Hoe je je ex terugkrijgt

Iemand verliezen waar je van houdt is een pijnlijke gebeurtenis met een levenslange nasleep. Ware liefde is altijd onderhuids aanwezig. Je hart schreeuwt om een verzoening. Het gemis is ondraaglijk. Hoe kun je de klok terugdraaien en je ex terug winnen? Vergeet de gedachte dat er vele redenen kunnen zijn voor een breuk. Alle verbroken relaties zijn terug te voeren op basale behoeften waarin niet werd voorzien. Lees het recept om je ex te ontdooien en ongewapend in je armen te sluiten...

"Don't ever give up if you still want to try
Don't ever wipe your tears if you still want to cry
Don't ever settle for an answer if you still want to know
Don't ever say you don't love if you can't let go."

Gedumpt, en dan?

"Sometimes we tend to be in despair when the person we love leaves us, but the truth is, it's not our loss, but theirs, for they left the only person who wouldn't give up on them"
Gat in je ziel
Velen zijn je voor gegaan. Als je partner het huis heeft verlaten, je vriend of vriendin je de bons heeft gegeven, of je hebt spijt van het einde van je relatie, dan is het alsof een stuk van je ziel is meegenomen. Zoals jij was, met je ex, zo ben je bij geen ander. En als die kant van jezelf je beviel, zul je de littekens van de verbroken relatie steeds weer voelen. Als een relatie is gestopt, kun je alleen nog denken aan de goede tijden die je gehad hebt. Idealisering van het verleden. Je kunt je eigen aandeel in de zaak onder de loep nemen, onderzoeken waarom het fout ging, maar de hamvraag die opkomt na beeindiging van een relatie is bij maar liefst 35% van de geliefden: 'Hoe krijg ik mijn ex terug?'. Want een leven zonder je ex lijkt verspilde tijd, en de dagen vullen zich met een tergend gemis.

Onbeantwoorde behoeften
Niemand staat 's morgens op met het besluit de partner te dumpen. Er gaat altijd een proces van gedachten aan vooraf. Hoe veel tijd dat was, dat weet alleen je ex. Misschien dagen, weken of zelfs jaren. In elk geval is het besluit de relatie te verbreken al langer geleden genomen. Lang voordat je de woorden "Het is uit" te horen kreeg. Deze vlieger gaat ook op in het geval van een vreselijke ruzie. Er is veel meer voor nodig dan wat ruzies om echte liefde te vernietigen. Niet de ruzie veroorzaakte de breuk, maar de ruzie fungeerde als de druppel die de emmer van onbeantwoorde basale behoeften deed overlopen. Geen reden om te wanhopen, want als liefde 'meant to be' is, komen jullie vroeg of laat weer bij elkaar terug.

Echte liefde verdwijnt niet
Wat je nodig hebt is een hoop geduld en het overwinnen van eventuele trots. Echte liefde kan niet in een flits verdwijnen en elke dag wordt oude relaties weer nieuw leven in geblazen. Geef na een breuk in eerste instantie de weglopende partij de ruimte die hij of zij nodig heeft. Bedelen, smeken, achtervolgen door telefoontjes, e-mail, sms, visites en lastig vallen werkt allemaal averechts. Houd wel in gedachten dat de ander net zo eenzaam en gekwetst kan zijn als jij, en zich afvraagt of hij/zij een fout heeft gemaakt, je misschien net zo goed terug wil. Men zegt dan ook dat als je van iemand houdt, je voor de ander vecht. Vechten voor een ex kan een teken zijn van grote liefde, daarbij komt dat je jezelf bevrijdt van schuldgevoel op de lange termijn als je voor je gevoel alles hebt gedaan om de ander terug te winnen. Jou treft geen blaam meer. Maar voordat je actie onderneemt, bedenk dan altijd of je de ander echt terug wilt, of enkel kwaad bent omdat je eer is aangetast.

Do's

Krachtig: Er mee instemmen dat de breuk een goed idee was, hetgeen de ex nieuwsgierig maakt naar je nieuwe ik.
Omdat de kans bestaat dat hij of zij je mogelijk toch niet terug wil, houd je je hoop altijd realistisch.
Vergeet nooit de reden waarom je relatie eerder uit ging.
Neem liever niet een man terug die na jou een andere vriendin nam, tenzij je zeker weet dat het een fout was (rebound relatie).
Blijf uit de buurt van een ex die inmiddels is getrouwd, omdat je de kans loopt enkel te worden gekwetst.
Als je beste vrienden zeggen dat hij of zij geen partij voor je was, geloof hen dan.

Tekenen dat je ex nog om je geeft

De goede tijden herdenken
Een van de tekenen dat je ex nog aan je denkt en om je geeft is het gegeven dat hij of zij nog graag terugdenkt aan gouden tijden van weleer. Heb je nog contact met je ex, dan kun je dit eenvoudig testen door een wederzijdse positieve ervaring te benoemen en te zien wat de reactie is. Is er onverschilligheid, of zijn er signalen van affectie? Hoe meer emoties er getoond worden, hoe beter. Het maakt niet uit of deze emoties goed of slecht zijn, zelfs boosheid is in dit kader positief. Herinneringen die graag worden opgerakeld, kunnen de passie van toen stap voor stap weer doen opbloeien.

Er wordt over je gepraat, dus aan je gedacht
Veel mensen gaan zich na een verbroken relatie op zichzelf richten, maar dat betekent niet dat er geen hoop meer is. Zelfs als je ex dag en nacht aan je blijft denken is de kans groot dat ze dat niet laten zien of je ooit de waarheid vertellen. Heb je gemeenschappelijke vrienden, dan kun je bij deze nagaan of je ex nog aan jou denkt. Heeft je ex bijvoorbeeld recentelijk over je gepraat, of gevraagd hoe het met je gaat? Zelfs als ze nog zo hun best doen om een nieuw leven zonder jou te beginnen, dan moeten ze wel bovenmenselijk zijn om niet iets over jou los te laten in een gesprek.

Je ex is woedend, van streek, of teleurgesteld
Een goed teken als je ex emoties laat zien. Onverschilligheid is de grote relatie-killer, terwijl emoties juist een signaal zijn dat de liefde niet over is. Zolang iemand emotioneel reageert, goed of kwaad, dan wordt er om je gegeven. Het werkt zo eenvoudig, immers, als het ze echt niets kon schelen, zou er van gevoelens ook geen sprake zijn. Haat is niet het tegenovergestelde van liefde, integendeel, ze gaan hand in hand. We 'haten' enkel een ex omdat we nog met een hart vol onbeantwoorde liefde blijven zitten. Mensen maskeren hun gevoelens omdat ze praten over wat ze willen voelen en denken, niet wat ze eigenlijk voelen en denken. Nu is het zaak voor jou om je ex te laten realizeren dat hij of zij beter af is door de gevoelens te accepteren in plaats van er tegen te vechten.

Emoties door gebroken hart

"Sometimes goodbye is a painful way to say: I love you"
'We moeten praten' is de uitgesproken nachtmerrie van menig koppel. Het einde is nabij. Ruzies, meningsverschillen, verwijten, gekrenkte trots en een gekwetste ziel... hoe komt dit nog goed? Het komt voor dat je best weet dat je niet de goede dingen tegen je ex hebt gezegd, en de ex enkel verder van je vandaan hebt gedreven. Dit komt omdat je met een gebroken hart al gauw te emotioneel wordt en de zaak verder kan verknallen. Je ex krijgt immers redenen in handen om de relatie vooral maar 'uit' te laten blijven. De ex gaat zelfs de emoties als bewijs zien dat het toch niks wordt met zo'n drama king of queen. Na kalmering probeer je vervolgens door redenaties de ander te overtuigen vooral bij jou te blijven of je terug te nemen. Maar dan komt het tere punt: Je kunt een ander niet overtuigen om iets te voelen, dus met rationele argumenten kom je er ook al niet. Of heb jij zo'n ex die voor jou viel omdat je uitblonk in logisch nadenken? Wellicht niet. Het is waarschijnlijker dat je ex ooit op je viel omdat hij of zij zich geweldig voelde bij jou.

Je ex terug, maar niet door overtuigen!

"A million words wouldn't bring you back, I know because I've tried. Neither would a million tears, I know because I've cried"
Maar nu komt het vreemde. Hoewel je ex dus ooit verliefd werd op jou wegens een match tussen ieders emotionele kant van het brein, is het de logisch denkende kant van de hersenen dat heeft 'besloten' je niet langer te willen. Wanneer je dus je ex' logische denkwereld voedt door hem of haar te zeggen dat jullie bij elkaar horen, dat alles wel weer goed komt, hoe je de relatie wilt verbeteren, hoe dingen zullen veranderen, enz... ben je eigenlijk bezig zijn of haar gedachten te activeren, precies die gedachten die zeiden dat de relatie tot een eind moest komen. Met andere woorden, je bereikt de emoties van de ander niet. In plaats hiervan, moet je het emotionele brein van de ander zien te activeren, want een sterke liefde kan niet zo gauw om zeep worden gebracht. Houd altijd in gedachten dat een mens meestal wil wat hij of zij niet of moeilijk kan krijgen, niet wat op een dienblad wordt aangereikt. Doe dus het omgekeerde van wat je meent te moeten doen: Maak jezelf in eerste instantie aantrekkelijk, maar moeilijk bereikbaar.

Tactieken om direct te vermijden

Keer op keer vertellen hoeveel je van hem/haar houdt
Eindeloos oefenen wat je gezegd zou moeten hebben of nog gaat zeggen
Verontschuldigingen maken en zeggen dat alles anders zal worden
De ex beschuldigen van wat dan ook
Geld, kinderen of andere manipulatieve manieren gebruiken om de ander te forceren terug te keren
Depressief en zielig doen om de ander een schuldgevoel te geven en terug te laten komen
De ander ervan verzekeren dat je veranderd bent, en dat dat een nieuwe start kan zijn
Bloemen of kado's sturen
Hem of haar zeggen dat je alles doet wat de ander verlangt
Dreigen jezelf iets aan te doen als hij/zij niet terug komt
Ruzieen, beredeneren, overtuigen dat de relatie een tweede kans verdient
Dingen beloven wetende dat je ze niet kunt nakomen
De ander vertellen dat het jouw schuld niet was
Kwaad worden omdat de ex een relatie met een ander is begonnen
De ex jaloers maken met een nieuwe vriend(in) met als doel hem of haar terug te winnen
Seks hebben met je ex om verlangen weer aan te wakkeren

Rebound relaties

"If you can't be with the one you love, then love the one you're with..."
Wanneer je je ex terug wilt en hij of zij heeft inmiddels al weer een nieuwe partner, raak dan niet in paniek. De kans is groot dat het gaat om een zogeheten 'rebound relatie'. Dit is een relatie die is gebaseerd op het invullen van een leegte. Een leegte die zo akelig was dat het moest worden opgevuld met een nieuwe vlam. Zulke relaties, vaak ontstaan binnen korte tijd na een echt grote liefde, houden doorgaans geen stand. Het is ook mogelijk dat zelfs na maanden of jaren zo'n relatie opbloeit, omdat het gevoel van liefde op zich wordt gemist. En als de 'one and only' niet voor handen is, dan maar een pseudo-vriend of vriendinnetje, om het gemis op te heffen. Krijg je te horen dat je ex er met een nieuwe vandoor is en je krijgt hem/haar te spreken dan is een gelukwens de enig juiste uitspraak. Dit zal bij je ex tot grote verwarring leiden, omdat het in strijd is met de wens je ex terug te willen. En dat maakt je per direct weer aantrekkelijk. Want onthoud: Wat iemand niet kan krijgen, wordt mettertijd steeds aanlokkelijker.

Waarom mannen hun relatie stoppen

"A table, a chair, a bowl of fruit and a violin; what else does a man need to be happy?"
Ben je een vrouw, dan is de volgende informatie een krachtig hulpmiddel, want het is nogal wat: Het hart van een man terugwinnen door hem te laten begrijpen wat hij nodig heeft. Soms omdat hij het zelf niet goed snapt. Hoewel het waar is dat mannen een vrouw verlaten om uiteenlopende redenen, is het zo dat het uiteindelijk terug te voeren is op slechts een ding: Het mannelijk ego. Men zegt dat het mannelijk ego maar liefst zeven keer groter is dan het vrouwelijk ego, misschien zelfs meer. Zoals een moeder een natuurlijke drang voelt om haar kind te voeden, voelt de man een sterke, natuurlijke drang om zijn ego te voeden. Voorbeeld: Je zou een leeuwin en haar welpje niet durven te bedreigen, toch? Dat zou gekkenwerk zijn, want het betekent je ondergang. Zo ook bij de man. Om hem niet het gevoel te geven dat zijn ego wordt bedreigd, is het zaak zijn ego juist te voeden. Dat is de basis. En dit is precies de reden waarom minnaressen een getrouwde man aan de haak slaan en hun loyale en liefhebbende echtgenotes het nakijken hebben. De sluwe indringsters voeden het ego van de man en doen er hun voordeel mee.

Wanneer verlaat een man nou zijn vriendin of vrouw? Mannen blijven ook bij vrouwen die hen slecht behandelen, zo lang hun ego maar goed wordt verzorgd. Ze verlaten pas de relatie als de vrouw niet langer meer tegen hen opkijkt, en het respect voor de man tanende is en wegvalt. De man voelt zich vervolgens onnodig, niet gerespecteerd, een mislukkeling, iemand die niet in staat bleek zijn vrouw of vriendin gelukkig te maken, zichzelf gelukkig te maken. De grootste vernedering voor een man is het gevoel te hebben gefaald. Niet langer meer de held in het hart van zijn vrouw. Op dat moment dumpt hij de vrouw, soms koelbloedig, soms met aarzeling, of met wrok. Hij heeft zichzelf wijsgemaakt dat de relatie geen bestaansrecht meer heeft en handelt daarnaar. Maar de eerstvolgende vrouw die zijn ego zal voeden en hem op een voetstuk plaatst, hoe onbewust ook, is zijn nieuwe vlam. Tot de geschiedenis zich herhaalt...

Vrouwen onthouden alles maar pas op

"Men forget but never forgive, women forgive but never forget"
Om het hart van een man terug te winnen kun je het beste je bagage van gekwetste gevoelens, frustratie, teleurstelling en woede opzij schuiven. Vrouwen staan er om bekend oud zeer naar boven te halen, vooral als ze het gevoel hebben verkeerd te zijn behandeld. Maar hiermee duw je je man of vriend nog verder weg. Hij gaat zich ellendig voelen of schuldig, gevoelens die hij niet wil voelen. Voel je dus dat je bitterheid zal ontaarden in overemotioneel reageren, neem dan een pauze. Je hoeft het verleden niet te vergeten - want dat gaat toch niet - maar je kunt wel proberen tot een punt van vergeven te komen. Hiermee bevrijd je ook jezelf en open je de deur naar herstel. Wat je verder moet doen is zijn omver gevallen ego strelen, zonder ongeloofwaardig over te komen. Respecteer dus zijn 'man zijn' en zorg dat je hem straks nodig hebt voor alles waar mannen nu eenmaal beter in zijn.

Om hem terug te winnen maak je jezelf geheimzinnig, positief en gezellig, met een sausje van humor en elegantie. Laat je ex denken dat je je leven helemaal op orde hebt, en prima zonder hem kunt. Maak jezelf weer 'hard to get', maar met de deur op een kier. Alleen jij kent je ex het beste. Voorbeeldjes: Is hij intelligent, nodig hem dan na verloop van tijd uit voor een rendez-vous of schrijf hem een eerlijke brief 'sealed with a kiss'. Is hij meer het fysieke type, bel dan bij hem aan in een regenjas met eronder een zwart setje. Is hij meer de alltime-botterik, maak dan zijn lievelingsgerecht en daag hem uit het te weerstaan.

Voor vrouwen dus in het kort deze werkwijze:

1. Ruimte geven zodat hij je gaat missen
2. Je ex vergeven om jezelf te bevrijden
3. Zijn ego strelen door een beroep te doen op zijn mannelijkheid
4. Je beste eigenschappen consequent ten toon spreiden
5. Hem verrassen

Waarom vrouwen hun relatie stoppen

"The deepest principle in human nature is the craving to be appreciated"
Heb je je wel eens afgevraagd waarom casanova's en Don Juan's zo succesvol zijn in de liefde? Ze overladen een vrouw met waardering. Veel mannen denken dat een vriendin of vrouw hebben betekent dat ze levenslang aan relatie-onderhoud moeten doen omdat vrouwen voortdurend om aandacht lijken te zeuren. Maar eigenlijk gaat het niet om aandacht, maar om waardering. Ze houden ervan gewaardeerd te worden en om complimenten te krijgen. Vrouwen willen in geen geval als vanzelfsprekend worden gezien. Ben je dus als man je vrouw of vriendin kwijt en wil je haar terug, bedenk dan eerst of je haar wel hebt gewaardeerd om wat ze voor je deed, of je het wel hebt gezien als ze een nieuw kapsel had of een nieuwe jurk. Hoewel mannen er vaak bekend om staan naar vrouwen te kijken, hebben verrassend veel mannen geen idee hoe hun eigen vrouw of vriendin haar best heeft gedaan. En een leugentje om bestwil is altijd nog veel beter dan niets.

Wanneer verlaat een vrouw nu haar vriend of man? Om een relatie duurzaam te laten zijn, moet er een constante factor zijn die romantiek, liefde en echte emoties omvat. Tenminste, dat vinden vrouwen belangrijk. Alle relaties beginnen zo, maar na verloop van tijd komt de klad erin, vooral als de man haar niet langer meer het gevoel geeft dat ze speciaal en uniek is en de vrouw zich niet langer meer bemind voelt. Een vrouw negeren is haar diep kwetsen. Als de vrouw voelt dat er niet meer van haar wordt gehouden, zal ze nog wel lang loyaal blijven aan de man die haar ooit had uitverkoren, maar haar antenne staat gericht op affectie van andere mannen. De op losse schroeven staande relatie heeft dan enkel nog een zetje nodig om haar te laten vertrekken. Kortom: Een vrouw gaat weg als ze emotioneel wordt verwaarloosd.

Toon je hart, daarna je charmes

"Charm is a way of getting the answer yes without having asked any clear question"
Bedenk bovenal dat de ergste verzoening beter is dan de beste scheiding. Dit geeft zelfvertrouwen werk te maken van je teleurgestelde of gekwetste ex. Wil je je vrouw of vriendin terug, geef haar dan eerst de ruimte je te gaan missen. Win daarna haar vertrouwen terug. Doe als in het begin van jullie relatie. Schrijf haar vanuit je hart - uiteraard ook over hoe jij je voelt - , nodig haar uit voor een diner of de film, of misschien iets dat creatiever is dan dit. Een vrouw wil begrepen worden, en hoeft helemaal niet gelijk te hebben. Zorg er dus voor dat je haar werkelijk begrijpt. Wees er zeker van dat alles is uitgepraat en er geen verborgen woede achterblijft die je later weer op je bord kunt krijgen. Bespreek dus elke emotie, ook al is het geheel tegen je natuur. Laat haar daarnaast zien dat jij de man bent waar ze ooit op was gevallen. Wees de meest romantische persoon die ze ooit heeft ontmoet en ga hier mee door als je haar hart hebt terug veroverd.

Voor mannen dus in het kort deze werkwijze:

1. Ruimte geven zodat zij je gaat missen
2. Win vertrouwen terug door te laten zien dat je een hart hebt
3. Probeer haar werkelijk te begrijpen
4. Laat vervolgens zien dat je haar sterke arm wilt zijn
5. Houd de romantiek levendig

Veel succes met het veroveren van je ex!
Meer lezen: Bindingsangst blootgelegd, Repareer je gebroken hart en Bitterzoete wraak

"Love that we can not have is the one that lasts the longest, hurts the deepest and feels the strongest"

© 2009 - 2012 Astrid-d-g, gepubliceerd in Man en vrouw (Mens en Samenleving) op . Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Astrid-d-g is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer informatie…

Gerelateerde links

B9 Relatiebemiddeling, Relatie Start Be en Singles Verzamelgids.

Gerelateerde artikelen

Echte liefde is Wat is echte liefde? Tijdens de periode van verliefdheid is iedereen blind van de liefde. Hoe kunnen we e…
Het hart - Het universele symbool voor de liefde Het universele symbool voor de liefde is een hart. Denk maar eens aan ui…
Gebroken hart syndroom Het gebroken hart syndroom komt voor bij mensen met groot liefdesverdriet, het verlies van een die…
Kan ik mijn ex terugwinnen met een zelfverzekerde houding? Wilt u uw ex weer terugwinnen na een scheiding of nadat u uit…
Je ex terugkrijgen. Hoe krijg je je ex terug? Je ex terugkrijgen. Hoe krijg je je ex terug? Is het mogelijk om je ex teru…

Reageer op het artikel "Hoe je je ex terugkrijgt"

Saskia, 10-02-2012 10:37
Beste A., Dankjewel voor je helder antwoord Had al het idee dat meneer me liever kwijt dan rijk was, maar gewoon te laf om het eerlijk te zeggen. Vind het triest dat het op deze kinderachtige manier moet eindigen. Wie weet ontmoet ik t.z.t. een man die wel voor me wil gaan. En zodra ik ontdek dat hij me verbergt voor zijn directe omgeving, dan ben ik gevlogen. Een ezel stoot zich niet twee maal aan dezelfde steen.

Peter, 10-02-2012 09:39
Beste A,
Allemaal goed en wel, maar ik lees dat je juist geen druk mag zetten en ik heb een zeer furieuze vrouw, in het verleden heb ik al dingen gemerkt als ik haar onder druk zet ze hellemaal over de rooie gaat! Wel heeft ze ook voorgesteld om naar een relatietherapeut te gaan. Omdat ze vindt dat er met haar zelf iets mis is en omdat telkens haar relatie's eindigen na een tijd! Ze heeft het nog niet met zoveel woorden gezegd maar ik weet dat ze me nog ergens diep van binnen graag ziet. Ik wil haar laten voelen en merken dat als ze weg gaat , zal missen en ik moet wel toegeven ze heeft me nu bepaalde dingen doen inzien. Zoals gisteren heb ik gekookt iets speciaal, en voor het eerst in een paar weken kwam er terug een glimlach op haar gezicht, ik kookte soms wel maar liet het haar meestal doen, maar ik doe dit graag en blijkbaar nog niet zo slecht! Aan haar oudste dochter heeft ze niets te zeggen , nu heb ik hier het heft in handen genomen en afspraken gemaakt met de dochter en de afgelopen week heb ik met haar al meer bereikt met haar dan m'n vrouw het afgelopen jaar. Sorry A maar ik zie mijn vrouw doodgraag vroeger was ik de meest ontrouwe persoon maar bij haar had ik die behoefte niet. Ik wil haar echt laten voelen wat ze gaat missen en ze zo proberen terug voor mij te winnen en dat dan ook zo houden! Is dat verkeerd of........? Is dit een goed plan? Want als ik op mijn werk ben of ergens zonder haar voelt alles slecht vanbinnen en is zij nog maar in de buurt dan........voel ik me beter! Misschien terug beginnen daten met haar? Veel mensen gaan vreemd in een relatie en vele daarvan wordt dat uitgepraat en vinden elkaar terug op de 1 of ander manier toch?

Peter, 09-02-2012 15:36
Ik ben een man al 8 jaar samen met mijn vrouw wij kennen elkaar al veel langer maar onze wegen werden gescheiden en hebben beide een kind bij een andere partner en samen een pracht van een zoon.Nu het laatste jaar is onze relatie bergaf gegaan via facebook heeft ze terug vrienden van vroeger gevonden en ze gaat terug veel uit op zich maakte ik hier geen probleem van. Ze studeerd terug en ik steun haar ontzettend hier in, maar nu komt het we groeien wat uit elkaar en zij spreekt af met een vriend van vroeger. Hij helpt haar bij een project voor school. Ondertussen kan zij met hem goed praten en ondertussen bijna een jaar later heeft ze me vertelt dat ze gevoelens heeft voor hem en is er al mee naar bed geweest. Dat doet z'on pijn bij me maar ik zie haar doodgraag en zelf zegt ze het niet goed meer te weten. Haar reden is dat ik te weinig initiatief nam bv we gaan naar de winkel en ze vraagt wat eten we en ik zeg kies maar.Het huis waar we in wonen woont ze niet graag enz.... Ikzelf heb voor haar alles over van mij mag ze zelfs blijven aanhouden met die gast zolang ze maar niet weg gaat van me, het huis verkopen enz.... Ik begrijpt het allemaal niet goed want een dikke week geleden wou ze nog een sauna'tje doen en stuurde me nog berichten met zie je graag. Ik slaap niet meer naast haar maar toch gaan we van de week samen naar de bioscoop en volgende week een overnachting doen in een welness en sauna resort.
Hoe moet ik het aanpakken en haar terug winnen? Wat doe ik? Wie kan mij hier raad geven? Aub ben ten einde en geraak uitgeblust want zie haar doodgraag........! Reactie infoteur, 10-02-2012
Hi Peter, wat haar niet beviel is jouw afhankelijkheid van haar. Je vindt het nu zelfs best dat ze die man aanhoudt zolang ze ook maar bij jou blijft. Dat neemt niet weg dat ze die kritiek op jou of de relatie veel eerder had moeten uitspreken. Ik verdenk haar er dan ook van dat ze dit soort 'redenen' pas achteraf is gaan zoeken. Ze had die ander al, en om die relatie voor zichzelf te rechtvaardigen had ze het nodig om jou naar beneden te halen. Zie haar besluiteloosheid niet langer aan, maar stel een ultimatum. Die kerel... of jij. En hecht er een datum aan vast. Ga dus niet naar bioscoop of sauna, want gezamenlijke uitjes zijn gezien de omstandigheden niet aan de orde. Dwing haar tot een keus, en wil ze die keus niet maken, dan stap je zelf op. Maar dit moet je haar vooralsnog niet verklappen, want als je je vertrek aankondigt, zal ze het uiteindelijk zo draaien dat jij degene bent die de relatie verbrak. Terwijl zij dat natuurlijk heeft gedaan, hoewel nog niet officieel. Wees geen derde wiel aan de wagen! Sterkte, A.

Saskia, 09-02-2012 15:23
Heb de afgelopen dagen op deze site meegelezen en zou ook graag je advies willen vragen. Ik vertel even in grote lijnen wat er speelt omdat ik geen zin heb in detail te treden en me nog slechter te voelen dan ik al doe. Ik heb (had?) sinds anderhalf jaar een lange-afstandsrelatie en de laatste tijd gaat het niet goed. Alles wat er wordt gezegd/gedaan wordt verkeerd uitgelegd en we hebben daardoor vaak ruzie om niets.

Het was van mijn kant was het liefde op eerste gezicht al deden we rustig aan omdat hij de scheiding met zijn ex nog moest verwerken. Daarna zat hij een poosje wat minder goed in zijn vel en hield ik daar rekening mee. Hierna kwam nog een moeilijke periode omdat zijn ex dreigde zijn kinderen mee terug te nemen naar het buitenland, wat natuurlijk ontzettend zwaar voor hem was. Gelukkig heeft zijn ex zich in de tussentijd bedacht en blijft toch hier in Nederland.

Ik hoopte dat het vanaf toen de goede kant op zou gaan, maar het lijkt wel alsof hij alleen maar op zoek is naar excuses om onze relatie maar niet te hoeven verdiepen.
Er is gewoon altijd wel wat! Dan had hij geen geld. Dan had hij geen auto. Nu is hij weer bezig met een andere baan. Hij zet mij constant op een zijspoor (wat op zich een grappige wooordspeling is omdat hij tramchauffeur is ). Ik ben het eigenlijk wel zat om altijd rekening met zijn situatie te moeten houden en mezelf weg te cijferen. Het lijkt wel alsof alles van mijn kant moet komen en er nooit iets spontaans van hem uit gaat. Daarnaast is ook niemand van zijn vrienden/collega´s van mijn bestaan op de hoogte wat ook al geen goed teken is als ik je reacties op de site lees. (Oke dit begint wel heel erg op de overbekende rebound te lijken….)

Vorige week zouden we eindelijk na lange tijd weer eens afspreken. We hadden nog niet echt details vastgelegd maar wel op welke dagen ik naar hem toe zou komen. Toen ik op de avond voor onze afspraak nog niets van hem had gehoord (wat wel zo handig was aangezien ik vrij moest nemen van mijn werk) stuurde ik hem een sarcastisch berichtje waar we ruzie over kregen.

Het resultaat is dus dat we elkaar niet hebben gezien en dat ik sindsdien één berichtje heb gehad waarin hij meedeelde dat hij het de komende tijd te druk heeft om af te spreken. Dit in combinatie met zijn uitspraak dat hij na lange tijd eindelijk weer zin heeft om leuke dingen te ondernemen, plus het feit dat ik zijn foto laatst op een datingsite ben tegengekomen, doen toch wel wat alarmbelletjes rinkelen. (Ja ik heb inderdaad speciaal een nepprofiel aangemaakt omdat ik al zo mijn bedenkingen had. Hij verklaarde dat dit profiel al heel oud was en niet eens meer wist dat ie nog ingeschreven stond.)

Oke het is uiteindelijk nog een lang verhaal geworden. Het komt erop neer dat ik het te kinderachtig en te makkelijk vind om het maar dood te laten bloeden. Zit zelf aan een luchtig berichtje te denken en als hij daar dan niet op reageert het er maar bij te laten. Wat adviseer jij? Reactie infoteur, 10-02-2012
Hi Saskia, hij trekt zich terug om de doodeenvoudige reden dat hij je niet wil. En natuurlijk te laf is om dat te zeggen. Mensen die niet direct communiceren proberen hun doel dan met omwegen te bereiken. Hij doet dit door geen initiatieven meer te nemen, en je geregeld in het ongewisse te laten. Daarbij zal hij ongetwijfeld verwachten dat jij het allemaal maar moet begrijpen. Een extra klap in je gezicht zijn daarbij de uitspraken dat hij het te druk heeft om af te spreken en - ironisch genoeg - eindelijk weer zin heeft om leuke dingen te doen. Waar jij vooral niet aan mag deelnemen. Wat ik je adviseer is deze man ofwel rebound te laten voor wat hij is. Reageer eens helemaal nergens op en test wat hij doet. Laat hij niets meer horen? Dan zou het je eer te na zijn om hem aan zijn vestje te trekken. Gaat hij toch achter je aan, laat hem dan peulen zweten en bewijzen dat jij 'the one' bent. Vooralsnog doet hij helemaal niks in die richting, zelfs zijn vrienden en collega's mogen van jouw bestaan niet horen. Laat dat luchtige berichtje maar zitten. Hij verdient dat niet eens! ;) Sterkte, A.

Joeri, 08-02-2012 17:05
Hoi
ik heb je artikel gelezen en vond het zeer leerzaam , toch wil ik hier even mijn situatie uitleggen

Ik had een relatie van 7 jaar met wat voor mij het ideale meisje was en nog steeds is. wij waren 7 jaar bijna elke dag samen, konden alles tegen elkaar zeggen, waren 2 handen op 1 buik , soulmates , ik moet er mischien ook bijzeggen dat we al van jongs af aan samen zijn , zij was 13 ik 15 , onze relaties kende zoals elke relaties ups en downs maar niet meer dan bij elke relatie, nu de laatste week van onze relatie waren er wel wat spanningen, ik had bang dat ze een ander had omdat ze me nog maar weinig aandacht gaf ( nu besef ik dat dat mijn eigen schuld was ) nu die week waren er spanningen maar onze relatie ging steeds beter en beter. Nu 2de kerstdag waren we bij mij thuis gaan eten , daarna hebben we beiden wel erg veel gedronken , maar het was leuk, maar eens boven is er ruzie onstaan die uit de hand is gelopen alle frustraties van de voorbije week kwamen ineens boven ik weet niet wat me bezielde ... na de ruzie heeft ze mij laten weten dat ze haar gsm nummer ging veranderen. dat heeft ze ook gedaan alsook haar mailadres. ik heb haar nog 1 brief kunnen schrijven. maar daar is het ook bij gebleven .
Nu meer dan een maand later heb ik vernomen dat ze naar een psychiater gaat om over de breuk heen te komen . Nu weet ik niet of dat men kansen om haar terug te krijgen gaat verstevigen ( mischien wilt het zeggen dat ze het moeilijk heeft om me te vergeten en nog steeds gevoelens voor me heeft) anderzijds denkik ook dat hoe meer ze daar naartoe gaat gaan mijn kansen kleiner en keiner gaan worden en dat ze zo beter gaat leren leven zonder mij. We hebben elkaar onze jeugde gegeven en ik weet dat zij ook ng gevoelens voor mij moet hebben . Onze relatie ging namelijk nog goed voor die ruzie. Ik zou haar nog 1 x willen zien gewoon om mijn gevoelens te tonen.Om nog een keer met haar te praten maar ik weet nie hoe... Reactie infoteur, 09-02-2012
Hi Joeri, het beste is een brief schrijven (gewone post). Betuig je spijt over wat er gebeurd is, vraag hoe het met haar gaat en stel voor om elkaar nog eens te zien. Laat weten dat je er vertrouwen in hebt dat het goed kan komen. Dat je niet wilt dat ze door jou in moeilijkheden zit. Dat je er veel voor hebt om elkaar op zijn minst weer in de ogen te kijken. Dat soort dingen dus! En beeindig de tekst met 'ik denk aan je', o.i.d. Bedenk wel dat ze waarschijnlijk tijd nodig heeft om je brief te verwerken, maar als ze ook maar een beetje om je geeft zal ze reageren, hopelijk positief. Wil ze niets van je weten of laat ze niks horen, dan weet je dat je minstens een half jaar een flink aantal passen achteruit moet zetten. Ik help je hopen! Succes, A.

