Torastudie 88: doortocht Schelfzee II - Exodus (14:15)

In Exodus 14:15 staat een belangrijk stukje waarin God wil dat Mozes niet lang tot Hem bidt, maar dat hij de kinderen Israëls oproept dat zij moeten optrekken. De enige manier om tegen de Farao te strijden is door op te trekken richting de Berg Sinaï. Wanneer de Jood richting Sinaï gaat en geconfronteerd met een vijandige of onverschillige wereld, is zijn meest basale antwoord vooruit te gaan.

Exodus 14:15

En de Eeuwige zei nu tot Mozes: wat schreit gij tot Mij? spreek tot de kinderen Israëls, dat zij moeten optrekken.

De tekst in het Hebreeuws luidt:
וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה מַה-תִּצְעַק אֵלָי דַּבֵּר אֶל-בְּנֵי-יִשְׂרָאֵל וְיִסָּעוּ.

Mechilta
Als zij voor de kust van de zee stonden, splitste het volk van Israël zich in vier groepen.
Eén groep zei: "Laten we onszelf in de zee werpen." Een tweede groep zei: "Laten we terugkeren naar Egypte." Een derde zei: "Laten we oorlog voeren tegen de Egyptenaren." Een vierde zei: "Laat ons schreien tot God."
Mozes zei tegen het volk: "Wees niet bang; sta gereed en kijk naar de redding van God, die Hij jullie vandaag zal tonen. Want zoals jullie deze dag Egypte hebben gezien, zullen jullie hem nooit weer zien. God zal voor jullie vechten, en jullie zullen stil zijn."
Tegen deze die zeiden: "Laat onszelf in de zee werpen", zei hij: "Wees niet bang; sta gereed en kijk naar de redding van God." Tegen deze die zeiden: "Laat ons terugkeren naar Egypte.", zei hij: "Want zoals jullie deze dag Egypte hebben gezien, zullen jullie hem nooit weer zien." Tegen degenen die zeiden: "Laten we oorlog voeren tegen de Egyptenaren", zei hij: "God zal voor jullie vechten." En tegen degenen die zeiden: "Laat ons schreien tot God", zei hij: "En jullie zullen stil zijn."

Lubavitcher Rebbe
Deze vier groepen vertegenwoordigen vier mogelijke reacties op een situatie waarin iemand goddelijk bevolen missie in het leven wordt uitgedaagd door de realiteit.

• Eén reactie is: "Laat onszelf in de zee werpen.". Laat ons onderdompelen in de levende wateren van de Tora; laat ons storten in de zee van de Talmoed, de zee van het vrome leven om ons te beschermen tegen de goddeloze wereld.
• Een andere extreme reactie is: "Laat ons terugkeren naar Egypte." Laat ons de realiteit 'accepteren', namelijk dat de Farao's deze wereld regeren. We zullen doen wat we kunnen onder de omstandigheden wat God van ons verwacht, maar het is nutteloos te denken dat we weerstand kunnen bieden tegen de manier waarop dingen zijn.
• Een derde reactie is: "een oorlog tegen ze voeren". Vechten tegen de goddeloze wereld ondanks alle ongelijkheid.
• Een vierde reactie is: Handelen op een geheel spiritueel niveau. Een enkel gebed kan meer bereiken dan het sterkste leger of diplomaat.

God verwierp alle vier de benaderingen. Terwijl elk van deze hun tijd en plaats hebben, is geen van hen de visie om onze levens te leiden en onze relatie met de wereld die we bewonen te definiëren. Wanneer de Jood richting Sinaï gaat en geconfronteerd met een vijandige of onverschillige wereld, is zijn meest basale antwoord vooruit te gaan.

Exodus 14:15

Waarom schreit gij tot Mij?

Midrash Rabbah
Wanneer Farao dichter bij komt... schreien de kinderen van Israël naar God. Waarop Mozes ook tot God begon te bidden. God zei tegen Mozes: "Waarom schreit gij tot Mij?" Mijn kinderen hebben al gebeden en Ik heb hun gebed gehoord.

Mechilta; Rashi
God zei tegen Mozes: "Mozes! Mijn kinderen hebben moeilijkheden, de zee sluit hen op en de vijand achtervolgt hen en je staat lang te bidden? Waarom schreit gij tot Mij? Er zijn tijden voor een lang gebed en er zijn tijden voor een kort gebed..."

Meer is te lezen in mijn special Tora-exegese (deel VII): Exodus 10-17.