Jodendom en maatschappij:bloedsprookje/christelijk Jodenhaat

Het bloedsprookje staat eigenlijk synoniem voor de slechte verhouding tussen christendom en Jodendom. In 1171 worden Joden valselijk beschuldigd een christenkind in de rivier de Loire te hebben gegooid. Het gerucht verspreidt zich dat Joden het bloed van het kind hebben gebruikt voor Pesach. Er worden honderden Joden opgepakt. Van hen worden 34 mannen en 17 vrouwen wreed gemarteld maar ze weigeren christen te worden. Zij komen op de brandstapel terecht en worden levend verbrand. Plaatje linksboven: de Jood afgebeeld als Duivel (die volgens de Tora helemaal niet bestaat als aparte macht).

Vervolg van het bloedsprookje

Het bloedsprookje blijkt niet op zichzelf te staan. Joden worden eeuwenlang vervolgd op basis van onwaarschijnlijke aantijgingen. En nog steeds geloven veel christenen (en moslims) allerlei onzin verhaaltjes over Joden c.q. het Jodendom. Om een ander voorbeeld te noemen. Er zijn een aantal protestantse christenen die beweren dat de Kabbala occultisme is, het werk van de Duivel. In werkelijkheid gaat het om de ziel van de Tora en betreft het Joodse mystiek. Door te beweren dat de Kabbala het werk van de Duivel is, is het maar een kleine stap om te suggereren dat de Joden de Duivel aanbidden in plaats van God. In werkelijkheid bestaat de Duivel niet eens en is God de enige macht die bestaat. Maar deze christenen halen alles uit de kast en vooral alles door elkaar om het Joodse volk onder uit te halen. Geen leugen gaat hen te ver. Uitleg over de Joodse Bijbel (waaronder de Kabbala) moeten christenen overlaten aan het Joodse volk die hiervoor is uitverkoren. Christenen zijn geen experts op dit gebied; ze zijn wel experts op het gebied van het beledigen van Gods volk.

Joden mogen geen bloed nuttigen

De valse beschuldiging tegen Joden bloed te gebruiken voor Pesach is vooral opvallend omdat Joden juist helemaal geen bloed mogen nuttigen. De Tora verbiedt het consumeren van bloed omdat dit leven inhoudt. Er is dus totaal geen grond geweest om de beschuldiging te uiten maar het weerspiegelt wel de haat die tegen Joden bestaat en daarbij zijn leugens geoorloofd ("Gij zult niet liegen" is een gebod dat veel christenen nauwelijks uitvoeren).

Christendom kan het liefdes-evangelie niet waarmaken

Het christendom heeft zich altijd op de borst geklopt als de enige religie die liefde verkondigt (¹). Maar het vredesideaal van de kerk vormt de bron van onenigheid. Met geweld worden niet-gelovigen tot het christendom bekeerd. Het hoogtepunt van de gewelddadige uitbarstingen zijn de kruistochten. Later zou het nazisme waar veel christenen aanhangers van zijn er nog een flinke schep bovenop doen.

Christendom is een slap aftreksel van het puur monotheïstische Jodendom

Om het christendom aantrekkelijk te maken voor heidenen die gewend zijn vele goden te dienen moet het Jodendom een aantal veranderingen ondergaan. Er worden, volgens Rabbijn Evers, drie stappen ondernomen:

1. Het christendom komt met een perverse vorm van de Eénheid van God: de drie-eenheid (vader, zoon en heilige geest). Zo kunnen heidenen die in meerdere goden geloven makkelijker tot het christendom overstappen. Voor Joden is dit een vorm van afgoderij. Het vormt voor hen een teruggang in plaats van vooruitgang.
2. Het christendom komt met het concept van de vleeswording van god in Jezus (incarnatie). In Johannes 10:30 zegt Jezus: “Ik en de vader zijn één.” Voor Joden is dit concept nog verwerpelijker dan de drie-eenheid. Maar voor de heidenen is dit heidens concept uiteraard ideaal (zij geloven altijd al dat goden mensen worden). In het Jodendom kent men dit concept niet. De Talmoed zegt: ”Als iemand claimt god te zijn, is hij een leugenaar.” Joden beschouwen Jezus dus als een grote leugenaar.
3. Het christendom komt met het concept van bemiddeling. Alleen via Jezus kan de mens tot God komen (Johannes 14:6). Voor Joden is dit een grove zonde. De Tora stelt: ”Ik ben Uw God, die U uit het land Egypte voerde. U zult geen andere goden voor Mij hebben.” Joden staan op het standpunt dat de mens zich niet vervreemd tot God mag voelen door tussenkomst van een bemiddelaar.

Met deze standpunten wordt, zo betoogt het Jodendom, de mens een hulpeloos en machteloos wezen die niet meer onafhankelijk is. De mens verliest zijn persoonlijke verantwoordelijkheid jegens God en wordt geheel afhankelijk van Jezus (²). Alleen wie in Jezus gelooft kan gered worden. Dit staat haaks op het Jodendom die de verantwoordelijkheid bij ieder individu zelf legt. God wil dat we uit eigen beweging naar Hem toegroeien. Bovendien redt God uiteindelijk ieder mens, zelfs de zondaar. Er bestaat geen eeuwige hel.

Omdat de Joden niet meewerken aan hun bekering en zelfs liever voor de dood kiezen dan christen te worden, worden de christenen nog onzekerder en dit wakkert de haat verder aan. Joden worden van alles beschuldigd: de dood van Jezus ( de christelijke god), hostie schennis, het vergiftigen van waterbronnen, etc.

Visie van Etsel

Niet zolang geleden heb ik voor InfoNu een artikel over de vermeende Joodse wortels van het Nieuw Testament geschreven (zie: Joodse visie: Joodse wortels van het Nieuwe Testament?!). Daarin geef ik aan dat het christendom weliswaar van oorsprong Joods is (er zijn Joodse hoofdrolspelers in het NT), maar dat de ideeën van het Nieuwe Testament alles behalve Joods zijn. Christenen hebben dat zelf ook aangetoond door de confrontatie met het Jodendom te zoeken en haar superioriteit te tonen. Aanvankelijk wonen er geen Joden in christelijk Europa en dus zien de christenen de verschillen nog niet. Pas wanneer Joden in Europa komen wonen, na verjaagd te zijn uit Palestina, worden de verschillen duidelijk. En omdat de Joden niet tot het christendom willen overstappen hebben christenen hun Joodse bron ontkend: Joodse bevrijding is alleen mogelijk door parasiteren op het bloed, het leven en de superioriteit van het christendom. Het vormt de voedingsbodem van Jodenhaat. Zolang christenen beweren dat alleen het christendom de ware religie is ontkennen ze daarmee het Jodendom (en veel christenen zien dat nog steeds zo).

Hier ligt de kern van het probleem: de christelijke superioriteit ten aanzien van het Jodendom. Zolang christenen in de verkeerde veronderstelling leven dat alleen via Jezus de mens tot God kan komen en ze daarmee expliciet aangeven dat de Joodse leer -die stelt dat alleen rechtstreeks contact met God mogelijk is- niet deugt, heeft het weinig zin om naar Joodse wortels van het christendom te zoeken. Wat willen ze zoeken? Ze ontkennen toch de Joodse leer?

Na de Tweede Wereldoorlog hebben zowel Joden als christenen onderzoek gedaan naar de Joodse wortels van het christendom. Maar dat heeft weinig nut gehad. Christenen behoren immers niet tot het Joodse volk. Tevens hebben ze niet de plicht de Tora na te leven. Lange tijd dacht men dat het zoeken naar Joodse wortels tot verzoening tussen christenen en Joden zou kunnen leiden. Maar dit is niet de juiste weg gebleken. Christenen blijken uiteindelijk toch hun gevoelens om Joden te bekeren c.q. jaloers te maken op Jezus niet te kunnen onderdrukken. Afgezien van enkele Joodse wetenschappers en Messiaanse Joden hebben de meeste Joden geen enkele behoefte aan een religieuze dialoog. De meeste Joden zijn gewoon erg nuchter en stellen dat het accepteren van elkaars godsdiensten al een mooi doel is en dat niet verder gediscussieerd hoeft te worden. Zolang christenen hen met rust laten zijn de Joden al erg tevreden. Nog beter is het wanneer christenen (en andere niet-Joden) de Noachidische geboden zouden naleven. God heeft al na de Zondvloed verzoening gebracht met de mensheid (en niet zoals christenen ten onrechte beweren pas met de dood en opstanding van Jezus). God heeft de mensen hulp aangeboden door hen de Noachidische geboden te schenken (God denkt ook aan alles!). Het is aan de niet-Joden om deze oplossing te aanvaarden zoals de Joden op hun beurt de Tora geaccepteerd hebben. Echt, de naleving van de Noachidische geboden is geen zware opdracht. God eist niet het onmogelijke van Zijn schepsels. De Tora is het enige handboek dat de mensheid nodig heeft om in vrede te kunnen leven. Daar kan geen wetenschappelijk godsdienstig onderzoek van David Flusser en andere theologen tegenop.

Tevens ben ik ervan overtuigd dat het christelijk barbarisme (anders kan ik het echt niet noemen), niet zomaar heeft plaatsgevonden. Het is een signaal van God dat Hij niet via Jezus (God verlaagt Zichzelf uiteraard niet tot een mens daarvoor is Hij veel te heilig) gediend kan worden anders gaat het mis en dat is ook gebleken (pogroms, Holocaust, etc.). De gojiem (naties), die altijd in meerdere goden hebben geloofd voordat ze in aanraking kwamen met het Jodendom en nimmer de Noachidische geboden hebben nageleefd, verschuilen zich achter het excuus dat de mens zo zondig is dat ze wel in Jezus moeten geloven (³). Ja, als je niet eerst de geboden uit gaat proberen door ze na te leven kan je natuurlijk ook niet weten of je zonder zonden kan leven. Als de geboden worden nageleefd zouden pogroms en de Holocaust nimmer hebben plaatsgevonden. Dat hele geloof in Jezus is gewoon een slap excuus om onder de geboden uit te komen: “wetten kunnen geen liefde brengen”, “wetten kunnen geen zonde vergeven”, “wetten zijn een vloek brengende macht” – christenen hebben heel wat smoesjes bedacht om Gods wetten als onvolledig te bestempelen en om zo tegen Zijn volk aan te kunnen trappen die wel de Tora naleeft.

God kan ALLEEN maar via de Tora en de Noachidische geboden gediend worden. Hij heeft deze wetten niet voor niets gegeven. Alleen Hij weet wat het beste is voor Zijn schepsels. Christenen moeten niet klagen over een vermeende erfzonde als ze nimmer uitgeprobeerd hebben hoe het is om de Noachidische geboden na te leven. Dat is een enorm zware belediging c.q. zonde naar God en Zijn wetten toe. Bovendien weet ieder mens dat God hem bij zal staan bij de naleving van de wetten. God laat de mens nimmer in de steek en het levende bewijs daarvan is het Joodse volk.

Noten

• (¹) Veel christenen wijzen op het vele geweld dat in de Joodse Bijbel voorkomt en niet in het NT; dat klopt het NT geeft alleen maar het leven en evangelie van Jezus weer en niet de geschiedenis van het Joodse volk – we krijgen in het NT helemaal geen inzicht over de verhouding tussen God en het Joodse volk en met welke volkeren een conflict is waar in de Joodse Bijbel wel sprake van is. De Joodse Bijbel en het NT zijn totaal verschillende boeken.
• (²) Er zijn christenen die beweren dat de Holocaust het werk van de Duivel is. Ze weigeren de verantwoordelijkheid neer te leggen bij het christelijk antisemitisme dat de voedingsbodem voor deze zeer grote misdaad is. Joden geloven niet in de Duivel dus bij hen hoef je niet met dit soort smoesjes aan te komen. Het zijn gewoon christelijke nazi's die de gaskranen hebben opengedraaid. Mensen die zelf kunnen nadenken en die het verschil weten tussen goed en kwaad. Zij hebben doelbewust voor het kwade gekozen. Ook in Nederland zijn er o.a. een aantal orthodoxe protestanten geweest die in de SS hebben gezeten. Ze zijn doelbewust uit geweest op de vernietiging van het Joodse volk.
• (³) Christenen beweren dat de mens zondig geboren wordt vanwege de erfzonde. Ook dit is weer een grove belediging naar God toe. Natuurlijk zijn Zijn schepsels niet zondig vanaf de geboorte. God is de Bron van het goede dus Hij WIL NIET eens zondige mensen scheppen. Het is de mens ZELF die voor de zonde KIEST. God heeft hem die vrijheid gegeven zodat de mens zelf voor God kan kiezen of niet. God schept geen zondige marionetten die vervolgens later hun handen in onschuld kunnen wassen en beweren dat de Holocaust het werk van de Duivel is. Christenen hebben de Joodse Bijbel verminkt en er een karikatuur van gemaakt. Alleen HUN waarheid geldt. Zij wanen zich als de nieuwe uitverkorenen. Er zijn nog heel wat orthodoxe protestantse groeperingen die zichzelf als uitverkoren beschouwen.

Meer informatie: Jodendom en Maatschappij: actuele thema's.