De Mormoonse Kerk - 03 De volksverhuizing naar Utah

Na de dood van de Profeet volgde een periode van verwarring. Gelukkig was de Eerste Apostel, Brigham Young, een sterke leidersfiguur, zodat na een poosje het werk van John Smith kon verder gezet worden.

De volksverhuizing

Na de dood van de eerste Profeet werd het gros van de Mormonen geleid door de Twaalf Apostelen. In 1846 besloten de Mormonen naar het westen te trekken in Mexicaans grondgebied, aangezien zij vervolgd werden in Ohio, Missouri en Illinois. Zij zochten een afgelegen gebied, ver weg van de gentiles of niet-Mormonen, en vonden dit in 1847 nabij de Great Salt Lake.
De volksverhuizing zelf was uitzonderlijk moeilijk, maar werd dermate uitstekend georganiseerd dat het een schoolvoorbeeld werd voor latere volksverhuizingen. Na een paar weken werden ze reeds vervoegd door 1.500 Mormoonse kolonisten vanuit Iowa. Ze begonnen onmiddellijk gewassen aan te planten en werkten een volledig irrigatiesysteem uit. Het leven was hard, maar door hard werk en een beetje geluk groeide de kolonie sterk aan.

Indianen

De Mormonen trachtten wel een goede relatie met de Indianen op te bouwen, maar pikten toch evenzeer als de andere blanken hun grondgebied in... In 1860 verdreven ze de Shoshone uit Cache Valley en toen deze niet content bleken (...) riepen ze de US Cavalerie ter hulp om ze te "straffen". In 1863 viel de Cavalerie een rustig Shoshone dorp aan en vermoordden er koelbloedig 250 mannen, vrouwen en kinderen. De Bear River Massacre was één van de grootste moordpartijen in de Far West. In 1868 verdreef de Cavalerie de Ute en Navajo Indianen uit hun gebieden en dwongen ze hen naar een reservaat te gaan, en toen deze dit (natuurlijk...) weigerden, klopten ze deze stammen nog eens in de puree...

Irrigatieprojecten

De Mormoonse kolonies waren gemeenschappelijk bezit. De gezamenlijke irrigatieprojecten waren de basis voor zowat alle latere irrigatiewetten in de US, en ze werden strikt gecontroleerd door kerkelijke comités, die ieder zijn deel van het beschikbare water gaven. De Mormoonse kolonies waren vrij succesvol en toen de Gold Rush naar California uitbrak stonden ze op de eerste rij als stopplaats voor de duizenden mijnwerkers en gelukzoekers.

Brigham Young

Na de exodus werd Brigham Young, hoofd van de Twaalf, de nieuwe Profeet. In 1847 was Utah nog een deel van Mexico, maar één jaar later, na de Mexicaanse oorlog, ging het gebied naar de US. De Mormonen hielden een conventie en wensten een eigen nieuwe staat Deseret op te richten, wat in het Boek van Mormon honingbij betekent. Brigham Young had grootse plannen voor de Mormoonse gemeenschap en vroeg in 1849 aan het Amerikaanse Congres niet minder dan acht hedendaagse staten als grondgebied en bovendien nog een uitweg naar de zee via San Diego in California...

Utah Territory

In 1850 gaf het US Congres "voor elck wat wils" en richtte een nieuw Utah Territory op. Brigham Young kreeg dan wel geen eigen staat, maar het Utah Territory omvatte toch heel Utah, bijna heel Nevada en grote gedeelten van Wyoming en Colorado, en hij werd bovendien de eerste gouverneur. De nieuwe staat werd natuurlijk volledig door de Mormoonse kerk gedomineerd, en handelde op precies dezelfde autoritaire en onverdraagzame wijze als in de staten waar ze voordien waren gaan lopen...
In 1850 woonden er reeds 10.000 Mormonen en ontstonden Salt Lake City, Ogden, Bountiful, Provo en Manti, en tien jaar later waren ze aangegroeid tot 40.000! Uiteindelijk werden er méér dan 300 gemeenschappen gesticht over heel de USA van California tot in Colorado en van Mexico tot in Canada, maar de meeste Mormonen woonden toch in Utah.

Opnieuw problemen

De conflicten met de federale overheid waren echter nog steeds niet van de baan. Hun experimenten met een economische gemeenschap en hun cooperatieven werden aanzien als een belangrijke rem op DE Amerikaanse godheid : Business... Bovendien groeide nationaal de onverdraagzaamheid tegen de Mormonen omwille van hun polygamie ofte veelwijverij. Verder stemden alle Mormonen enkel in blok op een door hun kerk goedgekeurde politieke partij, wat een doorn in het oog was voor de bonzen van de gevestigde partijen, zowel Democraten als Republikeinen. In 1852 werd polygamie ofte veelwijverij openlijk beleden, en ook gedurende 38 jaar toegepast, al was het slechts door een kleine minderheid (ca. 15 %) van de gelovigen.