InfoNu.nl > Mens en Samenleving > Ouder en gezin > De (kinder)strijd tussen gescheiden partners

De (kinder)strijd tussen gescheiden partners

De (kinder)strijd tussen gescheiden partners Het is actueel en terecht, want veel kinderen komen tijdens en na de scheiding van hun ouders tussen wal en schip terecht. Beide ouders houden wel van hun kind of kinderen, maar niet meer van elkaar en dat kan frictie geven. Dit kan tot pijn willen doen leiden en hoe kan je je ex-partner nog pijn doen … via je kinderen.

Algemeen

Natuurlijk is je kinderen in een strijd zetten verwerpelijk en soms gebeurt het onbewust en zeg je iets negatiefs over je ex wat niet handig is. Maar vaak wordt een kind willens en wetens tussen de ouders gezet. Vaak de enige vorm van controle. SIRE heeft er pakkende spots over en wat die kinderen aan teksten ‘meezeulen’ is niet overdreven. Tijd om er weer eens aandacht voor te vragen en als er al een strijd tussen partners is, hier de kinderen buiten te laten. Kinderen hebben het vaak al zo moeilijk in een scheidingsproces. Temeer ze denken te moeten kiezen. Maar zolang de ouders hier geen aanleiding toe geven, kan je ze redelijk buiten de perikelen, die scheiding nu eenmaal met zich meebrengt, houden.

Leeftijd kind

De leeftijd van een kind is essentieel. Kinderen zijn tot de puberende leeftijd zeker, te beïnvloeden. Als een van de ouders dus alleen maar negatief over de andere ouder praat in bijzin van het kind, krijgt een kind daar hoe dan ook wat van mee. Je zult als andere ouder dus sterk in je schoenen moeten staan en de tijd moeten nemen, om dat gevoel bij het kind weg te nemen en niet in dezelfde valkuil te stappen.

Zeer jonge kinderen worden, door veelal moeders, nog wel eens weggehouden bij de vader. Als de moeder ook een groot deel van de opvoeding voor haar rekening nam in de oude situatie, heeft ze het recht dit te doen. Althans dat is vaak de praktijk. Maar bij een echtscheiding wordt er ook iets over de kinderen afgesproken en als je als vader je kind periodiek hebt, dan zorg je er in die periode dus volledig voor. Ook al is de moeder het niet eens met hetgeen je als vader doet. Als het niet goed gaat bij de andere ouder, zul je dit dan ook aan moeten tonen. En terecht, een kind dreigt anders een gemakkelijke speelbal te worden in het strijdveld van de ouders.

Nieuwe partners

De eventuele nieuwe partners spelen ook nogal eens een rol in het strijdveld. Moeders die bang zijn dat de nieuwe partner van de ex de moederrol over gaat nemen of vaders die bang zijn dat de nieuwe partner van de vrouw de nieuwe vader wordt.
Kinderen zullen ook onderdeel van de nieuwe partner zijn/haar leven worden en het is onzinnig deze er volledig buiten te laten. Dat beslissingen over het kind bij de gescheiden ouders ligt, is evident. Maar ook naïef te bedenken dat de nieuwe partners, op de achtergrond wellicht, daar geen rol in spelen. Laat het een natuurlijke rolverdeling worden, waar kinderen zich prettig bij voelen.

Wat cijfers rond scheidingen

  • Ruim 57% zou het, terugkijkend op een scheidingstraject inclusief afspraken en opvoeding kinderen, een volgende keer niet anders doen.
  • Rond de helft van de scheidingen wordt door partners, maar ook door kinderen, als ‘moeizaam’ en ‘zwaar’ ervaren.
  • Inzet van kinderen wordt door vrouwen iets meer toegepast van door mannen (45% t.o.v. 34%). We spreken hier over ouders die het achteraf toegegeven hebben, het percentage kan in werkelijkheid dus hoger liggen.
  • Van de kinderen die er een oordeel over hebben durven geven, is 37% niet content hoe hun ouders de scheiding geregeld hebben.
  • Van deze 37% heeft 10% blijvende schade, veelal geestelijk, opgelopen.
  • Per jaar worden ruim 70.000 kinderen deelgenoot van het scheidingsproces.
  • Rond 1950 lag het aantal scheidingen in Nederland op zo’n 6.500 per jaar. Inmiddels zitten we ruim over de 32.000 per jaar.

