InfoNu.nl > Mens en Samenleving > Diversen > Slaapverlamming: een bovennatuurlijke oorzaak?

Slaapverlamming: een bovennatuurlijke oorzaak?

Slaapverlamming: een bovennatuurlijke oorzaak? Je wordt wakker. Je kan niet meer ademen. Niet meer bewegen. Je hebt het nare gevoel dat er zich een kwade entiteit in de kamer bevindt. Je hoort geluiden. Vreemde geluiden. Voetstappen. Gejammer. En dan zie je het… De schim. Hij dwaalt door je kamer. Hij neemt plaats op je borstkas en doet je stikken. Komt dit tafereel je bekend voor? Dan heb je misschien last gehad van slaapverlamming. Of is er een bovennatuurlijke oorzaak voor dit fenomeen?

Wereldwijde paniek

Volgens recent onderzoek zou twintig procent van de bevolking vroeg of laat met deze beangstigende ervaring geconfronteerd worden. Sommige personen ervaren het slechts één keer in hun leven, anderen hebben er wekelijks last van. De precieze oorzaak van slaapverlamming is nog lang niet duidelijk. Is het een buitenaards wezen? Een kwaadaardige demon? Of gewoon een biologische reactie van ons lichaam? Iedereen heeft zo zijn theorie.

Het enige dat men zeker weet is dat het een fenomeen is dat over de hele wereld gekend is. In het Engels noemen ze dit wezen The Old Hag (oude heks) of shadow people. In het Duits kreeg het de naam Mare mee, een oud Germaans woord dat ‘nachtelijke kwelgeest’ betekent. In Zanzibar noemen ze deze entiteit Popobawa en in Japan Kanashibari.

Incubus

Mogelijk is ook de legende van de incubus hieruit voortgevloeid. De incubus is een mannelijke demon die ’s nachts op de borst van vrouwen komt zitten, vaak om hen te verkrachten. De vrouwelijke variant noemt men de succubus. Men vindt de legende van de incubus terug in verschillende culturen. De mensen die hem hebben waargenomen omschrijven hem als een grote, donkere geest.

Eeuwenoud probleem

Slaapverlamming is ook geen recent fenomeen. Al in de middeleeuwen werden er ervaringen opgetekend van mensen die met The Old Hag in contact waren gekomen. De achtiende eeuwse romantische schilder Henri Fuseli maakte een reeks schilderijen die deze entiteit als onderwerp hadden. The Nightmare in zijn bekendste werk.

Ook andere kunstenaars, voornamelijk schrijvers, gebruikten The Old Hag als inspiratiebron. Bekende schrijvers als Maupassant (Le Horla), Kingsley Amis (The Green Man), Ernest Hemingway (The Snows of Kilimanjaro), Herman Melville (Moby Dick) en Shakespeare (Romeo & Juliet) verwerkten hun ervaringen van slaapverlamming in hun oeuvre.

Wetenschappelijke verklaring

De meest voor de hand liggende verklaring is van biologische aard. Tijdens de REM slaap (als we dromen) is ons lichaam helemaal verlamd. Alleen nog de oogspieren en het hart zijn actief. De spieren zijn zo ontspannen dat ze niet meer kunnen reageren op wat er zich in onze geest afspeelt. Dat moet ook wel, anders zouden we de bewegingen in onze dromen ook letterlijk uitvoeren.

Soms voelen we deze verlamming aankomen als we in slaap vallen of wakker worden. Dan kunnen we niet meer bewegen, praten of schreeuwen. Soms treden er tijdens deze slaapverlamming ook hallucinaties op. Het kan gaan om visuele, auditieve, tactiele en gevoelsmatige gewaarwordingen: vreemde geluiden, spookachtige gedaantes, moeilijkheden met ademen…Ze komen meestal heel realistisch over en gaan gepaard met extreme angst.

Stress voorkomen, voldoende bewegen en zorgen voor een regelmatige nachtrust zouden voldoende zijn om slaapparalysie helpen te voorkomen. Als het toch nog gebeurt, raden wetenschappers aan je oogleden te bewegen zodat het proces van wakker worden sneller in gang kan worden gezet.

Buitenaardse ontvoeringen

Het lijkt inderdaad een zeer plausibele verklaring te zijn voor het Old Hag syndroom. Ook zogezegde ontvoeringen door buitenaardse wezens worden door deze theorie ontkracht. Slachtoffers van buitenaardse ontvoeringen zeggen namelijk volledig verlamd te zijn als het gebeurt. Bovendien vinden de ontvoeringen bijna altijd ’s nachts plaats. Vele onderzoekers zijn er dan ook van overtuigd dat de verhalen van ontvoering door buitenaardse wezens niet meer zijn dan ervaringen van verlamming tijdens de slaap.

Mysterie

Volgens paranormale onderzoekers zijn het kwaadaardige entiteiten, aan de aarde gebonden geesten, demonen en heksen die ons tijdens de slaap aanvallen. Te ver gezocht? Denk er dan aan dat de theorie van de slaapverlamming niet alles kan verklaren. Wist u bijvoorbeeld dat soms hele plaatsen (bijvoorbeeld dorpen) gelijktijdig door het Old Hag syndroom overvallen worden?

Mogelijk is er een natuurlijke verklaring voor dit bizarre verschijnsel. Maar misschien zal ooit blijken dat de entiteiten uit een andere wereld stammen, waar het onderbewuste toegang tot heeft, en die even reëel is dan de wereld buiten ons. Zo beweren enkele paranormale onderzoekers dat het biologische fenomeen van slaapverlamming de persoon zodanig schrik aanjaagt dat ze daardoor ontvankelijker worden voor lage, negatieve astrale dimensies en geesten in de kosmos.

Films over slaapverlamming

The Entity
  • Jaar: 1981
  • Regie: Sidney J. Furie
  • Acteurs: Barbara Hershey, Ron Silver
  • Verhaal: The Entity is één van de meest angstaanjagende films ooit gemaakt, zeker als we weten dat het verhaal op waargebeurde feiten gebaseerd is. Een alleenstaande vrouw wordt geregeld verkracht en geslagen door een onzichtbare man. Haar gezin denkt aanvankelijk dat de vrouw met psychische problemen kampt, maar bovennatuurlijke experts komen er snel achter dat er een bovennatuurlijke kracht aan het werk is. Een typisch geval van slaapverlamming?

They
  • Jaar: 2002
  • Regie: Robert Harmon & Rick Bota
  • Acteurs: Laura Regan, Marc Blucas
  • Verhaal: Een jonge studente ontdekt de griezelige reden waarom kinderen zo bang zijn in het donker en dat deze kwade krachten haar mee naar de duisternis willen nemen.

Gerelateerde links

Waargebeurde Spookverhalen: Waargebeurde verhalen in verband met geesten, spoken, demonen en alles wat met het bovennatuurlijke en paranormale te maken heeft. Griezelig!
Unsolved Mysteries: Documentaires over waarzeggers, geesten en spoken, onopgeloste moordzaken, mirakels, schattenjagers, vliegende schotels, mysteries, etc.

Lees verder

© 2007 - 2014 Avalon, gepubliceerd in Diversen (Mens en Samenleving) op . Het auteursrecht van dit artikel en antwoorden op reacties ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Wat is slaapverlamming (slaapparalyse)? Uitleg en symptomenWat is slaapverlamming (slaapparalyse)? Uitleg en symptomenHet slaapverlamming syndroom of slaapparalyse is voor sommige mensen een serieuze slaapstoornis. Anderen hebben het maar…
Leuke weetjes - Slapen en dromenHieronder vindt u een lijst van 10 leuke weetjes en feiten over dromen en slaap. U krijgt onder andere een antwoord op d…
Hypnagogie, slaapverlamming en hallucinatiesHypnagogie, slaapverlamming en hallucinatiesNachtdemonen, ontvoerd worden door aliens, een exploderend hoofd of de verschijning van de heilige maagd Maria. Allemaal…
Narcolepsie patiënten slapen slechtNarcolepsie patiënten slapen slechtHet idee dat iemand spontaan in slaap valt midden op de dag, op zijn werk of in de supermarkt, wekt bij sommigen de lach…
Lucide dromen: je eigen droom besturenLucide dromen: je eigen droom besturenLucide dromen zijn net zoals elke andere droom, maar bij lucide dromen weet je dat je droomt en kan je omdat je weet dat…

Reageer op het artikel "Slaapverlamming: een bovennatuurlijke oorzaak?"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Reacties

Magda, 20-03-2014 12:31 #72
Vannacht opnieuw hevige slaapverlamming gehad en bezoek van de zwarte gedaante. Vreselijk. Heb hevig met hem gevochten in mijn beleving, maar ook werkelijk. Want ik heb nu nog pijn in mijn benen van het worstelen. Verschrikkelijk. Heb de rest van de nacht niet meer durven slapen. Pas toen het licht werd, heb ik een paar uurtjes geslapen. Ik ben hartpatient en heb daardoor ook zeer beangstigende hartritmestoornissen. Kreeg het ook niet meer rustig. Ben constant bezig met de vraag hoe ik deze gedaante kan bestrijden. Een medium zegt dat het gaat om een lage demon die je moet proberen weg te jagen. Maar ik ben op dat moment totaal verlamd maar ervaar alles heel realistisch. Kan iemand mij helpen?

Kiki, 25-11-2013 05:12 #71
Hallo deze morgen rond half het was net alsof ik lag te slapen maar was wakker mij ogen toe, ik kreeg ze niet meer open mij lichaam zwaar verstijfd.en toen ik weet echt niet wat het was, maar er kwam een druk op mij echt een raar gevoel. ik voelde dat er iets aanwezig was, kreeg men ogen niet open. toen ik ze wou opendoen was net alsof het nie mocht. het duurde zo een drie tal minuutjes, echt nooit nie meegemaakt. zou het kwaad zijn of goed?

P. V., 25-09-2013 22:30 #70
Hallo, vorige nacht geweest was ik ook hevig aan het dromen, ik droomde dat ik niet meer uit bed kon en overal in de kamer dingen zag bewegen, plots was er iets kleins die rond vloog in de kamer met lichtjes… Van het ene moment op andere droomde ik dat ik mijn hond wou buiten laten… Mijn hond geraakte niet buiten hij kreeg constant een duw van iets wat we niet zagen… Uiteindelijk wou ik de deur sluiten maar iets duwde de deur hard open en een zware enge stem begon iets tegen mij te zeggen; Ale roepen eigenlijk. Het was denk ik ook Latijn… Maar ik schrok zo hard dat ik wakker werd en niet meer dierf slapen… Nog steeds voel ik me toch wel bang. Iemand ook al zoiets meegemaakt?

Michiels Philippe, 25-09-2013 14:12 #69
Toeval of niet, sinds ik niet meer naar Gambia reis heb ik geen last meer van dit syndroom. Ieder keer dat ik terugkwam was "het" er weer. Weet niet wat, maar dat er iets was staat buiten kijf.Verlamd, kon iets voelen, kon niks zeggen, kortom een nare ervaring, hoewel er niks kwaadaardig aan was, was er soms ook een goed gevoel bij als ik wakker werd. groeten, phil

David, 10-09-2013 05:52 #68
Toen ik jonger was heb ik het 4 a 5 keer gehad werd dus wakker kon niet bewegen zag een bepaalde schaduw wist het niet zeker angst kwam dus op paniek dacht ook ben ik wel goed wijs is het niet echt/of wel… maar door het geloof in iets goed in mijn geval dacht ik in mezelf aan Jezus en in mijn gedachte zei ik dan het gebed op en toen ging het weg en is daarna na elke keer dat het weer kwam en elke keer bad ik intenser in gedachte want tja kon niet bewegen dus met de gedachte dus maar na de 5e keer niet meer terug gekomen gelukkig zeg ik dan maar! Nare ervaring of het nou echt geweest is of niet… kneep meestal nadat het geweest was in mijn armen en voelde wel dat ik wakker was… Tja ik schrijf dit nu omdat meerdere mensen het geplaatst hebben anders had ik het misschien niet gedaan. Je komt anders dan ongeloofwaardig over. 27 jaar heb ik daar nu geen last van meer maar of ik nu nog geloofwaardig ben is de vraag ben geestelijk ziek geweest heb daar med voor. Maar goed voor de gene die er last van heeft probeer ook met het geloof het weg te werken dat is mij wel gelukt… thx to God and in the name of Jezus. Groetjes D.r. m1967

Chillius, 29-08-2013 09:59 #67
Hallo, ik ben een jongen van 22 jaar. Ik heb dit al 4 keer gehad voor vandaag, maar vannacht was ik me overal bewust van. Vlak voor het in slaap vallen schrok ik weer op. Bij de 3e of 4e keer was het raak. Ik kon alleen maar naar het plafond kijken want al mn ledematen werkten niet meer. Toen begon het plafond te draaien. Ik was nog genoeg bij om mn aandacht te vestigen op de vraagt is het echt of lijkt dat maar? Dat leek maar want toen ik er op lette draaide het helemaal niet rond maar voelde het wel zo. Vervolgens gaf ik alles wat ik had om overeind te komen en ik kwam ongeveer halverwege. Toen voelde ik een gigantische druk op mijn hoofd die mij vervolgens naar beneden drukte. Ook was er een boze onverstaanbare stem te horen maar een gedaante heb ik niet waargenomen.

Veronique, 14-05-2013 10:46 #66
Ik werd plots wakker van iemand die in mijn poep kneep, volledig verlamd en bang natuurlijk, lig te woelen, kijk op de wekker en zie letters ipv cijfers!? de 2de keer word ik wakker van het gevoel van iemand die op mijn schouders duwt, weer verlamd! de 3de keer voel ik me man op me liggen, ik voelde duidelijk zijn geslacht! ook weer verlamd maar kon toch op mijn roepen! weet iemand wat dat geweest kan zijn!
liefs veronique

Anoniempje, 13-05-2013 21:07 #65
Ik ben een man van middelbare leeftijd. En werk en leef onregelmatig. Daardoor al jaren niet vaste slaaptijden en slaapuren. Werk wisseldiensten en tijden verschillen per dag.

