God, de Schepper van al het stoffelijke en onstoffelijke

Zolang als de mens bestaat is er een drang geweest om erachter te komen wat zijn oorsprong is. De mens is altijd op zoek geweest naar het spirituele. Dat is een wezenlijk verschil met de dierenwereld, waarin we zo´n zoektocht niet aantreffen. Het wezen van de mens is zeer complex en dat maakt dat ieder mens uniek is. Er is echter één factor die alle mensen aan elkaar verbindt: de Schepper, oftewel God.

Schepping van de mens

Nadat God de Hemel en de Aarde geschapen had, met alles daarop en daarin, sprak Hij: laat Ons mensen maken naar ons beeld.

Zo schiep God de mens, Adam, een compleet volwassen wezen met zowel mannelijke als vrouwelijke eigenschappen. Echter toen Adam alle dieren zag, en ze een naam gaf, viel het hem op dat de dieren allemaal een maatje, een partner hadden, terwijl hijzelf maar alleen was. Toen nam God een belangrijke beslissing: Hij schiep geen tweede, gelijksoortige Adam, maar Hij nam een rib uit Adam, en bouwde die uit tot een vrouw. Hij haalde dus het vrouwelijke uit Adam weg, en formeerde daaruit de vrouw. Toen Adam de vrouw zag, herkende hij veel van zichzelf in de vrouw, maar hij zag ook grote verschillen, waardoor het aantrekkelijk werd om haar lief te hebben. Hij noemde haar Eva.

De mens in de hof

Toen God klaar was met al het scheppingswerk, waar Hij zes perioden (dagen) over gedaan had, sprak Hij: " zie, het is zeer goed." God legde de mens echter een gebod op: die mocht van al het geboomte eten, met uitzondering van de boom der kennis van goed en kwaad. "Ten dage dat gij daarvan eet zult gij sterven," ofwel sterfelijk worden. Dit had God gezegd. Maar er bleek nog iemand aanwezig te zijn of, beter gezegd, toegang te hebben tot de hof van Eden, zoals de volledige naam is. God had namelijk vóór Hij de Aarde schiep de Engelen geschapen, iets wat we niet in het begin van de Bijbel lezen, maar een stuk verderop. Één van deze Engelen was een heel bijzondere. Volgens Ezéchiël 28 was hij volmaakt van gestalte, vol van wijsheid, volkomen schoon. Maar op een gegeven moment ging deze Engel zich verheffen. Hij wilde aan God gelijk worden, eigenlijk méér zijn dan God. Toen heeft God hem uit de hoogste Hemel verstoten, en is hij gaan zwerven in de overige hemelse gewesten en op de Aarde. En toe hij zag dat God de mens geschapen had, dacht hij wraak te kunnen nemen op God door de mens te verleiden. Hij koos de vrouw uit, omdat hij wist dat zij de zwakste was van de twee. En hij loog tegen de vrouw door te zeggen dat zij geenszins sterven zou, wanneer zij van de verboden vrucht zou eten, en dat zij aan God gelijk zou worden, kennende goed en kwaad. De vrouw liet zich verleiden, en at van de vrucht en ze gaf ook haar man van de vrucht. Daarmee was het pleit beslecht: de mens was zijn onschuld kwijt en niet meer geschikt om Gods oorspronkelijke plan uit te voeren.

Gods alternatieve plan met de mens

God heeft nu de mens uit de hof verdreven, echter niet zonder meer. Hij spreekt de drie partijen (Adam, Eva en satan, de gevallen engel) toe. Tegen Adam zegt Hij: "Omdat gij naar uw vrouw geluisterd hebt en van de verboden vrucht gegeten hebt, is de aardbodem om uwentwil vervloekt. Hij zal u zijn volle opbrengst niet meer geven. In het zweet uws aanschijns zult gij uw brood verdienen, totdat gij weer tot de aardbodem terugkeert, waaruit gij genomen zijt. Want stof zijt gij, en tot stof zult gij wederkeren."

Tegen Eva zegt Hij: "Ik zal zeer vermeerderen de moeite uwer zwangerschap. Met smart zult gij uw kinderen baren en naar uw man zal uw begeerte uitgaan en hij zal over u heersen."

Tegen de satan (de slang) zegt Hij: "Omdat gij dit hebt gedaan zijt gij vervloekt onder al het vee en gedierte des velds. Op uw buik zult gij gaan en stof zult gij eten zolang gij leeft. En ik zal vijandschap zetten tussen u en de vrouw en tussen uw zaad en haar zaad. Dit zal u de kop vermorzelen, en gij zult het de hiel vermorzelen." In deze laatste twee zinnen zit een belofte verborgen: het kwade zal het goede niet overwinnen. Nee, integendeel, het kwade zal uiteindelijk uitgeroeid worden, en het goede zal overwinnen.

Noach en de zondvloed

Honderden en nog eens honderden jaren gingen voorbij. De mens had zich vermenigvuldigd en zich allerlei vaardigheden aangeleerd, maar de keuze iedere keer tussen goed en kwaad ging hem slecht af. Steeds vaker koos de mens voor het kwade, totdat de Aarde op een gegeven moment zó vol met geweldenarij was vervuld, dat God besloot om in te grijpen. Hij besloot om een grote watervloed over de Aarde te laten komen en alles te vernietigen. Er was alleen één man, die in Gods ogen genade vond, omdat hij onberispelijk was. En God nam Zich voor om met deze man en zijn familie een nieuw begin te maken. Dus sprak God tot Noach: "Maak uzelf een ark van goferhout, en bereid deze toe om van elke dieren-soort twee paar (een mannetje en een wijfje) mee te nemen om ze in het leven te behouden. En Noach gehoorzaamde God en begon te bouwen. In totaal heeft dit ruim 100 jaar geduurd, maar we moeten wel bedenken dat de mensen in die tijd leeftijden bereikten van bijna 1000 jaar! Toen Noach 600 jaar oud was, sprak God tot hem dat hij en zijn familie in de ark moesten gaan. Toen kwam de gigantische watervloed over de Aarde en alle levende ziel, met uitzondering van diegenen die in de ark waren, stierf. Alleen Noach en zijn familie, acht personen, en de dieren in de ark bleven in leven.

Een nieuw begin

Na vijf maanden was de watervloed voorbij en konden Noach en zijn familie en al de dieren weer uit de ark gaan, om op de gereinigde Aarde een nieuw bestaan te beginnen. Maar God gaf eerst nog een aantal aanwijzingen en geboden: Hij zei: "Wordt talrijk en vervult de Aarde, en heerst over het gedierte des velds en over het gevogelte des hemels en over de vissen der zee. En alles wat zich roert, wat leeft, het zal u tot spijs zijn. Alleen vlees met zijn ziel, dat is zijn bloed, zult gij niet eten. En waarlijk, Ik zal uw eigen bloed eisen, wanneer gij elkanders bloed vergiet. En God richtte Zijn verbond op met Noach en diens nageslacht,dat voortaan niets dat leeft, meer door de wateren van de zondvloed zal worden uitgeroeid en dat er geen zondvloed meer wezen zal, om de Aarde te verderven. Als teken van het verbond gaf God de regenboog.