Joodse visie: Deuteronomium 13:2-6 - dien geen andere goden

Eén van de kenmerken van de God van Israël is om het Joodse volk op de proef te stellen om te bewijzen dat we met heel ons hart van God houden. In de Tora waarschuwt God vele malen geen valse godsdiensten achterna te lopen waarmee de Joden later in de geschiedenis geconfronteerd zullen worden, zoals het christendom en de islam. Eén van de sterkste waarschuwingen uit God in Deuteronomium 13:2-6. Hierin staat glashelder geen ander goden te dienen die de Joden niet kennen.

Joden op de proef stellen – God houdt van Zijn volk

Uiteraard is God degene die de hele Schepping bestuurt. Hij kent de loop van de geschiedenis. Zo weet Hij aan wat voor gevaren de Joden blootgesteld zullen gaan worden. Geen wonder dat Hij al in een vroeg stadium de Joden waarschuwt niet het pad van de Tora te verlaten anders gebeuren er vreselijke dingen. En God kan het weten.

Waarom handelt God zo? Waarom staat God bijvoorbeeld toe dat niet-Joden proberen Joden te bekeren of proberen in te laten zien dat Jezus de zoon van God is en als ze niet meewerken -in het ergste geval- zelfs vervolgd of gedood zullen worden? Het antwoord klinkt misschien vreemd, maar Hij doet dit uit liefde voor Zijn volk. Hij wil de Joden op de proef stellen om hen zo dichter naar Hem toe te laten groeien. Slechts degenen die zich vastklampen aan de naleving van de Tora zullen in staat zijn dichter bij God te komen. Dat is het doel van de Schepping: de Schepper die een relatie aangaat met zijn schepsel. God gebruikt hier voor verschillende instrumenten. Dat de islam en het christendom op het toneel verschenen en voortkwamen uit het Jodendom is het werk van God. Niet dat Hij negatieve handelingen van christenen en moslims jegens Joden goedpraat, maar wel is het zo dat Hij hiermee de Joden op de proef wil stellen. En hoewel God christenen en moslims een zekere vrijheid geeft zich tegenover de Joden te misdragen, uiteindelijk ze zullen hiervoor gestraft worden. De islamitische profeet Mohammed probeerde eerst de Joden te misleiden, maar dat mislukte. Jezus probeerde volgelingen te krijgen onder de Joden, maar ook dat mislukte op een enkeling na. Zowel de islam als het christendom werden uiteindelijk godsdiensten die NIETS meer met het Jodendom gemeen hebben. Het is geheel conform Gods plan en God had er al tijdig voor gewaarschuwd.

Het bekendste voorbeeld uit de Joodse Bijbel waarin gewaarschuwd wordt tegen valse profeten is Deuteronomium 13:2-6. Hierin waarschuwt God het Joodse volk niet het pad van de Tora te verlaten en geen valse profeten na te lopen. Joodse geleerden zijn het er over eens dat deze voorspelling slaat op o.a. de gevaren van het christendom (en de islam) waarmee de Joden later geconfronteerd zouden worden.

Deuteronomium 13:2-6

"Wanneer in uw midden zal opstaan een profeet of iemand, die dromen heeft, en u een teken of wonder geeft; En het teken of wonder, waarvan hij tot u gesproken heeft, komt uit, zeggende: laat ons vreemde goden navolgen, die gij niet kent, en laat ons hen dienen; Dan zult gij NIET luisteren naar de woorden van die profeet of naar deze die dromen heeft; want de Eeuwige, uw God, beproeft u om te weten, of gij bemint de Eeuwige, uw God, met geheel uw hart en geheel uw ziel. De Eeuwige uw God, zult gij volgen en Hem zult gij vrezen, en Zijn geboden zult gij in acht nemen en naar Zijn stem zult gij luisteren en Hem zult gij dienen en aan Hem zult gij gehecht zijn. En die profeet of deze, zal gedood worden, want hij heeft afval gesproken van de Eeuwige, uw God, die u gevoerd heeft uit het land Egypte en die u verlost heeft uit het slavenhuis – om u weg te voeren van de weg waarop de Eeuwige, uw God, u geboden heeft te gaan; zo zult gij het boze wegruimen uit uw midden."

Joodse wijzen verwijzen hierbij expliciet naar personen zoals Jezus die trachtten via een wonder (opstanding uit de dood) de Joden naar een vreemde god te leiden en deze te dienen. De Joden hebben de opdracht gekregen NIET te luisteren naar de woorden van dergelijke personen. Het is slechts een beproeving van God om de Joden te testen of ze de Eeuwige werkelijk beminnen met heel hun hart en heel hun ziel.

N.B. Belangrijk hierbij is nog te melden dat zelfs de profeet Mozes niet erkend werd door de Joden vanwege de wonderen die hij verrichtte. Alleen het feit dat het Joodse volk bij de Sinaï getuige was van het gesprek tussen Mozes en God deed de Joden geloven dat Mozes de ware profeet was. Zie Deuteronomium 5:4: “Van aangezicht tot aangezicht heeft de Eeuwige met u gesproken.” en Exodus 19:9: Hierop zeide de Eeuwige tot Mozes: zie, Ik kom tot u in een dikke wolk, opdat het volk hoore, wanneer Ik met u zal spreken en zij ook in u eeuwig zullen vertrouwen. Mozes' profetie is niet gebaseerd op bewijzen, maar op het feit dat het Joodse volk getuige is geweest van Gods openbaring

God leidt de wereld

Om te weten te komen hoe God in de geschiedenis handelt en hoe Hij met zijn volk omgaat, is het goed te kijken naar de slavernij in Egypte vóór dat God later de Tora aan het Joodse volk schenkt. De slavernij wordt gezien als een test. God laat Farao het Joodse volk knechten. Hij krijgt tot op zekere hoogte vrij spel. Gods doel is de Joden geschikt te maken voor hun zware taak als Uitverkoren volk te leven. Deze grote eer zal in de loop der geschiedenis namelijk tot vele vervolgingen leiden. Maar God wil dat de Joden hem blijven dienen ondanks alles. Uiteindelijk wordt Farao gestraft met de tien plagen. En zelfs dan blijkt dat Farao slechts een instrument van God is. Steeds wanneer Farao de Joden wil laten gaan verstokt God Farao's hart en komt deze op zijn beslissing terug. Pas na de tiende plaag vindt God het welletjes en laat Farao de opdracht geven het Joodse volk te gaan. Nu is het Joodse volk rijp om de Tora in ontvangst te nemen.

Bij de schenking van de Tora wijst God erop dat de Joden aan vele gevaren bloot zullen staan. Eén van die gevaren zijn de valse profeten die zeggen in naam van God te spreken. God waarschuwt de Joden niet in deze val te trappen. Slechts naleving van de Tora brengt hen dichter bij God.

De Joodse geschiedenis kent vele gevaren. Maar het Joodse volk klampt zich vast aan de Tora en weet vele dreigingen, zij het ten koste van vele miljoenen doden, te overwinnen. God gebruikt moslims en christenen om zich te keren tegen de Joden. Maar de islam en het christendom vangen keer op keer bot, zoals bijvoorbeeld de valse profeet Mohammed en de valse messias Jezus die er niet in slaagden de meeste Joden aan hun kant te krijgen. De kwade bedoelingen van de islam en het christendom worden door God teniet gedaan ten gunste van de Joden (eigenlijk zou er een lampje moeten gaan branden bij vooral christenen nu ze er na 2000 jaar nog niet in geslaagd zijn Joden te overtuigen van het gelijk van Jezus; kennelijk wil God dit niet). Zo zal God de Joden altijd en elk moment bij staan en hen uiteindelijk overstelpen met de groots mogelijke denkbare liefde. Met de komst van de ware Masjiach zal het Joodse volk en alle andere rechtvaardige heidenen bevrijd worden. Alle andere mensen die de Joden vervolgd hebben, zoals de Farao en de christenen met hun pogroms, zullen hun gepaste straf krijgen. Dat is Gods belofte die Hij in de Tora (Tenach) heeft gedaan. En daar vertrouwen de Joden op.

Tot slot

Nu zullen er vast lezers zijn die stellen dat lang niet alle christenen en lang niet alle moslims vijanden zijn van het Joodse volk; er bestaan ook goed contacten. Dat is zeker waar. Maar waar het om gaat is dat de inhoud van de heilige boeken van de christenen en de moslims (resp. het Nieuwe Testament en de Koran) anti-Joodse passages bevatten. Deze zijn nimmer geschrapt en maken dus nog steeds onderdeel uit van beide godsdiensten waar miljarden mensen in worden onderwezen. En er hoeft maar een klein groepje door besmet te raken en de poppen zijn aan het dansen. De geschiedenis toont aan dat slechts de uitspraak van een enkeling al voldoende kan zijn om de massa's op te hitsen. Een bekend voorbeeld bij de christenen was Maarten (Martin) Luther. Zijn liefde voor de Joden sloeg om in haat. En een paar eeuwen later voerde de katholieke Adolf Hitler de plannen van Martin Luther (die nog steeds gezien wordt als een groot theoloog door de Protestantse christenen, ook door degenen die pro-Joods zeggen te zijn) uit. En we hebben ook gezien dat tijdens de Holocaust maar weinig christenen waren die Joden onderdak boden, de meeste hielden zich afzijdig of deden juist mee aan de Jodenvervolging. Bekend zijn een aantal leden van de Gereformeerde Bond die in de SS gediend hebben, zoals de oud CDA politicus Willem Aantjes.