De eerste keer slaapparalyse had ik toen ik ongeveer 20 jaar was. In die puberperiode was ik nog niet echt aan het werk. Studeren en bijbanen. In het weekend lekker uit. Ik was in die periode van mijn leven, soms nog wel eens aan het experimenteren met drugs en ging regelmatig stappen. Soms sliep ik een hele nacht niet, want dat vond ik zonde van de gezelligheid. De dag er op ging ik dan gewone tijd (in de avond) naar bed om weer in mijn ritme te komen. Op zo'n soort avond is ook mijn eerste keer slaapparalyse geweest. Ik lag in bed om in te slapen. De drugs waren toen al uitgewerkt en was al een tijdje moe, voordat ik echt naar bed ging. Had de tv zachtjes aan en het regende buiten. Ik besefte ineens dat de tv nog aan stond en ik wilde deze uitzetten, maar kreeg mijn lichaam niet meer in beweging. Ik begon daar tegen te vechten, maar kwam niet in beweging. Ik dacht dat ik gestorven was en raakte daardoor in paniek. Ik ging zoeken naar reële gedachten en merkte dat ik mijn eigen ademhaling hoorde. Ik kon de tv horen en wist precies waar ze het over hadden. Ik hoorde ook de regen en onweer buiten. Daardoor werd ik wat kalmer. Mijn ogen schoten (ook) niet open. Ik voelde precies hoe mijn deken lag en één hand buiten de dekens lag. Die voelde ook kouder aan dan de rest van mijn lichaam. Mijn zintuigen werkten dus en had gevoel, geur, gehoor. Ik kreeg ook het gevoel dat iets of iemand aanwezig was. Ik ging mij focussen of diegene dichterbij kwam en daardoor kreeg ik een benauwd gevoel, alsof de kamer ook kleiner werd. Ik raakte wederom in paniek en ging ertegen vechten. Ik dacht aan ontvoeringen door buitenaardse wezens en daardoor werd mijn angst groter. Probeerde te schreeuwen, wat niet lukte. Uiteindelijk schrok ik plots wakker, met een schreeuw. en zat in een klap rechtop!
Ik had toen ook erge hoofdpijn. Ik was erg bang en durfde niet meer te slapen. Ik ben er uit gegaan en ben afleiding gaan zoeken. Kort daarop kwam de slaap opnieuw. Inslapen ging toen goed.

Zo'n incident heb ik daarna vaker meegemaakt. Ik dacht dat ik gek was geworden of ik permanente hersenbeschadiging had opgelopen of iets. Durfde het ook eerst niet te bespreken met anderen.

Door ervaring kwam ik erachter dat als ik mij er aan overgaf en ontspande ik sneller er uit kwam. Terwijl ik daarvoor altijd dacht dat ik mogelijk zou overlijden als ik mij er aan overgaf. Ook kwam ik erachter dat ik deze incidenten altijd had als ik de nacht ervoor weinig of niet geslapen had. Dus eigenlijk als ik oververmoeid in slaap viel. Ook merkte ik dat ik dit ook vaker had als ik drugs had gebruikt. Het ging daarbij om xtc en denk dat door de mdna ik overgevoelig was voor prikkels en dat een middel is dat vermoeidheid tegen gaat. Je wordt er dus extra alert, wakker en bewust van.

Uiteindelijk zag ik een documentaire op tv. Denk dat ik toen al 5 incidenten had meegemaakt. Toen kreeg het voor mij een naam en kon het ook makkelijker plaatsen. Dit geeft mij ook meer rust als het gebeurt. Ik heb het later ook met mijn ouders besproken. En hoorde dat mij moeder dit ook vaak heeft. Dus mogelijk ook erfelijke factor. Echter had zij tot dan toe dit nooit uitgesproken, omdat ze bang was dat men haar niet zou snappen.
Daardoor kon ik er later ook zelfs om lachen als het gebeurt. Ik geef me er volkomen aan over, en ontspan mij volkomen. Meestal is het dan al na één minuut over. Ik ga gewoon even liggen luisteren, denken aan andere gedachten. En dan na een minuut wil ik ineens iets bewegen en dat lukt en schrik dan weer wakker. Als ik weer direct ga slapen, val ik weer in die paralyse. Dus eerst echt bed uit, en even afleiding zoeken. Dan opnieuw proberen.

Ik heb een stressvolle baan. Toch probeer ik privé vaak de rust te zoeken. Drugs gebruik ik al lang niet meer. Daardoor komt het momenteel niet veel meer voor. Ik werk nog wel onregelmatig, maar slaap gewoon elke nacht wel genoeg uren. Ik merk dat het soms weer tijdelijk terug komt, als ik zowel op werk als privé even veel stress heb. Voor mij echt een signaal om even wat minder de stress op te zoeken en meer rust te creëren.

Echter heb ik afgelopen nacht weinig geslapen. Ik dacht vanmiddag even een tukje te doen op de bank. Had ik weer heel iets anders, wat ik nog nooit had meegemaakt. Weet ook niet of dat hiermee verband houd. Maar ik was zwaar aan het dromen. Echter gebeurde er van alles wat dus niet klopte. Normaal ga je mee in je droom, maar nu was ik mij erg bewust dat alles niet klopte. Ik ging zitten nadenken wat er mis met mij was. De droom sprong van scene naar scene, en kwamen wel dingen in voor wat ik die dag of de dag ervoor meegemaakt had, maar dan in een ander jasje. Maar was duidelijk aan het verwerken. Elke scene was wel iets wat er speelde, maar de scènes sloten niet aan. Echter alle onlogische dingen snapte ik niet. Eerste scene was ik boos, agressief en sloopte alles wat los en vast zat. In de tweede scene (wat ik mij kan herinneren) was ik op straat bij een BBQ, en werd ik ook half gek, omdat ik ineens ergens anders was. Ik begon scene twee ook half wazig. Alsof ik in een dronken roes was. Alles was ook vaag. Ik miste een stuk tussen de scènes, en was mij daarvan bewust. Daardoor ging ik dromen dat er iets in mijn drankje was gegooid. In scene twee waren ook personen aanwezig die ik niet kende. Daar werd ik boos op, maar omdat ik niet lekker op mijn benen kon staan en duidelijk kon praten tegen ze, kon ik geen weerstand bieden. Ik kon mij niet verstaanbaar maken, maar was wel aan het nadenken wat er mis met mij was. Ik wilde weg en begon ook half te vechten met die gasten. Toen was er een kennis die mij meenam naar de veiligheid toe. Sleepte mij mee. Maar ik vertrouwde niemand, ook die kennis niet. Ineens sprong de tijd weer vooruit en zat ik in een auto (bij die kennis) waar het stuur rechts zat. Ik legde de kennis uit wat er allemaal niet klopte, en vroeg hem waar mijn verloren tijd heen was. Er kon mij geen antwoord gegeven worden hierop en kreeg geen contact. En ik wist dat dit niet klopt, maar wist niet dat ik droomde. Toen sprong ik door naar scene drie. Andere locatie. Ik ging in scene drie, terwijl er weer andere dingen gebeurden, denken aan scene twee en waarom het stuur aan de verkeerde kant zat, en waarom ik boos was geworden in scene één, terwijl ik normaal niet zo reageer. Ik zocht oplossingen voor de onlogica. Ik kon ook terug denken en kon mij toen ook meer herinneren aan scene twee dat andere auto's op de snelweg ook bestuurders had aan de rechter kant. Alsof ik ook flashbacks had naar de tweede scene en beleefde dat weer opnieuw. Ik werd in mijn droom ook langzaam gek, door wat er allemaal gebeurde, en werd steeds bozer. Ervoer de wereld als echt, maar totaal niet kloppend. Uiteindelijk werd ik gewekt.

Ik voelde mij echt Alice in wonderland. Zoekend naar wat dit allemaal betekent zoeken op Googlen en zo op deze site. Daarom maar even al mijn ervaringen erbij zetten. Wie weet heeft iemand hier ooit wat aan in de toekomst…

D. van Ree, 04-12-2012 13:01 #64
Dit is een opluchting om te lezen. Ik kamp al sinds kinds af aan met waarschijnlijk dit fenomeen. Als kind zijnde had ik vaak tijdens het slapen een drukkend gevoel op het hoofd en ik zag altijd (niet lachen) een bepaalde foto van een man welke heel raar met zijn lippen over elkaar heen hing. Beetje vaag maar ik kon dan niks uitbrengen en werd dan al gillend wakker. In sommige gevallen werd ik niet gillend wakker maar ik zag dan een donker zwarte gedaante naast me bed staan wat eigenlijk heel snel weer verdween.

Die nachtmerrie/verlamming heb ik heel lang gehad maar is uiteindelijk verdwenen. Ik was overtuigd dat ik als kind zijnde geesten had gezien maar nu ik dit lees vind ik dit eigenlijk een meer logische verklaring.

Rond mijn pubertijd had ik nog een ervaring dat ik niet kon bewegen en ik was overtuigd dat mijn geest in de badkamer stond aangezien ik zelf de kraan hoorde druppelen. De kraan druppelde overigens ook echt toen ik ging kijken nadat ik wakker werd.

Verder bleef het vrij rustig behalve sinds een aantal jaar weer. Ik slaap onregelmatig, ik heb op dit moment geen werk waardoor slaaptijden eigenlijk weinig gestructureerd zijn.
Ik heb een jaar terug een ervaring gehad op de bank. Ik leek in slaap te vallen. Als ik er over terug denk klopt het dat het een hallicunatie geweest moest zijn. De tv was uit in mijn droom terwijl deze wel degelijk aan stond. De huiskamer leek hetzelfde alleen klopte alles niet geheel. Zo zag ik de eettafel wel maar kon ik doorheen kijken. En waren er meer stoelen dan überhaupt aanwezig in de kamer. Ik kon niet bewegen en het was erg eng.

Verder lees ik een ervaring van iemand over gehijg dit heb ik ook vaker meegemaakt. Ik heb dan wel men ogen dicht maar het lijkt of er een zwaar gehijg bij me in de buurt is en het lijkt niet op de ademhaling van men partner.

De laatste keren had ik door dat ik het voelde aankomen dit is helaas wel met bijkomende hartkloppingen en angst gevoel. Toch bleef het lastig daarop in te spelen ik maak nu vaak het begin mee. Ik krijg dan voor een sec een druk zoemend geluid en een paar keer heb ik een schreeuw gehad. Het blijft eng ondanks dat ik wist dat het me niks deed. Het blijft nu dus een schreeuw en dan direct ben ik weer klaarwakker met hartklopping en angstgevoel. Ik kruip dan gewoon lekker dicht tegen men partner aan en blijf ff wakker tot het sluipende aankomst gevoel weg is en kan dan gewoon slapen. Ik denk dat het nu wel helpt dat ik weet wat het is.

Sterkte voor de rest! het heeft een naam dus je kan je net als ik weer goed voelen en niet denken dat je gek begint te worden! :D

Gert, 21-10-2012 00:02 #63
Ik heb er jaar of 10 terug voor het eerst last van gehad. wist toen niet wat het was en schrok er erg van. jaar of 5 terug weer een keer en toen heel af en toe (1x per jaar) last van gehad, laatste tijd extreem vaak, soms 3x in een uur. ik had eerst altijd dat als ik 1 lichaamsdeel kon bewegen dat ik dan weer wakker was… nou had ik het net weer een paar keer alleen nu probeerde ik me voet te bewegen om wakker te worden en merkte dat ik wel mijn voet kon bewegen maar ik werd verder niet wakker. dus ik mijn arm proberen omhoog te doen en met veel moeite ging hij heel langzaam iets omhoog, maar verder kon ik niks bewegen. ik schrok hier behoorlijk van omdat ik eigenlijk (tot nu toe) helemaal wakker werd als ik 1 ding kon bewegen. Hebben meer mensen dit? dat ze wel iets kunnen bewegen maar nog steeds in die slaapverlamming zitten?

Tobias, 30-07-2012 02:25 #62
Heel irritant dit, had het toevallig net weer. Aan de tijd te zien 02:20 is ook wel te merken dat ik niet in slaap kon komen ongeveer 7x achter elkaar gehad nu telkens als ik wil gaan slapen heel irritant.

Ik lig meestal eerst te slapen dan word ik me bewust dat ik lig te slapen en dan begint het alleen mijn ogen kunnen open en kan niks bewegen. Vaak komt er iemand op de rand van me bed zitten die mij aanraakt of naar mijn hand grijpt. Ik weet dat ik mijzelf moet ontspannen alleen het is soms niet meer te volgen of je nu droomt of echt wakker bent het zit er telkens tussenin.

Overigens denk ik dat het gekomen is, omdat ik lucide probeerde te dromen. Dit raad ik dus ook af. Simpelweg, omdat je dan leert hoe het mogelijk is je erzelf langer van bewust te zijn dat je gewoon wakker bent terwijl je slaapt. Ik weet nog wel dat ik ging liggen wachten tot mijn lichaam sliep en ik ging dromen en ik mij daarvan bewust was. Dus dit is waarschijnlijk de oorzaak helaas jammer misschien nooit moeten proberen, maar zo erg is het nu ook niet alleen soms heel irritant als je gewoon wilt gaan slapen.

Rob, 25-07-2012 13:12 #61
Heb regelmatig last van slaapverlamming. Doodeng. Ook al weet je dat je er uit komt door rustig te blijven. Vanmorgen keek ik op mijn horloge 7.07 uur. Toen ik uit de droom kwam was het 7.20 uur! Vaak heb ik het gevoel dat er iets achter me komt liggen. Ik voel de aanrakingen en het snelle beestachtige gehijg. Niet van een mens of iets wat mij bekend zou kunnen voorkomen. Als kind had ik het ook en voelde toen dat er op mijn rug werd getikt soms gestreeld. Ook ervaringen met hele enge gedaantes. Schreeuwen lukt niet. Zwart wat over je heen glijdt… geen adem meer kunnen krijgen… rustig proberen te blijven… bewust zijn dat je niets kunt… dan slaat de paniek weer toe en komt de gedaante steeds dichterbij… de geluiden alsof je hoofd uiteenspat… doodsangst… het gevoel 'dit was het dan'… de aanrakingen… je voelt het echt!
Zelf denk ik dat die 'hallicunaties' iets is wat in de hersenen gebeurt. Niets paranormaals. En misschien wil ik daar ook niet aan denken. Dat maakt het alleen maar erger creapier… en dat is het zo al erg genoeg!