Lady1978, 08-02-2012 10:09
Een update.. ben inmiddels al een paar weken verder met trekken en duwen, we hebben vorige week sex gehad maar het leverde alleen meer verwarring en teleurstelling op, want nog steeds kan hij niet volledig voor mij gaan. Dus heb ik maar van vorige week het contact verbroken. Ik heb aangegeven een man te willen die volledig voor mij gaat en hij niet de man wil en kan zijn. Ik heb nu spijt van mijn mail, want ik had gehoopt dat hij contact zou opnemen, maar dat heeft hij niet gedaan... nu staat er niets op dan mijn liefdesverdriet te verwerken en geen contact op te nemen... maar ik wil hem wel terug...wat kan ik het beste doen?? loslaten? of toch nog een poging tot contact proberen..... Reactie infoteur, 09-02-2012
Hi Lady1978, je klampt je helemaal aan je ex vast. Trekken en duwen is helemaal niet de bedoeling, dat geeft het artikel duidelijk aan. Met seks probeerde je hem wederom aan je te binden. De slimmerik maakte er nog gebruik van ook, om je vervolgens weer ijskoud te laten vallen. Waarom houd je je bezig met een man als hij, die geen barst geeft om jouw gevoelens? Vraag niet aan mij hoe je je ex terugkrijgt, want daarvoor heb ik nu juist het artikel geschreven. Het is vrouwonwaardig om als een hondje achter je ex aan te lopen, en door niet op je mail te reageren wees hij je nogmaals op grove wijze af. Hier past enkel de exit. Stuur hem voor seks naar een callgirl en kies een betere man. Sterkte, A.

Sonja, 07-02-2012 11:07
Hallo Astrid,

We zijn afgelopen weekend dus op skiuitje geweest met het bedrijf, waarvan een collega, mijn ex en ik van onze afdeling met z'n drieën waren. Ik vernam dat mijn ex inderdaad weer wat veranderd is, ze was wel vrolijk hoor, maar ik had het idee dat ze wat meer naar die andere collega toe trok. Ik op mijn beurt ben bewust wat meer op de achtergrond gebleven, soms was ik echt wat stiller. Vooral als die andere collega even weg was en wij met zijn tweeën waren, was er een voelbare spanning (bijna niks tegen elkaar zeggen..). Ik weet niet of ik het goed doe zo Astrid? Ik voelde me eerlijk gezegd af en toe een derde wiel aan de wagen (ook omdat ik mezelf wat meer afgesloten opstelde). We hadden we vaak oogcontact en soms voelde ik dat ze naar mij keek en dan weer wegkijken en visa versa. Op een gegeven moment waren we alleen in de hotelkamer en was mijn ex me een beetje aan het "pesten" en keek ik express sneu (als geintje), ze sloeg haar armen om mij heen en we hielden elkaar weer stevig vast. Vervolgens gaf ik haar gewoon een zoen op de wang, mijn ex stapte naar achteren en vroeg of ik haar los wilde laten... ? Ik zeg hallo jij raakt mij toch aan?? Snap jij het Astrid?? Vervolgens weer die rare onprettige spanning. We zijn naar beneden gegaan want die andere collega stond te wachten voor het diner. Na het diner weer naar onze kamer, om te overleggen of we het dorp nog in zouden gaan o.i.d. Uiteindelijk ontstond er een kussen gevecht, waarbij mijn ex ineens bovenop mij lag, het was even leuk maar ook vreemd... S'avonds ben ik even bij haar op bed gaan zitten, ik gaf haar een zoen op haar voorhoofd en een snel kleine zoen op haar mond (1/2 seconde). Mijn ex was boos, maar niet heftig geïrriteerd o.i.d. Weer die vreemde blikken naar elkaar de hele tijd.. Ze gaf wel aan er minder moeite mee te hebben als ik (dat het uit is). We hebben onze excuses aangeboden, maar ik heb wel gezegd dat dit niet werkt bij mij (vriendschap), zij beaamde dit en vervolgens gaan we vrolijk verder! En wat ik nog meer vreemd vind Astrid, ze is nooit echt boos op mij, altijd weer vergeeft ze me (ook al was dit totaal niks bijzonders). Ik vind dat zo vreemd?? Even daarna lopen we gearmd in de gladde straten en geeft ze aan donderdag bij mij even een wasmachine te willen stallen ivm haar verhuizing? Alsof er niks is.... ze noemt zelfs "lieverd" af en toe, maar dat zal dan meer vriendschappelijk zijn denk ik. Mijn valkuil is dat ik me soms te gesloten opstel, dat ik te nors overkom. maar dit komt uit frustratie om haar en niet weten hoe te reageren.

Wel opvallend is dat ze soms ze kan klieren naar mij toe, niet in negatieve zin, maar gewoon plezierig klieren. Wat zegt dit? Zelfs na dit gedoe tijdens het ski uitje, blijft ze positief richting mij en kunnen we lachen.. Wel ging ze vaak naast me zitten, dat is wel grappig. Ook is ze omdenkend om mij (en ik om haar), ze is bezorgd als ik me pijn doe o.i.d. Gisteren vroeg ze of ik mee ging naar buiten even roken (ik rook niet).

Ik heb haar gezegd dat ik zaterdag een borrel ga drinken met Iris, een vriendin van een vriend van mij (ook lesbisch).. Ik heb gezegd dat het een leuk mens is en dat ze iets jonger is als mij.. Mijn ex keek een beetje raar, grotere ogen. Wel vroeg ze waar we heen gingen, ik zei dat ik dat nog niet weet.. Oh zeg ze, fijn dat je late diensten hebt, kun je uitslapen... Daarna was ze wel stil... Maar ja, of dit invloed heeft.. Ons later gedrag van naar elkaar staren af en toe en lachen gieren brullen ging gewoon door.. Trouwens Iris was een verzinsel, puur om mijn ex te testen. Mijn ex klonk niet vrolijk van oh leuk joh! Is ze knap o.i.d.... Zegt dit iets Astrid??

Op de terugreis in de bus, wel nog weer wat oude herinneringen opgehaald uit onze "verkeringstijd", leuke dingen... We praten erover alsof het gewoon is, alsof het nog zo is o.i.d., snap wat ik bedoel?

Nah ja, weer veel gedoe en eerlijk gezegd weet ik het niet allemaal meer. Ik ga maar verder met de lijn die jij aangeeft: afstand, geen contact.

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 09-02-2012
Hi Sonja, gezien al de gebeurtenissen is er nauwelijks afstand en gaat het contact vrolijk door. Zo bekeken heb je al een relatie met haar, ook al is het jou niet lichamelijk genoeg. En precies dat laatste is wat haar stoort. Zij wil niet de dingen die jij wil, en laat dat op allerlei manieren weten. Dat betekent verder niet dat ze niet om je zou geven. Het is vervelend dat je de algemeen aanbevolen lange pauze (dus echt uit elkaar gezichtsveld) niet kunt uitvoeren. Nu blijf jij alsmaar hopen, terwijl je je bij elk gebaar of uitspraak van haar kant afvraagt wat ze ermee bedoelt. Toch ben je haar niet daadwerkelijk kwijt. Kun je er geen genoegen mee nemen zoals het nu is, dus puur vriendschappelijk zonder te weten hoe het later gaat? Dit moet je jezelf afvragen, juist omdat de onzekerheid voorlopig blijft. Het was goed van je dat je die denkbeeldige ander erbij haalde, dit kun je best nog eens doen. Haar reactie geeft aan dat ze je liever niet wil delen, maar niet anders kon doen dan het 'gewoon' vinden. Het zal nog wat meer testen vergen. Groetjes, A.

Butterfly88, 06-02-2012 12:21
Na het lezen van bovenstaande en vele andere artikelen hierbij een internetpost voor wat objectief advies. De relatie met mijn ex is nu zo'n drie maanden voorbij en beëindigd van zijn kant vanwege twijfel. Het gevoel was er niet meer, we waren allebei ontzettend druk, maakten geen tijd meer voor elkaar, hij zonderde zich steeds meer af en uitte zijn gevoelens niet, ik ging daar steeds meer over zeuren. Langzaamaan is het daardoor stukje bij beetje afgebrokkeld, terwijl er eigenlijk nog wel passie etc. aanwezig was. We zaten duidelijk allebei niet lekker in ons eigen vel, waren ontevreden en onzeker over onszelf en we communiceerden niet goed. We zijn twee jaar samen geweest, waarvan een jaar samengewoond, wat ook veel spanning met zich heeft meegebracht. Alles bij elkaar is het teveel geworden.

In de weken daarna was ik een groot wrak en heb alles fout gedaan. Hem niet met rust gelaten, gepusht, geprobeerd terug te winnen, terwijl ik hem gewoon de ruimte had moeten geven. Nu drie maanden verder gaat het met mij heel goed en heb ik heel veel aan mezelf gewerkt en veel energie in me eigen ik gestoken. Het is goed om op die manier even lekker zelfstandig en onafhankelijk door het leven te gaan. Rond de jaarwisseling heb ik echt de knop omgezet en ben ik me op mezelf gaan concentreren.

Het rare is dat mijn ex en ik op de een of andere manier elkaar nooit hebben losgelaten. Bijna elke week hadden we nog contact en van het een komt het ander. Als ik hem echter vroeg of we wat leuks konden doen samen, trok hij zich terug. Zodra ik hem een paar dagen niet opzocht, stuurde hij mij ineens berichtjes. We geven allebei nog heel veel om elkaar, maar ik denk dat hij bang is dat het bij een tweede poging weer fout zou gaan. Hij heeft ook een paar keer gezegd dat hij me wel mist en nog veel om me geeft.

Nu hebben we elkaar vorige week voor het laatst gesproken en ik heb hem om duidelijkheid gevraagd, want ik wilde niet meer in onzekerheid blijven zitten. Of loslaten, of niet. Hij gaf daarbij aan dat hij wel met mij om wil blijven gaan, maar eerst op een leuke vriendschappelijke en gezellige manier, zonder telkens weer over onze relatie etc. te discussiëren. Dat was namelijk volgens hem de reden wat hem tegenhoudt om met mij af te spreken: dat ik hem nog steeds teveel pushte. Daarna wil hij het rustig opbouwen, wat leuks gaan doen en het weer langzaam laten groeien. Hij heeft ook tegen mij gezegd dat hij weet dat ik het liever allemaal wat sneller zie gaan, maar dat hij niet te overhaast en te snel weer in een relatie wil stappen.

Ik wil graag weten hoe ik hier het beste mee om kan gaan? Moet ik hem juist heel veel ruimte en rust geven of af en toe zelf het initiatief nemen? Ik vind het uiteindelijk het belangrijkste dat we beiden weer helemaal lekker in het leven staan, het liefste samen. Sommige mensen kunnen beter niet opnieuw een relatie aangaan, maar voor mijn gevoel zijn wij zo'n stel dat er juist sterker uit zal komen. We zijn allebei nog jong (begin 20) en moeten nog veel leren, ook over relaties. Ik ben benieuwd wat u hier over te zeggen heeft. Reactie infoteur, 08-02-2012
Hi Butterfly88, omdat hij je onzeker gemaakt heeft zoek je voortdurend naar duidelijkheid, wat je vervolgens niet krijgt. Integendeel, hij wil eigenlijk helemaal niet over de relatie praten. Zoals je inmiddels gemerkt hebt werkt het beter als je niets van je laat horen. Hij komt dan vanzelf naar je toe. Vanwaar al die haast? Hij ziet je pogingen de boel te herstellen als gepush, en als je kritisch naar jezelf kijkt zou hij daar best gelijk in kunnen hebben. Dat neemt niet weg dat hij de situatie zelf verziekt heeft door twijfels uit te spreken. Wie dat doet, neemt de snelweg richting relatiebreuk, vandaar dat dit soms opzettelijk wordt gedaan. Het lijkt een soort 'beleefde' vorm van het uitmaken van een relatie, maar feitelijk is het puur gif. Want de achterblijvende partner krijgt een deuk in haar zelfvertrouwen en kan niets meer beginnen. En de relatie is meteen morsdood. Jouw ex is gelukkig nog goedgezind en mist jou echt. Neem nu geen enkel initiatief, maar ga ook niet op elk initiatief van hem in. Zeg gerust een keer dat iets je niet schikt of dat je andere afspraken hebt lopen. Een man (ook een ex) die jou wil zal hierdoor niet van de wijs gebracht worden en er absoluut op terugkomen. HIJ is degene geweest die de breuk wilde, dan mag hij nu alle moeite doen om tot een verzoening te komen. Hij zal je er des te meer om waarderen dat je het jaaggedeelte aan hem overlaat. Laat hem dus begaan! Doet hij niets of nauwelijks nog iets... maak hem dan eens jaloers met een (denkbeeldige) man die wel alle tijd voor jou neemt ;). Je zult zien dat hij dan heel wat harder loopt dan hij nu doet. Succes, A.

Sonja, 04-02-2012 16:48
Hallo Astrid,

Ik wil je toch bedanken voor je tips, ik houd me er meer en meer aan en ik zie toch een soort van ommekeer.
Donderdag bijvoorbeeld was ik even op het werk, mijn ex zag me en "straalde", keek me aan en lachte. Niet veel aandacht aan besteed verder en ben weer naar huis gegaan. Paar uur later ging mijn telefoon, mijn ex. Ze vertelde dat ze gehoord had dat ik vrijdagmiddag voor ons skitripje wat boodschapjes ging halen, "ik wil wel even met je mee" zei ze. Nou prima. Vervolgens vrijdag samengewerkt. Ben op de zelfde tour verder gegaan; vriendelijk maar wel met afstand zeg maar. Af en toe stil en "mysterieus"... Mijn ex liep vaak achter me aan kreeg ik de indruk. Vroeg me vaak iets etc etc. Ze vroeg wat er nog gebeuren moest anders, ik zei nou ik ga ff op zolder wat troep wegruimen... Oh zei ze dan ga ik je wel even helpen! Heb nu toch niets te doen... Op zolder vroeg ze mij of ik boos was omdat ze mee wilde boodschappen doen en ik nogal stil ben. Ik zei nee hoor.. Keek mij tijdens het werk ook vaker aan als normaal, net alsof ze toch verneemt dat ik afstand houd. Ze zei tijdens het werk dat ze de stad nog in wilde, ik zei oh moet je doen... Mijn ex zag ik wat sneu kijken, alsof ze gehoopt had dat ik mee had gewild. Vroeg haar wat ze dan met eten ging doen, oh zei ze we kunnen wel in de stad even eten!
Na het werk naar mijn huis gegaan, weer die spanning en om elkaar heen draaien.. Koffie gedronken en gezellig gekletst. Mijn ex begon ineens over de dag dat we net verkering hadden, dat ze doodmoe in de trein zat.. we moesten wel even lachen. We hebben dus gegeten in de stad (verzoek weer van mijn ex :) ). Het was glad en koud en mijn ex sloeg een paar keer haar arm door die van mij voor ondersteuning en warmte...
Toen ze naar huis ging, was het weer 'gewoon', gereserveerd en kalm....
Ik gaf aan dat ik nog met iemand in de stad zou gaan borrelen.. Met wie?? Vroeg mijn ex en waar? Ik zei eerst niks en weer vroeg ze het.. :) Uiteindelijk wel verteld dat het met Chris was (ken ik al jaren). Oh zei ze, gezellig. Maar anders doe je dat volgende week??
Wat denk Astrid? Is het gewoon "niets" of ben ik op de goede weg....? Ik kan het moeilijk schatten..

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 06-02-2012
Hi Sonja, dit werkt goed zo. Meer en meer initiatieven komen van haar kant, en jij wacht gewoon af wat er komt ;). Wel opgepast, want misschien is het enkel haar verbeterde stemming die haar de zin geeft om dingen te ondernemen en is het tij volgende week weer omgekeerd. Houd het vol en trap niet in de val om zelf het heft weer in handen te nemen, want je weet dat ze dan weer wegholt. Zij moet zelf aangeven wat ze nu eigenlijk van je wil, en dat lijkt een onderzoek te zijn waar ze nogal veel tijd voor nodig heeft. Blijft het verder vriendschappelijk omdat zij dat zo wil, dan is het aan jou om te bepalen of je dat wel best vindt, of liever je tijd in iemand steekt die wel een relatie wil. Tot die tijd kun je het 'spelletje' best mee spelen. Misschien komt ze tot het besef dat jij toch veel meer voor haar betekent dan een 'ex'. Maar de sleutel is dat zij daar zelf moet achterkomen. Groetjes, A.

C., 02-02-2012 17:25
Beste Astrid,

Sinds mijn laatste reactie heb ik alle contact met mijn ex vriendin verbroken, het waren 3 harde weken omdat ik constant aan haar moest denken, ookal probeerde ik zoveel mogelijk mijn gedachten te verzetten.
Maar vorige week liet zij zelf terug van haar horen.
Ze heeft me onder andere laten weten dat ze me mist en dat ze blij was van me te zien de week ervoor (enkel even oogcontact gehad, maar ik probeerde aan te tonen dat het me niet veel deed. Ik stond daar ook met een ander meisje te praten).
Ik dacht eerst dat ze terug contact zocht omdat ze merkte dat ik niet meer ging wachten op haar en daarom ook geen moeite meer deed.

Ik had mezelf voorgenomen om op te letten met valse hoop, maar toch kwam het terug allemaal op.
Uiteindelijk ben ik nu terug bij af want ze liet nog maar eens weten dat ze met iemand anders samen was...
Dit zei ze toen ik na een aantal dagen vroeg waarom ze me dit allemaal zei, want iedere dag liet ze iets uit haarzelf weten (gisteren ook nog, vandaag niet). Ik snap niet hoe ze met iemand anders samen kan zijn, maar dat ze me toch laat weten dat ze me mist...

Zondag heb ik haar ook uit de nood geholpen door stakingen van het openbaar vervoer en ze kon op 'niemand' anders rekenen die moment dus ik ben om haar gereden.
Toen ik daar toekwam gaf ze me een behoorlijk intense knuffel en heeft ze mijn arm vastgehouden op weg naar de auto. Ze wou me ook een kus geven en ging richting mijn mond, maar we twijfelden beide.
Maar wanneer we aan haar huis stonden heeft ze me toch een kus gegeven op de mond, waarop ze direct zei dat het een reflex was, zogezegd per ongeluk...
Waarop ik zei dat ik het niet geloofde want had er bekend volk rond gestaan was dit niet gebeurd.

Ze heeft me ook gezegd dat ze een leeg gevoel had sinds nieuwjaar (rond die periode ben ik het contact beginnen afbouwen), dus al deze dingen gaven me natuurlijk wel terug wat valse hoop.

Ik snap haar niet meer, volgens mij is ze zelf volledig in de war, maar toch blijft ze doorgaan met de andere...
Het lijkt alsof ze niet wil dat ik haar loslaat, terwijl ze erzelf voor gezorgd heeft.
Ik probeer door te gaan, maar toch hoop ik nog op die ene dag...
Zelf laat ik ook niks weten aan haar, en als ze een gesprek start hou ik het ook zo normaal mogelijk.

Ik weet dat het het beste is om haar volledig los te laten, maar toch ben ik in mijn gedachten nog constant bezig met haar, hoe gelukkig we waren met elkaar, hoe ik mij het best gedraag tegenover haar en hoe ik haar het best terug mijn kant opstuur...

Ze weet nu ook wel van mij dat ik er niet meer kapot van ben, dat ik blij ben met wat we gehad hebben, maar dat ik het loslaat.

Bedankt,

C. Reactie infoteur, 06-02-2012
Hi C., ze mist je, maar niet heus. Die ander gaat voor en daar herinnerde ze je ook nog eens aan. De 'per ongeluk'-kus was naast de vele lieve woordjes de zoveelste poging om je als reserve te behouden. Zo kan ze altijd naar je terug als het met die ander misloopt. Maar daar moet je je natuurlijk niet voor lenen. Fysiek contact en haar chauffeur spelen moet je dus ook niet doen. Het is haar keuze geweest om jou voor die ander te laten vallen, terwijl ze weet wat jij allemaal voor haar voelt. Haar gedrag doet dan ook weinig serieus aan, en daar ben jij de dupe van geworden. Beter is om lange tijd uit haar gezichtsveld te verdwijnen en niet of nauwelijks op haar berichtjes te reageren. Zo kweek je verwarring en mogelijk een echt gemis. Maar ik zou er maar niet al te veel op rekenen. Sterkte, A.

Lees meer reacties en antwoorden op het artikel "Hoe je je ex terugkrijgt"…

Sonja, 02-02-2012 11:11
Hoi Astrid,

Wilde je even laten weten hoe ons etentje was afgelopen dinsdag. Toen ik bij haar arriveerde kwam mijn ex weer gereserveerd over, haar ouders gingen net weg en ik weet dat dit contact niet altijd soepel verloopt. Ik vind mijn ex te gereserveerd, te houterig in haar omgang met mij, ik bedoel dit op het fysieke vlak. Ik raak haar niet aan, zoals jij ook aangeeft. Mijn ex wilde wel even winkelen om wat leuke dingetjes te kopen voor haar nieuwe huis, prima. Die mannelijke vriend van haar wist iemand die haar huidige studio wel over wil nemen, dus ze was druk aan het smsen in de auto en benoemde dat deze eventuele huurder "een leuke jongen is", ik zei er niet veel op alleen zoiets als " oh ok leuk". Misschien bedoelde ze er niets mee hoor. Maar goed zelfs in de winkel was ze nog even bezig met smsen naar een andere vriendin. Ineens kreeg ik natuurlijk ook een sms, dit ging wel 5 keer door (gewoon mijn nichtje van 15 jaar), mijn ex reageerde "oh, wat ben je weer populair.." Ik glimlachte en zei niet wie het was.. We gingen verder met winkelen en ineens bedacht ik mij dat ik kaarsen mee moest nemen voor iemand, ik zei "ik moet even bellen hoor", Astrid, je had het gezicht van mijn ex moeten zien! Ze zei niks maar ze keek geïrriteerd!! Zo vreemd... Snap jij het?? Ik deed toch niks raars? Toen ik klaar was met bellen, vroeg ze of ik mijn moeder belde? Stommerd dat ik ben, dat was een strikvraag denk ik, dus ik leg ook nog uit dat het voor Linda was.. Wat me wel opviel is dat we af en toe 'onbewust' dichter bij elkaar stonden als we iets bekeken in de winkel. We hebben verder best een gezellige avond gehad en gesproken over mijn ex haar issues en ze vroeg hoe het verder met mij ging, ik zei goed hoor!
Later nog naar haar huis gegaan om wat te drinken, mijn ex keek tv en af en toe spraken we wat. De spanning blijft voelbaar vind ik, we weten allebei niet goed hoe te gedragen, zo lastig en natuurlijk het feit dat het niet goed gaat met mijn ex, maakt het dubbel lastig qua omgang.
Ben uit eigen beweging om 22:00 naar huis gegaan, mijn ex was ook moe en bedankte me voor de gezellige avond!

Gisteren (woensdag) hebben we gewerkt samen, mijn ex was iets beter te spreken. oogcontact zoekt ze niet echt deze afgelopen dagen, maar we praten wel gewoon. Ze was wel ietwat gespannen omdat we een vergadering hadden en ook haar 'issues' werden besproken, ze had het moeilijk. Toen ik haar vroeg hoe het gesprek ging met ons locatiehoofd, bleef ze weer matjes. Ik vroeg haar tenslotte gewoon spontaan of ze nog iets leuks ging doen gisteravond ( ik wist via via namelijk al dat ze naar een goede vriend van haar ging), ze zei een beetje verward "euh, nee weet niet mischien.... Oh ik ga naar Peter zei ze". Ik zei oh leuk! Doe hem de groetjes. Ik weet dat ze niets met hem heeft hoor, in het verleden wel, maar ze zijn maatjes meer niet..
Dit weekend is dus een ski uitje van het werk, mijn ex komt niet over alsof ze baalt dat ik alsnog mee ga, ze was eigenlijk wel vrolijk gisteren, vroeg nog of we lekkere hapjes meenemen in de bus.. :)
Ik begrijp het niet Astrid en ik weet soms niet wat te doen. Ik houd me aan je recept; afstand, geen fysiek contact (al heb ik haar gisteren even een dikke kus op haar wang gegeven omdat ze eenzaam overkwam en verdrietig), hier blijft het bij hoor!
Kun jij nog iets uit mijn verhaal halen of strijd ik voor niets??

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 06-02-2012
Hi Sonja, uit alles blijkt dat ze ergens wel wil, maar dat er andere issues spelen. Zie daarvoor de voorgaande antwoorden. Een ex proberen terug te krijgen is de moeilijkste strijd die er is (w.b. relaties), maar wel een die je soms gevoelsmatig moet doen. Jij trekt iets te veel uit de kast, want behalve het afkappen van fysiek contact moet je m.i. ook niet meer prive afspreken. Wil je dat niet zo keihard doen, verzin dan smoezen. Maar neem in geen geval zelf het initiatief voor wat dan ook. Zij moet zelf de wil tonen om met jou te zijn, dus niet op jouw voorstel of verzoek. De spanning en afstandelijkheid die je nu soms ervaart is het gevolg van onuitgesproken zaken. Spelen er dingen die niet grondig zijn 'behandeld', dan krijg je een soort fake contact waarbij zelfs 'eerlijkheid' geveinsd wordt. Dit lijkt bij haar het geval. Geen strijd voor niets, want wel eentje waar je in elk geval van leert, ook al loopt het op niets uit. Groetjes, A.

Jane, 02-02-2012 11:01
Hallo Astrid,

Ik zou ook graag jouw advies willen horen. Mijn relatie van 6 jaar is sinds 2 maanden voorbij. We hebben altijd een heftige relatie gehad, met vele ups en downs. Maar we waren nog heel vaak ontzettend gek op elkaar, echt verliefd, dit hield ons denk ik bij elkaar. We woonden ook samen sinds een jaar en dit ging echt super goed. We hadden niet vaak ruzie. Hij zei heel vaak tegen me hoe gelukkig hij wel niet was met mij en dat hij mij nooit kwijt wilde.

Totdat ik opeens voelde dat hij afstandelijker deed. Hij ontkende eerst dat er iets was, maar na aandringen van mij, kwam het hoge woord er uit. Hij had gevoelens voor een collega en zij ook voor hem. Wat deze gevoelens inhielden wist hij niet precies, hij zei niet verliefd te zijn. Goed, na uren te hebben gepraat, wou ik ons natuurlijk een kans geven. Gevoelens kan iedereen overkomen. Maar hij wist het niet, wilde zijn gevoelens uitzoeken.

Ik wilde natuurlijk niet afwachten wie hij zou gaan kiezen, ben niet gek! Ik ben dus weggegaan en hij heeft mij laten gaan, zei dat dit dan het beste was. Ik leefde in een roes. Mijn relatie was van de 1 op de andere dag over, en hij vocht niet eens voor me!
We hebben nog telefonisch contact gehad. Hij zei dat hij het er heel erg moeilijk mee had en mij natuurlijk miste. Dit gaf mij weer hoop.

Maar dan kom ik erachter dat hij met die andere meid had afgesproken. Ze hebben samen gekookt en gegeten en weet ik veel wat nog meer. Hier heb ik hem mee geconfronteerd, maar hij ontkende het eerst. Later gaf hij het toe, omdat hij er niet onderuit kon. Ik wilde geen contact meer, want vond het te verwarrend.

Hij bleef mij wekelijks smsen. Dat hij het er zo moeilijk mee had, dat hij elke dag wel kon huilen. En dat hij wil weten of ik al met iemand anders ga. Dat ik er nog wel achter kom wat voor geweldig man hij is *ahum*... Maar hij heeft ondertussen gewoon al een relatie met die andere meid. Hij heeft mij gewoon ingeruild na al die jaren. Wil mij blijkbaar niet terug (want anders deed hij wel zijn best) maar stuurt me wel deze smsjes. Ik snap dit werkelijk niet! Waar is hij mee bezig? Reactie infoteur, 03-02-2012
Hi Jane, hij is bezig met jou aan een lijn houden. Vandaar de sms'jes die jou aan het twijfelen moeten brengen. Niet doen dus! Want een man die jou echt wil, behandelt jou niet zo, en dat weet je natuurlijk best. Het is schrijnend om te bespeuren dat je gewoon ingeruild bent, omdat meneer zijn 'gevoelens moest uitzoeken' en geen enkele moeite wilde doen om jou te behouden. Dat je opstapte was logisch. Dat hij zei 'dat dit dan het beste was', is typerend voor een man die van je afwil. Een extra klap. Want opeens kwam het niet goed uit dat hij al in een relatie met jou was. Hij wilde vrij zijn, zodat hij die collega naar hartelust kon veroveren. Een 'geweldige man' zoals hij zichzelf beschrijft is hij niet, dus hoef je ook helemaal niets te doen om hem terug te krijgen. Wil je hem toch terug en ik waarschuw je daar echt voor, verdwijn dan en antwoord hem niet. Houd dit lang vol en wacht tot het moment dat hij jou een brief vol verontschuldigingen stuurt en hij er alles aan wil doen om je hart terug te winnen. Ik vrees echter dat dat nooit zal gebeuren... Sterkte, A.

Lh, 01-02-2012 21:55
Hi Astrid,

na een beetje rondgekeken te hebben op deze site, zou ik graag je visie op mijn situatie horen.
4 weken geleden (na een relatie van 6 maanden) kwam mijn ex bij me, dat hij twijfels had, voornamelijk wat betreft zijn gevoel voor mij. Hij kon (wilde) niet zeggen waar het aan lag, hij zegt dat hij het echt niet weet en zelf ook niet snapt, maar dat hij ineens niet meer zeker wist of hij wel een toekomst zag met mij. Tot min of meer week voor dat bericht hadden we een geweldige relatie. We waren echt beide knettergek op elkaar, en ik weet dat hij iets voor mij voelde wat hij nog niet vaak had gevoeld. We waren erg veel bij elkaar, zijn samen op vakantie geweest, hadden nauwelijks ruzie, nooit serieus in elk geval, gingen helemaal in elkaar op. Hadden veel gemeen, konden het allebei goed met elkaars familie en vrienden vinden, de toekomst was rooskleurig. We gingen natuurlijk dus ook veel te snel, dat zie ik achteraf wel in.
In dat gesprek hebben we afgesproken (op mijn initiatief) om elkaar 2 weken niet te zien, zodat hij tijd had om na te denken. We hadden toen nog wel contact. Uiteindelijk hebben we elkaar na 1.5 week toch even gezien, omdat hij iets op kwam halen en hebben we gepraat. De sfeer was heel relaxed, ik heb geprobeerd niet emotioneel of paniekerig over te komen; ik wilde hem de tijd en ruimte geven die hij nodig had om erachter te komen dat het een idioot is en dat hij iets heel moois weggooit. 2 dagen later heb ik de stekker eruit getrokken, middels een brief. Ik realiseerde me dat ik liever de eer aan mezelf hield door er een punt achter te zetten. Inmiddels een week verder, hij is nu op vakantie. Ik heb 0 reactie gekregen op die brief, ik heb hem ook gevraagd niet met twijfel weer bij me terug te komen, maar hoopte natuurlijk dat hij dat wel zou doen. Hij heeft een aantal keer aangegeven dat hij wist dat ie me weer 'terug zal moeten winnen', alsof ie daar wel zin in had. Toen we elkaar net leerden kennen heeft hij eerst ook een tijdje achter mij aangezeten voordat ik verliefd werd. Ik vermoed dus dat hij wil wat hij niet kan krijgen, maar dat is niet de realiteit natuurlijk, en onze relatie was zo leuk! Ik snap er niets van, hoe heeft het zo snel om kunnen slaan en wat raad je me aan om nu te doen? Als hij wil wat hij niet kan krijgen, moet ik onbereikbaar zijn, dat snap ik wel.
Ik wil hem natuurlijk heel graag terug, ik ben stapelverliefd nog op hem, maar ik wil niet het risico lopen dat hij er weer vandoor gaat als het serieus wordt.

help..

dankjewel Reactie infoteur, 02-02-2012
Hi Lh, zie voor de zekerheid: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/man-en-vrouw/54239-bindingsangst-blootgelegd.html Een nieuwe relatie blijft niet nieuw. Na verloop van tijd merk je dat er minder verliefdheid is, dat het 'gewoner' wordt en dat je ook minpunten aan de ander ziet. Je ex heeft dit alles helaas vertaald in het idee dat de relatie voorbij moet zijn, vandaar de twijfels. Wie twijfels gaat uitspreken ontketent een wirwar aan emoties bij beide partijen, niet in het minst bij de partner die vaak als donderslag bij heldere hemel werd getroffen. Zo begrijp ik goed dat je je eigenwaarde wilde bewaren en de relatie dan maar uitmaakte. Aan een twijfelende partner heb je inderdaad niets. Het punt is alleen dat hij jou mogelijk precies daar wilde hebben waar je nu bent. Nu hoeft hij de knoop niet meer door te hakken, het is immers al gedaan. En laat hij niks meer horen. Met als gevolg dat hij vrij is om te doen wat ie wil, en dat is geen vaste relatie aanknopen. Integendeel, hij wil weer kunnen jagen, veroveren, een vrouw kunnen inpakken. Bij jou had hij alles al. En ja, dat heet pure verwennerij, je moet een geweldige vrouw voor hem geweest zijn, maar er viel voor hem geen eer meer te behalen. Bij de gedachte aan een gezamenlijke toekomst moet hij het benauwd hebben gekregen. Was zijn leventje dan nu al 'om'? Want ja, zo zien sommige mensen dat. Als veroveren, verliefdheid en vrijblijvend samenwonen ten einde lijkt te zijn gekomen, denken ze dat ze het diepe in moeten. Maar niets moet. En je moet beslist niet verdergaan met een man die niet wil. Of hij nog wat zal laten horen betwijfel ik, en als hij dat doet, is het te hopen dat hij begrijpt dat jij hem helemaal niet kwijt wilde, maar gewoon radeloos was. Doe voorlopig niets, maar geef hem maandenlang de tijd en ruimte die hij voor zichzelf opeiste. Daarna kun je voor jezelf bepalen of je nog contact opneemt, maar eigenlijk wordt de komende tijd de ultieme test: Houdt hij nu echt van jou, of speelde hij een spel? Twijfels vermorzelen elke relatie! Sterkte, A.

