Hoe ziet de pluriforme samenleving in Nederland eruit?

Nederland is een pluriforme of muliculturele samenleving. Ongeveer 19% van de inwoners in Nederland komen van buitenlandse afkomst en al deze mensen brengen een beetje cultuur met zich mee.

Basis

Cultuur is het geheel van gedragingen, opvattingen, waarden en normen in een samenleving die mensen zich aanleren. Cultuur heeft drie verschillende dimensies (aspecten):

1. De ideële dimensie over de waarden en ideeën van de mensen uit een cultuur, bijvoorbeeld eerlijkheid, moed en vrijheid.
2. De normerende dimensie over de normen en regels die in een cultuur gelden, bijvoorbeeld zorgen voor je familie en jezelf ontwikkelen.
3. De materiële dimensie over de concrete inhoud van de cultuur, bijvoorbeeld hoe mensen praten met elkaar, wat eten ze en hoe wonen ze.

Cultuur heeft verschillende sociale functies:

• Cultuur zorgt voor houvast, je weet hoe je moet handelen.
• Het bepaalt je identiteit. Mensen moeten weten wie ze zijn om te kunnen leven.
• De samenleving wordt vastgehouden door cultuur. Mensen begrijpen elkaar.

Je wordt natuurlijk niet geboren met cultuur in je. Het wordt aan je overgedragen via het socialisatieproces. Iedereen waar je mee omgaat, speelt een rol in dit proces. De invloeden die je van buiten krijgt, bijvoorbeeld van je vrienden, heet Fremdzwang. Dit gebeurt niet openlijk, maar juist verborgen. Door het socialisatie proces wordt de cultuur je uiteindelijk 'eigen'. Deze Selbstzwang of internalisatie zorgt ervoor dat je uit jezelf dingen doet, zonder dat iemand dat tegen jou gezegd lijkt te hebben.

Uitwerking

Nederland is een pluriforme samenleving. Autochtonen en allochtonen leven naast elkaar. Een allochtoon is iemand die zelf en/of waarvan (een van) zijn ouders in een ander land geboren zijn. Allochtonen hebben een andere cultuur. De cultuur die in Nederland door de meeste autochtonen wordt aangehangen, is de dominante cultuur. In die cultuur zijn waarden als gelijkwaardigheid, vrijheid, verdraagzaamheid en respect heel belangrijk. Deze zijn gebaseerd op de culturele recht uit de grondwet. In de Nederlandse cultuur heerst een ik-cultuur. De nadruk ligt op het individu. Dit tegengesteld aan niet-westerse culturen, waar de groep belangrijker is. Zij vinden bijvoorbeeld eer veel belangrijker.

Maar niet iedereen is het zelfde binnen een cultuur. Zo zijn er ook subculturen. Deze groepen wijken op bepaalde punten af van de dominante cultuur. Zo zijn jongerenculturen anders dan die van hun ouders. En binnen deze jongerenculturen zijn ook weer verschillende groepen. Binnen de allochtonen cultuur is natuurlijk ook veel variatie. Zo onderscheidt men de Mediterrane, Caribische en Afrikaanse cultuur.

Toepassing

Mensen beïnvloeden elkaar. Iedereen krijgt steeds meer te maken met andere culturen. Zo ontstaat er wederzijdse cultuurbeïnvloeding. Dit heet acculturatie. Het kan plaatsvinden binnen een generatie, maar ook tussen verschillende generaties. Creolisering of meltingpot is de mengeling van culturen die je bijvoorbeeld bij jongeren ziet. Uit deze mengeling ontstaan nieuwe (sub)culturen. De eerste generatie immigranten (de mensen die dus zelf naar Nederland zijn gekomen) houden zich vaak vast aan hun oorspronkelijke cultuur. De tweede generatie doet dit wat minder en er is sprake van een confrontatie tussen de ik- en de wij-cultuur. De derde generatie vind het behoud minder belangrijk, maar baseert de nieuwe cultuur wel op hun oorspronkelijke cultuurkenmerken. Nederland zal waarschijnlijk geen meltingpot worden, maar een salad-bowlsamenleving. Iedereen past zich wel eenbeetje aan, maar er blijven altijd verschillen.

Debat

Bestaat de 'echte' Nederlandse cultuur nog wel. Deze dominante cultuur verandert ook constant. Aan de ene kant heb je mensen die vinden dat je een duidelijke tweedeling kunt maken tussen allochtoon en autochtoon. Deze woorden geven die verschillen dan ook perfect weer. Er zijn ook mensen die dat juist niet vinden. Er zijn zoveel subculturen dat je nauwelijks nog een grens kunt leggen. Het woord allochtoon werkt boven dien vaak discriminerend. Mensen die twijfelen vinden dat de kansen voor allochtonen veel kleiner zijn in Nederland. Er zijn zeker culturele verschillen, maar dat geeft nog niet aan wie beter is. Om de ongelijke kansen te verminderen, kun je ook eigenlijk niet praten over de grote verschillen. © 2008 - 2010 Judogirl, gepubliceerd in Sociaal Cultureel (Mens en Samenleving) op 08-06-2008, laatst gewijzigd op 22-06-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Judogirl is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Visies op de pluriforme samenleving: Binnen de multiculturele samenleving zijn er twee visies te onderscheiden: de cultuurrelativisten en de cultuuruniversalisten. De cultuurrelativisten (linkse visie) vinde…
• Dag van de Dialoog: De Dag van de Dialoog is een speciale dag, waarop mensen met verschillende achtergronden (cultuur, geloof, aanhang) bij elkaar komen voor een dialoog. Dit dialoog is nodig voor een betere…
• Wat is de ideale pluriforme samenleving?: Media zijn nooit objectief. Er zit altijd wel een mening in verstopt. Welk nieuws zenden we uit? Hoe laten we het zien, 10% niet of 90% wel? Wat is nu de ideale plur…
• Discriminatie in Nederland: Ondanks de grondwet bevinden verschillende groepen (met name allochtonen) zich in een achterstandspositie. Hierdoor ontstaat het gevaar van vorming van een etnische onderklasse.
• De pluriforme samenleving in de praktijk: In theorie klinkt het allemaal leuk en aardig, maar hoe loopt het allemaal in de praktijk? Gaan allochtonen en autochtonen harmonieus met elkaar om? Leven ze gezelli…