Politieke theorie van het Islamisme: systeem en vergelijking

Mawdoedi kiest radicaal voor de herontdekking van de authentieke Islam als basis voor de samenleving. Het is volgens hem de enige mogelijke politieke theorie. De decadentie van de Westerse samenleving ontstond volgens hem trouwens omdat het Westen haar spirituele wortels heeft afgesneden. Die authentieke Islam ligt vervat in de Shari’a (= wet van God). Veeleer dan een Westenachtig wetboek is het een bepaalde levensvorm. Door de wortels de herontdekken leert men de Goddelijke wet opnieuw kennen.

Doel van de politieke theorie

Doel van deze politieke theorie is het vestigen van vrede en rechtvaardigheid. Dit kan je nooit bereiken door een menselijke wet, aldus Mawdoedi. De mens is namelijk een egoïstisch wezen dat uit is op eigenbelang; menselijke wetten zijn slechts producten van
deze eigen agenda’s. Dit kan geen basis zijn voor universele vrede omdat het wezenlijk gebaseerd is op particuliere belangen.

Volgens de theorie van het Islamisme is het God die gezien moet worden als de enige rechtvaardige wetgever. Het enige onderscheid dat God namelijk maakt is dat tussen rechtvaardige en onrechtvaardige mensen. God is bron van universaliteit; de Shari’a is de bevrijding van het onrechtvaardige. Zo’n stelling is radicaal : het houdt een absolute relativering in van elke menselijke regeling.

Vergelijking met andere systemen

Elke menselijke regering moet onder de heerschappij staan van God, er zich aan onderwerpen. Eigenlijk is dat net het tegenovergestelde als bij de Farao’s : zij beschouwden zichzelf als God. De Farao kon zo corrupt zijn in alle domeinen want voor hem was godsdienst slechts bijzaak : hij was er als het ware zelf niet aan onderworpen. Het Islamisme verzet zich tegen elke Farao of elk absoluut regime. Men kan hier ook de vergelijking trekken tussen Jezus en Mahommed : waar de eerste zoon was van God en daardoor ook zelf Goddelijk, was Mahommed slechts een mens die de boodschap doorgaf.

Mawdoedi geeft wel toe dat de democratie een beter systeem is dan het absolutisme : niemand kan er God spelen, de President niet, de Koning niet,... Toch kan ze het Islamisme als politiek systeem niet evenaren. De democratie blijft namelijk afhankelijk van menselijke instituties, van de publieke opinie die drijft op persoonlijke belangen.

De ware democratie –waarin de pijlers zoals vrijheid en gelijkheid bereikt kunnen worden - is dus die gebaseerd op de Shari’a. De Goddelijke wet kent namelijk aan iedereen rechten toe. Elke mens geniet een soort natuurlijk burgerschap; alleen al omdat men een schepsel is heeft men toegang tot de wet van de Schepper. Volgens Mawdoedi is het probleem van de huidige wereld dat de mensen niet meer beseffen dat ze schepsels zijn en dus allemaal burger.