InfoNu.nl > Mens en Samenleving > Politiek > Zionistisch terrorisme tussen 1946 en mei 1948

Zionistisch terrorisme tussen 1946 en mei 1948

Zionistisch terrorisme tussen 1946 en mei 1948 De staat Israël werd gesticht in 1948. Dit ging niet zonder slag of stoot aangezien op het grondgebied dat Israël werd eeuwenlang andere bewoners woonden. In hun strijd om soevereiniteit over het gebied werden door zionisten diverse terroristische aanslagen gepleegd gericht tegen zowel de Britse mandaatsregering als de bewoners van het te veroveren gebied.

Zionistisch terrorisme 1946-1948


Chronologisch overzicht zionistisch terrorisme

In de jaren 1946 tot 1948 was er een sterke toename van het zionistisch gemotiveerde terrorisme, een beknopt chronologisch overzicht:

  • Op 18 juni 1946 kwamen de zionisten na hun aanslag op een Britse regeringsleider met een nieuwe primeur, namelijk het gijzelen van personen om op die manier een zekere druk uit te oefenen op de Britse mandaatsregering.
  • Een maand later op 22 juli van 1946 werd een deel van het King David Hotel te Jeruzalem opgeblazen. Er vielen hierbij 91 doden. Het waren zowel Arabieren, als Britten als ook joden. Deze actie was van Irgoen.
  • Op 13 oktober van 1946 plaatsen zionisten in Rome een aantal koffers met daar in bommen in de Britse ambassade.
  • Op 5 december van 1946 bliezen zionisten in een burgerwijk in Sarafand (nabij Jaffa) een aantal auto's tot ontploffing door middel van autobommen.
  • Op 29 december van 1946 werden 4 Britse militairen ontvoerd als vergelding voor een straf die het Militair Strafhof een zionistische terrorist had opgelegd.
  • Begin juni 1947 werden 20 bombrieven door zionisten vanuit Italië verzonden met bestemming Londen.
  • Op 30 juli van 1947 werden twee hogere Britse militairen opgehangen bij een boomgaard in de buurt van Natanya. Hun verwijderde geslachtsdelen hadden ze in hun mond. Bij het ontdekken van de lichamen stond de ontdekkers nog een verassing te wachten: boobytraps Bovendien waren ze voorzien van een bordje met een tekst waaruit was op te maken dat het een vergeldingsactie was voor de ter dood veroordeling van drie joodse terroristen.
  • Van eind 1947 tot half 1948 werden vanuit illegaal door joden gebouwde panden langs de hoofdweg tussen Jeruzalem en Ramallah door soldaten geschoten op Palestijnse voertuigen. Bussen golden hierbij als bonus.
  • In december van 1947 begon de etnische zuivering van dorpen en steden. De primeur was voor Haifa, waar destijds zo'n 75 duizend Palestijnen woonachtig waren. Vanaf hoger gelegen gebieden werden door joodse kolonisten vaten vol met explosieven en grote stalen bollen naar beneden geworpen. Hierna goten ze olie met benzine over de wegen en staken deze in brand. Mensen die hun toevlucht zochten in rivieren werden beschoten door het leger. Daarna werd er nog een bom tot ontploffing gebracht ten midden van een grote groep arbeiders die de stad probeerde te ontvluchten.
  • Een hoge joodse officier verklaarde in 1947 tegen over de Britten dat hij het geen probleem vond dat in de gebieden die de joden kregen meer Palestijnen woonden dan joden, zijn reactie was: ‘Dat lossen we wel op. Een aantal goed geplande bloedbaden krijgt ze wel klein’.

Irgoen

Irgoen pleegde dagelijks aanslagen tegen Britten en Palestijnse burgers. Degen die hier voor de verantwoording had was Menachem Begin, die later premier zou worden en de Nobelprijs voor de Vrede (!) zou ontvangen. Irgoen opereerde in overleg met Hagana en de voorlopige joodse regering. Zij gingen na de onafhankelijkheid samen met andere terreurorganisaties op in Hagana: het officiële Israëlische leger, dat ook min of meer het beleid zou overnemen.

Primeurs

Opvallend is, dat zionisten telkens in iedere 'terreurdiscipline' een wereldprimeur hadden. Eerste al de granaten in her Palestijns café te Jeruzalem in 1937. Vervolgens op 6 juli van 1938 een aanslag waarbij gebruik werd gemaakt van een geavanceerde tijdbom op een drukbezochte markt te Haifa. Dit gaat zo door tot in 1947. Dergelijke primeurs voor wat betreft terreurdaden komen in de volgende jaren steeds weer voor.

Landroof en genocide

David Ben-Goerion schreef hierover voor de militaire doctrine het volgende: ‘Het gaat niet om de vraag of een maatregel noodzakelijk is of niet. Het gaat alleen om tijd en plaats. Een huis opblazen is niet genoeg. Wrede en sterke maatregelen zijn nodig. Op het juiste tijdstip, de juiste plaats en met nauwkeurig berekende slachtoffers. Als we de familie kennen moeten we ongenadig toeslaan, ook als er vrouwen en kinderen bij betrokken zijn. Anders is de maatregel inefficiënt. Op de plaats van actie is het niet nodig onderscheid te maken tussen schuldigen en onschuldigen’. Dit is de huidige doctrine van het Israëlische leger.