Hetzelfde verhaal geldt momenteel voor de islam. De meeste islamieten zijn gematigd, maar kleine groepen fanatici zijn wel in staat om de wereld op zijn kop te zetten. De gematigde moslims doen te weinig om de radicalen te veroordelen en er resoluut afstand van te nemen. Sterker nog, veel gematigde moslims hebben een bloedhekel aan Israël en de Joden. Zij menen dat Israël c.q. de Joden de oorzaak zijn van de opkomst van de radicale islam.

Conclusie

Zelfs onschuldig lijkende zaken als het gebruiken van bewijsteksten uit de Joodse Bijbel om daarmee aan te tonen dat Jezus de messias is, is een kwalijke zaak. Daarmee keer je je indirect tegen het Jodendom. Je probeert immers aan te tonen dat Joden blind zijn en niet het juiste pad volgen. Christenen die pro-Joods zeggen te zijn (zoals Christenen voor Israël), zeggen openlijk dat hun doel is de Joden jaloers te maken zodat ze Jezus als messias zullen accepteren, ondanks dat deze christenen niet aan directe zending doen. Bovendien is bekend dat Christenen voor Israël de messiaanse Joden (Joden die Jezus als messias accepteren) een zeer warm hart toedragen. Dit is voor de rest van de religieuze Joden natuurlijk een pijnlijke zaak. En dat is nu precies wat bedoeld wordt met Deuteronomium 13-2-6: Joden verleiden de verkeerde god te aanbidden. En al gebeurt het slechts op kleine schaal en al zegt men oprecht te zijn, liefde kan makkelijk in haat omslaan zoals we gezien hebben bij Martin Luther. Taak van de Joden is om zich daar tegen te verzetten. Alleen zo kunnen we onze liefde voor God bewijzen.

Met overhaaste generalisatie, sequndum quid, -zoals een infoteur op InfoNu in een artikel opmerkte - heeft dit uiteraard niets te maken. Het is juist gevaarlijk af te wachten tot de massa's extremisten gaan volgen. Het gevaar (uit welke hoek van het christendom dan ook) moet meteen onderkend en bestreden worden. De geschiedenis leert ons niet passief toe te kijken hoe onschuldig lijkende zaken zich ontwikkelen tot haat zaaiende propaganda. Juist christenen -gelet op hun barbaarse geschiedenis- dienen uiterst voorzichtig te opereren. De kans dat het opnieuw mis bij hen gaat is enorm groot. Overigens zou deze infoteur, die denkt onschuldig te handelen, er verstandig aan doen veel van zijn religieus getinte artikelen grondig te wijzigen c.q. te verwijderen omdat verkeerde personen er mee aan de haal kunnen gaan. Maak geen slapende honden wakker! Hoewel God ieder mens als instrument gebruikt om Zijn plan uit te voeren, heeft God de mens óók de vrije wil gegeven te kiezen tussen goed en kwaad. Soms is het heel moeilijk het kwade van iets in te zien. Dat vergt veel zelfonderzoek, gebed en Tora-studie. Voor Joden, die verplicht zijn de Tora na te leven, is het relatief makkelijker onderscheid te maken tussen goed en kwaad. Christenen, die geen plicht hebben de Tora na te leven, kunnen moeilijker dit onderscheid maken. Bovendien zijn ze belast met de erfzonde die al van tevoren bepaalt dat de mens zondig is. Zij staren zich dan ook vaak blind op het geloof (in Jezus). Maar, zo zeggen de Joden, geloof is niet het belangrijkste; het gaat om de daden. Alleen door veel te oefenen leert de mens wat goede en slechte daden zijn. Daarbij is de hulp van de Tora essentieel. Alleen maar rondbazuinen dat je gelooft (in Jezus) helpt geen mallemoer. Wanneer christenen meer respect voor de Tora hadden getoond zouden ze nimmer zo gewelddadig zijn geweest.

Meer vindt u in onze special: Jodendom en christendom: een wereld van verschil.