Joodse visie: Een noachide is een rechtvaardige

Een noachide, iemand die de noachidische geboden naleeft, is een rechtvaardige en mag deel uit maken van de toekomstige wereld. Alleen niet-Joden kunnen noachide worden. Voor Joden gelden de regels van de Tora. Het gaat bij een noachide om het afzweren van de heidense levenswijze. Volgens Zuidema en Op 't Root kan de volgende definitie gehanteerd worden: "Een noachide is een niet-Jood die niet alleen rechtvaardig leeft, maar die ook een levensoriëntatie heeft."

Tora en Joodse traditie als uitgangspunt

De noachide heeft de Tora en Joodse traditie als uitgangspunt genomen voor zijn leven. De noachide bestudeert de Tora en de Joodse traditie conform het reguliere Jodendom.

[Etsel: Zo kunnen christenen die het Nieuwe Testament als uitgangspunt nemen en deze beschouwen als Joodse religie, niet geaccepteerd worden als noachiden. Maimonides beschouwde christenen als afgodendienaars omdat ze Jezus (een mens) aanbidden wat indruist tegen het noachidische gebod dat er NIETS naast God bestaat.]

Joden in relatie tot niet-Joden

Voor de Joden is de relatie tot niet-Joden belangrijk, hoewel ze nimmer haar geloof heeft willen opdringen aan niet-Joden. Toch moesten Joden zowel in eigen land als in de diaspora waar ze samenleefden met niet-Joden, rekening houden met de heidenen.

In het oude Israël gebruikte men voor de noachide de term 'geer-tosjav'. De niet-Joden werden geacht de noachidische geboden na te leven. Later kwam de term 'ben Noach' in omloop voor niet-Joden die buiten Israël leefden.

Minimum-voorwaarde

Om erkend te worden als zoon van Noach werd als minimum-voorwaarde gesteld dat de noachidische geboden nageleefd worden. Pas als dat het geval was, was men vanuit Joods standpunt bezien halachisch ben Noach. De niet-Jood moest voor een Joods gerechtshof verklaren dat hij zich niet met afgodendienst bezighield. De noachide viel dus onder de jurisdictie van de Joodse traditie, hoewel de tannaïem een minder streng standpunt innamen en verklaarden iemand als noachide als die 7 hoofdvoorschriften nakomt. Het strenge standpunt had overigens waarschijnlijk te maken met het feit dat vele niet-Joden voor het christendom kozen dat niet (geheel) voldoet aan de noachidische voorschriften.

Drie categorieën niet-Joden

Volgens de huidige Halacha (Joodse wet) zijn er drie categorieën niet-Joden:

1. de geer-tosjav
2. de noachide
3. de afgodendienaar

geer-tosjav
Dit is een inwonende vreemdeling. Het is geen proseliet die tot het Jodendom toetreedt, maar hij verplicht zich wel voor een Rabbinale rechtbank de verplichting van de zeven noachidische geboden op zich te nemen. Het is 'alsof' hij een Jood is, zonder de verplichting te hebben de overige 613 mitswot na te leven.

Maimonides schrijft in de Misjné Tora, Hilchot Melachien 8:11:
Ieder die de zeven geboden op zich neemt en zich erop richt ze te houden hoort tot de vromen uit de volkerenwereld en hij heeft deel aan de toekomstige wereld.

Het gaat erom dat de geer tosjav dit doet omdat God het bevolen heeft. Doet hij het op grond van logische overweging dan is hij zelfs een wijze.

Ben Noach (zoon van Noach) – Noachide
Deze onderhoudt ook de zeven noachidische geboden maar verplicht zich er niet officieel tot d.m.v. verklaring voor een Rabbinale rechtbank. Een aantal voorschriften mogen ze niet naleven:

• geen sjabbat houden
• geen Joodse feesten vieren
• geen Tora bestuderen op die punten die niet voor niet-Joden gelden
• geen Torarol schrijven of opgeroepen worden voor de Tora
• geen gebedsriemen vervaardigen, schrijven of dragen
• geen mezoeza plaatsen

afgodendienaars (ovdei avoda zara)
Afgodendienaars zijn mensen die een goddelijke dienst bewijzen aan een mens of natuurverschijnsel. Een bekend voorbeeld zijn christenen die tot Jezus (een mens) bidden. Moslims zijn geen afgodendienaars omdat die wel in Eén God geloven.

Visie van Etsel

Noachiden staan veel dichter bij het Jodendom dan aanhangers van het christendom of de islam. De noachiden vormen echter geen aparte religie. Omdat de Tora pas op de Sinaï aan de Joden werd gegeven, moet gerealiseerd worden dat figuren als Abraham, Izaäk en Jakob ook formeel noachiden waren, hoewel veel Joodse wijzen menen dat ze al wel op de hoogte waren van de Tora en deze ook naleefden.

Zoals duidelijk uit bovenstaande blijkt hoeft een ben Noach geen verklaring voor een rabbinale rechtbank af te leggen om de zeven noachidische geboden na te leven. Hiermee wordt duidelijk dat het Jodendom geen missionaire taak heeft, zoals wel bij het christendom en de islam het geval is. Wel is het zo dat de noachidische geboden geheel in het verlengde liggen van de Tora. Wie dus als noachide leeft kan veel beter de Joodse traditie begrijpen en dus ook veel beter de boodschap van de Bijbel begrijpen dan dat een christen of moslim dit kan.

Het moge ook duidelijk zijn dat in het Messiaanse Tijdperk de hele wereld de noachidische geboden zal naleven en het Joodse volk de Tora. Er zullen dan geen andere religies meer zijn.

Meer informatie: Jodendom en christendom: Tora en Noachidische geboden.

Lees verder

• De Zeven Wetten van Noach
• Noachidische geboden voor niet-Joden: (hoofd)voorschriften