Met het naderbij komen van het einde van het Britse Mandaat in het jaar '48 begon Hagana de Arabische wijken in Jeruzalem buit te maken. In april hadden ze ook al grote stukken 'Arabisch land' (volgens het plan van de VN) ingenomen. In deze zelfde maand besloot Ben-Goerion een nieuw en veel heviger aanvalsplan op de Palestijnse steden te gaan toepassen. Het 4e Plan Dalet , dat uit meerdere operaties bestond, zou in anderhalve maand voltrokken worden, en gereed zijn op de dag van het ophouden van het Britse Mandaat. Irgoen en de Stern-groep kregen de opdracht Deir Yaseen buit te maken. In de nacht 10 april 1948 werden zo'n 250 (voornamelijk vrouwen en kinderen) hier als beesten afgeslacht. Overlevenden werden in een truck gestopt en door de straten van Jeruzalem gereden. Hierna werden ze alsnog met kogels doorzeeft. Een andere groep werd bij de Mandelbaum Poort, door een joodse menigte gestenigd. Tussen 1947 en 1949 volgden nog 355 vergelijkbare operaties. Hierbij werd ingeschat hoeveel moorden zouden leiden tot het wegvluchten van de rest. Israëlische soldaten hadden daarbij een boodschappenlijstje meegekregen van Palestijnen die sowieso moesten worden omgebracht. Vanuit de lucht werden stromen vluchtelingen ook nog eens beschoten. Eerst was de regering nog in verwarring omdat de moord op Palestijnen niet leiden tot geweld van hun kant. Daardoor werd het wel erg lastig om tegenover de rest van de wereld te betogen dat het ging om vergeldingen. Maar men besloot in het beleid op te nemen dat een duidelijk aanwijsbare aanleiding niet nodig was.

Onafhankelijkheid

Op 14 mei van 1948 werd dan de Staat Israël uitgeroepen. Een dag eerder ontving president Truman van de Verenigde Staten hierover een brief met daarin het verzoek de staat te erkennen. Minister van Buitenlandse Zaken Marshall eiste nog van Truman dat hij niet tot erkenning zou overgaan. ‘Zij verdienen geen staat, zij hebben dat land gestolen. Als U tot erkenning overgaat, dan stem ik waarschijnlijk niet op U bij de volgende verkiezingen…’, waren zijn woorden. Het is er ondanks dat toch van gekomen...
© 2008 - 2019 Dessal, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Israëlisch-Arabisch conflict 4: Vrede en terreur niet samenIsraëlisch-Arabisch conflict 4: Vrede en terreur niet samenVanwege de diepe haat die Arabieren tegen Israël koesteren, zijn veel Arabieren bereid om terroristische activiteiten te…
Neturei Karta: charedische ('orthodoxe') Joden tegen IsraëlNeturei Karta: charedische ('orthodoxe') Joden tegen IsraëlNeturei Karta is een streng charedische ('ultraorthodoxe') Joodse organisatie die zich verzet tegen de vestiging van de…
Terrorisme en terrorismebestrijdingAl een hele tijd terug in de geschiedenis van de mensheid werd er al gebruik gemaakt van terorrisme door groepen en stat…
Veiligheidshek Israël is geen ApartheidsmuurVeiligheidshek Israël is geen ApartheidsmuurOmdat Israël veelvuldig door zelfmoordaanslagen wordt getroffen, bouwt het sinds een aantal jaren een 680 kilometer lang…
Boekrecensie: Alleen – Lody van de Kamp (Rabbijn)recensieBoekrecensie: Alleen – Lody van de Kamp (Rabbijn)In 2010 verscheen het boek 'Alleen' van Rabbijn Lody van de Kamp. Het is een roman over een Joodse vrouw, Erna, die zond…
Bronnen en referenties
  • Inleidingsfoto: Kaz, Pixabay

Reageer op het artikel "Zionistisch terrorisme tussen 1946 en mei 1948"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

Yehuda, 03-04-2018 16:15 #4
Goed artikel! Het boek de etnische zuivering van Palestina is ook aan te raden om te lezen!

Alte Aaron, 03-02-2012 18:37 #3
De staat Israel is een piratenstaat vol met fascisme en rascisme. Elke dag worden niet joden het slachtoffer van terreur van de zionisten. Geen enkel land in Europa die de zionisten hierop veroordeeld. Het zionisme is echt het gevaar voor de wereld vrede!

W. Koudenhoven, 19-06-2011 22:26 #2
Op zulk een grove laster en leugen waaruit dit artikel bestaat behoort geen commentaar gegeven te worden. Zelfs ik als pro-palastijn geloof hier allemaal niets van. Dit slaat dus nergens op, en dient zeker de Palastijnse zaak niet. Reactie infoteur, 20-06-2011
Fijn dat u toch de moeite heeft genomen om te reageren. Ik kan u een abonnement op een goede online krantendatabase aanraden. Aangezien ik de meeste gebeurtenissen heb voorzien van een datum zijn ze eenvoudig terug te vinden. Wellicht valt er dan daarna op de inhoud verder te discussieren.

Met vriendelijke groet,
Dessal

John, 28-01-2010 01:59 #1
Ik snap wel dat er niemand heeft gereageerd: Wat een aaneenschakeling van leugens is dit zeg :( De historische feiten worden met voeten getreden.

Infoteur: Dessal
Laatste update: 02-05-2017
Rubriek: Mens en Samenleving
Subrubriek: Politiek
Bronnen en referenties: 1
Reacties: 4
Schrijf mee!