InfoNu.nl > Mens en Samenleving > Internationaal > Jom Ha'atsmaoet: Israël 72 jaar - 29 april 2020 - programma
mijn kijk op

Jom Ha'atsmaoet: Israël 72 jaar - 29 april 2020 - programma

Jom Ha'atsmaoet: Israël 72 jaar - 29 april 2020 - programma De 72e Onafhankelijkheidsdagfeesten van Israël beginnen op dinsdagavond 28 april 2020, onmiddellijk na de afsluiting van de Herdenkingsdag voor de gevallen soldaten en de slachtoffers van het terrorisme, wanneer de staatsvlag wordt opgeheven tot volle mast tijdens een nationale ceremonie op de berg Herzl, waarbij 12 fakkels branden. Onafhankelijkheidsdag is gevuld met festiviteiten en vieringen, waaronder picknicks, barbecues, familiefeesten en uitstapjes in de natuur. Balkons, autoruiten, winkelfronten en meer zijn royaal versierd met Israëlische vlaggen. De meest betwiste natie op aarde staat nog steeds recht overeind, ondanks verwoede pogingen de Joodse natie te elimineren. Hoe komt het toch dat Israël zijn bestaan moet verantwoorden tegenover de rest van de wereld, terwijl er tientallen andere landen zijn die op onrechtmatige wijze zijn gecreëerd?

Programma Onafhankelijkheidsdag 2020 in Jeruzalem en Tel Aviv

Overal in Israël wordt op 29 april 2020 Onafhankelijkheidsdag gevierd. De festiviteiten beginnen al in de avond van 28 april 2020 zodra de herdenkingsdag voor oorlogslachtoffers is afgelopen. Israëli's vieren Jom Ha'atzmaoet op verschillende manieren. In de steden zijn de nachtelijke festiviteiten te vinden in de hoofdstraten. Menigten verzamelen zich om openbare shows te bekijken die gratis worden aangeboden door de gemeenten en de overheid. Velen brengen de nacht door met het dansen van Israëlische volksdansen of het zingen van Israëlische liederen. Overdag gaan duizenden Israëlische families wandelen en picknicken. Legerkampen zijn open voor burgers om te bezoeken en om de recente technologische prestaties van de Israëlische strijdkrachten weer te geven. De meest spectaculaire activiteit is de show van de luchtmacht boven Tel Aviv. Jom Ha'atzmaoet wordt afgesloten met de ceremonie van het verlenen van de "Israëlprijs", waarbij individuele Israëliërs worden erkend voor hun unieke bijdrage aan de cultuur, wetenschap, kunst en geesteswetenschappen van het land.

In Jeruzalem en Tel Aviv vinden de meeste activiteiten plaats tijdens Onafhankelijkheidsdag.

Religieuze karakter van de Onafhankelijkheidsdag?

Voor de meeste Israëli's is de Onafhankelijkheidsdag geen religieuze dag. Desondanks heeft het Opperrabbinaat gemeend dat Hallel (lofpsalmen) en speciale haftarah (profetisch gedeelte) gereciteerd moeten worden. De meeste ultraorthodoxe Joden, in Israël en in het buitenland, die niet Zionistisch zijn hebben deze uitspraak van het Opperrabbinaat niet aanvaard en sommige orthodoxe joden zingen de hallel-psalmen zonder de zegening die eraan voorafgaat.

Het Joodse recht op het Land Israël (Erets Jisraeel) ligt verankerd in de belofte van God aan Abraham

Hoewel de Palestijnen (Arabieren) beweren recht te hebben op een Palestijnse staat in het gebied waar Israël zich nu bevindt, heeft er nimmer een Palestijnse Staat bestaan in de geschiedenis van de mensheid. Daar staat tegenover dat de Joden sinds de belofte van God aan Abraham het land zo'n 1500 jaar soeverein in bezit hebben gehad en momenteel in bezit hebben. In de tijd dat de Joden waren verdreven uit hun thuisland hebben ze altijd verlangd naar Israël, Jeruzalem, Hebron en Bethlehem. Driemaal op een dag bidden Joden met hun gezicht richting Jeruzalem gewend. Ook hebben altijd wel Joden in Palestina gewoond ten tijde van de Diaspora.

De belofte van God aan Abram komt een aantal malen voor in de Tora:
  • "Ga uit je land...naar het land dat Ik u wijzen zal." (Genesis 12:1).
  • "Te dien dage sloot de Here een verbond met Abram, zeggende: Aan uw nageslacht zal Ik dit land geven, van de rivier Egypte tot de grote rivier, de rivier de Eufraat: de Keniet, de Keniziet, de Kadmoniet, de Hethiet, de Fereziet, de Refaieten, de Amoriet, de Kanaäniet, de Girgasiet en de Jebusiet." (Genesis 15:18-21)
  • "Ik zal aan u en uw nageslacht het land, waarin gij als vreemdeling vertoeft, het ganse land Kanaän, tot een altoosdurende bezitting geven, en Ik zal hun tot een God zijn." (Genesis 17:8)

Het Land Israël is geen afbetaling van God. God zei niet: Steun me en als je het monotheïsme door de wereld verspreid, zal ik je een stuk grond geven. God gaf het land aan Abraham en zijn nakomelingen om er een model staat van te maken: een licht voor de naties. Het Land Israël is een spirituele plek, waarin de Joden hun missie moeten volbrengen. In Deuteronomium 11:10-12 staat: "Want het land, waarheen gij komt om het in bezit te nemen, is niet als het land Egypte... bestendig zijn de ogen van de Here, uw God, daarop gericht van het begin van het jaar tot het einde." Wanneer de Joden hun missie verlaten, verliezen zij het land. In Deuteronomium 11:13-17 staat: "Indien gij nu aandachtig luistert naar de geboden die ik u heden opleg...dan zal Ik de regen voor uw land op zijn tijd geven...zodat gij uw koren en uw most en uw olie kunt inzamelen...zodat gij kunt eten en verzadigd worden. Neemt u er voor in acht, dat uw hart zich niet laat verlokken zodat gij afwijkt...de bodem zijn opbrengst niet geeft en gij weldra te gronde gaat in het goede land, dat de Here u geven zal."