Sonja, 30-01-2012 18:53
Bedankt voor je reactie. Ik weet van haar contacten dat die nu bij haar op een laag pitje staan, ze spreekt niet veel af. Die mannelijke vriend bijvoorbeeld zag ze 2 weken geleden voor het laatst en nu dus gisteravond pas weer.. Met mij heeft ze deze week al 2 keer sms contact gezocht en is ze al 2 keer langs geweest, uit feitenlijk eigen beweging :)
Gisteren toen ze bij mij was, was ze eerst erg stil en afwachtend. Ik ben in feite het gesprek een beetje begonnen. Uiteraard over haar therapie gehad etc etc. Wat mij toch weer opviel is dat ze toch steeds vraagt wat ik doe in mijn prive, wat ik nog ging doen gisteravond en wat ik volgende week in Utrecht ga doen (ga ik met een vriend heen).. Ik ben verder afstandelijk en een tikkeltje zakelijk gebleven, niks fysieks geprobeerd. Ik vraag me gewoon af waarom ze mij "met alle geweld" dit weekend wilde zien??
We gaan morgen samen eten, dat wel... Ben benieuwd.
Groetjes Sonja Reactie infoteur, 31-01-2012
Hi Sonja, ze neemt zelf de initiatieven om de eenvoudige reden dat jij ze veel minder neemt. Zo heb je haar als het ware gelokt om uit haarzelf het contact te bewaren, niet omdat jij dat zou willen. Je merkt ook dat ze je priveleven in de gaten houdt. Ik zou daar geen pasklare antwoorden meer op geven. Zeg dat je 'wel zult zien' wat je gaat doen. Doe er een knipoog bij en breng haar in de waan dat je met mogelijke andere partners bezig bent. Want maak je van jezelf een mysterie, dan wordt de aantrekkingskracht nog eens verdubbeld. Ze wil je zien omdat je altijd voor haar klaar staat. Verander dat af en toe eens. Zeg dat je geen tijd voor haar hebt. Helaas! En kijk hoe ze dan reageert. Play it cool! ;) Groetjes, A.

D', 30-01-2012 18:30
Het ging zo goed, ik heb haar een hele maand niet gezien en gesproken en ik voelde me de laatste weken erg goed en in zat lekker in m'n vel. Ik begon steeds anders over haar te denken, en ik was aan de ene kant wel blij dat het over was want het vrat al m'n energie op en ik was al mijn zelfvertrouwen kwijt.

Maar nu zag ik net dat ze opgehaald werd door mn collega,haar nieuwe vriend, iets wat ze bij mij nooit wou. Het gaf me eigenlijk een heel erg kutgevoel om die auto daar te zien staan, het was maar 1 blik die genoeg was om me weer terug bij af te brengen:( waarom kan ik haar nou niet in 1x vergeten en gewoon voor altijd tussen mn oren te knopen dat ze eigenlijk nooit van me gehouden heeft, pfff!

Sonja, mag ik je mischien een tip geven? Ik zocht zelf ook de hele tijd achter elk klein dingetje iets, een oogblik naar mij was al genoeg om de hele dag na te denken of ze daar iets mee bedoelde. Eigenlijk moet je gewoon van steen zijn en niet nadenken als ze iets doet waardoor jij weer de hele dag gaat nadenken. Het is een tip, hopelijk doe je er wat mee want ikdenk dat je je daardoor wel iets beterder gaat voelen;) Reactie infoteur, 31-01-2012
Hi D', het is bekend dat er soms maar iets kleins nodig is om alle pijn weer open te halen. Het is in jouw geval vervelend dat je geconfronteerd blijft met je ex en haar nieuwe liefde. Zo wordt 'vergeten' vrijwel ondoenlijk. Je ziet wel dat je na een voorbije relatie veel meer tijd over hebt. Sommige relaties vreten energie omdat ze niet vanzelf gaan. In dat soort gevallen kun je beter wat anders zoeken. Een goeie relatie is er een waarbij de ander jou juist energie geeft. Niet alleen eventjes in het begin, maar altijd. Groetjes, A.

Sonja, 29-01-2012 10:43
Hallo Astrid,

Sorry, ik moet je nog even iets laten weten. Zoals ik al eerder beschreef is mijn ex erg stil en zeer afstandelijk, dus geen hoop in verder privecontact eigenlijk. ik doe zelf ook niks in die richting! Nu is het zo dat mijn ex mij gisteren ineens 10 minuten voor het einde van haar dienst, een sms stuurde of ik zin en tijd had om een kop koffie te drinken... Ik had deze sms niet gezien want ik was aan het winkelen met mijn zus. 20 minuten na haar bericht heb ik haar gebeld, geen gehoor (ze zat natuurlijk al in de auto naar haar stad) toen een sms gestuurd of ze anders morgen (zondag) kan komen? Even later belt mijn ex op, ik nam zakelijk de telefoon op met "met Sonja", mijn ex klonk wat 'vrolijker' als eerder en zei met "....", ik zei oh hallo.. Mijn ex vroeg verbaast of ik niet gezien had dat zij me belde (omdat ik zo zakelijk opnam), ik zei "jawel dat zag ik". Oh zei ze zacht...
We hebben even gekletst en ik vroeg haar spontaan wat ze dan met het eten doet zondag (vandaag dus), nou ze had ook nog een afspraak met die mannelijke vriend van haar en als ze dan blijft eten bij mij moest ze zich zo haasten en dat vind ze niet leuk.. We doen alleen even een bak koffie..
Ik vind het vreemd Astrid, eigenlijk vraag ik me af waarom ze ineens wil komen? Ze gaat ja naar haar andere vrienden (die mannelijke in dit geval) waar ze ook haar ei kwijt kan en wat we eigenlijk ook afgesproken hebben... Waarom wil ze mij nu zien?? Aangezien we nou niet echt een leuk contact hebben gehad op het werk de afgelopen week, je zou toch denken dat ze voor de rust kiest? Ik bedoel dat wil ze toch?

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 30-01-2012
Hi Sonja, ja. In eerste instantie zou je denken 'de eenzaamheid druipt ervan af', maar ze heeft ook elders contacten lopen. Ik weet niet in hoeverre ze die ander(en) in vertrouwen neemt over haar persoonlijke sores, want als ze ergens anders mooi weer speelt dan is het niet verwonderlijk dat ze af en toe bij jou aanklopt om haar onbestendige gevoelens weer eens te delen. Jij bepaalt zelf hoeveel je hiervan accepteert. Heb je er geen zin in om altijd maar met die onzekerheid te zitten, en haar treurige cq negatieve verhalen aan te horen, dan sluit je gewoon de deur. Je bent ten slotte geen hulpverlener... ;D. Klaarblijkelijk probeert ze de vriendschap angstvallig vast te houden, misschien omdat ze verder niet zoveel mensen meer heeft, of omdat ze toch nog een mogelijkheid wil openhouden. Maar dat laatste zou betekenen dat zij de touwen in handen heeft. Jouw leven gaat verder, en je kunt haar dus best eens triggeren door een denkbeeldige ander te noemen. Dat je in trek bent! Zo begrijpt ze beter wat ze laat liggen, want behalve een emotioneel wrak is ze ook wel een tikje verwend met zoveel aandacht van de partner die ze gewoon had moeten behouden. Jij dus. Groetjes, A.

Sonja, 27-01-2012 20:06
Het gaat erg slecht met mijn ex, op het werk is ze erg 'apatisch', ze zegt eigenlijk weinig tot niets tegen mij (en andere collega's). Ik moet zeggen dat ik dit erg verevelend vind. Ik op mijn beurt ben afstandelijk naar haar toe... Ook om maar geen druk te leggen. Ik nodig haar ook zeker niet uit tot iets.

Zoals je benoemde moet ik ook letten op haar daden en niet zozeer op haar woorden. Welnu, we gaan via het werk skiëen en ik was uitgeloot om mee te gaan, mijn ex was terleurgesteld want zij zou wel. Nu hoorde ik vandaag dat ik wel meekan en mijn ex had een glimlach op haar gezicht en keek naar mij... Nu was het ook zo dat een andere collega een grapje maakte dus weet ik niet of ze daarom moest lachen (denk het niet)... ;) Verder deed ik gewoon collegiaal, maar ben ik wat moeilijker bereilbaar en Astrid ik doe echt mijn best ;), vind haar gewoon zo moeilijk te peilen nu.. en ik weet niet hoe het binnen komt..
Ook was ik zo vriendelijk om een late dienst te ruilen met mijn ex ivm haar verhuizing, weer keek ze vluchtig naar mij maar praten nee dat doet ze niet...
Een andere collega heeft mijn ex vanmiddag naar huis gestuurd en had gezegd gewoon stilletjes weg te gaan, ze heeft dus geen gedag gezegd naar mij toe. Het is voor mij duidelijk dat het niet goed gaat met haar en dat baat me zorgen. Ik laat haar maar en verwacht niks...

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 30-01-2012
Hi Sonja, tja. Als ze alleen al zoveel problemen heeft, hoe met dat dan wel niet binnen een relatie ;). Voor een relatie moet je op een of andere manier 'klaar' zijn, ervoor open willen staan, enz. en dat doet ze duidelijk niet. Ik weet zeker dat ze wel ziet dat je erg je best doet, maar daar blijft het dan bij. Mensen met individuele problemen gedijen ook niet in een relatie, en het is maar goed dat een dergelijke teleurstelling je nu bespaard blijft. Groetjes, A.

Sonja, 26-01-2012 19:02
De situatie tot nu toe. Ik heb zoals ik eerder beschreef vrijdag j.l. sms contact gehad met mijn ex, we hebben s'avonds laat even gebeld. Vervolgens niks weer gehoord en uiteindelijk dinsdag j.l. van haar kant een sms gehad hoe met mij is en hoelaat ons teamdag begon (woensdag), weer wat over en weer gesmst. Ik vroeg haar of ze zin had vóór het team uitje samen met een collega even te gaan lunchen, dat wilde ze wel. Efin, ben toen ze kwam, gereserveerd gebleven. Ik zag dat mijn ex zich toch wel 'ongemakkelijk' voelde (ik weet niet of dat door mij kwam of de situatie omdat het niet goed gaat met haar). Ik was in het algemeen wat aan het kletsen, mijn ex zat er een beetje verloren bij voor mijn gevoel. Toen de andere collega even weg was, begon ze zelf contact te zoeken door te vertellen dat ze een eettafel heeft gekocht, ik zei oh, leuk.. De manier hoe ik het zei deed ik bewust matjes, mijn ex zag ik toch wat verwondelijk en ongemakkelijk kijken. Maar ja Astrid, ik weet niet hoe dat binnenkomt bij haar...? Aan de andere kant is ze ook erg gereserveerd naar mij toe en dus kan ze dit verwachten, toch?? Zo een beetje gekletst. Vroeg haar nog wel even hoe de therapie was geweest, het ging zei ze etc etc.
We zijn met z'n drieën naar het teamdagje gereden, daar aangekomen had ik mijn jas en tas al op een stoel gelegd, er zaten al meerdere collega's waar ook zitplek was. Ik was benieuwd waar mijn ex zou gaan zitten, aangezien er meerdere collega's waren. Ze ging pal naast mij zitten.... Vreemd toch?? Verder blijft ze naar mij toe afstandelijk, ze leeft momenteel in haar eigen wereldje en ze gaf ook aan dat een klein iets haar al aan het huilen maakt... Wat moet ik nu precies doen? Ik houd afstand dat wel en eigenlijk wil ik haar te eten vragen maar iedereen raad me dat af...
Nu heb ik nog een vraag, misschien wel een vreemde vraag: Ik zag toevallig (ik keek mee toen mijn ex aan het smsen was) dat ze al mijn berichten nog in de telefoon heeft staan en dat ze als haar inbox vol is wat berichten van "kennissen" verwijderd. Als je inbox toch telkens vol is, gooi je die van je ex er toch eens uit om weer ruimte te hebben voor die van iedereen? Reactie infoteur, 27-01-2012
Hi Sonja, ja, maar iedereen gaat weer anders met zijn inbox om ;). Andere mensen raden je af om haar uit eten te vragen, waar ze m.i. gelijk in hebben. Je moet nu echt doorzetten met het voor jouw doen 'afstandelijke gedrag', wat naar mijn smaak nog lang niet afstandelijk genoeg is ;D. Zo geef je haar een koek van eigen deeg, terwijl je tegelijkertijd doet wat ze van jou wil. Dat je dus niet zo enthousiast reageerde op die eettafel is goed, en je moet er niet over inzitten hoe zij dat verder vindt. Dat ze naast je ging zitten is verder niet zo gek, want jij kent haar vast beter dan wie dan ook, wat natuurlijk vertrouwd voelt. Mocht je er helemaal crazy van worden dan kun je haar altijd nog eens onder vier ogen vragen wat ze ervan zou vinden als jij een nieuwe partner vindt. Eigenlijk zou ik daar zelf al het antwoord op willen weten. Of liever: haar reactie. Want een eerlijk antwoord op zo'n vraag wordt zelden gegeven... Denk erover. Groetjes, A.

Lara, 26-01-2012 08:12
Hallo Astrid, soms adviseer je een vrouw om na een lange pauzeperiode contact op te nemen om een gunst (wat voor gunst?) te vragen aan diegene door wie ze gedumpt is om weer contact tot stand te brengen. Soms adviseer je dit niet te doen om je zelfrespect te behouden. Welke kies je nu als vrouw? Reactie infoteur, 27-01-2012
Hi Lara, dat hangt natuurlijk van de situatie af. Een poging tot contact kan alleen succes hebben als de kans op een verzoening gemiddeld tot groot is. Is de zaak te verziekt, dan rest er nog een ander doel, namelijk herstel van eigenwaarde. In het artikel staat de handelwijze voor zowel man als vrouw uitgebreid beschreven. Groetjes, A.

Joke, 24-01-2012 17:41
Hallo, ik ben een vrouw/meisje van 24 jaar en heb een dochter van 2,5 jaar haar vader en ik zijn uit elkaar en ik heb 17 maanden geleden een nieuwe man ontmoet, hij woont 100km verderop, na 3 maanden begon t uit want hij kont niet met mijn dochter maar hij kon me nie los laten na een paar dagen hoorde ik hem weer en hij wou verder ik ook natuurlijk op een gegeven moment kwam dat steeds vaker uit paar dagen niks laten horen en dan toch mij niet kunnen loslaten, ik ben veel weken bij hem geweest maar als het hem teveel werd moest ik terug naar huis met mijn dochter, hij heeft ook een moeilijk verleden geen liefde gekend en voor mij was hij 5 jaar alleen, ik heb hem alle liefde gegeven alles geaccepteerd wat hij nog deed voorheen, hij zei steeds jij bent de enige die van me houd je betekent veel voor me nu is het sinds 14 jan uit hij zei je hoort van me ik hoorde maar niks 4 dagen later hem gesmst hij zei morgen avond op msn oke ik wachten hij kwam en zei het echt niet te kunnen met mijn dochter hij kon er nie mee omgaan en hij weet zich er geen weg in maar hij wou alles laten bezinken omdat hij toch heel veel van me houd en ik veel voor hem beteken hij zei maandag praten we verder gisteren maandag sprak ik hem hij was erg bot zei wel van me te houden maar het niet te kunnen en t moest maar zo, ik heb steeds voor hem geknokt en t lijkt ook of hij bindingsangst heeft hij heeft een muur opgetrokken is stiller praat niet over die mij tegen die vriend van wie ik t hoor en hij zegt ook mij niet los te laten ik heb er altijd voor geknokt en nog steeds heb ik hoop en geloof ik er in dat hij t kan, ik weet nu niet meer wat ik moet doen hij wou contact houden op msn maar ik vind dat erg onpersoonlijk ik wil hem graag terug winnen want hij kwam altijd terug nu issie erg bot en afstandelijk begrijpen doe ik er niks van want ook zei hij gister t mooiste in mijn leven gooi ik weg en dat is waarschijnlijk erg dom, in mijn ogen knok je dan voor iemand ik weet t gewoon niet meer wat te doen want ik wil hem erg graag terug en face too face spreken maar ik weet niet hoe heb je tips voor mij hoe ik hem terug kan winnen???? xxx Reactie infoteur, 25-01-2012
Hi Joke, iemand die echt van je houdt zal ook je dochter accepteren. Je ex vindt dat je kind tussen jullie instaat en kan er niet mee omgaan. Daardoor vindt hij het een stuk onaantrekkelijker om met jou contact te blijven houden. En doet hij nu bot en afstandelijk. Ik denk dat hij zijn toekomst heel anders ziet dan met een vrouw die al een kind van een ander heeft. Meestal worden herinneringen aan het verleden pas aanvaard als mensen al veel ouder zijn, en beiden hun 'bagage' hebben. Hij zal m.i. dus jong zijn en in die zin is het begrijpelijk dat hij op dit moment geen trek heeft in de rol van stiefvader met alle verantwoordelijkheid die daar bij zit. Jammer, maar de relatie heeft pas toekomst als hij in het reine is gekomen met jouw verleden. Vooralsnog is dat niet het geval en het lijkt er niet op dat het ooit zal gebeuren. Veel mannen willen niet leven met het idee dat er ooit een andere man was die zelfs een kind bij hun vriendin had verwekt. Gewoon omdat zij de 'eerste' willen zijn die dit doet. Lees verder het artikel voor de tips hem eventueel terug te winnen. Sterkte, A.

S., 23-01-2012 22:08
Hallo, ben gast van 23 en mijn vriendin 17 heeft het vorige week uitgemaakt, geen gevoelens meer zegt ze... De situatie is wel dat dit de zus is van vriend van mij dat jaren in mijn klas gezeten heeft, het mocht dus nie, iedereen was er tegen juist haar pa niet en nog een broer van haar... We hebben altijd afgesproken zonder ze het wisten maar dat is dan eens uitgekomen en ik mocht haar niet meer zien... Na veel zagen hebben ze mij drie dagen gegeven dat ik mocht komen... Ik mocht haar dus drie dagen zien maar niet aankomen... Ik wou dit niet ik zei dan hoeft het voor mij niet meer.. Mijn vriendin is blijven zagen da ik moest wachten op haar... Heb dat dan ook gedaan omdat ik ze doodgraag zag!. Ze hebben mij altijd belooft als ze achttien is mag je dan doet ze wat ze wilt! Het is nu nog twee maand voor ze achttien is en ze maakt het uit! Kan iemand mij zeggen wat ik moet doen? Wil ze gewoon terug en bewijzen dat ik nog altijd ben wie ik vroeger was! Pffff weet nie wa te doen.... Reactie infoteur, 24-01-2012
Hi S., je moet voorlopig niets doen. Ze heeft aangegeven niet verder te willen, en dat is geen wonder na alle toestanden. Heb dus respect voor die beslissing en houd je lange tijd stil. Na een half jaar of zo kun je eens contact opnemen en vragen hoe het gaat. Niet met het oog op een relatie maar vriendschappelijk. Wie voor elkaar gemaakt zijn, zullen elkaar altijd vinden. Ook al zitten er allemaal andere mensen tussen... Sterkte, A.

Sonja, 23-01-2012 15:50
Hallo Astrid,

Ik houd me vanaf nu inderdaad op de vlakte, zoals jij ook benoemd. Ik weet dat er nu niks inzit qua relatie (en misschien wel nooit). Ik weet ook niet goed wat nu eigenlijk te doen? Ook omdat onze emoties zoals vorige week zondag, zo intens zijn en ze aangaf zich veilig bij mij te willen voelen... Waarom wil ze zich veilig voelen als er "toch niks is"? Veiligheid kan ze toch ook bij andere 'vrienden' zoeken?? Dat maakt dat ik toch "hoop" houdt.. En waarom maatjes blijven als ze daarnaast aangeeft dat onze band "toch al kapot is"?
Ik weet het niet hoor, ik zal in ieder geval mijn best doen om geen fysieke toenadering te zoeken (ook al is het even een arm om haar heen) en ik zal proberen geen druk te leggen.. Ze heeft het nu lastig genoeg. Ik heb het idee dat ze mij weg drukt (qua 'relatie') omdat ik inderdaad misschien te veel druk heb gelegd af en toe..? Bedankt voor je feedback.

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 24-01-2012
Hi Sonja, veiligheid is een basisgevoel. Zonder veiligheid en vertrouwen is er niets blijvends, en het pleit voor haar dat ze dat dus belangrijk vindt. Ik denk dat ze de vriendschap tussen jullie minstens zoveel waardeert als jij, en bang is om dat kwijt te raken. Sommige partners willen wel, maar zijn zo angstig voor het woord 'relatie' dat ze maar liever helemaal niks hebben dan zich in het 'onbekende' te begeven. En als je dan vervolgens pusht, haar fysiek benadert, enz., dan krijg je een situatie dat ze zich of direct van je afkeert, of dat ze wel eventjes meedoet, maar dat je dan achteraf te horen krijgt dat 'er niets meer in zit'. Het heeft met jou als persoon denk ik niets te maken, deels wel met je benadering hierin, maar dat zou best een andere uitwerking gehad kunnen hebben als je ex niet met zoveel blokkades zat. De band is niet kapot, maar door haar negatieve kijk op alles ervaart zij dat zo. Bij twijfel altijd kijken naar wat mensen doen, nooit naar wat ze zeggen. Wat zij doet is zich aan jou 'vasthouden', maar niets meer dan dat. Misschien wel omdat ze bang is voor haar eigen gedrag binnen zo'n relatie met jou. Voor veel mensen is de confrontatie met hun eigen gevoelens teveel om te bevatten, weglopen is dan de gemakkelijke uitweg. Zie ook mijn vorige berichten. Keer je van haar af en kijk hoe ze dan doet. Groetjes, A.

Rachel, 23-01-2012 09:45
Het geeft me troost om je artikel te lezen. Ik heb zelf 1 jaar een relatie met een man gehad. Ik begon zelf de laatste maand te twijfelen aan mijn gevoelens voor hem. We hadden beide een nieuwe studie opgepakt en onze levens veranderden daardoor hevig. Ik heb het hier met hem over gehad toen, maar volgens mij wist hij niet goed wat hij ermee aanmoest, wat hij moest doen. Uiteindelijk hadden we besloten eind november uit elkaar te gaan. Na dit besluit kreeg hij vrij snel spijt van zijn beslissing en ik mistte hem ook, maar de twijfel was er nog. Ik besloot hem toch een kans te geven. We spraken af, zoenden hadden seks. Maar op een gegeven moment begon ik weer meer voor hem te voelen en wilde ik duidelijkheid. Maar nu was hij juist degene die was gaan twijfelen. Hij vertelde me hoe mooi ik was en dat hij het fijn vond om met me te spreken, maar toch zette hij er een week geleden een punt achter. Nu ben ik ontzettend verdrietig omdat ik weer de hoop had gekregen en de liefde voor hem. In het begin zocht ik nog contact maar daar ben ik een paar dagen geleden mee gestopt. Op mijn smsjes kreeg ik reacties als; ik hoop dat het ooit weer bijdraait want een relatie met jou is het helemaal waard.' Ik had ook een sms gestuurd vlak nadat hij er een punt achter had gezet met daarin de vraag of hij ooit nog wou afspreken. Daarop antwoordde hij dat hij dat graag wou omdat hij me niet nooit meer wilde zien en omdat het de keren dat we nog hadden afgesproken leuk was. Maar blijkbaar had hij toch te veel twijfel en heeft hij het uitgemaakt. Wat kan ik het beste doen nu? Ik zoek geen contact meer en ik probeer ook niet meer op zijn facebook te kijken. Ik mis hem ontzettend. Reactie infoteur, 24-01-2012
Hi Rachel, wat je kunt doen staat in het artikel. Maar wederzijdse twijfels zijn geen best teken. Met jou afspreken wil je ex wel, maar je weet waar dat op uitdraait: toekomstloze seks. Een man die om jou geeft zou je niet in een dergelijke positie hebben gebracht, omgekeerd eveneens. Waarschijnlijk waren jullie een tijdelijk verschijnsel in elkaars levens, maar zeg nooit 'nooit'. Ik verwijs je dus naar mijn stuk 'Hoe je je ex terugkrijgt'. Sterkte, A.

Sonja, 20-01-2012 15:47
Hallo Astrid,

Hier ben ik nog eventjes weer.. Het zal wel weer niet een slimme actie zijn van mijn kant, maar ik heb mijn ex vanmorgen een sms gestuurd, gewoon met de vraag hoe het gaat? Een uur later kreeg ik bericht terug dat het niet fantastisch is etc. Ik heb laten blijken puur 'vriendschappelijk' het smsje gestuurd te hebben en dat ik me zorgen maak om haar. Ze smste terug ook graag maatjes te willen zijn, maar meer ook niet... Ik op mijn beurt smste dat ik dat wel weet en dat ze dat niet steeds moet benoemen... En dat ik haar alleen een "veilig" gevoel wil geven maar dat dit niet betekend dat ik haar niet mis als maatje. Efin, we hebben even over en weer gesmst en ze vertelde inderdaad dat ze of opgenomen moet worden of naar een dagopname, ze trekt het niet meer op het werk en hangt tegen ziekmelding aan.. Heb haar een hart onder de riem gestoken, mijn respect uitgesproken en bovenal laten voelen dat ik er ben voor haar. Ze waardeerd dit wel want ze bedankte me 2 keer en ze laat horen hoe het gesprek met ons locatiehoofd verlopen is vanmiddag..

Misschien had ik geen contact moeten zoeken, maar mijn omdenken om haar en mijn zorg is te groot. Ik weet niet wat ik verder moet doen dan accepteren dat er geen relatie (meer) inzit... Denk ik. Maar haar uittingen dat het niks is en niks voorstelde, veeg ik van tafel dat geloof ik niet!! Ik krijg allerlei tips van mensen om mij heen, dat ze waarschijnlijk niks voor me voelt en stop ermee etc etc, maar mijn intuitie zegt toch wat anders.. Ik blijf bij het standpunt dat ze nu niet in staat is tot een relatie (misschien wel nooit), maar die heftige emoties die we hebben, het omdenken om, het plezier etc etc, dat zegt mij genoeg.
Bijvoorbeeld een paar dagen na mijn verjaardag (de 23ste december), zijn we intiem geweest.. Er was wat twijfel bij haar, maar de passie die het voortbracht, het elkaar vasthouden, straalt m.i. liefde en respect uit. Niet even vlug vlug en klaar weer, snap je?

Ik kan me gewoon niet voorstellen dat iemand 1 1/2 jaar doet alsof... Dat kan toch niet? En dan maatjes willen blijven? Das dan toch absurt? Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 23-01-2012
Hi Sonja, ja. Haar beeld van die anderhalf jaar lijkt anders dan jouw beeld ervan, maar wat is er van waar? Iemand die down is of depressief bekijkt alles in het leven negatief, ook wat geweest is. Ze zal er ergens wel op vertrouwen dat je 'beschikbaar' blijft, maar kan het in elk geval momenteel niet opbrengen om blijvend leuke dingen te doen, een relatie te handhaven en haar sombere gevoelens achter zich te laten. Omdat ze behandeld gaat worden is het nu afwachten hoe het daarmee gaat. Natuurlijk kun je uit collegialiteit/vriendschap je zorgen uitspreken, haar steunen, haar moed inpraten enz., maar daarmee is niet gezegd dat dan alles straks weer goed is. Houd daar dus rekening mee. Ik denk dat ze in haar hart wel wil, maar er staan teveel zaken tussen. Angst, borderline, problemen op het werk, opgenomen worden... het is nogal wat. Vraag je spiegelbeeld of je echt op haar wilt wachten en hopen op betere tijden, of dat je het los gaat laten. Want je hoeft je jaren echt niet te spenderen aan iets dat misschien enkel een illusie is. Denk erover hoor. Groetjes, A.

Hij Weet Niet Hoe, 20-01-2012 15:35
Je adviseerde me niets meer te doen. Dit is waar ik me aan heb geconformeerd.
Toch steekt het me als ze zelf zegt het op een goede manier af te willen handelen. en dan mijn vraag of ze de huissleutel die ze van mij nog in bezit had, op te sturen. Nu blijkt ze deze naar mijn moeder haar huis oggestuurd te hebben. De strekking ontgaat me totaal van haar handel en wandel. Wat probeert ze me duidelijk te maken met deze acties? Love hurts Reactie infoteur, 23-01-2012
Hi Hij Weet Niet Hoe, daar heb ik geen idee van. Vraag het haar zelf? Groetjes, A.

Hoopvol, 20-01-2012 12:15
Iedere keer als ik denk dat ik het totaal heb verpest weet hij mij weer te verassen. Na onze laatste ruzie, waarin ik vooral de leiding had :) en ik hem min of meer heb duidelijk gemaakt dat ik NIKS meer met hem te maken wil hebben (op verschillende manieren), heeft hij mij na 24 uur stilte toch weer gebeld.

Hij begon het gesprek vrolijk en we hebben zo een halfuur aan de telefoon gezeten, waarin hij ook vroeg of ik het niet erg vond dat hij zijn telefoon na onze ruzie voornamelijk uit had staan, waarop ik uiteraard nee antwoorde en hij verbaast reageerde en het nog een keer of 3 vroeg waarop ik met nee bleef antwoorden (maar natuurlijk vond ik dit wel erg!). Ook hebben wij onze ruzie globaal besproken, het kwam erop neer dat zijn gedrag een reactie was op het mijn en andersom.

We hebben inmiddels redelijk contact (weinig ruzie) en hij heeft mij zelfs geholpen een goed prijsje te krijgen voor iets wat ik moest aanschaffen, heb hem hier ook voor bedankt.

De basis voor een goede relatie is er momenteel niet en dat heeft voornamelijk te maken met zijn financiele situatie, hij is een man die graag voor zijn vrouw wilt zorgen, ook al komt deze niks te kort. Zijn schuld bij mij is ook mijn fout geweest, wanneer hij iets direct moest betalen en ik daar achter kwam ging ik het voorschieten zonder dat hij hierom had gevraagd. Hij heeft mij 1 keer gevraagd geld te lenen, al de overige keren kwam dat van mij kant, vaak wilde hij het niet eens maar bleef ik volhouden.

Waarom deed ik dit? Omdat ik van hem hou, wij een relatie hadden en ik het makkelijk kon missen. Nu besef ik dat ik dat beter niet had kunnen doen, hierdoor voelt hij zich minder man bij mij. Maar wat moest ik anders Astrid, enkel toekijken? Dat zit niet in mijn aard, ik heb altijd iedereen willen helpen die mij dierbaar is en die dat nodig had.

Ik bevind mij momenteel in een situatie die niet enkel door hem komt, maar waarin ik zeker een groot aandeel heb. Wanneer wij rustig met elkaar praten, voel ik de liefde en het gemis van beide kanten maar veel verder komen we niet.

In jouw reactie aan Stefan, schrijf jij dat velen hier met een ongonstige uitgangspositie komen, is dat ook wat je van mijn situatie denkt, als je kijkt naar wat ik allemaal heb geschreven? Is de hoop die ik heb op herstel niet terecht? Reactie infoteur, 23-01-2012
Hi Hoopvol, het is moeilijk om een relatie die chronisch in de ruziesfeer is gekomen, weer te krijgen zoals het ooit was. Dit lukt meestal niet door er uitgebreid over te praten (welles, nietes), maar door op een gegeven ogenblik te zeggen 'zand erover'. Dit kan natuurlijk niet out of the blue, dus je zult toch eerst een lange pauze moeten hanteren. Dit lukt bij jullie niet, omdat er steeds weer iets tussenkomt en zowel jij als hij het contact steeds weer oprakelen. En het zakelijke element zit er ook nog eens tussen. Het gevolg laat zich raden: veel irritaties, frustraties en wanhopige pogingen om dingen te redden. Dat jullie dat beiden proberen vind ik overigens een goed signaal. Je hoop op herstel is dan ook terecht, want je positie is uiteraard niet zo gunstig, maar toch heb je niet zo'n ex die je compleet laat barsten waardoor je eigenlijk niks meer kunt. Integendeel, hij zoekt je steeds weer op :). Reageer enkel nog op leuke dingen, neutrale dingen of zakelijke dingen. Merk je wrijvingen, irriteer je je aan hem, etc. probeer dan tot drie te tellen en het contact tijdelijk af te breken. Dit kun je hem ook gewoon zeggen. Je voorkomt daarmee escalaties en laat nog steeds je goede wil zien. Hopelijk komt hij tot het inzicht dat hij beter zsm op gelijke voet met jou moet staan, zodat hij je over een tijd eens kan uitnodigen om een hapje te gaan eten (bijvoorbeeld) en dan het enig juiste 'zand erover' uit te spreken. Succes met deze man! ;) Groetjes, A.

