InfoNu.nl > Mens en Samenleving > Religie > De Gemeente van Jezus en wat de kerken ervan gemaakt hebben

De Gemeente van Jezus en wat de kerken ervan gemaakt hebben

De Gemeente van Jezus en wat de kerken ervan gemaakt hebben Zo'n 2000 jaar geleden erkende Petrus dat Jezus de Zoon van de levende God was en is. Hierop verklaarde Jezus dat Petrus zalig was, dat hij dit mocht weten, en dat Hij op deze belijdenis een Gemeente zou bouwen, die de tijd zou kunnen doorstaan, en als een licht zou schijnen in de wereld, totdat Jezus weer zou terugkeren op Aarde. Maar als we de kerkgeschiedenis van de afgelopen 2000 jaar onder de loep nemen, dan zien we dat de blijde boodschap van dit evangelie totaal ondergesneeuwd is geraakt.

Het begin van de heilsperiode (genade-bedeling)

Rond het jaar 30 van onze huidige jaartelling, op de Joodse pinksterdag (rond 25 mei), waren er in een bovenzaal in Jeruzalem 120 mensen bijeen, die allemaal dicht bij Jezus hadden behoord en die vurig in Hem geloofd hadden, als zijnde de "gezalfde" van God. Het Joodse woord voor gezalfde is Masjiach (Messias). Jezus had beloofd dat zij bekleed zouden worden met kracht van omhoog als zij geduldig zouden afwachten in gebed, gedurende 10 dagen. Toen die 10 dagen waren verstreken gebeurde er dan ook iets heel bijzonders: de Heilige Geest stortte Zich uit over de gehele groep van 120 mensen. Het resultaat was dat iedereen de Here God begon te loven en prijzen in verschillende talen, die men niet geleerd had, zodat de omstanders die in grote getale aanwezig waren, uit talloze nationaliteiten, in hun eigen taal hoorden over de grote en machtige dingen van de Here God.

Zo begon de Gemeente van Jezus Christus, en gingen de woorden van de Here Jezus in vervulling, die Hij tegen Petrus gesproken had. Gedurende de eerste weken, maanden, kwamen er duizenden mensen tot levend geloof, door zich te bekeren en zich te laten dopen, uiteraard door volledige onderdompeling.

De eerste drie eeuwen

De Romeinen, de machtige heersers over een gigantisch rijk, waartoe ook Israël behoorde, moesten niets hebben van deze nieuwe "sekte" die zich Christenen noemden. Zij hadden hun eigen afgoden. zoals Jupiter, Mars, Neptunus, Venus enzovoorts. Zij deden er alles aan om de Christenen genadeloos te vervolgen, omdat zij zich superieur voelden ten opzichte van alle andere volken, en ook niet toe stonden dat die Ene God belangrijker zou zijn dan de keizer. Christenen werden dan ook gevangen genomen, gemarteld, voor de leeuwen geworpen en verbrand. In totaal zijn er tot het jaar 312 ongeveer tien golven van vervolging geweest, waarbij talloze gelovige broeders en zusters werden vervolgd en gedood.

Het keerpunt

Onder indruk van de volharding onder de Christenen, die zich vanuit Jeruzalem en Israël gedurende bijna drie eeuwen hadden verspreid over vrijwel het gehele Romeinse rijk, ging keizer Constantijn, aan de macht gekomen in het jaar 313, over tot uitvaardiging van het edict van Milaan, dat inhield dat de Christenen godsdienstvrijheid kregen. Later bekeerde keizer Constantijn zich zelfs tot het Christendom en voor hij stierf liet hij zich dopen.

