Pedofilie: Beschrijving, oorzaken en herkenning

Pedofilie is een seksuele afwijking of parafilie, waarbij met name op seksueel vlak een ongezonde interesse in kinderen wordt vertoond. De stoornis kan zich zowel richten op kinderen van hetzelfde als van het andere geslacht. Sommige pedofielen of pedoseksuelen hebben alleen interesse in kinderen, terwijl anderen ook seksueel geprikkeld kunnen raken van volwassenen. Dit artikel beschrijft wat deze stoornis inhoudt, wat de mogelijke oorzaken zijn en hoe je pedofilie in je omgeving kunt herkennen. De afwijking pedofilie wordt gerekend onder de parafilia. Een parafilie is een aandoening, die wordt gekenmerkt door een terugkerende en intense seksuele drang en fantasieën van seksuele aard. Deze richten zich op:

• Niet humane objecten
• Lijden of vernedering van jezelf of jouw partner
• Dieren, kinderen of andere personen, die niet toestemmen met seksuele toenadering

In het geval van pedofilie of pedoseksualiteit is de parafilie specifiek gericht op kinderen.

Beschrijving van de stoornis

Pedofilie is dus een seksuele afwijking, gericht op kinderen. Dat betekent personen met een leeftijd van jonger dan 18 jaar. Soms wordt een afwijkende definitie gehanteerd, waarbij voor een parafilie voor kinderen tussen de 13 en 18 de term efebofilie in plaats van pedofilie wordt gebruikt. Wanneer er sprake is van seksueel contact met kinderen wordt altijd de grens van 18 jaar gehanteerd in gerechtelijke zin. Er is dan altijd ongeacht de precieze leeftijd van het slachtoffer sprake van ontucht met minderjarigen.

Het seksueel gedrag bij pedofilie omvat een scala van activiteiten, waarbij al dan niet gebruik wordt gemaakt van geweld. Sommige pedofiele beperken hun gedrag tot zichzelf bloot vertonen aan kinderen of masturberen, wanneer een kind hen kan zien. Sommigen willen het kind onzedelijk betasten of het uitkleden maar gaan niet zover dat er daadwerkelijk sprake is van genitaal contact. Het komt echter ook voor dat een pedofiel een kind dwingt om deel te nemen aan orale sex of aan geslachtelijke of anale coïtus.

Het meest voorkomende zichtbare aspect van pedofilie is een intense belangstelling voor kinderen. Er is geen typische pedofiel. Pedofielen kunnen jong of oud, man of vrouw zijn, hoewel de grote meerderheid man is. Helaas zijn sommige pedofielen professionals, die zijn belast met de opvoeding of het behoud van de gezondheid en het welzijn van kinderen. Ook komt het voor dat pedofielen familie of bekenden zijn van de kinderen, die ze misbruiken.

Mogelijke oorzaken van pedofilie

Er bestaat een verscheidenheid aan theorieën over de oorzaken van pedofilie.

Biologisch: Testosteron als de boosdoener
Er zijn onderzoekers, die de oorzaak zien als biologisch. Zij menen dat testosteron, een van de mannelijke geslachtshormonen, ervoor kan zorgen dat mannen afwijkend seksueel gedrag ontwikkelen. Het is echter niet zo dat er een gen geïdentificeerd is voor pedofilie; het is dus geen stoornis die genetisch aantoonbaar is.

Psychosociaal: Misbruik en gebrek aan emotionele rijping
De meeste deskundigen zien pedofilie als een gevolg van psychosociale factoren. Sommigen denken dat pedofilie het resultaat is van seksueel misbruik als kind. Anderen denken dat het voortkomt uit de interactie met de ouders in de vroege jeugd. Sommige onderzoekers zien pedofilie als een uitingsvorm van onvolledige emotionele ontwikkeling; de pedofiel zou zich aangetrokken voelen tot kinderen, omdat hij of zij nooit psychologisch en emotioneel is gerijpt. Ook wordt pedofilie wel gezien als een ultieme vorm van de wens om een seksuele partner te domineren: Kinderen zijn doorgaans kleiner en zwakker dan volwassenen en kunnen dus ook worden gezien als niet bedreigende seksuele partners.

Herkennen van pedofilie

Een pedofiel zorgt dat hij bij kinderen in de buurt is. Potentiële pedofielen werken vaak als vrijwilligers met kinderen. Bijvoorbeeld bij de padvinders of scouts of bij religieuze of maatschappelijke organisaties, waarbij er met kinderen wordt gewerkt. In familie verband kan de pedofiel bijvoorbeeld aanbieden om te babysitten. Vaak hebben pedofielen uitstekende sociale vaardigheden met kinderen, waardoor ze heel gemakkelijk het vertrouwen van een kind kunnen winnen.

Sommige pedofielen verzinnen rationalisaties of uitvluchten voor hun gedrag of gedachten. Zij geven de kinderen er de schuld van dat ze te aantrekkelijk of seksueel provocerend zouden zijn. Zij kunnen ook van mening zijn dat ze het kind moeten onderwijzen over "de feiten van het leven" of "de liefde".

Voor ouders is het goed om er alert op te zijn dat het misschien niet altijd zo gemakkelijk is om een pedofiel te herkennen. Iemand kan zich voordoen als respectabel en goed maar ondertussen heel andere gedachten en motivaties hebben. De pedofiel zal er altijd op uit zijn om het vertrouwen te winnen van zowel de ouders als de kinderen, waarvoor interesse bestaat.