Sweety, 10-07-2012 19:49 #60
Ik was in de huiskamer op de bank onder mijn deken in slaap gevallen.
Zat op een gegeven moment in een vrij drukke droom… wat ik me er nog van herinner is… dat ik aan het proberen was een vuilniszak dicht te knopen maar dat wilde maar niet lukken.
Vanuit die droom schrik ik plots midden in de nacht wakker, dat wil zeggen ik open plotseling mijn ogen… Ik lig op mijn linkerzij met mijn gezicht naar de rugleuning van de bank en mijn rug naar de huiskamer.
En ik ontdek dat mijn lijf verlamd is… kan me niet bewegen… niets, kan nog geen vinger of teen verroeren…
tegelijkertijd wordt er aan mijn rugkant een beetje aan mijn deken getrokken, alsof de deken een stukje van mij afgleed en op de grond valt, en ik hoor daarbij een zacht geluid wat ik niet goed kan omschrijven…
Ik probeer uit alle macht mijn lijf in beweging te krijgen en om me om te draaien en de deken terug te trekken… nog steeds geen vinger in beweging te krijgen.
Vervolgens voel ik enkele seconden later dat de deken terug onder mijn rug/linkerzij word gestopt.(alsof iemand je instopt )… en weer met dat zelfde geluid erbij… maar de deken trekt zo strak om mij heen en ook gedeeltelijk over mijn mond en neus dat ik er benauwd van word.
Compleet in paniek en doodsangst probeerde ik te schreeuwen… wat ook niet lukte… want er stond echt iemand achter mijn rug in de kamer!
Voor mijn gevoel een aantal seconden later kwam mijn lijf langzaam weer in beweging… eerst mijn rechter arm en kon zo de deken van mijn gezicht trekken.
Ik wist niet hoe snel ik mij om moest draaien… nog altijd zwaar in paniek en met uitgeput gevoel in mijn lijf… bang om te zien wat ik eventueel te zien zou krijgen.
Eenmaal omgedraaid leek ik direct weer… (want tijdsbesef heb je niet )… in de verlamming terug gezogen te worden… met moeite kon ik mijn ogen openen want zelfs mijn oogleden voelden zwaar.
Wat ik zag… gewoon mijn huiskamer zonder persoon, geest of beest… al leek het heel even of de contouren van mijn beelden onder de schoorsteen veranderden.
Ik riep mezelf in gedachte tot de orde en beval mijzelf de ogen open te houden en te zorgen dat de verlamming niet weer optrad.
Eigenlijk moet je op zo'n moment even opstaan… even echt wakker worden… half uurtje TV kijken of iets anders doen, maar mijn lijf voelde zo vreselijk zwaar, werkelijk als lood… dat het mij niet lukte
om overeind te komen… wel lukte het mijn ogen open te houden… ik vermoed enkele minuten… en probeerde mijn gedachten los te rukken van de angstervaring en aan andere dingen te denken.
Ik weet nog dat ik in gedachte tegen mezelf zei… nu kun je wel weer gaan slapen…
Laat in de ochtend wakker geworden met direct de herinnering van die angstige momenten van die nacht.

Brambo, 15-06-2012 17:35 #59
Enge verhalen allemaal, gelukkig lees ik dit overdag! Nu ik dit allemaal weet, ga ik er zeker voor uitkijken, het is onwaarschijnlijk rete vervelend zoiets te ervaren. Ik heb het nog nooit gehad, maar waarschijnlijk wel bijna. Toen ik klein was lag ik wel eens in mijn bed, heel rustig maar toen ik even zo gelegen had voelde ik plots alsof ik viel, wat dus het verlammen van mijn spieren moten zijn geweest. Ik schrok er van en dat stopte de verlamming ook. Een keer was dit meerdere keren achter elkaar gebeurd en ik viel bijna in slaap, ik probeerde wakker te blijven om het "vallen" te voorkomen, maar viel later in slaap zonder enige klachten. Nu heb ik dit nooit meer, misschien omdat ik nu constant beweeg in bed. Ik herinner me nog van twee/drie jaar gelee of zo, mijn ouders waaren zojuist gescheiden, ik nieuwe kamer, niet leuk, donkere tijden. Ik had snachts het raam openstaan en werd s'morgens vroeg rond 4 uur wakker. Ik voelde strelingen langs mijn lichaam en mijn deur klapperde heen en weer tegen de muur, zo heb ik daar doodsbang, denkend dat ik slaapverlamming had ookal kon ik mezelf bewegen, ik durfde alleen niet, en denkend dat er geesten of zo waren. Tot 7 uur toen mijn wekker ging en ik eruit ging. Dit kwam naturlijk omdat mijn raam open stond en de wind door mijn kamer ging, maar aangezien ik rond die tijd in dikke boeken over slaapverlamming/geesten/paranormale shit aan het lezen was, dacht ik dat serieus. Nu weet ik dat de werkelijke ervaaring stukke erger is.

Tracy, 21-04-2012 23:38 #58
Sinds een paar maanden is de slaapverlamming ook bij mij begonnen. Ik dacht dat er iets met mij mankeerde tot ik eens ging zoeken op internet. Ik kwam op deze site terecht. Gelukkig ben ik niet de enige want het is niet iets wat je gauw aan iemand verteld.
Die schim zo raar. De eerste keer stond hij eerst in de hoek van mijn slaapkamer. De tweede keer ging hij dus echt boven op mij zitten in bed. Daarna deed hij zijn handen om mijn nek en probeerde mij te wurgen en het besef dat ik dus sliep en ik moest proberen wakker te worden en wetende dat hij de macht over je heeft zolang je je niet kan bewegen. Ik kon niet anders dat vechten. Ik heb hem met mijn benen van mij af getrapt daarna rende ik de slaapkamer uit en maakte de voordeur open om naar buiten te rennen. Dat lukte niet ik maakte mij weer los van zijn greep en rende naar de woonkamer en probeerde uit het raam te vluchten. Hij hield mij vast en ik draaide hem met zijn rug tegen het raam en heb hem het raam uit gegooid. Dus je kan je echt wel verzetten. Nu ben ik er niet meer bang voor omdat ik weet dat ik win. Alleen komt hij snachts en prikt in mijn zij. Zo irritant.

Syl, 10-04-2012 14:12 #57
Ik had vanochtend een slaapverlamming, voor het eerst. Ik had er al eerder over gelezen, want ik had een tijdje geleden op internet opgezocht hoe je een lucide droom (een droom die je zelf kan besturen) kan bereiken. Ik was dus heerlijk aan het dromen, totdat ik in mijn droom echt besefte dat ik aan het dromen was. Heel gek. Geestelijk werd ik dus wakker, lichamelijk niet. Een voorstadium van een lucide droom bereiken is dus slaapverlamming (body paralysis). Ik wist dus dat je absoluut je ogen niet open moest doen tijdens de verlamming. Dan zul je enge verschijningen zien en rare dingen voelen. Dus ik hield mijn ogen dicht. Ik wist wat me op dat moment overkwam, maar ik schoot alsnog erg in paniek. Ik had gelezen dat, als je wilt ontwaken uit de verlamming, dat je je adem in moest houden. Dit hielp niet bij mij. Ik had gek genoeg wel volledige controle over mijn ademhaling. Nadat het adem inhouden niet lukte, ademde ik heel diep in. Toen kon ik me gelukkig weer bewegen. Ik was nu ook lichamelijk wakker. Aan de ene kant was ik heel bang dat dit was gebeurd, maar aan de andere kant vind ik het wel jammer dat ik zo in paniek raakte, want ik probeer al heel lang een lucide droom te bereiken en het was me bijna gelukt!

Hester, 26-03-2012 17:04 #56
Sinds de geboorte van m'n zoontje, nu 3 maanden, heb ik ook last van slaapverlamming. Bij de eerste zo'n 10 weken geleden, wist ik werkelijk niet wat me overkwam, ik dacht dat ik dood ging. Er zat ook een hallucinatie bij die begon met een hard gegil, het gevoel dat er iemand bovenop me zat, ik lag op m'n zij, en daarna het gevoel (niet lachen) als m'n zoontje aan m'n pink zat te zuigen. (wij waren destijds bezig met fingerfeeding omdat hij de borstvoeding niet goed oppikte. Dus dat gevoel zal daar wel mee te maken hebben gehad.) Ik kon bijna geen ademhalen, en probeerde hard te gillen, de verlamming duurde ongeveer een minuut, maar lang genoeg om me rot te schrikken en de rest van de nacht geen oog meer dicht te doen. Ik heb dezelfde dag nog opgezocht, en was ietswat opgelucht toen ik over de slaapverlammingen las, maar ook wist ik dat ik dit noooit meer wilde meemaken. Helaas! Nu nog steeds bijna elke nacht. Dit mede door de gebroken nachten met m'n zoontje. Ook hebben de angsten voor de slaapverlammingen geleidt tot angst/paniekaanvallen en harkloppingen bij het in slaap vallen. Ik heb nu slaapmedicatie om in slaap te vallen.
Sinds ik weet dat het om slaapverlammingen gaat, heb ik geen last meer van hallucinaties, heel af en toe begint het wel met een geluid (alleen als ik ermee wakker wordt) De laatste tijd val ik er ook wel eens mee in slaap. Dan voel ik het aankomen, en kan ik het heel soms nog optijd tegenhouden, maar vaak ook niet. Dan probeer ik eruit te komen door met m'n ogen te bewegen, diep in te ademen, of m'n kaak te bewegen. Ik voel dan m'n tanden over elkaar glijden en dan weet ik dat ik me snel weer helemaal kan bewegen.
Ik hoop echt dat als m'n nachten weer beter worden, de slaapverlammingen zullen verdwijnen. Want wat Ricarde ook zegt, ik kan er echt niet aan wennen en het ook niet als iets positiefs zien. En het zelf opwekken, dat zal ik al helemaal niet willen proberen! Ik wil m'n nachtrust terug!

Jolanda, 05-03-2012 16:35 #55
Ik heb dit vannacht gehad. Precies wat hier bovengenoemd staat.
Ik droomde dat mijn wekker ging en ik uit bed stapte. Toen zag ik dat de gordijnen open waren terwijl ik die had dicht gedaan. Ik raakte bewusteloos en viel op de grond. Er werd van buitenaf keihard aan mijn arm getrokken maar ik wilde niet, toen werd ik wakker. Mijn armen en benen werden heel warm en gingen tintelen. Ik voelde mezelf omhoog getild worden echt super vaag! Ik probeerde te bewegen maar het lukte niet, alleen mijn vingers van mijn linkerarm konden op en neer. Ik wachtte het gebeuren 5-10 minuten af maar er veranderde niks. Mijn hart stond in mijn keel en ik riep mijn vriend. Ik had ook moeite met ademhalen, ik raakte in paniek en begon te huilen. Toen kreeg ik mijn armen en benen weer langzaam terug.

Ik vond dit echt een te enge gewaarwording en hoop dit niet meer mee te maken. Vonden jullie dit ook zo beangstigend? Of droomde iemand anders misschien ook dat er aan je werd getrokken van buitenaf?

Mitchel, 02-03-2012 17:42 #54
Ik zou graag een tip willen geven om uit de slaap verlamming te komen je kan nog ademen en dt heb je onder controle dus ga snurken dn wordt je wakker ik hb dit ook wel vaker en vriend vn mij had dit laatst ook en dus toen zij ik dt hij moes gaan snurken en het hielp ook gelijk bij hem!

Tinka, 18-10-2011 12:25 #53
Hallo, ik heb deze verschijnen ook gehad, en nu ik dit allemaal lees lijkt het mij idd een slaapverlamming te zijn, ik woonde in een vrouwenopvang, waar al de verhalen de ronde doen dat er geesten zijn en dat het vroeger een dokters partijk was en dat het op vader en zoon overging, en dat de achterste deel een nieuwe aanbouw is waardoor de geesten gescheiden zijn en dat ze elkaar niet meer konden vinden! niet dat ik super gelovig ben, maar me dochter van 9 toen 7,5 kwam ook van die bizare verhalen, dat je idd ongerust naar bed ging… het ging als volg, hoorde van alles toen ik in bed lag uiteindelijk inslaap gevallen met voelde ik iemand over me heen kruipen ik voelde de deken dat tie gespannen werd het kwam steeds meer naar boven en dan schrik je wakker het eerste dat mijn kind en begon haar te roepen ik voelde dat me mond open neer ging maar kwam geen geluid uit, begon harde te schreeuwen ik hoorde me zelf en dat gvd waarom hoord niemand mij ik kon mijn lichaam niet meer bewegen keek naar me deur en zag de klink naar beneden gaan begon nog harder te schreeuwen en sloot me ogen en begon de koraan op te zeggen en met begon me voeten en benen te tittelen en kon ze bewegen, en uiteindelijk kon ik alles bewegen, en keek eerst onder me bed en rende naar me dochter de lag lekker te slapen, pfff wat een opluchting, keek naar me deur die was gesloten maar wel van de slot af, dat was wel heel erg vreemd, heb me een sigaret gerookt en verder gaan slapen, deze voorval is niet meer gebeurt, maar de geluiden en een soort van cirkels of balletje boven me hooft of rond me lichaam, dat ik d8 wat is dat, ben toen naar een paranamale vrouw geweest, en die zeide me dat ik gevoelig ervoor was, en dat de geest kontakt probeert te zoeken om me iets duidelijk te maken… maar sinds dien heb ik er geen last van gehad (slaapverlamming) en dat is nu ruim 2 jaar geleden, en de reden dat ik de koraan op heb gezeegt is dat me ex dat geleerd heeft en het gebedje van ons niet kon! maar ja wat ik al zeg is niet meer voorgekomen… gelukkig.

Nadia, 16-10-2011 21:32 #52
Wie heeft ooit van een paars licht een man zien komen die datzelfde waarschijnlijk doet denk ik, want zie vaak erna of ervoor een paarse schim


Kan iemand mij helpen?hij komt uit een paars licht, waarom ziet iedereen behalve ik hem in het paars en doet deze extremere dingen/?

Molly, 28-09-2011 22:42 #51
Hoi allemaal, ook ik heb zo nu en dan een 'nachtelijke verlamming', sinds mijn achttiende jaar (nu 25). In het begin was het heel eng, maar inmiddels weet ik dat ik ze alleen krijg als ik oververmoeid ben of te weinig slaap heb gehad. Een tip aan iedereen: ga er gewoon in mee. In het begin verzette ik mij heel erg, waardoor ik inderdaad in paniek raakte, ging hallucineren etc. Maar als ik het nu voel aankomen, vind ik het soms juist wel prettig. Ik denk aan iets fijns waar ik over wil dromen, en binnen een paar seconden ben ik in slaap waarna ik 'normaal' wakker word. Ik ondervind dus alleen de opkomende tintelingen, soms suizingen in mijn oren, maar als ik me er niet tegen verzet is het echt geen probleem. En hoe meer stress/zorgen/angst, hoe slechter je slaapt, en hoe eerder je zo'n verlamming kan krijgen. Dus ik zou zeggen: slaap lekker allemaal ;)

Berrie, 05-09-2011 21:46 #50
Iris, wat jij hebt is voor mij heel erg herkenbaar. En wat een ander hier ook zegt: "Het is heel bizar dat veel mensen hetzelfde hebben". Ik zie verschillende gezichten, meestal dezelfde, maar ook één keer een man geposeerd op een foto, een soort van leger dossier foto. De foto was zwart wit. Degene die ik het vaakst zie is in verschillende toestanden: Blij, boos, ogen gesloten en agressief. Geen haar en groeven in het gezicht.
ebit weet ik niet. Zodra ik mijn ogen stil houd zie ik hem als een foto, beweeg ik mijn ogen dan vervaagt hij.

