Joodse filosofie - Chabad 11: Alles is Eén –Gods perspectief

Is de Schepping 'iets vanuit niets' of 'niets vanuit iets'? God is het enige wat bestaat. De Schepping bestaat slechts vanwege Gods wil. Uit zichzelf kan de Schepping dus niet bestaan. Dus moeten we zeggen dat de Schepping 'niets vanuit iets' is. Vanuit Gods perspectief bezien is de wereld niets, een uitstraling van Zijn energie. Maar God begrijpt hoe de mens Hem waarneemt, namelijk dat de wereld wel een werkelijkheid is: iets vanuit niets. Dit artikel is een samenvatting van een hoofdstuk uit het boek 'What we believe' van Rabbi Eliyahu Tauger. Tevens vindt u de visie van Etsel.

Veranderende focus

Wat onderscheidt één spiritueel niveau van de ander? Hoe het identificeert met Gods perspectief dat Hij de Enige is of hoe het zijn eigen bestaan voelt.

De Wereld van Beriah verschilt van de wereld van Yetzirah doordat de geschapen wezens van de Wereld van Beriah de Goddelijke energie voelen dat hen tot leven wekt. Zij verliezen hun bewustzijn. De geschapen wezens van de Wereld van Yetzirah zijn zich indirect van God bewust.

God of de mens; Hij of ik

Hebben entiteiten een eigen gevoel? In de Wereld van Beriah voelen de serafiem weliswaar de Goddelijke energie, maar zien zij zichzelf nog wel als gescheiden. Liefde is liefde voor God. In de Wereld van Atziloet hebben zijn geen eigen bewustzijn. De liefde is Goddelijke liefde.

• In de rijken boven Atziloet zijn de overgangen tussen verfijnde Goddelijke treden en minder verfijnde Goddelijke treden.
• In de rijken beneden Atziloet zijn de overgangen van een niveau waar het ego minder krachtig is en waar het krachtiger is.
• Tussen Atziloet en Beriah is de transitie tussen Goddelijkheid en ego.

Wat voel ik wanneer ik 's ochtends wakker wordt?
Chassidoet gebruikt twee uitdrukkingen:

1. Elokus bipeshitus veOlamos bihischadshus (vanuit Gods perspectief)
2. Olamos bipeshitus veElokus bihischadshus (vanuit het perspectief van de mens)

peshitus = natuurlijke manier waarop hij het bestaan ziet;
hischadshus = iets nieuws

In Atziloet geldt Elokus is bipeshitus = natuurlijke manier Goddelijkheid te waarderen. Olamos wordt bihischadshus = bestaan anders dan God – iets nieuws.

Onder Atziloet geldt olamos is bihepshitus = de natuurlijke benadering is het gescheiden (persoonlijk bestaan) te waarderen.
Elokus wordt bihischadshus = de niet natuurlijke manier dat wezens naar hun bestaan kijken; het moet geleerd worden.

Subtieler onderscheid

• Voordat God zich terugtrok (tzimtzoem) geldt: Elokus is bipeshitus en olamos is bihischadshus;
• Nadat God zich terugtrok (tzimtzoem) geldt: Olamos is bipeshitus en Elokus is bihischadshus.

In Atziloet identificeert het bestaan geheel met Hem. Hoewel het beide uitdrukkingen van Hem zijn, verschillen ze van elkaar en zijn ze bewust van dat verschil. Men kan dan niet zeggen dat Elokus gelijk is aan bipeshitus. Elokus bipeshitus is vóór de terugtrekking van God. Daar is geen concept van onderscheidend bestaan.

Geankerd in het wereldlijke

De meesten van ons volgen het patroon van “Olamos bipeshitus veElokus bihischadshus” (het perspectief van de mens). Zelfs degenen die de Tora minutieus naleven hebben hun aandacht gericht op wereldse zaken. God en Zijn verlangen zijn nieuw. Bipeshitus is het wereldlijke.

Maimonides beschrijft hoe een profeet tijdens profetie al zijn fysieke bewustzijn verliest en een geheel spirituele perceptie heeft. Toch wordt dit géén “Elokus bipeshitus” genoemd, omdat ze meestal het bestaan ervaren zoals stervelingen dit doen.

Een ander soort ziel

Er zijn figuren zoals Jozef en Rabbi bar Yochai die wel naar de wereld kijken zoals God doet.

Waarom konden de broers Jozef niet herkennen in Egypte? Zij konden niet begrijpen dat Jozef in het goddeloze en materialistische Egypte verbonden kon blijven met God. Voor Jozef was er echter geen tegenstelling. Wereldse zaken zijn niet gescheiden van God, ze kunnen niet zonder God. Elokus was bipeshitus.

Visie van Etsel

Hoewel het niet onze fysieke perceptie is, is ons begrip 'Elokus bipeshitus'; we leven in Gods wereld. Met de komst van de Masjiach zal de wereld geheel vervuld zijn van Gods Kennis en zien we dat alles Eén is. Dan zullen ziel en lichaam weer één zijn. Dan is ook het kwaad overwonnen. Het kwaad bestaat nu omdat we te veel aandacht geven aan de materialistische wereld c.q. het lichaam. Door ons meer te richten op de ziel negeren we het kwade. Zo wordt het materiële verheven. We moeten dus eigenlijk constant vanuit Gods perspectief redenen (zoals Jozef deed). Op die wijze is ook de Tora geschreven. Het vertelt Gods standpunt, niet het standpunt van de mens. De Tora beschrijft wat God wil. Joden die zonder de Tora leven of niet-Joden die zonder de Noachidische geboden leven begrijpen niet wat God wil en zijn dus niet goed in staat een partner van God te zijn om de Schepping te vervolmaken.

Meer in de special Joodse filosofie - Chabad: basis ideeën Joodse geloof.

Lees verder

• Joodse filosofie - Chabad 9: God weet alles en vrije wil
• Joodse filosofie - Chabad 8: de vrije wil van de mens
• Joodse filosofie - Chabad 7: De paradox van ons bestaan
• Joodse filosofie - Chabad 6: De valstrik van afgoden dienen
• Joodse filosofie - Chabad 5: Omdat God bestaat