Onverschilligheid in Groepen

Onverschilligheid in groepen. Onverschilligheid of gebrek aan belangstelling in groepen kan veroorzaakt worden door verveling doordat het thema of onderwerp niet boeiend gevonden wordt. Ook kan het wijzen op een inadequate procedure, werkwijze in de groep of van de groepsleiding. Mogelijk is ook dat de groepsleden het gevoel hebben toch niet daadwerkelijk mee te mogen beslissen. Om te kunnen herkennen welke reden er speelt, worden er kenmerkende symptomen gegeven van de betreffende oorzaken.

Onverschilligheid - Gebrek aan Belangstelling in Groepen

Gebrek aan Belangstelling. Gebrek aan belangstelling behelst onverschilligheid, verveling, gebrek aan enthousiasme en doorzettingsvermogen, tevredenheid met geringe of onvoldoende prestaties.

Problemen in Groepen

Iedere groep is voortdurend bezig met besluiten nemen en problemen oplossen. Iedere groep wordt ook tijdens het werken aan groepstaken geconfronteerd met bepaalde interne problemen die belemmerend werken op het proces, de bezigheden en de prestaties. De drie meest voorkomende probleemgebieden zijn:

• Onverschilligheid in Groepen
• Conflicten in Groepen
• Besluiteloosheid in Groepen

In dit artikel wordt nader ingegaan op Onverschilligheid in Groepen. Voor conflicten en besluiteloosheid in groepen, kun je hierboven op de desbetreffende link klikken.

Onverschilligheid - Gebrek aan Belangstelling in Groepen
Hieronder worden eerst de algemeen kenmerkende symptomen genoemd en vervolgens de oorzaken met specifieke kenmerkende symptomen.

Gebrek aan Belangstelling - Algemene Symptomen

Algemeen kenmerkende symptomen

• Groepsleden geeuwen herhaaldelijk of dommelen in
• Groepsleden raken de draad van de discussie kwijt
• Geringe participatie of betrokkenheid
• Groepsleden zijn vaak absent of komen te laat
• Onrust in de groep en zich onbehaaglijk voelen
• Overhaaste besluiten zonder overleg
• Besluiten worden niet uitgevoerd
• Dingen worden steeds uitgesteld
• Onvoldoende voorbereiding van vergaderingen of bijeenkomsten
• Slechts met grote aarzeling wordt verdere verantwoordelijkheid genomen.

Symptomen Onverschilligheid - Onderwerp Taak niet belangrijk

Taak is niet belangrijk genoeg. Het thema, de taak of het probleem waar de groep aan werkt lijkt voor de leden niet belangrijk te zijn, in ieder geval minder belangrijk dan een ander probleem.

Symptomen die dit type onverschilligheid kenmerken

• Men stelt de vraag wat nu eigenlijk de taak van de groep is
• Groepsleden voeren groepsbesluiten niet uit
• Groepsleden zullen zich niet daadwerkelijk verantwoordelijk tonen
• Er wordt geen bezwaar gemaakt tegen onbelangrijke of verwarrende opmerkingen
• Groepsleden verbazen zich erover dat men zich eigenlijk met zo'n probleem bezighoudt
• Men doet voorstellen om een ander probleem aan te pakken
• Het besluit blijkt voor de groepsleden niet echt belangrijk te zijn.

Symptomen Onverschilligheid - Vermijding uit angst gevolgen

Belangen of angst. Het kan zijn dat de groep het onderwerp of probleem wel belangrijk vindt, maar vanwege redenen als belangenconflict of angst voor de consequenties een oplossing van een probleem vermijdt.

Symptomen die dit type onverschilligheid kenmerken

• Het duurt lang voordat de groep echt begint, er wordt lang informeel gebabbeld
• Groepsleden aarzelen en voelen zich onbehaaglijk om het probleem te bespreken
• Groepsleden benadrukken de negatieve gevolgen van mogelijk onjuiste besluiten
• Groepsleden verontschuldigen zich voor hun voorstellen, brengen deze voorzichtig in
• Voorgestelde oplossingen worden vaak meteen als onrealistisch afgedaan
• De beslissing wordt op iemand anders afgeschoven of aan anderen overgelaten
• Groepsleden blijven steeds zeggen dat ze te weinig informatie of deskundigheid hebben
• Groep heeft door allen (stilzwijgende) geaccepteerde regels om voorzichtig te handelen
• Groep blijkt niet in staat te zijn tussen diverse alternatieve oplossingen te kiezen.

Symptomen Onverschilligheid - Inadequate Werkprocedure

Geen goede Werkwijze. De groep hanteert geen goede strategie of werkprocedure voor de oplossing van de taak of het probleem.

Symptomen die dit type onverschilligheid kenmerken

• Niemand is in staat om de eerste stap voor te stellen of hoe verder te gaan
• Groepsleden blijken niet in staat te zijn bij een bepaald punt te blijven
• Groepsleden blijken elkaar niet te begrijpen of elkaar niet te horen
• Dezelfde bijdragen komen steeds terug
• Groep blijkt niet in staat te zijn om passende samenvattingen te maken
• Groepsleden besteden weinig aandacht aan afweging van mogelijke gevolgen
• Er worden weinig pogingen gedaan om feiten duidelijk te krijgen en hulp hierbij te vragen
• Groepsleden wijken voortdurend uit naar randtaken
• Groepsleden klagen erover dat de groep een onmogelijke taak heeft
• Er worden voortdurend subgroepen gevormd en privé-discussies gevoerd
• Meningsverschillen worden niet uitgewerkt en besluiten niet doorgevoerd
• Er wordt voorgesteld de beslissing aan 1 van de groepsleden over te laten.

Symptomen Onverschilligheid - Geen beslissende Stem

Gevoel geen beslissende stem. De groepsleden kunnen het gevoel hebben geen beslissende stem te hebben in het definitieve besluit of de oplossing.

Symptomen die dit type onverschilligheid kenmerken

• Men is van mening dat er iemand met meer autoriteit aanwezig moet zijn
• Er worden besluiten genomen, die zeer onrealistisch zijn
• Groepsleden vertonen een gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel voor afweging van de gevolgen van de besluiten
• Groepsleden vermelden steeds dat het besluit toch niet telt of serieus genomen wordt
• Discussie richt zich op vragen naar machtsposities, hetzij binnen de groep m.b.t. de leider, hetzij buiten de groep, wie binnen de organisatie werkelijk meetelt
• Groepsleden spreken twijfels uit of al het werk aan het probleem geen verspilde energie is
• Aan het eind van de bijeenkomst spreken groepsleden uit dat ze wel goede ideeën hebben, maar deze blijkbaar niet goed in kunnen brengen.

Symptomen Onverschilligheid - Conflict enkele groepsleden

Conflict tussen enkele leden. Door een conflict tussen enkele leden, kan er bij de andere groepsleden desinteresse ontstaan.

Symptomen die dit type onverschilligheid kenmerken

• Zo'n twee of drie groepsleden betwisten elkaar gedurende de discussie, maar kunnen geen overeenstemming bereiken
• Er komt een conflict naar voren tussen sterke groepsleden, ongeacht wat er steeds besproken wordt
• Sterk overheersende groepsleden zoeken soms ondersteuning bij anderen, maar blijven op andere momenten de discussie beheersen
• De besluiten worden genomen door slechts twee of drie groepsleden.