OneforOne, ontwikkelingshulp nieuwe stijl

Het oude begrip 'ontwikkelingshulp' schudt op zijn grondvesten. We willen wel degelijk helpen, maar dan moet wel te zien zijn wat het resultaat is. Bovendien: waarom zou er geen samenwerking mogelijk zijn, zodat alle partijen er beter van worden? Het nieuwe 'OneforOne' is een voorbeeld van die aanpak. Wat gebeurt er eigenlijk met mijn goede geld als ik het naar zo'n enorme kolos van een organisatie voor ontwikkelingshulp stuur? Die vraag wordt steeds meer gesteld. Met alle berichten over monsterbonussen voor bestuurders van deze organisaties, of al het geld dat aan de strijkstok blijft hangen, raakt het oude idee over ontwikkelingshulp uit de gratie. Wat we ons ook steeds vaker - terecht - afvragen, is: kun je niet iets bedenken waar beide partijen iets aan hebben? Dat past bij de nieuwe trend, die je kunt samenvatten onder de noemer 'trade, not aid' (handel, geen hulp).

OneforOne is een nieuw initiatief dat inspeelt op de huidige trend, waarbij we wel iets voor anderen willen doen maar dan effectief, aantoonbaar en als het even kan via handel in plaats van het sturen van een 'zak geld of rijst'. Het gehanteerde principe is dit: je koopt in Nederland een product, en dat betekent tegelijk dat je iemand anders aan een zelfde product helpt in een ontwikkelingsland. Via OneforOne kun je bijvoorbeeld groene energie afnemen bij Greenchoice. Daarmee ontvangt iemand in Afrika zonne-energie dankzij jouw aankoop. Je betaalt echter niets extra hiervoor. Dus beide partijen kunnen profiteren.

Buy one give one

Het idee 'buy one, give one' is in Amerika al een bekend principe. Een mooi voorbeeld is de organisatie 'Toms shoes.' Wie een paar schoenen koopt bij Toms shoes, bezorgt een kind in een ontwikkelingsland ook een paar schoenen. De vraag is natuurlijk: hoe kan zoiets werken? We zijn immers allemaal grootgebracht met het idee dat er altijd een winnaar en een verliezer is, een gever en een ontvanger. Het antwoord zit in dat mooie oude spreekwoord: eendracht maakt macht. Samenwerking is altijd voordeliger dan dat doodgeknuffelde individualisme waar we zo langzamerhand een beetje genoeg van krijgen. Concreet gezegd, zit het geheim van OneforOne in het mechanisme van de inkooporganisatie, een trend in consumptie waarbij groepen goedkoper kunnen kopen en aanbieders van diensten en producten het voordeel van massale inkoop genieten. De oprichter van OneforOne is Wouter Durville. Hij legt uit: "Als een consument een product bij OneforOne koopt, fungeren we als een inkooporganisatie die vraag en aanbod aan elkaar koppelt. De consument ontvangt een deel van de bedongen groepskorting. De bijdrage aan het ontwikkelingsland wordt vervolgens gefinancieerd met de resterende korting, en door sponsoring van de deelnemende bedrijven. Deze sponsoring is vaak onderdeel van hun MVO-beleid." (Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen, noot van de redactie). "Op deze manier ben je als consument dus niet duurder uit als je bewuste keuzes maakt."

Onafhankelijkheid

OneforOne selecteert zelf haar partners. Dat is bijvoorbeeld PumpAid voor de bouw van waterputten, en ToughStuff voor de ontwikkeling van zonne-energie. OneforOne is gevestigd volgens de opzet van een sociale onderneming, en is bewust onafhankelijk van subsidie of donaties. Het feit dat de overheid de ontwikkelingshulp vermindert, heeft dus geen invloed op organisaties als OneforOne. Samenwerking door onafhankelijke organisaties is ook goed voor de partners van OneforOne. Rob van Rees is algemeen directeur van Greenchoice, een van de partners van OneforOne. Hij zegt: "De samenwerking met OneforOne stelt ons structureel en zonder subsidie van de overheid in staat om mensen in Afrika van zonne-energie te voorzien. Dat past goed in ons streven naar een duurzame wereld."

Consumenten gezocht

OneforOne heeft de focus vooralsnog gelegd op eerste levensbehoeften, zoals energie en water. Daarom heeft OneforOne ook een waterfles ontwikkeld. De koper ervan helpt een ander in een ontwikkelingsland aan schoon drinkwater. De ambities gaan wel verder dan die eerste levensbehoeftes. Zo is het plan om een OneforOne zorgverzekering te ontwikkelen, waarbij je een moeder met HIV in een ontwikkelingsland gratis mee kunt verzekeren in je eigen zorgverzekering. Om dit plan te kunnen laten werken, moet het samenwerkingsprincipe wel in gang gezet kunnen worden, net zoals het 'eendracht maakt macht' principe. Er moeten zoveel mogelijk bedrijven, in dit geval zorgverzekeraars, bereid zijn om mee te werken. En er moeten zo veel mogelijk consumenten zijn die het draagvlak bieden om zonder extra kosten een aantrekkelijke groep kopers te bieden, in dit geval van een zorgverzekering. OneforOne groeit dankzij mensen die zich aansluiten bij de organisatie, wat begint bij het achterlaten van je mailadres op de website. Ook groeit OneforOne dankzij de volgers via Facebook en Twitter. Waarom zou je vandaag niet beginnen een verschil te maken, als het je toch geen geld kost?