InfoNu.nl > Mens en Samenleving > Religie > Torastudie 85: de instelling Pesach - Exodus (12:3-13:8)

Torastudie 85: de instelling Pesach - Exodus (12:3-13:8)

Torastudie 85: de instelling Pesach - Exodus (12:3-13:8) Vanaf Exodus 12:3 tot en met 13:8 wordt verteld hoe God besloot de eerstgeborenen van Egypte te doden. De Joden in Egypte waren moreel net zover gezonken als de Egyptenaren. Toch besloot God alleen de Egyptische eerstgeborenen te doden en de Israëlieten te sparen. Dit is waarom het precies middernacht plaatsvond. De eerste helft van de nacht vertegenwoordigt gevoera (rechtvaardigheid) en de tweede helft vertegenwoordigt chessed (weldaad).

Exodus 12:3-13:8

Spreekt tot de gehele gemeente Israëls als volgt: op den tiende van deze maand zullen zij zich ieder nemen een lam voor ieder vadershuis, een lam voor ieder huis. En indien het huis te gering is, om te behoren bij een lam, dan zal hij nemen met zijn buurman, die het naast is aan zijn huis, naar het aantal personen; gij zult ieder, overeenkomstig hetgeen hij eet, tellen bij het lam. Een lam zonder gebrek, mannelijk, onder het jaar zult gij hebben; van de schapen of van de geiten kunt gij nemen. En gij zult het in bewaring houden tot de veertiende dag van deze maand; dan zal de gehele vergadering van de gemeente Israëls het slachten tussen de beide avonden...Nu geschiedde het juist op diezelfde dag, dat de Eeuwige de kinderen Israëls voerde uit het land Egypte...En gij zult uw zoon bekend maken op die dag, zeggende: wegens hetgeen de Eeuwige mij gedaan heeft, toen ik trok uit Egypte.

De tekst in het Hebreeuws luidt:

