Islam: een sceptisch perspectief - 2

In mijn vorige artikel in deze reeks heb ik vermeld dat de perfectie van de Koran, het helige boek van de moslims, ter discusse staat onder niet-moslims en in toename mate ook onder moslims. Ter illustratie heb ik daarin een voorbeeld van numerieke inconsistentie aangehaald. In deze aflevering bespreek ik een aantal voorbeelden van biologische onjuistheden: sprekende mieren, en embryonale ontwikkeling.

Wetenschappelijke claims betreffende de Koran

Vele moslims claimen dat de authenticiteit van de koran kan worden afgeleid uit de wetenschappelijke wonderen die dit boek bevat. “De koran is 1400 jaar geleden geopenbaard en bevat wetenschappelijke feiten die vaak pas recentelijk zijn ontdekt!”, wordt vaak beweerd. Een visie die door niet-moslims wordt uitgedragen, is echter vaak tegengesteld. Hiervoor worden twee hoofdreden aangedragen:

• De aangedragen argumenten zouden inhoudelijk niet juist zijn.
• Er zou worden voorbijgegaan aan passages in de Koran die allerminst wetenschappelijk zijn.

Laten we van beide hoofdredenen eens een voorbeeld in beschouwing nemen.

Inhoudelijke onjuistheid van argumenten

Een bekend voorbeeld is de claim van sommige moslims, dat de Koran de verhouding land/water op de aarde exact weergeeft. Deze claim is gebaseerd op het uitgangspunt dat het woord “land” 13 maal voorkomt in de Koran, en het woord “zee” 32 maal. Indien we het aantal malen “land” delen door het aantal malen “land” plus “zee”, dan levert dit als resultaat 13/45 = 28,888 procent. Dit zou exact overeenkomen met het percentage land, als deel van het totale aardoppervlak.

Indien dit inderdaad exact zou kloppen, dan nog blijkt dat de uitgangspunten fout zijn. Immers: het woord “land” komt in de Koran ongeveer 40 maal voor, en het woord “zee” ongeveer 10 maal. Deze redenering volgend, zou de hoeveelheid land dus ongeveer 80% van het aardoppervlak bedragen. Het is jammer, dat de gemiddelde lezer met dergelijke voorbeelden op het verkeerde spoor wordt gezet. Verder tasten dergelijke claims de geloofwaardigheid van andere, in veel gevallen zeer zeker interessante, claims aan.

Passages in de Koran die allerminst wetenschappelijk zijn

Het siert de doorsnee-moslimgemeenschap niet, dat in het algemeen voorbij wordt gegaan aan passsages in de Koran die allerminst wetenschappelijk zijn. Veelbesproken door niet-moslims, en helaas doodgezwegen door de moslimgemeenschap, zijn de voorbeelden van biologisch inhoudelijke fouten. Maar ook de “niet-moslim”-gemeenschap gaat niet vrijuit. Er zijn legio voorbeelden uit deze hoek, waar wordt beweerd dat er fouten in de Koran staan, en dat “dus” de moslims fout zijn. En dit stuit moslims tegen de borst. Maar is dat nu waar, wat “niet-moslims” beweren. Bevat de Koran inderdaad teksten die wetenschappelijk achterhaald zijn?

Laten we eens kijken naar een paar voorbeelden.

Sprekende mieren

Vers 27:18 van de Koran verhaalt over Salomo die door een vallei trok, waar zich een kolonie mieren bevond. Op een gegeven moment sprak een van de mieren tot de kolonie: maak dat je wegkomt: Salomo komt eraan, en hij zou ons met zijn voetstappen verpletteren zonder het te weten. Vervolgens (27:19) moest Salomo lachen, toen hij deze mier hoorde spreken. Moderne biologen zien hier meteen de onmogelijkheid: zelfs al zou Salomo over een supersonisch gehoor hebben beschikt: het is biologisch onmogelijk dat hij ooit mieren heeft horen spreken. Mieren communiceren niet met geluid; ze communiceren door middel van het afscheiden van geuren.

Embryonale ontwikkeling

Vers 2:14 verhaalt over de menselijke embryonale ontwikkeling. Volgens dit vers wordt het sperma gevangen in een bloedklont, en groeit uit deze bloedklont een foetus. De ontwikkeling van deze foetus verloopt, aldus dit vers, als volgt: eerst worden de beenderen gevormd, en daarna worden deze beenderen “bekleed” met weefsel. De verwarring is begrijpelijk voor mensen in de 7e eeuw die nog niet de huidige wetenschappelijke vorming hadden. Menstruatie heeft de mensheid waarschijnlijk sinds de oertijd voor raadsels geplaatst. En het is alleszins begrijpelijk dat mensen in die tijd redeneerden dat “dus” sperma vermengd met bloed tot nieuw leven kon leiden. Ook het ontleden van lichamen zal ongetwijfeld tot de conclusie hebben geleid dat “dus” eerst het geraamte moest worden gevormd, voordat het weefsel hier overheen kon worden gespannen. De biologische werkelijkheid is echter anders: eerst wordt het “vlees” gevormd, en pas later de beenderen.

Beide voorbeelden maken onomstotelijk duidelijk dat de betreffende passages uit de Koran het product zijn van mensen, en niet van God de almachtige en de alwetende.

Doorbreking van de impasse?

De huidige impasse zou wellicht kunnen worden doorbroken, als “niet-moslims” begrip zouden opbrengen voor het feit dat de Islam een onlosmakelijk deel van het leven en het wezen van moslims is, wat het voor moslims zeer moeilijk (maar mijns inziens niet bijvoorbaat onmogelijk) maakt om te leren accepteren dat zelfs de Koran fouten bevat. Moslims, op hun beurt, zouden moeten openstaan voor het feit dat dit nu eenmaal de waarheid is: de Koran bevat fouten en kan daardoor onmogelijk het werk van God (of God alleen) zijn.
In mijn volgende artikelen in deze reeks zal ik hierop verder ingaan.