Een andere keer voelde ik dat ik ineens in een trein lag, ik voelde het op en neer gaan door de rails en over de intercom hoorde ik een buitenlandse stem. Om mij heen hoorde ik mensen. Dit vond ik niet fijn en heb een schok naar mijn armen en benen gestuurd om wakker te worden. Dit lukte.

Mijn slaapverlamming treed meestal bij het in slaap vallen op.
Eigenlijk nooit bij het wakker worden.

Heb het er met de huisarts over gehad. Deze heeft mij heel mooi gerust gesteld en dit werkt ECHT:
Mijn huisarts vertelde dat hij dit zelf ook had! En vroeg mij wat voor gedachten ik heb als mij dat overkomt.
Ik vertelde hem dat ik het heel angstige en negatieve gedachten heb, tijdens de verlamming ga ik er vanuit dat ik er in blijf en niet weer wakker wordt.

Hij zei tegen me dat hij dat niet had. Hij ging er heel erg van genieten en denkt bij zichzelf "misschien is dit wel de reden dat er mensen drugs gebruiken" Hij is heel positief tijdens de verlamming. Ook vroeg hij me waar ik me druk over maakte, want ik werd elke keer gewoon weer wakker… Kortom: een hele geruststelling.

Ik heb dit ook geprobeerd en de eerste keer ging niet goed. De 2e keer (afgelopen nacht) ging uitstekend! Ik heb geen gezichten gezien, geen enge dingen gehoord, ik voelde me wel alle kanten op slingeren. Van voren naar achteren, naar links naar rechts zeg maar…
Ik kreeg ook kippenvel, maar dan op een prettige, spannende manier, omdat ik mezelf overtuigde dat ik het als prettig moest gaan ervaren. Tijdens de verlamming haalde ik steeds mijn dokter voor ogen, die me vertelde dat ik een ander gedachtegoed aan moest nemen. Op den duur moest ik lachen, het was net alsof ik aan de achterkant van mijn hersens werd gekieteld. Al met al geen vervelende ervaring. Ik hoop dat ik hiermee iets bijdraag aan anderen die dit lezen en het kennen.

Gr Berrie

Jerry, 10-08-2011 17:42 #49
Ik denk vaak ook dat ik demonen en dergelijken zie, al geloof ik er gewoon niet in. Het zijn vaak witte vlekken, of zwarte bewegingen in mijn slaapkamer. Ik denk dat dit echter komt door teveel stress, dan heb ik er vaak last van. Het kan je echt heel erg bang maken, en dingen laten denken die niet waar zijn.

Wat ik er aan doe is mezelf een soort van verlammen. Je moet gewoon je ogen rustig dicht doen, maar niet knijpen. Vervolgens neem je alles op wat je ziet en geef je het een plaatsje in je hoofd. Blijf heel erg geconcentreerd en creatief, vervolgens voel je jezelf niet meer en ben je volledig in rust.

Soms wordt ik ook ongewild verlamd wakker, ik heb dan geen last van angsten of illusies. Wel voelt alles heel surreëel en heb ik het gevoel dat ik mij van binnenuit wakker moet gooien. Aparte ervaring, maar niet erg.

Claudia, 01-08-2011 20:38 #48
Ik heb ook soortgelijke dingen meegemaakt. Ik dacht altijd dat niemand dit had meegemaakt, maar godzijdank ben ik niet de enige. Ik heb het aan niemand verteld omdat ik totaal niet in zulke dingen geloof en niemand zou me geloven. Toen ik nog bij mijn ouders woonde kreeg ik ook veel slaapverlammingen. Ze gingen vaak hetzelfde en ik zal proberen ze zo goed mogelijk te beschreven. Een schim komt op me zitten, ik flip en probeer te schreeuwen krijgen slaan en bijten.

Ik kan niks want mijn lichaam wil niet meewerken ik 'vlucht' altijd naar de verwarming en houd me daaraan vast. de 'schim' trekt aan mijn benen ik probeer zo hard mogelijk te krijsen! Maar er komt geen geluid uit mijn keel.

Dit gaan verschillende keren zo, ik ben bang om te slapen en houd me muisstil, en durf bij het inslapen al niet te bewegen, ik weet dat hij komt het was een gewoonte in die periode. Elke keer gebeurt ongeveer hetzelfde, soms is de schim 'harder' als anders. Ik word vaak wakker doordat ik mijn oogleden weer kan bewegen, ik weet tijdens het hele proces ook dat het een droom is, maar het lukt niet eruit te ontwaken. Ik kan alles wat er gebeurde navertellen, alleen nu ik er over vertel is het wat vaag geworden.

Na een keer of 10(?) van zulke vreselijke 'ontmoetingen' weet ik de bedoeling van de 'schim'. Hij wil seks, nadat hem het 1x gelukt is seks met mij te hebben (en ja, het was échte seks) vond ik de seks minder erg als de angst. Hij komt meerdere malen terug om seks te hebben, ik ben veel minder angstig en zodra hij zijn 'lust' heeft gehad is hij snel verdwenen en kan ik rustig slapen. Je kan er toch niks tegen beginnen, en de seks is nog aangenaam te noemen ook. Op een gegeven moment komt hij niet meer terug, en heb ik er geen last meer van gehad.

Na de eerste keer seks heb ik gegoogeld met 'seks met geesten' enze want ik was er flink van aangedaan. Enige wat ik kan zeggen, laat het gebeuren, dat ben je snel van je schim af. Geen idee of ze trouwens allemaal zo zijn?

Latischa, 01-07-2011 13:54 #47
Ik heb dit exact hetzelfde gehad vroeger, ik was ong 5/6 jaar. ik woonde nog bij mijn ouders thuis. (mijn verleden was niet zo lekker) elke nacht als ik naar bed moest was ik heel erg bang. op een of andere manier mocht ik geen geluid maken. geen onverwachte bewegingen of schreeuwen. ik bleef dus elke nacht zo lang mogelijk op.
als ik uiteindelijk een beetje kon slapen, had ik vaak het gevoel dat er iemand was die naar me keek, ik wist het gewoon als jong meisje. als ik dieper in slaap viel kwam het naar me toe, ik leek op dat moment klaar wakker, en gilde dan. maar als ik gilde kwam het harder naar me toe storme ik zag toen echter een groot licht als of er een trein op je afkwam, ik dook altijd diep in mijn dekens en als het bij me was leek er een groote donder door me lichaam heen te gaan. elke nacht kwam dit weer, ik werd steeds banger om te gaan slapen.

ook heb ik een soort gelijke ervaring meegemaakt maar dan niet om bang voor te zijn.
ik droomde vroeger vaak hetzelfde, altijd dat er een brand zou zijn, dat me pa en ma me in de steek lieten en een onbekende me eruit hielp.
dit is echter ook uitgekomen. ik kan me nog heel goed herrinnere dat het eigelijk me eige schuld is. ik moest naar bed en ik slaapwandelde in die tijd veel, ik had een doek om een verwarming heen gelegt. ging naar bed. en droomde weer. ik schrok wakker vanwege de brand, (ik denk dat ik wakker was) ik had een klein wastafeltje op mijn kamer en uit paniek begon ik te gooie met water, het vuur was overal, opgevement stopte ik. ik kon me niet bewege niet schreeuwe niets, ik had het gevoel dat ik zweefte het voelde fijn. alsof iemand me droeg. ik wilde weg. het was een opluchting. iemand vertelde mij dat ik moest blijven om te leren. een voorbeeld moest zijn. ik viel op de grond als het ware. en vanaf dat moment weet ik niets meer. dat ik buite stond met me vader die heel erg overstuur was. dit is me leve lang blijve achtervolge.

ik ben er zeker van dat dit een geest was. en ik heb opgezocht wat dat kan zijn uit mijn eerste verhaal, ik denk dat er vroeger mense ondergedoke zaten in dat huis, uit de oorlog, en daarom ik geen geluid of beweging mocht maken.
toen ik was verhuist is dit ook afgelopen.

J. A. Sluiter, 23-06-2011 11:59 #46
Ik snur niet, slaap uitstekend, en toch heb ik apneu. Hoe kan dat, ik word vaak van mijn zelf vervelend vanwegen het op en neer gaan naar het ziekenhuis van wegen het niet goed sluiten van het gezichtsmasker. Mijn gezicht zit vaak vol met aanslag van die riemen riemen in de vorm van puisjes en bultjes. Zeer iriterend. Wie helpt mij?

Anne, 10-06-2011 15:45 #45
Afgelopen nacht had ik deze ervaring weer eens. Ik heb het opgezocht op internet en kwam zondoende op dit forum. De meeste ervaringen die hier beschreven staan herken ik. Voorop staat het gevoel dat je eerst weet dat je slaapt en daarom wakker worden wil, maar dat lukt niet omdat je je niet kunt bewegen. Daarom raak je in paniek en dat is ook de reden dat je bang wordt, want je hebt geen controle over de situatie waarin je bevindt.

De aller eerste keer dat het mij overkwam (ik was een jaar of 15) had ik het gevoel dat er iets heel gemeens bij mij in de buurt was. Bij mijn ervaring van afgelopen nacht, was dat veel minder, wel zag ik nu een zwart verschijnsel voorbij flitsen, daarna was ik mij zelf weer.

Een hele geruststelling dat de intensiviteit van de ervaring na verloop van tijd afneemt.

Ik kreeg deze ervaringen voor het eerst gehad toen ik in de puberteit was

Niek Beenen, 11-05-2011 16:14 #44
Ik heb het ook met enige regelmaat gehad. Ik denk dat het paar jaar geleden begonnen is. (Nu ong. een half jaar niet meer gehad). Ik verwijd het aan mijn slaapgebrek, ongezonde levenstijl in het weekend. Als ik dan zondagavond op tijd in bed lag, (moet tenslotte weer fatsoenlijk aan de werk week beginnen ;) ) raakte ik totaal verlamd vlak voor "het inslaap vallen". Zelfs mijn ademhaling raakt verlamd. Ik ben mij nog wel totaal bewust van alles maar mijn ogen zijn altijd dicht.
Na een tijdje proberen te bewegen komt alles weer. Eerste keren zeer beangstigend. Ik dacht dat ik zou stikken. Nu ben ik er wel wat coulanter onder, vind het eerder kut! Op een of andere reden kom ik altijd wel weer terug, zie er alleen tegen op om in slaap te vallen want ik voel het altijd over mij heen komen vlak voordat ik in slaap val.
Het kwam ook voor op doordeweekse dagen.

Monique Peeters, 18-03-2011 23:54 #43
Ik heb ook al een paar keer in mijn leven slaapverlamming gehad. En ik kan me van één keer herinneren dat ik daarvoor een vreselijke nachtmerrie had, en dat ik me tijdens die nachtmerrie bewust was dat ik droomde. Het gevolg was dat ik wakker wou worden, toen ging het mis. Hoewel ik nog zo hard probeerde, mijn ogen gingen niet open. Roepen kon niet. En hoewel ik mentaal in paniek was, merkte ik op dat ik heel erg rustig ademende en lichamelijk haast niet rustiger kon zijn. Door dit rare verschil tussen lichaam en geest leek ik een soort van druk of benauwdheid te voelen. Uiteindelijk na, heel veel moeite doen, gingen mijn ogen dan toch open en was alles goed, volgens mij duurde dit in werkelijkheid maar een paar seconden, maar leek het heel erg lang.
Schijnbaar zetten onze hersenen onze spieren uit en gaan de hartslag en ademhaling op de automaat als we dromen en zou dit weer normaal moeten worden zodra je wakker wordt. Maar ik denk dat je gewoon nooit moet proberen wakker te worden als je weet dat je droomt. Anderen die dit ook zo ervaren?

Iris, 07-02-2011 13:02 #42
Ik heb hier nu al zo'n zes jaar last van en bij mij komt het in vlagen. De eerste keer dat ik het kreeg was ik 15 en zat in een depressieve periode. Ik zag een zwarte entiteit die aan me bed rammelde en een paar dagen later naast me bed stond en over me heen boog alsof het me bestudeerde. De tweede keer was een paar jaar later toen ik 18 was en weer in een nare periode zat, het kwam toen kruipend me slaapkamer binnen, stond op ( het was heel lang) liep naar me toe, ging op me zitten en ramde heel hard in me buik.
daarna heb ik het nog een keer in me dromen gezien, het achtervolgde me en verdween.
De slaapverlamming verdween helaas niet, ik heb het nog heel vaak gehad. Ik kreeg vaak beelden door en gezichten van allerlei onbekenden mensen.

Een paar dagen geleden kreeg ik er weer ineens, na een aantal maanden rust, last van.
een zwarte schim, beestachtig, boog over me heen en ik worstelde ermee.

Vannacht had ik iets wat ik nog nooit heb meegemaakt, ik lag te slapen en voelde dat er iets achter me kwam liggen, ik wist meteen dat het de schim was. Het kroop heel dicht tegen me aan en inplaats van de gebruikelijke angst voelde ik me een stuk veiliger. Ik herrinner me nog dat ik naar het ding riep dat ik ervan hield(beetje vaag) en toen voelde ik van dat ding ook alleen liefde. vlak voordat ik wakker werd zag ik een gezicht van een man… heel vreemd. Heeft iemand anders zoiets ook meegemaakt, dat je geen angst maar liefde ervaart?
Groetjes, Iris

Mistory (infoteur), 29-12-2010 21:36 #41
Ik heb ook al 2 jaar last van zulke rare voorvallen. Ik ben momenteel 21 jaar. Ik word dan wakker op mijn rug en voel gewoon de aanwezigheid van iets kwaadaardigs in mijn kamer op mij zitten. maar doordat ik verlamd ben kan ik niet opkijken wat het is. Nu was het me in de zomer toch een keer gelukt, met zeer veel moeite, om mijn hoofd op te tillen en zag ook een entiteit op me zitten. hij keek me zeer kwaad aan en en duwde me terug waarop ik weer kon bewegen en alles terug normaal wordt. Ik maak dit nu zo een 4 a 5 keer mee per maand en het blijft iedere keer even eng. Het is trouwens van de angst dat ik uiteindelijk eruit raak. Iedere keer als ik denk dat ik ga sterven van de angst wordt het weer normaal. Ik herinner me het gezicht echt nog zeer goed. het was zeer gedetailleerd en demonisch. Ik geloof niet in zulke dingen, maar je zou voor minder erin beginnen te geloven. Ik heb ontdekt dat ik tijdens een zulke aanval kan grommen gelijk een hond, en hierdoor wordt ik dan ook "wakker".