דַּבְּרוּ אֶל-כָּל-עֲדַת יִשְׂרָאֵל לֵאמֹר בֶּעָשֹׂר לַחֹדֶשׁ הַזֶּה וְיִקְחוּ לָהֶם אִישׁ שֶׂה לְבֵית-אָבֹת שֶׂה לַבָּיִת. ד וְאִם-יִמְעַט הַבַּיִת מִהְיוֹת מִשֶּׂה וְלָקַח הוּא וּשְׁכֵנוֹ הַקָּרֹב אֶל-בֵּיתוֹ בְּמִכְסַת נְפָשֹׁת אִישׁ לְפִי אָכְלוֹ תָּכֹסּוּ עַל-הַשֶּׂה. ה שֶׂה תָמִים זָכָר בֶּן-שָׁנָה יִהְיֶה לָכֶם מִן-הַכְּבָשִׂים וּמִן-הָעִזִּים תִּקָּחוּ. ו וְהָיָה לָכֶם לְמִשְׁמֶרֶת עַד אַרְבָּעָה עָשָׂר יוֹם לַחֹדֶשׁ הַזֶּה וְשָׁחֲטוּ אֹתוֹ כֹּל קְהַל עֲדַת-יִשְׂרָאֵל בֵּין הָעַרְבָּיִם. ז וְלָקְחוּ מִן-הַדָּם וְנָתְנוּ עַל-שְׁתֵּי הַמְּזוּזֹת וְעַל-הַמַּשְׁקוֹף עַל הַבָּתִּים אֲשֶׁר-יֹאכְלוּ אֹתוֹ בָּהֶם. ח וְאָכְלוּ אֶת-הַבָּשָׂר בַּלַּיְלָה הַזֶּה צְלִי-אֵשׁ וּמַצּוֹת עַל-מְרֹרִים יֹאכְלֻהוּ. ט אַל-תֹּאכְלוּ מִמֶּנּוּ נָא וּבָשֵׁל מְבֻשָּׁל בַּמָּיִם כִּי אִם-צְלִי-אֵשׁ רֹאשׁוֹ עַל-כְּרָעָיו וְעַל-קִרְבּוֹ. י וְלֹא-תוֹתִירוּ מִמֶּנּוּ עַד-בֹּקֶר וְהַנֹּתָר מִמֶּנּוּ עַד-בֹּקֶר בָּאֵשׁ תִּשְׂרֹפוּ. יא וְכָכָה תֹּאכְלוּ אֹתוֹ מָתְנֵיכֶם חֲגֻרִים נַעֲלֵיכֶם בְּרַגְלֵיכֶם וּמַקֶּלְכֶם בְּיֶדְכֶם וַאֲכַלְתֶּם אֹתוֹ בְּחִפָּזוֹן פֶּסַח הוּא לַיהוָה. יב וְעָבַרְתִּי בְאֶרֶץ-מִצְרַיִם בַּלַּיְלָה הַזֶּה וְהִכֵּיתִי כָל-בְּכוֹר בְּאֶרֶץ מִצְרַיִם מֵאָדָם וְעַד-בְּהֵמָה וּבְכָל-אֱלֹהֵי מִצְרַיִם אֶעֱשֶׂה שְׁפָטִים אֲנִי יְהוָה. יג וְהָיָה הַדָּם לָכֶם לְאֹת עַל הַבָּתִּים אֲשֶׁר אַתֶּם שָׁם וְרָאִיתִי אֶת-הַדָּם וּפָסַחְתִּי עֲלֵכֶם וְלֹא-יִהְיֶה בָכֶם נֶגֶף לְמַשְׁחִית בְּהַכֹּתִי בְּאֶרֶץ מִצְרָיִם. יד וְהָיָה הַיּוֹם הַזֶּה לָכֶם לְזִכָּרוֹן וְחַגֹּתֶם אֹתוֹ חַג לַיהוָה לְדֹרֹתֵיכֶם חֻקַּת עוֹלָם תְּחָגֻּהוּ. טו שִׁבְעַת יָמִים מַצּוֹת תֹּאכֵלוּ אַךְ בַּיּוֹם הָרִאשׁוֹן תַּשְׁבִּיתוּ שְּׂאֹר מִבָּתֵּיכֶם כִּי כָּל-אֹכֵל חָמֵץ וְנִכְרְתָה הַנֶּפֶשׁ הַהִוא מִיִּשְׂרָאֵל מִיּוֹם הָרִאשֹׁן עַד-יוֹם הַשְּׁבִעִי. טז וּבַיּוֹם הָרִאשׁוֹן מִקְרָא-קֹדֶשׁ וּבַיּוֹם הַשְּׁבִיעִי מִקְרָא-קֹדֶשׁ יִהְיֶה לָכֶם כָּל-מְלָאכָה לֹא-יֵעָשֶׂה בָהֶם אַךְ אֲשֶׁר יֵאָכֵל לְכָל-נֶפֶשׁ הוּא לְבַדּוֹ יֵעָשֶׂה לָכֶם. יז וּשְׁמַרְתֶּם אֶת-הַמַּצּוֹת כִּי בְּעֶצֶם הַיּוֹם הַזֶּה הוֹצֵאתִי אֶת-צִבְאוֹתֵיכֶם מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם וּשְׁמַרְתֶּם אֶת-הַיּוֹם הַזֶּה לְדֹרֹתֵיכֶם חֻקַּת עוֹלָם. יח בָּרִאשֹׁן בְּאַרְבָּעָה עָשָׂר יוֹם לַחֹדֶשׁ בָּעֶרֶב תֹּאכְלוּ מַצֹּת עַד יוֹם הָאֶחָד וְעֶשְׂרִים לַחֹדֶשׁ בָּעָרֶב. יט שִׁבְעַת יָמִים שְׂאֹר לֹא יִמָּצֵא בְּבָתֵּיכֶם כִּי כָּל-אֹכֵל מַחְמֶצֶת וְנִכְרְתָה הַנֶּפֶשׁ הַהִוא מֵעֲדַת יִשְׂרָאֵל בַּגֵּר וּבְאֶזְרַח הָאָרֶץ. כ כָּל-מַחְמֶצֶת לֹא תֹאכֵלוּ בְּכֹל מוֹשְׁבֹתֵיכֶם תֹּאכְלוּ מַצּוֹת. {פ}