Sonja, 20-01-2012 11:59
Hallo Astrid,

Bedankt voor je reactie.
Mijn ex gaf ook in het gesprek aan inderdaad niet goed grenzen aan te kunnen geven, m.i. is dat onzin, ze weet dit drommels goed en ze weet ook drommels goed waar ze mee bezig is. Maar ja, ze heeft natuurlijk een soort van aanverwante Borderline persoonlijkheidsstoornis.. Het is net of ze dan die grensen opzoekt ofzo. Maar ja, ze weet hoe ik ben, ze weet wat ik voel. Als zij er echt "klaar" mee zou zijn dan ontwijk je toch elk contact? Wel gaf ze aan geen relatie te willen met mij, wel vriendschap/ maatjes.. Ook op mijn vraag of ik op haar zal wachten, zei ze nee... Ze wil mij niet in haar gedoe (therapie, angsten etc ) meetrekken.

We hebben zelfs nog grapjes gemaakt tussen de emoties door, ik bedoel maar wat is dit??

Woensdag j.l. hebben we samengewerkt, ik heb haar bewust met rust gelaten. Heb niet veel tegen haar gezegd, wel even gevraagd of ze dat apartement ook neemt. Ik heb haar af en toe ontweken. Het viel mij op dat mijn ex erg stil was. Ik hoorde van een collega dat het totaal niet goed met haar gaat en dat ze waarschijnlijk dagbehandeling moet krijgen. Vandaar haar afkeer van een relatie, ze kan het nu niet..
Tijdens het werken afgelopen woensdag, zag ik mijn ex weer vaker naar mij staren. Onze ogen zoeken elkaar dan toch om vervolgens weer weg te kijken. Ik was gewoon mezelf, vrolijk en spontaan. Ik vroeg aan mijn ex of ze meeging koffiedrinken, dat wilde ze wel. Al lopend vroeg ik haar wat er was, ze kwam nerveus over. Ik ben gespannen zei ze. Ik heb het hier bij gelaten, maar haar wel laten blijken dat ik "er ben en het zie"..

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 23-01-2012
Hi Sonja, borderline vertroebelt de zaak nog veel meer, omdat borderliners helemaal niet in staat zijn om een relatie te handhaven. Relaties zijn dan vaak instabiel en heftig, maar hechting is niet goed mogelijk. Je moet er rekening mee houden dat je die zekerheid die jij natuurlijk wilt, met haar nooit zult krijgen. Ze heeft teveel problemen met zichzelf. En hoe meer je haar onder druk zet of aangeeft met haar verder te willen, hoe meer ze zich in haar schulp terugtrekt. Vaak wordt partners van borderliners aanbevolen om geen hoop te koesteren. Daar zit wel wat in! Groetjes, A.

Stefan, 19-01-2012 19:12
Beste A
u geeft allemaal geweldige tips aan iedereen waardoor ze allemaal beter gaan voelen enzovoort mag heeft u ooit een feedback gehad dat er een relatie weer bij mekaar terug is gekomen want ik lees dat hier nooit terug en dat vraag ik me af Reactie infoteur, 20-01-2012
Hi Stefan, de uitgangspositie van veel mensen die hier om raad vragen is ongunstig. Er is vaak al teveel kapotgemaakt om de relatie te herstellen. Desondanks haal ik alles uit de kast. Soms blijkt het helemaal niet te gaan om het terugkrijgen van een ex, maar om het terugkrijgen van eigenwaarde. Dat laatste krijgt een enorme deuk als je gedumpt wordt of als de relatie anderszins fout liep. Omdat velen niet begrijpen dat daar de schoen wringt, vertel ik ze dat. In die zin werkt de site goed. Maar ja, een positief bericht wat betreft een daadwerkelijke verzoening zou inderdaad welkom zijn, want dat schort er aan hier. Je stelt een goeie vraag Stefan! Groetjes, A.

Katrien, 18-01-2012 16:53
Hey,

Ik heb een relatie van 2 jaar gehad. Sinds een half jaar is deze relatie eigenlijk gedaan. We woonden wel al 1 jaar samen. Hij had twijfels over on, er waren wel wat spanningen ivm met het samenwonen, maar niets echt abnormaa, maar in combinatie met zijn drukke werk werd hem dat te veel, heeft dan de knoop doorgehakt en beslist om met me te breken. Hij heeft even daarna een rebound gehad maar dat duurde niet lang, want dat was niet wat hij wou... daarna zijn we nog samen op vakantie geweest.. hij zei me nog steeds graag te zien en tijd nodig te hebben zodat dan alles wel terug goed zou komen... alles ging ook beter.. tot ik na een tijdje weer druk begon te zetten.. en hem steeds naar een relatie bleef vragen, dan bekoelde het even, maar hij kwam steeds terug.. zo hebben we no enkele hele leuke weekendjes samen doorgebracht, waarbij ik toch steeds merkte dat hij me graag zag (in de dingen die hij voor mij deed en het plezier van gewoon samen te zijn). Maar voor mij duurde die periode dat we geen relatie hadden te lang en heb ik hem weer onder druk gezet. Hij kon niet kiezen, maar door niet te kiezen was dat voor mij ook een keuze, namelijk dat hij niet kiest om terug een relatie te beginnen met mij.. toen heb ik gezegd alles te kappen (geen enkel contact meer). Hij vond dat drastisch en zei dat hij me moeilijk kon loslaten.... We hebben nu ongeveer al 3 weken geen contact meer, buiten 1 sms die hij me nog gestuurd had waarin stond dat hij er altijd voor mij zou zijn, daar heb ik uiteraard niet op gereageerd.. Denk jij dat er nog een kans in zit op herstel of is er al teveel tijd overheen gegaan? We hebben elkaar eigenlijk nooit echt losgelaten... Is het goed dat ik hem voorlopig negeer? Alvast bedankt voor de raad. Reactie infoteur, 20-01-2012
Hi Katrien, natuurlijk moet je hem negeren. Je hebt veel verprutst door hem 'steeds naar een relatie te vragen'. De arme man kon niet anders dan keihard wegrennen en het is eigenlijk nog een wonder dat ie er soms nog voor je was. Of was het voor hemzelf? Want hij wilde alles met jou, maar een relatie mocht het niet heten. Verder moet jij je afvragen waarom je zo wanhopig een relatie wil. Een man die zich geclaimd voelt trekt aan de noodrem en verdwijnt met stille trom. Maar in jullie geval was jij boos omdat het geen relatie was en kapte je het contact. Sommige mannen volgen helaas die strategie om van een vrouw af te komen. Het deert ze niet dat ze gedumpt worden, om de eenvoudige reden dat ze de vrouw in kwestie allang zelf hadden gedumpt. Volg de adviezen in het artikel op, dus vraag hem na een paar maanden eens om een gunst. Sterkte, A.

Lady1978, 18-01-2012 09:52
Hallo,
Even bijpraten. Er is geen echt contact geweest meer met mijn ex. Hij heeft vanuit buitenland wat boze smsjes gestuurd en daarna was het klaar. Afgelopen maandag heb ik contact opgenomen en hem gevraagd om een gesprek. Hij vond dat alles al uitgepraat was en dat ik er maar niet te veel van moest verwachten. Ik wil donderdag hem wel zien, om te kijken of ik nog veel gevoel heb of er misschien nog een kans is. Ik wil hem zo graag terug. En ergens weet ik dat hij mij ook nog wil of niet. Ik weet het allemaal niet meer en daarom wil ik in zijn ogen kijken, maar aan de andere kant ben ik bang voor de afwijzing. Wat moet ik doen?het laten en hem zelf tot toenadering te laten zoeken? of toch donderdag gaan. Reactie infoteur, 20-01-2012
Hi Lady1978, inmiddels is die dag geweest dus weet je alvast meer. Verstandig is het niet om als vrouw achter een man (of ex) aan te gaan zitten, en voor een gesprek zijn de meeste mannen allergisch. Het is wel zo dat elkaar in de ogen kijken kan helpen, maar dan moet hij wel bereid zijn om dat daadwerkelijk te doen ;). Zoals hij zich gedraagt houdt hij zich afkerig van jou, dus de kans op een verzoening is veel te klein. Houd je toch vol, dan ben je behalve hem straks ook nog eens je zelfrespect kwijt. Niet doen dus. Let him be. Groetjes, A.

Sonja, 17-01-2012 21:21
Hallo Astrid,

Bedankt wederom voor je tips. Zoals ik al schreef, is mijn ex zondag geweest te lunchen. De sfeer was gespannen. Het was opzich wel gezellig, maar we ontkwamen niet aan een pittig gesprek.
Mijn ex gaf aan er een punt achter te willen zetten. Ze zegt niet dat voor mij te voelen wat ik voel.. Alleen op de vraag waarom we dan steeds weer contact zoeken met elkaar, weet ze geen antwoord. Ze gaf aan zich enorm schuldig te voelen ten opzichte van mij en dat, dat de reden is dat ze mij nog opzoekt.. Ik werd enorm boos en ik verzocht haar vriendelijk te vertrekken (ik was beledigd en terleurgesteld). Mijn ex bond gelijk in en gaf aan dat dit niet de enige reden is, ze wil me af en toe ook gewoon zien.. Ik wreef onder haar neus dat ons contact van de afgelopen weken (het winkelen bv etc) een wassen neus was?? Dat het allemaal maar niks voorstelde? Ik heb geuit dat ik mij enorm gebruikt voel het afgelopen 1 1/2 jaar, dit gaf ze toe.. Ze geeft toe aan iets wat zij niet kan geven (op dit moment).. Wel wil ze enorm graag maatjes blijven. Ik heb gezegd dat ik dit niet kan. Mijn ex huilde enorm hard, ik ook. Ook hadden we ruzie en we hebben zelfs gelachen. Allerlei emoties door elkaar heen.. Ik weet niet wat ik moet Astrid. Ik wil het afsluiten en haar eigenlijk niet meer zien, maar iets in mij zegt dat dat niet kan, ik denk dat ze mij nodig heeft..

Ze gaf aan dat ze iemand zoekt die haar onder zijn/haar vleugels neemt, "zoals jij" zei ze. Ze zoekt me op als het niet goed gaat, ze zei dat ik het oppik als ze iemand nodig is.. Ik heb gezegd dat ze hier maar een ander voor moet zoeken. Ik kan dat niet geven als ik het gevoel heb dat ik alleen daarvoor gebruikt wordt. We hebben elkaar geknuffeld, vastgehouden, gejankt... Het leek net alsof we het eigenlijjk niet wilden... Nogmaals haar woorden vind ik niet overeen komen met haar daden. Ik zag net als in je artikel, allerlei emoties en dus tekenen van gevoel; huilen, woede, lachen, elkaar vastklampen..

Het is toch vreemd dat als mijn ex er "zo klaar" mee is, ze doodleuk aangeeft vrienden te willen zijn..? Ik vroeg haar hoe ze het ziet? Een maand geen prive contact? En dan als vrienden verder? Ik begon te lachen en mijn ex ook. Ik gaf aan dat we het nog geen maand vol houden en we zitten alweer aan de kofiie of lunch samen, dit gaf mijn ex eigenlijk wel toe. Mijn ex wil zich veilig voelen bij mij (dus geen gezoen etc, ik snap dat)..

Ik probeer voor nu afstand te houden.. Maar wat moet ik nu Astrid?

Groetjes Sonja.. Reactie infoteur, 19-01-2012
Hi Sonja, tjonge. Dat ze zei het contact nog vast te houden uit schuldgevoel geloof ik niet helemaal. Of ze moet wel heel zwak zijn in het bewaken van haar grenzen, want het zoenen e.d. liet ze zich allemaal welgevallen. Dat je boos werd vind ik heel begrijpelijk! Je voelt je gebruikt en hebt het gevoel dat ze al die tijd toneelspeelde. Het is wonderlijk hoe iemand een relatie kan laten doorsudderen door twijfels zoveel kans te geven, en geen duidelijkheid te scheppen. Angst speelt een grote rol. Angst om gewoon haarzelf te zijn. Jullie hebben het leuk samen, kunnen praten, lachen, uitgaan, en voelen dezelfde emoties voor elkaar. Daarin zie ik tussen jou en haar geen enkel verschil. En toch trekt ze de muur op als ze zich geconfronteerd ziet met iets dat in haar beleving 'te groot' is: Liefde voor een vrouw. Mijn vorige antwoorden zijn steeds van toepassing, dus kijk ze nog eens door. Niets is zo zonde als een liefde die verloren gaat omdat een van de twee een misplaatst verstand aanspreekt. Liefde is gevoel. Kiezen voor je gevoel. En die stap durft ze nu niet te nemen. Houd je op de vlakte, zoals haar wens is. En laat haar zelf maar over de brug komen, zonder dat je je gebruikt voelt. Probeer niets wat fysiek is, en voer dit zo consequent uit dat ze het gaat missen. Als bijkomstigheid zal ze merken dat ze bij jou veilig is, wat voor haar een voorwaarde is. Uiteindelijk komt het allemaal aan op jouw geduld. En omdat totaal onbekend is wanneer je ex eindelijk toe is aan meer, kan ik goed begrijpen dat je haar op een dag vaarwel zegt. Groetjes, A.

Hij Weet Niet Hoe, 16-01-2012 16:45
Hi Astrid, Bedankt voor je laatste input. Ik heb het nog eens bij mijn ex onder de aandacht gebracht over het zien van haar dochter. Ze zou het aan haar dochtertje vragen. Vandaag heeft ze me laten weten dat haar dochter geen face tot face gesprek te willen en via de telefoon hoeft ook niet echt van maar als ik het zou willen is dat ok (wel als mijn ex thuis)..Ik had de reactie van haar dochter niet verwacht (auw). Heb me ex laten weten dat ik het ffe op me in laat werken de dochter van haar dochter. Dat ik erop terug kom. Kan me de houding van haar dochter ergens wel begrijpen (ze neemt duidelijk afstand/had al moeite met zich openstellen aan het begin van de relatie). Dus de verwarring die je in je vorige replyt voorzag is duidelijk gezien haar antworod. Ik wil haar wel opzoeken (wel respect tonen voor haar persoontje) ook al kom ik mijn eigen pijn en verdriet in dit stuk tegen. Ben zelf ook van gescheiden ouders. Heb je nog tips om dit gesprek niet al te emotioneel te laten verlopen, maar wat wel recht doet aan wat ik voor haar voel, rekening houdende met haar? Reactie infoteur, 17-01-2012
Hi Hij Weet Niet Hoe, het is me onduidelijk of je nu de dochter bedoelt of je ex. Uitgaande van haar dochter: nee, ik zou niets doen. Contact moet van de dochter zelf komen (via de moeder), en zo te horen heeft ze er geen behoefte aan. Wat betreft je ex: er zijn er in de nabije toekomst geen kansen voor herstel, omdat ze de relatie niet eens erkende. Groetjes, A.

Laura, 14-01-2012 22:26
Hallo,
ik ben een halfjaar samen geweest met mijn ex tot en met maart 2011, en toen begon de miserie. Hij zei ineens helemaal niét meer 'ik zie u graag' wat wel een beetje opvalt. Als ik daar rustig op inging en het hem gewoon vroeg, wist hij niet goed wat te zeggen, dan krijg ik toch na het weekend een berichtje 'ik zie u graag'. Daarna wou hij precies niet meer afspreken, en als ik hem na een paar weken (!) stilte daarmee weer rustig en rationeel mee probeerde te confronteren, kwam hij mij wel zelf tegemoet en zei hij dat hij mij wel graag zag maar dat hij het zo gewend was om alleen te wonen en zijn eigen leven te hebben opgebouwd. Dat hij het wou uitmaken en tegelijkertijd zei hij dat hij wel terug wil daten en elkaar wel opnieuw wil leren kennen omdat het veel te snel was gegaan. Toen gingen er 2 weken over waarin ik niets liet weten omdat het allemaal wel een beetje moeilijk was en ik precies in mijn trots gekrenkt was. Maar toen was ik vrijwilliger op een festival waar hij natuurlijk ook was. Toen zag ik hem en besefte ik mezelf dat ik hem wel echt graag zag dus besloot ik een berichtje te sturen met een voorstel om eens iets te doen, waarop ik een overstuur smsje kreeg dat het te druk was en tijdens de maand mei niet meer ging lukken. Toen ging de eerste week van juni voorbij en besloot ik hem te vragen om erover te praten. Een hele uitleg dat het echt heel druk was op het werk en dat er mensen zijn ontslagen en hij daarvoor moest opdraaien (verpleger is hij). Ik heb hem een knuffel gegeven waar hij veel deugd van had zei hij, en ik heb hem gezegd dat ik tijd had voor hem. Begin juli ging hij op een soort vakantie en daarna zag ik hem in het jeugdhuis, en kwam spontaan naar mij en zei dat hij mij ging bellen..dus ik weer wachten..voor niks. Mijn gsm heeft een week op luid gestaan. Ik heb zelf nog eens een poging gedaan om met hem contact te zoeken (ik had een postkaartje gevonden van zijn gemeente in de eerste wereldoorlog en ik wou daar graag eens samen naar kijken, ik zei hem wel dat het enkel zou zijn als het hem eens uitkwam, zodat hij zich niet te veel onder druk zou voelen. Hij reageerde enthousiast maar zei dat hij niet direct wist wanneer hij nog eens in het jeugdhuis ging geraken. Ik stuurde hem terug dat ik het snapte en dat ik ook niet goed wist wanneer ik er zou geraken...maar daarna ontplofte de bom precies en stuurde ik hem dat hij mij maar moest laten gaan want dat ik ondertussen weeral 3 maand op hem wachtte om maar eens af te spreken. Hij zei dat hij niet goed wist waarover ik het had :(. Waarop ik terugstuurde dat hij altijd maar zei dat hij nog graag wou afspreken maar als puntje bij paaltje komt hij mij nooit iets laat weten, en dat ik nu al 3 maand had gewacht op hem. Daarna had ik een mailtje gestuurd sorry te zeggen dat ik kwaad was geworden maar dat het mij beter leek om afstand te nemen, niet omdat ik dat wou maar omdat ik niet anders meer wist wat te doen en dat ik een beetje zot werd van de ik wil wel maar tegelijkertijd doe ik niets - attitude :s. Ik had ook in de mail gezet dat ik hoopte dat hij zich gerespecteerd voelde op deze manier en dat ik probeerde om voor ons allebei goed te doen, en als er iets niet geod was of hij over iets nog wou praten of zo dat hij dan maar zeker het nog moest laten weten. Ik heb hem sinds dien nog gezien in het jeugdhuis maar hij maakt zich altijd snel uit de voeten als ik er ben, hij lijkt ook wel wat gekwetst. Aan de hand daarvan denk ik van zie hij zag me inderdaad wel graag zoals hij altijd zei, maar soms denk ik ook dat hij gewoon in zijn trots is gekrenkt. Ik krijg hem moeilijk uit mijn hoofd gezet, hij was echt heel speciaal voor mij en ik begrijp nog steeds niet hoe ik moet omgaan of had moeten omgaan met heel het 'ik heb ruimte nodig - ding'. Want de suggestie van dat ik hem niet de ruimte geef is voor mij ook kwetsend, ik wil ook alleen maar het beste voor hem en ik zou nooit tussen hem en zijn hond of zijn activiteiten willen komen, zoals waar hij wel mij al van beschuldigd heeft :s. Reactie infoteur, 16-01-2012
Hi Laura, 'ik heb ruimte nodig' betekent gewoon 'donder op, ik moet je niet meer'. Trap er dus niet in, en zeg nooit aan een man dat je drie maanden op hem gewacht hebt (en nog erger: dat hij je maar moest laten gaan), want dat is totaal geen uitdaging. Nu is je uitgangspositie natuurlijk beroerd, want waarom zou een man met zijn ex moeten gaan praten, terwijl hij je in alle toonaarden heeft laten 'voelen' (ja, een rotmanier is dat) dat hij helemaal geen vastigheid wil, en in elk geval al helemaal niet met jou. Dat hij moeite had met de tekst 'ik hou van jou' en dergelijke is niet bijzonder. De meeste mannen zijn niet in staat dit soort woorden uit te spreken. Maar jij maakte het nog een graadje erger, omdat je letterlijk vroeg of hij nog van je hield. Hij zal de rillingen over zijn rug hebben voelen lopen. Dat ie zich vervolgens in allerlei bochten draaide zegt genoeg. Hij wilde je ook niet meer zien en probeerde op diverse manieren van je af te komen. Waar is je eigenwaarde gebleven om stelselmatig achter hem aan te zitten? Het enige wat je nu bereikt hebt is dat hij je letterlijk ontwijkt. Als mensen iets anders doen dan wat ze zeggen, dan moet je altijd kijken naar wat ze doen! Woorden zijn maar al te vaak leugens, beleefdheidsdingetjes of zoethoudertjes. Pas daar dus voor. Vooralsnog zie ik geen hoop op herstel. Sterkte, A.

Sonja, 13-01-2012 10:32
Nou ik heb gisteravond dus met mijn ex gewerkt. Ikzelf was eerst stil en deed een beetje mijn eigen ding. Mijn ex vroeg me of ik ook een kopje koffie wilde en zo was het "ijs weer wat gebroken". Mijn ex begon te stralen en vertelde dat ze een huis aangeboden had gekregen, aangezien ik wat kortaf was eerst, reageerde ik oprecht blij en gaf haar een knuffel. Op een gegeven moment heb ik haar toch gevraagd wat ze nu precies bedoelde met die ene sms "als ik iets wilde bespreken etc, maar dat wil ik niet op het werk". Mijn ex glimlachte en zei dat ze er niets mee bedoelde en dat het uit voorzorg was...??? Ik gaf aan haar totaal niet te begrijpen en waarover ze dan wilde praten. Nou gewoon zei ze. Ik hoef niet te praten gaf ze als antwoord...?
Zondag a.s. komt ze wel lunchen bij mij. Ik wil haar dan wel vragen waarom ze ineens die afstand nam vorige week, zonder een sms of een uitleg o.i.d... Ik blijf dat vreemd en een beetje egoistisch vinden. Ik vroeg haar gisteravond nogmaals of ze na haar dienst (ze was een uur later vrij als mij) nog even langs kwam, nee zei ze ik ben moe. Ik vroeg haar waarom niet en of dat iets met mij te maken had. Nee ze zei, ik wil de rust bewaren in veel dingen en mensen. Het had niet specifiek met mij te maken... Maar wat dat over ons zegt van die week daarvoor (elkaar weer wat meer zien,flirten en zoenen) weet ik niet, dat onderwerp word niet aangesneden. Dit wil ik zondag eigenlijk wel bespreken..
Vanavond gaat ze naar die mannelijke vriend, waar ze ook alweer een tijdje niet geweest was. Ik geloof niet dat er iets is tussen hen..

Heb jij nog tips, na aanleiding van dit verhaal? Reactie infoteur, 16-01-2012
Hi Sonja, bij je ex heb ik voortdurend het beeld dat ze doodsbenauwd is voor jou. Bang dat ze verwachtingen wekt die ze niet wil waarmaken. Een nogal omslachtige manier om zowel jou als zichzelf te beschermen. Daarom zou ik haar nooit vragen waarom ze afstandelijk doet, maar juist het omgekeerde. Ik zou zelf die afstandelijkheid inlassen, zodat je haar uit de tent lokt. Doet ze dan nog steeds helemaal niets om het contact te verdiepen, dan weet je al veel meer dan nu. Zoals het nu is wil zij niet de prooi zijn van jouw jacht. Soms zit het 'm in kleine dingetjes, bijvoorbeeld gewoon de manier waarop. Verander daar wat aan! Groetjes, A.

Hij Weet Niet Hoe, 12-01-2012 11:41
Hi,
Het is een week geledem dat mijn ex het telefonisch heeft uitgemaakt.
Als ik heel diep in mijn hart kijk wil ik haar graag terug. Je had me in eerder beriicht geadviseerd het te laten rusten. In dat opzicht heb ik je advies ten harte genomen.
Gisteren kreeg ik een nietzeggend mailtje van mijn ex of ik haar het telefoonnummer wilde geven en de datum dat wij samen naar de sauna zijn geweest. Ik heb haar de naam en telefoonnummer gesmst. Wat betreft datum was ik niet in de gelegenheid te achterhalen op dat moment liet ik haar weten. Het geeft mij onrust dit soort berichtjes, wat kan ik daar in het vervolg het beste mee doen? Daarnaast heeft mijn ex in het begin van onze relatie op eigen titel een gezamenlijk facebook account aangemaakt. Ik deed er niets mee en zij zichtbaar verder ook niet. Ik betrap me er zelf op dat ik toch ga kijken of ze hem al heeft verwijderd. Ik zie de noodzaak niet om de account aan te houden gezien de status van de relatie. Vraag me af wat voor signaal ze af wil geven? Ik zou haar een smsje willen sturen dat het me onrstu geeft om ons gezamenlijk op facebook te zien terwijl de relatie over is met het verzoek het profiel te verwijderen. Hoe kijk jij hier tegenaan en hoe zou jij dat oplossen?
Mijn ex heeft een dochtertje van 11. Daar heb ik een goede band mee, echter heb ik haar niet meer gezien of gesproken na de breuk. Ik zou haar graag nog willen spreken telefonisch dan wel in het echt. Heb haar moeder gevraagd of daar ruimte voor is en wannneer dat dan het beste zou kunnen. Echter geen reactie van moeder. Moet ik dit laten rusten of toch gewoon bellen? Een hoop vragen, wellilcht kan jij me anders laten kijken naar deze situatie......want ik heb de neiging impulsief te reageren op wat ze doet of juist nalaat omdat ze allebei veel voor mij betekenen. Thanks voor je antwoorden Reactie infoteur, 16-01-2012
Hi Hij Weet Niet Hoe, telefonisch een relatie uitmaken is uit den boze en getuigt van bijzonder weinig respect naar jou toe. Dat allereerst. Ten tweede zou ik niet reageren op berichtjes van algemene aard, immers, je hoeft haar niet op haar wenken te bedienen. De facebook account is haar zaak, maar als jouw naam en/of foto er tegen je zin opstaat, moet je er achteraan. Dat kan ik dus niet voor je beoordelen. Ten derde wil je haar dochter graag nog eens zien, maar je zult begrijpen dat het voor haar verwarrend gaat worden als je doorgaat met contact. Ik denk dat je ex daarom niet reageerde, wat overigens wederom getuigt van weinig inleving in jouw situatie. Ik denk serieus dat je helemaal niets moet doen. Groetjes, A.

Sonja, 12-01-2012 11:08
Hallo Astrid,

Het zijn best wel 3 turbulente weken geweest, eigenlijk voor en na mijn verjaardag elkaar redelijk vaak gezien. In het weekend van oud en nieuwe elkaar nog gezien, flirte ze nog met mij en hebben we gezoend.. Vanaf 2 januari was het contact ineens weer stil.. 4 januari mijn ex nog een sms gestuurd of ze zin had in een lunch, nee ze had gaan tijd (want ze ging weg). Ze is het afgelopen weekend weggeweest met vriendinnen. Maandag j.l haar een sms gestuurd hoe haar weekend was geweest en of ze zin had om dinsdag (de 10e j.l. dus) te komen eten. Ze kon niet dinsdagavond maar wilde wel woensdag lunchen, ik kon niet en toen bood ze dit weekend aan. Ik dacht ok gezellig! Gisteren zag ik haar weer op het werk en weer was ze gereserveerd naar mij, stilletjes... Ik heb haar nu al meerdere keren gevraagd vanaf 2 januari of er iets is en hoe het gaat. Steeds hoor ik dat ze stabiel wil blijven en moe is... Maar mij duwt ze weer weg..

Ik werk vanavond weer met haar en eerlijk gezegd ben ik er wel klaar mee, ondanks dat ik nog steeds gek op haar ben. Ik heb het gevoel dat ze niet eerlijk is. Ik vroeg haar gisteren of ze nog wat kwam drinken na haar dienst om gelijk dan die lunch afspraak te maken die gistermiddag niet door kon gaan. Nee ze kwam niet smste ze me later, ik zei we hebben het er morgen wel over, doei xx. ze smste terug dat als ik wilde praten we elkaar nog even zouden zien gisteravond, omdat ze niet wil praten op het werk. Ik zei nee joh het gaat toch alleen om de lunch afspraak?? Ik denk dat ze nattigheid voelt Astrid, zij vraagt of ik wil praten maar volgens mij wil zij praten... Maar als ik haar dan uitnodig komt ze niet. Wat moet ik doen? Ik heb gisteren meer afstand gehouden. Het voelt gewoon zo vervelend. Het ene moment denk ik och we hebben het leuk, gezellig contact en ineens weer die afstand en vervolgens legt ze niet uit waarom. Denkt ze soms dat ik een gevoelloze robot ben?

Ik ben er wel klaar mee denk ik.. Reactie infoteur, 16-01-2012
Hi Sonja, ja zoals ik eerder schreef kunnen jouw gevoelens haar veel minder schelen dan die van haar. In zo'n geval ben jij het die moet bepalen of je zo verder wilt of niet. Mensen doen altijd wat werkt. Zij houdt liever de boot wat af, zodat ze misschien nog alle kanten op kan. Jij blijft het proberen, omdat je hoop haalt uit die weinige momenten dat er toch meer in zit. Omdat jullie geen gezamenlijk doel of gezamenlijke belangen hebben, gaat het steeds verkeerd. Denk erover, groetjes, A.

Richard, 11-01-2012 20:10
Hoi Astrid.

Hopelijk heb je een goede wisseling gehad. En je bent welkom om mee te gaan! Heb zelf even een paar weken rust gehouden, voor mezelf en voor alles even.

Ze heeft uiteindelijk nog wel gereageerd op 28-12. Ze zei: "dat ze erover had nagedacht en aangevoeld maar ze kon t niet. Ze kon nu niet afspreken." (had gevraagd of in de week voor oud en nieuw kon.) en ze dacht dat het beter was in elk geval voorlopig geen contact te hebben. Dat speet haar en ze wenste me alle goeds. ( dat had ik haar ook gewenst) Heb er niet op gereageerd. Om te voorkomen dat ik iets zeg waar ik later van baal. Nu ben ik benieuwd wat jij vind. Had haar graag gevraagd waarom ze dat niet kon en waarom ze dat denkt. Ben misschien voornemens om toch dan een briefje te sturen. Waarin ik reageer op die van haar, nu zes weken geleden, omdat ze daarin een beeld aangaf wat niet klopt. Al begrijp ik dat ze dat zo gezien heeft. Echter de soep word in dit geval namelijk niet zo warm gegeten. Ze maakte zich zorgen en er is een misverstand mi. Dat zou ik toch zo graag rechtzetten. Bij voorkeur in een gesprek maar daar is dit het moment nog niet voor. Anders wellicht voor nu toch laten gaan. Maar als ik diep in m'n hart kijk, dan mis ik haar en weet dat m'n liefde voor haar oprecht is. Ik heb verder mezelf verbetert in de afgelopen drie maanden. Voor mij zou t kunnen. Met frisse blik. Echter daar zijn er twee voor nodig.

Groetjes Richard Reactie infoteur, 12-01-2012
Hi Richard, je hebt al teveel gedaan. Een keertje willen afspreken is goed en je had daar in december best goede redenen voor, maar als ze dan 'nee' zegt moet je er niet aan blijven trekken. Zo ook met het rechtzetten van de misverstanden. Ze heeft er helaas geen behoefte aan en dat zal voorlopig zo blijven. Neem haar maar gewoon letterlijk: 'voorlopig geen contact', en laten we hopen dat we het woordje 'voorlopig' niet een beleefdheidswoord is, maar een gemeend woord. Ik raad je aan nu echt een aantal maanden helemaal niets te doen, alleen al als test. Als zij in de tussentijd een ander vindt, dan was dat haar bedoeling en moet je je conclusie trekken. Mocht na al die tijd blijken dat ze nog steeds alleen is, sla dan nogmaals toe. Tot het zo ver is, moet ze in de 'testroom'. En hopelijk doorstaat ze de proef met glans ;). Groetjes van A.

Ik Leef Weer!, 10-01-2012 23:56
Heb hier weken terug al mijn verhaal gedaan. Had 4.5 jaar verkering en dat was 3 maand geleden uit doordat zij geen gevoel meer erbij had, misschien kwamen we later weer bij mekaar zei ze. Heb me depresief gevoeld, ik wou het liefst niet meer leven, wou alleen bij haar zijn. Gelukkig weet ik nu hoe het zit, hoe ze is, dacht dat ze alles voor me was, maar nee. Mij smsen en me hoop geven, me op de mond zoenen als we elkaar zagen bij het uitgaan, maar ondertussen haar ander pleziertjes hebben, en mij aan het lijntje houden net zoals iedereen in mijn omgeving al zag, maar ik was te dom te blind, te verliefd, te jong om het te zien. Ik heb mijn les geleerd en wat ben ik er een stuk wijzer en volwassener van geworden. Ik hoop dat ze er eens achter komt hoe goed ik voor haar was en hoe trouw, maar dan is het te laat.... Reactie infoteur, 11-01-2012
Hi Ik Leef Weer!, natuurlijk voelde je je teleurgesteld. Maar probeer dit een eventuele volgende relatie niet te laten beinvloeden. Mocht je ex erachter komen dat ze beter zuinig op je had kunnen zijn, dan is dat ook voor haar een leerschool. Het is uitermate kwellend als iemand je hoop geeft, je zoent... en ondertussen elders bezig is. Vage zaken zoals 'geen gevoel meer' en relatietwijfels zijn nog eens extra kwetsend. Het lijkt erop dat je ex een grondige cursus 'hoe behandel ik mijn geliefde' nodig heeft. En dan met name les 1 ;). Groetjes, A.