Op het eerste gezicht lijkt dit een grote sprong voorwaarts: alle afgoden van de Romeinen werden aan de kant gezet, en in plaats daarvan kwam het geloof in die éne God, de Schepper van hemel en aarde. Maar de keerzijde van dit alles was dat er een vervlakking op ging treden, die op allerlei terreinen zich begon te manifesteren. Eén van de gevaren die op de loer lagen was de mogelijkheid van het insluipen van een of meerdere dwaalleren, d.w.z. leringen die niet van de Here Jezus afkomstig zijn, en die ook niet in de Bijbel (Nieuwe Testament) terug te vinden zijn. Zo kwam het uiteindelijk zover, dat men vond dat er aan het hoofd van de kerk een leider moest komen, die de titel "paus" zou krijgen. We zien ook dat het woord Gemeente is vervangen door het woord kerk. Het woord Gemeente betekent "de vergadering van gelovigen," terwijl het woord kerk meer aan een gebouw doet denken, ofschoon er meer mee bedoeld wordt dan alleen maar een gebouw. Rond het jaar 600 was het pausdom helemaal geaccepteerd in de kerk, terwijl de Here Jezus niets, maar dan ook niets daarover gepredikt had. Ook in het Nieuwe Testament vinden we niets over een pausdom en een verdere hiërarchie die er in de Gemeente zou moeten zijn. Integendeel: Paulus schrijft in een van zijn brieven aan de Korintiërs: "Wanneer gij dan samenkomt, dan heeft ieder iets, de één een psalm, de ander een lering, weer een ander een openbaring, of een profetie, of het spreken in een tong, maar dit alles moet geschieden tot opbouw van de Gemeente." We zien hier dus hoe de neergang (ontaarding) toeslaat.

De tijd tot aan de reformatie

De volgende bijna 1000 jaar, tot aan het bekende reformatie-jaar 1517, blijft de neergang gestaag doorgaan en zo rond het jaar 1500 is er vrijwel niets meer over van de gezonde leer die de Here Jezus gebracht had, en die we ook terug kunnen vinden in het Nieuwe Testament van onze Bijbel. Er was een gigantische kloof ontstaan tussen de zogenaamde "geestelijkheid" en de "leken." De kerk had een enorme macht verworven en heerste zelfs over de vorsten van grote rijken, zoals Karel V en Filips II.
In het jaar 1054 was er reeds een schisma ontstaan tussen de kerk van Rome en die van Constantinopel. Dit had te maken met het feit dat het Romeinse rijk in tweeën gedeeld was vanwege de omvang en de administratieve bestuurbaarheid. Het West-Romeinse rijk ging in het jaar 476 ten onder, maar het z.g. "Heilige roomse rijk" bleef bestaan. Het Oost-Romeinse rijk hield stand tot het jaar 1453, maar moest tenslotte het onderspit delven tegen het Ottomaanse rijk. Als tegenpool van het "Heilige roomse rijk" was de Oosters-orthodoxe kerk ontstaan, die de paus niet erkende en in ieder land een patriarch benoemde.
In west-Europa was de toestand rond het jaar 1500 uiterst decadent: de "geestelijkheid" had zich enorm verrijkt door veel geld te vragen en te eisen van de rijke "leken", waaronder veel vorstenhuizen. Maar ook het gewone volk werd onder druk gezet door middel van dreigingen dat wie niet genoeg gaf, later in de hel zou komen. Kerkgebouwen stonden vol met beelden en afbeeldingen van z.g. "heiligen." Een "geestelijke" werd verboden om te trouwen, er was een valse leer ontstaan aangaande het "vagevuur," er kwam een hele Maria-verering cultus op gang en, of dat allemaal nog niet erg genoeg was, kwam er een paus, die het in zijn hoofd haalde om mensen via het kopen van aflaten hun zonden kwijt te schelden. Nu was de tijd rijp geworden voor een grote verandering.

Van de reformatie tot aan het begin van de 19e eeuw

Er waren vanaf ongeveer het jaar 1450 verschillende (geestelijke) mensen geweest, die met lede ogen hebben aangezien dat de kerk het spoor geheel bijster was geraakt. Een paar namen: Johannes Hus, Maarten Luther, Ulrich Zwingli, William Tyndale en Johannes Calvijn. Maarten Luther was een monnik in een strenge klooster-orde en merkte van binnenuit dat de kerk zich op de verkeerde weg bevond. Hij spijkerde 95 stellingen in het jaar 1517 op de deur van de kerk in Wittenberg. Hij vertaalde de gehele Bijbel van het Latijn in het Duits, zodat ook het gewone volk de Bijbel kon lezen. En hij trad uit het kloosterleven en trouwde en kreeg kinderen. Hij stierf in 1546 op een vredige manier. William Tyndale vertaalde de Bijbel in het Engels, maar moest het met de dood bekopen. Hij stierf op de brandstapel, evenals Johannes Hus.

Ondanks alle goede initiatieven die er genomen waren, ook door veel moedige mensen, kwam er toch geen eenheid onder de Christenen. Men verviel in dogma's en men ging strijden over bepaalde leerstellingen, wat resulteerde in een groot aantal kerken van verschillende denominaties: naast de rooms-katholieke kerk, die nog steeds bestond, had je de Lutheranen, de Anglicaanse kerk, de methodisten, de presbyterianen en nog veel meer. Die ene Gemeente van Jezus Christus was ver te zoeken.