כא וַיִּקְרָא מֹשֶׁה לְכָל-זִקְנֵי יִשְׂרָאֵל וַיֹּאמֶר אֲלֵהֶם מִשְׁכוּ וּקְחוּ לָכֶם צֹאן לְמִשְׁפְּחֹתֵיכֶם וְשַׁחֲטוּ הַפָּסַח. כב וּלְקַחְתֶּם אֲגֻדַּת אֵזוֹב וּטְבַלְתֶּם בַּדָּם אֲשֶׁר-בַּסַּף וְהִגַּעְתֶּם אֶל-הַמַּשְׁקוֹף וְאֶל-שְׁתֵּי הַמְּזוּזֹת מִן-הַדָּם אֲשֶׁר בַּסָּף וְאַתֶּם לֹא תֵצְאוּ אִישׁ מִפֶּתַח-בֵּיתוֹ עַד-בֹּקֶר. כג וְעָבַר יְהוָה לִנְגֹּף אֶת-מִצְרַיִם וְרָאָה אֶת-הַדָּם עַל-הַמַּשְׁקוֹף וְעַל שְׁתֵּי הַמְּזוּזֹת וּפָסַח יְהוָה עַל-הַפֶּתַח וְלֹא יִתֵּן הַמַּשְׁחִית לָבֹא אֶל-בָּתֵּיכֶם לִנְגֹּף. כד וּשְׁמַרְתֶּם אֶת-הַדָּבָר הַזֶּה לְחָק-לְךָ וּלְבָנֶיךָ עַד-עוֹלָם. כה וְהָיָה כִּי-תָבֹאוּ אֶל-הָאָרֶץ אֲשֶׁר יִתֵּן יְהוָה לָכֶם כַּאֲשֶׁר דִּבֵּר וּשְׁמַרְתֶּם אֶת-הָעֲבֹדָה הַזֹּאת. כו וְהָיָה כִּי-יֹאמְרוּ אֲלֵיכֶם בְּנֵיכֶם מָה הָעֲבֹדָה הַזֹּאת לָכֶם. כז וַאֲמַרְתֶּם זֶבַח-פֶּסַח הוּא לַיהוָה אֲשֶׁר פָּסַח עַל-בָּתֵּי בְנֵי-יִשְׂרָאֵל בְּמִצְרַיִם בְּנָגְפּוֹ אֶת-מִצְרַיִם וְאֶת-בָּתֵּינוּ הִצִּיל וַיִּקֹּד הָעָם וַיִּשְׁתַּחֲווּ. כח וַיֵּלְכוּ וַיַּעֲשׂוּ בְּנֵי יִשְׂרָאֵל כַּאֲשֶׁר צִוָּה יְהוָה אֶת-מֹשֶׁה וְאַהֲרֹן כֵּן עָשׂוּ. {ס} כט וַיְהִי בַּחֲצִי הַלַּיְלָה וַיהוָה הִכָּה כָל-בְּכוֹר בְּאֶרֶץ מִצְרַיִם מִבְּכֹר פַּרְעֹה הַיֹּשֵׁב עַל-כִּסְאוֹ עַד בְּכוֹר הַשְּׁבִי אֲשֶׁר בְּבֵית הַבּוֹר וְכֹל בְּכוֹר בְּהֵמָה. ל וַיָּקָם פַּרְעֹה לַיְלָה הוּא וְכָל-עֲבָדָיו וְכָל-מִצְרַיִם וַתְּהִי צְעָקָה גְדֹלָה בְּמִצְרָיִם כִּי-אֵין בַּיִת אֲשֶׁר אֵין-שָׁם מֵת. לא וַיִּקְרָא לְמֹשֶׁה וּלְאַהֲרֹן לַיְלָה וַיֹּאמֶר קוּמוּ צְּאוּ מִתּוֹךְ עַמִּי גַּם-אַתֶּם גַּם-בְּנֵי יִשְׂרָאֵל וּלְכוּ עִבְדוּ אֶת-יְהוָה כְּדַבֶּרְכֶם. לב גַּם-צֹאנְכֶם גַּם-בְּקַרְכֶם קְחוּ כַּאֲשֶׁר דִּבַּרְתֶּם וָלֵכוּ וּבֵרַכְתֶּם גַּם-אֹתִי. לג וַתֶּחֱזַק מִצְרַיִם עַל-הָעָם לְמַהֵר לְשַׁלְּחָם מִן-הָאָרֶץ כִּי אָמְרוּ כֻּלָּנוּ מֵתִים. לד וַיִּשָּׂא הָעָם אֶת-בְּצֵקוֹ טֶרֶם יֶחְמָץ מִשְׁאֲרֹתָם צְרֻרֹת בְּשִׂמְלֹתָם עַל-שִׁכְמָם. לה וּבְנֵי-יִשְׂרָאֵל עָשׂוּ כִּדְבַר מֹשֶׁה וַיִּשְׁאֲלוּ מִמִּצְרַיִם כְּלֵי-כֶסֶף וּכְלֵי זָהָב וּשְׂמָלֹת. לו וַיהוָה נָתַן אֶת-חֵן הָעָם בְּעֵינֵי מִצְרַיִם וַיַּשְׁאִלוּם וַיְנַצְּלוּ אֶת-מִצְרָיִם. {פ}