Ferah, 10-01-2012 13:49
Hoi Astrid!
Je heb gelijk ik kap ermee, echte liefde hoef je niet voor te vechten of jezelf te verwaardelozen genoeg tijd verpruts aan deze man, heb mijn hobbys weer opgepakt ga verder met mijn leven :) hij is mij kwijt ik niet hem! Ik heb veel van hem geleerd en hij van mij...

Het is dus niet voor niks geweest leuke dagen samen doorgebracht, minder leuke dingen hebben mij sterker gemaakt! Ik heb genoeg zelfvertrouwen en ben zeker niet afhankelijk van een man!

Ik ga weer lekker uit met vrienden en vriendinnen wie weet wat er allemaal op mijn pad komt, ik wacht het rustig af als ik toch moet wachten doe ik dit liever op een prettige manier dan zielig in een hoekje kruipen, geen enkel man valt op een zielig vrouw.

Je kan niet eeuwig je best doen voor een man eens houd het op! Loslaten is ook liefde ik heb het een plekje kunnen geven hoop voor jullie allen dat het goed komt maar geef niet teveel van jezelf, je leeft maar een keer geniet ervan met of zonder hen! Succes allemaal! Reactie infoteur, 11-01-2012
Hi Ferah, precies. Geef nooit meer dan je je kunt permitteren om te verliezen! Een doordenker, maar wel eentje die laat zien dat je - zeker als vrouw - gedoseerd te werk moet gaan. Wie (te) snel toehapt houdt uiteindelijk niets over. Onbewust kennen mannen dit spel van aantrekken en afstoten, en een jaaginstinct krijg je alleen in werking als je jezelf moeilijk bereikbaar maakt. Plenty mannen, en jij vindt echt weer iemand! Groetjes, A.

Hoopvol, 10-01-2012 11:41
Hoi Astrid,

Tijdens de laatste ruzie is het goed mis gegaan, hij was ook niet echt in de gelegenheid te praten maar reageerde ook niet op mijn smsjes maar belde mij steeds, hij is zelfs weggegaan van waar hij was om met mij te kunnen praten.

Ik heb hem blijkbaar zo erg geraakt (boos gekregen) dat hij zelfs naar huis is gegaan om even te kalmeren. Daarna weer gesproken (verder gegaan met ruzie maken), waarna ik het zo zat werd en (weer) heb gezegd dat ik hem niks meer te zeggen had en dat ik enkel mijn spullen en geld wilde. Waarop hij reageerde dat hij ook niks meer met mij te maken wilt hebben en sindsdien heeft hij zijn telefoon voornamelijk uit staan, soms zet hij deze aan (dat merk ik door ontvangsbevestigingen) en zet deze weer uit.

Het is dus goed mis en ik ben bang dat het definitief verpest is, terwijl ik zeker weet dat er van beide kanten genoeg liefde is en dat vind ik zo jammer. Ik merkte de afgelopen tijd in veel dingen dat hij nog van mij houdt, zoals hij jaloers kon reageren en hoe lief hij soms sprak, ook de ruzies geven dit weer (te heftig).

Mijn laatste sms aan hem is dat hij het geld kan storten op mijn rekening. Verder weet ik niet wat ik kan doen, ik moet het voor nu laten rusten. Ben alleen bang dat hij zo boos is dat hij echt niks meer met mij te maken wilt hebben :(

Ik had gewoon nooit moeten reageren op hem, had streng moeten blijven en enkel contact moeten houden over mijn geld. Is het nu echt verpest?? Kan dit nog hersteld worden, heeft het gewoon tijd nodig? Reactie infoteur, 11-01-2012
Hi Hoopvol, liefde is soms een strijd, en jullie zijn daarvan het bewijs. De zakelijke kant vertroebelt de boel nog eens extra. Je had inderdaad je hoofd koel moeten houden en niet moeten meegaan in zijn storm van emoties. Herstel is altijd mogelijk als er veel gevoel speelt, ook als het gaat om 'woede' of zelfs 'haat'. Wel moet er dan eerst een lange tijd overheen gaan, zodat jullie elkaar kunnen missen. En bedenk dan goed of je de ruzies mist of de liefde. Stormachtige relaties zijn spannend maar wel erg vermoeiend. En jullie zijn financieel bij lange na niet gelijkwaardig aan elkaar. Kansen zijn goed als de financien opgelost zijn, als er een lange pauze is geweest en als jullie heimelijk op elkaar hebben gewacht. Who knows? Groetjes, A.

Marian, 09-01-2012 16:33
Je hebt helemaal gelijk, maar dat maakt helaas de pijn en het gemis niet minder. Alle vier zijn exen (incl ik) zouden hem ondanks dat we allemaal weten wat voor man het is hem terug nemen. Ex 3 weet dat hij haar bedonderd heeft met ex 2 en met mij maar neemt hem ook telkens terug. Waarom zijn wij (de exen) zo vergevingsgezind of te wel zo blind? Reactie infoteur, 10-01-2012
Hi Marian, sommige vrouwen zijn gevoelig voor mooie praatjes, uiterlijk vertoon en/of een zak geld. Jij weet beter dan ik waar hij zijn charmes vandaan haalt, maar dat betekent niet dat je emotioneel gezien zijn slavin moet zijn. Hij weet vrouwen op geraffineerde wijze aan zich te binden, maar toont geen sprankje respect voor ze. Wel is ie gespecialiseerd in knipperlichtrelaties. Wie zo iemand toch terugwil, heeft de wonderlijke behoefte zichzelf gewoon te kwellen. Zie ook: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/man-en-vrouw/11291-foute-mannen-onder-de-loep.html
Werk aan je zelfrespect! Groetjes, A.

Ferah, 09-01-2012 12:31
Hoi Astrid,
Djw voor je reactie, even voor de duidelijkheid hij heeft geen relatie met die vriendin zij heeft al een relatie ze zijn alleen goede vrienden ik weet heel zeker dat als hij een relatie zou hebben zeker niet met mij het bed in zou duiken. Hij heeft echt anderhalf jaar bij iedereen gehuild en verteld dat hij mij echt terug wil ook heeft hij geen andere gehad 1 keer een blind date geregeld door die vriendin maar was op niks uitgelopen, waarom heeft hij anderhalf jaar op mij gewacht en juist toen ik heb besloten om het weer te proberen hij weer afstand neemt vind ik raar? Hij is niet iemand die met jan en alleman het bed in duikt, ook geen uitgaanstype is vaak thuis werkt 12 uur per dag buiten zijn beste vvriendin heeft hij weinig contact met het buiten wereld hij is erg lief en attent tegen over zijn vrienden zoals ik al eerder vertelde geen type om ruzie te maken wij hebben ook nooit ruzie gehad. Hij kan het niet verkroppen dat ik destijds niet over mijn problemen heb gepraat destijds dat ik hem heb buiten gesloten... maar ik had tijd voor mijn zelf nodig alles was destijds aanwezig, alleen de timing was verkeerd,

Hij hield echt heel veel van mij deed alles voor me zonder iets terug te verwachten en wat deed ik keihard uitmaken zonder hem echt uit te leggen of er over te praten ben ik gewoon voor anderhalf jaar uit zijn leven verdwenen. Ik kreeg weer hoop toen hij zelf weer naar mij toe kwam om mij uit eten te vragen en gelijk daarna maakte hij het uit. Eigenlijk ben ik hier de schuldige hij heeft echt alles gedaan om mij terug te winnen maar hij wil niet meer praten moet ik het echt opgeven? Reactie infoteur, 10-01-2012
Hi Ferah, ze hebben zogenaamd geen relatie maar hij 'praat constant over haar'. Toen zij zijn 'visite' was had jij het nakijken Ze gaan uit eten, naar de bios, hij past op haar kinderen... en dan meld jij heel wonderlijk dat zij al een relatie heeft. Waar die 'relatie' dan is gebleven is mij duister. Tussen jullie zie ik verder geen enkele hoop op herstel omdat er veel te veel verprutst is, niet in het minst door jouw toedoen. Zie mijn vorige antwoorden. Groetjes, A.

Hoopvol, 09-01-2012 08:42
Hoi Astrid,

We maken de laatste tijd zoveel ruzie, we verwijten elkaar van alles, roepen naar elkaar dat we niks meer willen van elkaar.. en dan belt hij weer alsof er niks aan de hand is, terwijl we een paar uur eerder flinke ruzie hebben gehad. Hij roept soms dat ik hem niet meer moet bellen en dan belt hij zelf. Dat hij mij niet meer wilt spreken, behalve over het geld en dan belt hij en gaat het over alles behalve over het geld. Vaak sms ik hem en dan belt hij en wordt het een lang gesprek, waarin we rustig praten, ruzie maken enzovoort.

Het is zo verwarrend allemaal, waarom doen we dit? Waarom kunnen we niet gewoon toegeven dat we elkaar vreselijk missen en van elkaar houden, waarom zoveel ruzies (en vaak om niks). Ik heb hem aangegeven dat hij mij aan het lijntje houdt en daarom het geld en mijn spullen niet snel teruggeeft, hier werd hij heel erg boos om en begon dit te ontkennen.

Het lijkt wel of we hier niet uit kunnen komen, ik voel dat er nog genoeg liefde is (de ruzies zijn te heftig/emotioneel, als er geen sprake was van gevoel had dit niet zo geweest). Maar we zijn beiden te koppig om dit toe te geven.

Komt dit nog goed en wat kan ik doen om dit nog goed te krijgen??? Reactie infoteur, 10-01-2012
Hi Hoopvol, julie nemen elkaars gedrag over om maar niet de 'mindere partij' te zijn in deze afmattende strijd. Daarom zegt hij ook dat hij niets meer van je wil, terwijl hij daar niets van meent. Jij idem dito. Ik heb je al eerder geschreven wat je moet doen, namelijk hem links laten liggen totdat je je spullen terughebt. Zoals het nu is reageer je op alles van hem en is er voortdurend gesodemieter. Dit moet dus helemaal anders. Reageer enkel als hij je tegemoet komt, zich normaal of zelfs aardig gedraagt. Zodra hij ruzieachtige dingen roept verbreek je de lijnen. Alleen dan kun je hem duidelijk maken dat je niet gediend bent van dit kinderachtige gedoe. Want je houdt het zelf allemaal in stand, en dat weet je. Vermoedelijk doe je dit omdat je liever een slecht contact hebt dan helemaal geen contact. En dat is niet goed voor je eigenwaarde. Verander dat! Groetjes, A.

Marian, 09-01-2012 00:43
Sinds 13 december zijn mijn ex en ik uit elkaar. Wij zijn al drie keer eerder uit elkaar geweest maar de aantrekkingskracht bleef en iedere keer kwamen wij na uiterlijk twee weken weer bij elkaar, meestal korter, en altijd van hem uit, zowel de breuk danwel de relatie herstel.

Wij schelen 15 jr, ik heb altijd oudere partners gehad, ik mis teveel bij partners van mijn eigen leeftijd. Mijn ex is al driemaal getrouwd geweest, met zijn eerste vrouw 12 jaar en heeft daar twee kinderen bij, met zijn tweede vrouw een jaar, met zijn derde vrouw ook een jaar en ligt hij nu al 16 maanden mee in scheiding. Wij hebben 14 maanden een relatie gehad. Mijn ex heeft al geprobeerd een relatie met mij te beginnen voor hij bij vrouw aangaf te willen scheiden maar heb altijd de boot afgehouden. Zeker omdat de geruchten al ging dat hij vrouw 1 voor vrouw 2 heeft ingewisseld en vrouw 2 met vrouw 3, en toen ook nog eens 12 x heeft gewisseld tussen vrouw 2 en vrouw 3.

Aangezien mijn ex partner mijn meerdere op mijn werk was, Moest ik ook geregeld naar beurzen ect met hem, daar het een ongelofelijke charmeur is, kwam de klik uiteindelijk toch ook, en zoals menig vrouw was ook ik uiteindelijk hopeloos verliefd, en na de liefde met hem bedreven te hebben was ik al was in zijn handen, en op zijn vraag wij blijven 80 jr samen kon ik niks meer dan gretig ja antwoorden. Zelfs toen later bleek dat ex vrouw gewoon nog in zijn huis woonde en ze zwanger was via IVF en bijna uitgerekend...bleef die roze bril maar op, kwam ik niet van die roze wolk af.

Tijdens onze breuken was hij bij haar, hij zegt dat hij twijfelde ivm de baby, nu hoorde ik gister van een ex collega ( ik heb zodra wij een relatie kregen een nieuwe baan gezocht en werk dus elders) dat hij een aantal maanden terug zoenend met een andere vrouw honderd meter van ons huis is gezien, (wij zijn in juni dit jaar gaan samenwonen), in juli, augustus en november waren wij een tot twee weken uit elkaar en dan weer bij elkaar. Het zoenen geloof ik niet, wel heb ik van hem vernomen dat hij contact weer heeft met vrouw twee, en de dochter van vrouw twee met zijn dochter mee is geweest toen hij met de kinderen uit eten ging.

Sinds de breuk hebben wij nog iedere dag contact gehad, van beide afwisselend uit, als ik teveel pushte richting herstel werd hij boos, ook hebben wij nog geregeld de liefde bedreven, van hem uit. Maar meer zit er nu niet in zegt hij. Hij wil eerst alles regelen, afhandelen, omdat het hem allemaal teveel wordt in zijn hoofd.

Hij gaat nu heel veel stappen met collega's, was nu niet bij ex 3 terug want hij had iedere dag contact met mij ook s' avonds. Gister hebben wij hooglopende ruzie gehad, hij is boos en jaloers dat ik het naar mijn zin heb, goed met nieuwe collega's kan en uit eten ben geweest en naar de bioscoop. Ik heb daarop gereageerd moet ik soms zielig in een hoekje liggen in de hoop dat jij mij ooit belt om weer meer te zijn dan jouw lust ding..daarop heeft hij aangegeven geen contact meer te willen en alles geblokkeerd. Ik heb de fout gemaakt om mijn frustratie en woede van aan het lijntje gehouden te worden gesmst en gemaild, vanochtend mijn excuses gemaakt maar hij reageert niet.

Nu weet ik dat jouw reactie gaat zijn vergeet hem, maar ik weet zeker dat hij mij lief had, het oprecht meende en met mij vele, maar ergens ben ik hem kwijt geraakt, had het moeilijk met de maar slepende scheiding en de onzekerheid hem weer kwijt te raken, dat zorgde voor een hoop discussies tussen ons. Waarin hij zo zijn best deed om mij te doen beseffen dat ik zijn leven was, zijn laatste levensavontuur, zijn ware.toen ik hem paar weken terug zei hem niet te vertrouwen heeft hij het uitgemaakt. Wat moet ik nu? Het is een man die van rust houdt, en wij hebben altijd contact gehad dus ruimte om mij te missen is er niet geweest, heb ik alles al kapot gemaakt door alle mails en sms? Alsjeblieft help... Ben geen naïef mens, ik wil hem terug om wie hij is met alle voors en tegens... Reactie infoteur, 09-01-2012
Hi Marian, je hebt helemaal niets kapot gemaakt om de doodeenvoudige reden dat er niets was. Hij is een man van twaalf ambachten en dertien ongelukken en is nooit bij machte gebleken een vrouw te behouden. Zelfs toen zijn vrouw hoogzwanger was sliep hij zonder blikken of blozen met jou. Hij zal een prachtige woordenschat gebruikt hebben om vrouwen het bed in te praten en hen 'tachtig jaar samen' aan te bieden. Maar wie in deze charmeur trapt is ronduit naief. Jullie relatie was uiteindelijk beeindigd, maar als minnares ging je gewoon door en ik vermoed dat dat was om hem weer aan je te binden. Hij heeft je duidelijk gemaakt dat hij geen relatie meer wil, maar nee zeggen tegen gratis seks ging hem te ver. Zijn hele verleden laat zien dat hij vrouwen belazert door op ze te jagen, ze in te wisselen en ze de bons te geven. Misschien zat er een vrouw bij die haar ego nog redde door zelf weg te lopen. En nu is de zet aan jou. Blijf je geloven in in zijn sprookje van 'laatste levensavontuur' en het idee dat jij 'zijn leven' bent... of ben je wijs genoeg om eens te werken aan je eigenwaarde. Pas als je inziet dat jij beter verdient dan de persoon die jij beschrijft, kun je hem loslaten. Je bent gewaarschuwd, en niet eens door mij, maar door al zijn exen... Sterkte, A.

Lady1978, 08-01-2012 14:21
We zijn een paar dagen verder. Het gaat niet zo heel goed, heb rustgevende medicatie gekregen, omdat de pijn de heftig werd. We hebben wel contact met elkaar, alleen het initatitief komt steeds meer van mijn kant, het is geen wisselwerking meer. Hij heeft wel aangeven mij te missen en hij vindt mij nog steeds een prachtige vrouw. Maar hij geeft ook duidelijk aan niet meer te willen. Nu ben ik zelf op het punt om toch maar geen contact meer te zoeken, hij krijgt geen gelegenheid om mij te missen... want er is wel dagelijks contact. Maar loslaten van liefde is zo moeilijk, dat gaat bij mij gepaard met heel veel angsten... woe gaat hij naar milaan en gaat hij stappen met vrienden... dit beangstigd mij, zou hij iemand tegen komen.....?? hoe moet ik loslaten... en mij niet laten leiden door angsten... en dat hij naar mij toekomt omdat hij dat zelf wil.... het is zo hard om de dagen door te komen. elke dag is voor mij een hel..... maar ik wil mijzelf geen pijn meer doen en contact met hem is te pijnlijk, maar het lijkt erop dat ik dat liever heb dan helemaal geen contact...mijn vraag... ik weet dat ik hem ruimte en rust moet geven en dat ik dingen niet kan afdwingen. maar hoe zorg ik dat ik geen contact opneem zonder helemaal gek te worden. Reactie infoteur, 09-01-2012
Hi Lady1978, door je te concentreren op andere dingen. Ga nieuwe dingen in je leven aan, nieuwe hobby's, nieuwe vrienden, nieuwe bezigheden. Je krijgt een man niet terug door te treuren of achter hem aan te lopen. Integendeel zelfs. Jullie zijn destijds allebei gescheiden om bij elkaar te kunnen zijn, en dat is helaas geen goede basis. Vandaar jouw wantrouwen ten aanzien van zijn reis naar Milaan. Wie gaat hij daar ontmoeten en word je dan zonder pardon aan de kant geschoven? Je angst is terecht. Want ook om jou te kunnen krijgen heeft hij lukraak banden verbroken. 'The history book on the shelf is always repeating itself.' Veel sterkte, A.

Ferah, 08-01-2012 12:23
Hallo Astrid
Even ter aanvulling we hebben 2 jaar een relatie gehad, nooit ruzie gehad zelfs niet met een hoge toon gepraat...Altijd elkaaar met respect behandeld ik weet dat hij in mij is teleurgesteld ook heeft hij tegen mij gezegt dat hij niet zoveel van mij houd als voorheen. Hij is wel veranderd ik ben pasgeleden geopereerd en dat wist hij, hij heeft mij niet gebeld om te vragen hoe het met me gaat zelfs geen sms...is dit een teken dat hij niet meer om me geeft en mij probeert mij te vergeten? Ik denk dat hij zijn gevoelens probeert weg te stoppen en dat zijn beste vriendin veel invloed op hem heeft. Ik weet me geen raad meer enige wat ik doe is geen contact opnemen en afwachten, of moet ik actie ondernemen zoja wat moet ik doen? alvast bedankt voor je reactie! Reactie infoteur, 09-01-2012
Hi Ferah, een man die geen gehoor geeft terwijl je geopereerd was, geeft geen barst om jou. Zo keihard is het. Je moet helemaal niets doen want je hebt het laatste restje hoop zelf verprutst door voortijdig met hem de koffer in te duiken. Remember: hij heeft een vriendin! Zie verder mijn vorige antwoord. Groetjes, A.

Ferah, 07-01-2012 19:39
Ik heb het anderhalf jaar geleden uitgemaakt met mijn vriend omdat ik destijds niet lekker in mijn vel zat, ik heb hem hiermee heel veel verdriet gedaan hij heeft tot nu toe echt zijn best gedaan om mij terug te winnen en heeft voor zover ik weet geen ander gehad... Ik weet dat hij zielsveel van mij houd en nu weet ik dat ik zielsveel van hem hou. Ik heb in de anderhalf jaar dat het uit was tussen ons aan mezelf gewerkt en weet nu precies wat ik destijds fout heb gedaan, ik heb ook geen ander gehad in die anderhalf jaar, wel hebben we altijd contact gehouden voornamelijk telefonisch. 3 maanden geleden kwam hij zomaar bij mij langs om koffie te drinken voor het eerst in anderhalf jaar. we hebben wat bijgekletst en een afspraak gemaakt voor een etentje samen. Toen wist ik het zeker ik hield van deze man en zou er voor 100% gaan. We zijn naar ons favoriete restaurant geweest lekker gezellig gegeten daarna hebben we bij hem thuis koffie gedronken. Ik wilde het rustig aan doen we hebben wel gekust en hij heeft mij weer netjes naar huis gebracht en ook niet gevraagd of ik bij hem wilde slapen en ik heb het ook niet voorgesteld. Het viel mij op dat hij veel over een vriendin van hem praatte waar hij kennis mee had gemaakt in de tijd dat het uit was tussen ons zij heeft een relatie en 3 kinderen. Hij heeft heel veel met haar gepraat over mij en hoeveel hij om mee geeft en hoe moeilijk hij het heeft gehad zonder mij, ook zijn ze samen met haar kinderen en mijn vriend met zijn dochter op vakantie geweest er is niks tussen hen gebeurd verzekerde hij mij.. ook heeft zij een blind date geregeld vor hem met haar vriendin maar hij vond het maar niks, Ik heb hem tijdens het etentje verteld dat ik aan mezelf heb gewerkt en dat ik nu precies weet wat ik wil en dat ik veranderd ben.. een dag later belde ik hem op waarop hij zei dat hij visitie had ( desbetreffende vriendin) en dat hij geen relatie met mij wilde omdat het allemaal te lang had geduurd??? Ik was er kapot van begreep het allemaal niet ik weet zeker dat hij erg veel van mij houd hij was degene die uit het niets weer in mijn leven kwam...We zijn daarna 3 keer met elkaar naar bed geweest elke keer maakte hij mij duidelijk dat het puur om seks ging omdat het met mij vertrouwd was en dat hij geen seks kan hebben met iemand puur om seks? en dat hij het prima vind zo en dat ik niet moet denken dat het weer goed komt tussen ons omdat hij mij niet meer vertrouwd ook liet hij een keer los dat die vriendin hem leuk vind? Als we elkaar toevallig tegenkomen kust hij mij zit hij aan mij maar daar blijkf het ook bij hij belt mij niet ook geen smsjes, ik bel hem ook al een maaand niet stuur ook geen smsjes en ga zeker niet meer met hem naar bed! Gisteren zag ik hem weer ik kuste hem gewoon 3 keer met de beste wensen en hij zei gelijk krijg ik geen kus meer op mijn mond en kuste mij op mijn mond? daarna ging het gesprek verder met verhalen over die vriendin dat hij het weekend met haar en haar kinderen naar de bios zou gaan en daarna uit eten, volgende dag zou hij op haar kinderen passen enz ik bleef kalm maar vind het wel raar dat hij contstant over haar heeft terwijl ik haar niet ken? is dit om mij jaloers te maken zoja waarom? Ik mis hem heel erg maar weet niet meer wat ik moet doen? Ik zie er beter uit als ooit tevoren verzorg me erg goed krijg veel aandacht maar iets in mij zegt dat ik hem nog tijd moet gunnen en dat hij terugkomt ik wil mezelf ook niet gek maken ik begrijp zijn houding niet tegen over mij? Wat moet ik doen? Reactie infoteur, 09-01-2012
Hi Ferah, een man als hij heeft geen respect voor een vrouw die zo gemakkelijk met hem naar bed gaat. En dat terwijl je wist dat je niet de enige in zijn leven was. Leuk vindt hij het wel, maar daar wil hij het vooral bij houden. Hij heeft een nieuwe vriendin waar hij kennelijk van alles voor voelt, maar deinst er niet voor terug om met jou ook nog wat bedplezier te delen. Dit komt vaak voor. Zo verzekert een man zich van seks. Wil de een niet, dan is er nog wel een ander... En daarom wil hij met jou ook niets meer beginnen. Waarom zou ie, hij heeft jou allang. En van 'houden van' is natuurlijk geen sprake. Het resultaat is dat hij hij je inpepert dat je niet moet denken dat het weer goed komt, hij belt je niet en schrijft je niet. Zodra hij je ziet gaat hij weer op de zoentoer. Kortom, een man die jou behandelt zoals je zelf hebt aangegeven dat je behandeld wilt worden. Als een stoeipoes. Gelukkig zie je nu ook wel in dat dit allemaal niet werkt. Kap er dus mee en vraag hem wanneer ie gaat trouwen met zijn liefje. Dat hij tegen die tijd een passende kaart krijgt! Zo behoud je nog enige waardigheid over... maar het zal te laat zijn. Sterkte, A.

Hij Weet Niet Hoe, 07-01-2012 13:08
Sinds 2 dagen is het uit tussen mijn vriendin en mij. Ze heeft het uitgemaakt omdat ik vragen had over onze gezamenlijke facebook account en haar persoonlijke facebook. Hoelwel ik niets doe met onze gezamenlijke facebook is zij erg actief op haar eigen facebookaccount. Toch nieuwsgierig geworden, viel me op dat ze op onze gezamenlijke account duidelijk heb aangegeven dat ze een relatie heeft met een foto van ons samen. Op haar account niets van relatie of een gezamenlijke foto te vinden. Wel heel veel fotos waar ze op staat met vrienden, kennissen en andere (voor mij onbekende personen) . En als ik haar vraag om samen op de foto te gaan dan geeft ze als antwoord ik ga niet graag op de foto of een wedervraag als waarom? Ze verwacht van mij eerlijkehdi alleen vraag ik me af of zei dat ook is of is het mijn eigen onzekerheid of zie ik iets over het hoofd? Reactie infoteur, 08-01-2012
Hi Hij Weet Niet Hoe, het is duidelijk dat ze op haar persoonlijke account niet met jou (als stel) gezien wilde worden. De conclusie die je daaruit mag trekken is dat ze niet bepaald zeker was van jullie. Dat blijkt ook uit het snelle uitmaken van de relatie enkel omdat je haar aan de tand vroeg over facebook. Verder moet je bij je jezelf te rade gaan waarom je zo graag wil dat ze de relatie bevestigde. Het was een wisselwerking. Zij maakte jou onzeker, omgekeerd was zij onzeker over jou. De breuk was niet nodig, maar wel veelzeggend. Laat het rusten. Sterkte, A.

D', 05-01-2012 22:57
Het is nu ongeveer een 1,5 over tussen mij en m'n ex. En eigenlijk ben ik nu een beetje over haar heen aan het komen. In het begin was het erg zwaar en had ik het er erg moeilijk mee, maar nu gaat het al een stuk beter.

Ze heeft me laatst gekwetst toen ik haar netjes aansprak op de fiets, ze vertrouwde me niet meer, dat kwetste me. Ze heeft me niet gefeliciteerd toen ik jarig was. Ik wacht nu net zolanga totdat ze naar mij toe komt om me de beste wensen voor het nieuwe jaar te wensen, ik verdom het om 30meter te lopen naar haar werk en haar de beste wensen te wensen. Het gaat me alleen om het gebaar. Nu zoekt ze het maar uit, ik ga nooit meer achter haar aan lopen. Ik heb gedaan wat ik kon en ik ga me niet meer laten kwetsen.

Het gemis is al een stuk minder, ik denk nog wel veel aan haar. Maar dan vraag ik me alleen af wat/hoe ze denkt, of ze me mist en of haar nieuwe "relatie" al gestrand is.

Gelukkig is er geen hand vol maar een land vol, en heb ik haar eigenlijk niet nodig om een mooi leven te lijden. Ik zit nu een stuk beterder in m'n vel en ik heb een stuk
meer energie. Ik ben voorlopig ff klaar met vrouwen, ik neem eerst eens lekker tijd voor mn zelf en ga er flink van genieten dat ik geen vriendin meer heb. Over 2 weken kan ik mn huisje in, mooi vooruitzicht.

Ik heb al de dingen die me aan mn ex in een doos gestopt, alle foto's en muziekjes die me aan haar herinneren verwijderd. Haar twitter en msn verwijderd, nu wordt ik lekker niet meer aan haar herrinerd. Als ik me nu verveel thuis ga lekker een filmpie kijken of lekker een rondje rijden met de auto, heerlijk om niet meer aan haar te denken! Ik hoop dat de mensen die dit lezen, die hun ex missen, dit ook gaan doen. Het heeft mij heel erg geholpen!

Als ik nu samen met haar overdag aan het werk ben doe ik er alles aan om maar niet bij haar in de buurt te komen, alleen maar om het feit dat ik nog geen houding weet te vinden tegenover haar. Je gevoel voor iemand kan niet zomaar van de 1 op andere dag weg zijn, ik kan dat in ieder geval niet.

Ik heb het gevoel dat het wel weer goed komt, dat we zoiezo vrienden kunnen blijven want dat ging altijd wel heel erg goed en konden over heel veel dingen goed praten.

Het was gewoon een "tijdbom" tussen haar en mij, het moest gewoon gebeuren dat het stuk ging. Het kon zo niet nog langer duren, in ieder geval nog een maand.

Sometimes love is letting go.

Stralende dagen, huil niet omdat ze voorbij zijn. Lach, omdat ze er waren!

Ik ga nu genieten van mijn vrijheid en ga niet meer nadenken over het verleden!

Ik wil iedereen bedanken die heeft gereageerd op deze website, ik heb er veel baat bij gehad! Reactie infoteur, 06-01-2012
Hi D', vrijheid heeft ook wel weer wat ;). Dank voor deze opsteker, die de mensen op deze site wel kunnen gebruiken. Het ga je goed! Groetjes, A.

C., 05-01-2012 14:07
Bedankt voor je reactie Astrid.

Er zit waarheid in wat je zegt, maar ik vrees dat ik niet zomaar een half jaar, zelfs een paar maand het contact kan verbreken. Want we gaan alle 2 ongeveer ieder weekend naar dezelfde soort optredens dus ik ga haar sowieso nog tegenkomen en ook voor mezelf vrees ik dat dit moeilijk gaat zijn. Ik zou haar graag terug verliefd op mij maken, maar ik heb wel al ingezien dat dit moeilijk zal worden. In tussentijd ga ik wel voor een stuk verder kunnen gaan, ben ik ook met bezig de laatste 2 weken, maar ik wil haar sowieso kost wat kost terug voor mij winnen. Ik besef dat ze fouten heeft begaan, maar dat is van mijn kant net hetzelfde. En zoals ik al zei, haar thuisomgeving speelt ook een grote rol want daarwaren ze tegen onze relatie sinds de eerste maand (we zijn een jaar een half samen geweest en in die tussentijd heb ik mijn schoonouders geen 1 keer ontmoet, ookal deed mijn vriendin de moeite om mij eens te kunnen voorstellen...). En nu ze ziet dat haar relatie met haar ouders een pak verbetert is, zal dat mss ookwel de doorsteek gegeven hebben.

Het feit dat ze wil dat ik haar beste vriend blijf.. Ik heb haar al duidelijk gemaakt dat dit nu heel moeilijk zal gaan dus van mijn aandacht zal ze een pak minder kunnen genieten.
Ik weet nu enkel niet als haar dat verder wegduwt richting de ander of dat ze haar terug zal aangetrokken voelen tot mij.

Het wanhopige gedeelte is al voorbij, maar ik zou haar nog altijd graag positieve aandacht geven, waardoor haar verliefdheid voor mij terug kan groeien, want het was er ooit dus ben ik er van overtuigd dat het ook kan terugkomen. Het is enkel het 'hoe' gedeelte waar ik me geen raad met weet.

Bedankt, C. Reactie infoteur, 06-01-2012
Hi C., je kunt iemand niet verliefd op je laten worden, want dit is hoofdzakelijk iets dat de natuur regelt. Het feit dat ze gewoon een ander heeft genomen, geeft al aan dat ze in de liefde niet zo serieus bezig is. Het is geen spelletje, maar voor haar is het dat wel. Waarom haar ouders tegen jullie relatie waren vertel je helaas niet, maar dit is inderdaad wel een factor van betekenis. Partners die door de omgeving eigenlijk niet samen 'mogen' zijn, hebben het heel wat moeilijker. Daarom zal ze zich ongetwijfeld een beetje opgelucht voelen. Maar waarom dan meteen aanpappen met man nummer twee? Jullie blijven elkaar zien dus is het moeilijk om de broodnodige pauze in te lassen. Sleutel is dat je niets kunt beginnen zolang ze die andere man toelaat. Zwicht ze namelijk wel voor jou, dan heeft ze meteen verklapt dat ze geen probleem heeft met het bedriegen van die ander. En als ze dat doet, doet ze dat wellicht de volgende keer bij jou. Pas op! Groetjes, A.

Hoopvol, 03-01-2012 10:15
Hoi Astrid,

De deelbetaling heb ik inmiddels ontvangen, hij belde mij dus of ik het wilde komen ophalen :) Ik heb toen gezegd dat ik niet kon, ik had al wat anders staan (hij moet niet denken dat zodra hij belt ik klaar voor hem sta ook al ging het hier om mijn geld en ik had ook echt wat anders).