Ik heb dus tot nu toe 1 keer levensecht een entiteit in mijn kamer gezien. Ik was er zo van aangedaan dat ik die dag bijna onder een auto was ingelopen, daar zo hard afgeleid was. Mijn handen zijn trouwens erdoor (voor het bijna accident voorval) beginnen trillen en dat heb ik nog zo een 4u gehad.

Wat ik vooral eng vind aan dit alles is het feit dat zoveel mensen hetzelfde ondervinden… Dat is toch wel een beetje bizar?

Ik heb het tot nu toe aan één vriendin verteld, en die lacht ermee en zegt dat het een droom was. maar ik ben er zeker van dat ik wakker ben iedere keer ik dit meemaak. Ik hoop dat het een slaapstoornis is en dat ervan af te raken is. Ik had zelf al ondervonden dat ik dit meemaak enkel als ik op mijn rug lig. De oorzaak hiervan weet ik niet. Ik slaap dus nooit op mijn rug, maar ik heb wel de pech dat ik me 's nachts omdraai op mijn rug… Ik hoop vooral dat er niks geestelijk met me mis is. Ik had ergens iets gelezen over bepaalde medicijnen, maar die werden ook toegediend aan mensen met schizofrenie. Dit gaat me toch wel iets te ver plus ik wil niet levenslang pillen nemen.

Ik vraag me dan ook af of het een goed idee is om hierover met een huisarts te praten. Tegen mijn familie heb ik het nog niet verteld, want dat durf ik niet.

Thomas, 21-12-2010 20:35 #40
Ik maak vaak een slaapverlamming mee, het is ontzettend beangstigend omdat het ongelooflijk echt lijkt. Vaak hoor ik geluiden als voetstappen of deuren die open e dicht gaan, kort daarna voel ik mij vaak vliegen of zelfs het plafond raken, ook voel ik het echt koud worden. Ik probeer te gillen maar nooit lukt het mij om iets uit te brengen dan alleen een fluistertoon, ik zie gelukkig geen geest omdat ik simpelweg met mijn gezicht verborgen slaap. Het vreemde is is dat als ik heel veel signalen naar mijn voeten of handen stuur dat ik ze wel kan bewegen, mar dat gaat heel lastig, als ik ze eenmaal kan bewegen duurt het maar een paar tellen en ik kan weer helemaal bewegen. Dit alles komt als een heel werkelijk iets voor, vooral de geluiden en het gevoel dat iemand me aanraakt maken mij van streek.

Ellis, 06-12-2010 22:34 #39
Ik ben dankbaar en toch ook wel wat gerustgesteld om te lezen dat ik alvast niet de enige ben die dit fenomeen heeft ervaren/meegemaakt. Ik ervaar het al van kinds af aan, maar ik merk wel dat hoe ouder ik word (ik ben er nu 25), hoe 'erger' de ervaringen worden en hoe meer ik ook zelf kan waarnemen van het hele gebeuren. De laatste ervaring die ik gehad dateert van de nacht van 2 op 3 november 2010. Ik weet nog goed dat ik die nacht al moeite had om in slaap te komen want was al lange tijd heel laat gaan slapen en moest de 3de november om 5u45 opstaan om te gaan werken. Ik weet nog dat ik op de klok keek en heb gezien dat het 4u04 was voordat ik in slaap ben gevallen. Toen ik uit de enge ervaring kwam, was het nog 4u23. In die korte tijd is dat dus gebeurd, dat vind ik opzich al iets heel raars.
Vroeger als kind of in mijn jeugdjaren ervaarde ik dit dus ook al, maar ik kon nooit iets of iemand 'zien', ik voelde alleen de aanwezigheid van iets of iemand, maar hoe ik mijn best ook deed, ik kon niets waarnemen. Ik voelde alleen dat 'het' me aanraken, het kwam altijd op mijn borstkas zitten, ik voelde ook erge druk rond mijn nek/keel. En ik heb ook altijd een 'koudegevoel' ervaren. Maar die laatste keer vond ik het engste en verschrikkelijkste ooit :( Ik ben er echt dagen niet tegoei van geweest, doodsbang was ik en ik heb ook de eerste nachten beneden geslapen. En zelfs vandaag nog slaap ik met het licht aan. Wat ik ook meteen doe is mijn hoofd onder het laken doen, zodat ik niets om me heen kan zien, ik ben nu al bang dat ik iets zou waarnemen als ik nog volkomen wakker ben. Ook zorg ik nu dat ik altijd op mij zij lig als ik slaap val, wat moeilijk voor mij is aangezien ik het al jaren gewoon ben om op mijn rug te slapen. Zoals ik al zei, nam ik vroeger dus niets waar, nu dus wel. En ergens vind ik dat goed, maar ook weer helemaal niet, want nu zie ik de gedaante ook constant voor me en denk ik er ook voortdurend aan :( Ik 'voelde' de gedaante weer naderen en het leek alsof ik mezelf in mijn geest 'dwong' om niet te kijken 'hou je ogen toe ellis' leek ik te zeggen. En TOCH keek ik, toch gingen mijn ogen open, en vanaf toen ging alles heel snel, maar ik heb alles ook heel gedetailleerd waargenomen. Voor mij is de beste beschrijving van de gedaante als volgt: een zwarte, zwevende soort geest met een mannenhoofd, maar een heel eng mannenhoofd: hij kijkt heel boos en zijn mondhoeken zijn naar beneden gericht. Het had geen benen of armen, hij bewoog zich voort door te zweven, als een geest. Hij kwam ook héél snel op me af dit keer, het leek alsof hij nog nooit zo boos was op me. Het 'hoofd' van de gedaante verdween toen hij op mijn borst kwam zitten, en hetgeen ik toen heb gevoeld, maakt me echt heel bang :( Ik heb weer een enorme koude gevoeld, maar deze keer was het extreme koude, zeker tien keer zo heftig en koud als alle vorige keren :( Ik voelde me ook heel erg rillen tijdens die koude, dit had ik eerder nog niet zo ervaren. Het leek alsof de gedaante mij tegen 200km per uur op en neer schudde, zo erg was ik aan het trillen. Het moment van koude duurde ook langer nu, normaal duurt het een paar seconden, nu heb ik lang gestreden om uit de koude te komen, zeker 20 seconden :( Ik weet nog dat ik ook deze keer heel hard probeerde te schreeuwen, ik roep dan altijd naar mijn mama om me te komen helpen, maar ook deze keer kwam er niets van geluid uit, alleen een paar kleine 'piepjes'. Ik weet ook nog dat ik met mijn handen probeerde te kloppen, maar dit ging ook weer niet. Hoe ik precies eruit gekomen ben deze keer, weet ik niet meer zo goed, dat is het enige dat ik niet meer volledig gedetailleerd kan herinneren. Meestal word ik wakker tijdens mijn 'schreeuwen' en vaak gaat dat ook gepaard met het bewegen van mijn vingers of stampen met mijn voeten.
Ik ben toen wakker geworden om 4u23 en sindsdien ben ik héél bang van deze combinatie. Het is zelfs zo erg geworden dat ik mezelf dwing om ofwel goed VOOR dat uur te slapen ofwel wacht ik werkelijk tot het reeds 4u23 is geweest alvorens ik ga slapen. Ik ben toen ook niet meer gaan liggen, ik heb meteen het licht aangedaan en ben huilend rechtop blijven zitten tot 5u45. Ik ben toen nr beneden gegaan en heb het verteld tegen mijn mama. Zij heeft nu een paternoster naast mijn kussen gelegd en godzijdank heb ik sindsdien de ervaring niet meer meegemaakt, maar iets in mij denkt en voelt gewoon dat dit niet tegen te houden valt, dat het toch nog zal gebeuren, alleen is de vraag: wanneer. Ik heb het ook erg onregelmatig, met momenten heb ik het eens om de zoveel maanden maar nu de laatste tijd heb ik het weer vaker. De voorlaatste keer was ergens in begin oktober, ook hier waren de ervaringen hetzelfde, alleen minder 'intens, minder koud'. Toen was de schim ook anders, het was toen ook een vrouw mét armen en benen die zich heel langzaam en houterig voortbewoog. Ik keek op, zag de schim eerst staan bij de deur. Toen deed ik mijn hoofd onder de lakens in de hoop dat het me niet zou zien en weg zou gaan. Maar het ging niet weg, het naderde me, ook nu dwong ik weer niet te kijken, maar het is alsof de gedaante ervoor zorgt dat je TOCH kijkt. Toen ik opkeek, zag ik haar naderen, ze werd ook groter naarmate ze dichterbij kwam. Ze was ook volledig zwart en toen ze voor me stond, keek ze me heel boos aan, ook nu weer met een kwade frons en ze stak ook haar hand en vinger naar me uit en maakte bewegingen zoals 'foei' (zoals je naar een kindje doet als hij iets stouts heeft gedaan). Toen kwam ook haar hoofd héél dicht tegen mij en voelde ik ook weer de druk, koude en ook nu schreeuwde ik weer en werd ik van het schreeuwen wakker. Ook dit was een hele enge droom en zeker omdat ik ook van deze ervaring zowel mijn gevoelens als de gedaante héél goed herinner en heb waargenomen.

Wat mij nu zo bang maakt, is het lezen over de demoon 'incubus'. Ik heb ook afbeeldingen gezien van ervaringen en van deze demoon zelf en ik heb EXACT dezelfde gedaante/schim gezien de laatste keer. Ik begon te huilen toen ik zo'n schilderij zag van the nightmare, gewoon omdat ik dacht: dat was hij :'( En hetgeen me helemaal doet verkrimpen is dat ik gelezen heb dat ze in sommige culteren geloofden/geloven dat als je dit meerdere malen meemaakt (dus het bezoek van deze demoon), dat je gezondheid dan enorm kan verslechteren en dat je er zelfs ook dood van kunt gaan, dat je dus dood kunt blijven tijdens de ervaring. Toen ik dit las, bleef mijn hart echt stilstaan. Zeg me alsjeblief dat dit niet waar is want ik durf echt niet meer te gaan slapen nu. Mijn nachtrust is zo al naar de vaantjes maar dit maakt het alleen maar erger, ik had beter helemaal niéts opgezocht erover :'( Want nu dénk ik er bewust over na, vroeger dacht ik gewoon van: het was weer van dat, maar verder liet ik het gewoon gebeuren. Ook las ik dat de gedaante tijdens de aanval eigenlijk 'seks' met je heeft en dat die extreme koude niet een gewone koude is, maar de koude penis van de demoon. Ze zouden ook seks met je hebben om zo proberen om andere 'demonische entiteiten' voort te planten. Ze persen alle kracht uit je, alle energie en maken je doodsangstig en dat is wanneer zo'n bevruchting effectief zou kunnen gebeuren en je zou dan ook sterven als dit gelukt was. De vrouwelijke versie van de incubus zou mannen bezoeken om hun 'zaad' te bemachtigen en zo door te geven aan de incubussen, die het vervolgens in het slachtoffer spuiten. Aub laat iemand me zeggen dat dit alleen maar fabeltjes zijn, want ik ben er echt niet goed van :'(
En wat ik nog het ergste van al vind en wss word ik hier ook mee uitgelachen, maar wat ik dus ook niet meer doe sinds die laatste nacht, is masturberen voor ik ga slapen. Ik geef toe dat ik dit sowieso vaak doe en vaak ook voor ik ging slapen. Maar nu had ik dus ook gelezen dat die incubus vrouwen komt verkrachten die eigenlijk 'seksuele zondes' hebben begaan, ze komen hen dan daarvoor straffen. En awel, hoe idioot ook, ik heb het dus zelfs in mijn kop gekregen om niét meer te masturberen voor het slapengaan. Als ik het nu doe is het in de vroege avond of overdag, maar zodra het middernacht is geweest, durf ik dit al niet meer te doen. Wat ik ook eerlijk durf toegeven is dat ik ook vaak een kijkje ga nemen op pornosites en dergelijke, ook dit doe ik sinds de 3de november niét meer 's nachts, enkel overdag. Erg, niet waar?! Ik kon hier zo van genieten en nu lijkt alles van genot me afgenoemen te worden door zoiets stoms. Ik ben wel gelovig, maarja ik heb nooit gedacht in de zin van: seks of masturbatie is een zonde want damn, dan zou ik toch al zéér zondig zijn aangzien ik al enkele seks heb gehad en al jaaaaaaaaaren porno kijk :s Maar tis gewoon omdat ik er nu toevallig ook nog eens over gelezen heb, dat ik zo ben gaan denken, al wéét ik ergens diep vanbinnen dat dat onzin is, dat er nog zoveel mensen zijn die dat al jaren doen en dat het daarmee ook niks te maken zal hebben. Maarja. Sorry dat dit wat bizar klinkt allemaal, maarja ik moest het echt eens kwijt want ik vreet mezelf vanbinnen echt helemaal op. :( Vroeger keek ik zo uit naar de nacht, naar mijn warm bedje, nu HAAT ik het als de nacht eraan komt, bang dat het weer zoiets gaat zijn en dat er mss iets heel ergs kan gebeuren.
Maar aub kan iemand me laten weten of het KAN dat je tijdens zo'n aanval dood kan blijven?! :( Is dit al gebeurd bij mensen?

Ik zou ook graag met iemand in contact willen komen die dit fenomeen ook meemaakt, ik zou er graag eens mee willen babbelen, het zou me gewoon geruster stellen en me terug wat meer moed geven. Je mag me altijd een mailtje sturen of toevoegen op msn, ook heb ik facebook en dergelijke dus je ziet maar waar je me toevoegt.
Hopelijk tot hoors en bedankt om naar mijn (lang) verhaal te luisteren.

Martin, 18-11-2010 19:51 #38
Ik heb dit fenomeen al sinds kind af aan, zeer onregelmatig ene keer 3 maal in de week en dan weer maanden niet. Ademhalen gaat wel door de neus. Ik hoor bedreigde stemmen en geluiden maar kan t nog niet plaatsen. Als er iemand is die hetzelfde heeft zou ik er graag over willen spreken.

Ilse, 17-11-2010 14:08 #37
Ik kwam de term toevallig tegen op TV en herkende meteen wat mij ook enkele keren per jaar of in sommige periodes van mijn leven meerdere keren per dag tegenkom. Bij mij gebeurde het zowel bij het in slaap vallen of bij het wakker worden. Het kan voorvallen als ik 's middags een dutje doe of gewoon 's nachts. Ik heb't inderdaad ook meer en heftiger als ik op mijn rug slaap. Bij mij zijn het vooral auditieve en tactiele sensaties, vaak beginnend met 'knetteringen' in mijn hoofd, soms zijn die pijnlijk en dalen soms af naar de rest van mijn lichaam. Ik heb zowel mannelijke als vrouwelijke 'bezoekers' gehad. Een voorbeeldje: ik hoorde voetstappen naar mijn bed toekomen en voelde aan (ik zie geen schimmen) dat't een vrouw was. Naarmate zij dichter kwam deed mijn lichaam meer en meer pijn, alsof ik electroshocks kreeg. Ik probeerde me te verweren, maar kon uiteraard niet bewegen. De vrouw stond naast me en fluisterde in mijn oor 'leeft jouw moeder nog, leef jij nog?' Zo creepy! Om hieruit te raken probeerde ik meestal één van mijn vingers te bewegen om zo de rest van mijn lichaam tot orde te roepen. De man die op de borst komt zitten is me ook een bekend fenomeen. Ik geloof eerder dat't biologisch is, er wordt gesproken over vermoeidheid als mogelijke oorzaak. Ik zit nu nl ook met het chronisch vermoeidgeidssyndroom. De slaapverlamming is verminderd door magnesiumbaxters en supplementen te nemen. Ik weet niet of een mogelijk hulpmiddel kan zijn, maar als je ervan af wilt, is't misschien wel het proberen waard.

Bart, 16-11-2010 15:45 #36
Ik heb het artikel gelezen, zelf heb ik niet dat ik overdag moe ben, twijfel daarom ook of slaapverlamming in direct contact staat met Narcolepsie. Sinds, ongeveer mijn 5e last van slaapverlamming. Het Amerikaanse verhaal over aliens is in mijn ogen, totale onzin. Het is waar dat slaapverlamming zeer angstig is, ik heb ook in een boek gelezen dat dit in contact kan staan met bijna dood ervaringen, zo heftig kan het zijn. Hallucinaties zijn er inderdaad ook, meestal als je ontwaakt terwijl je slaapt is het alsof je door je hele kamer rent om zo wakker te worden, het lijkt levensecht. Ik heb ook ooit smiddags het idee gehad iemand aan de rand van me bed te hebben gezien, echter ook dit is een hallucinatie. Ik raad mensen aan die daadwerkelijk geloven dat dit iets met aliens te maken heeft, om eens te lezen hoe het wetenschappelijk echt in elkaar zit.

Stefan, 23-10-2010 12:30 #35
Ik kwam op deze website terecht omdat ik dit fenomeen vannacht meemaakte! Ik heb wel vaker gelezen over slaapverlamming, dus toen het gebeurde wist ik gelukkig meteen wat me overkwam. Maar ik was niet voorbereid op wat ik vannacht had meegemaakt. Ik vind het uiterst interressant dat het fenomeen ook word gelinkt aan incubus/succubussen, omdat ik ervan ben overtuigd dat ik vannacht door een succubus ben bezocht. Het zit zo:

Ik kreeg vannacht 3 of 4 keer een slaapverlamming "aanval". Elk duurde zon 10-20 seconden. Toevallig had ik voor de eerste een opvallend intense sex droom. Het ging zo ver dat ik me tijdens de droom realiseerde dat ik mijn vriendin pas de volgende avond zou ontmoeten en deze vrouw haar dus niet kon zijn. Ik duwde haar van me af en zei: "Ga weg." Ik werd wakker en een seconde later sloeg de verlamming in als een bom! Mijn oren suizen, en ik probeerde mijn mond te openen om te schreeuwen. Mijn ogen opende slechts een klein kiertje, genoeg om inderdaad een vage gestalte boven mij te zien staan. Ik was erg bang en toen het weg ebte biedde ik zelfs hardop mijn excuses als poging om de entiteit die ik heb kwaad gemaakt te kalmeren.

De tweede aanval was moeilijk te beschrijven, het ging gepaard tussen dromen en werkelijkheid. Maar bij de derde maakte ik mezelf kwaad, probeerde uit alle macht los te breken en toen ik me eindelijk kon bewegen riep ik hard op: "Nee! Ga weg! Ik wil dit niet!" Ik staarde in de leegte van mijn kamer en dacht de schim van me af te zien afstappen en langzaam naar mijn slaapkamerdeur te lopen waar het even bleef staan. Ik ben toen omgerold en heb de rest van de nacht ongestoord geslapen.

Lieke, 22-10-2010 10:33 #34
Goh, het is bizar, maar ook wel geruststellend dat anderen dit ook hebben! Ik ben 27 en heb het een paar keer per jaar, al jarenlang. Ik heb het meestal 's ochtends nadat ik net wakker ben geworden, maar toch weer even mijn ogen dicht doe en nog wat dommel. Meestal lig ik dan op mijn rug. Grappig dat anderen ook vertellen dat het liggen op de rug ermee te maken heeft. Ik ben het me allemaal ook voor het grootste deel bewust. Ik zie dan ook de slaapkamer precies zo, zoals ie is, alleen wat vager. Ik voel dan allerlei lichamelijke sensaties die me bijvoorbeeld ergens met grote snelheid heenduwen, zonder dat ik dat wil. Heel vaak hoor ik voetstappen, soms ook stemmen, mannenstemmen, soms ook een deur die open gaat. En dat komt steeds dichterbij. Heel helder, heel duidelijk, heel echt. Meestal stop ik de droom uit angst. Op de een of andere manier lukt me dat altijd. Ik merk dan een sterke sensatie dat ik in hoge snelheid 'terugdaal/-zweef' in mijn bed. Maar soms ben ik ook nieuwsgierig naar hoe de droom verder gaat en laat ik het gebeuren dat die 'man' met zijn voetstappen dichterbij komt. Ik wordt dan aangeraakt, gestreeld. Er wordt verder niets gezegd. Een keer heb ik het zover laten komen dat ik het idee had dat hij sex met me had. Gek genoeg was dit geen beangstigende ervaring. Maar toch durf ik sindsdien die 'man' nooit meer dicht bij me te laten komen.
Ik dacht echt dat ik de enige was die dit had. Ik heb het wel eens besproken met anderen, maar die herkenden het niet. Ik ben ook niet zeker of dit echt enkel hallucinaties zijn, of dat er meer tussen hemel en aarde is.

Matthias, 21-10-2010 22:32 #33
Dit heb ik ook af en toe Het is echt super eng! Dan heb ik ook het gevoel dat er een kwaadaardige geest in mijn lichaam wilt binnendringen. Heb wel nog nooit een schim gezien, wellicht omdat ik altijd op mijn buik lag!

Virg, 06-04-2010 19:42 #32
Ik heb het eergisteren weer gehad en het is erg! Ik word er bang van. Het is alsof er iemand aan mij kwam en ik hoorde stemmen. Ik heb ook al eens een schaduw naast mijn bed gezien.

Ricardo, 21-01-2010 04:19 #31
Het valt me op dat alle reacties hieronder bestaan uit angst, en "er last van hebben". Ik denk dat dit voor een groot deel door onwetendheid veroorzaakt wordt. Zodra men zich realiseert dat er niets aan de hand is ( het is een lichamelijk proces ) kan het zelfs een mooie ervaring worden: een Lucide droom.

Ik gebruik met enige regelmaat slaapverlamming om mezelf voor te bereiden op een lucide droom. Het zelf opwekken van slaapverlamming is enorm simpel. Zodra je gaat slapen zend het lichaam af en toe een signaaltje naar de hersenen om te kijken of je al slaapt. Het lichaam is namelijk voor een groot deel autonoom, en krijgt niet voor iedere wissewasje een signaal van boven. Als je hersenen iets terugsturen, dan weet het lichaam dat je nog niet slaapt en gaat het neit in de slaapstand. Dus spieren verlamt, stofwisseling op een laag pitje etc etc. Dit signaal wordt onder lucide dromers het "rol-signaal" genoemd. Ditzelfde signaal zorgt ervoor dat je voor je inslaapt af en toe omrolt. dit is je lichaam die checkt of je slaapt. De truc is om, ook al is de drang zo groot, niet om te draaien en stil te blijven liggen. Als je dit even volhoudt, paar minuutjes, denkt je lichaam dat je slaapt.

Op dat moment voel je vanaf de je tenen een zware deken op je gelegd worden die richting je nek optrekt. Iemand die nu wakker wordt ervaard deze deken, en ziet dit als angstig.

Er is altijd een uitweg. Tijdens slaapverlamming zijn er 2 functies die je nog kan bedienen: de ogen en de ademhaling. Let op de ademhaling, en ga bewust op een ander tempo ademen. Bijvoorbeeld door een paar keer diep in te ademen. Het lichaam zal de verandering opmerken en wakker worden. De verlamming verdwijnt erg snel. Wel kunnen je bewegingen nog wat loom aanvoelen.

Bert, 27-12-2009 15:40 #30
Ik heb het ook af en toe, ben er vrij snel achter gekomen dat het slaapverlamming was en dus niet iets om je druk over te maken. Manier voor mij om weer wakker te worden is om iets te schreeuwen, lukt de eerste paar keer niet en daarna wel. Nooit 'schimmen' oid gezien. Wel geluiden, van bijvoorbeeld water of harde wind.

Linda, 24-12-2009 20:05 #29
Ik heb hier ook een soort van last van, alleen niet alles klopt.
Ik zie geen schimmen, ik heb niet het gevoel dat er iemand aan me zit.
het gaat eerder zo; ik word wakker voor mijn gevoel en dan wil ik uit bed gaan maar dan zit ik 'vast in mijn lichaam' en dan probeer ik te gillen en te bewegen maar dat lukt me niet.
Ikk heb het gevoel dat ik stik en dat ik nooit meer hieruit kom.
Dan word ik na een tijd iets rustiger en val ik weer in slaap.
Als ik wakker word is alles weer normaal.

Sander, 17-11-2009 14:09 #28
Ik heb dit sinds mijn 17de ofzo en ik ben nu 21j. Bij mij komt dit vooral voor bij 'piekmomenten'. De ene keer kan ik dit 10 keer op een week hebben en dan weer maanden niets.

Het is iets waar je (amper) aan gewoon geraakt. Maar ik probeer ermee te leven. Eerste keer had ik natuurlijk doodsangsten, maar nu is het meer van. alee het is weer van dat.

Ene keer had ik het gevoel dat er een schim was in mijn kamer. Mijn lichaamshouding lag zodanig dat ik met mijn armen tussen mijn benen zat. Ondertussen had ik het gevoel dat er iemand aan mijn armen aan het trekken.

Wat heb ik ondertussen heb ondervonden, is dat ik het nog nooit heb gehad als ik bij mijn vriendin blijf slapen. En steeds krijg ik dat als ik op mijn rug slaap. Bij deze dus zijdelings slapen. :-)

Kelly, 22-10-2009 15:17 #27
Ik heb er ook al een paar jaar last van, eerst alleen het verschijnsel dat ik me niet kan bewegen, een suizend of bonked geluid in mijn hoofd dat alleen maar erger wordt als ik mezelf probeer te bewegen, plus het gevoel van een 'duistere' aanwezigheid. Een keer zag ik een eng zwart figuur boven me, vlak bij mijn gezicht en een andere keer hoorde ik duidelijk mijn (piepende) deur van de slaapkamer opengaan maar toen ik me weer kon bewegen zat de deur dicht. Op een gegeven moment had ik het elke dag, zelfs overdag als ik even in slaap was gevallen. Dit was inderdaad in een periode van stress en weinig slaap. Sinsdien neem ik iedere avond melatonine en ik moet zeggen dat dit prima werkt! Heb nu een aantal maanden geen last meer, ik slaap ook beter. Misschien een tip om eens te proberen? (ik neem 0,8 mg per dag)

Jan, 15-10-2009 19:35 #26
Ik werd midden in de nacht wakker doordat ik een 'aanwezigheid' in mijn slaapkamer voelde. Het was iets 'zwarts' en was van een 'kleverige energetische substantie'. Ik durfde me niet om te draaien om er naar te kijken, maar hoe kon ik ook, ik kon me namelijk niet meer bewegen. 'Het' kwam boven op me liggen en voor mij was het een vrouw die mij in een omhelsing alle leven uit mij wilde laten verdwijnen. Het was me onmogelijk verzet te bieden omdat mijn lichaam niets meer deed. De angst sloeg helemaal toe toen ik probeerde 'help' te roepen, maar ik met geen mogelijkheid een geluid over mijn lippen kon krijgen. In mijn beleving van toen was het me zelfs niet mogelijk adem te halen. Ik beleefde een ware doodsstrijd waaruit geen ontsnappen mogelijk leek, totdat de vreselijke omhelzing ineens verdween en ik opgelucht weer adem kon halen en vervolgens kleine bewegingen met mijn lichaam kon maken.
Ik ben een vrij nuchter iemand, maar daar er in mijn dagelijkse leven af en toe paranormale verschijnselen zich voordoen, sluit ik het gegeven, dat er meer aan de hand is dan een puur wetenschappelijke verklaring niet uit. Op zich vind ik het toch al wonderlijk dat in de slaap de functies van het brein zich loskoppelen van het lichaam waardoor alleen het meest essentieele ter overleving door het lichaam zelf wordt geregeld. Ook is het wonderlijk om te constateren dat het zelfbewustzijn in de slaap helemaal is opgelost is en niet noodzakelijk is voor overleving in tegenstelling tot wat we overdag denken, namelijk dat het zelfbewustzijn ons doet leven.

Ingrid, 23-09-2009 02:19 #25
Http://wiki.fok.nl/index.php/Uittreding
Zie: je kunt je niet bewegen.

Emma, 10-09-2009 12:16 #24
Mijn eerste ervaring was op mijn 20e, ben nu 34. Ik hoor duidelijk voetstappen op de vloerbedekking en ben in twee ervaringen aangeraakt/gestreeld. Ik weet dan zeker dat ik wakker ben, dat er iemand is maar ik kan me niet bewegen en kan niet schreeuwen. De angst is zó groot. Soms lukt het me om mijn ogen een beetje open te doen. Ik zie dan mijn slaapkamer maar er zijn kleine verschillen mt de realiteit. Zo lagen er in mijn ervaring van deze week allemaal kleren op de grond en ik dacht op dat moment: vreemd, alles was toch opgeruimd? Toen ik later uit de ervaring kwam was het inderdaad ook opgeruimd.
De afgelopen tijd gebeurt het vaker, nu ook met een druk op mijn borst zodat ik het gevoel heb niet te kunnen ademen. Het lijkt of ik er steeds beter/sneller in word om me wakker te vechten. Toen ik vanmorgen op zoek ging naar informatie, was ik zo blij om te lezen dat ik hier niet alleen in ben (hoewel ik het natuurlijk niemand gun). Toch ben ik niet gerustgesteld door alleen de 'wetenschappelijke verklaring'. Ik ben ergens bang om in de ervaring te berusten op dat moment. Wat als ik me niet wakker vecht? Hoe eindigt de ervaring dan? Kan er iets met me gebeuren, zowel op fysiek als 'paranormaal' gebied? Even cru gezegd, diegenen die misschien ooit zijn overleden na zo een ervaring, hebben dat nooit meer kunnen navertellen…

Ronny, 06-09-2009 02:04 #23
Heb dit als kind jaren meegemaakt en voelde volkomen aan als kwaadaardig.
Het gebeurde bijna altijd op het kamertje van mijn meter.
Wil dit nooit meer meemaken, is gewoon verschrikkelijk!
vg ron

Deef, 04-09-2009 05:08 #22
Ik heb dit ook al enkele keren mogen ervaren, ik val in slaap terwijl ik op men rug lig, ik word 'wakker' ik zie een schim in de hoek van de kamer ik probeer met men hand men partner te wekken maar dat lukt niet ik probeer te roepen ook niks de schim kijkt me aan nadert het bed mijn hartslag gaat de hoogte in en ineens is het over, ik ben dan altijd even van de kaart even op adem komen en dan terug proberen te slapen wat niet echt meer lukt.ik dacht altijd dat het nachtmerrie's waren ofzo tot ik een reportage zag op ngc ik was blij dat ik niet alleen was, ik denk niet dat het gevaarlijk is ofzo alleen even schrikken hé

Ingrid, 31-08-2009 09:31 #21
De eerste keer was op mijn 14e. Ik werd wakker maar kon me niet bewegen en vond het eng dat de deken tot aan mijn nek was toegedekt. De overige familie was nog op en een zus van mij kwam de kamer in omdat ik volgens haar zat te praten in mijn slaap. Nog steeds kon ik mij niet bewegen.

Tot de geboorte van mijn eerste kind heb ik regelmatig deze 'aanvallen' gehad. Als ik 's middags een dutje deed op de bank waarbij ik op mijn rug lag; maar ook veel 's nachts. Ik werd wakker en kon me niet bewegen en mijn lijf tintelde. Ik vocht me kapot om 'er uit te komen'. De tintelingen werden heel heftig en dat was vreselijk. Ik had met mijn man afgesproken dat hij me op moest trekken als 'het' gebeurde. Ik was me bewust en ook kwaad dat ik hem steeds in slow motion aantikte omdat hij me moest helpen en niets deed ondanks de afspraak maar toen ik er eenmaal uit was besefte ik dat ik op mijn andere zij lag. Ook kreeg ik in de gaten dat ik mijn bed uit moest gaan om rond te lopen een tijdje omdat ik anders wederom een aanval kreeg. Dit hielp. Dit is jarenlang doorgegaan. Mijn huisarts heeft volgens mij uiteindelijk gelijk gehad: een soort hyperventilatie. De neuroloog heeft ooit een EEG laten doen en men vroeg of ik stemmen hoorde. Niet dus. Eén keer voelde ik wel de aanwezigheid van een entiteit, een insluiper die mij ging verkrachten, dacht ik. Ik zag tussen mijn oogleden mijn roze slaapkamer met het licht van de schemerlamp terwijl het 's middags was en de schemerlamp niet eens bij de deur stond. Ik moest 'er uit komen'. Dat gevecht was altijd pijnlijk, die heftige prikkende tintelingen! Ik denk er nog altijd aan. De laatste keer was de 2e nacht volgend op de geboorte van mijn kind. Ik heb zelf het idee dat hormonen de oorzaak zijn geweest, startend op mijn 14e, eerste menstruatie en eindigende op mijn 27e, geboorte 1e kind.

Wel heb ik nooit op mijn rug kunnen slapen vanwege de slaapverlamming. Drukte ik de holle ader dicht?

Ik ben inmiddels 54 en ik weet sinds een half jaar dat ik apneu heb. Ik weet niet of er verband tussen bestaat.

Jeannette, 13-08-2009 16:07 #20
Ik heb hier al een lange tijd last van. Sinds mn 15e ongeveer en ik ben nu 20 jaar oud. Ik ben deze zomervakantie op vakantie geweest en daar kwam het weer terug maaar vele male erger. Voorheen werd ik alleen wakker en kon ik me niet bewegen alleen mn ogen. Ik zette dan al mn kracht in en het ging weg. Op mn vakantie in Turkije kwam het weer terug. Maar zoals ik al zei vele malen erger. Het is me 3 x gebeurd. 1e x op mn vakantie was het precies om 04.40 gebeurd. Ik werd wakker van een vieze droom en ikdeed mn ogen open. ik kon me niet meer bewegen, ik keek naar beneden en zag 2 zwarte gedaantes mij vasthouden, de rechter lag met zn hoofd op mn bovenbeen en de linker sprak in een vreemde taal tegen de rechter en lachtte heel angstaanjagend, en toen ging ik een gebedje in mezelf opzeggen (Ik ben moslima) En ze waren gelijk verdwenen en ik kon me gelijk weer bewegen. De 2e x werd ik weer wakker van een nare droom, en weer kon ik me niet bewegen alleen mn ogen openen, ik zag een soort van witte draaiende kolk of tornado achtig iets op mn buik, alweer ging ik een gebedje oplezen en gelijk was het weer verdwenen en kon ik me weer bewegen, en ik weet zeker dat ik wakker was bij beide keren. de 3e x laatste keer had ik echt een gevecht en daar probeerden ze me 3 x vast te houden. Ik werd wakker en alweer vastgehouden ik verzette me ertegen en het ging weg, daarna wou ik bijna in slaap vallen en toen voelde ik dat ik bijna weer werd vastgehouden, ik verzette me er tegen en toen ging het weg. Daarna dacht ik, laat me nou maar gaan slapen want ik ben het inmiddels toch al gewend ik draaide me om om op mn rechterzij te gaan slapen (want dat wordt aangeraden). Toen ik mn ogen dicht wou gaan doen, werd ik zo hard omhelsd dat ik bijna stikkte, ik dacht dat mn borst zou ontploffen ofzo, dus ik sprak tegen dat kwade iets op een negatieve manier en werd weer iets angstaanjagends in mn oor gefluisterd en er werd harder gedrukt in mn borst alsof iemand me plat wou knuffelen. Ik las een lang gebed op en toen ging het weg. Dezelfde dag ben ik een ketting gaan halen met een quraan vers erop en alhamdulilah heb er geen last meer van, ik krijg alleen nog maar vreemde dromen.

Wendy, 09-06-2009 11:45 #19
Wat ik hier allemaal lees, dat maak ik ook al geruime tijd mee.
Ik heb dit de eertse keren meegemaakt toen ik nog studeerde en redelijk wat stress had.
Daarna heb ik het een tijdje niet meer gevoeld, tot het moment dat ik bevallen was van mijn eertse zoontje en dan was het weer zoveer. De eerste keer was nog op de materniteit en ik zag twee mannen staan die mijn zoontje kwamen halen. Toen ik wakker werd heb ik in paniek de vroedvrouw gebeld en zij zei mij dat het de verantwoordelijkheid was die toesloeg en de hormonenverandering. Sindsdien heb ik het geregeld.
Ook bij mijn tweede zoontje had ik er veel last van, je kent dat met kleine kindjes, de nacht rust is niet zoals het moet zijn. Dan stak ik het daar weer op.
Nu de laatste tijd heb ik erook weer regelmatig last van, alhoewel ik nu toch een vrij regelmatig slaappatroon heb.
Het is nu wel zo dat het ook mijn ademhaing slaagt, een echt verstikkingsgevoel. Daar had ik tot voor kort geen last van. Als ik er last van had en ik werd wakker, vroeg ik aan mijn man om mijn hand vast te nemen, zodat ik, als het terug kwam, in zijn hand kon knijpen. Als het dan opnieuw gebeurde en ik vroeg hem er iets van achteraf, zei hij dat hij niets voelde, alhoewel ik dacht dat ik toch probeerde om iets of wat te bewegen.Als het nu nog gebeurt probeer ik om mij zo rustig mogelijk te houden en mij te ontspannen en mij zelf te zeggen dat het wel zal overgaan. en als ik er niet tegen vecht dan gaat het het snelste voorbij.
Maar er zijn momenten dat ik echt bang ben en dat ik ermee naar de huisarts wil stappen.
Maar eerlijk gezegd heb ik geen zin om hiervoor medicatie tenemen, als er dan al iest voor moest helpen. Het doet wel deugd om te weten dat ik niet de enigste ben, want in het begin had ik momenten dat ik dacht dat er geestelijk iets met mij aan de hand was.

Abuda, 07-06-2009 22:57 #18
Als ik dit zo lees dan valt het bij mij wel mee. Ik heb dit in mijn kindertijd vaak meegemaakt aan het einde van een nachtmerrie. Meestal werd ik achtervolgt en werd ik dan ingehaald en dreigde iets ergs in mijn droom te gebeuren. an wilde ik snel wakker worden en raakte ik verlamd en kon niks bewegen en al helemaal niet wakker worden. Ook een drukkend gevoel op mijn borst. Maar gelukkig niks gezien van zwarte gedaantes of iets dat mijn lichaam in wil dringen.

Vera, 04-05-2009 19:22 #17
Hier heb ik nu ongeveer bijna een jaar last van. en wekelijks heb ik dit.
Van de week had ik het weer, en ik was weer bang dat dat enge wezen of wat het ook was weer in de deuropening van me kamer stond, en die stond er ook maar ik draaide van angst in me gedachten om en ging verder dromen, maar nu had ik een droom die veel realistischer was en alsof het een soort toekomst was. het was ook heel erg paranormaal, ik zag in mijn droom in mijn huis de lampen uit en aan knipperen en dat heel snel, ik was echt bang, eventjes had ik het niet meer in de hand, toen zei ik een gebedje in het arabisch (ik ben moslim.) en toen werd ik pats boem wakker, dat doe ik elke keer en dan gaat het bij me weg, dan schreeuw ik zo hard in gedachten het lijkt alsof ik het echt doe want volgens mij doe ik het ook echt. maar gelukkig ben ik dan wakker geworden.
Het is een hele ervaring ik vind het eng maar ook spannend want ik wil er achter komen wat het is.

Ruud, 25-03-2009 19:42 #16
Heb dit ooit zelf een keer meegemaakt. Alleen was ik niet helemaal verlamd. Kon zo'n 10 cm omhoog komen en werd dan hard terug gedrukt op mijn bed. Ben nog steeds bang voor het getal 444, omdat het om 4:44 uur 's nachts gebeurde. Weet niet wat het was, maar de theorie van slaapverlamming lijkt me meest waarschijnlijk. Ik zat namelijk vast in een nachtmerrie, letterijk. Keek door de ogen van een moordenaar, die beneden een gezin afgeslacht had en nu boven was om dat hond af te maken. De film bleef opeens hangen op het moment dat de hond met doodsangst naar mij keek. En dat beeld werd keer op keer afgespeeld als een haperende plaat. Toen werd ik wakker en dus door een 'onzichtbare kracht' een paar keer op mijn bed gedrukt, totdat ik met al mijn energie en kracht 'NEE' geschreeuwd heb. Zonder geluid.
Heb vaak last van hallucinaties tijdens wakker worden. Slangen die door de lucht zweven, bed vol spinnen, dat soort dingen. Vaak kruip ik langs de muur naar de lichtknop en als ik het licht aan doe is alles weg. Je raakt er aan gewend. Ben al lang blij dat het tot nu gebeurt als ik alleen ben. Het zal me maar overkomen als ik bij iemand anders slaap en ik de lichtknop niet kan vinden…

Mini, 18-03-2009 19:17 #15
Pff, als ik er aan denk durf ik al niet gaan slapen, vanmorgend nog, was ik half in het slaap, mijn vriend was gaan werken, en we slapen in een tweepersoonsbed, naast mij hoorde ik steeds een stuk deken bewegen, terwijl er niemand bij mij was, en dan wil je wakker en dan lukt dat niet, als ik dat voor heb probeer ik me toch te forseren, ik heb altijd schrik dat ik hartstilstand zou krijgen.

Deed, 29-01-2009 20:27 #14
Hier had ik vanmorgen last van!
Ik ben me kápót geschrokken,
ik kon me niet meer bewegen,
en was bang dat mijn hart ook uit zou vallen.
Ik had gelúkkig een kussen op mijn hoofd.
Daardoor heb ik geen rare dingen gezien.
Maar ik deed mijn ogen open,
en toen kon ik weer bewegen.

Ik hoop dat ik dit nooooit meer meemaak!

Ceciel, 19-01-2009 20:58 #13
Ik heb hier jaren last van gehad en sinds ik kinderen heb, heb ik het niet meer. Ik lag dan te schudden in mijn lichaam, maar kon geen ledemaat bewegen. Ik kan me niet het benauwde gevoel herinneren, net zo min als iemand op mijn borstkas of wurgen, maar wel naast me staand en dan op me afkomend alsof ie mijn lichaam wilde hebben (althans zo ervaarde ik het). Inderdaad een zwarte gedaante met een cape om en een kap over zijn hoofd. Hij heeft een zwarte vogel op zijn schouder zitten. Ook horen dat er iemand aan komt zonder hem te zien en dat die dan naast je gaat liggen. Toch heb ik het niet altijd als angstig ervaren. Ik kwam ook wel uit mijn lichaam. Gewoon omhoog komen, maar ik bleef wel met mijn voeten vastzitten, dus ik ben er nooit helemaal uit geweest. En dan zie je de slaapkamer ook vanuit dat hogere perspectief. Ik kon dan alles heel goed zien en horen. Van de kick die ik er van kreeg schoot ik weer terug mijn lichaam in. Ook heb ik gehad dat (toen woonde ik ergens anders) er een vrouwtje in de slaapkamer op het voeteneinde van mijn bed ging zitten en me toestopte! Dat was heel liefdevol hoor. Pas later, overdag, bedacht ik me dat het eigenlijk raar is. Ik denk dat het misschien een geest is die nog niet over was, maar zeker geen kwade.
Ik vind het fijn om te lezen dat anderen deze ervaring ook kennen. Vooral de zwarte gedaante heeft me erg bang gemaakt en toen ben ik er tegen gaan vechten. Ik kon het dus wel van me afschudden als het weer begon, door met een beetje een brute beweging op mijn zij te gaan liggen. Soms moest dat dan wel meerdere keren achter elkaar voordat het echt wegging.

Loes, 23-11-2008 14:43 #12
De meeste mensen die hun reacties beschrijven, zien ook echt schimmen of demonen. Dat is bij mij niet het geval, en geloof me, het is angstiger om niemand te zien maar wel fysiek geweld te voelen wat je wordt aangedaan als je je niet kan bewegen. Bij mij is het alsof er iemand stroomstoten toedient in mijn rug. Ik kan me niet omdraaien om te zien wie het is. Er is wel altijd een heel negatief gevoel in de kamer en dat besluipt me voordat ik me ertegen kan verzetten. Ik heb het ook vaker als ik op mijn rug lig. Overigens ben ik blij dat ik er nu achter ben dat er zoveel mensen mee te maken hebben en dat we onze ervaringen ergens kwijt kunnen.

Er, 25-10-2008 11:17 #11
Beste mensen,

Ik heb hier al last van sinds ik geboren ben zeg maar. Alles wat hier beschreven staat heb ik meegemaakt. De Angst het niet kunnen bewegen… zwarte schimmen.Op latere leeftijd kon ik de wezens heel duidelijk zien vleugels, hoornen op het hoofd op de borst zittend, niet kunnen schreeuwen, niet kunnen roepen, niet kunnen bewegen… etc. Ik heb in de loop der jaren veel onderzoek ernaar gedaan en ben tot de ontdekking gekomen dat er een hele realistische geestelijke wereld bestaat, het zijn demonen, een soort te met parasieten die aan je willen kleven, je moe maken en kracht van je weg willen nemen. Door op een gegeven moment de naam van Jezus aangeroepen te hebben ben ik erachter gekomen dat ze dan vluchten en sidderen ze zijn bang van die naam van Jezus… Hij is het volmaakte licht en ze gaan er voor op de vlucht en daardoor heb je macht over de situatie en ben je er zo uit

Brian, 22-10-2008 14:57 #10
Ik heb dit al sinds mijn jeugd maar ik vergat het altijd steeds en mijn ervaringen zijn niet zo angstaanjagend als die ik op internet lees. Ik zie geen demon of zwarte gedaante, ik zie wel me kamer heel vaag, kan niet bewegen en me hart klopt snel en ademen gaat moeilijk. Bij mij gaat het voorbij als ik diep ademhaal. Maar dit gaat moeilijk omdat ik verlamd ben. Ik vraag me af of er technieken zijn om dit te voorkomen of te verminderen. Heb er nooit veel last van gehad alleen deze ochtend wel heel vaak achter elkaar. Maar niet zo eng als ik lees wat andere mensen meegemaakt hebben. Ik ben ook niet bang voor die dingen.

Bianca Loi, 26-09-2008 21:58 #9
Ik heb meerdere keren onbeschrijfbare angstige wakkere dromen gehad. Ik was wakker, kon niets doen, maar voelde een angst die ongelofelijk pijn deed… Kon niet bewegen, niet gillen… niets… en heel veel angst.

Con, 05-09-2008 23:45 #8
Heel herkenbaar, ik heb dit al een paar jaar twee of drie keer per maand, soms elke week. Bij mij is het alleen als ik op mijn rug lig trouwens. Ik voel het altijd aankomen en ben dan net te laat om me nog om te kunnen draaien. Ik zie mijn slaapkamer gewoon en alles wat er normaal in staat. Een man in het zwart gaat naast me liggen met zijn arm om mijn nek en probeert me te wurgen of hij gaat op mijn borst zitten of pakt me bij m'n schouders en duwt me steeds zo hard in m'n matras dat ik m'n bed hoor kraken. Of hij legt mijn hoofd op zijn schoot en knijpt m'n keel dicht. Hij lacht altijd naar me maar ik kan nooit zijn gezicht goed onderscheiden. Soms zijn er andere mensen of kinderen bij en die lachen me altijd uit. Het is levensecht en zeer angstig. En het allergekste is dat ik een keer was vergeten de verwarming uit te draaien en in het donker naar de kamer liep. Toen ik de keuken inkeek stond hij daar, vlak voor m'n koelkast. Het lampje van de koelkast scheen door zijn lange zwarte haar en zijn tanden blonken in het lichtschijnsel. Ik kon gewoon gillen en liep ook echt in de kamer dus van slaapverlamming was geen sprake. Toen ik het licht aandeed was hij weg.
Om niet gillend gek te worden schrijf ik die ervaring ook maar toe aan een hallucinatie want brrr. aan iets anders wil ik ff niet denken.

Amelia, 16-08-2008 22:55 #7
Ik weet niet of ik slaapparalysis heb of iets anders. Maar ik krijg enge drOmen… meestal over mensen voor wie ik bang ben of over "monsterts". Als ik probeer te ontsnappen lukt het me vaak, en ik kan in mijn dromen soms niet goed zien, ik kan een mens of wat dan ook niet goed zien helemaal wazig. Heel soms droom ik dat ik val, ik weet niet waarvan maar ik blijf vallen een hele lang val ik weet nooit wanneer het stopt of op wat ik val het is best eng
ik weet dat ik droom en probeer wakker te worden maar het lukt me niet altijd… ik weet niet of ik beweeg of praat in mijn slaap want ik ben doof. Ik droom niet 1 x per week iets engs maar bijna ieder dag en :-( Ik stress wel eens…
MOet ik er iets aan doen of is het ongevaarlijk? ik droom soms wel dat iemand mij moet vermoorden…
ik wil het echt niet meer het is eng gewoon.

John, 07-08-2008 20:12 #6
Nou krijg er rillingen van als ik er aan terug denk, je voelt het aan komen tussen slapen en dromen en dan… kun je niks meer. Vroeger hoorde ik stemmen van mensen die steeds dichter bij komen. Vannacht was het anders. Wewegen kun je niet meer alleen met je ogen knipperen, wat ik altijd doe is met je vingers en je tenen onder controle
te krijgen en dan proberen er uit te komen. Het hielp niet zag rechts van mij een steeds groter wordende Zwarte gedaante manifesteren, ben me kapot geschrokken en er direkt uit gekomen. Keek naar het raam en weg was het.

Meestal helpt een goed gebed (onze vader) of een kruis op je slaapkamer. Sommigen zeggen dat je er open moet staan en dan met ze kunt comminiceren, ben een beetje paranormaal maar het hoeft niet voor mij hoor. Laat me maar over leukere dingen dromen.

Riniq, 01-08-2008 11:12 #5
Gisteren las ik toevallig een Viva die op een leestafel las de kop slaapverlamming. Ik schrok me rot en dacht, dat is het, het staat er gewoon. Niemand weet dat ik er last van heb behalve mijn vriend… ik schaamde mij ervoor, was bang dat het te maken had met verdrongen ervaringen (die ik me ook echt niet kan herinneren) aan misbruik. Waarom? Omdat ik voor mijn gevoel aangerand word, ik voel letterlijk handen, ik voel adem en ik wordt vastgehouden. Ik slaap maar ik ben wakker, ik gil het uit en besef dat ik niet gehoord wordt… ik vecht uit alle macht en als ik eindelijk 'los' kon, dan gaat mijn hartslag en ademhaling zo tekeer, dat ik bang ben dat ik er een keer in blijf.
Dus na het lezen van dat stuk in de Viva, en dat iemand hetzelfde ervaart ben ik gaan zoeken, nou, zo lang was niet nodig. Wat ben ik blij dat ik niet gek of getraumatiseert ben, alhoewel deze nachtelijke ervaringen voor mij zeer traumatiserend werken. Ik durf soms niet te slapen! Ik voel het ook aankomen, maar dan ben ik steeds net te laat. Het wordt ook heftiger naarmate ik ouder wordt, net alsof wanneer je meer strijd, de tegenstrijd groter wordt…
Na het lezen van de stukken wordt ik nu ook emotioneel, het is een opluchting…
Overigens heb ik het al enkele weken niet gehad, maar als ik het heb, dan is het weken en dan per week dagen achter elkaar.

Randy, 27-05-2008 16:19 #4
Ik dacht dat niemand het begreep… inmiddels ben ik 23 jaar.
het begon al toen ik een jaar of 11 a 12 was.ik zakte weg en een soort gewicht lag op me en bewegen is niet mogelijk, het ging samen met een extreme angst.toen het de eerste keer gebeurde wist ik direct dat ik zo snel mogelijk er uit moest zien te komen… ook had ik er nog nooit eerder iets van gehoord.
gemiddeld heb ik er 3 keer op een avond last van.de eerste 30 keer gebeurde het alleen als ik alleen lag.
later ook als ik bij me ouders lag.toen durfde ik het te laten gaan ik hoorde gerinkel en kwam uiteindelijk bewust in mijn dromen terecht.dus terwijl ik droomde wist ik dat ik droomde.

elke maand bijna weekelijks heb ik er wel last van.ik begreep als ik moe was en druk in me gedachten was dat het vaker voor kwam.
ik was ook niet meer altijd even bang.ik was eraan gewend dat er iets naar me nek kroop ik kon het ook voelen en zien. het is iets zwarts, me ogen kunnen niet volledig open maar wat ik er door heen zie is altijd angtig.vaak zijn het voorwerpen in me kamer die de zwarte gedaante aan neemt en op me af komt.
praten kan ik dan niet maar wel hard op denken. ik heb wel eens 'gezegt'.oprotten! toen hoorde ik in me oor fluisteren ; nee.!
door middel van me vinger of been bewegen 'met moeite' kan ik eruit komen.ook door proberen schreeuwen, vaak komt er dan een raar geluidje uit.
het maakt nu niet meer met wie of waar ik ben. het komt altijd voor. soms heel extreem soms doet het me niks.
het gevoel van aanraken is meer geworden. eerst was het alleen me nek nu is het ook me zij en gisteren voor het eerst me kont ik voelde er een hand over gaan.
op het zwarte gedaante na en angst; kan iedereen de hallucinaties zelf invullen. het heeft met je angsten te maken en waarop je aan dat moment denkt.
na mijn idee gaat het gepraard met rem slaap of slaapparalyse en demonische aanvallen.
dus iets natuurlijks en paranomaal.
de ene keer heb je alleen last van slaapverlamming en de andere keer ook met demonen omdat je er dan open voor staat.het zal me niks verbasen als 20% van de bevolking die dit dus heeft… iets gelijks hebben.
het is gewoon onmogelijk dat al deze mensen het ook allemaal angstig ervaren en het over de hele wereld het zelfde beschrijven. niet tot in details want iedereen heeft zijn eigen fantasie. maar over de angst en de aanwezigheid valt niet te twisten.
nu heb ik dus al van alles meegemaakt dat niet op deze pagina past.alle vormen die ik nu gelezen heb op verschillende site's heb ik ook ervaren.
wat het precies is? daar kom je nooit achter en heb daar vrede mee.
het is nog nooit bewezen dat geesten bestaan en dokters zullen daar ook niet aan mee werken.

na dat ik mijn ervaring heb verteld aan me moeder kreeg zij het later ook.
dit geldt het zelfde voor me broertje en een vriend van me.
de grote lijnen zijn allemaal het zelfde…

na onderzoek kan dit dus niet bewezen worden en niet worden verklaart.
ik weet 1 ding… is er iets slechts dan is er ook iets goeds.
en als je er echt van af wil is er maar 1 god die je daar bij kan helpen.

Diana, 15-04-2008 22:39 #3
Ik heb dit al sinds mijn jeugd. Toen was het zeker angsaanjagend! Ik begreep het niet en mijn familie en mensen om mij heen ook niet. 5 jaar geleden kon ik het ook terwijl ik met andere mensen zat of als ik alleen even op de bank ging liggen. Mijn lichaam bewoog niet meer en keek ik zo een andere wereld in. Hallucinaties? dat vraag ik me niet meer af. Een droom? Kort geleden droomde ik dat ik met een stel vrienden (ik herkende ze trouwens allemaal niet) naar Dubai op vakantie ging. Allemaal erg gezellig, totdat ik bij de douane in Dubai werd aangehouden voor een algehele controle. MIjn gevoel was dat ik nergens bang voor hoefde te zijn, toch vonden ze bij mij drugs! Ik raakte in paniek, deed het letterlijk in mijn broek. Moest vervolgens in een koude cel wachten. De vrienden die mee waren raakte ook in paniek. IK heb mezelf wakker geschreeuwd, dat is overigens de enige manier om wakker te worden. En raad eens wat de volgende dag stond zo"n geval in de krant. En zo heb ik nog veel meer dromen.

Yvette Charliers, 07-03-2008 13:00 #2
Ik heb dat ook reeds verscheiden malen gehad. Het is heel angstaanjagend. Maar nu ik weet wat het is en wat ik moet doen om het te laten voorbij te gaan is har al veel beter. Ik probeer gewoon terug in slaap vallen en als ik dan een beetje later toch wakker word is het voorbij. Maar eerlijk gezegd, leuk is anders.

Tjappie, 31-01-2008 15:08 #1
Zo, ik dacht dat ik serieus de enige was die dat meemaakte, mijn eerste ervaring was rond mijn 12e en nu als 17 jarige heb ik er nog steeds last van. Dan slaap ik net zo lekker, of ik loop te dagdromen, krijg ik opeens een nachtmerrie, ik kan me niet bewegen, als ik wil bewegen krijg ik nog ergere tintelingen over me hele lichaam, ik voel me zwaar.

Ik dacht eerst dat het 1 of ander kwade geest mijn lichaam wou betreden, laatst kreeg ik helemaal geen adem. Het leek alsof ik steeds dieper zakte en het enige wat ik kon bewegen waren mijn vingers, schreeuwen kon ik niet, er kwam alleen paar gare zachte geluidjes uit. Maarja ik heb het al 5 jaar, ik ben het nu wel gewend, maar ik kreeg het best wel vaak.

Nu is het maar iets van 1 a 2 x in de maand, dat ik het krijg. Maar ze hebben het dus over slaapverlammingen? Maar ik had het 1 keer gehad en was zo bang geworden dat ik naast mijn zus lag, en zij lag toen aan de buitenkant van het bed en ik tegen de muur en toen kreeg zij het. Is dat niet een beetje maf dan?

En ik las over zwarte gedaantes. Nou die had ik ook gezien. En het gekke is dat ik dat een keer samen met mijn vriend zag. (maf dat hij dat dan ook zag). 2e keer een witte schim in mijn achtertuin in de zomeravond ik was samen met een vriendin en zij zag het ook. Dus slaapverlamming kan het niet zijn denk ik? of wel? Maar dan kan ik het niet verklaren over mijn zus, vriend en vriendin…

Infoteur: Avalon
Rubriek: Mens en Samenleving
Subrubriek: Diversen
Special: Vreemde verschijnselen
Reacties: 72
Schrijf mee!