לז וַיִּסְעוּ בְנֵי-יִשְׂרָאֵל מֵרַעְמְסֵס סֻכֹּתָה כְּשֵׁשׁ-מֵאוֹת אֶלֶף רַגְלִי הַגְּבָרִים לְבַד מִטָּף. לח וְגַם-עֵרֶב רַב עָלָה אִתָּם וְצֹאן וּבָקָר מִקְנֶה כָּבֵד מְאֹד. לט וַיֹּאפוּ אֶת-הַבָּצֵק אֲשֶׁר הוֹצִיאוּ מִמִּצְרַיִם עֻגֹת מַצּוֹת כִּי לֹא חָמֵץ כִּי-גֹרְשׁוּ מִמִּצְרַיִם וְלֹא יָכְלוּ לְהִתְמַהְמֵהַּ וְגַם-צֵדָה לֹא-עָשׂוּ לָהֶם. מ וּמוֹשַׁב בְּנֵי יִשְׂרָאֵל אֲשֶׁר יָשְׁבוּ בְּמִצְרָיִם שְׁלֹשִׁים שָׁנָה וְאַרְבַּע מֵאוֹת שָׁנָה. מא וַיְהִי מִקֵּץ שְׁלֹשִׁים שָׁנָה וְאַרְבַּע מֵאוֹת שָׁנָה וַיְהִי בְּעֶצֶם הַיּוֹם הַזֶּה יָצְאוּ כָּל-צִבְאוֹת יְהוָה מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם. מב לֵיל שִׁמֻּרִים הוּא לַיהוָה לְהוֹצִיאָם מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם הוּא-הַלַּיְלָה הַזֶּה לַיהוָה שִׁמֻּרִים לְכָל-בְּנֵי יִשְׂרָאֵל לְדֹרֹתָם. {פ}

