InfoNu.nl > Mens en Samenleving > Diversen > We zijn verslaafd aan beeldschermen
mijn kijk op

We zijn verslaafd aan beeldschermen

Telefoons, televisies, horloges, computerschermen, info-tv´s in tram en bus, reclameborden op straat, er is bijna geen moment op de dag meer dat we niet omringd worden door beeldschermen. De wereld die beeldschermen ons voortoveren is een artificiële of kunstmatige cultuurwereld die weinig referentie heeft met de werkelijke inhoud van het leven. Wanneer je wilt weten wat het actuele weer is, kijk je op tv of internet in plaats van naar buiten te lopen.

Inhoud:


Flutspelletjes op technisch hoogstaande apparatuur

Boter, kaas en eieren kun je spelen in het zand, op een stukje papier en met krijt op de stoep. Tegenwoordig spelen we boter, kaas en eieren met een Iphone. In feite is er dus niets veranderd, alleen het medium. De mogelijkheden breiden zich niet uit met een beeldscherm; de wereld zoals die bekend is wordt gevangen in een beeldscherm, meer niet. Bovendien wordt de wereld via een beeldscherm sterk gesimplificeerd weergegeven.

TV en werkelijkheid

De werkelijke wereld speelt zich af buiten de beeldschermen. Beeldschermen vangen slechts een deel van de werkelijkheid om deze in verkapte vorm te tonen aan de kijker. Je beleeft de wereld in je hoofd, met je hart en samen met anderen. Eke manier van beleving, hoofd, hart of in een groep maakt de beleving op zich anders.

Voetballen als voorbeeld

Je kunt voetballen, kijken naar voetbal en samen met anderen kijken. Doch voetbal op een beeldscherm zien is een afgekapte voetbalbeleving. Je beleeft niet de sfeer van het stadion want daar praat de commentator doorheen. Je beweegt niet je hoofd van links naar rechts; dat doen de camera´s voor je, en je kunt slechts weinig opmerkingen van buitenaf verdragen; het groepsbeleven is totaal veranderd ten opzichte van de groepsbeleving in een stadion. Het beeldscherm bepaalt en vormt je werkelijkheid; zelf hoef je niet meer na te denken.

Nieuws volgen

Voetballen is relatief onschuldig. Alle krachten van voor en tegenstanders doen een stadion meeslepen maar als beeldbuissupporter ben je een passieve buitenstaander. Serieus wordt het als je als buitenstaander nieuwsberichten tot je laat komen en je geest laat vormen door tv-makers, reporters en nieuwspresentators. Je leert op school dat een kritisch en intelligent mens het nieuws volgt. Waarom zou je zelf nog dingen ontdekken? Je wordt vanzelf boos gemaakt, opgewonden en bedroefd over de nieuwsberichten. De vaak negatieve lading van het nieuws laat je door je systeem heen sluipen om elke dag aan je dosis nieuwshonger te voldoen wat in feite slechts het accepteren van een visie is op grond van de gedachte dat je ´bij´ moet blijven en ´geïnformeerd´ moet zijn. In het verleden hebben we regelmatig gezien dat nieuwszenders een situatie compleet verkeerd voorschotelen.

Nieuws is vergif

Wanneer je niet zonder iets kan leven dan ben je er aan verslaafd. De meerderheid van de mensen leidt aan een tv-verslaving. Nieuws is te vergelijken met een vergif wat door je hele systeem heen loopt en wat de samenleving in kruipt. Het nieuws houdt je aandacht gevangen. Door het nieuws raak je in opgewonden staat; je hormoonhuishouding verandert. Een nieuwskijker maakt meer stresshormonen aan. Daardoor word je uit balans geslagen en ben je minder goed in staat zelf helder te denken. Je bent vast wel eens op vakantie een paar dagen of weken ontsnapt aan het nieuws. Weet je nog hoe vrij je je dan voelt? En hoe snel het weg is als je weer thuis bent en de tv aandoet voor de laatste zogenaamde ontwikkelingen?

TV, de oorlogspropagandamachine

De door tv-stations gerechtvaardigde inval in Irak was een schrijnend voorbeeld van een foutief werkelijkheidsbeeld voorschotelen. Weet je nog hoe jaren later alle tv-journalisten gezamenlijk zich hiervoor schaamden? Omdat ze hadden gewerkt als een propagandamachine? In Nederland en de meeste westerse landen heeft de oorlogspropagandamachine omtrent Irak, Afghanistan, Pakistan, Libië, Iran en Israël volop doorgedraaid. Gelukkig zijn er in het buitenland iets meer mensen die het publiek de ogen probeert te openen. In de VS kennen we Alex Jones als belangrijkste onafhankelijke journalist en in Groot Brittanië kennen we David Icke die mensen bewust maakt van het feit dat ze naar een geregisseerde film zitten te kijken in plaat van naar het nieuws. In Nederland moeten we het doen met enkele websites die in de marge opereren zoals Star-people, Nieuwsbreker.punt.nl en Xandernieuws.

