Aanvaarden van de werkelijkheid van het verlies: de schok

Bij een groot verlies vraagt de situatie erom dat er rouwtaken verricht worden. De eerste rouwtaak is het aanvaarden van de werkelijkheid van het verlies.

Schok

Het aanvaarden van de werkelijkheid van het verlies verloopt in fasen. De eerste fase is de schok. Als iemand plotseling sterft, kan de schok voor een nabestaande die het nieuws te horen krijgt zo groot zijn, dat zo iemand letterlijk flauw valt. En wanneer zo iemand weer bij kennis gekomen is, moet het nieuws helemaal opnieuw verteld worden, want het is niet gehoord. En het kan zijn dat zo iemand dan weer flauw valt.

Voorbereid

Ook mensen die voorbereid zijn, bijvoorbeeld doordat de overledene een hoge leeftijd bereikt heeft of lang ziek geweest is, krijgen een schok te verwerken. Die schok is door de voorbereiding minder groot dan wanneer het overlijden plotseling plaatsvindt, maar de schok niet minder pijnlijk. Ook in deze situatie kunnen mensen zich misselijk of lichamelijk zwak voelen.

Onmacht

Omstanders willen dan vaak helpen, maar weten niet hoe dat moet. Ze weten niet wat ze moeten zeggen. Niet weten wat je moet zeggen en je onmacht in al je onhandigheid laten zien, is in deze situatie uitstekende hulp. Maar helaas weten de meeste mensen dit niet. Ze zoeken naar woorden, en zeggen het verkeerde:

• dit was het beste voor hem of haar
• je komt er wel weer over heen
• je hebt nog meer kinderen
• tel je zegeningen

Helpen

Deze woorden mogen waar zijn, maar in deze fase zijn ze zinloos.

Als je werkelijk helpen wilt, stel dan vragen. Help degene die het verlies geleden heeft om te gaan praten. Sta toe dat het verdriet geuit wordt. Wees bereid eindeloos te luisteren naar verhalen over de overledene. Wees bereid eindeloos te luisteren naar verhalen over het overlijden. Breng het geduld op telkens opnieuw te luisteren naar dezelfde verhalen.

Dit artikel maakt deel uit van de Special Rouwverwerking, de kunst van het verliezen.