מג וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה וְאַהֲרֹן זֹאת חֻקַּת הַפָּסַח כָּל-בֶּן-נֵכָר לֹא-יֹאכַל בּוֹ. מד וְכָל-עֶבֶד אִישׁ מִקְנַת-כָּסֶף וּמַלְתָּה אֹתוֹ אָז יֹאכַל בּוֹ. מה תּוֹשָׁב וְשָׂכִיר לֹא-יֹאכַל בּוֹ. מו בְּבַיִת אֶחָד יֵאָכֵל לֹא-תוֹצִיא מִן-הַבַּיִת מִן-הַבָּשָׂר חוּצָה וְעֶצֶם לֹא תִשְׁבְּרוּ-בוֹ. מז כָּל-עֲדַת יִשְׂרָאֵל יַעֲשׂוּ אֹתוֹ. מח וְכִי-יָגוּר אִתְּךָ גֵּר וְעָשָׂה פֶסַח לַיהוָה הִמּוֹל לוֹ כָל-זָכָר וְאָז יִקְרַב לַעֲשֹׂתוֹ וְהָיָה כְּאֶזְרַח הָאָרֶץ וְכָל-עָרֵל לֹא-יֹאכַל בּוֹ. מט תּוֹרָה אַחַת יִהְיֶה לָאֶזְרָח וְלַגֵּר הַגָּר בְּתוֹכְכֶם. נ וַיַּעֲשׂוּ כָּל-בְּנֵי יִשְׂרָאֵל כַּאֲשֶׁר צִוָּה יְהוָה אֶת-מֹשֶׁה וְאֶת-אַהֲרֹן כֵּן עָשׂוּ. {ס} נא וַיְהִי בְּעֶצֶם הַיּוֹם הַזֶּה הוֹצִיא יְהוָה אֶת-בְּנֵי יִשְׂרָאֵל מֵאֶרֶץ מִצְרַיִם עַל-צִבְאֹתָם. {פ}

א וַיְדַבֵּר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה לֵּאמֹר. ב קַדֶּשׁ-לִי כָל-בְּכוֹר פֶּטֶר כָּל-רֶחֶם בִּבְנֵי יִשְׂרָאֵל בָּאָדָם וּבַבְּהֵמָה לִי הוּא. ג וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה אֶל-הָעָם זָכוֹר אֶת-הַיּוֹם הַזֶּה אֲשֶׁר יְצָאתֶם מִמִּצְרַיִם מִבֵּית עֲבָדִים כִּי בְּחֹזֶק יָד הוֹצִיא יְהוָה אֶתְכֶם מִזֶּה וְלֹא יֵאָכֵל חָמֵץ. ד הַיּוֹם אַתֶּם יֹצְאִים בְּחֹדֶשׁ הָאָבִיב. ה וְהָיָה כִי-יְבִיאֲךָ יְהוָה אֶל-אֶרֶץ הַכְּנַעֲנִי וְהַחִתִּי וְהָאֱמֹרִי וְהַחִוִּי וְהַיְבוּסִי אֲשֶׁר נִשְׁבַּע לַאֲבֹתֶיךָ לָתֶת לָךְ אֶרֶץ זָבַת חָלָב וּדְבָשׁ וְעָבַדְתָּ אֶת-הָעֲבֹדָה הַזֹּאת בַּחֹדֶשׁ הַזֶּה. ו שִׁבְעַת יָמִים תֹּאכַל מַצֹּת וּבַיּוֹם הַשְּׁבִיעִי חַג לַיהוָה. ז מַצּוֹת יֵאָכֵל אֵת שִׁבְעַת הַיָּמִים וְלֹא-יֵרָאֶה לְךָ חָמֵץ וְלֹא-יֵרָאֶה לְךָ שְׂאֹר בְּכָל-גְּבֻלֶךָ. ח וְהִגַּדְתָּ לְבִנְךָ בַּיּוֹם הַהוּא לֵאמֹר בַּעֲבוּר זֶה עָשָׂה יְהוָה לִי בְּצֵאתִי מִמִּצְרָיִם.

