Apocalyps 2011 - de voorspellingen van Harold Camping

Hoewel 2012 te boek staat als rampjaar, voorspelde de Amerikaanse radiopresentator bij het christelijke Family Radio Harold Camping (1921) reeds voor het jaar 2011 het einde van de wereld. Hij baseerde zich daarbij niet op de Maya-kalender, maar op aanwijzingen in de bijbel.

De terugkeer van Jezus

Harold Camping houdt er in zijn voorspellingen een traditioneel, christelijke benadering op na. Waar de aanhangers van de Maya-kalender theorie diverse ideeën hebben over wat zich precies zal gaan voltrekken op 21 december 2012, is het bij Camping duidelijk dat hij doelt op de in de bijbel aangekondigde terugkeer (of wederkomst) van Jezus Christus. Deze wederkomst gaat gepaard met aardbevingen en de opneming van gelovigen in de hemel (rapture). Camping verwachtte dat dit op 21 mei 2011 zou gebeuren, waarna de achtergebleven ongelovigen langzaam maar zeker om het leven zouden komen.

Diverse data, één plan

Het jaar 2011 was niet het eerste waarvoor Harold Camping het einde van de wereld aankondigde. Reeds voor 21 mei 1988 en 7 september 1994 deed hij soortgelijke voorspellingen, die evenmin zijn uitgekomen. Aanvankelijk gaf hij na het niet in vervulling gaan van zijn eerdere voorspellingen in 1988 en 1994 toe een rekenfout te hebben gemaakt, maar op 23 mei 2011 zei hij dat alles nog steeds volgens plan verliep. Op 21 mei 1988 kwam het Godsgericht (het oordeel Gods dat bepalend is voor de eindtijd) over de kerk, in september 1994 werd dit voortgezet en op 21 mei 2011 daalde het Godsgericht neer over de gehele wereld.

Aardbevingen kondigen het einde aan

In 2005 verscheen het boek Time Has An End, waarin Camping zijn voorspellingen voor het einde van de wereld in 2011 uiteenzette. Aan de hand van numerologische toepassing op passages uit de bijbel (onder meer uit de boeken Genesis en 2 Petrus), verwachtte hij dat de zogeheten eindtijd zou aanvangen op zaterdag 21 mei 2011, met het uiteindelijke einde op vrijdag 21 oktober. Op 21 mei zouden vanaf 18 uur plaatselijke tijd aarbevingen de wereld over gaan. Dit zou beginnen op het eiland Kiritimati (of Kersteiland) in de Stille Oceaan, en gepaard gaan met de rapture. Na 21 mei zouden gedurende vijf maanden allerlei rampzalige gebeurtenissen plaatsvinden, waarbij dagelijks miljoenen slachtoffers zouden vallen. Op 21 oktober zou het daadwerkelijke einde van de aarde zijn.

De bijbel over de rapture

Sommige volgelingen van Harold Camping schatten dat op 21 mei 2011 zo'n 200 miljoen christenen (3% van de wereldbevolking) zouden worden opgenomen in de hemel, middels de rapture. Hoe men zich dit moet voorstellen staat enigszins omschreven in het bijbelboek 1 Thessalonicenzen 4, vers 17: "...daarna zullen wij, levenden, die achterbleven, samen met hen [de eerder overleden christenen] op de wolken in een oogwenk weggevoerd worden, de Here [Jezus] tegemoet in de lucht en zo zullen wij altijd met de Here zijn."

Vrijdag 21 oktober 2011 had echt de laatste dag moeten zijn

Toen het weekend van 21 mei zonder rapture verliep, gaf Camping twee dagen later aan dat deze slechts in een onzichtbare, spirituele vorm had plaatsgevonden en dat op vrijdag 21 oktober de eigenlijke rapture zich zou voltrekken, tegelijkertijd met de vernietiging van de aarde door God (zoals hij al had voorspeld). Veel van zijn volgelingen hadden hun bezittingen verkocht en/of hun baan opgezegd. Gelovigen die zich voorbereidden op de rapture van 21 mei waren niet alleen Amerikanen. Ook in Vietnam verwachtte een groep mensen Jezus' terugkeer op die dag, en billboards met de eindtijd-aankondiging stonden behalve in de Verenigde Staten onder andere in Ghana, Tanzanië, Ethiopië, Jamaica, Libanon en Israel. Omdat iedereen volgens Camping nu wel op de hoogte moet zijn van het einde van de wereld, zijn de billboard- en andere campagnes na de maand mei gestopt. Nadat zijn voorspelling op 21 oktober 2011 ook niet tot vervulling was gekomen, onthield Harold Camping zich lange tijd van commentaar. Pas op 10 maart 2012 liet Camping weer van zich horen door middel van een verklaring, waarin hij toegaf dat hij het niet bij het rechte eind had.