Joodse visie: berouw (tesjoeva) belangrijker dan offers

In dit artikel gaan we in op de verschillen tussen Jodendom en christendom omtrent het denken over offers en berouw. Het Jodendom kent geen erfzonde zoals het christendom; alle mensen zijn in de kern goed omdat hun ziel goddelijk is en God goed is. Om die reden is het dus volgens het Jodendom altijd mogelijk om berouw te tonen jegens God na te hebben gezondigd. De Tora geeft dat duidelijk aan: berouw is belangrijker dan offers. De God van Israël is vergevingsgezind!

Erfzonde bestaat niet

Het idee dat er erfzonde zou bestaan is een waanidee. De term erfzonde komt dan ook niet in de Tora voor en is slechts een christelijk verzinsel.

Waarom bestaat erfzonde niet? De mens bestaat uit twee delen: een ziel en een lichaam. De ziel is de goddelijke vonk die in direct contact staat met God. Omdat God per definitie goed is, is de ziel ook per definitie goed. De enige reden dat mensen zondigen komt door het feit dat de mens in dat geval meer toegeeft aan de verlangens van het lichaam dan aan de ziel. Met andere woorden de mens hecht meer waarde aan de materiële wereld dan aan de spirituele wereld. Om die reden zondigen mensen dus. Ook om die reden wordt in bijvoorbeeld de Psalmen gesproken over het feit dat ieder mens GENEIGD is om te zondigen (de mens is NIET GEDOEMD om te zondigen!). Maar dat wil dus niet zeggen dat de ziel niet goed is. Alleen hecht de mens meer verlangens aan zijn lichaam. Doel is om het lichaam te heiligen door meer waarde te hechten aan de ziel c.q. het spirituele.

Hoe komt het dat mensen meer waarden hechten aan het materiële aan het spirituele? Dit heeft te maken met de zonde die Adam en Eva begingen in het Paradijs (Gan Eden). Doordat zij aten van de Boom des Kennis ontdekten zij het verschil tussen goed en kwaad. De relatie met God veranderde en de balans tussen lichaam en ziel raakte verstoord. Zo vreemde de ziel zich van zijn Bron (God) en trok het lichaam naar de aarde. Overigens was de zonde van Adam en Eva door God gepland (God bepaalt immers alles in de Schepping) omdat Hij wilde dat de mens geen robot van Hem zou worden, maar een partner die uit vrije wil kan kiezen voor God of niet. Toch hadden Adam en Eva geen keus: als zij niet van de Boom des Kennis hadden gegeten waren zij robots van God geworden die alles deden wat God zei en was het doel van de Schepping niet bereikt, namelijk een vrije onafhankelijke mens; door wel van de Boom te eten kon de mens vrij en onafhankelijk worden en zelf voor God kiezen. Desondanks wordt dit ook gezien als een fout omdat de relatie met God veranderde. Dus door de fout die Adam en Eva hebben begaan is de mensheid sindsdien bezig met het herstellen van de schade om zo de weg terug te vinden naar God. Maar God laat de mens niet in de steek en biedt eerst via Abraham (mondeling) en later via het Joodse volk op de Berg Sinaï (schriftelijk) een Verbond aan. Doel van dit Verbond is om de band met God opnieuw aan te halen. Zo ontstaat het grootst mogelijke plezier dat God de mens kan bieden. Dat is het doel van de Schepping en het leven: God dienen uit vrije wil. Zo kan het materiële worden verheven tot het spirituele en wordt de laagste wereld een woning van God.

In Deuteronomium 24:16 staat heel duidelijk:
"De vaders zullen niet om hun kinderen ter dood gebracht worden; ook zullen de kinderen niet om hun vaders ter dood gebracht worden; ieder zal om zijn eigen zonde ter dood gebracht worden."

Erfzonde bestaat dus niet. De idee dat Jezus voor uw zonden gestorven is, gaat dan ook rechtstreeks tegen de geest van de Tora in. Het is een grote misleiding waar steeds weer hele grote groepen mensen (er zijn meer dan 1 miljard christenen) blindelings intrappen. Als Adam en Eva een erfzonde zouden hebben begaan, zoals christenen beweren, dan zou later niet in de Tora zijn gemeld dat ieder mens zelf verantwoordelijk is voor zijn zonde. Het is het één of het ander. En omdat God de mens met een vrije wil heeft geschapen, is het aannemelijker dat de mens zelf verantwoordelijk is voor zijn zonde.

Het gaat niet om offers, maar om echte berouw (tesjoeva)!

Christenen hebben de misvatting dat er een bloedoffer (van Jezus) noodzakelijk is voor verzoening met God. Dat idee vloeit dus voort uit de zogenaamde erfzonde. Maar dat offers noodzakelijk zouden zijn klopt helemaal niet. Het gaat God om echte berouw (tesjoeva) niet om offers! Offers die vroeger door de Joden gebracht werden waren er voornamelijk voor ONOPZETTELIJKE zonden. Voor OPZETTELIJKE zonden wordt door God wel degelijk gestraft. (zie bijvoorbeeld ballingschap Joden naar Babylonië).

In Micha 6:6-8 staat: "Waarmede zal ik de Here tegemoet treden en mij buigen voor God in den hoge? Zal ik Hem tegemoet treden met brandofferen, met éénjarige kalveren? Zal de Here welgevallen hebben aan duizenden rammen, aan tienduizenden oliebeken? Zal ik mijn eerstgeborene geven voor mijn overtreding, de vrucht van mijn schoot voor de zonde mijner ziel? Hij heeft u bekend gemaakt, o mens, wat goed is en wat de Here van u vraagt; niet anders dan recht te doen en getrouwheid lief te hebben, en ootmoedig te wandelen met uw God."

Jom Kippoer - Grote Verzoendag

Vandaar dat Joden,conform de voorschriften van de Tora, elk jaar Jom Kippoer (Grote Verzoendag) vieren, zie: Leviticus 16:1-30. Hier worden alle zonden die de mens jegens God begaan heeft vergeven. De zonden jegens de medemens worden alleen vergeven als de benadeelde vergeving schenkt. Omdat christenen beweren dat Jezus de Schriftelijke Tora naleefde, had Jezus kunnen weten dat God op Jom Kippoer alle zonden jegens Hem vergeeft. Stom dat Jezus daar niet aan gedacht heeft. Heeft God ergens in de Tenach gemeld dat viering van Jom Kippoer niet voldoende is? Zou God het Joodse volk dan bedrogen hebben, door achteraf te stellen dat ook tesjoeva tijdens Jom Kippoer niet voldoende is? Nee, natuurlijk niet. God wist al vanaf het begin van de Schepping dat de mens geneigd was om te zondigen. Om die reden heeft Hij de mogelijkheid geboden voor het tonen van berouw. Wanneer de mens gedoemd zou zijn tot zonde vanwege de erfzonde, zoals christenen beweren, dan zou van berouw geen sprake kunnen zijn. Dan was het instellen van Jom Kippoer bij voorbaat al een wassen neus. Nee, zo gaat God niet met Zijn volk om. Als God belooft dat zonden vergeven kunnen worden, dan geldt die belofte ook voor eeuwig. God heeft in de Tora aangegeven dat het verbond tussen Hem en het Joodse volk voor eeuwig is. Hij gaat geen nieuw verbond aan met andere volkeren. Alleen de Joden accepteerden destijds de Tora, andere volken hebben het aanbod van God toen afgewezen omdat ze dat te moeilijk vonden. En nog steeds zijn het alleen de Joden die de Tora naleven en doen andere volkeren dit niet omdat ze dit te moeilijk vinden. Zij kiezen liever voor de makkelijke weg door bijvoorbeeld rond te bazuinen: Ik geloof in Jezus, dus ben ik gered. Als dat zo zou zijn dan zou God met Zijn Schepping spotten en de mens geen leerproces gunnen om naar God toe te groeien en dus alles voorkauwen: “Je hoeft alleen maar in Jezus te geloven, makkelijker kan Ik het niet voor je maken.” Zo wordt de mens natuurlijk geestelijk nooit volwassen, Nee, het gaat juist om de geestelijke inspanning van de mens om weer terug te keren naar God. Dat is een moeilijke en lastige weg met vele valkuilen, maar de beloning zal vele malen groter zijn. Bovendien heeft God de Tora als richtlijn gegeven. De mens heeft dus een richtsnoer voor het kiezen van het juiste pad. God zal de mens nooit een moeilijkere opdracht geven dan dat die aan kan.

Conclusie

Het is duidelijk dat Joden en christenen (messiaanse Joden) een totaal verschillende kijk hebben op de Tora. Op zich begrijpelijk omdat alleen het Joodse volk de Tora moet naleven. Zij moet de wereld naar God terug leiden door het goede voorbeeld te geven. Zij moet om die reden weten hoe de Tora te interpreteren. Christenen (messiaanse Joden) hebben die taak niet. Vandaar dat ze ook niet weten hoe met de Tora om te gaan en dus geven ze er maar een eigen draai aan. Leuk geprobeerd, maar niet echt interessant voor de religieuze Jood. Die laat zich niet misleiden door zulke prietpraat.

Meer over bekering is te lezen in mijn special De Joodse strijd tegen christelijke bekeringsdrift.