De zendings-periode

De tijd van ongeveer 1775 tot 1900 is een periode geweest waarin vele moedige zendelingen onder vaak zeer moeilijke omstandigheden heel verre reizen gingen maken, zonder echte zekerheid van leeftocht en/of slaapplaats, louter en alleen omdat zij een onweerstaanbare drang hadden om de blijde boodschap van het evangelie van Jezus Christus te verkondigen aan volken die dat nog nooit gehoord hadden, simpelweg omdat zij veel te ver weg woonden, b.v. Afrika, Zuid-Amerika of Azië. Op deze manier gaven zij gehoor aan de oproep van de Here Jezus om het evangelie te verkondigen aan de ganse schepping. Dat is de reden dat in onze tijd vrijwel alle volken het evangelie hebben gehoord en dat de Bijbel vertaald is in wel 300-400 talen. Deze dappere mensen waren de echte veldwerkers, mensen van de praktijk, die het evangelie uitleefden.

Onze tijd, de eindtijd

Vanaf het jaar 1900 is alles in een stroomversnelling terecht gekomen: Europa, dat in 1900 nog grotendeels agrarisch was, werd snel geïndustrialiseerd, wat tot gevolg had dat de mensen steeds verder van de natuur (Gods schepping) af kwamen te staan.
Ook het materialisme, wat verband houd met de industrialisering, nam hand over hand toe. Men had God niet meer nodig, want men had alles wat het hart begeerde. De naastenliefde stierf bijna uit, wat resulteerde in twee wereldoorlogen, met tientallen-miljoenen doden. Ook het occultisme, waarvoor de Bijbel uitdrukkelijk waarschuwt, komt steeds meer in trek bij de mensen. Normen en waarden worden met voeten getreden en respect voor het leven is er ook niet meer.

Maar tegelijkertijd is er een nieuwe beweging op gang gekomen, die dwars door deze immoraliteit heen als een stralend licht schijnt: de pinkster-beweging. Het doel van de pinksterbeweging is terug te gaan naar de zuivere, onvervalste en gezonde leer van de Here Jezus Christus, die Hij 2000 jaar geleden gepredikt heeft, en die we terug kunnen vinden in onze Bijbel, die voor iedereen toegankelijk is geworden; prijs de Heer! Dus leest alstublieft de Bijbel, Gods Woord.

Deze genade-bedeling is dus nu bijna te einde en de Here Jezus zal spoedig terug komen. De vraag is: Willen we bij Jezus horen? Zo ja, bekeert u dan, en laat u dopen op de naam van Jezus Christus, en uw zonden zullen vergeven worden, en u zult de gave van de Heilige Geest ontvangen. Glorie voor de Zoon van God! Amen.
© 2011 - 2019 Franet, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
De gelijkenis van de verloren zoon: Lucas 15 vers 24De gelijkenis van de verloren zoon: Lucas 15 vers 24Want mijn zoon hier was dood, en is weer levend geworden, hij was verloren, en is gevonden. En zij begonnen feest te vie…
De Catechismus van de Katholieke KerkDe Catechismus van de Katholieke KerkIn het jaar 1960 werd door het bisdom van Roermond een catechismus gemaakt, speciaal voor kinderen van de toenmalige lag…
Geloof zonder goede werken is dood geloof - goedkope genadeGeloof zonder goede werken is dood geloof - goedkope genadeGeloof zonder goede werken is dood geloof - goedkope genade. Tegenstanders van het Nieuwe Testament beweren dat het 'goe…
Wijzen uit het oosten waren zo dom nog nietWijzen uit het oosten waren zo dom nog nietHet lijkt merkwaardig dat de wijzen uit het oosten zo laat waren. Hoewel zij in menig kerststal gelijk met de herders bi…
Het Bijbelboek de brief aan de HebreeënDe brief aan de Hebreeën is een bijzonder bijbelboek. Er ontbreekt een begroeting aan het begin en de naam van de schrij…
Bronnen en referenties
  • Bijbel (Staten-vertaling).

Reageer op het artikel "De Gemeente van Jezus en wat de kerken ervan gemaakt hebben"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Infoteur: Franet
Gepubliceerd: 21-05-2011
Rubriek: Mens en Samenleving
Subrubriek: Religie
Bronnen en referenties: 1
Schrijf mee!