Exodus 12:3-6

Spreekt tot de gehele gemeente Israëls als volgt: op den tiende van deze maand zullen zij zich ieder nemen een lam voor ieder vadershuis, een lam voor ieder huis. En indien het huis te gering is, om te behoren bij een lam, dan zal hij nemen met zijn buurman, die het naast is aan zijn huis, naar het aantal personen; gij zult ieder, overeenkomstig hetgeen hij eet, tellen bij het lam. Een lam zonder gebrek, mannelijk, onder het jaar zult gij hebben; van de schapen of van de geiten kunt gij nemen. En gij zult het in bewaring houden tot de veertiende dag van deze maand; dan zal de gehele vergadering van de gemeente Israëls het slachten tussen de beide avonden.

Paaslam

Toen God tegen Mozes zei het Paaslam te slachten, zei Mozes: "Meester van het universum! Hoe kan ik zoiets doen. Weet U niet dat de lam een Egyptische god is? Als we de gruwelijkheid van de Egyptenaren voor hun ogen slachten, zullen ze ons dan niet stenigen?"

God zei: "Israël zal van hier niet vertrekken voor zij de Egyptische goden slachten voor hun ogen, zodat ik ze leer dat hun goden werkelijk niets zijn." Dit is wat Hij feitelijk deed; want op die nacht doodde Hij de eerstgeboren Egyptenaren, en op die nacht slachten de Israëlieten hun paaslam en aten het.

Sjabbat HaGadol

Dat jaar was de 10de Nissan een Sjabbat; dit is waarom de Sjabbat voor Pesach Sjabbat HaGadol wordt genoemd, omdat er een groot wonder op die dag gebeurde. Want toen de Kinderen van Israël hun paaslammeren op die Sjabbat namen, vroegen de eerstgeborene Egyptenaren aan hen: "Waarom doe je dit?" Zij antwoordden: "Het is een Pesach offer voor God want Hij zal alle eerstgeborenen van Egypte doden." De eerstgeborenen gingen naar hun vaders en de Farao met het verzoek Israël te laten gaan, maar zij weigerden; dus de eerstgeborenen begonnen een oorlog tegen hen en doodden er velen. Zie ook Psalm 136:10

Exodus 12:12

En Ik zal door het land Egypte trekken die nacht, en Ik zal slaan alle eerstgeborenen in het land Egypte van mens tot vee; en alle afgoden van Egypte zal Ik strafgerichten uitvoeren, Ik, de Eeuwige.

Ik ben Hij en geen ander

"Ik zal passeren", Ik en geen engel. "Ik zal slaan" - Ik en geen seraf; "Ik zal uitvoeren" Ik, en geen boodschapper; "Ik ben God" - Ik ben Hij en geen ander.

Exodus 12:12

En alle afgoden van Egypte zal Ik strafgerichten uitvoeren, Ik, de Eeuwige.

Afgoden van hout en metaal

Die van hout waren rotten weg; die van metaal waren smolten.

Exodus 12:29

En het geschiedde te middernacht; toen sloeg de Eeuwige alle eerstgeborenen in het land Egypte.

Gevoerah en chessed

De Joden in Egypte waren moreel net zover gezonken als de Egyptenaren. Toch besloot God alleen de Egyptische eerstgeborenen te doden en de Israëlieten te sparen. Dit is waarom het precies middernacht plaatsvond. De eerste helft van de nacht vertegenwoordigt gevoera (rechtvaardigheid) en de tweede helft vertegenwoordigt chessed (weldaad). Middernacht is het kruispunt dat overstijgt alle criteria voor straf of beloning.

Exodus 12:38

En ook een bonte menigte trok op met hen.

Menigte

Het Hebreeuwse woord 'rav' (menigte), heeft een numerieke waarde van 202; de 'bonte menigte' vertegenwoordigt 202 vonken van heiligheid die het Joodse volk uit Egypte trokken.