Problematiek kinderen

Afhankelijk van de leeftijd kunnen kinderen behoorlijke schade oplopen van een scheidingsproces. De veiligheid en geborgenheid die een reguliere gezinssituatie heeft, kan weg zijn, waardoor kinderen zich unheimisch gaan voelen. Dit kan zich uiten door slechtere prestaties op school, weinig sociaal gedrag op school en het verliezen van vertrouwen in de mensen. Ook kunnen kinderen taken van weggevallen ouders op zich nemen (automatisch), terwijl kinderen kind moeten kunnen zijn.
Met enige regelmaat zie je dat kinderen van gescheiden ouders zelf moeite hebben met relaties. De hechtingsproblematiek speelt hier een rol.

Tot slot

Kinderen zijn kinderen en moeten deze periode ook in veiligheid als zodanig door kunnen brengen. Het is dan niet relevant voor het kind dat je als ouders dit niet meer samen kunt of wilt doen. Als ouder ben je ouder voor het leven … ook als je gescheiden bent.
© 2011 - 2017 Annastaal, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Verschillen echtscheiding en scheiding van tafel en bedVerschillen echtscheiding en scheiding van tafel en bedGehuwden die niet meer samen door het leven willen gaan, kunnen een echtscheiding aanvragen of een scheiding van tafel e…
Alimentatie berekenenOver de hoogte van partneralimentatie en kinderalimentatie kan strijd ontstaan tussen de ex-partners. Dit wordt voor een…
Gezamenlijk een huishouding, maar geldzaken gescheidenGezamenlijk een huishouding, maar geldzaken gescheidenNiet iedereen die samen in een huis woont, voegt het inkomen ook samen. Studenten en samenwonenden houden de financiën g…
Aftrekposten verdelen onder de fiscale partnersAftrekposten verdelen onder de fiscale partnersDoor slim te schuiven met aftrekposten tussen de fiscale partners, kunt u de meest gunstige fiscale benadering voor uzel…
Gescheiden bankrekeningen en gemeenschap van goederenGescheiden bankrekeningen en gemeenschap van goederenGehuwden in gemeenschap van goederen hebben geen persoonlijk bezit, maar een gezamenlijk bezit. Een bankrekening die op…

Reageer op het artikel "De (kinder)strijd tussen gescheiden partners"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Reacties

Anita, 20-10-2015 13:12 #5
Hoi ik ben moeder van een zoontje van 5 jaar. Ik ben nu 3 bijna 4 jaar bezig met mijn ex. Ik verbied de omgangsregeling niet. Mijn ex wil dat hij alle weekenden bij vader verblijft hij gunt mij niets. Nu is het zo dat mijn ex geen alimentatie meer hoeft te betalen voor mijn zoon, dit is door de rechter bepaald omdat ik geen geld had voor een advocaat die ik zelf moest betalen. Rechtsbijstand doet niets, mijn huidige partner wordt hierin meegerekend met het loon.
Dus helaas moet moeder het maar bekijken. Blz doet niets al 3 jaar niet, vader krijgt overal gelijk in. Met mijn zoon gaat het niet goed, psychisch wordt erop hem ingepraat.
Het houdt op totdat het te laat is.

