriend maar hun moesten beiden in de avond dansen die vriend van mij en zij ze waren danspartners en op gegeven moment wou ze met mij dansen wat ik niet kon dus het was best wel leuk en grappig om te doen maar daar voelde ik echt de klik is dat messchien een goed idee om dat weer te doen zodra het weer een beetje goed voeld of wat vind u Reactie infoteur, 03-11-2011
Hi Stefan, je ex uitnodigen om te dansen is geen goed idee. Haar antwoord zal waarschijnlijk een ferme 'nee' zijn. In mijn vorige reacties heb ik je geadviseerd lange tijd afstand te houden zodat je kunt zien of er van haar kant net zo'n gemis komt als van jouw kant. Vooralsnog was daar geen enkel teken van. Wil je haar tzt toch spreken of zien, probeer haar dan ergens toevallig tegen te komen als dat mogelijk is. Is dat onmogelijk, bel haar dan eens op (ze moet dan wel antwoorden!), of mail haar met de vraag hoe het met haar gaat. Dansen is van veel latere orde. Groetjes, A.

Sonja, 02-11-2011 09:12 #1.277
Hallo A,

Nou, ik heb de tactiek weer aardig om zeep geholpen… Ik zag mijn ex gisteren van een vergadering komen. We hebben buiten even staan praten. Eerste domme fout, ik vroeg haar hoe ging; 'wel goed zei ze. En jij?' Ik zei het gaat. Ik vertelde haar dat het niet zo lekker loopt met alles en dat ik erover denk met de studie te stoppen ivm de druk en de privé dingen (ons, situatie van mijn broer etc). Mijn ex keek wat beteuterd en nam wel even tijd om te praten. Fout 2 die ik maakte was om toch te zeggen dat ik haar mis… Zo ontzettend stom van mezelf! Maar goed. Mijn ex was wat stilletjes, maar gaf wel aan mij ook wel eens te missen (maar dat zegt niks, toch?). Ze gaf aan wat gespannen te zijn, maar wel rust te hebben en ze zei iets wat ik erg vreemd vond klinken: ze zei dat ze alles alleen moest leren te doen, om zelfstandig te kunnen leven en handelen. Toen ik zei dat het dan ook fijn is dat er iemand naast je staat, zei ze nee ik moet het zelf doen… Wat heeft dit dan met 'ons' te maken A? Niks toch? Je kan toch aan jezelf werken met de therapie etc en daarnaast een leuke relatie hebben? Ze ziet het als valkuil dat ze dan bang is weer aan iemand te gaan hangen, ze wil het zelf doen. Maar ze plant zich wel vol met jan en alleman… Dus dat spreekt zich al tegen. Mijn issue is dus, wat heeft dit met ons van doen? Stelde het dan niks voor? Voorts zei ze dat ze denkt dat haar gevoel voor mij weg is… denkt… Omdat ze zo twijfelt en stuitert in onze relatie, denkt zij dat ze niet genoeg voor mij voelt… Terwijl ze tegen haar vakantie vriendin altijd gezegd heeft dat ze nog nooit zoiets fijns heeft beleefd… :( Haar vakantie actie met de smsjes kan ze nog steeds niet beantwoorden… Natuurlijk.
Mijn ex keek weer 'zakelijk' en gespannen, ze voelt zich niet goed. Ik vroeg haar ook waarom ze zaterdag huilde op het werk. Ze vertelde dat het niet zozeer met mij te maken had… (geloof ik niet), maar dat het spanning was. Ik heb nog 1 keer gezegd dat ik erin geloof, dan kijkt ze en ja ik kan haar gezichtsuitdrukking niet echt beschrijven, het lijkt op twijfel o.i.d… Ik vroeg haar toch nog voor een gesprekje of een etentje (ook niet slim), hier wil ze eerst nog even mee wachten, omdat het anders tussen ons weer uit de hand loopt, daar is ze bang voor.
We hebben een knuffel uitgedeeld en we zijn elk onze weg gegaan…

Ik houd maar weer afstand, ik wil er nu niet teveel energie meer in stoppen…
ik baal wel enorm en heb spijt van mijn open boek actie, weer niet handig.
Maar ik wil gewoon antwoorden en die kan zij mij niet geven blijkbaar.

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 03-11-2011
Hi Sonja, ja al die dingen die je nu gedaan hebt, letterlijk alles, had je niet moeten doen! De kern uit je schrijven zit 'm in de regel: '… wil ze nog even mee wachten, omdat het anders tussen ons weer uit de hand loopt, daar is ze bang voor… '
Als een ex zoiets zegt wordt er bedoeld dat ze geestelijk niet klaar is voor een relatie, zich in allerlei bochten wringt om maar niet te hoeven, en het dus eigenlijk gewoon helemaal niet wil. Praatjes over 'twijfels' en andere onzindingetjes die niets met jou te maken hebben, geven het nog eens extra aan. Ergens wel willen, maar om redenen die individueel zijn, niet bij machte zijn om een relatie te beginnen, laat staan te handhaven. Bindingsangst is een voorbeeld hiervan, met soms zelfs verlatingsangst als grondslag. En ik noem expres het woord 'angst', omdat jouw ex dit ook gebruikt. Ze kampt met angsten en ik garandeer jou, dat als het echt gaat om een hechtingsprobleem, je hoog en laag kan springen, negeren, communiceren, helpen, of noem maar op… uiteindelijk niets zal werken. In die zin kun je absoluut beter investeren in iemand die gewoon voor jou gaat, en zich niet laat leiden door allerlei irrationele angsten. Kap met dat twijfelgedoe en zeg haar ronduit dat je jezelf daar te goed voor voelt. Wees niet langer beschikbaar, ook niet voor praatjes over haar labiele toestand en vraag helemaal nergens meer naar. Dat lijkt onaardig, maar uiteindelijk zal het toch zo moeten. Je kunt niet eeuwig aan de zijlijn staan wachten en hopen. Maak haar eens jaloers? ;) Groetjes, A.

Infoteur: Astrid-d-g
Rubriek: Mens en Samenleving
Subrubriek: Man en vrouw
Reacties: 1576

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Naam: E-mailadres: Meld mij aan voor de wekelijkse InfoNu nieuwsbrief.	Reactie: