ADHD bij volwassenen

ADHD bij volwassenen ADHD : Iedereen kent het beeld van het 8-jarige, veel te drukke, jongetje dat in de klas niet stil kan zitten, en het liefst de hele dag over het schoolplein raast...Blijft het hierbij ?! Nee dus, ADHD gaat veel verder dan dat...Is het in alle gevallen negatief en vervelend, of is er ook een mogelijkheid om het in een positieve zin te gebruiken...Die mogelijkheid is er gelukkig wel, het kost misschien een beetje meer moeite, maar het is te doen !!

De symptomen van adhd zijn onder andere:

  • Continu gevoel van onderprestatie
  • Problemen met het organiseren van je leven
  • Een voortdurende drang naar sterke prikkels
  • Chronisch dingen uitstellen
  • Problemen met het afronden van gehaast gestarte projecten
  • Snel verveeld, vooral door anderen
  • Ongeacht de gevolgen, zeggen wat je denkt
  • Concentratieproblemen en wegdromen
  • Weinig begrip voor anderen ; ongeduldig, snel geïrriteerd
  • Weinig op met de zogenoemde burgerlijkheid
  • Impulsief in al zijn vormen, vaak tegen wil en dank
  • Altijd aan het denken over : wat nou als...
  • Stemmingswisselingen, rusteloosheid, depressies, problemen met het gevoel van eigenwaarde
  • Verslavingsproblemen, klein of groot
  • Compleet verkeerd zelfbeeld

  • Creatief
  • Snel zeer enthousiast
  • Hyperfocus hebben voor interessante dingen
  • Oneindige energie
  • Oneindige terugveercapaciteit (na tegenslag toch altijd de draad weer op weten te pakken
  • Vaak hoogbegaafd

Oh Jee, Wat nu ?!

Voor veel mensen is het een totale verrassing als ze er op latere leeftijd achter komen wat er hun hele leven aan heeft geschort... Een gevoel van herkenning is in eerste instantie vaak een beetje eng, maar toch voelt het allemaal al snel vertrouwd, zeker als blijkt dat je niet de enige bent, en er ook veel punten zijn waar je je voordeel mee kunt doen...

In het tweede gedeelte van de opsomming van de adhd-symptomen staan de voordelen van adhd. Het lijken er in vergelijking met de nadelen maar weinig, maar toch zijn het cruciale voordelen in het leven. Als je in staat bent ze dusdanig te gebruiken dat er zowaar dingen gaan lukken, dan ben je vanzelf steeds beter in staat de negatieve symptomen te verzwakken.

Is adhd dus het einde ?! Welnee; voor veel mensen juist het begin; het gaat erom dat je voor jezelf een zo goed mogelijke balans weet te vinden, met of zonder medicatie, met of zonder visolie, met of zonder psycholoog, en je leven op een gelukkige manier weet te vervolgen. Er kan misschien even tijd in gaan zitten als je jezelf opnieuw als adhd-er moet leren kennen, maar het is de moeite en tijd meer dan waard, als je daardoor jezelf in staat stelt meer van je positieve eigenschappen te benutten, en meer en meer van je negatieve eigenschappen weet te beheersen...
Misschien kun je er zelfs zo ver in gaan dat het je juist een positieve boost geeft...

Denk maar eens aan bijvoorbeeld cabaratiers van nu. Vooral Bert Visser en Jochem Meijer zijn enorm bekend geworden, juist vanwége hun adhd!! Ook zijn er een heleboel mensen waarvan we tegenwoordig het zeer grote vermoeden hebben dat ze adhd hebben, of in hun tijd gehad hebben zoals bijvoorbeeld :
  • Albert Einstein
  • Jim Carrey
  • Socrates
  • Ozzy Osbourne
  • Ludwig von Beethoven
  • Willem Ruis
  • Ernest Hemingway
  • Jim Henson
  • Harry Belafonte
  • Katja Schuurman
  • Cher
  • Prins Charles
  • Wibi Soerjadi
  • Abraham Lincoln
  • Herman Brood
  • Miss Piggy
  • Dustin Hoffman
  • Napoleon Bonaparte
  • Linda de Mol
  • Emile Ratelband
  • Steve Irwin
  • Winston Churchill
  • John F. Kennedy
  • John Lennon
  • Pierre Wind
  • Tom Cruise
  • Wolfgang Amadeus Mozart
  • Hans Christiaan Andersen

Een nog grotere lijst is te vinden op :
Grotere lijst met beroemdheden

Eigen verhaal

Zelf kwam ik pas tot de ontdekking dat ik adhd had na een televisieprogramma over adhd bij volwassenen. Ik schrok hier enorm van, en heb direct mijn moeder gebeld... Haar reactie was : Ja, dûh, wist je dat niet dan ?! Nee dus...

Het bleek wel een behoorlijk aantal punten uit mijn jeugd te verklaren:
  • Het niet behalen van mijn schooldiploma, terwijl echt iedereen wist dat ik het gewoon moest kunnen,
  • Het mezelf continu in nieuwe projecten gooien, die over het algemeen van geen enkel nut waren,
  • Het vreemde zelfbeeld hebben : Ik weet dat er iets niet klopt, maar wat...
  • Het ontzettend snel verliefd worden (en dan ook echt helemaal) en met ontzettend snel bedoel ik minuten !!!
  • Het ontzettend snel weer overgaan van diezelfde verliefdheden (gelukkig niet állemaal, maar de meeste toch wel)
  • Het continue stemmingswisselingen probleem, vooral in de thuissituatie leidde dat tot problemen

Omdat ik zo'n 5 maanden voor ik het tv-programma zag was bevallen van een zoon, en hij binnen niet afzienbare tijd zou gaan beginnen met het testen van mijn "moeder-vaardigheden" vond ik het belangrijk direct actie te ondernemen. Want op het moment dat je tegen een volwassene uit je dak staat te gaan, is dat voor die volwassene nog te begrijpen dat dat mijn probleem is, maar voor een kind, en zeker je eigen kind wordt dat een ander verhaal... Ik wilde per sé niet een slechte moeder worden, vanwege een "vergeten rem in mijn hersenen" want daar kunnen mijn kinderen (heb er inmiddels 2 en het gaat fantastisch; met een zeer grote waarschijnlijkheid hebben zij het ook allebei, maar dat is vanwege de huidige bekendheid wel in goede banen te leiden) tenslotte niets aan doen...

Dus ben ik op weg gegaan naar een psycholoog met ervaring op het gebied van adhd. Dat is belangrijk want nog steeds is er, ondanks de veel hogere bekendheid, veel onbegrip voor de term adhd; dat is toch een mode-verschijnsel... Ja, voor sommigen (in de meeste gevallen kinderen) wordt de diagnose onterecht gesteld, en dat is natuurlijk bij geen enkele ziekte de bedoeling, vandaar een psycholoog met de nodige ervaring. Gelukkig was er veel ervaring te vinden in apeldoorn, waar ik op dat moment ook nog zelf woonde, fantastisch !!!

Na een doorverwijzing van een zeer sceptische huisarts, ik heb hem echt moeten overtuigen van het feit dat ik er zeker van was, ben ik bij de psycholoog terechtgekomen. Toen bleek dat in de meeste gevallen de diagnose pas gesteld kan worden na een jaar, anderhalf jaar, omdat het stellen van de juiste diagnose erg belangrijk is, zijn er veel tests en veel afspraken nodig, dat viel me behoorlijk tegen. Voor mijn zoontje wilde ik op tijd zijn met eventuele medicatie.

Vanwege mijn zeer duidelijke extreme vorm van adhd (eigenlijk scoorde ik op alle punten behalve op de verslavingen) kreeg ik al na 3 maanden een diagnose en een doorverwijzing naar de psychiater (die mag medicatie voorschrijven, een psycholoog niet, die mag een diagnose stellen en praten)
Met de psychiater was een ritalin-schema al snel in elkaar gedraaid. Dat spul werkte fantastisch (de eerste 2 maand) ik had rust in mij hoofd, ik was kalm en redelijk tegen mijn medemens, ik was mijn negatieve gevoelens kwijt, ik sliep een stuk beter, en het allerbelangrijkste: ik kon een stuk beter omgaan met de "baby-stress". Maar na 3 volledige maanden ritalin-gebruik werd het voor mij een stuk minder leuk: Ook mijn positieve dingen was ik kwijt. Ik lag alleen nog maar een beetje op de bank te zappen, had geen projecten meer om enthousiast over te raken, ik vond het allemaal wel ok, het kon me eigenlijk niet zo heel erg veel schelen, maar de druppel was toen ik op de eerste stapjes van mijn zoon reageerde met : goh-zucht-leuk zeg....

Ben direct weer met die medicijnen gestopt, en godzijdank kwamen alle positieve dingen weer terug... Hè lekker...

