Beeindigen van alle onderdrukking

Wij en de mensen die er voor ons waren, hebben eeuwen lang op een hele ongelukkige manier pijn te verduren gekregen. Hierdoor hebben zich steeds meer overlevingspatronen gevormd.

Beëindigen van alle onderdrukking

Wij en de mensen die er voor ons waren, hebben eeuwen lang op een hele ongelukkige manier pijn te verduren gekregen. Hierdoor hebben zich steeds meer overlevingspatronen gevormd. Deze patronen onderbreken het proces van ontlading dat anders gezorgd had dat we van die patronen af waren gekomen. We leven in een bijzonder onderdrukkende maatschappij, die op het punt staat om de wereld tot in alle hoeken te gaan bepalen. De samenleving maakt iedereen tot mikpunt van bepaalde soorten pijn. Afhankelijk van de groep waartoe je behoort, kun je op verschillende manieren pijn worden gedaan. Het kan te maken hebben met ras, geslacht, klasse. Hoe mensen ook in categorieën ingedeeld worden, er zal altijd onderdrukking worden afgevuurd op de mensen in die categorieën. Niet om wie ze persoonlijk zijn, maar omdat ze in die categorie zitten. Het gebeurt zonder er bij na te denken, het is destructief, en niemand ontkomt er aan. Een van de effecten van dit proces van onderdrukking is dat we ons slecht gaan voelen over onszelf. Iedereen gaat uiteindelijk zichzelf de schuld geven van de patronen die we met ons meedragen als gevolg van de pijn. Dit is een van de mechanismen van een onderdrukkende maatschappij: iedereen hevig pijn doen en zorgen dat iedereen zich slecht voelt over zichzelf en zichzelf de schuld geeft. Het maakt dat we er niet toe komen buiten de onderdrukking te denken, of iets te doen om deze te veranderen, of te onthouden hoe goed we zijn, of onze krachten te bundelen als bondgenoten. De kapitalistische maatschappij is hier erg doeltreffend in en is erop gericht om het iedereen op deze aardbol aan te doen. Je ziet de gevolgen. Het begint ons al te beïnvloeden als we kinderen zijn en het wordt zo grondig en systematisch gedaan dat niemand van ons eraan ontsnapt. Het komt elke dag weer opnieuw op ons af.

Je kunt in de massamedia goed zien hoe dit uitgespeeld wordt, Het gaat maar door en het gaat maar door. Wij dragen alle krassen en littekens en rigiditeit die uit deze altijd voortdurende slechte behandeling voortvloeien, behalve dat er voor ons een klein verschil is. We hebben een serie ideeën ontdekt die we Herwaarderingscounselen noemen (HC).

Wat we al weten (we is counselors)

Door het werk van HC weten we iets extra’s iets wat boven de pijn uitstijgt. We weten dat er een verschil is tussen onszelf en de pijn, we weten dat ieder van ons gedwongen is om een beeld van zichzelf te accepteren dat niet klopt met de werkelijkheid en we weten hoe we hieruit een uitweg moeten vinden. (regelmatig sessies doen en ontladen ) Elke dag hebben we de mogelijkheid om ons weer een beetje verder te bevrijden van die pijn die op ons af is gekomen. Op dit punt moeten we een aantal dingen benadrukken: We moeten ermee ophouden ons de schuld te geven van de problemen die deze maatschappij op onze schouders heeft gelegd. Wij moeten dat doen. Jullie moeten dat doen. Die problemen zijn generatie op generatie aan ons doorgegeven, en zijn simpelweg niet onze schuld. Bovendien, de drang om jezelf op te offeren om te zorgen dat er iets verandert, kan wel tot een soort van vooruitgang leiden, maar zet de mensen die je leidt op het verkeerde been.

De mensen die jij wilt bereiken, de mensen die jij vooruit wilt brengen moeten zien dat jij begrijpt hoe belangrijk jezelf bent. Ze moeten zien dat je jezelf even veel waardeert en dat het er ons niet om gaat om de een voor de ander op te offeren.

We proberen de weg vrij te maken voor iedereen, niemand uitgezonderd, om het HC voor iedereen beschikbaar te maken, zodat iedereen de keuzemogelijkheid krijgt die wij al hebben. Ons werk is ervoor te zorgen dat iedereen die keuze kan maken. De manier waarop we dat het beste kunnen overbrengen is met onszelf als middelpunt, maar niet als een slachtoffer die zijn leven opgeeft zodat anderen vooruit kunnen komen. Wat mensen nodig hebben is dat je met hen doorgaat, hen leidt en hen volgt.

