InfoNu.nl > Mens en Samenleving > Politiek > Containmentpolitiek

Containmentpolitiek

Om de expansiedrift van de Sovjet-Unie ten aanzien van het communisme een halt toe te roepen, ontwikkelde de Verenigde Staten een strategie om deze uitbreiding te stoppen. Deze politieke strategie, ontwikkeld door Harry Truman en George Kennan, staat ook wel bekend als de containmentpolitiek.

Sovjet-Unie en Oost-Europa

De Sovjet-Unie had na de Tweede Wereldoorlog haar communistische invloed op verschillende Oost-Europese landen met succes uitgeoefend. Tsjechoslowakije, Polen, Roemenië, Bulgarije en Hongarije vielen al gauw onder communistische invloedssferen, met de Sovjet-Unie als absolute leider. De nieuwbakken communistische landen stonden allen onder streng toezicht van de Sovjet-Unie. Er was geen vrijheid van meningsuiting en persvrijheid, waarbij de inwoners zwaar onderdrukt werden door het nieuwe regime onder leiding van de Sovjet-Unie.

De Verenigde Staten grijpen in

De Verenigde Staten zagen deze ontwikkeling met lede ogen aan. Zij waren bang dat de Sovjet-Unie haar invloed nog meer uitbreidde, waarna meerdere landen communistisch zouden worden. Als onderdeel van de buitenlandse politiek presenteerde president Harry Truman en zijn diplomaat George Kennan een strategie die verdere expansie van het communistisch gedachtegoed door de Sovjet-Unie moest stoppen. Uitgangspunt was dat alle landen die zich bedreigd voelden door de Sovjet-Unie en /of het communisme op onvoorwaardelijke steun van de Verenigde Staten konden rekenen.
In 1947 dreigden de Grieken ook onder communistische invloedssferen te vallen, maar door ingrijpen van Engeland en later door de Verenigde Staten werd dit voorkomen. Dit tot grote vreugde van de Grieken zelf.

Marshallplan

Als onderdeel van de containmentpolitiek presenteerde toenmalig minister van Buitenlandse Zaken George Marshall het zogeheten Marshallplan. Dit plan omvatte het idee om de tijdens de Tweede Wereldoorlog getroffen West-Europese landen financieel te ondersteunen. Ook werden er diverse grondstoffen en voedsel aan de West-Europese landen geboden. De achterliggende gedachte van de Verenigde Staten was dat wanneer deze landen financieel gezond zijn, de kans geringer is dat ze onder communistisch bewind zouden vallen. Bekend is dat arme landen eerder ten prooi zullen vallen aan het communisme dan de meer welvarende landen. Hiermee wilde de Verenigde Staten voorkomen dat ook West-Europese landen communistisch zouden worden.

Ontstane conflicten

Deze agressieve strategie van de Amerikanen is indirect inleiding geweest tot twee heftige oorlogen. Van 1950 tot 1953 steunden de Amerikanen de Zuid-Koreanen in hun strijd tegen communistisch Noord-Korea. En in Vietnam vochten de Amerikanen tegen de Vietcong en hun communistische bondgenoten. De Verenigde Staten waren bang dat naast Vietnam ook buurlanden Cambodja en Laos communistisch zouden worden (de domino theorie). Uiteindelijk gebeurde dit niet, maar deze oorlog heeft vele slachtoffers geëist aan beide kanten.

Tijdens de Cuba Crisis in 1962 kwam het ook bijna tot een bloedvergieten tussen de Verenigde Staten en de Sovjet Unie. Op het laatste moment keerden de Sovjet schepen terug en werd een confrontatie vermeden. Achteraf gezien was de Cuba Crisis het heetste moment in de Koude Oorlog geweest.

