Sociaal en Japanse Mafia

Yakuza (De Japanse Mafia)

Yakuza is de naam van de bekendste Japanse criminele organisatie, met meer dan honderd jaar geschiedenis, die in verschillende rivaliserende kumi (bendes) ingedeeld en door de buitenlandse pers vaak ook "Japanse mafia" genoemd wordt. De getallen acht (ya), negen (ku) en drie (za) zijn van het Chinees afgeleidt en stammen uit het oorspronkelijk Chinese kaartspel "Hana Fuda.



Organisatie:

Ze volgen een strenge hierarchie en verscheidene codes in vorm van huisorde en zijn op bijna alle Japanse eilanden vertegenwoordigt. Traditioneel zijn ze ook in Thailand en Zuid-Korea aanwezig. Als hoofdkwartier in het westelijke buitenland geldt Hawaii en San Francisco op het Amerikaanse vasteland. Maar in de vroege negentiger jaren was de yakuza ook actief in New York en Australie. In Europa gelden Amsterdam en Parijs als belangrijke plekken voor de bende.

Sinds 1993 is in Japan het lidmaatschap bij een kumi strafbaar, wat moderne Yakuza in bepaalde delen van het land meer en meer tot activiteiten in de onderwereld dwingt. Toch zijn sommige groepen en bendes nog steeds gewoon met adressen en telefoonnummers in de telefoonboeken van Tokio en Osaka te vinden. Ondanks dat de laatste jaren de ooit goede verhouding met de politie en het algemene aanzien in de samenleving verslechtert is, vormen de Yakuza nog altijd een invloedrijke gemeenschap binnen de Japanse samenleving en hebben ze vooral hun invloed in banken versterken kunnen.
Yakuza spreken een eigen beroepsjargon en zijn tegenwoordig meestal als zakenman gekleed. In het jaar 1990 waren officieel 86.552 personen als Yakuza geregistreert, werden echter niet vervolgt door de politie. In januari 1993 kon een kumi zich op een persconferentie gewoon verontschuldigen bij de inwoners van Osaka voor bepaalde onaangename situaties tijdens een bendeoorlog.

De leiderspersoon in een Yakuza-netwerk is de Oyabun (jap. Vader). Hij is te vergelijken met de "Godfather" in Mafia-termen. Tegenover een Oyabun hoort een onderdaan zich met respect te gedragen. Onder de Yakuza geldt een Oyabun ook als "iemand, die boven de wolken leeft", een metafoor, die door de westelijke experts als synoniem voor onaantastbaarheid geinterpreteert wordt. De volgende in de hierarchie zijn de "kobun" de zogenaamde zonen. Yakuza gebruiken een traditioneel opnameritueel, waarbij de toepasselijke kleding gedragen wordt en de toekomstige Kobun zijn Oyabun loyaliteit en trouw tot aan de dood zweert.

In Japan onderscheidt met drie grote Yakuza-groepen: de Sumiyoshi-rengo, de Yanagawa-kai, beide uit Tokio, en de kleinere Yamaguchi-gumi, die vooral in het gebied rond Kobe en Osaka opereren.

Ya- Ku- Za is dus eigenlijk de uitspraak in het dialect voor de getallenkombinatie 8-9-3, die in het Japanse kaartspel Hanafuda (lijkt op Black Jack) als volledig waardeloos geldt. Zo zien de Yakuza zichzelf, met een bepaalde trots, als de "waardelozen" in de samenleving.

Geschiedenis:

Tijdens de Edo-periode (ongeveer 1600 tot 1868) bestond de Yakuza bijna zonder uitzondering uit mensen van "lagere klasse", dus uit boeren, handarbeiders en vooral kooplieden. Had je als zo iemand je land of baan door geluksspelen, natuurkatastrofes of plunderende dieven verloren, of kwam je als vluchteling voor ongeregeldheden of strafvervolging in een nieuwe stad terecht, had je weinig keus als je bij de Yakuza aan te sluiten. Deze gaven je een verblijfplaats, werk; vaak was het alleen al de geborgenheid binnen de clan-structuur of de lust naar avontuur en de hoop op respekt en erkening, genoeg voor de landelijke bevolking om zich als vrijwillige voor de diensten van de Yakuza aan te bieden.