Het belangrijkste gereedschap: onze hersens

Het belangrijkste gereedschap wat je hebt zijn je hersens. Je hebt niets anders nodig, dan de andere breinen om je heen en dat je geest zo veel mogelijk vrij is van verwarring over wie je bent, waar we staan in dit werk en wie je bondgenoten zijn. Je bondgenoten zijn alle mensen die na kunnen denken. Je potentiële bondgenoten zijn dus alle mensen. Iedereen die kan denken, die naar je kan kijken, die een glimp van je kan opvangen, is een bondgenoot. Er bestaat geen tegenwerkende kracht die menselijk is, nergens. Wat je moet beseffen is dat als je dit wilt gaan leiden, dat je er dan echt moet zijn. Je moet het zelf zijn die naar buiten treedt, die laat merken dat ze nadenkt en die al haar worsteling openlijk toont. We hoeven onze worsteling niet te verstoppen. Wat van belang is, wat telt, is dat we laten zien dat we niet in de war zijn over onze worstelingen. Die pijn is zoveel minder belangrijk dan wie we echt zijn.

Hoovol zijn

Wat veel mensen somber maakt is dat het zo moeilijk is om te laten zien dat we hoopvol zijn. Velen van ons doen vol toewijding ons best om dingen te veranderen, maar we zijn niet erg hoopvol. Het is meer een kwestie van: we gaan het doen al moeten we er dood bij neervallen. Dat is allemaal goed en wel maar het is niet een situatie die we in stand willen houden. We willen de hopeloosheid kwijtraken en zeggen “Ja, dit gaat veranderen! Ik zeg dat het verandert. Ik zorg er voor dat het verandert. Ik wil dat jullie met me mee doen. Laten we het veranderen. Het kan me niet schelen of het een dag duurt of een jaar of tien jaar. Dit wordt anders”
Durf zo te denken, durf zo te klinken. Alleen dat al, iemand die overstijgt wat er met haar of hem gebeurd is en met de mensen om hem/haar heen, die er vastberaden, vol zelfvertrouwen en tevreden over durft te zijn. Zo iemand zal veel mensen bereiken. Het geeft ze de kans om met jou samen tot grote hoogten te stijgen. Dus, ik daag jullie uit om niet beschroomd te zijn, jezelf niet te behandelen alsof je breekbaar bent en alsof je hele aparte speciale omstandigheden nodig hebt om voor jezelf op te kunnen komen. Dit gaat erover dat je opstaat voor jezelf. Dit gaat over jou en over jou durf om de confrontatie aan te gaan met alles wat je maar in de weg lijkt te zitten en het uit te knokken. Weiger gewoon om naar je pijn te luisteren. Onze pijn is niet gelijk aan onszelf We kunnen ervoor kiezen om te weigeren ons erdoor te laten bepalen, en om er simpel weg de pest over in te hebben dat ons pijn is gedaan. Neem het besluit dat jou leven helemaal van jou is. We brengen een groot deel van onze tijd door met onze aandacht in het verleden, dat vastligt en onbeweeglijk is, in plaats van op het heden, waar van alles gebeurt, of op de toekomst waarvoor we plannen kunnen maken en doelen kunnen hebben. Bevroren in de pijn van het verleden, in plaats van hier in het volle leven, samen met elkaar bezig te zijn, om uit te vinden waar we met de toekomst heen willen. Onze intelligentie hoort hier in het heden, vol hoop en doelgerichtheid, verbonden met andere breinen in het beëindigen van alle onderdrukking. Wie doen er mee? © 2006 - 2010 Jasmad, gepubliceerd in Sociaal Cultureel (Mens en Samenleving) op 11-12-2006. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Jasmad is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Iemand die meer dan een stukje meeloopt: Wanneer u op zoek bent naar een hulpverlener die bij u past kunt u naar een Riagg maar ook naar vrijgevestigde hulpverleners. Sinds een aantal jaren vindt u daar (str…
• E-counseling, wat is dat?: De laatste tijd is counseling en coaching via het internet sterk in opkomst. Online counseling wordt ook wel e-counseling genoemd. Maar hoe werkt het nou precies, en voor wie is he…
• Counseling, wat is dat?: Iedereen maakt wel eens een periode mee dat het niet goed gaat. Dat kan op het werk zijn, in je relatie, met je kinderen of je familie. Je maakt je zorgen of je bent niet gelukkig. J…
• De gevolgen van adultisme: Kinderen weten heel goed wat ze willen. Ze hebben de informatie en vertrouwen van volwassenen nodig om hun doel te bereiken. Als je ze vertelt wat ze moeten doen pak je dit vermoge…
• Dyslexie in 5 dagen opgelost met de Davis methode: Dyslexie wordt in de volksmond woord-, of leesblindheid genoemd. In feite is het dat niet, en heeft het veel meer te maken met hoe mensen denken en wat dit…