Lees verder

© 2011 - 2019 Franks, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Samenvatting Vietnam OorlogNa de Tweede Wereldoorlog kwam Frankrijk al snel in botsing met haar koloniën in Indo-China. In 1946 werd de Vietnamese…
Koreaanse OorlogEen belangrijk twistpunt tijdens de Koude Oorlog was de strijd in Korea. Van 1950 tot 1953 werd er een hevige strijd uit…
De Verenigde Staten, 1955 - 1965 De Koude oorlog en VietnamDe Verenigde Staten, 1955 - 1965 De Koude oorlog en VietnamIn 1952 lanceerde John Dulles het idee van ‘massive retaliation’. De Verenigde Staten moesten gebruik maken van hun over…
Oorlog & InvasieOorlog & InvasieOorlog & Invasie. Hoe lang duurde de oorlog in Vietnam? Wat was de Honderdjarige Oorlog? Wie streden de slag bij Verdun…
De gevolgen van het Tet-offensiefGiap was gefrustreerd in Khe Sanh en verslagen in de steden in het zuiden. NVA en VC hadden verliezen geleden van ongeve…
Bronnen en referenties
  • www.koude-oorlog.nl

Reageer op het artikel "Containmentpolitiek"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reactie

Max, 13-01-2012 17:50 #1
Marshallplan kwam om Amerikaanse economische en politieke doelstellingen te verwezenlijken. Na de Tweede Wereldoorlog dreigde in de VS een economische crisis als gevolg van het ontbreken van Europese koopkracht. De Amerikaanse Vice-minister van Economische Zaken, Will Clayton, schreef in de lente van 1947 aan de minister van Buitenlandse Zaken, Marshall: 'Wij hebben markten nodig, grote markten waar we kunnen kopen en verkopen.Daarvoor was een grootscheeps West-Europees herstelprogramma noodzakelijk dat de productie- en consumptiecapaciteit zou herstellen. Een tweede, daarmee verband houdende reden was de bezorgdheid dat de Europese economische malaise de invloed van de Sovjet-Unie en de communistische partijen in de afzonderlijke landen zou doen toenemen wat een obstakel zou zijn voor de Amerikaanse kapitalistische ambities.Duitsland speelde een cruciale rol.De Koude Oorlog werd in Europa een concrete realiteit.Roosevelt en Stalin konden het tamelijk goed vinden met elkaar, maar na de dood van Roosevelt kwam Truman aan de macht, die een afkeer had van Stalin.Truman en zijn regering deden hun uiterste best om een koudeoorlogssfeer te scheppen. De propaganda die meteen na de Tweede wereldoorlog en tijdens de Koreaanse oorlog een klimaat van angst en zelfs hysterie rond het communisme creëerde, mondde uit in gigantische militaire bestellingen die de VS-economie een enorme stimulans gaven. Vanaf 1955 zou Duitsland lid worden van de NAVO, wat het begin inluidde van de institutionalisering van de Koude Oorlog. Negen dagen later reageerde de Sovjet-Unie met de oprichting van het Warschaupact met de Oost-Europese communistische staten.Tijdens de Koude Oorlog lag het accent op de militaire dreiging van het communisme uit Centraal- en Oost-Europa. Toen het Warschaupact verdween moesten nieuwe argumenten worden bovengehaald. Eerst werden die gevonden in de gevolgen voor onze veiligheid als gevolg van de instabiele ex-communistische staten. Toen deze geleidelijk aan lid werden van de NAVO en/of de EU zag de NAVO zich vervolgens een rol spelen als humanitaire interventiemacht. Na de aanslagen van 11 september 2001 werd plots het belang van de strijd tegen het terrorisme, het gevaar van schurkenstaten, cyberterrorisme, … bovendrijven.De VS zagen in de NAVO een instrument om hun mondiale strategische belangen beter te verdedigen. De Nationale Militaire Strategie van de VS uit 1997 spreekt van een ‘mondiaal engagement’: ‘Omdat Amerika zich wereldwijd engageert, zelfs in vredestijd, zijn er betekenisvolle delen van onze troepen overzees gestationeerd of paraat om overzees ontplooid te worden. Daar bevinden zich heel wat van onze belangen.’ VS-troepen moesten onder meer zorgen voor ‘onze toegang tot belangrijke infrastructuur’.

Infoteur: Franks
Laatste update: 07-02-2012
Rubriek: Mens en Samenleving
Subrubriek: Politiek
Special: Koude Oorlog
Bronnen en referenties: 1
Reacties: 1
Schrijf mee!