De aandachtzuigende werking van tv

Beeldschermen vormen je manier waarop je naar de wereld kijkt. Beeldschermen zijn ook nog eens slecht voor je ogen. Je verleert door teveel naar beeldschermen staren dat er meer is te zien dan dat beeldschermen doen geloven. Beeldschermen zijn een aandachtstrekker voor je ogen. De beelden gaan eigenlijk 50 keer per seconden aan en uit. Wij hebben dat niet door omdat onze ogen te traag zijn. Een kat ziet het beeldscherm voortdurend aan en uit knipperen. Dit geknipper werkt voor ons brein hypnotiserend. Niet voor niets begint het brein steeds minder te werken als we naar een beeldscherm staren. Na een paar uurtjes tv kijken, als het je lukt om je ogen van het scherm af te trekken, dan voel je je moe en uitgezogen. In dezelfde tijd had je een frisse wandeling kunnen maken en veel dingen kunnen overdenken en inzien.

Doorflippen

Het is geen wonder dat sommige mensen deze stress niet aankunnen en compleet door het lint gaan. We zien steeds frequenter grote schietpartijen in de westerse samenleving. Deze gebeuren door mensen die de stress niet aankunnen; er is zoveel vergif opgeslagen zonder een gezonde uitweg dat men de samenleving zelf de schuld geeft. Want daar komt immers de oorzaak van de stress vandaan! Massamoordenaars zoals Breivik en Tristan van der V. hadden beiden maatschappelijke denkbeelden die er niet om logen; ze gaven anderen de schuld ergens van en kwamen zo tot hun daad! Om dit mechanisme te voorkomen is het van essentieel om helemaal geen nieuws meer te zien en te verspreiden. Daar komt bij dat het tonen op tv van iets ervoor zorgt dat het gewoon lijkt. Een oorlog of een moordpartij is niet gewoon; om herhaling te voorkomen moet je eigenlijk hieraan geen media-aandacht schenken, hoe tegenstrijdig dat ook klinkt. Want tv voedt namelijk vooral de jeugd op. Zij worden het meest gevormd door de tv.

De 3 WTC-gebouwen

De volwassenen die het nieuws zien zijn niet zo zeer het gevaar. Voor jongeren heeft het zien van gruwelijke oorlogsbeelden meer opvoedkundige invloed. De tv, games en vele internetsites vormen de mens. Twintigers als Breivik en van der V. hebben tig keer oorlogen, geweld en de valse vlagoperaties op de 3 WTC-gebouwen in New York gezien. Onee, de meeste hebben er maar twee gezien omdat de aanslag op WTC-7 een te overduidelijk in scene gezette operatie was. Het trauma is alleen gespitst op de twee torens, terwijl er drie naar beneden zijn gestort. Omdat in de derde toren geen vliegtuig is gevlogen kon het verhaal van de terroristische actie niet bevestigd worden en is dat uit de media gelaten. het komt zelfs in het officiële rapport vande Amerikaanse overheid over de aanslagen op 11 september niet voor.

Vakantie?

Tegenwoordig is de vakantie echter niet meer zoals enkele decennia terug een beeldschermloze tijd. We fotograferen, filmen, mailen, internetten er gewoon lustig op los in de vakantie. Hierdoor komen we nooit toe aan rust. Je blijft maar stresshormonen aanmaken en je voelt de lichamelijk verandering door de hormonen aan als een noodzaak, een manier van leven. Je blijft als een gokker die op zoek is naar de jackpot door twiiteren totdat je het beste bericht ooit hebt gelezen en hebt geretweet. Met facebook wil je iedereen de indruk geven dat je cool bent door te pronken met je vrienden en je coole berichten. Het vergif dat nieuws heet wordt gekanaliseerd. Je blijft op zoek naar de leukste berichten, de opwindendste inhoud en de meest uitgesproken beelden. We noemen dit geen verslaving maar dat is het natuurlijk wel. Zelfs op Max-tv leren ouderen met computers omgaan; je hoort eigenlijk 1 a 2 uur per dag te facebooken. Dan pas hoor je erbij, doe je mee en ben je ook cool! Zelf nadenken telt niet meer mee. We praten elkaar aan dat je niet meer leven kunt zonder dagelijks een paar uur naar een beeldscherm te staren en dat als wenselijke manier van leven te beschouwen.
© 2011 - 2019 Tom008, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Panoramisch beeldscherm om te gamenPanoramisch beeldscherm om te gamenHet is een van de dromen van veel gamers, een scherm zo groot dat je deel lijkt te nemen aan de game. Het zogenaamde pan…
Twee beeldschermen aansluiten op één PCBij privé-gebruik van een PC, bijvoorbeeld bij gamen is het soms handig om twee beeldschermen aan te sluiten op één PC,…
Slechte ogen door werken met beeldscherm?Slechte ogen door werken met beeldscherm?Veel van de mensen die lang achter een beeldscherm zitten te werken, krijgen last van prikkende, branderige of vermoeide…
Journalistiek tijdens en na de Tweede WereldoorlogJournalistiek tijdens en na de Tweede WereldoorlogOmdat Nederland in de Tweede Wereldoorlog onder Duits regime viel, moesten journalisten zich aan bepaalde persvoorschrif…
Mediamanipulatie; een vak apartHet publiek zou gewaarschuwd moeten worden om de media niet als objectief te zien. Veelal is de media slechts een pion v…
Bronnen en referenties
  • www.star-people.nl
  • http://xandernieuws.punt.nl/
  • http://nieuwsbreker.punt.nl/?home=1

Reageer op het artikel "We zijn verslaafd aan beeldschermen"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Infoteur: Tom008
Laatste update: 14-05-2012
Rubriek: Mens en Samenleving
Subrubriek: Diversen
Bronnen en referenties: 3
Artikelen met het label 'Mijn kijk op…' bevatten naast objectieve informatie ook een persoonlijke mening en/of ervaring.
Schrijf mee!