Omdat ik nu dus wel wist wat ik had - vergeleken met al die jaren daarvoor dat ik niet zag wat ik zelf deed - was ik in staat om stukje bij beetje meer over mezelf te leren, en mezelf beter onder controle te krijgen. Het kan in sommige gevallen heel veel moeite kosten, maar als ik echt mijn best doe, dan lukt het.

  • Je tong afbijten als iemand anders een verhaal verteld, ik vind dat verhaal echt wel interessant, maar in mijn hoofd komt vanzelf een nog beter verhaal naar boven, Tegenwoordig kan ik dus af en toe mijn tong afbijten en blijven luisteren.
  • Niet de woedeaanval die je van binnen voelt aankomen naar buiten laten, even weglopen en tot 10 tellen; HET WERKT ECHT !!!
  • Afspraken maken met m'n partner dat als ik wegloop, dat hij me dan ook weg láát lopen
  • Meer begrip opbrengen voor andere mensen, niet iedereen is tenslotte zo ontzettend geweldig als ik (voor de sceptici ; dit is een grap !!)

Het slikken van de al wat meer bekend geworden visolie-capsules werkt in mijn en in mijn oudste zoontje's geval (de jongste is gewoon echt nog te klein) ontzettend goed; het tempert de echt onnodige hyperactiviteit, en geeft net een beetje meer concentratievermogen, zonder dat het je positieve gevoelens tempert!!! Natuurlijk werkt het eten van vette vis nog beter, maar niet iedereen is kapot van de viskraam, vandaar de capsules.
Er zit een groot verschil in de hoeveelheid werkzame bestanddelen per soort visoliecapsule, in mijn ervaring is het bijna nooit zo dat de duurste ook de beste is.

Vanwege mijn huidige kennis van mijn adhd ben ik in staat geweest mijn leven er dusdanig op aan te passen dat het voor iedereen om mij heen een stuk leefbaarder is geworden. Mijn overtollige energie kan ik kwijt tijdens het oefenen, maar vooral tijdens het optreden van een rock-band waar ik de lead-zangeres ben... Het in stand houden van mijn relatie gaat wonderwel goed, het opvoeden van de kinderen gaat heel gemakkelijk, zelfs een opleiding in kleine delen begin ik voorzichtigjes aan weer interessant te vinden (na een mensa-test bleek ook ik een van de vele gevallen met adhd in combinatie met een hoogbegaafdheid). Eigenlijk staat mijn adhd mij niet echt meer cruciaal in de weg, ik ben in staat geweest om van de adhd-blokkade een adhd-rails te maken die ik in veel gevallen kan gebruiken om verder te komen dan waar ik nu ben.

Natuurlijk blijf ik altijd moeite houden met dingen als ; opruimen, administratie, op tijd komen e.d. Maar ja, niet iedereen is perfect, sterker nog ; iedereen heeft wel iets, dus laat mij dan maar adhd hebben, dikke kans dat het mij verder brengt dan menig ander zonder !!
© 2007 - 2021 Noemie, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming is vermenigvuldiging verboden. Per 2021 gaat InfoNu verder als archief, artikelen worden nog maar beperkt geactualiseerd.
Gerelateerde artikelen
Langetermijneffecten van het gebruik van Ritalin als kindLangetermijneffecten van het gebruik van Ritalin als kindSteeds meer kinderen worden geclassificeerd met de stoornis ADHD, een levenslange neurobiologische stoornis. Voor het be…
Bijwerkingen RitalinBijwerkingen RitalinHet medicijn Ritalin wordt regelmatig voorgeschreven bij gedragsstoornissen, zoals ADHD. Ritalin heeft een aantal bijwer…
ADHD behandelen met medicatieADHD behandelen met medicatieADHD is een psychiatrische aandoening waarbij men problemen met de aandacht en hyperactiviteit heeft. ADHD behandelen me…
ADHD bij kinderen behandelen met methylfenidaatADHD bij kinderen behandelen kan op diverse manieren, met en en zonder medicijnen. Er zijn diverse ADHD medicijnen die A…

Test conflicten - Hoe ga je met conflicten of onenigheid omTest conflicten - Hoe ga je met conflicten of onenigheid omIedereen heeft wel eens een conflicten in het dagelijks leven. Het gaat dan wel om hoe je met conflicten omgaat. Je kunt…
HoogsensitiviteitHoogsensitiviteitEen HSP (Highly Sensitive Person) is iemand die gevoeliger is voor indrukken dan de meeste mensen. Deze mensen zijn vaak…
Reacties