Alle politiekrachten daarentegen kwamen in die tijd uit de klasse van de Samurai, die door de zogenaamde pax Tokugawa, geen opdrachten meer hadden en zich op het behouden van de openlijke veiligheid gingen concentreren. Zo onstond een bepaalde spanning tussen deze twee partijen, en de Yakuza werden vaak door de „echte Samurai“ als nep-Samurai zonder eer voor het Bushido-systeem gezien. Op sommige plekken werkten de twee partijen ook juist samen als het ging om openlijke zaken en de belangen van de burgers. Vroeger zag men de Yakuza als een soort Robin Hood.

Tegenwoordig:

De moderne Yakuza heeft zijn invloedskring vergroot tot aan economische en politieke corruptie. Ze hebben ook geprobeerd invloed op politieke verkiezingen uit te oefenen, doordat ze kandidaten eerst financieel ondersteunden om ze daarna onder bedreiging te kunnen controleren. Daarnaast doet de Yakuza ook „traditionele“ Mafia-praktijken zoals drugshandel, prostitutie, mensenhandel, illegale gokspelen, pachinko, of afpersing. Zelfs in Japan worden begrippen genoemd, die organiseerde misdaad beschrijven. Offcieele Japanse plekken gebruiken de term Bôryokudan (gewelddadige groepen), hoewel geweld bij de Yakuza geldt als noodmiddel. Het grootste deel van de dagelijkse illegale zaken zoals prostitutie, gokspelen en drugshandel gaat nog altijd zonder geweld.

Einige verandering lijkt hier wel in te zijn opgetreden. Aan de ene kant is het aantal klachten van burgers over Yakuza-activiteiten toegenomen. Dat lijkt op een algemeen kleiner wordende acceptatie binnen de bevolking. Anderzijds komen er steeds meer jonge Yakuza, die niet meer bereidt zijn zich aan de traditionele normen en regels te houden. Deze groep grijpt eerder naar geweld en het gebruik van vuurwapens. Er worden ook steeds meer onschuldige burgers slachtoffer van deze schietpartijen, iets wat vroeger zeer zelden voorkwam.

Yakuza-tatoeages:

Yakuza gebruiken sinds honderden jaren grote tatoeages als herkenningsteken en om zich als individu met een hogere rang te onderscheiden. Niet zelden gaven zich boeren en handarbeiders na het aansluiten bij de Yakuza nieuwe, gevaarlijk klinkende namen zoals tijger, negen draken, stormvogel enz., die ze dan in deze vorm op rug of borst lieten tatoeeren.
Als extra werden ook nog vaak kunstzinnige versieringen aangebracht, vaak werd alles tot en met hoofd, handen, voeten en schaambereik van tatoeages voorzien. Ook tegenwoordig worden tatoeages in direkte zin met de Yakuza geassocieerd, waardoor getatoeerden de ingang tot openlijke baden vaak verweigert wordt.

Begaat een lid van de bende een fout, die tot eerkrenking leidt, dan kan hij deze fout kwijtraken, doordat hij een vinger met een Tanto-mes eraf snijdt. Hierbij begint men met de linke hand en gaat men zo van links naar rechts als iemand veel fouten maakt. Dit ritueel stamt ook uit de tijd van de Samurai. Met elke verloren vinger lag het zwaard slechter in de hand en met het verlies van de laatste vinger was het onmogelijk een zwaard vast te houden. Bij oude Yakuza ontbreekt vaak een vinger die ze met een prothese vervangen om in het openbaar niet zo snel als crimineel te worden herkent. Echter ook deze praktijken verliezen tegenwoordig hun waarde. Een nieuwe generatie verwerpt meer en meer de oude regels en tradities.
© 2008 - 2010 Aturox, gepubliceerd in Sociaal (Mens en Samenleving) op 01-02-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Aturox is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "Yakuza (De Japanse Mafia)"


Door Erwin Kamm op 16-02-2009

Het door U genoemde kaartspel Hanafuda; heeft dat overeenkomsten met A. Poker, B. Solitair of C. Black Jack?
Bij voorbaat dankend voor Uw reactie.