Exodus 12:51

Nu geschiedde het juist op diezelfde dag, dat de Eeuwige de kinderen Israëls voerde uit het land Egypte.

Heidendom

De Kinderen van Israël waren vervallen in heidendom. De Exodus kwam op het juiste moment. Waren de Kinderen van Israël langer slaven gebleven dat waren er geen Kinderen van Israël overgebleven om verlost te worden.

Psalm 105:38

Psalm 105:38 zegt: Egypte was blij dat zij weggingen. Dit kan vergeleken worden met een dikke man op een ezel. Zowel de dikke man als de ezel zijn blij wanneer de dikke man van de ezel af is. Maar er kan niet gezegd worden wie er gelukkiger is. Zo waren zowel de Joden als de Egyptenaren blij. Maar er kan niet gezegd worden wie er gelukkiger is. Totdat koning David kwam en zei dat Egypte verheugd was.

Exodus 13:8

En gij zult uw zoon bekend maken op die dag, zeggende: wegens hetgeen de Eeuwige mij gedaan heeft, toen ik trok uit Egypte.

Egypte

In elke generatie is een persoon verplicht zichzelf te zien alsof hij uit Egypte kwam.



Samenvatting - vragen

Om voor uzelf te controleren of u de tekst goed begrepen heeft volgt hier een aantal vragen. De antwoorden vindt u terug in bovenstaande tekst.
  1. Waarom wil Mozes het Paaslam niet slachten?
  2. Waarom wordt de Sjabbat voor Pesach Sjabbat HaGadol genoemd?
  3. Wat vertegenwoordigt de eerste helft van de nacht en wat de tweede helft van de nacht?
  4. Wat vertegenwoordigt 'rav' (menigte)?
  5. Waarom kwam de Exodus op het juiste moment?

Lees verder

© 2009 - 2017 Etsel, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Joodse feestdagen: Pesach (Paasfeest)Joodse feestdagen: Pesach (Paasfeest)De Tora (Exodus 23,14) bevat het gebod: 'Driemaal per jaar zult gij een feest voor mij vieren.' Dit heeft betrekking op…
Pesach: Halachma Anja - "in haast vertrokken wij uit Egypte""In haast vertrokken wij uit Egypte", zo begint het stukje halachma anja in de Hagada-tekst van Maimonides. Tussen de ra…
Torastudie 86: middernacht - Exodus (11:4 en 12:29)Torastudie 86: middernacht - Exodus (11:4 en 12:29)Precies om twaalf uur middernacht van de 15de Nissan 2448 (1313 voor gewone jaartelling) doodde God de eerstgeboren zone…
Piedjon (Pidyon) Haben: loskoping van de eerstgeboren zoonOorspronkelijk waren de Joodse eerstgeborenen de heilige priester klasse. Zij werden geïnstalleerd in de dienst van God…
Joodse Bijbel: de tien plagen van EgypteJoodse Bijbel: de tien plagen van EgypteMet tien plagen treft G'd de Farao en Egypte. Na elke plaag belooft Farao het volk Israël te laten gaan, maar telkens ve…
Bronnen en referenties
  • Inleidingsfoto: Tdjgordon / Pixabay
  • Midrash Rabbah
  • Tosafot naar Talmoed, Shabbat 87b
  • Pesach Haggada
  • Rashi
  • Ohr HaTorah
  • De Kabbalisten
  • De Haggada van de Rebbe
  • Midrash Tehilliem
  • Talmoed Pesachiem 116b

Reageer op het artikel "Torastudie 85: de instelling Pesach - Exodus (12:3-13:8)"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Infoteur: Etsel
Laatste update: 05-04-2017
Rubriek: Mens en Samenleving
Subrubriek: Religie
Special: Torastudie
Bronnen en referenties: 10
Schrijf mee!