Miguel, 16-09-2007
Wat jammer dat naast door wetenschappelijk onderzoek gesteunde feiten (o.a. de nadelen en enkele voordelen zoals enthousiasme en energie) vaak zulke onzin als bewezen feiten wordt gepresenteerd.
Visolie is wel goed voor hart en bloedvaten (wetenschappelijk bewezen) en verbetert (dus) de algemene lichamelijke conditie, maar heeft geen enkele invloed op de oorzaken van ADHD (o.a. een genetisch bepaalde verminderde bindings capaciteit van dopamine/ noradrenalinereceptoren in de prefrontale cortex ( een info 'filterend'circuit in de hersenen)).
Ritalin, mits goed gedoseerd en door een arts regelmatig gecontroleerd, is in 70% van de gevallen levenslang en zonder veel problemen goed werkend. Het is het best onderzochte geneesmiddel ooit, juist omdat het (sinds de jaren 50) langdurig aan kinderen wordt voorgeschreven.
Het is helemaal niet zo dat iedereen er na korte tijd een niet-creatieve zombie van wordt, integendeel: vele gewenste zaken zoals opleidingen of aandacht voor je partner en je kinderen lukken beter.
In 30 % van de gevallen werkt het niet of slecht (genetische kwestie). Dan zijn er nog vele geneesmiddel-alternatieven.
Jammer dat vooral de niet door wetenschappelijke feiten en de praktijk van alledag gefundeerde mening: pillen zijn slecht en 'natuurlijke oliën etc. etc. zijn net zo goed en gezonder', er voor zorgt dat vele kinderen en volwassen schrik wordt aangejaagd. daardoor wordt een goede behandeling aan deze mensen onthouden.
Mijn advies: lees eens een boek over ADHD van gerenommeerde schrijvers (Kooij, Brown etc.) en praat eens met mensen die wel goed behandeld zijn!

Miguel Santana Reactie infoteur, 30-06-2008
Het mag duidelijk genoeg zijn dat Ritalin in veel gevallen (bij een juist gestelde diagnose, én in de juiste dosering) kan helpen.
Het is alleen nog maar de vraag of het de enige juiste oplossing is.
Ik persoonlijk verander erdoor in een zombie. En dus gebruik ik het niet.
Voor mij is het gebruik van ritalin niet een goede behandeling, hoewel ik er wel mee gestart ben zodra de diagnose werd gesteld, simpelweg omdat me zoveel angst werd aangejaagd door de diagnose ADHD.
Het is bekend dat de groei van de hersenen, en de groei in het algemeen vertraagd tijdens het gebruik van ritalin.
Dit artikel is bedoelt als een positief artikel waarbij er niet direct wordt verwezen naar de pillen.
Het hoeft namelijk niet als je bereid bent wat tijd en energie te investeren in je eigen leven.
Met een gerichte therapie waar een psycholoog heel goed bij kan helpen, kun je al enorme resultaten bereiken.
Ik kan het weten, er is bij mij een extreme vorm ADHD vastgesteld, onze jongste zoon (2) heeft vermoedelijk ADHD, mijn man heeft nog geen maand geleden de diagnose PDD-NOS gekregen, en nu begrijpen we onze oudste zoon (5) ook meteen een stuk beter, want die blijkt meer op papa te lijken.
Met zijn vieren zijn we dus behoorlijk druk in onze eigen kleine wereld, en je raadt het nooit, alles gaat prima, zonder pillen, mét visolie, én - waarschijnlijk het belangrijkste van alles - een zeer consequente opvoeding.

Natasha83 (infoteur), 29-07-2007 #2
Men vermoed dat Miss Piggy ADHD heeft? Wordt hiermee de Miss Piggy van Kermit bedoeld? Reactie infoteur, 30-06-2008
Hahaha, ja, da´s nou ADHD-humor!

Noemie (8 artikelen)
Gepubliceerd: 07-02-2007
Rubriek: Mens en Samenleving
Subrubriek: Psychologie
Per 2021 gaat InfoNu verder als archief. Het grote aanbod van artikelen blijft beschikbaar maar er worden geen nieuwe artikelen meer gepubliceerd en nog maar beperkt geactualiseerd, daardoor kunnen artikelen op bepaalde punten verouderd zijn. Reacties plaatsen bij artikelen is niet meer mogelijk.