Gr moeder

Gien, 15-09-2014 16:42 #4
De zoon van mijn vriend word ook weggehouden, dat mens ligt al 3 jaar dwars en heeft vorig jaar het kind 3 maanden weggehouden waarop er een rechtzaak kwam en de rechter zei dat dat mens het recht niet had om het kind weg te houden en het volgens een nieuwe omgangs regeling aan mijn vriend moest geven, zij moest hem brengen en mijn vriend bracht hem terug om het andere weekend en iedere woensdag, aangezien zij het kind meerdere malen op de woensdag weghield hebben we deze laten vallen want mijn vriend deed niet wat zij wou nou dat kreeg hij zijn zoon ook niet. Zij is jarenlang bezig geweest om ons uit jaloezie en afgunst uit elkaar te krijgen en aangezien dit niet gelukt is begon ze begin dit jaar het kind te gebruiken om ons uiteen te krijgen, ook dit lukte niet waarop ze ons beiden begon zwart te maken tegenover het kind en niks anders dan slechte dingen over ons en vooral mij zei, waardoor het kind(5jaar) huilde en schreeuwde als het naar ons moest, wat mijn vriend natuurlijk. Veel verdriet deed. Wij hebben met GGD, centrum jeugd en gezin, jeugdzorg, Amacura en kinderbescherming te maken gehad de afgelopen jaren en niemand doet wat, zij krijgt waarschuwingen en zegt ja ik zal meewerken en meteen daarna doet ze weer wat ze zelf wilt. Het kind is niks anders dan een pion voor haar die ze met plezier in zet. Vanaf mei dit jaar nadat wij de kleine vertelde dat het een broertje of zusje op komst is (hij was overigens helemaal enthousiast en blij met dit nieuws) brachten we hem savonds naar huis waarnaar er een regen van sms'jes kwam van haar waarin ze ons zwart maakte zei dat ze tegen de kleine had gezegd dat ik straks zo dik als een olifant word en klaagde en zeikte tegen ons waarnaar er dus meerdere sms'jes heen en weer gingen, sinds 17 mei is het kind niet meer bij ons geweest, dit vinden we heel erg en nadat er 1 juli nog een rechtzaak was en niet alleen de rechter maar ook een vrouw van de raad van de kinderbescherming zei dat dat mens het kind aan mijn vriend moest geven en de omgang weer opgestart moest worden heeft zij ook dit weer gewoon naast zich neergelegd en het kind nog niet een keer naar ons gebracht… Het is te gek voor woorden dat moeders dit kunnen doen en moeten zich kapot schamen waardeloze moeders zijn zo'n vrouwen! Waar haal je het recht vandaan om zo met het kind om te gaan terwijl zij hem er notabene destijds inluisde met het kind met de gedachte dat hij dan nooit meer bij haar weg zou gaan. We wilden haar dwangsommen op laten leggen voor elke gemiste omgangs dag maar kwam haar advocaat met papieren waarin stond dat ze meer dan 20.000 euro schuld heeft en dus niks heeft en dan legt een rechter een moeder niet gauw dwangsommen op omdat dan het welzijn van het kind in gevaar kan komen, maar de rechter vroeg haar zult u meewerken aan deze nieuwe omgangs regeling, ja zei ze, dus geen dwangsommen en geen betaling van proceskosten. Aangezien ik zwanger ben en na 2 1/2 jaar dit gedoe niet meer trek zei ik tegen hem als hij door wou vechten moest hij dit alleen doen want ik kon het niet meer, maar ook hijzelf trekt het niet meer, is neerslachtig altijd moe, gestresst, heeft begeleiding aangevraagd en gesprekken met een psycholoog om hier mee om te gaan omdat het ons beide te zwaar is en zijn zoon wilt niet meer bij ons zijn vertrouwd ons niet meer en voelt zich niet meer bij ons op zijn gemak, waardoor wij nu dus besloten hebben om het zo te laten, hoe erg we het ook vinden, hun band was eerst altijd goed, als de kleine hier was was papa alles voor hem en met z'n drieën hebben we zoveel leuke dingen ondernomen, maar helaas is door een jaloerse ex alles kapot gemaakt en van de vader word maar verwacht dat hij door vecht en door gaat tot hij er maar desnoods bij neer valt want alleen het belang van het kind telt, allemaal bullshit als dit waar was kwam zij hier niet mee weg en werd zij aangepakt en er gebeurd niks, wat moet een vader dan nog doen, het doet me pijn te denken dat onze zoon die met kerst verwacht word waarschijnlijk zal opgroeien zonder zijn grote (half) broer, maar wij beide kunnen dit gestress niet meer aan en gaan samen verder, hopend dat de kleine als hij ouder word toch zijn papa wilt zien en zijn kleine broertje, wij richten ons nu op ons zelf en de bevalling over een paar maanden en hopen dat de kleine straks toch een band wilt met papa en broertje. We missen hem heel erg en houden van hem…