De overige naties baseren hun claim op verovering, maar Israël baseert haar claim op Gods belofte

Het is belangrijk te realiseren dat Israël haar claim baseert op Gods belofte. Dit in tegenstelling tot vrijwel alle andere naties die hun claim baseren op verovering (het recht van het sterkste). 'Macht maakt rechtvaardig' is de historische claim van de meeste naties in de menselijke geschiedenis. Het land behoort tot de overwinnaar.

De Tora begint niet voor niets met de schepping van de wereld en niet met de vestiging van de Joodse staat. Waarom is dit zo? Zodat als de naties van de wereld tegen Israël zouden zeggen "Jullie zijn dieven, omdat jullie met geweld het land van de zeven natiën (van Kanaän) hebben ingepikt," Israël zou antwoorden: "De hele wereld behoort de Heilige toe, gezegend is Hij; Hij schiep het en gaf het aan iedereen die Hij behaagde. Uit Zijn eigen wil gaf Hij het hen, en uit Zijn eigen wil nam Hij het van hen en gaf het aan ons."

Israël is het land van God dat de Joden namens hem in bruikleen hebben. Het omvat niet alleen het kustgebied, maar ook Jeruzalem, Galilea, Judea en Samaria. Het weggeven van land aan Palestijnen zou betekenen het verachten van het Goddelijke geschenk. Christenen en moslims erkennen de Tora als heilig boek. Zij erkennen daarmee de Joodse claim op het Land Israël. Dit is een rationele claim en is veel sterker dan de erkenning van de VN. Ook is het sterker dan de claim dat Joden ooit hier hebben gewoond. Dat kunnen de Aboriginals in Australië en de Indianen in de Verenigde Staten immers ook zeggen.

Rivaliteit tussen Joden en Arabieren (moslims) = rivaliteit tussen Izaäk en Ismaël

De strijd tussen Joden en Arabieren (moslims) is niets anders dan de voortzetting van de strijd tussen Izaäk en Ismaël. Zowel Izaäk als Ismaël zijn zonen van Abraham. Aanvankelijk kon Sara, de vrouw van Abraham, niet zwanger worden. De slavin van Sara, Hagar, werd wel zwanger van Abraham. Ze kreeg een kind en noemde het Ismaël. Uit Ismaël is later de islam voortgekomen. Ismaël zou echter niet Abrahams missie voortzetten. Die eer kwam te beurt aan Izaäk die geboren werd nadat Sara alsnog zwanger werd. Izaäk zette de missie van Abraham en daarmee van de Joden voort. Er bestond rivaliteit tussen Sara en Hagar en hun kinderen, Izaäk en Ismaël. Vanwege deze rivaliteit werden Hagar en Ismaël door Abraham weggezonden. Deze rivaliteit zou generaties worden voortgezet als de metafysische wortel van de moderne rivaliteit tussen de nakomelingen van Izaäk (de Joden) en Ismaël (de Arabieren).

Hoe kan Israël in de toekomst overleven?

Het weggeven van land in ruil voor vrede is geen optie. Het zal alleen maar tot meer geweld leiden en de Palestijnen zullen meer concessies afdwingen. Om het probleem op te lossen moet Israël juist het hele land bevolken. Israël moet een realiteit scheppen en duidelijk maken aan de Arabieren dat ze met de Joden moeten samenleven en niet tegen ze te vechten.
© 2008 - 2019 Etsel, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Israëlisch-Arabisch conflict 1: Focus op het behoud levensIsraëlisch-Arabisch conflict 1: Focus op het behoud levensDit artikel is het begin van een serie artikelen over het Israëlisch-Palestijns conflict bezien vanuit een Joods religie…
Mythen over Israël & Midden-Oosten conflictMythen over Israël & Midden-Oosten conflictWat bezielt vele mensen om zich zo af te zetten tegen Israël, de Joodse Staat? Voor de moslimwereld speelt vooral het id…
Recensie: Atlas of the Arab-Israeli Conflict –Martin GilbertrecensieRecensie: Atlas of the Arab-Israeli Conflict –Martin GilbertGeografie Israël – Boekrecensie: Atlas of the Arab-Israeli Conflict door Martin Gilbert. Het Arabisch-Israëlisch conflic…
Israëlisch-Arabisch conflict 7: Rol voor elke JoodIsraëlisch-Arabisch conflict 7: Rol voor elke JoodOf de Joden het willen of niet, maar iedere Jood is betrokken bij het Land Israël. Elke Jood is met elkaar verbonden. Al…
Israëlisch-Arabisch conflict 6: Rol VS en rest van de wereldIsraëlisch-Arabisch conflict 6: Rol VS en rest van de wereldHet is moeilijk te geloven, maar het gebeurt. Het belangrijkste VS belang in de Arabische landen is olie geweest. En toc…

Reageer op het artikel "Jom Ha'atsmaoet: Israël 72 jaar - 29 april 2020 - programma"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Infoteur: Etsel
Laatste update: 10-05-2019
Rubriek: Mens en Samenleving
Subrubriek: Internationaal
Mijn kijk op…
Deze rubriek bevat artikelen welke naast objectieve informatie ook een mening en/of ervaring beschrijven.
Schrijf mee!