Met oud&nieuw kreeg ik een sms of ik naar hem wilde komen, ik smste toen dat ik al andere plannen had (dit wist hij natuurlijk ook), vervolgens vroeg hij of hij naar mij mocht komen en bij mij zou mogen zitten, ik heb daar negatief op gereageerd.

Niet veel later zag ik hem toch binnenkomen, we keken elkaar even aan en zeiden niks. Vervolgens zag ik hem ergen staan waar hij goed zicht had op mij, ik irriteerde mij daaraan en keek hem niet al te vriendelijk aan en heb hem daarna geen aandacht meer geschonken, niet veel later zag ik hem ook niet meer ik dacht dat hij weg was.

Zondag kreeg ik nog een sms van hem met de beste wensen, ik heb daar niet op gereageerd omdat ik daarvoor een sms over het geld had gestuurd waarop hij niet heeft geantwoord. Later belde ik hem en zei hij dat hij geen vervoer had en of ik het geld wilde komen halen. Ik ben toen gegaan, hij wilde wat drinken en toen ben ik ook even gebleven, ik heb hem verteld hoe leuk ik het had zaterdag en hij vroeg mij nog of ik hem niet had zien dansen waarop ik zei " oh was je niet al weg dan?" ik zag aan hem dat hij deze opmerking niet leuk vond (maar ik heb hem dan ook echt niet gezien).

Hij belde mij gisteren, we hebben een uur gesproken, was een raar gesprek, hij begon de mannen waarover ik had verteld af te kraken, een jongen die in mij geinteresseerd was begon hij ook af te kraken en hij zei ik vond het niet leuk toen je het zo vrolijk vertelde allemaal, ik wil niks van hun weten. Waarom doet hij zo?

Ik krijg niet echt hoogte van hem, hij spreekt zichzelf tegen, door te zeggen geen interesse te hebben (wat ik ook zeg en niks van meen), maar gedraagt zich vervolgens wel jaloers als ik vertel over andere mannen en heeft dan als excuus dat hij mij enkel wil beschermen en mij dus adviseert.

Toen ik hem weer zag toen ik mijn geld ging halen, was hij zo anders dan door de telefoon, hij was lief, luisterde en keek steeds naar mij als hij dacht dat ik niet keek. Ik zelf was vrolijk, vroeg wel een aantal vragen over het geld en mijn spullen. Maar later door de telefoon kreeg ik dus te horen dat hij niks van die andere jongens wil weten (ook gewone vrienden van vrienden wat dus helemaal niks betekend).

Waar ik bang voor ben is dat hij door mijn gedrag van nu echt gaat geloven dat ik niks meer van hem moet op liefdesgebied, loop ik dit risico? Of is een man die echt interesse heeft in een vrouw niet tegen te houden? We hebben ook vaak kleine ruzietjes/discussies, maar dan denk ik weer als hij niks om mij zou geven zouden mijn woorden, mijn gedrag hem niks moeten doen en dat geld ook voor mij natuurlijk, maar ik geef wel degelijk om hem alleen zeg ik dit niet tegen hem. Reactie infoteur, 05-01-2012
Hi Hoopvol, je hebt hem goed in verwarring gebracht, waardoor hij nu dus ook verwarrend gedrag vertoont. Een man die serieus interesse heeft, zal tot het uiterste gaan om je te vinden en je te veroveren. Dit lukt overigens alleen als de vrouwelijke signalen op 'groen' staan, wat in jouw geval door de omstandigheden niet het geval is. Hij heeft er dus zelf aan meegewerkt dat zijn 'veroverkansen' niet zo groot zijn. Daarom moeten eerst de praktische kwesties uit de lucht, zodat er weer een schone lei is en de relatie gelijkwaardiger. Maak gebruik van zijn 'lening': telkens als je geld of spullen terugkrijgt geef je hem je mooiste glimlach, een iets te lange blik en ben je licht uitdagend gekleed. De meeste mannen voelen dit wel aan als een gelegenheid om er werk van te maken. Doet hij dat ook, laat hem dan wel zweten tot hij scheel ziet. Van de verovering moet hij doodmoe worden, maar ja, dan wacht hem ook het beste ;). Zo bekeken verlies jij helemaal niks! Groetjes, A.

C., 03-01-2012 00:04
Hallo Astrid, 2 maand geleden heeft mijn vriendin besloten om een pauze aan te gaan in onze relatie door het feit dat ze tijd nodig had voor haar eigen. Want ze voelde haar de laatste maanden in onze relatie niet gewaardeerd meer en we hadden meermaals per week ruzie. Mijn fout is geweest om keer op keer te denken dat het de dag erop terug in orde zou komen, maar er is natuurlijk een dag dat het te laat is en daarom kan ik er ook begrip voor opbrengen. De eerste paar weken ging het nog goed tussen ons, we hadden allebei nog immens veel gevoelens voor elkaar en uiteindelijk waren we er van overtuigd dat het terug goed ging komen. Tot de dag dat ik meer en meer begon te pushen en dat heeft haar verder weggeduwd..

Plots besefte ik dat ik er niet goed aan deed en begon ik gas terug te nemen door haar de tijd en de ruimte te geven die ze nodig had, waarop ze zei dat dit niet nodig was en ze nog altijd van mij wilde horen. Ik heb dit genegeerd omdat ik dacht dat dit de enige oplossing was en ik heb haar zeer weinig laten weten voor een week of 2. Op den duur ging het allemaal beetje per beetje terug komen, we hadden iedere dag terug meer en meer contact, we missen elkaar en de gevoelens waren er nog steeds volledig. Tot de dag dat ze zei dat ze met iemand anders naar bed geweest was in de periode dat ik haar genegeerd had. Dit kwam hard aan voor mij maar ik heb direct mijn knop kunnen omzetten en haar gezegd dat ik het haar vergeef (want ik denk dat ze toen een schouder nodig had en die kon/wou ze bij mij niet vinden).

De dagen erop hebben we iedere avond gechat met elkaar, maar zei ze steeds dat het moeilijk is om het terug goed te krijgen, waarop ik haar keer op keer heb duidelijk gemaakt dat ik geduld heb en dat ik ervan overtuigd ben dat het terug inorde kan komen.

Deze week was het zover, we hebben afgesproken met elkaar en het ging terug zoals toen we samen waren (zonder de kussen en knuffels), we gingen terug erg spontaan met elkaar om tot op het moment dat we over de serieuze dingen gingen praten. Toen heeft ze gezegd dat ze gevoelens had voor de persoon waarmee ze naar bed geweest was, maar dat ze nog altijd gevoelens heeft voor mij. Maar, ze zei dat ze nu gelukkig is (Haar thuissituatie is erg verbetert sinds onze breuk, omdat we toen altijd bij elkaar waren en geen tijd over hadden voor andere dingen in het leven). Dus ik denk dat ze haarzelf er bang van gemaakt heeft als we terug samen zouden zijn dat dit alles terug zou verslechten (en het zat helemaal niet goed, dit was een groot probleem in onze relatie).

De dag dat ik met haar afgesproken heb, hebben we gekust, behoorlijk hevig en 2 dagen erna opnieuw, tot 3 maal toe, iedere keer een stap verder. De 3de keer hebben we bijna sex gehad, maar van al die keren zei ze ''stop, ik mag niet, want ik ben geen bedriegster''.
Toch is het er iedere keer van gekomen en ik kan haar niet loslaten want ze betekent alles voor mij.

Zelf de dag dat ze zei dat er iemand anders was, hebben we nog wat rondgewandeld (armen rond elkaar) en ik heb er geen seconde aan moeten denken, want dit is altijd het geval geweest, vanaf ik haar zie, tot de seconde dat ze terug naar huis ging was alles weg en was het enkel ons 2.

Ze heeft ook al toegegeven dat ze niets volledig serieus zoekt bij de ander, maar dat ze haar er wel goed bijvoelt, dus ze heeft er iets met begonnen… Ik heb haar ook gezegd dat ik zeker weet dat we voor elkaar bestemd zijn, waarop ze antwoorde misschien en toen vroeg ik of ze dat wel voelde bij de ander, waarop ze 'nee' antwoordde. Dit betekent wel veel voor mij, volgens mij weet ze zelf niet waar haar hoofd staat en kan ze geen keuze nemen. Ik heb haar wel laten weten dat ik wil dat ze gelukkig is. Ik ben nu wat ten einde raad, ze zegt dat ik altijd haar beste vriend zal blijven en dat ze van niemand anders meer zal houden dan van mij, maar dat de verliefdheid voor de ander groter is. Ik heb haar ook laten weten dat ze mijn beste vriendin is en dat ze altijd terecht kan bij mij als er iets is, maar dat ik ook door moet gaan met mijn leven. Nu een paar dagen later vroeg ze als ik boos was en als we nog vrienden waren. Ik heb haar gezegd dat ik op een hele hoop boos ben en dat we nog vrienden zijn. Waarop ik terug ‘ik hou van je en je gaat altijd mijn beste vriend blijven’ als antwoord kreeg. Ik heb hier behoorlijk koel op gereageerd en gezegd dat we alle 2 fouten gemaakt hebben die er niet mochten zijn en dat we best even geen contact meer hebben voor ons eigen bestwil. Denk je dat dit terug goed kan komen? Ik denk eerder dat dit een rebound relatie is en dat ze hopelijk snel haar fouten zal inzien, maar hoe ik er voorlopig moet mee omgaan en hoe ik haar terug voor mij kan winnen in dit stadium, daar weet ik mij geen raad mee... Ik hoop dat je raad van pas kan komen. Reactie infoteur, 05-01-2012
Hi C., je ex beweert van niemand anders meer te houden dan van jou, maar de verliefdheid voor die ander is groter. Ofwel: 'het kan me geen donder schelen dat ik je kwets, want verliefdheid gaat nu eenmaal voor'. Daarom moet je die zogenaamde liefde van haar met een grote korrel zout nemen. Als er sprake is van oprechte liefde, dan doe je dit je partner niet aan. Ze vond verder dat ze in jullie relatie niet gewaardeerd werd, en de positieve aandacht die ze naar haar mening verdiende, vond ze bij die ander. Makkelijk opstapje voor hem, voor jou de nekslag. Want wat nu? Het feit dat ze zowel met hem als met jou zoent geeft al aan dat ze niet weet voor welke 'aandacht' ze kiest: dat van jou, of dat van hem. Maar het is allemaal kleuterspel. Ze lijkt niet bepaald volwassen, en kan beter eerst eens een tijd met helemaal niemand in zee gaan. De ene relatie voor de andere verruilen werkt nooit, dus wat dat betreft staan de zaken er voor jou goed voor. Maar omdat ze mannen als 'inwisselbaar' beschouwt en wel erg gemakkelijk met de 'ik hou van jou' strooit, kunnen we het helaas niet zo serieus nemen. Wacht jij gerust een half jaar af, en informeer dan nog eens naar haar. Zoals het nu is, moet je het afkappen. Want ze gaat enkel voor de verliefderige gevoelens die mannen haar kunnen geven. Of het nu Jan is, of Piet. Sterkte, A.

Lady1978, 02-01-2012 13:55
Dit zijn hele donkere dagen voor mij. Na maandenlang ruzie over elkaar en om elkaar ( wij zijn allebei gescheiden voor elkaar en exen zorgden voor veel stress) heeft hij de stekker eruit getrokken. Wij hebben 3 jaar lang om elkaar gevochten en nu lijkt het op. Ik hou nog zielsveel van hem, mis hem oprecht,maar hij wil geen contact en lijkt resoluut. Ik heb hem voor het laatst met oud en nieuw gesproken over de ditjes/datjes... de volgende dag heb ik uren lang gwacht op een sms bericht... helaas. heb de longen uit mijn lijf gejankt. Ik ben vorige week uit emoties naar hem toegegaan en voor zijn duur gestaan.... ik heb mij laten gaan.... hij wilde niets met mij te maken hebben en heeft keiharde uitspraken gedaan..... nu? ik wil hem terug, maar durf geen contact op te nemen omdat ik bang ben gekwetst te worden.
Maar de afstand wordt groter...... de connectie wordt zwaker. Moet ik hem met rust laten? moet ik hem de ruimte geven of moet ik hem juist mijn liefde laten zien.
Op dit moment voel ik me leeg en eenzaam...... ik mis hem zoo erg, maar ik mis de oude hem.
Help. Komt het ooit weer goed. Reactie infoteur, 03-01-2012
Hi Lady1978, zie mijn artikel 'Hoe je je ex terugkrijgt'. Daarin staat stap voor stap wat je kunt doen. Begin ermee dat je hem lange tijd links laat liggen zodat hij je kan gaan missen. Zonder gemis is er geen herstel. Want iemand verschrikkelijk missen is een signaal van liefde. Sterkte, A.

Hoopvol, 30-12-2011 08:52
Nog een aanvulling. Krijg vandaag een deelbetaling, hij heeft onverwachts een meevallertje gekregen en belde mij direct om dit te melden, de winst gaat volledig mijn kant op! Dit is toch positief? Dan is zijn gedrag toch niet geweest om uitstel van betaling te krijgen of er vanaf te komen? Ik wist immers niets van dit af, hij had mij ook niks kunnen vertellen en het geld in eigen zak kunnen steken toch? Reactie infoteur, 02-01-2012
Hi Hoopvol, ja maar hij brengt het dan wel alsof het een mooi cadeau voor jou is, in feite is het gewoon een aflossing van zijn schuld. En je bent er nog niet. Hij ziet gelukkig wel in dat hij jou kwijt is als hij het financieel laat afweten. Dus ja, het pleit ervoor dat hij er toch alles aan wil doen om het contact goed te houden. En dat is mooi, want sommige mannen zouden er met een dijk van een ruzie vandoor zijn gegaan. Jou achterlatend met een half gevulde portemonnee... Grt, A.

Hoopvol, 29-12-2011 15:25
Hoi Astrid,
Hij heeft mij de volgende dag gebeld, hij wilde de ruzie uitpraten (iets wat ik niet gewend ben van hem), ik merk wel dat hij zijn emoties niet echt onder controle heeft wanneer hij mij spreekt. Ik heb het idee dat hij toch geschrokken is van mijn gedrag, als hij mij voorheen vroeg om af te spreken deed ik altijd mijn best om tijd te maken voor hem.

Nu heb ik hem meerdere keren laten zitten, niet ingegaan op zijn uitnodigingen en dat maakt hem denk ik heel onzeker, dit is hij niet gewend van mij en volgens mij begint hij nu ook echt te beseffen dat hij mij kwijt is/kan zijn.

Ik moet wel eerlijk toegeven dat ik ook niet echt aardig ben geweest tegen hem, ik heb hem tijdens mijn boze momenten ook vaak laten weten dat ik helemaal klaar met hem was en niets meer met hem wilde te maken hebben, hem allang achter mij gelaten heb en dat zodra ik mijn geld en spullen ik niets meer van mij zal laten horen. Ik denk dat zijn woorden een reactie zijn op de mijne. Waarom deed ik dit, omdat ik mij dan onzeker voelde en hem dat niet wilde laten blijken.

Het klinkt raar, maar ik merk aan hem dat hij onzeker is als het om mij gaat, voorheen als we discussies hadden wilde hij vaak ophangen en het er niet meer over hebben, nu ben ik degene die aangeeft geen zin te hebben in dit gesprek en dan ophang.

Hij belde na de ruzie wel vaak en dan steeds met andere vragen en dan was hij ook boos, wat dat betreft hebben mijn woorden hem wel geraakt, immers als ik hem echt niks kon schelen dan had hij toch ook niet zo boos geweest? Ik merk dat hij erg gevoelig is voor mijn woorden, dit betkend toch wel iets goeds?

Hij heeft inderdaad zijn mindere kanten en een echte man hoort niet (financieel) te leunen op een vrouw, maar hij heeft door de crisis een eigen zaak moeten sluiten, faillisement meegemaakt en heeft het financieel momenteel erg moeilijk.

Ik merk weer in de afgelopen dagen dat hij druk bezig is met van alles en mij dan ook belt om op de hoogte te brengen en dan ook steeds aangeeft wat iets hem zal opbrengen en wat dan direct mij kant opgaat.

Wat betreft mijn spullen heb je denk ik wel gelijk, hij stelt het zoveel mogelijk uit, want aan de spullen zelf heeft hij zelf helemaal niks, diverse damesschoenen (hebben mij wel een fortuin gekost) en nog wat andere spullen. Ik denk dat hij ze wel terug wilt geven maar aan de andere kant geeft hem dat ook een bang gevoel, ja ik weet dat het nergens op slaat, maar op zijn manier houdt dat hem sterk, dan weet hij zeker dat hij mij nog een keer zal zien.

Het is moeilijk om het contact puur zakelijk te houden, dat gaat via de sms wel beter, maar hij belt vaak als reactie op mijn smsjes. Nog steeds ben ik degene die de gesprekken beeindigd.

Hij heeft mij de afgelopen dagen wel vaak gebeld, steeds om iets nieuws te melden maar vaak dacht ik wat moet ik met deze info??

Voornu wacht ik af hoe dat hele geld kwestie zal verlopen, ik zal op geen enkele uitnodiging ingaan.

Graag jouw visie hierop. Reactie infoteur, 02-01-2012
Hi Hoopvol, de relatie tussen jullie is door de financiele zorgen helemaal scheef. Dit geeft altijd frustraties, wrijving en geruzie. Mannen zijn er niet voor 'gemaakt' om een financieel zeer ondergeschikte rol te spelen. Gelukkig laat hij je niet volledig zitten maar meldt hij je dat er geld in aantocht is. Hij ziet dus ook wel in dat het beter is dat de financiele rompslomp zo snel mogelijk uit de lucht is. Dat ie onzeker is geworden is vrijwel altijd het logische gevolg van een vrouw die op haar strepen staat. Veel mannen zijn daar huiverig voor, terwijl ze niet begrijpen dat zij het zijn die de vrouwen juist onzeker hadden gemaakt. Een onzekere vrouw zoekt wanhopig naar zekerheid, en als ze dat niet vindt (en jij vond dat niet bij hem), dan roept ze allerlei dingen die ze niet meent. Wel je hem per se terug, dan kun je uiteindelijk voorstellen hem te ontmoeten als ALLE zakelijke dingen geregeld zijn. Gewoon om dat te vieren. Eens kijken hoe hard hij loopt om dat voor elkaar te krijgen... ;). Groetjes, A.

Liza, 29-12-2011 00:14
Hallo allemaal
ik wil even wat kwijt wat me heel diep zit en hopelijk kunnen jullie mij helpen
ik hou zo veel van een jongen niet zomaar een jongen in mijn ogen is hij mijn man waar ik samen mee wil zijn voor altijd dat is yama
maar het probleem is we ebben samen een helle leuke tijd gehad en hij ook heel erg verliefd op mij maar hij is afghaans en hij heefd een vrouw dat heefd die ook eerlijk gezegd tegen mij maar onverwachs kom zijn vrouw terug naar nl omdat het van zijn famile moest en veel mensen zegen dat yama ook van mij hou maar kan geen beslising nemen omdat het echt van zijn famielie moet maar heb het gevoel dat hij me nu aan kant schop dat maak me gek en dat hij zeg dat hij vrienden wil blijven en heb gehoort dat hij bang is dat ik hem pijn zou doen omdst veel mens slecht over me praten maar mischien geloof hij dat ik weet echt niet wat ik met gevoel moet doen ik woord gek ik kan ik hier niet me leven ik hou van hem en ik wil hem terug en wat moet ik doen veel bellen of juist niet of hem met rust laten ik voel me vreeslijjk help Reactie infoteur, 02-01-2012
Hi Liza, het lijkt erop dat je mijn artikel 'Hoe je je ex terug krijgt' niet eens gelezen hebt, en dat is in jouw geval maar goed ook. Want de man die je beschrijft is getrouwd en had zich met jou ook niet moeten bemoeien. Heb je je ooit afgevraagd wat het voor zijn vrouw betekent als ze weet zou hebben van haar man's verliefdheid? Hij vertelde jou wel 'eerlijk' dat hij getrouwd is, maar is hij ook zo 'eerlijk' naar zijn vrouw toe? Een relatie die begint op basis van ontrouw is niet duurzaam want je weet van te voren al dat hij er geen moeite mee heeft zijn vrouw te bedriegen. En momenteel voel je je aan de kant gezet, de plek waar je hoort. Laat de man per direct gaan en als jullie echt voor elkaar bestemd zijn, dan zal hij ervoor zorgen dat hij zijn huwelijk eerst afwikkelt voordat hij met jou gaat rommelen. Tegen die tijd ben je al jaren verder. Ga je daar op wachten? Er valt niets te wachten. Hij heeft op tijd ingezien dat jullie geen toekomst hebben. Nu jij nog. Sterkte, A.

D', 28-12-2011 16:32
Ik heb net een bericht gestuurd alleen ik wou nog even wat toevoegen.

Vanaf het begin af aan was zij degene die aanzet tot alles deed. Als we in bed lagen was zij degene die m'n hand vastpakte en tegen me aan kwam liggen.

Ze wou met mij nooit naar het strand/bios/uit eten omdat ze bang was dat er rare verhalen kwamen(we zijn samen wel een paar x wezen winkelen en rondjes wezen rijden). Ze gaat met haar nieuwe "vriend" wel naar het strand bios en uit eten, dat doet me veel pijn.

Is die nieuwe "vriend" nu een rebound van mij, of heeft ze mij juist gebruikt omdat hij "onbereikbaar" was?

Ik hou heel veel van haar, ondanks dat we soms wat ruzie's hadden was het eigenlijk perfect!

Ik wil haar terug want ik mis m'n lieve meid!

Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen, ik voel
me een beetje hopeloos worden.

Mijn dank zal zeer groot wezen! Reactie infoteur, 02-01-2012
Hi D., haar nieuwe vriend is geen rebound. Een relatie waarin niet over de toekomst wordt gesproken en waarbij andere mensen er geen weet van mogen hebben loopt altijd verkeerd af. Wat dat betreft stond je er dus al slecht voor. Het is te begrijpen dat je je wat gebruikt voelt, maar er moet desondanks toch iets tussen jullie zijn geweest. Mensen komen niet zomaar bij elkaar en ze heeft ook om je gehuild, wat een goed signaal is. Mocht het goed komen, dan moet je niet weer genoegen nemen met 'een geheime relatie'. In jullie situatie is dat niet nodig en ze heeft er bij jou enkel valse verwachtingen mee gewekt. Precies dat was haar fout. Trek het je niet persoonlijk aan hoor. Groetjes, A.

D', 28-12-2011 16:12
Beste A,

Ik hoop dat u mij kan helpen met mijn probleem.

Ik kan me geen houding geven tegenover m'n ex, we zijn "collega's" van elkaar en zien elkaar daardoor best vaak op het werk. Aan de ene kant wil ik haar negeren maar aan de andere kant wil ik dat het weer wordt zoals het was tussen haar en mij. Wat is nu het beste om te doen? Het verhaal tussen haar en mij:
We gingen ongeveer een half jaar met elkaar, het was een beetje een geheime liefde tussen ons aangezien wij op het werk niet steeds wouden worden geconfronteerd met onze relatie, geen zin in rare domme reactie's van collega's. Zij is 29 en ik ben 22jaar. Tussen ons voelde het echt erg goed en het was echt super om bij haar te zijn. Ik was vaak bij haar aangezien zij al een eigen huisje heeft. Ik wou na een half jaar eigenlijk wel weten of we door moesten gaan samen omdat we officieel nog hadden samen. Zij wist het niet, aangezien ik in ploegendienst loop, we collega's zijn, nog bij m'n ouders thuis woon,het leeftijdsverschil en de afstand(40km). Na verloop ging het steeds beter en begonnen we elkaar steeds meer te waarderen en steeds meer van elkaar begonnen te houden.

Na verloop van tijd begon ik mijn vertrouwen in haar te verliezen omdat ze nog steeds niet wist wat ze wou. Ik begon mezelf allemaal rare dingen te verbeelden en durfde mijn emoties niet meer bij haar te vertellen. Ik begon alles via whatsapp aan haar te vertellen, ook mijn emoties. Ze begon het erg irritant te vinden, wat eigenlijk logisch is.

2 weken voordat het over ging bij ons kwam een collega kijken bij haar voetbal, ik was daar ook. Na afloop gingen we bij haar thuis eten en nog wat drinken. Aangezien zij de volgende dag moest werken vroeg ze ons of we naar huis wouden gaan, in eerste instantie wilde we niet, maar toen heb ik toch mijn jas aangedaan en ben weg gegaan. Die collega was nog bij haar thuis dus ik was erg boos en teleurgesteld aangezien mijn vertrouwen in haar weg was. Ik dacht allemaal rare dingen toen ik weg ging. Ik heb haar nog gebeld toen die collega weg was, ze was zeer teleurgesteld in mij aangezien ik hele foute dingen van haar dacht. We hebben toen 2dagen rust gehad, daarna ging het weer goed tussen ons.

Die week erop was ik helaas verhinderd om bij haar voetbal te kijken, die collega was er wel. Toen ik op de terug weg was waar ik geweest was(automeeting) begon ik me allemaal vreemde dingen voor te houden. Ik wist het niet meer of ik er mee door moest gaan of ik ermee moest stoppen, ik zat er helemaal niet meer bij met m'n hoofd en reed veelste hard om maar optijd bij haar te zijn om nog iets van het voetbal te zien. Opeens begon ik te denken waar ik nou helemaal mee bezig was, ik begon te huilen in de auto. Ik heb haar toen een whatsapp gestuurd dat ik er klaar mee was, ik trok het niet meer aangezien ze het nog steeds niet wist tussen ons. Als ik bij haar was was het echte liefde en deden alles voor elkaar, maar als ik niet bij haar was begon ik me allemaal rare dingen te bedenken. Ze wou dat ik s'avonds langs kwam om afscheid te nemen.

Toen ik s'avonds bij haar was barste ze in tranen uit, doordat zij moest huilen moest ik ook huilen. We wouden het allebei niet dat we "uitelkaar" gingen. Nadat het huilen klaar was hebben we nog wat nagepraat. Ze vertelde me dat die collega, die na de voetbal nog bij haar bleef om te eten, tegen haar vertelde dat hij haar wel leuk vond(hij is 37). Het deed me veel pijn. Die avond ervoor had ik een feesie, ik heb daar met een meisje gezoent die had precies dezelfde lach als haar, ik had erg veel gedronken en miste de goede relatie die ik met mijn moppie had. Zei vond dat ook niet leuk. We vonden dat we quite stonden en hebben er verder geen probleem meer van gemaakt.

Ik ben na die dag nog 3dagen bij haar geweest en dat waren de 3 mooiste dagen van onze "relatie", die dagen waren echt perfect! De dag na die 3dagen was zij vrij, ik moest wel naar m'n werk. Ze is helemaal s'ochtends vroeg, samen met mij, opgestaan om een ontbijt voor me te maken en wat drinken te maken, dat vond ik echt super lief van haar!

Overdag toen ik op het werk was kreeg ik weer allemaal rare ideen over wat zij aan het doen was en ik had het er steeds over op whatsapp. Zij vond het zeer storend en zei op een gegeven moment dat zij er mee wou stoppen, ze kon het niet meer opbrengen om steeds weer in de verdediging te gaan tegen mijn waanideeen.

Ik kreeg daarna de kans om nog een afscheidsknuffel van haar te krijgen, ik heb toen een kadobon voor haar gehaald bij de marskramer. Dat vond ze wel lief.

Wat daarna gebeurde weet ik niet meer zo goed, wel dat we weinig contact hadden alleen nog een beetje contact gehad via whatsapp en facebook.

Toen ik een x uit m'n werk naar huis ging zag ik haar op haar fiets bij de poort staan, ik deed het zij raampje van de auto open en vroeg haar of ze er morgen weer was. Ze had al 4dagen achter elkaar gewerkt en ze is altijd 1dag in de week vrij. We hebben toen samen een erg leuk praatje gehad, en ze reageerde erg leuk toen ik vertelde dat ik een huis had gekocht vlakbij mn werk en haar(niet vanwege haar maar omdat ik op de fiets te werk wil kunnen). Ze wou weten waar het ongeveer was en wou foto's zien, ze was zeer benieuwd. Dat vond ik erg leuk, en ik ook omdat ze zo leuk reageerde. De volgende dag hadden we alweer meer contact( eerst via wordfeud, daarna via facebookchat en daarna hadden we elkaar nummer weer en gingen we weer whatsappe) en die dag daarna ben ik s'middags bij haar een koppie koffie wezen halen. Dat was erg gezellig en we begrepen elkaar, we zijn samen op internet nog wezen kijken voor meubels voor m'n huis. Omdat s'middags haar moeder langs kwam ben ik optijd weer naar huis gegaan, best raar om bij haar weg te gaan en geen knuffel of kus te krijgen:( Toen ik op de terugweg naar huis was vroeg ik wat ze savonds ging doen, dat wist ze nog niet. S'avonds ben ik bij haar wezen film kijken, dat was ook erg leuk. Ze begon me op een gegeven ogenblik te verleiden en ik begon haar te masseren. Toen de film af was wou ze graag dat ik naar huis ging. Dit heb ik ook gedaan, maar toen ik eenmaal in de auto zat had ik het gevoel dat ze meer wou. Ik heb toen weer aangebeld, ze vond het raar en was er niet echt blij mee dat ik weer aanbelde. Eigenlijk was dat ook best logisch.

Ze heeft me die avond/middag ook verteld dat een collega niet meer met haar praatte en haar vriendinnen ook raar tegen haar deden. Ik dacht dat het door die ene collega kwam waar ze nu mee scharrelde(die collega was op dat moment voor een
maand in het buitenland), ik heb haar toen gesmst dat ze dan beter kon stoppen met scharrelen met die collega, aangezien ik vond dat vriendschap belangrijker is dan een vriendje te hebben. Zij reageerde daar heel erg boos over, en ze zei dat het nu helemaal klaar was. Ik ben 1 of 2 dagen later nog bij haar geweest omdat ik een afscheidsknuffel wou. Ik heb toen ik met haar knuffelde alleen maar gehuild, ik vond het echt niet leuk dat het zo moest. We hebben toen ook alles van elkaar verwijderd, whatsapps en de 06 nummers

Nadien heb ik in die dagen die volgde heb ik haar nog een paar facebook berichten gestuurd dat ik zoveel spijt had. Dat viel niet in goede aarde en ze had me geblokkeerd op facebook.

Een paar dagen later kwam ik haar op het werk tegen en heb haar krantjes gegeven(spits/metro) zoals we elke dag deden toen onze "relatie" nog goed was(ik ben zelfs een x langs haar huis gereden om een krantje te brengen toen ze een uur later moest beginnnen en ik uit mijn nachtdienst kwam) we hebben toen ff gepraat. Ze vertelde dat ze nu met die collega ging, ze keek heel erg gelukkig en dat deed me heel erg veel pijn. Ze vroeg me of ik jaloers was, dat deed me nog veel meer pijn. ze vertelde ook dat ze me geblokkeerd had op facebook omdat ze die berichten van mij zat was.

Ik heb haar sindsdien niet meer gesproken, wel een paar x gezien.

Na een week of 2 moest ik 2dagen met die collega aan het werk waar ze nu mee ging. Het deed me erg veel pijn om te horen hoe leuk ze het samen had, ik heb hem toen verteld dat ik eerst wat met haar had en dat het door hem stuk gelopen is. Hij was not amused, hij vond dat zij het de eerste x dat hij bij haar was(toen ik erbij was) had moeten vertelen. Als we dat verteld hadden was hij nooit achter haar aangegaan. Hij ging haar nadien bellen om verhaal te halen, het enigste wat hij aan mij vertelde na dat gesprek was dat ik het achter me moest laten.

Ik had een beetje schuld gevoel, aangezien we het eigenlijk niemand zouden vertellen dat ik wat met haar had. Ik heb haar 06 opgezocht en een sms gestuurd dat het me pijn deed dat ze het zo hadden samen en ik het niet meer aan kon. Ik heb haar ook verteld dat ik alleen dat van ons 2 aan hem verteld had en dat zij de rest zelf aan hem moest vertellen. Ik had in die sms gestuurd dat ik geen reactie terug wou. Dit heeft zij ook niet gedaan.

Ik heb haar in een gesprek(oog in oog) ook verteld dat ik geen onzin/rare verhalen over die collega ging vertelen, ik vind dat ze daar zelf achter moet komen. Dat vond ze erg lief van me.

Ik heb haar nu ongeveer een maand niet gesproken, wel een paar x gezien en toen zwaaide ze wel naar
Me als ze voorbij reed met de vrachtauto.

Ik weet nu totaal niet wat zij denkt en daarmee heb ik het erg moeilijk want ik kan nu geen houding zoeken hoe ik tegen haar moet doen.

Aan de ene kant voel ik me gebruikt, en ben ik boos. Maar aan de andere kant ben ik blij dat het over is en ik een stuk meer energie over heb. En weer aan de andere kant mis ik haar echt verschrikkelijk, ik wil er weer voor haar zijn en voor haar zorgen.
Ik droom de laatste 3 nachten van haar en het breekt me een beetje op.

Ik heb het nu een paar collega's verteld van mijn relatie met haar. Iedereen zegt dat het niks wordt met wie zij nu gaat. Ze laat nu al een paar collega's stikken(ze fietst liever door de regen dan dat ze met iemand mee rijd met de auto) en iedereen is een beetje klaar met haar. Het doet me pijn om dat te horen. Ze is helemaal hoteldebotel van hem.

Is nu het beste advies om het tijd te geven en wachten tot haar verliefdheid voor die ander overgaat? Ik kan ongeveer halverwege volgende maand dat huisje in, is het een goed idee om haar een x uit te nodigen voor een bakje koffie als ik het huisje heb? Welke houding moet ik nemen tegenover haar, moet ik haar negeren of moet ik weer leuk tegen haar gaan doen en haar krantjes geven.