Een Moeder, 27-06-2012 12:22 #3
Het komt vreemd op mij over dat er een ouderschapsplan gemaakt moet worden bij een echtscheiding en afspraken over de kinderen als er naderhand geen enkele vorm van toezicht op is. Moeder houdt de kinderen bij vader weg onder het mom van de spanning, die ze vervolgens zelf opwekt omdat zij zich zielig vindt, en doet wat ze zelf wil en houdt geen rekening met de gevoelens van het kind. Kind is ongelukkig, wil zijn vader zien maar is te jong om dat te eisen.
Er zou op zijn minst een half jaar na de schiding een soort evaluatie moeten zijn of het gaat zoals is afgesproken.
En dan hebben we hier onze mond vol over de rechten van het kind enz. Nou al die instanties moeten de hand maar eens in eigen boezem steken, want er is nog veel te veel leed. En ouders (vaders) durven geen hulp te vragen omdat ze bij voorbaat al een stempel krijgen en de moed hun in de schoenen zakt vanwege de angst om veroordeelt te worden. Waarom zou de moeder een betere opvoeder zijn dan de vader? Ja vaders doen het anders, maar zeker niet slechter! Integendeel! Reactie infoteur, 27-06-2012
Duidelijk en herkenbaar. Er moet nog veel gebeuren!

Marc Hendriks, 27-01-2012 01:08 #2
Ik ben zelf ook vader waarbij de kinderen weggehouden worden door mijn ex. Na het traject raad van de kinderbescherming werd het aan de Jeugd zorg over gedragen. En toen begon de ellende. Bij de raad had ik nog het gevoel als vader gehoord te worden. Maar toen Jeugd zorg kwam met een ots werd ik al gelijk als burger geschonden op art 1 van de grondwet. Als vader die niet dicht in de buurt van de kinderen woont ben je gewoon de zak. Moeder verteld de kinderen verhalen die ze dan aan de instantie's moeten overbrengen, om zo te doen geloven dat je als vader slecht bent. Nu na rechtbank in en uit lopen en Akj te hebben bezocht die me allen gelijk geven. Zegt een Jeugdzorg na twee weken nadat uitspraak rechter die er is geweest of die samen met AKJ op papier hebben gezet tegen vader je zoekt het je maar uit en je ziet je kinderen niet. De Jeugdzorg heeft te veel macht in handen om kinderen van hun ouders te scheiden. Ze verheven zich nog boven een rechter. Waarom zijn vaders in hart en nieren in Nederland als ex vrouw moeilijk doet altijd de lul? We willen gelijk betaald worden en gelijke rechten genieten. Maar op dat punt wordt je aan de kant geschoven en heb je geen rechten. Dat wilde ik even kwijt. Met vriendelijke groet een vader die niet meer weet wat te doen. Reactie infoteur, 27-01-2012
Dank voor je reactie en erg herkenbaar. Ik krijg vaker reacties met een vergelijkbare uitkomst. Het onder de aandacht blijven brengen, levert in ieder geval discussie op over hetgeen je schetst.
Sterkte.

Weer Zo'n Vader, 20-09-2011 14:16 #1
Wat een onzin. Een vader die naar een advocaat en rechter stapt krijgt eerst maanden geen omgang omdat rechters/advocaten/etc geen omgangsregeling op papier zetten, zodat moeder voortdurend de omgang kan tegenwerken, om in de rechtzaal te roepen dat het de eigen schuld van vader is dat er geen omgang is. Vervolgens krijgt diezelfde vader een paar uurtjes per maand, maar zelfs die komen niet tot stand gezien moeder daar niet aan mee hoeft te werken gezien het onrust bij moeder veroorzaakt, die dat over brengt op de kinderen.

Vaders hebben geen rechten in dit land, nooit gehad, en zullen het nooit krijgen. Wet voortgezet ouderschap na scheiding is dan ook onzin. Het belang van het kind schrijft voor dat kinderen een halve familie ontzegd wordt. Advocaten en civiele rechters achter gesloten deuren houden zich niet aan de wet, en doen niet aan waarheidsvinding.

Als ouder moet je dat je kinderen uitleggen als ze oud genoeg zijn om het te begrijpen.

Familiedrama of afscheid van je eigen kinderen, dat is de wet in Nederland helaas. Reactie infoteur, 20-09-2011
Gelukkig mag iedereen zijn eigen mening hebben. De rol van de vader is misschien nog niet wat deze zou moeten zijn, maar er is wel vooruitgang geboekt. Verder zijn het nog steeds ervaringscijfers dat waarui blijkt dat moeders kinderen 'gebuiken' als schild t.o.v. van de ex. De praktijk… helaas.

Infoteur: Annastaal
Gepubliceerd: 16-07-2011
Rubriek: Mens en Samenleving
Subrubriek: Ouder en gezin
Reacties: 5
Schrijf mee!