Zij is echt een topvrouw, ze is in mijn ogen perfect en ik heb haar dat ook verteld. Ik hoop dat u mij kan helpen want ik weet het ff niet meer... Reactie infoteur, 02-01-2012
Hi D., je ex wilde met jou niet gezien worden, wat betekent dat ze de relatie tussen jullie voor de buitenwereld niet erkende. Een geheime relatie is moeilijk vast te houden, bovendien was ze ontvankelijk voor de affectie van een andere man, wat resulteerde in de breuk en een vervolg met die ander. Ik krijg niet de indruk dat ze jullie relatie ook maar een dag serieus nam. Natuurlijk, jullie hadden de mooie momenten, veel dingen die jullie met elkaar deelden. Maar ze wilde geen toekomstplannen maken, en had geen zin in praatjes van collega's. Die twee laatste zaken geven aan dat er wat haar betreft niets meer inzat dan er op dat moment was. Dat je vervolgens jaloers werd omdat ze toch wel erg vaak met die ander zat, is begrijpelijk. Omdat jullie collega's zijn is het niet gemakkelijk om de juiste houding nu te vinden. Gelukkig is er geen ruzie, en waardeert ze jullie vriendschap nog steeds. Zolang ze verliefd is op die ander kun je niets beginnen. Wacht af hoe die relatie tussen hen verdergaat en sla toe op het moment dat het tussen die twee uit is. Wees dan de troost en toeverlaat en laat haar huilend in je armen vallen ;). Verliefdheid duurt een aantal maanden tot een jaar dus reken maar uit wanneer je beste kansen zijn. Ik zou haar momenteel dus niet uitnodigen. En als ze vraagt of ze je huis mag zien, dan zeg je dat de omstandigheden te lastig vindt en vraagt daar begrip voor. Heeft ze enig gevoel voor jou, dan is er geen uitleg nodig. Sterkte, A.

Edwin, 28-12-2011 01:55
Hoi Astrid,
Dank voor het artikel, ik breng ook graag in het kort mijn situatie naar voren en hoop dat je daar je visie over wilt geven. Na 3 jaar relatie met samenwonen zei mijn ex mij afgelopen oktober dat ze twijfelde over onze relatie, dit kwam voor mij uit het niets maar ze wilde het ook niet uitmaken. Pijnpunten waren dat ik te lang geen leuke dingen meer met haar had gedaan en ik bij haar familie en vrienden niet de sociale jongen ben die ik thuis altijd ben. Ik daaraan werken, naar haar zeggen deed ik dat goed, maar afgelopen november zei ze dat de twijfels nogsteeds niet weg waren en dat het niet goed ging, maar ze wilde het niet uitmaken. Door de onzekerheid die ik daardoor kreeg heb ik het uitgemaakt begin december, we zitten nu nog in 1 huis en aankomende februari zal ik eruit gaan. Per brief heb ik mijn excuses aangeboden voor dat ik haar alleen heb gelaten in de dingen die zij belangrijk vind, en toegelicht waar ik met mijn aandacht zat (slechte periode op werk), en zij heeft deze brief gewaardeerd. En nu komt het. Afgelopen week - een maand nadat het uit is gegaan - vroeg ik haar of er een ander was die tussen ons in was komen te staan ten tijde van onze relatie, dat was niet het geval, maar ze zei dat ze zichzelf lange tijd niet durfde te uiten naar mij toe, omdat ik op kritiek in de verdediging schiet, en dat dat de voornaamste reden was dat zij niet meer het gevoel had dat "wij het samen zijn". Ze verbaasde zich erover dat ik daarop aangaf dat ik dat nooit zo voor heb gewild, en dat als ze het had aangegeven ik het niet meer zou hebben gedaan, want ik wil niet dat een geliefde zich onprettig voelt bij mij. Desalniettemin, ondanks dat ze nog gevoelens voor me heeft, dat heeft ze gezegd, wil ze niets meer omdat ze niet het gevoel meer heeft dat "wij het samen zijn". Ik vind dat ze in de relatie had moeten aangeven wat haar dwars zat, als ook dat nu de pijnpunten op tafel liggen we er met een goed gesprek best uit zouden kunnen komen, maar zij wil niet meer praten omdat het uit is en ze "niet meer het gevoel heeft dat wij het samen zijn". We zijn "on speaking terms" en komende maand ga ik uit huis, ik heb het gevoel dat deze relatie mij door de vingers is geglipt (nooit iets gehoord over haar ontevredenheid, tot het te laat was) en op goedbedoelde actie en voorstellen mijnerzijds wordt niet gereageerd, is er iets dat ik kan doen om ervoor te zorgen dat zij weer voor mij gaat openstaan dan wel enig idee wat ik het beste in deze situatie kan doen? Dank! Reactie infoteur, 29-12-2011
Hi Edwin, twijfels in een relatie zijn vergiftigend. Het is eigenlijk een verkapte manier om te zeggen 'ik moet je niet meer'. De persoon die die twijfels uitspreekt durft dit niet rechtstreeks te zeggen, en komt dus maar met dit zwaktebod. De kritiek die je kreeg kwam te laat, want alles was al weer beslist met de woorden: 'ik voel dat wij het samen niet meer zijn'. Je kon logischerwijs niet veel anders dan het zelf uitmaken, om die cirkel van suffe twijfels te doorbreken. Ze heeft aangegeven dat je bij kritiek in de verdediging schoot, maar dat is natuurlijk niet zo verwonderlijk. Al met al lijkt het er wel op alsof ze wel erg veel minpunten over jou verzameld heeft, die overigens grotendeels nergens op slaan. 'Geen leuke dingen meer doen' en 'bij anderen niet de sociale jongen zijn' zijn vreemde verwachtingen waaruit blijkt dat ze kennelijk een vrolijke frans zoekt die haar bezighoudt en vooral voor de buitenwereld een toffe gozer is. Het pleit m.i. juist voor jou dat je jezelf was en je ook nog bereid was om haar tegemoet te komen. Het mocht allemaal niet baten, logisch ook, want jouw sociale kant was waarschijnlijk het hele punt niet. De situatie is nu onplezierig want jullie wonen nog bij elkaar. Het beste is de resterende tijd uitzitten, een lange pauze inlassen en daarna nog eens informeren hoe het haar zonder jou vergaat. De kans is groot dat je dan te horen krijgt dat ze (al) een ander heeft. Misschien is dat nu al het geval, want ook dan krijg je de welbekende 'twijfels' te horen... Sterkte, A.

Dromer, 27-12-2011 11:42
Dank voor je reactie.

Ergens hoop ik dat je ongelijk hebt maar ik snap heel goed wat je bedoelt.

Ik moet wel eerlijk zeggen dat de communicatie vanaf het begin al stroef liep. Niet dat we niet met elkaar konden communiceren maar dat we beide een andere manier van communiceren hadden en die vorm omwille van de ander aangepast hebben. Ik ben het absoluut met je eens dat dit geen goede basis is voor een realtie.

Welk gevoel ze bedoelt weet ik niet.. Ze zegt veel van me te houden en bang is me kwijt te raken. Maar ik vraag me af hoe ze dat dan zelf ziet, ze is immers zelf bij me weggegaan.

Als ik terugkijk is ook de situatie waarin ik mijn zorgen uitsprak over de toekomst voor haar een punt geweest waar de knop omging (wat ze er ook mee bedoelt) ook het feit dat ik haar niet genoeg betrok bij mijn plannen voor een huisje (we wilden nog lang niet samen wonen maar ik moest wel een nieuw huis) hebben ook voor haar een knop omgezet. Ik weet niet wat ze met die knop bedoelt. Ook dit is natuurlijk terug te brengen naar commmunicatie. Toch ben ik van mening dat als het gevoel er wel degelijk zit je kunt werken aan de communicatie.

Als we bellen dan gaat het in het begin ook niet goed, zij zit constant in de verdediging terwijl ik alleen mijn gevoel probeer uit te leggen.. Zij kan daar moeilijk mee omgaan en ziet het denk ik als kritiek. Wat natuurlijk ook wel zo kan overkomen. Ze kan het verdedigende (afstandelijke) gedrag alleen niet volhouden want daarna gaat het gesprek goed en willen we beide niet ophangen.

Ik heb haar gezegd dat ik helemaal niet wil praten over waarom we niet bij elkaar zouden passen of waarom het fout liep. Haar reactie hierop was dat ze wel snel af wilde spreken om over leuke dingen te praten.

Soms denk ik dat ze zelf ook niet helemaal weet wat ze voelt. Ik laat haar in ieder geval contact opnemen en zie wel wat er gebeurt. Reactie infoteur, 29-12-2011
Hi Dromer, ja. Het is natuurlijk goed om over leuke dingen te praten, maar het gevaar dreigt dat de andere onderwerpen vroeg of laat toch aan bod komen. Met de bekende gevolgen. Communicatie is de sleutel, maar in relaties waar de communicatie minder is moet je het vooral van andere dingen hebben. Vaak komt dit dan neer op verliefdheid, passie, etc., wat helaas maar een beperkte levensduur heeft. Dat heb je natuurlijk ook al gemerkt met haar redenering dat 'het gevoel weg is'. Ik denk dat jullie relatie geen blijvertje is, en je dat later in je leven ook wel kunt vaststellen. Laat het maar even op zijn beloop. Groetjes, A.

Hoopvol, 27-12-2011 10:17
Nog even een aanvulling op onderstaande..

Ik was afgelopen vrijdag op een feestje, toen ik hem de volgende dag sprak vroeg hij mij dus of ik nog wat had gedaan, dus vertelde ik dat ik daar geweest was. Toen vroeg hij waarom ik niet gebeld had, hij was thuis die avond en was vroeg naar bed gegaan, maar als ik had gebeld en had gezegd dat ik daarheen ging was hij direct gekomen. Ik had hem die avond wel gesproken, maar bewust niks gezegd.

Hij bleef maar herhalen waarom ik hem niet gebeld had! Vervolgens vroeg hij wie ik had gezien, gesproken, dus vertelde ik met wie ik was en gezeten heb, had mannelijke vrienden van vrienden leren kennen en dat vertelde ik hem ook :) En daar reageerde hij boos op, hij wilde weten wie tegen mij gesproken had en wat ze zeiden. Ik merkte dat hij heel jaloers reageerde.

Ik heb hem trouwens tijdens het laatste gesprek met hem gevraagd of hij zijn 1e plannen voor oud en nieuw wilde hanteren en niet moest komen waar ik zou zijn, hierop reageerde hij heel boos en zei dat hij zelf bepaalde waar hij heen ging. Waarop ik zei dat hij hele andere plannen had totdat hij wist dat ik er naartoe zou gaan, toen pas wilde hij daar ook heen. Hij reageerde boos en ontkennend en zei weer dat hij zelf bepaalt waar hij heen gaat. Dat ik niet zo belangrijk ben, dat ik niks voor hem ben.. dit allemaal op een boze toon en ik reageerde best kalm (alsof het mij niks kon schelen).

Wat haal jij hieruit en uit onderstaande? Reactie infoteur, 28-12-2011
Hi Hoopvol, (negatieve) emoties geven aan dat jullie niet 'los' zijn van elkaar en je daar hoop uit kunt putten. De praktijk is echter dat je een relatie er ook definitief kapot mee kan maken. Maar omdat hij kwetsende dingen roept ('jij bent niet zo belangrijk', 'jij bent niks voor mij') kun je alleen al omwille van je zelfrespect niet terug. Door met zo'n man om te gaan verlaag je op den duur je zelfbeeld, iets dat de relatie (mits die hersteld zou zijn) veel meer ondermijnt dan je op het eerste gezicht misschien denkt. Het gevolg is dan dat je als vrouw straks 'ouwe koeien uit de sloot haalt' en er nog veel meer geruzie komt. Hij is een man waar je ver weg van moet blijven, ook al heb je hem helemaal in je zak. Het geld is er niet. De spullen ook niet. Waarschijnlijk wil hij dit bewust niet teruggeven opdat jij doorgaat met 'zeuren', zodat hij nog in contact met je is. Zo houdt hij je dus aan een financieel lijntje. Nu zakelijk blijven, en zodra je genoegen neemt met wat er terugkomt, moet je hem links laten liggen. Wil hij geld lenen, dan stuur je hem maar naar een bank ;). Zou hij daar wat euro's los kunnen peuteren? Vast niet. Groetjes, A.

Hoopvol, 27-12-2011 08:47
Afgelopen dagen waren verwarrend, hij wilde steeds afspreken, waarop ik niet inging. Een keer stuurde hij mij zelfs een tijdstip en locatie en zei dat hij mij daar wilde zien, ik nam hem niet serieus dus heb er niet echt op gereageerd. Het was op een plek waar hij en ik vaak zijn geweest en waar we mooie tijden hebben gehad.

Ik werd dus rond het tijdstip waarop we volgens hem hadden afgesproken gebeld, ik had niet opgenomen waarna hij nog 2 keer belde, de 3e keer had ik opgenomen en kreeg ik de vraag waar ik was? Toen hij besefte dat ik echt niet was gekomen hoorde ik teleurstelling in zijn stem, waarna hij geirriteerd deed en ik daar bot op reageerde waardoor hij weer lief begon te doen.

We hebben elkaar meerdere keren gesproken waarop hij tijdens het laatste gesprek steeds herhaalde mij te willen zien, ik zou naar een feestje gaan (waar hij dus blijkbaar ook zou zijn) en hij vroeg mij of ik eerder die kant op wilde gaan zodat hij en ik wat tijd samen konden doorbrengen, hij bleef steeds herhalen dat ik hem moest bellen als ik die kant op kwam.

Dit heb ik niet gedaan en toen ik later op dat feestje aankwam stond hij bij de ingang te wachten, maakte een grap/opmerking waarop ik niet echt heb gereageerd. De rest van de avond negeerde hij mij opvallend, ik zag hem wel zo nu en dan kijken maar het was zo druk waardoor ik hem niet echt meer heb gezien. Ik zag hem later wel op de dansvloer met een aantal dames dansen (dat was zeker niet leuk om te zien).

Ik had hem later nog geprobeerd te bellen maar het was te luidruchtig (ik was zelf toen al weg), waardoor hij mij niet kon horen, ik heb toen maar opgehangen en hem gsmst waarom hij niet een paar schoenen (die bij hem lagen) had meegenomen terwijl ik er eerder die dag nog wel naar had gevraagd, dit was voor hem het moment om die mee te nemen omdat hij wist dat ik daar zou zijn (hij had ze in de auto kunnen laten liggen en dan aan mij geven). Ik raakte hierdoor zo geirriteerd waarop ik hem dus gebeld had, maar zoals ik zei door de muziek kon hij mij niet verstaan.

Hij belde mij later in de nacht, ik drukte hem weg en smste hem waarom bel jij mij! Waarna hij weer belde en de 2e keer had ik opgenomen, ik was geirriteerd omdat hij niet eerder op mijn sms had gereageerd en wilde hem niet spreken, dat zei ik ook, hij zelf klonk erg teleurgesteld en verdrietig in zijn stem, ik zei dat ik ging slapen en hing toen op en hoorde hem nog zeggen slaap lekker.

Later in de middag belde ik hem, smste ik hem maar hij reageerde niet (ik vroeg naar mijn spullen en geld), ik werd hierdoor boos en smste hem een boze sms. krijg ik een sms terug of ik samen met hem weg wilde. Ik heb hier niet op gereageerd en hem gebeld, hij was hierdoor boos geworden denk ik en zei dat hij mij al niet meer mee wilde, waarop ik zei dat ik nooit heb gezegd dat ik mee zou gaan.

Je raadt het al, het werd geen leuk gesprek en ik hing toen op, hij bleef maar bellen en na een aantal keer heb ik gezegd dat ik geen zin heb in zijn gezeik en dat als hij wil zeiken maar zijn andere vriendinnetjes moet bellen (hahah erg kinderachtig).

Later smste ik hem dat ik mijn spullen en geld terug wilde en hem verder niks meer te zeggen had. Waarna hij mij heeft geprobeerd te bellen (een keer of 10) maar ik heb niet opgenomen. Dit was gisteravond en sindsdien niets meer gehoord.

Wat moet ik hiermee, wat vind jij hiervan? Moet ik hem terugbellen? Of gewoon smsen en vragen naar de stand van zaken omtrent mijn geld en de rest aan hem overlaten? Reactie infoteur, 28-12-2011
Hi Hoopvol, het contact is al te ver verziekt omdat het niet louter zakelijk was. Als je probeerde zakelijk te zijn, wimpelde hij het af en zocht naar een uitweg. Door heel consequent en duidelijk te blijven (geld, spullen en meer niet) kun je hem wel blijven bestoken. Laat je vooral niet verleiden om te sms'en en te bellen over andere dingen. En 's nachts achter een vent aanlopen (lees: op hem reageren) moet je al helemaal niet doen. Ik krijg sterk de indruk dat hij niet van plan is zijn financiele schulden in de komende tijd af te lossen, maar dat hij door 'mooi weer' te spelen probeert om er vanaf te komen. Een beetje kerel had alles allang terugbetaald inclusief rente en een mooie bos rozen. Die van jou doet vrijwel alles fout ;). Ik raad je dringend aan om op te houden deze ex daadwerkelijk terug te willen. Er is betere waar op de relatiemarkt, en ergens weet je dat best ook wel. Groetjes, A.

Sonja, 26-12-2011 11:33
Hallo Astrid,

Fijn kerstfeest!
Nou de situatie met mijn ex is weer eens 'apart' verlopen. We werkten vrijdag j.l. samen.. Heel gezellig en eigenlijk geen 'vuiltje' aan de lucht. Ik voelde wel een soort van "spanning" (mijn ex gaf dit ook aan). Mijn ex was weer heel gezellig en vrolijk en af en toe kruisten onze ogen elkaar weer, kortom hetzelfde als de afgelopen week :). Op een geven moment begon mijn ex te "klagen" over haar vriendin (haar reismaatje) dat het allemaal niet soepel verloopt. Ook gaf mijn ex aan dat ze het best lastig vind dat haar vrienden ook met mij omgaan omdat ik haar ex ben.. Even gesproken.. De sfeer werd wat minder en we hebben het uitgepraat.. Voor we het wisten stonden we te zoenen... We waren allebei wel wat ontdaan door dit gebeuren. Nadien veel omelkaar heen draaien en flirten. Mijn ex wilde het uitpraten en zodoende ging ze na onze dienst mee naar mijn huis, van praten is niks terecht gekomen (je begrijpt me wel). De volgende dag belde mijn ex dat ze erg in paniek was en in de war over ons, ze kan het niet aan (zelfde liedje). Ze geeft om me, weet dat er iets is maar kan het niet aan. Ik heb haar wederom gezegd dat het angst is en dat ze niet over de drempel durft te gaan.. Het spijt haar dat ze mij er steeds in mee trekt. Maar we zijn wel tot de conclusie gekomen dat er iets "moet" zijn anders gaat dit niet zo door en door. Een vriend van mij was boos hierover, hij vind het niet eerlijk van mijn ex, want zegt hij ze weet wat jij voelt en laat eigenlijk het vuur weer op laaien (de hele week) en dit kwam tot een uitbarsting en vervolgens laat ze je weer "vallen". Heb mijn ex gezegd dat ik heus mijn ogen niet dicht heb zitten en dat ik drommels goed doorheb dat ze kijkt en zich nerveus gedraagt (zoals met het winkelen), dit gaf ze toe. We hebben afgesproken dat we wel zien hoe het loopt.

Nah ja, ik weet het niet meer hoor..

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 27-12-2011
Hi Sonja, jeetje! Het is aan jou om te bepalen of je je steeds zo wilt laten 'beetnemen' (eigenlijk letterlijk en figuurlijk he?), of dat je er niet langer van gediend bent. Je weet dat zoenen betekent dat haar angst weer terugkeert, en jij weer in onzekerheid moet zitten. Heb je dat er allemaal voor over? In de liefde is het zo dat je de ander niet in een ongelukkige positie wilt brengen. De ander overreden is ongepast, maar je terugtrekken terwijl er gezoend is, is ronduit kwellend. Ze roept dan wel dat ze het niet aankan, maar wat jij voelt kan haar een stuk minder schelen. Wil je die onzekerheid niet, zoen haar dan niet! En zoen je wel, dan blijf je voorlopig nog met deze toestanden zitten. Want voordat je ex haar geaardheid geaccepteerd heeft, ben je jaren verder. Als dat al gebeurt... Groetjes van A.

Kendra, 25-12-2011 17:13
Hi astrid,
Wat pim schrijf geld ook voor mij . Mijn ex vriend zie ik nooit. We hebben wel een sms of mail contact. over ditjes en datjes , Ik heb een keer gevraagd of hij met mij een keer wil praten om alles een plek te geven, maar dat is tot nu toe niet van gekomen. Hij zegt wel ja , maar vervolgens kom hij er niet op terug.

hoe laat ik hem mij missen en hoe maak ik het duidelijk , dat ik met hem verder wil?
Ik wil hem niet afschrikken. wat kan ik doen , Welk plan of strategie kan ik gebruiken of volgen...
ik ben niet wanhopig , maar ik weet dat wij heel goed bij elkaar horen. Mijn leven is super, maar ik mis hem in mijn leven.

bedankt Reactie infoteur, 27-12-2011
Hi Kendra, een man uitnodigen om te praten om 'alles een plek te geven' is het laatste wat mannen willen, dus schrap die uitnodiging. Helaas vertel je niet hoe het mailcontact verloopt, want uit de inhoud van mails spreekt natuurlijk al een heleboel. Namelijk of er kans is op herstel van de relatie of niet. Het beste is om voorlopig niet meer (of heel laat) te reageren op zijn sms'en en mails zodat hij in verwarring wordt gebracht en hij het contact kan gaan missen. Dan is het eigenlijk aan hem om jou terug te veroveren, maar dan moet hij niets op een presenteerblad krijgen. Mensen willen doorgaans alleen datgene wat moeilijk te krijgen is, dus maak jezelf dus onbenaderbaar en onbereikbaar! En test hem uit... Succes, A.

Pim, 25-12-2011 13:22
Hallo Astrid, super deze internetpagina. Heb er erg veel van geleerd!

Ik heb nog een vraag. Hoe kun je het beste je ex terugwinnen op afstand. Een meisje dat je nooit ziet maar alleen telefonisch contact mee kunt hebben of via social media (En dan kunnen we natuurlijk wel afspreken)

Als aanvulling: We zagen elkaar natuurlijk wel in het echt! We moesten veel reizen maar dat was het waart en nu zijn we uit elkaar. Hoe kan ik dit nu het beste aanpakken? Reactie infoteur, 27-12-2011
Hi Pim, dank je! Helaas zeg je niet waarom het uit is, maar wat geldt voor de echte wereld, geldt ook voor de onlinewereld. Na verloop van tijd kun je dus een mail sturen waarin je informeert hoe het met haar gaat. Dat ze niet uit je gedachten is. Dit zal het gevoelsleven van elke vrouw beroeren, dus ook dat van haar ;). Probeer het, maar je moet zelf bepalen wanneer... Succes, A.

Dromer, 24-12-2011 18:23
Ik heb je artikel gelezen en ben heel verward over het feit of mensen bij elkaar horen en of het dan ook nog goed kan komen zelfs aan een van de twee hier niet in geloofd en zegt dat het gevoel niet meer veranderd.

Dat kom doordat zij diegene is die er een punt achter heeft gezet. Het gevoel voor haar kant was weg en op en ze verwacht niet dat het nog terug komt. Dit kwam nogal onverwacht voor mij. En voor mij is het helemaal nog niet over en moeilijk te accepteren..

Een jaar geleden werden we verliefd op elkaar. Ik kwam uit een lange relatie (4 jaar) die net 5 maanden uit was en ik had helemaal niet verwacht zo snel weer verliefd te worden. Maar ik werd het wel en zij ook op mij. Wat zaten we op een roze wolk.

Ik zal de relatie verder niet tot in detail vertellen maar war ik wel kwijt wil is dat we erg snel heel veel voor elkaar begonnen te voelen en ons leven met elkaar wilden delen. Voor beide voelde de soms moeilijk, om zo snel al zo veel voor iemand te voelen beangstigde ons beide. Mede hierdoor reageerden we ook heel sterk op elkaars buien. We wisten immers nog niet wat de ander precies bedoelde en raakte daar ook onzeker van. De wisselwerking die we op elkaar hadden was dan ook niet altijd makkelijk..

Deze wisselwerking wordt nu aangedragen als reden voor de breuk.. Voor het niet bij elkaar passen enz..

Maar ze houdt nog wel van mij..

Onze communicatie was niet goed, dat weet ik nu ook wel maar ik ben van mening dat je jezelf daar niet in moet veranderen maar de ander moet leren accepteren en begrijpen daarin. Terwijl we beide voor de verandering in onszelf kozen. Daardoor lijkt het alsof we onszelf niet zijn geweest en hierdoor is haar gevoel weg zegt ze...

Is hier nog iets in te redden of denk je net als haar dat het nooit meer terugkomt? Reactie infoteur, 27-12-2011
Hi Dromer, ik denk dat jullie enkel een verliefdheid hebben doorgemaakt zonder het latere 'houden van'. Ze beweert nu dan wel van jou te houden, maar tegelijkertijd zegt ze dat het 'gevoel weg en op is' en dat het ook niet meer terugkomt. Wat voor gevoel bedoelt ze dan in hemelsnaam? Ik kan er met de beste wil van de wereld niets van maken. Verliefdheid is een gevoel, maar komt enkel voor in de eerste maanden. Daarna is er een omslagpunt. Op dat punt zal het bij jullie stuk zijn gegaan en kwamen er communicatieproblemen. Als de communicatie alleen goed is bij hevige verliefdheid, dan is dat een basis van niks. Immers, het leven is niet enkel de roze wolk, zoals je al merkte. Zoals ik het nu zie is er voorlopig geen kans op herstel, want communicatie is de sleutel en die zit bij jullie zoals je zelf al zegt, niet goed. Bovendien wekten jullie onzekerheid in elkaar op, ook al geen goede start. Mensen zijn soms inderdaad voor elkaar gemaakt, maar ik vrees dat jullie dat samen niet zijn. Desondanks kun je de lange pauze proberen. Sterkte, A.

Hoopvol, 23-12-2011 11:29
Beste Astrid, Bedankt voor je reactie!

Ik blijf met beide benen op de grond, ik heb geleerd van mijn fout door achter hem aan te gaan, eigenlijk ben ik absoluut niet zo, ik ben nog nooit achter een man aangegaan en daarnaast nooit makkelijk ingegaan op de "versieracties' van mannen. Mijn ex heeft het echt maanden lang moeten proberen voordat ik eindelijk een keer wat wilde gaan drinken met hem.

De reden waarom ik denk ik zoveel heb getolereerd komt denk ik door zijn depressie en door alle ellende die hem is overkomen, ik kreeg van vrienden (sommigen zelf een depressie achter de rug) te horen dat ik hem niet te hard moest aanpakken, dat het niet hij was die zo deed maar zijn depressie, vanaf toen ben ik erg soft geweest naar hem toe.

Maar op den duur merkte ik dat ik aan mezelf voorbij ging, ik ben absoluut niet wanhopig al heb ik wel wanhopige momenten gekend, beetje dubbel haha. Ik ben een sterke vrouw die haar leven goed voor elkaar heeft, maar die sterke vrouw was de afgelopen tijd naar de achtergrond verdwenen.

Of het ooit nog goed komt tussen hem en mij weet ik niet, dat laat ik dan ook volledig aan hem over. We hebben de afgelopen dagen veel contact gehad, maar van mijn kant altijd met de insteek - terughalen wat van mij is - als hij mij belde was het wel altijd met vragen over iets wat dan weer betrekking had over mijn geld. Wel duurden de gesprekken altijd lang en gingen de gesprekken maar gedeeltelijk over het geld. Ook maakte ik zelf een eind aan de gesprekken . Iets wat hij altijd deed, die vorm van controle heb ik hem dan ook afgepakt. En het klinkt raar maar ik voel mij er goed bij, ook al wilde ik niet altijd ophangen, maar het moest om bij hem de twijfel aan te wakkeren.

Wat me opvalt is dat als ik nogal bot reageer hij "lief" blijft en er niet botter op ingaat, iets wat hij in het verleden wel deed, maar dan was mijn botte manier niet echt bot te noemen maar eerder vragend en daar kon hij dan soms best bot op reageren. Daarnaast zei ik ook tegen hem dat ik alles zat was, hem zat was en nu voorbij de fase was waarin ik alles zomaar aannam en dat ik het allemaal nog moet zien voordat ik het ga geloven. Ik had gedacht dat hij hier boos op zou reageren en zou willen ophangen, maar in tegendeel hij werd stil en zei niet veel, heel raar maar ik voelde dat ik hem raakte met die woorden.

Is dit het type dat wanneer hij denkt iets kwijt te raken pas moeite gaat doen? En wat adviseer je mij te doen, moet ik nadat ik het geld (of alvast een deel) heb ontvangen wat minder terughoudend zijn of juist helemaal verdwijnen voor een lange tijd? Ik heb het gevoel dat ik mij nooit helemaal moet geven bij hem omdat voor hem dan de uitdaging er niet meer is, of zie ik dat verkeerd?

En met oud en nieuw heb ik al plannen met vrienden en die ga ik niet voor hem wijzigen (heb dat TE vaak gedaan), dus oud en nieuw vieren we niet samen.

Alvast bedankt voor de reactie en fijne feestdagen.. Reactie infoteur, 24-12-2011
Hi Hoopvol, je kunt je eigen gedrag afstemmen op zijn snelheid wat betreft het betalen van zijn schuld. Een nogal ongewone situatie, maar in deze goed bruikbaar. Hoe meer geld hij teruggeeft, hoe meer tijd je aan hem besteedt en hoe aardiger je wordt. Is alles binnen, dan moet je ervoor zorgen dat de relatie ook wat betreft bellen e.d. gelijkwaardig blijft. Zo beeindig je nu steeds het gesprek (wat heel goed is!), maar straks moet je een soort fifty-fifty situatie zien te hebben. Op elk vlak. Zodra je merkt dat hij alleen in beweging komt als jij je terugtrekt, moet je je afvragen of je dit eigenlijk wel wilt. Als hij zijn hele leven in de 'veroverstand' wil staan komt ie nergens. Jij ook niet. Daarom zijn toekomstplannen ook zo belangrijk, zelfs als de relatie nog maar pril is. Zonder gezamenlijk doel loopt een relatie vroeg of laat dood. Bedenk maar eens wat hij met jou nu eigenlijk zou willen. Blijft het twijfelend of vaag, maak je dan uit de voeten. Tenzij je het natuurlijk wel best vindt... Prettige kerst! A.

Richard, 23-12-2011 09:25
Hoi Astrid,
nou heb haar ge-sms’t Heb haar bedankt voor haar vraag en zo gereageerd. Niks gehoord al kan dat wel even op zich laten wachten en t was natuurlijk ook niet echt een vraag mijnerzijds. Denk dat ik dan nu maar lange tijd pauze moet houden. Heb denk geen keus.. Al zou ik zo graag reageren op wat ze schreef in haar briefje. Desalniettemin denk ik ook dat zij die interesse in mij moet tonen. Ben sinds die dag elke dag hard met mezelf aan de slag gegaan en zag ook echt wel in wat beter kon bij mij. Dit had niet gehoeven. Had dit zo graag met haar besproken. Heb het gebeuren aangegrepen om er daadwerkelijk iets van te leren. Niet alleen om mezelf naar een hoger plan te tillen maar ook meer te leren van de principes en wetten van de liefde. Maar nog altijd hoop en geloof ik diep van binnen dat als van haar de interesse er nog kan komen dat wij samen echt gelukkig oud kunnen worden. Hoe kan ik haar hartje toch bereiken.. Voel diep van binnen dat als ze met me wil afspreken ik haar hartje wederom kan laten smelten. Nou ja, wellicht over een paar maand. Maar als ik 1 wens mocht doen dan was t samen met haar oud en nieuw vieren in Normandie met een glaasje champagne. Just the 2 of us. Weet dat zij dat soort dingetjes leuk vind, ze hoeft normaal gesproken niemand om zich heen met oud en nieuw. Kan ik nog iets, of is t nu pas op de plaats.. Lieve Astrid, bedankt voor al je tips. Reactie infoteur, 24-12-2011
Lieve Richard, ik zie aan alles hoe het aan je vreet en hoeveel je ervoor over hebt om haar terug te winnen. Het zijn ook allemaal harde lessen geweest in de afgelopen maanden. Een vrouw die niet openstaat voor herstel is heel moeilijk terug te krijgen, daarom zou elkaar zien een doorbraak geweest kunnen zijn. Ze had je immers geschreven, en jullie 'kortste dag' diende zich aan. Ongetwijfeld is ze zich nu aan het beraden, maar teveel nadenken is natuurlijk ook weer niet goed. Wat je wilt bereiken is dat ze je mist, en de oude tijden wil herleven. Dit zal veel tijd vergen, want vooralsnog was je eigenlijk nog 'aanwezig' waardoor ze wel wist dat ze maar hoefde te kikken en je stond klaar. Je hebt als man naar mijn idee nu alles gedaan wat in je vermogen ligt om haar te bereiken. De volgende stap is aan haar, hoe verleidelijk het ook is om haar terug te schrijven. Doe het niet. Schrijf niets. Hopelijk reageert ze zelf nog voor het jaar om is, en zo niet, dan moet je je in het nieuwe jaar gaan herbezinnen op een nieuw leven waar zij geen rol meer in speelt. En dat is haar eigen keus, niet die van jou. Dwingen kan niet. Je hebt het goed gedaan, dus je hoeft jezelf nu niets te verwijten. Normandie? Als zij haar koffer niet pakt, doe ik het wel ;). Prettige kerst, ondanks alles. A.

Sonja, 22-12-2011 11:30
Hallo Astrid,

Welnu, zoals ik schreef had ik mijn ex dinsdag even gebeld en nam ze niet op. Ze belde even later toch terug en we kletsten even gezellig. Mijn ex vroeg wat ik ging doen die dag, ik zei niks bijzonders.. Ze gaf een inkoppertje (denk ik) door te zeggen dat zij even wilde gaan winkelen.. Ik zei oh leuk moet je doen.. Ik moet binnenkort ook weer voor nieuwe kleding. Mijn ex vroeg toen heel voorzichtig of ik niet met haar de stad in zou willen.. Ik was eerst wat terughoudend en zei uiteindelijk 'ok gezellig, ook even lunchen of ben ik dan te vroeg?', ik mocht gelijk komen. Het winkelen was ok. Mijn ex vond ik wel wat "nerveus"overkomen af en toe.. Ik ben vrolijk en gereserveerd gebleven, zoals je zei Astrid, haar niet verleiding etc.. Mijn ex bekeek mij vaak en glimlachte daarbij, ik deed het zelfde. We hebben een leuke middag gehad...We liepen terug naar de auto toen mijn ex ineens zei "jij bent zo'n type die mooier worden namater ze ouder worden", ik kreeg af en toe die middag een opmerking over mijn haar wat goed zat, of mijn postuur etc etc... :)
Gisteren (woensdag) samen gewerkt. Mijn ex en ik hadden vaak oogcontact en veel plezier, lekker gewerkt. Op een geven moment zaten we even op het kantoor en kwam mijn ex vlak bij me staan.. Ik bleef kalm en vriendelijk. Ze was sneu dat ik niet mee skiëen ga en streek over mijn haar.. later nog wer complimenten dat ik er mooi bruin uit zie (zonnebankje)... Nah.. Ik ben weer ernstig in verwarring haha. Maar goed ik bied verder niks aan.. Ik hoop inderdaad niet dat ze dit doet uit schuldgevoel omdat ze kerstavond niet kan komen...
Ik wacht wel weer af, zie haar straks weer op het werk es kijken hoe ze dan is..

Groetjes Sonja.. Reactie infoteur, 23-12-2011
Hi Sonja, dat gedrag lijkt me niet uit schuldgevoel, maar je moet het nu slim aanpakken. Voor complimenten bedank je gewoon, maar op fysieke uitingen hoef je niet te reageren. En deze zelf initieren is al helemaal uit den boze. ZIJ moet jou laten zien dat ze jou nog ziet zitten, want jij hebt dat andersom al meer dan genoeg gedaan. De winkelmiddag en de verdere signalen zijn allemaal gunstig, maar neem er de tijd voor. Dat doet zij ook. Groetjes, A.

Hoopvol, 22-12-2011 09:12
Hoi Astrid,

Bedankt voor je reactie.

Hij heeft mij de afgelopen dagen opvallend vaak gebeld, ik heb niet altijd opgenomen en belde dan later terug, waarna hij meteen vroeg waarom ik niet opnam of ik druk was (op een paniekerige/geirriteerde toon). Waarop ik antwoorde dat ik druk was en mijn telefoon niet heb gehoord.. (voorheen nam ik vrijwel altijd op of belde ik direct terug dit is hij dus niet gewend van mij)

Tijdens de gesprekken noemt hij mij weleens liefje, of andere koosnaampjes die hij mij zelf had gegeven, ik spreek hem gewoon aan met zijn voornaam. Ik merk dat ik best serieus ben, heel af en toe een grapje op zijn reactie en hij moet daar dan steeds om lachen.

Wat ik wel doe is het gesprek steeds terughalen naar het onderwerp geld/spullen. En wat ik ook doe is steeds zelf het gesprek beeindigen, laatst moest ik zelfs meerdere keren zeggen dat ik zou gaan ophangen maar hij bleef maar doorpraten! In een ander gesprek zei hij spontaan kom je mee eten, waarop ik zei nee ik heb al afgesproken.

Hij belde mij laatst laat in de avond, toen heb ik na enkele minuten gezegd dat ik te moe was om te praten en dat ik zou gaan slapen en zei heel opgewekt doei en slaap lekker, ik hoorde aan zijn stem dat hij dat niet zo leuk vond, hij reageerde met een teleurgestelde stem en zei ok doei.

Hij is dit natuurlijk niet gewend van mij, ieder keer als het contact weer hersteld was, was ik vaak te enthousiast waardoor hij weinig hoefde te doen maar dat ging dan weer mis. Hij is een echte jager maar kwam daar dan niet aantoe door mijn enthousiasme.

Hij vroeg mij ook naar mijn plannen met oud en nieuw, ik heb daarop geantwoord dat ik meerdere opties heb en nog niet heb gekozen (ik weet heel goed wat ik ga doen haha), ik vroeg hem niet naar zijn plannen dus begon hij er zelf over en daarna vroeg hij weer wat ga jij doen. Dus vertelde ik wat ik waarschijnlijk zou gaan doen, omdat ik wist dat hij dus al plannen had en dus niet zou komen waar ik naartoe zou gaan..

En wat denkje, zegt hij dat hij mij dan wel zal zien met oud en nieuw met een vrolijke stem, dus ik reageerde daarop dat dat niet kon omdat hij en ik andere plannen hebben, nou toen zei hij dat hij niet meer daarheen gaat maar komt waar ik ook naartoe ga, sterker nog hij had het over samen vieren, dus bij elkaar zitten.. ik heb daar niet op gereageerd.

Wat moet ik hier in hemelsnaam mee? :-s

Wat betreft het geld gaat het volgens mij wel de goede kant op, al heb ik nog geen cent gezien, maar hij heeft mij verteld wat hij verwacht en wat dan naar mij toe kan, ik ben benieuwd :)

Ik zal vooralsnog actief achter mijn geld aangaan, wat ik met het andere moet weet ik niet zo goed, ik laat dat van zijn kant komen en reageer nu terughoudend, hij moet namelijk niet denken dat het zo makkelijk gaat (zoals voorheen), hij is altijd zeker van mij geweest en dat gevoel wil ik bij hem weghalen en volgens mij lukt dat aardig als ik naar zijn gedrag kijk.. alhoewel hij wel laatst tijdens een gesprek waarin ik hem voor zijn doen lastige vragen stelde hij zei dat hij enkel belde over dat geld.

Graag jouw feedback :) Reactie infoteur, 23-12-2011
Hi Hoopvol, fantastisch zo. Hij eet uit je hand en dit kostte relatief weinig moeite. Hij zal nu langzamerhand tot het besef komen dat hij jou niet als vanzelfsprekendheid moet beschouwen, maar als iemand die hij zomaar kwijt kan zijn. De rollen zijn dus omgedraaid en dat is broodnodig geweest. Laat hem nog wat meer zweten en werken voordat je met hem oud en nieuw gaat zitten vieren, want inderdaad, hij moet niet denken dat als ie even wat aandacht geeft, jij weer voor hem klaar staat. Voordat het jaar om is vind ik wel dat hij over de brug moet komen wat betreft (een deel van) het geld, dus push hem nogmaals en zeg erbij dat er met hem niets te vieren valt als hij bij jou in het krijt staat. Zodra de geldkwestie opgelost is, zul je zien dat de relatie veel gelijkwaardiger wordt. Hij moet inzien dat je een vrouw niet op bestelling kunt hebben, noch haar centen! ;). Groetjes, A.

Richard, 22-12-2011 08:49
Hoi Astrid,
Ze heeft gereageerd; ze bedankte voor mn email en je sms van laatst. en zegt: Voor mij zelf zou ik het fijner vinden op dit moment geen contact te hebben zoals ik je schreef. Mag ik je misschien vragen waarom je vindt dat we moeten afspreken? Als jij dit nodig hebt om door te kunnen gaan, dan wil ik wel een keer afspreken, morgen komt niet zo goed uit. Groet J. Nou heb haar bedankt voor het bericht en gezegd dat ik haar keuze respecteer. Slaap lekker gewenst en afgesloten met een x. Denk dat t nu dan m wel voor eventjes was. Wat zal/kan ik doen? Lang wegblijven? Vergeten?
Groetjes Richard Reactie infoteur, 22-12-2011
Hi Richard, oh oh, je bent wel iets te snel uit het veld geslagen. Ze reageerde niet positief, maar ook niet negatief. Een afspraak zodat 'jij verder kunt' moet je altijd afwijzen, want dat is natuurlijk niet de bedoeling. Je kunt reageren met een tekst als: 'Ik wil je zien. Juist nu. Dat is alles.' Zo speel je in op haar gevoel en kom je niet met rationele uitleg over waarom jullie elkaar zouden moeten spreken. Om je ex terug te krijgen moet je de emotionele weg bewandelen, weet je nog? ;). Spreken is dus eigenlijk van ondergeschikt belang, elkaar zien en in de armen vallen is het betere werk. Blijft ze weigerachtig, laat het dan lange tijd rusten. Gedurende die tijd moet ze vervolgens spijt krijgen dat ze het niet gewoon gedaan heeft. En als ze ook maar enigszins om je geeft zal ze zichzelf straks een grote sufferd vinden. Wil ze wel maar twijfelt ze, zet dan door. Jij bent de vent, niet zij! :). Houd nog even vast.... A.

Richard, 21-12-2011 21:59
Hoi Astrid,
Kleine aanvulling, had in t sms je gezegd dat ik op dr mail zou antwoorden en dat dat haar vast verder zou opluchten. En nu heb ik zonder uitleg haar uitgenodigd om te praten. Ik luister nu niet naar wat ze zegt en dat is dat ze denkt dat t beter is contact nu niet persoonlijk te doen. En t bij t briefje te laten. Werkt dat niet in m'n nadeel? Kan ik nu niet beter weer voor lange tijd wegblijven? Wat is toch wijsheid. Wil t graag goed doen.

Groetjes Richard Reactie infoteur, 22-12-2011
Hi Richard, ja ik begrijp je twijfels, maar het is beslist niet gek om als man het initiatief te nemen om dit alles te doorbreken en haar de hand te reiken. Normaal gesproken is een lange pauze beter, maar hier zijn bijzondere omstandigheden (haar brief, en jullie 'special day'). Loop je een blauwtje, dan is dat niks erg, immers, mannen lopen altijd dit risico en dat weten vrouwen. Groetjes, A.

Richard, 21-12-2011 15:53
Hoi Astrid,

Bedankt voor je advies beste Astrid. Zo gezegd zo gedaan.. Heb t kort gehouden en haar gezegd dat we elkaar moeten spreken. En vervolgens uitgenodigd voor een wandelingetje met etentje. Vermeld dat het do de kortste dag is en dat ze dan wel genoeg weet. Afgesloten met dat ik hoop op een pos reactie, dan stuur ik tijd en datum. Heb gister gestuurd, nog niks gehoord. Mocht ze niet reageren, wat wel in de verwachting ligt, wat zal/kan ik dan doen?

Sturen dat ik t jammer vind niks te horen omdat k graag met haar had willen praten en dat ik in mn eentje naar het strand ga? En wat dan te doen.. Dan ben ik denk wel redelijk uitgespeeld. En heb ik niet gereageerd inhoudelijk op haar briefje…

Bedankt alvast en alvast fijne dagen!
Richard Reactie infoteur, 22-12-2011
Hi Richard, het gaat erom dat je het aanbod deed. Of ze nu wel of niet positief reageert, je hebt je beste wil getoond. Juist omdat die kortste dag iets speciaals tussen jullie is, en ook omdat ze zoveel moeite heeft gehad om die brief naar jou te schrijven, maar het uiteindelijk toch deed. Goede redenen voor jou dus. En zo krijg je in elk geval niet dat rotgevoel van 'had ik maar... '. Grt, A.

Manon, 21-12-2011 11:37
Hallo,,

het is nu al 4 weken uit met mijn vriend....en het kwam egt super onverwachts bij mij..
en bij andere ook. iedereen vind het egt stom en jammer want we paste egt goed bij elkaar.. hij is dus blijkbaar de enige die daar anders over denkt.....
we zouden gaan samen wonen (ook ng met 4 andere).
dat weekend daarvoor hebben we nog lekker gekookt samen bijhem thuis. en was egt super gezellig.
toen haddden we savonds bbeetje ruzie . helemaal niet erg ofzo.. en de volgende dag was die ng steeds boos. oke dat kan een keer.. bel ik disndag middag terug en toen zei die dat die ni meer wou .. egt helemaal uit het niets.... ik ben ng met hem gaan praten maar het zat er egt niet meer in..

het zit zo. hij studeerde al in rotterdam en ik kwam dit jaar ook. maar omdat we november samen zoude wonen ging ik wel even tot dan bij hem blijven.. maar dat werd hem denk ik gwoon te veel. ik vroeg ook heel veel aandacht van hem.
sinds begin het jaar is die ook bij een studenteverenigin in het bestuur gegaan en daar doe die heeel veel voor. en denk dat dat er ook wel aan licht....
en dan met het verhuizen de stress. dat dat ook mee speelt
ik denk dus dat er heel veel dingen zijn die meespelen.
maarja ik wil hem gwoon terug... en snel

het is nu 4 weken uit en de eerste 2 weken liet ik wel steeds wa van me horen bellen en smsen en msnen of die me al trug wou. en andere smoezen verzinne zodat ik met hem kon praten...
nu heb ik 2 weken al niets meer van me laten horen . en het is bijna kerstvakantie. dus dan heeft die mis. ook even een beetje rust van alles om na te denken. dus ik hoop dat di dan terug komt....

wat denkt u er van astrid als u dit allemaal leees? wat zijn u tips. en moet ik nog steeds blijven hopen of is dit grote onzin....

Alvast bedankt groeten Manon Reactie infoteur, 22-12-2011
Hi Manon, zoals je in het artikel hebt gelezen wordt in het algemeen een lange relatiepauze aanbevolen. Denken dat je ex voor de feestdagen dan wel terug zal zijn is dus inderdaad onzin. Maar het ergste is nog dat je twee weken lang aan hem vroeg 'of hij je al terug wou'. Iets onnozelers is haast niet denkbaar, en het is ook nog eens compleet vrouw-onwaardig om zo te gaan bedelen bij een vent. Dat hele samenwonen was niet snugger, want de beste man was er totaal niet aan toe. Verder geeft hij helaas geen goede reden voor de breuk op, maar wie zegt ons niet dat hij gewoon een ander heeft? Veel jonge mannen willen wel regelmatig seks, maar geen relatie en samenwonen is al helemaal een 'ver-van-het-bed-show', laat staan trouwen. Mogelijk dat hij het dus benauwd kreeg van alles wat voor hem lag. Laat je ex dus alleen en stop met wachten. Het is mij helder dat hij jou niet wil, om de doodeenvoudige reden dat hier van liefde geen sprake is. Sterkte, A.

Anne, 20-12-2011 13:11
Beste A.,

Ook ik heb een gebroken hart. Ik ben een meisje van 21 jaar en een maand geleden heeft mijn vriend het na 1 jaar uitgemaakt. Mijn vriend is iets jonger dan mij, en wat minder volwassen en verantwoordelijk. Ik moet eerlijk zijn; we hadden regelmatig ruzie, vooral de laatste tijd.

Om even een duidelijk verhaal te schrijven: ik ken mijn vriend al lang, we hebben samen op de middelbarechool gezeten. Hij zat een klas lager, had nooit interesse in hem, hij wel in mij. In ieder geval, vorig jaar sprong de vonk ineens over, en in het begin ging alles super. Hij deed alles wat een vriend moet doen, was superlief, gaf me heel veel aandacht; kortom we waren gelukkig.

Toch waren er kleine dingetjes die ik toen nog niet zo erg vond. Hij is altijd heel erg verwend geweest, gewend nergens zijn best voor te doen; alles wordt opgelost door zijn moeder. Wanneer het hem iets te moeilijk wordt, is hij er klaar mee en doet hij het gewoon niet. Hij heeft dus ook erg veel moeite met regels en authoriteit.

Na een half jaar kwamen er kleine dingen. Ik ben een jaloers persoon en vertrouw niemand, dat geef ik eerlijk toe. Mijn vorige ex heeft mij namelijk enorm bedonderd op allerlei manieren en ik liet dat niet nog een keer gebeuren! Niet goed omdat mee te nemen in je nieuwe relatie maar toch. In ieder geval, ik keek wel eens in zijn telefoon en vond dan gesprekken wanneer hij dronken was na uitgaan met meisjes. In die gesprekken stonden dingen die je zeker NIET hoort te zeggen wanneer je een vriendin hebt. Wanneer ik hem betrapte, gooide hij het er altijd op dat hij dat dan deed met zn vrienden wanneer hij dronken was en dat het hem om de aandacht ging. Het was leuk om te horen, zei hij. En ik zag inderdaad dat de gesprekken niet meermalig waren, maar altijd alleen maar 's nachts na het uitgaan. Dit heeft een drietal keer plaatsgevonden. Op gegeven moment heb ik er vrede mee gesloten dat hij een flirt is, want op echt vreemdgaan heb ik hem nooit betrapt. Wat ook telde voor mij, is dat ongeveer in mijn omgeving elke jongen in een relatie dit doet; ook bij mijn vriendinnen. Stom natuurlijk, om het zo goed te praten maar oke.

Toen werden al zijn vrienden ineens vrijgezel; en ze kwamen op de eerste plaats. Hij had er een houtje van hele dagen niets aan me te laten horen en veel initiatief kwam van mij. Ik was het hier niet mee eens, en we kregen veel ruzie. Toen gingen we op vakantie in de zomer en hebben we elkaar helemaal terug gevonden. Een maand lang ging het weer zoals het eerste half jaar, geweldig dus. Toen werd het weer minder, vrienden werden weer meer, uitgaan werd weer meer en ik was maar een oude zeur. Uren kon ik wachten op een bericht terug of het initiatief van hem om iets af te spreken. Misschien was ik ook wel te afhankelijk! Maar hoe stommer hij deed, hoe onzekerder ik word, hoe meer ik ga zeuren; het is een soort van cirkel.

In September gaf hij aan te twijfelen; was hij wel klaar voor een relatie? We deden het rustig aan, ik verwachte minder, we hadden minder ruzie en toen ging het beter en het was weer volop aan.

Toen in November ging het minder en minder.. ik wantrouwde hem, vroeg hem dingen op een achterdochtige manier, werd er zelf ook ongelukkig van; niemand wil hele dagen stressen! We hadden elk weekend ruzie en uiteindelijk kwam er p een zondag uit dathij het niet meer zag zitten. Hij gaf aan: "Als ik echt nadenk zie ik in dat je niet zeurt, je hebt zo gelijk en ik zie het in. Het feit dat ik dat in het begin wel allemaal deed en het als vanzelfsprekend beschouwde en nu het als gezeur zie heeft me iets duidelijk gemaakt. Jij bent verder, volwassener en je verwacht meer van me. Ik wil nu geen verantwoordelijkheden, vrijheid en mn vrienden. Jij verdiend meer. Over 5 jaar was ik met je getrouwd en hadden we kinderen gekregen, en ik vind nooitmeer iemand zoals jij maar dit gaat nu niet zo."

Misschien is dit gezegd met de beste bedoelingen, maar zo goed voel ik me nu niet. Ondanks alle ruzies was hij ook mn beste vriend, ik kan met niemand zo goed praten over dingen als met hem en zoveel lachen. Naast die ruzies zat alles goed. ik ben erg kieskeurig en na mn vorige vriend duurde het 1,5 jaar voordat ik hem vond. En de hoop dat het ook goed kan gaan zoals het eerste jaar en die tijd na onze vakantie houdt me op de been.

Daarnaast hebben we nu, sinds het uit is een maand dus, nog veel contact. Hij zoekt ook veel contact. We vierden bv geen sinterklaas meer doordat het uit was, maar hij kwam de volgende dag wel aanzetten met een surpise, gedicht plus kaartjes voor een musical waar ik heel graag heenwilde. Hij zoekt veel contact, sluit gesprekken af met love you, zegt dat hij me mist, MAAR dat hij wel achter zijn beslissing staat. Daarnaast mist zijn familie mij enorm, waarmee ik nog goed contact hebt. Iedereen zegt; hij is stom bezig maar hij komt er nog wel achter wanneer je het tijd geeft. Ik probeer nu wel afstand te nemen en geen contact meer te zoeken, maar het valt me heel zwaar! Wat te doen? En is het terecht dat ik nog hoop heb?

Mvg,

Anne Reactie infoteur, 22-12-2011
Hi Anne, je mag altijd hopen maar je kunt het net zo goed omdraaien: waarom hoopt je ex er niet op dat hij jou terugkrijgt? Er zit bij hem geen sprankje hoop. Een uitgaansleven met vrienden gaat niet samen met een 'relatie'. Hij heeft veel te veel verwachtingen geschept door met jou aan te pappen, maar veel jongens van die leeftijd begrijpen helemaal niet wat ze aan het doen zijn. Hun gierende hormonen laat ze zoeken naar een soort seksabonnement. Daar nemen ze het op dat moment 'leukste meisje' voor, maar je bent zo inwisselbaar als wat. Zulke jongens nemen morgen gewoon weer de volgende, om daar wederom weer een tijd zo'n 'relatie' mee te hebben, enz. Niet gezegd dat hij zo is, maar dat je al die dubieuze berichtjes van en naar andere vrouwen las, zegt meer dan voldoende. Met echte liefde heeft dit niets te maken, hoewel hij ongetwijfeld best wel wat om jou gaf. Het 'i love you' wat ie nu uitkraamt kun je terzijde leggen, het is betekenisloos. Gelukkig ziet hij in dat zijn ontwikkeling wat achterloopt op die van jou, en dat is hem te prijzen. Het is nu zaak om ver weg te blijven van jongens zoals hij, tenminste, als je een relatie serieus ziet, en dat doe je. Laat er gerust een jaar of wat tussenzitten voordat je eventueel weer contact opneemt. Misschien is hij dan klaar met zijn puberteit, hoewel ik het betwijfel... Sterkte, A.

Sonja, 20-12-2011 12:26
Hallo Astrid,

Sorry nog even een aanvulling op mijn andere verhaal. Ik heb mijn ex vanmorgen een sms gestuurd om te zeggen dat ik niet mee ga skieën met ons werk (ben uitgeloot). Kreeg een half uur later bericht, ze vond het flauw en vreemd. Ik stuurde weer een sms en kreeg toen bijna een uur later bericht terug. Ze vroeg verbaast of ik aan het werk ben vandaag.. Ze meldde ook meteen dat het zaterdag (kerstavond) niet ging lukken, ze gaat naar haar ouders met zus om een cadeau te overghandigen (een kat).. Heb terug gereageerd met de woorden "hmm jammer dat het zaterdag niet lukt, maar je moeder zo'n cadeau geven is natuurlijk veel leuker :)" Heb ik dit goed gedaan Astrid, dit antwoord?? Even daarop haar geprobeerd te bellen maar ze nam niet op.. Ik laat het hier maar eerst weer bij...

Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 21-12-2011
Hi Sonja, niet helemaal goed, nee. Met je antwoord gaf je namelijk meteen een waardeoordeel mee, maar je ex bepaalt zelf wat zij wel en niet leuk(er) vindt. Het gedeelte 'je moeder zo'n cadeau geven is natuurlijk veel leuker' is dus niet zo best gekozen. De kans is groot dat je nu enkel haar schuldgevoel hebt aangewakkerd, gevoelens die de boel nog meer verwarren ;). Hoe dan ook, nu maar weer wachten... Groetjes, A.

Hoopvol, 20-12-2011 12:12
Hoi Astrid,

Ik heb hem gisteren gevraagd naar de status van iets, kreeg direct een antwoord, maar natuurlijk is hij nog steeds wachtende (naar mijn mening zou hij wat meer actie moeten ondernemen en niet te veel moeten afwachten), mijn ex zou mijn ex niet zijn als hij een actievere houding zou aannemen. Ik heb hem eerder vandaag weer naar de status gevraagd (wil er druk opzetten zodat hij er achteraan gaat), maar heb nog geen reactie ontvangen. Ik zal hem dagelijks blijven vragen naar het hoe en wat, ik voel mij hierdoor wel net een medewerker van een incassobureau :-)

Hij heeft de laatste tijd nog meer tegenslagen gehad en ik begrijp dat hij het moeilijk heeft, maar door zijn gedrag van de laatste tijd voel ik mij niet meer schuldig als ik wat harder optreed. Iedereen kent tegenslagen (hij iets meer dan het gemiddelde, het is net of het ongeluk zijn naam bovenaan heeft staan), maar dat neemt niet weg dat je door moet gaan en er het beste van (proberen) te maken. Hij ziet gewoon alles zo somber in, hij zei zelfs een keer dat hij nooit gelukkig zal zijn dat hem dat niet gegunt is in dit leven. Hij gaat er ook standaard vanuit dat iets mis zal gaan, is heel pessimistisch ingesteld, dit komt waarschijnlijk door zijn depressie die hij niet laat behandelen, praten met een proffessional zal hem niet helpen denkt hij. Vandaar ook zijn afwachtende houding, hij wil het eventuele slechte nieuws niet horen.

Ik had in eerste instantie erg met hem te doen (nog steeds wel, maar in mindere mate), waardoor ik zijn gedrag vaak heb geaccepteerd, heel soms liet ik hem blijken dat het zo niet langer kan, maar als ik hem dan zag en met hem ging praten zag ik aan hem dat hij er letter doorheen zat.

Ik zal het contact nu enkel beperken naar het terughalen van mijn geld/spullen. Ik zal hier actief achteraan gaan totdat zijn woorden ook in daden worden omgezet en ik dus een (eerste) betaling zal ontvangen. Ik zal hem dan niet meer contacten, tenzij hij een betaling niet nakomt.

Denk je dat een pauze van een paar maanden dit alles echt goed zal doen? Je adviseert mij en anderen vaak dat wij een pauze van enkele maanden moeten inlassen, zal dit de liefde echt niet doen verdwijnen? Omdat de ander dan kan denken, nu is het echt over, hij/zij laat niks meer horen, is dus doorgegaan? Of verdwijnt echte liefde echt niet en zal de ander op den duur wel actie ondernemen?

Daarnaast ben ik van mening dat hij en ik enkel een (eventuele) goede doorstart kunnen maken als in ieder geval deze geldkwestie is opgelost, het moet weer in evenwicht zijn, zoals jij eerder aangaf, hij moet niet op mij leunen, hij is hier de man, ik zou op hem moeten kunnen leunen! Gelukkig is dat niet nodig en heb ik mijn "dingen" wel op orde.

Ik hoor graag van je (jouw mening op bovenstaande lap tekst) en mijn excuses dat ik de laatste tijd zoveel vraag/post hier. Reactie infoteur, 21-12-2011
Hi Hoopvol, zoals je het aanpakt met het geld is goed. Een pauze is bedoeld om een gemis op te wekken en de diepte van de liefde op de proef te stellen. Een echt gemis kan er niet zijn als iemand bijvoorbeeld maar twee weekjes buiten beeld is, vandaar de veel langere termijn. Als de liefde echt is, ontstaat er een pijnlijk verlangen naar de ander. Dit moet van beide kanten uiteraard het geval zijn, en bovendien moet een van beide het initiatief nemen om het contact weer op te pakken. Bij voorkeur is dat de man, immers, hij moet tonen dat hij er alles voor over heeft om zijn verloren liefde weer terug te winnen. Liefde kan niet verdwijnen doordat je elkaar een poos niet spreekt en ziet. Het kan je zelfs je leven lang achtervolgen als je het laat zitten en later met een ander (lees: de verkeerde) trouwt. Of een partner weer contact opneemt hangt voor een deel ook van iemands karakter af. Soms maakt een ex zichzelf wijs dat het allemaal geen zin meer heeft, dus wilskracht en moed zijn wel vereist. Mannen hebben dit vaak van nature in huis, vrouwen veel minder. Ga door op de weg die je inzette! Groetjes, A.

Sonja, 20-12-2011 11:25
Hallo Astrid,

Bedankt voor je reactie. Ja het zal me enorm veel geduld gaan kosten en ik ben zo bang dat het allemaal voor niks zal zijn. Er zijn momenten dat ik erin geloof en dat maakt dat ik ervoor wil gaan.. Het is niet af en het voelt niet af, snap je?? Ik ben ervan overtuigd dat als iets over is, het over is. Dan zoek je elkaar niet op, dan is mijn ex niet op mijn verjaardag van 15:40 tot 23:15 s'avonds en dan zit je niet knus op de bank (niet dat we aan elkaar zitten te plukken ofzo), maar toch is het "intiemer" dan met "vrienden"... Dan komt ze niet (al was het op mijn 'verzoek') na haar late dienst even wat drinken en stort haar hart uit. Dat zal niet eerlijk zijn tegenover mij en dat weet ze drommels goed (omdat ik haar 2 weken geleden nog mijn liefde verklaart heb). Dat maakt dat ik er nog steeds in geloof.
Wat ik wel vervelend vind soms is dat ik bv een sms stuur en daar de ene keer vrijwel direct antwoord op krijg en als ik daar dan weer op antwoord, duurt het ineens uren of ik krijg misschien helemaal geen reactie (al is dat laatste 1 keer gebeurd)... Net of ze daar ook de macht over wil houden ofzo.. Lastig hoor.. Reactie infoteur, 21-12-2011
Hi Sonja, ja je klampt je vast aan die enkele signalen die positief lijken. Maar je houdt haar terughoudendheid zelf in stand. Een voorbeeld daarvan is dat je volgens je zeggen twee weken geleden haar nog de liefde verklaard hebt. Dat soort uitspraken stimuleren haar helemaal niet, ze heeft jou gevoelsmatig al en hoeft verder geen enkele moeite meer te doen. Sterker nog, ze zoekt wegen om wel de vriendschap te behouden, maar verder niks. Daarom denk ik dat ze vooral dat aspect zal missen als ze nu alles afkapt. Het 'onaffe' gevoel is heel irritant, maar zij voelt dat niet zo. Mensen doen altijd wat werkt, en wat voor haar nu werkt is dat ze jou wel ziet en spreekt, maar dat ze alles wat het verschil maakt tussen vriendschap en relatie niet hoeft. Kennelijk vindt of vond ze dat onderdeel tussen jullie dus niet zo plezierig als jij het vond. Omdat ze weet dat je veel overredingskracht hebt, probeert ze haar grenzen angstvallig te bewaken. Daar mag jij van haar niet overheen... Probeer je nu echt eens wat terug te trekken zodat de eventuele moeite van haar kant moet komen. Groetjes, A.

Urias, 20-12-2011 10:12
Hardstikke bedankt voor je reactie. Het thema liefde, daar ben ik mee bezig op het moment. Wat we hadden was heel bijzonder, vond ik maar ik weet niet of dat liefde is. Mn tijdens de seks miste ik 'liefde'. Maar het verwart me allemaal want ik ben toch heel verdrietig dagelijks en ik snap het nog steeds niet... Reactie infoteur, 21-12-2011
Hi Ulrias, jij gaf waarschijnlijk meer om haar dan zij om jou. Een vrouw die een relatie zo gemakkelijk aan de kant schuift, nog even sekst voor de seks, jou als een bezit beschouwt, maar je tegelijkertijd meedeelt dat je niet achter haar aan moet lopen, voelt geen liefde voor jou. Zo pijnlijk is het. Later zul je weten hoe de liefde werkelijk is... vermoedelijk met heel iemand anders ;). Groetjes, A.

Richard, 19-12-2011 22:20
Hoi Astrid,

Bedankt voor je reactie. Denk je echt dat t een goed teken is? Wellicht belde ze enkel om te zeggen dat ze een mail had gestuurd. En daarna zei ze het voor nu bij de mail te willen laten. Daarom twijfel ik toch nog om haar dat briefje terug te doen en haar uit te nodigen.. het word nu kort dag. En k weet niet of ik moet ingaan op haar briefje en op die dag. Want de juiste toon zetten is wel lastig aan het communiceren met briefjes.

Groet Richard Reactie infoteur, 20-12-2011
Hi RIchard, het is inderdaad kort dag dus kort en bondig zijn is nu geboden. Ga niet inhoudelijk in op wat ze allemaal schreef, maar schrijf enkel: 'We moeten elkaar spreken. Kortste dag. Jeweetwel.' Zoiets dus. Reageert ze positief, mail dan een tijd en locatie. Houd dus volledig de touwtjes in handen en geef haar niet de gelegenheid af te wijken of iets anders voor te stellen. Reageert ze negatief, schrijf haar dan dat je dan wel in je eentje naar het strand gaat! Vrijwel elke vrouw zal zich voorstellen hoe dat voor jou moet zijn, en een hevig verlangen krijgen erbij te zijn, dus gewoon doen ;). Aarzelt ze of wil ze een andere dag, ga dan niet een discussie over agenda's aan, maar zeg haar dat je er tzt nog wel eens op terug komt. Zo laat je zien dat jij nog steeds de jager bent. Niet zij ;). Neem de gok, want zij nam de moeite om toch die brief te schrijven. En dat mag je belonen. Succes, A.

Lees alle 1446 reacties en antwoorden op de discussiepagina van dit artikel…

Infoteur: Astrid-d-g
Rubriek: Mens en Samenleving / Man en vrouw
Reacties: 1446